II AKa 205/09 — Sąd Apelacyjny w Katowicach

Treść orzeczenia

WYROK W PRAWIDŁOWYM BRZMIENIU PO KOLEJNYM SPROSTOWANIU

Sygn. akt : II AKa 205/09

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 18 lutego 2010 r.

Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

SSA Mirosław Ziaja (spr.)

SSA Małgorzata Niementowska (spr.)

SSA Witold Mazur

SSA Elżbieta Mieszczańska

SSO del. Wiesław Kosowski

Dariusz Bryła

przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Tomasza Janeczka i Prokuratora Prok. Apel. Tadeusza Trzęsimiecha po rozpoznaniu w dniach: 11, 12 i 15 lutego 2010 r. sprawy

I. B. Ż. , s. K. i J., ur. (...) w M.

oskarżonego z art. 258 § 2 i 3 k.k., art. 148 § 2 pkt 2 i 4 k.k. i inne;

II. J. J. (1) , s. M. i Ć., ur. (...)

w Ć.

oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 3 i 4 k.k., art.

263 § 1 k.k.;

III. A. W. , s. B. i X., ur. (...)

w Ż.

oskarżonego z art. 148 § 2 pkt 3 i 4 k.k. w zw. z art. 65 k.k., art.

148 § 2 pkt 2 i 4 k.k. i in.;

IV. Ć. M. (2) (M.), s. K. i B., ur. (...)

(...) w M.

oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 3 i 4 k.k. w zw.

z art. 65 k.k., art. 258 § 1 i 2 k.k.;

V. B. G. (1) , s. J. i J., ur. (...)

w M.

oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 3 i 4 k.k. w zw.

z art. 65 k.k., art. 258 § 1 i 2 k.k.;

VI. Ż. K. (1) (K.), s. Ż. i Ś., ur. (...) w F.

oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k., art. 18 § 3 k.k.

w zw. z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 65 k.k., art. 258 § 1 i 2 k.k.;

VII. Ć. M. (1) ( M. ), s. B. i U., ur. (...) w E. (1)

oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art.

65 k.k. i inne;

VIII. D. M. (1) , s. B. i M., ur. (...)

w I.

oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art.

65 k.k.;

IX. G. K. (1) ( K. ), s. Ć. i I., ur. (...)

w M.

oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k., art.

258 § 1 i 2 k.k. i inne;

X. H. V. ( E. ) z d. B., c. B. i Z., ur. (...) w M.

oskarżonej z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 4 k.k. i inne;

XI. B. Ć. (1) ( Ć. ), s. B. i A., ur. (...)

w M.

oskarżonego z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k., art. 258 § 1 i 2 k.k.

i inne;

XII. B. Ć. (2) ( Ć. ), s. B. i B., ur. (...)

w I.

oskarżonego z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art.

64 § 1 k.k., art. 258 § 1 i 2 k.k. i inne;

XIII. Ć. B. (1) , s. B. i V., ur. (...)

w B. (2)

oskarżonego z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i inne;

XIV. G. H. (1) , s. B. i Ć., ur. (...)

w E. (2)

oskarżonego z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art.

64 § 1 k.k. i inne;

XV. Ć. M. (3) , s. B. i B., ur. (...)

w K.

oskarżonego z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art.

64 § 1 k.k. i inne;

XVI. H. H. (2) , s. B. i Ż., ur. (...)

w I.

oskarżonego z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k.;

XVII. Ć. C. (1) , s. G. i D., ur. (...)

w C.

oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k.;

XVIII. Ł. Ż. , s. B. i E., ur. (...) w I.

oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k.;

XIX. D. B. (1) ( B. ), s. D. i A., ur. (...)

(...) w Ż.

oskarżonego z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;

XX. H. H. (1) ( H. ), s. K. i M., ur. 24 sierpnia 1972 r. w M.

oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art.

65 k.k., art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 65 k.k.;

XXI. B. Ć. (3) ( Ć. ), s. B. i E., ur. (...) w E.

oskarżonego z art. 281 k.k. w zw. z art. 65 k.k., art. 258 § 1 i 2 k.k.;

XXII. Ż. E. (1) , s. Ż. i Z., ur. (...)

w (...)

oskarżonego z art. 280 § 1 k.k., art. 189 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

w zw. z art. 65 k.k., art. 258 § 1 i 2 k.k. i inne;

XXIII. Ć. H. ( H. ), s. Ć. i K., ur. (...)

w Ć. (2)

oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art.

65 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., art. 258 § 1 i 2 k.k. i inne;

XXIV. Ć. J. (daw. I.), s. K.

i Ś., ur. (...) w Ł.

oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art.

65 k.k., art. 258 § 1 i 2 k.k.;

XXV. G. V. , s. J. i A., ur. (...)

w K.

oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art.

65 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., art. 258 § 1 i 2 k.k.;

XXVI. K. Ć. (1) , s. J. i V., ur. (...)

w X.

oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art.

65 k.k. i inne;

XXVII. V. M. (1) , s. A. i B., ur. (...) w K.

oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art.

65 k.k., art. 258 § 1 i 2 k.k.;

XXVIII. I. H. (1) , s. Ć. i V., ur. (...)

w Ć.

oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art.

65 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., art. 258 § 1 i 2 k.k. i inne;

XXIX. M. P. , s. B. i Ś., ur. (...) w K.

oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k.;

na skutek apelacji prokuratora, co do oskarżonych: B. Ż., J. J. (1), A. W., Ć. M. (2), B. G. (1), Ć. M. (1), D. M. (1), G. K. (1), H. V. (E.), B. Ć. (2), Ć. B. (1), G. H. (1), Ż. E. (1), Ć. H. (2), Ć. J. (daw. I.), G. V., K. Ć. (1), I. H. (1) oraz obrońców oskarżonych: B. Ż., J. J. (1), A. W., Ć. M. (2), B. G. (1), Ż. K. (1), Ć. M. (1), G. K. (1), H. V. (E.), B. Ć. (1), B. Ć. (2), Ć. B. (1), G. H. (1), Ć. M. (3), H. H. (2), Ć. C. (1), Ł. Ż., D. B. (1), H. H. (1), B. Ć. (3), Ż. E. (1), Ć. H., Ć. J. (daw. I.), G. V., K. Ć. (1), V. M. (1), I. H. (1) i M. P.

od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach

z dnia 13 lutego 2008 r. sygn. akt. V K 182/00

1. uchyla zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonych:

A. W. w pkt 6, 9, 13, 24, 27, 33, 38, 54,

B. Ż. w pkt 1, 5, 8, 11, 14, 15 ,16, 18, 23, 26, 32, 34, 36, 38, 39, 41, 43, 45, 46, 50, 52,

H. V. (E.) w pkt 14,

Ć. M. (1), D. M. (1), Ć. J. (daw. I.) i G. V. w pkt 38,

J. J. (1) w pkt 4 i 43,

G. K. (1) w pkt 10 i 47,

Ć. M. (2) i B. G. (1) w pkt 6

i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach;

2. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 54 w ten sposób, że eliminuje skazanie oskarżonego Ć. H. na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

3. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 53 w odniesieniu do oskarżonego Ć. H., w ten sposób, iż przyjmuje, że przypisany mu czym wyczerpał znamiona występku określonego w przepisie art. 208 k.k. z 1969 roku w zw. z art. 58 a k.k. z 1969 roku i art. 60 § 1 k.k. z 1969 roku w zw.

