descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II AKa 68/25

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 6 maja 2025 r.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie

Uzasadnienie

Formularz UK 2

Sygnatura akt

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 27 stycznia 2025 roku w sprawie sygn. akt II K 121/24

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę tego orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, że na tle realiów niniejszej sprawy, celowym jest zastosowanie wobec skazanego T. K. zasady asperacji, co doprowadziło do wymierzenia rażąco niewspółmiernej kary łącznej, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że postawa wymienionego w trakcie pobytu w izolacji więziennej uzasadnia zastosowanie względem niego zasady pełnej absorpcji

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Podniesiony w apelacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego i wyprowadził trafne wnioski co do potrzeby orzeczenia wobec skazanego kary łącznej przy zastosowaniu zasady asperacji, a nie pełnej absorpcji.

Sąd Okręgowy szczegółowo rozważył wszystkie okoliczności mające znaczenie przy wymiarze kary łącznej, wynikające z art. 85a k.k., uwzględniając w szczególności charakter przestępstw objętych wyrokiem łącznym, ich liczbę, rozpiętość czasową ich popełnienia, jak również dotychczasową postawę skazanego, który działał w warunkach recydywy określonej w art. 64 § 1 k.k.

Nie sposób podzielić stanowiska apelacji, iż poprawa zachowania skazanego w jednostce penitencjarnej uzasadnia orzeczenie kary łącznej w minimalnym dopuszczalnym wymiarze. Z opinii penitencjarnej jednoznacznie wynika, że postawa skazanego była początkowo nieprawidłowa, stosowano wobec niego środki dyscyplinarne, a poprawa jego funkcjonowania nastąpiła dopiero w dalszym okresie. Zmiana ta, choć pozytywna, nie może być traktowana jako okoliczność wyjątkowa, która uzasadniałaby zastosowanie zasady pełnej absorpcji.

Zastosowanie przez Sąd Okręgowy zasady asperacji mieści się w granicach przewidzianych w art. 86 § 1 k.k. i pozostaje zgodne ze słusznie powołaną przez sąd meriti linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, zgodnie z którą oparcie wymiaru kary łącznej na zasadzie absorpcji ma charakter wyjątkowy i wymaga szczególnego uzasadnienia, co w niniejszej sprawie nie występuje (por. postanowienie SN z dnia 23 marca 2016 r., IV KK 70/16, LEX nr 1444864).

Wyrok Sądu I instancji odpowiada prawu, jest należycie uzasadniony, a podniesione w apelacji argumenty nie podważają jego trafności ani nie ujawniają uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Wniosek

o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej wymierzenia skazanemu kary łącznej pozbawienia wolności (pkt I wyroku) oraz w części dotyczącej wymierzenia skazanemu kary łącznej ograniczenia wolności (pkt III wyroku) i orzeczenie temu skazanemu kary łącznej przy uwzględnieniu zasady pełnej absorpcji,

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Olsztynie,

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Z uwagi na niepodzielenie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosków apelacji. Skoro sąd odwoławczy uznał, iż Sąd I instancji trafnie przyjął zasadę asperacji jako właściwą przy wymiarze kary łącznej, a orzeczony wymiar tej kary mieści się w granicach wyznaczonych przepisem art. 86 § 1 k.k. i odpowiada stopniowi społecznej szkodliwości czynów oraz postawie skazanego, to brak jest jakichkolwiek podstaw do zmiany wyroku w kierunku postulowanym w apelacji.

Również wniosek ewentualny o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem postępowanie przed sądem I instancji przeprowadzone zostało prawidłowo, bez naruszeń procesowych, które mogłyby mieć wpływ na treść orzeczenia.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok w zaskarżonej części został utrzymany w mocy.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Zaskarżony wyrok w części objętej apelacją jest prawidłowy zarówno pod względem ustaleń faktycznych, jak i zastosowania prawa materialnego. Sąd I instancji należycie ocenił wszystkie istotne okoliczności sprawy i zasadnie orzekł karę łączną w oparciu o zasadę asperacji. Brak podstaw do uwzględnienia apelacji skutkuje utrzymaniem wyroku w mocy na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6. Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

Zważywszy na sytuację osobistą i majątkową skazanego, w szczególności brak źródeł dochodu, odbywanie przez niego kary pozbawienia wolności, zasadnym było zastosowanie wobec niego zwolnienia od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.

7. PODPIS