z art. 4 § 1 k.k., a w pozostałym zakresie w stosunku do tego oskarżonego zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

4. zmienia zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonych:

a. D. B. (1) w ten sposób, że przyjmuje, iż przypisany mu w pkt 21 czyn wyczerpał znamiona występku określonego w przepisie art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz łagodzi orzeczoną za ten czyn karę pozbawienia wolności do 4 (czterech) lat zaliczając na mocy art. 63 § 1 k.k. na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 23 lutego 2000 roku do dnia 27 maja 2002 roku,

b. H. H. (1) w ten sposób, że w pkt 22 eliminuje z jego opisu stwierdzenie działania w warunkach związku przestępczego

o charakterze zbrojnym kierowanego przez B. Ż. oraz przyjmuje, że czyn ten wyczerpał znamiona występku określonego

w art. 18 § 2 k.k. z 1969 r. w zw. z art. 203 § 1 k.k. z 1969 r. w zw.

z art. 4 § 1 k.k., w pozostałym zakresie w stosunku do oskarżonego H. H. (1) zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

5. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 7, 9, 22, 25, 27, 31, 32, 33, 35, 37, 42, 48, 49, 53, 54 w ten sposób, że w miejsce stwierdzenia „kierowanego przez B. Ż.” przyjmuje „kierowanego przez inną ustaloną osobę”, a w pkt 17 i 19 w miejsce stwierdzenia „związku przestępczego o charakterze zbrojnym kierowanego przez B. Ż.” przyjmuje „zorganizowanej grupy o charakterze zbrojnym mającej na celu popełnianie przestępstw kierowanej przez ustaloną osobę”;

6. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 24 w odniesieniu do oskarżonego B. Ć. (3), w ten sposób, że eliminuje z jego opisu stwierdzenie o działaniu w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym kierowanego przez B. Ż. oraz przyjmuje, że czyn ten wyczerpał znamiona występku określonego w przepisie art. 209 k.k. z 1969 roku w zw. z art. 4 § 1 k.k.,

w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonego B. Ć. (3) utrzymuje w mocy;

7. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 44 w odniesieniu do oskarżonego B. Ż. w ten sposób, że przyjmuje, iż przypisanego mu czynu dopuścił się

w okresie od 1991 r. do 28 stycznia 1997 r. i od 12 lutego 1997 r. do

18 stycznia 1999 r., a w pozostałym zakresie, co do tego czynu zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonego B. Ż. utrzymuje w mocy;

8. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 16 w odniesieniu do H. H. (2)

w ten sposób, że w miejsce stwierdzenia, że działał on w ramach „związku przestępczego” przyjmuje, że działał w „ramach zorganizowanej grupy

o charakterze zbrojnym mającej na celu popełnianie przestępstw”,

w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w odniesieniu do tego oskarżonego utrzymuje w mocy;

9. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 15 w odniesieniu do oskarżonych: B. Ć. (2), G. H. (1) i Ć. B. (1) w ten sposób, że uzupełnia kwalifikację prawną przypisanych im czynów o przepis art.

158 § 1 k.k. i art. 11 § 2 k.k., a podstawę prawną wymiaru kary o przepis art. 11 § 3 k.k.;

10. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 54 w stosunku do oskarżonego Ć. B. (1) i G. H. (1) w ten sposób, że w miejsce stwierdzenia, iż brali udział „w związku przestępczym”, przyjmuje, iż brali udział „w zorganizowanej grupie”;

11. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 49 w ten sposób, że z podstawy prawnej przypisanego oskarżonym czynu oraz z podstawy prawnej wymiaru kary eliminuje ust. 1 art. 56 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii;

12. w pozostałym zakresie w stosunku do oskarżonych B. Ć. (2), G. H. (1) i Ć. B. (1) zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

13. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok:

w pkt 15 w odniesieniu do oskarżonych: B. Ć. (1) i Ć. M. (3),

w pkt 12, 21, 29, 44 w odniesieniu do oskarżonego A. W.,

w pkt 2, 3, 40 w odniesieniu do oskarżonego B. Ż.,

w pkt 49 w odniesieniu do oskarżonej H. V. (E.), zaliczając na poczet orzeczonej wobec niej kary pozbawienia wolności na mocy art. 63 § 1 k.k. okres rzeczywistego pozbawienia wolności

w sprawie od dnia 9 marca 2000 r. do dnia 7 lutego 2001 r. i od dnia

20 lutego 2001 r. do dnia 20 marca 2003 r.;

w pkt 54 w odniesieniu do oskarżonych Ć. M. (2) i B. G. (1),

w pkt 54 w odniesieniu do oskarżonego G. K. (1), przy czym na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 18 stycznia 1999 r. do dnia 10 listopada 1999 r.;

14. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonych: Ż. K. (1), K. Ć. (1), V. M. (1), M. P., Ć. C. (1), Ł. Ż., B. Ć. (1)

i Ć. M. (3);

15. uchyla zaskarżony wyrok w pkt 55 i 57 w stosunku do oskarżonych: B. Ż. i A. W. i w to miejsce na mocy art. 85 k.k. i art.

86 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego A. W. nową karę łączną 6 (sześciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a wobec oskarżonego B. Ż. nową łączną karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

16. uchyla zaskarżony wyrok w pkt 56 i 58 w części orzeczenia opartego na przepisie art. 77 § 2 k.k.;

17. uchyla w odniesieniu do oskarżonego G. K. (1) orzeczenie o karze łącznej zawarte w pkt 59 zaskarżonego wyroku;

18. uchyla w odniesieniu do oskarżonej H. V. (E.) orzeczenie

o karze łącznej zawarte w pkt 59 zaskarżonego wyroku;

19. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 28 w odniesieniu do oskarżonego Ż. E. (1) w ten sposób, że łagodzi orzeczoną wobec tego oskarżonego karę pozbawienia wolności do 2 (dwóch) lat, a nadto przyjmuje, iż przypisany mu czyn wyczerpał znamiona przestępstwa określonego

w przepisie art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k.;

20. uchyla orzeczenie o karze łącznej w stosunku do oskarżonego Ż. E. (1) zawarte w pkt 59 zaskarżonego wyroku, a w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok, co do tego oskarżonego utrzymuje w mocy;

21. na mocy art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego Ż. E. (1) nową łączną karę pozbawienia wolności w wymiarze 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności, na poczet której na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 28 czerwca 1999 r. do dnia 23 grudnia 1999 r.;

22. w pozostałym zakresie w stosunku do oskarżonych Ć. J. i G. V. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

23. w pozostałym zakresie w stosunku do oskarżonych: H. V. (E.), i I. H. (1) zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

24. uchyla orzeczenie o karze łącznej w stosunku do oskarżonego Ć. M. (2) i B. G. (1) zawarte w pkt 59 zaskarżonego wyroku oraz

o zaliczeniu tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary zawarte w pkt 63 zaskarżonego wyroku i na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonym na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie odpowiednio:

Ć. M. (2) od dnia 30 marca 1999 r. do dnia 12 maja 2000 r. i od dnia 1 lipca 2000 r. do dnia 18 lipca 2000 r.,

B. G. (1) od dnia 18 stycznia 1999 r. do dnia 18 stycznia 2003 r.;

25. zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Katowicach) na rzecz adwokatów – Kancelarie Adwokackie w Katowicach tytułem obrony

z urzędu oskarżonych w postępowaniu odwoławczym odpowiednio kwoty obejmujące również 22 % podatku VAT:

na rzecz adwokatów J. M. (5), E. B. (2), W. I. kwoty po 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonego B. Ż.,

na rzecz adwokata V. F. kwotę 732 (siedemset trzydzieści dwa) zł tytułem obrony oskarżonego J. J. (1),

na rzecz adwokata Ż. E. (2) kwoty po 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonych A. W. i Ć. M. (1),

na rzecz adwokatów G. M. (2) i D. U. kwoty po 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy)

zł tytułem obrony oskarżonego B. G. (1),

na rzecz adwokatów J. H., Ż. F.

i D. V. kwoty po 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonego D. M. (1),

na rzecz adwokatów B. G. (2) i Ć. M. (4) kwoty po 878,40 (osiemset siedemdziesiąt osiem zł i czterdzieści groszy)

zł tytułem obrony oskarżonego G. K. (1),

na rzecz adwokatów M. M. (2) i B. A. (1) kwoty po 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonej H. V. (E.),

na rzecz adwokatów E. B. (1) i J. I. kwoty po 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy)

zł tytułem obrony oskarżonego B. Ć. (1),

na rzecz adwokata B. O. kwotę 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonego B. Ć. (2),

na rzecz adwokatów D. E. i J. M. (3) kwoty po 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy)

zł tytułem obrony oskarżonego Ć. B. (1),

na rzecz adwokatów H. K. (2) i B. A. (3) kwoty po 878,40 (osiemset siedemdziesiąt osiem zł i czterdzieści groszy) zł tytułem obrony oskarżonego G. H. (1),

na rzecz adwokata Ś. K. kwotę 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonego Ć. M. (3),

na rzecz adwokat D. F. (2) kwotę 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonego H. H. (2),

na rzecz adwokatów F. H. i D. M. (3) kwoty po 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonego Ć. C. (1),

na rzecz adwokatów B. Ć. (5) i B. F. (2) kwoty po 878,40 (osiemset siedemdziesiąt osiem zł i czterdzieści groszy)

zł tytułem obrony oskarżonego D. B. (1),

na rzecz adwokatów J. M. (6) i K. J. kwoty po 878,40 (osiemset siedemdziesiąt osiem zł i czterdzieści groszy) zł tytułem obrony oskarżonego H. H. (1),

na rzecz adwokat B. A. (1) kwotę 2048,60 (dwa tysiące czterdzieści osiem zł i sześćdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonych B. Ć. (3) i I. H. (1),

na rzecz adwokata J. I. kwotę 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonego Ć. J. (daw. I.),

na rzecz adwokata Ł. I. (1) kwotę 878,40 (osiemset siedemdziesiąt osiem zł i czterdzieści groszy) zł i na rzecz adwokat B. F. (1) 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote

i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonego G. V.,

na rzecz adwokat D. M. (4) kwotę 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonego K. Ć. (1),

na rzecz adwokatów J. M. (2) i Ś. Ć. (1) kwoty po 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy)

zł tytułem obrony oskarżonego V. M. (1),

na rzecz adwokat Ż. M. (2) kwotę 1024,80 (tysiąc dwadzieścia cztery złote i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem obrony oskarżonego M. P.;

26. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych postępowania

odwoławczego, którymi obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II AKa 205/09

Uzasadnienie

B. Ż. został oskarżony o to, że

I. w okresie od 1991 roku do 18 stycznia 1999 roku w M., M. i innych miejscach działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej założył związek przestępczy o charakterze zbrojnym, którego członkowie przy użyciu broni palnej i innych niebezpiecznych narzędzi dokonywali przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu, mieniu i innych w postaci zabójstw, napadów rabunkowych, wymuszeń rozbójniczych, kradzieży, uprowadzeń i pobicia, nielegalnej dystrybucji broni i narkotyków, w ten sposób, że zapoczątkował porozumienie osób należących do związku i organizował jego struktury, werbował bądź polecał werbować do niego członków i wytyczał kierunki ich działania, a następnie kierował tym związkiem zarządzając jego sprawami poprzez wydawanie poleceń bądź udzielanie wskazówek dotyczących określonej działalności przestępczej, wyznaczał osoby, które miały wykonać zlecone zadania i rozliczał je z tego, organizował zebrania członków związku i rozstrzygał spory pomiędzy nimi, określał kary będące konsekwencją odmowy wypełnienia jego poleceń i egzekwował ich wykonanie, podejmował kontakty z innymi grupami przestępczymi, przejmował zyski osiągane z dokonanych przestępstw i dzielił je wśród członków związku, jak również udzielał pomocy finansowej lub organizował pomoc prawną w razie ich zatrzymania

- to jest o przestępstwo z art. 258 § 2 i 3 kk

II. w dniu 16 października 1991 roku w Ć. (1) działając wspólnie z innymi osobami w zamiarze rabunku pieniędzy, chcąc pozbawić życia właściciela kantoru wymiany walut A. F. (2) oddał do niego strzały z broni palnej kaliber 9 mm, a następnie używając przemocy poprzez bicie rękami i kopanie po głowie i całym ciele zabrał w celu przywłaszczenia na jego szkodę torbę z pistoletem gazowym i dokumentami o łącznej wartości 150 zł, powodując u pokrzywdzonego dwie rany postrzałowe grzbietowej powierzchni ciała, które wywołały ciężki wstrząs spowodowany rozległymi obrażeniami ważnych dla życia narządów klatki piersiowej i jamy brzusznej oraz znaczną utratę krwi, wylew krwawy w tkance podskórnej głowy w okolicy potylicznej po stronie prawej, złamanie łuski kości potylicznej i podstawy czaszki w obrębie tylnego dołu czaszkowego i stłuczenie mózgu, które to obrażenia doprowadziły do zgonu A. F. (2)

- to jest o przestępstwo z art. 148 § 2 pkt 2 i 4 kk i art. 280 § 2 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk

III. w tym samym miejscu i czasie działając wspólnie z innymi osobami wziął udział w pobiciu D. Ć. (2), w ten sposób, że używając metalowej rurki zadał szereg ciosów po głowie i całym ciele pokrzywdzonego powodując rany głowy po stronie potylicznej i ciemieniowej lewej, obrzęk i rozległy wylew krwawy lewego ramienia i stawu łokciowego lewego, rozległe zasinienie uda prawego, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała D. Ć. (2) na okres powyżej siedmiu dni

to jest o przestępstwo z art. 159 kk

J. J. (1) został oskarżony o to, że

IV. w miesiącu sierpniu 1996 roku w M. chcąc aby inne osoby tworzące związek przestępczy o charakterze zbrojnym kierowany przez B. Ż., dokonały zabójstwa obywatela Białorusi K. U. nakłaniał je do tego czynu, a nadto przekazał B. Ż. pieniądze stanowiące wynagrodzenie dla wykonawców zlecenia, udzielił informacji o wymienionym oraz wyznaczył Ć. M. (2) i B. G. (1) jako osoby mające wskazać pokrzywdzonego bezpośrednim sprawcom, w wyniku czego, w dniu 22 stycznia 1997 roku w Ć. dokonano zabójstwa K. U. przy użyciu broni palnej

- to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 148 § 2 pkt 3 i 4 kk

Nadto B. Ż. został oskarżony o to , że

V. w miesiącu sierpniu 1996 roku w M. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym przyjął zlecenie zabójstwa obywatela Białorusi K. U., wyznaczył A. W. jako wykonawcę tego czynu, przekazał mu broń palną oraz podzielił pieniądze wręczone przez J. J. (1) jako wynagrodzenie za wykonanie zlecenia, w wyniku czego w dniu 22 stycznia 1997 roku w Ć. dokonano zabójstwa K. U. przy użyciu broni palnej

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 148 § 2 pkt 3 i 4 kk w zw. z art. 65 kk

A. W. , Ć. M. (2) , B. G. (1) zostali oskarżeni o to, że :

VI. w okresie od grudnia 1996 roku do stycznia 1997 roku w Ć. działając wspólnie i w porozumieniu w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż., w zamiarze dokonania zabójstwa obywatela Białorusi K. U., Ć. M. (2) i B. G. (1) wskazali pokrzywdzonego, prowadzili jego obserwację i udzielili o nim informacji, w wyniku czego, w dniu 22 stycznia 1997 roku A. W. działając z inną osobą i chcąc pozbawić życia K. U. oddał do niego sześć strzałów z broni palnej kaliber 9 mm, powodując trzy rany postrzałowe w obrębie pleców i szyi, których kanały penetrowały w obrębie szyi, śródpiersia, prawej jamy opłucnowej, powodując rozległe uszkodzenia tchawicy, prawego płuca, serca oraz narządów śródpiersia z następową, obustronną odmą prężną, masywnym krwotokiem do obu jam opłucnowych oraz uszkodzenia tchawicy i krwotok do dolnych dróg oddechowych, co spowodowało w konsekwencji ostrą niewydolność krążeniowo-oddechową i doprowadziło do zgonu pokrzywdzonego

- to jest o przestępstwo z art. 148 § 2 pkt 3 i 4 kk w zw. z art. 65 kk

wobec A. W., a o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z

art. 148 § 2 pkt 3 i 4 kk w zw. z art. 65 kk wobec Ć. M. (2) i

B. G. (1)

Ż. K. (1) został oskarżony o to, że:

VII. w miesiącu marcu 1997 roku w F. chcąc aby członkowie związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż. dokonali napadu rabunkowego na osobie E. F., prowadzącego kantor wymiany walut przy ulicy (...), udzielił im pomocy poprzez wskazanie pokrzywdzonego, jego miejsca zamieszkania i pracy, udzielił informacji o zasobach pieniężnych oraz zaproponował miejsce i sposób popełnienia przestępstwa, w wyniku czego, w dniu 9 kwietnia 1997 roku usiłowano skraść pieniądze na szkodę E. F., który zmarł na skutek obrażeń klatki piersiowej odniesionych w wyniku postrzału z broni palnej

to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 280 § 1 kk

Nadto B. Ż. został oskarżonego to, że :

VIII. w miesiącu kwietniu 1997 roku w M. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym polecił A. W., Ć. M. i D. M. (1) dokonanie napadu rabunkowego z użyciem broni palnej na osobie E. F., przekazał broń palną oraz informacje dotyczące pokrzywdzonego, w wyniku czego, w dniu 9 kwietnia 1997 roku w F. usiłowano skraść pieniądze na szkodę E. F., który zmarł na skutek obrażeń klatki piersiowej odniesionych w wyniku postrzału z broni palnej

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk

Ponadto A. W. oraz Ć. M. i D. M. (1) zostali oskarżeni o to , że :

IX. w dniu 9 kwietnia 1997 roku w F. działając wspólnie i w porozumieniu w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż., w celu dokonania rabunku pieniędzy wzięli udział w napadzie rabunkowym z użyciem niebezpiecznych narzędzi w postaci broni palnej i metalowej rurki na osobie E. F., prowadzącego kantor wymiany walut, a A. W. chcąc pozbawić życia pokrzywdzonego oddał do niego strzały z broni palnej kaliber 9 mm, powodując ranę postrzałową klatki piersiowej , która skutkowała rozerwaniem miąższu płata dolnego płuca lewego, płata środkowego ściany komory lewej, przedsionka prawego z następowym krwotokiem do jam opłucnych, co doprowadziło do zgonu E. F., zamierzonej kradzieży jednak nie dokonali z powodu nadejścia przechodniów

to jest o przestępstwo z art. 148 § 2 pkt 2 i 4 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk wobec A. W., a o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk wobec Ć. M. (1) i D. M. (1)

G. K. (1) został oskarżony o to, że:

X. w okresie od października 1996 roku do czerwca 1997 roku w M. chcąc aby członkowie związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż. dokonali napadu rabunkowego z użyciem niebezpiecznego narzędzia na osobie K. M. (1), inkasenta firmy handlowej (...) , wspólnie z inną osobą przekazywał informacje na temat trybu i warunków życia oraz charakteru pracy pokrzywdzonego, w wyniku czego, w dniu 23 czerwca 1997 roku skradziono pieniądze na szkodę (...) w M. oraz K. M. (1), który poniósł śmierć na skutek obrażeń klatki piersiowej odniesionych w wyniku postrzału z broni palnej

to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 280 § 2 kk

Także B. Ż. został oskarżonego to, że :

XI. w czerwcu 1997 roku w M. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym polecił A. W. i innej osobie dokonanie napadu rabunkowego z użyciem broni palnej na osobie K. M. (1), inkasenta firmy handlowej (...), dostarczył broń palną oraz przekazał informacje uzyskane w toku obserwacji pokrzywdzonego, w wyniku czego, w dniu 23 czerwca 1997 roku w M. skradziono pieniądze na szkodę (...) w M. oraz K. M. (1), który poniósł śmierć na skutek obrażeń klatki piersiowej odniesionych w wyniku postrzału z broni palnej

- to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk

Nadto A. W. został oskarżonego o to, że :

XII. w dniu 23 czerwca 1997 roku w M. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż., w celu dokonania rabunku pieniędzy, wziął udział w napadzie rabunkowym z użyciem broni palnej na osobie K. M. (1), inkasenta firmy handlowej (...), podczas którego A. W. chcąc pozbawić życia pokrzywdzonego oddał do niego strzał z broni palnej typu I. kaliber 11,42 mm , w wyniku czego pocisk przeszedł przez IV przestrzeń międzyżebrową, rozerwał opłucną i miąższ płucny oraz ścianę worka osierdziowego, a postrzał klatki piersiowej spowodował masywny krwotok wewnętrzny i zgon K. M. (1), a następnie zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 90.000 zł na szkodę (...) w M.,

to jest o przestępstwo z art. 148 § 2 pkt 2 i 4 kk i art. 280 § 2 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk,

XIII. w dniu 18 kwietnia 1997 roku w E. (1) chcąc pozbawić życia Ż. G., prowadzącego kantor wymiany walut, oddał do niego strzał z broni palnej kaliber 9 mm, powodując ranę postrzałową okolicy lędźwiowej prawej, która skutkowała dwoma uszkodzeniami żyły głównej, dolnej przy ujściu żyły nerkowej i poniżej żyły nerkowej oraz ranę na przedniej i tylnej części zstępującej, a nadto spowodowała rozerwanie dolnej powierzchni wątroby, które to obrażenia bezpośrednio zagrażały życiu pokrzywdzonego, po czym zabrał w celu przywłaszczenia na jego szkodę reklamówkę z zawartością : kalkulatora m-ki (...), pompki do roweru, prawa jazdy, zezwolenia na posiadanie broni palnej i gazowej oraz rejestru kupna-sprzedaży waluty o łącznej wartości co najmniej 107 zł

to jest o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 2 pkt 2 i 4 kk i art. 280 § 2 kk i art. 156 § 1 pkt 2 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk

Ponadto B. Ż. oraz H. V. ((...) ) zostali oskarżeni o to, że :

XIV. w dniu 19 lutego 1998 roku w M. i M., chcąc aby inne osoby dokonały zabójstwa J. Ć. (2) nakłaniali je do tego czynu, w wyniku czego, w tym samym dniu w M. pokrzywdzony został postrzelony z broni palnej doznając uszkodzenia ciała w postaci rany postrzałowej lewej nogi

to jest o przestępstwo z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 148 § 2 pkt 4 kk

Nadto B. Ż. oraz B. Ć. (1) , B. Ć. (2) , Ć. B. (1), G. H. (1), D. F. (1) , Ć. M. (3) zostali oskarżeni, o to, że :

XV. w dniu 25 sierpnia 1991 roku w M. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym , posługując się bronią palną i gazową oraz drewnianym kijem , dokonali napadu rabunkowego na osobie Ł. G., przy czym B. Ż. uderzając kilkakrotnie kijem po głowie doprowadził go do stanu nieprzytomności a następnie zabrali w celu przywłaszczenia na szkodę Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w Ż. pieniądze w kwocie 2061 zł 20 gr, oraz zegarek m-ki (...) i nóż fiński o łącznej wartości 50 zł na szkodę Ł. G. , w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, stłuczenia twarzy, wstrząśnienia mózgu oraz złamania drugiej kości śródręcza dłoni lewej, skutkujących rozstrojem zdrowia na okres powyżej siedmiu dni, przy czym B. Ć. (2) zarzucanego mu czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w części w okresie od 19.02.1985 r. do 04.08.1988 r. i od 24.01.1990 r. do 20.02.1990 roku kary 5 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 16.02.1989 r. sygn. IV K 971/87 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk, a G. H. (1) czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w całości w okresach od 12.03.1980 r. do 22.03.1983 r, od 29.08.1987 r. do 18.07.1989 r., od 22.09.1989 r. do 24.10.1990 r. kary 6 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 28.04.1981 r, sygn. III K 26/81 za przestępstwo podobne z art. 210 § 2 dkk, zaś Ć. M. (3) zarzucanego mu czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w części w okresie od 20.08.1985 r. do 12.09.1988 r. kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 20.06.1986 r. sygn. II K 74/86 za przestępstwo podobne z art. 205 § 1 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk, a Ć. B. (1) zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany :

wyrokiem Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 24.11.1980 r. sygn. II K 349/80 za przestępstwo podobne z art. 215 § 1 dkk na karę 2 lat pozbawienia wolności odbytą w części w okresie od 28.12.1979 r. do 09.06.1981 r.

wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 04.05.1982 r. sygn. II K 290/82 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk na karę 3 lat pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od 29.10.1981 r. do 10.11.1984r

wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 11.09.1984 r. sygn. II K 1110/84 za przestępstwo podobne z art. 209 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk na karę 2 lat pozbawienia wolności odbytą w części w okresie od 31.03.1985 r. do 31.01.1987 r.

wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 27.10.1987 r. sygn. II K 758/87 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk na karę 3 lat pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od 05.05.1987 r. do 05.05.1990r.

- to jest o przestępstwo z art. 280 § 2 kk i art. 157 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk wobec B. Ż., a o przestępstwo z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk wobec B. Ć. (1), D. F. (1), a o przestępstwo z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wobec B. Ć. (2), G. H. (1) i Ć. M. (3), a o przestępstwo z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 64 § 2 kk wobec Ć. B. (1)

XVI. w dniu 25 sierpnia 1991 roku w M. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym , posługując się bronią palną i gazową oraz drewnianym kijem , dokonali napadu rabunkowego na osobie B. I. (1), przy czym B. Ż. uderzając kijem, a inne osoby bijąc rękami i kopiąc po głowie i całym ciele doprowadziły go do stanu nieprzytomności a następnie zabrali w celu przywłaszczenia na jego szkodę torbę reklamową wraz z przepustką i biletem komunikacji autobusowej o łącznej wartości 5 zł , w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci złamania końcówki palca wskazującego prawej ręki, stłuczenia okolicy kręgów szyjnych głowy, tułowia, chwilowego paraliżu kończyn dolnych oraz rany ciętej głowy, skutkujących rozstrojem zdrowia na okres powyżej siedmiu dni, przy czym B. Ć. (2), Ć. B. (1), G. H. (1) i Ć. M. (3) zarzucanego im czynu dopuścili się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w punkcie XV aktu oskarżenia

to jest o przestępstwo z art. 280 § 2 kk i art. 158 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk wobec B. Ż., a o przestępstwo z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk wobec B. Ć. (1) i D. F. (1), a o przestępstwo z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wobec B. Ć. (2), G. H. (1) i Ć. M. (3), a o przestępstwo z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 64 § 2 kk wobec Ć. B. (1)

Ponadto B. Ż., D. F. (1) i H. H. (2) zostali oskarżeni o to, że:

XVII. w nocy z 9 na 10 września 1991 roku w M., województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, używając broni palnej, gazowej oraz „łyżki” do zdejmowania opon, stosując przemoc wobec F. M. poprzez bicie po całym ciele przez inne osoby , zabrali w celu przywłaszczenia na szkodę F. i K. M. (4) pieniądze w kwocie 8608 zł, a F. M. w wyniku pobicia doznał rany tłuczonej okolicy potylicznej, skutkującej rozstrojem zdrowia na okres poniżej siedmiu dni

to jest o przestępstwo z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk.

Ć. C. (1) został oskarżony o to, że:

XVIII. we wrześniu 1991 roku w M. udzielił pomocy członkom związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż. do dokonania napadu rabunkowego na osobie J. M. (1), w ten sposób, że przekazał informacje o miejscu przechowywania pieniędzy, w wyniku czego, w dniu 18 września 1991 roku po uprzednim użyciu przemocy usiłowano skraść pieniądze na szkodę pokrzywdzonej

to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 280 § 1 kk.

Nadto B. Ż. został oskarżony o to, że

XIX. we wrześniu 1991 roku w M. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym polecił B. Ć. (2), G. H. (1) i innym osobom dokonanie napadu rabunkowego na osobie J. M. (1), a nadto określił sposób popełnienia przestępstwa, w wyniku czego, w dniu 18 września 1991 roku po uprzednim użyciu przemocy usiłowano skraść pieniądze na szkodę pokrzywdzonej

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 kk

Także B. Ć. (2) i G. H. (1) zostali o to ,że :

XX. w dniu 18 września 1991 roku w M. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż., po uprzednim użyciu przemocy wobec J. M. (1) w postaci szarpania za włosy i przytrzymywania rąk, usiłowali skraść na jej szkodę pieniądze, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na obronę pokrzywdzonej, przy czym B. Ć. (2) i G. H. (1) zarzucanego im czynu dopuścili się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w punkcie XV aktu oskarżenia

to jest o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wobec B. Ć. (2) i G. H. (1)

Ł. Ż. został oskarżony o to, że:

XXI. w miesiącu lutym 1995 roku w M. udzielił pomocy A. W., D. M. (1) i D. B. (1) do dokonania napadu rabunkowego na osobie J. F. (1) w ten sposób, że przekazał im informacje dotyczące miejsca zamieszkania pokrzywdzonego oraz posiadanej przez niego kwoty pieniędzy, w wyniku czego, w dniu 23 lutego 1995 roku w I. dokonano napadu rabunkowego na J. F. (1) i F. B.

to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 280 § 1 kk

Ponadto A. W. , D. M. (1) oraz D. B. (1) zostali oskarżeni o to, że :

XXII. w dniu 23 lutego 1995 roku w I. działając wspólnie i w porozumieniu i używając broni palnej wobec F. B., którego doprowadzono w ten sposób do stanu bezbronności oraz przemocy wobec J. F. (1) poprzez złapanie go z tyłu za szyję i uderzenie w głowę, zabrali w celu przywłaszczenia na szkodę J. F. (1) pieniądze w kwocie 20.000 zł, przy czym pokrzywdzony odniósł obrażenia ciała w postaci krwiaka podskórnego okolic potylicy, otarcia naskórka na palcach prawej ręki oraz stłuczenia klatki piersiowej, co skutkowało rozstrojem jego zdrowia na okres poniżej siedmiu dni, przy czym D. B. (1) zarzucanego mu czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w części w okresie od 25.05.1993 roku do 01.10.1994 roku kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 19.10.1993 roku sygn. II K 752/93 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk

to jest o przestępstwo z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wobec D. B. (1), a o przestępstwo z art. 280 § 2 kk wobec A. W. i D. M. (1).

H. H. (4) został oskarżony o to, że:

XXIII. w miesiącu październiku 1995 roku w M. działając w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż., udzielił pomocy do dokonania kradzieży pieniędzy w kwocie 45.000 zł oraz pistoletu gazowego wraz z amunicją i kaburą o łącznej wartości około 45.320 zł na szkodę B. K. (1) w ten sposób, że wskazał pokrzywdzonego oraz przekazał informacje co do miejsca dokonania przestępstwa, w wyniku czego w dniu 23 października 1995 roku w M. dokonano kradzieży rozbójniczej na jego osobie

to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 65 kk.

Także B. Ż. został oskarżony o to, że:

XXIV. w miesiącu październiku 1995 roku w M. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym polecił A. W., D. M. (1), B. Ć. (3) oraz innym osobom dokonanie kradzieży rozbójniczej na szkodę B. K. (1), określił sposób popełnienia tego czynu a nadto podzielił pomiędzy sprawców zrabowane pieniądze, w wyniku czego, w dniu 23 października 1995 roku w M. po uprzedniej kradzieży pieniędzy w kwocie 45.000 zł oraz pistoletu gazowego wraz z amunicją i kaburą o łącznej wartości około 45.320 zł na szkodę wymienionego, użyto przemocy wobec pokrzywdzonego w celu utrzymania się w posiadaniu zabranego mienia

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 281 kk w zw. z art. 65 kk.

Nadto A. W., D. M. (1) oraz B. Ć. (3) zostali oskarżeni o to, że:

XXV. w dniu 23 października 1995 roku w M. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym , kierowanego przez B. Ż., bezpośrednio po dokonaniu kradzieży pieniędzy w kwocie 45.000 zł oraz pistoletu gazowego wraz z amunicją i kaburą o łącznej wartości około 45.320 zł na szkodę B. K. (1), użyli wobec niego przemocy poprzez przewrócenie na ziemię w celu utrzymania się w posiadaniu zabranego mienia,

- to jest o przestępstwo z art. 281 kk w zw. z art. 65 kk wobec A. W., D. M. (1) i B. Ć. (3).

Ponadto H. H. (4) został oskarżony o to, że :

XXVI. w miesiącu lutym 1996 roku w M. i innych miejscach działając w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym kierowanego przez B. Ż., udzielił pomocy do dokonania napadu rabunkowego na osobie A. Ć. w ten sposób, że współdziałał w przekazaniu informacji co do miejsca popełnienia przestępstwa i skontaktował ze sobą bezpośrednich sprawców, w wyniku czego w dniu 1 marca 1996 roku w J. po uprzednim doprowadzeniu do stanu bezbronności pokrzywdzonego skradziono na jego szkodę pieniądze w kwocie co najmniej 26.000 zł

to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 kk.

Ponadto B. Ż. został oskarżony o to, że :

XXVII. w miesiącu lutym 1996 roku w M. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym polecił A. W., D. M. (1) i Ż. E. (1) dokonanie napadu rabunkowego na osobie A. Ć., określił sposób jego popełnienia i podzielił pomiędzy sprawców zrabowane pieniądze, w wyniku czego, w dniu 1 marca 1996 roku w J. po uprzednim doprowadzeniu do stanu bezbronności pokrzywdzonego skradziono na jego szkodę pieniądze w kwocie co najmniej 26.000 zł

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 kk .

Nadto A. W., D. M. (1) i Ż. E. (1) zostali oskarżeni o to, że :

XXVIII. w dniu 1 marca 1996 roku w J. działając wspólnie i w porozumieniu w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż., po uprzednim doprowadzeniu A. Ć. do stanu bezbronności za pomocą gazu łzawiącego zabrali w celu przywłaszczenia na jego szkodę pieniądze w kwocie co najmniej 26.000 zł, a następnie pozbawili pokrzywdzonego wolności poprzez skucie kajdankami i umieszczenie w bagażniku

to jest o przestępstwo z art. 280 § 1 kk i art. 189 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk

Ponadto Ż. E. (1) został oskarżony o to, że :

XXIX. w miesiącu kwietniu 1996 roku w (...) chcąc aby A. W. i D. M. (1) dokonali napadu rabunkowego na osobie F. K., nakłaniał ich do tego czynu, w wyniku czego, w kwietniu 1996 roku w (...) usiłowano skraść pieniądze na szkodę wymienionego, stosując przemoc w postaci przytrzymania za szyję wobec B. J.

to jest o przestępstwo z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 280 § 1 kk.

Nadto A. W. i D. M. (1) zostali oskarżeni o to, że :

XXX. w miesiącu kwietniu 1996 roku w (...) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, stosując przemoc wobec B. J. w postaci chwycenia i przytrzymania za szyję usiłowali skraść pieniądze na szkodę F. K., lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonego

to jest o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk.

Ponadto Ż. E. (1) został oskarżony o to, że :

XXXI. w dniu 26 czerwca 1999 roku w (...) groził pozbawieniem życia Ć. K. (1), u którego groźba ta wzbudziła uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona

to jest o przestępstwo z art. 190 § 1 kk.

Ponadto Ż. E. (1) został oskarżony o to, że :

XXXII. w miesiącu czerwcu 1996 roku w (...) udzielił pomocy członkom związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż., do dokonania napadu rabunkowego na osobie D. M. (2), w ten sposób, że wskazał pokrzywdzonego, udzielił informacji co do miejsca popełnienia przestępstwa i wysokości kwoty pieniędzy przewożonej przez pokrzywdzonego, w wyniku czego, w dniu 18 lipca 1996 roku w I. usiłowano skraść pieniądze na szkodę D. M. (2)

to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 kk.

Ponadto B. Ż. został oskarżony o to, że :

XXXIII. w miesiącu lipcu 1996 roku w M. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym polecił A. W., D. M. (1), Ć. H. i innej osobie dokonanie napadu rabunkowego z użyciem broni palnej na osobie D. M. (2), przekazał im broń w postaci rewolweru (...) a nadto miał uczestniczyć w podziale zrabowanych pieniędzy, w wyniku czego w dniu 18 lipca 1996 roku w I. usiłowano skraść pieniądze na szkodę pokrzywdzonego

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk.

Także A. W., D. M. (1) oraz Ć. H. zostali oskarżeni o to, że:

XXXIV. w dniu 18 lipca 1996 roku w I. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym kierowanego przez B. Ż., usiłowali dokonać napadu rabunkowego na osobie D. M. (2) w ten sposób, że zajechali drogę pokrzywdzonemu chcąc doprowadzić go do stanu bezbronności , lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonego, przy czym Ć. H. zarzucanego mu czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w części w okresie od 12.07.1993 roku do 26.06.1994 roku kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Katowicach z dnia 01.06.1993 roku sygn. IV K 25/93 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk.

to jest o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 kk wobec A. W. i D. M. (1), a o przestępstwo z art.13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wobec Ć. H..

Nadto B. Ż. został oskarżony o to, że :

XXXV. w miesiącu wrześniu 1996 roku w M. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym polecił D. M. (1), Ć. H. i innej osobie dokonanie napadu rabunkowego na osobie D. Ć. (1), w wyniku czego, w dniu 18 września 1996 roku w M. skradziono pieniądze i inne przedmioty na szkodę pokrzywdzonego, stosując przemoc wobec jego osoby

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 kk.

Ponadto D. M. (1), Ć. H. zostali oskarżeni o to, że :

XXXVI. w dniu 18 września 1996 roku w M. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym kierowanego przez B. Ż., stosując przemoc wobec D. Ć. (1) w postaci uderzenia pięścią w twarz oraz uderzenia rękojeścią pistoletu gazowego w głowę przez Ć. H. i inną osobę zabrali w celu przywłaszczenia na jego szkodę pieniądze w kwocie 150.000 zł oraz dokumenty w postaci dowodu osobistego, prawa jazdy i inne, a następnie pozbawili pokrzywdzonego wolności poprzez przykucie kajdankami do drzewa, w wyniku czego D. Ć. (1) doznał obrażeń ciała w postaci rany palca i złamania paliczka palca prawej ręki, ran tłuczonych głowy oraz ogólnych potłuczeń, które naruszyły czynności narządów jego ciała na okres powyżej siedmiu dni, przy czym Ć. H. czynu tego dopuścił się warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w punkcie XXXIV aktu oskarżenia

to jest o przestępstwo z art. 280 § 2 kk i art. 158 § 1 kk i art. 189 § 1 kk i art. 275 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art.64 § 1 kk wobec Ć. H., a o przestępstwo z art. 280 § 2 kk i art. 189 § 1 kk i art. 275 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk wobec D. M. (1).

Ponadto B. Ż. został oskarżony o to, że :

XXXVII. w miesiącu wrześniu 1996 roku w M. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym polecił innym osobom dokonanie napadu rabunkowego z użyciem broni palnej na Punkt Kasowy Banku (...) w J., przekazał im broń palną oraz dokonał podziału zrabowanych pieniędzy, w wyniku czego, w dniu 16 września 1996 roku w J. woj. (...) doprowadzono do stanu bezbronności M. I. poprzez przyłożenie rewolweru do jej głowy a następnie skradziono pieniądze w kwocie 2273 zł 86 gr na szkodę Banku (...) w H.

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk.

Nadto Ż. K. (1) został oskarżony o to, że :

XXXVIII. w miesiącu październiku 1996 roku w F. chcąc aby członkowie związku przestępczego o charakterze zbrojnym kierowanego przez B. Ż. dokonali napadu rabunkowego na osobie G. M. (1), udzielił im pomocy w ten sposób, że wskazał pokrzywdzonego, jego miejsce zamieszkania i pracy, udzielił informacji o zasobach pieniężnych pokrzywdzonego, w wyniku czego, w październiku 1996 roku w F. usiłowano skraść pieniądze na szkodę wymienionego

to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 65 kk.

Nadto B. Ż., A. W. , Ć. M., D. M. (1) oraz Ć. I. i G. V. zostali oskarżeni o to, że:

XXXIX. w miesiącu październiku 1996 roku w F. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, usiłowali dokonać napadu rabunkowego z użyciem broni palnej na osobie G. M. (1), w ten sposób, że przyjechali na miejsce zdarzenia posiadając broń palną, podzielili pomiędzy siebie role, zerwali skobel w drzwiach prowadzących na teren posesji, gdzie miano dokonać napadu a następnie G. V. wraz z inną osobą ukryli się w pobliskiej piwnicy, gdzie zamierzano wciągnąć pokrzywdzonego, lecz założonego celu nie osiągnęli z uwagi na interwencję osób postronnych, przy czym G. V. zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio karany :

wyrokiem Sądu Rejonowego w Krakowie-Podgórzu z dnia 05.12.1980 r. sygn. II K 951/80 za przestępstwa podobne z art. 208 dkk na karę 3 lat pozbawienia wolności odbytą w części w okresie od 16.07.1980 r. do 22.09.1982 r.

wyrokiem Sądu Rejonowego w Krakowie-Podgórzu z dnia 29.06.1983 r. sygn. II K 443/83 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk na karę 2 lat pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od 30.01.1983 r. do 30.01.1985r.

wyrokiem Sądu Rejonowego w Krakowie-Podgórzu z dnia 30.09.1985 r. sygn. II K 635/85 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk na karę 1 roku pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od 28.03.1985 r. do 28.03.1986 r.

wyrokiem Sądu Rejonowego w Krakowie-Śródmieściu z dnia 18.11.1988 roku sygn. II K 16/88/S, zmienionym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 13.06.1989 r. sygn. IV Kr 244/89 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk na karę 6 lat pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od 15.09.1987 r. do 01.12.1993 r.

to jest o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk wobec B. Ż., A. W., Ć. M. (1), D. M. (1) i Ć. I., a o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 64 § 2 kk wobec G. V..

Ponadto B. Ż. został oskarżony o to, że :

XL. w dniu 17 października 1997 roku w I. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym polecił innym osobom dokonanie napadu rabunkowego z użyciem broni palnej na Przedsiębiorstwo (...) w I., przekazał im broń palną, opracował plan popełnienia przestępstwa, w wyniku czego w tym samym miejscu i czasie, doprowadzono do stanu bezbronności O. P. poprzez okazanie jej broni palnej oraz skrępowanie rąk i nóg taśmą samoprzylepną a następnie skradziono pieniądze w kwocie 250 zł i słuchawkę telefonu bezprzewodowego o łącznej wartości 400 zł na szkodę X. W.

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk.

Ponadto B. Ż. został oskarżony o to, że :

XLI w dniu 7 października 1997 roku w (...) chcąc aby inne osoby dokonały napadu rabunkowego na osobie E. I. (3) nakłaniał je do popełnienia tego czynu, w wyniku czego, w tym samym miejscu i czasie dokonano zniszczenia samochodu osobowego m-ki U. (...) (1) na szkodę B. I. (3)

to jest o przestępstwo z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 280 § 1 kk.

XLII. w miesiącu marcu 1998 roku w M. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym polecił K. Ć. (1), V. M. (1), I. H. (1), M. P. i innej osobie dokonanie napadu rabunkowego z użyciem broni palnej na osobie Ł. E., przekazał im broń palną, kominiarki i kombinezony, opracował plan i wskazał miejsce popełnienia przestępstwa, w wyniku czego, w dniu 25 marca 1998 roku w M. doprowadzono do stanu bezbronności F. i V. E. poprzez przyłożenie do głowy broni palnej i skrępowanie nóg, a następnie usiłowano skraść pieniądze i biżuterię na szkodę Ł. E.

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk.

K. Ć. (1), V. M. (1), I. H. (1) , M. P. zostali oskarżeni o to, że:

XLIII. w dniu 25 marca 1998 roku w M. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą przy czym K. Ć. (1), V. M. (1) i I. H. (1) w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym kierowanego przez B. Ż., doprowadzili do stanu bezbronności F. i V. E. poprzez przyłożenie broni palnej do głowy V. E. oraz skrępowanie nóg obojga pokrzywdzonych przy użyciu linek a następnie usiłowali skraść pieniądze i biżuterię nieustalonej wartości na szkodę Ł. E., lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na brak tych przedmiotów, przy czym I. H. (1) zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany :

wyrokiem Sądu Rejonowego w Krakowie-Śródmieściu z dnia 24.03.1983 r. sygn. II K 818/81 za przestępstwo podobne z art. 210 § 1 dkk i 208 dkk na karę 3 lat pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od 20.05.1981 r. do 20.05.1984r

wyrokiem Sądu Rejonowego w Krakowie-Śródmieściu z dnia 06.11.1985 r. sygn. II K 573/85 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od 29.05.1985r. do 24.01.1986 r. i od 05.03.1986 r. do 10.01.1989 r.

to jest o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 64 § 2 kk wobec I. H. (1), a o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 65 kk wobec K. Ć. (1) i V. M. (1), a o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 2 kk wobec M. P.

Także B. Ż. i J. J. (1) zostali oskarżeni oskarżonych o to, że :

XLIV. w okresie od października do grudnia 1997 roku w M. i Ć. działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, bez wymaganego zezwolenia prowadzili transakcje kupna-sprzedaży broni palnej w postaci karabinków automatycznych typu (...) i „(...)”, pistoletów maszynowych typu (...), pistoletów typu (...), (...), (...)- model F., (...), (...)- model (...)oraz amunicji w nieustalonej ilości

to jest o przestępstwo z art. 263 § 1 kk

Ponadto B. Ż. , A. W., D. M. (1), B. Ć. (1) i

D. J. (1) zostali oskarżeni o to, że

XLV. w okresie od 1991 roku do 18 stycznia 1999 roku w M., M. i innych miejscach, przy czym B. Ż. w okresie od 1991 roku do 18 stycznia 1999 roku, A. W. w okresie od 1997 roku do 18 stycznia 1999 roku, D. M. (1) w dniu 18 lipca 1996 roku, B. Ć. (1) w dniu 18 stycznia 1999 roku , D. J. (1) w okresie od 1997 roku do 18 stycznia 1999 roku, posiadali bez wymaganego zezwolenia broń palną i amunicję

to jest o przestępstwo z art. 263 § 2 kk

Ponadto B. Ż. został oskarżony o to, że :

XLVI. w okresie od 1997 roku do 18 stycznia 1999 roku w M. kierował związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym, którego członkowie wbrew przepisom ustawy, wytwarzali znaczne ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 40 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii / Dz. U. z dnia 14 lipca 1997 roku, Nr 75, poz. 468 / w zw. z art. 65 kk.

XLVII. w okresie od 1997 roku do 18 stycznia 1999 roku w M. kierował związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym, którego członkowie wbrew przepisom ustawy, wprowadzali do obrotu znaczne ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci kokainy i amfetaminy

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii / Dz. U. z dnia 14 lipca 1997 roku , Nr 75, poz. 468 / w zw. z art. 65 kk.

Ponadto G. K. (1) został oskarżony o to, że :

XLVIII. w okresie od miesiąca lutego 1997 roku do 18 stycznia 1999 roku w M.-J., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie z innymi osobami w związku przestępczym o charakterze zbrojnym, kierowanym przez B. Ż., wytwarzał znaczne ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy

to jest o przestępstwo z art. 40 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii / Dz. U. z dnia 14 lipca 1997 roku, Nr 75, poz. 468 / w zw. z art. 65 kk.

Ponadto D. J. (1) został oskarżony o to, że :

XLIX. w okresie od miesiąca lutego 1997 roku do 18 stycznia 1999 roku w M. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż., wprowadził do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy

to jest o przestępstwo z art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii / Dz. U. z dnia 14 lipca 1997 roku, Nr 75, poz. 468 / w zw. z art. 65 kk.

Nadto H. V. (E.), K. Ć. (1) , I. H. (1) zostali oskarżeni o to, że :

L. w okresie od stycznia do lutego 1998 roku w M., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przy czym K. Ć. (1) i I. H. (1) w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż., wprowadzili do obrotu znaczne ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy, a H. V. (E.) nabyła od wymienionych co najmniej 18 kilogramów tego środka psychotropowego, w celu dalszej sprzedaży

to jest o przestępstwo z art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii / Dz. U. z dnia 14 lipca 1997 roku, Nr 75, poz. 468 / w zw. z art. 65 kk wobec K. Ć. (1), I. H. (1), a o przestępstwo z art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii / Dz. U. z dnia 14 lipca 1997 roku, Nr 75, poz. 468 / wobec H. E. (1).

Ponadto B. Ż. został oskarżony o to, że :

LI. na przełomie miesiąca marca i kwietnia 1996 roku w M. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym polecił D. M. (1) i innym osobom dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu osobowego m-ki (...) typ (...) nr rej. (...) wartości co najmniej 42.000 zł na szkodę obywatelki Niemiec J. G. (1), w wyniku czego, w dniu 13 kwietnia 1996 roku w J. dokonano zaboru wymienionego pojazdu

- to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 65 kk

Ponadto D. M. (1) został oskarżony o to, że :

LII. w dniu 13 kwietnia 1996 roku w J. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż., po uprzednim włamaniu się, zabrał w celu przywłaszczenia samochód osobowy m-ki (...) typ (...) nr rej. (...) wartości co najmniej 42.000 zł na szkodę obywatelki Niemiec J. G. (1)

to jest o przestępstwo z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 65 kk.

Także B. Ż. został oskarżony o to, że :

LIII. w miesiącu wrześniu 1996 roku w M. kierując związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym polecił D. M. (1), Ć. H. i innej osobie dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu osobowego m-ki (...) typ (...) nr rej. (...)-(...), wartości co najmniej 54.000 zł na szkodę obywatela Niemiec K. M. (2), w wyniku czego, w dniu 11 września 1996 roku w F. dokonano zaboru wymienionego pojazdu

to jest o przestępstwo z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 65 kk.

Ponadto D. M. (1), Ć. H. zostali oskarżeni o to, że :

LIV. w dniu 11 września 1996 roku w F. działając wspólnie i w porozumieniu w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż., po uprzednim włamaniu się, zabrali w celu przywłaszczenia samochód osobowy m-ki (...), nr rej. (...), wartości co najmniej 54.000 zł na szkodę obywatela Niemiec K. M. (2), przy czym Ć. H. czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w punkcie XXXIV aktu oskarżenia

to jest o przestępstwo z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 65 kk wobec D. M. (1), a o przestępstwo z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wobec Ć. H..

Ponadto A. W. , Ć. M. (2), B. G. (1), Ż. K. (1), Ć. M., D. M. (1) , G. K. (1), B. Ć. (1), B. Ć. (2), Ć. B. (1), G. H. (1), D. F. (1), Ć. M. (3), B. Ć. (3), Ż. E. (1) , Ć. H., Ć. I., G. V. , K. Ć. (1), V. M. (1), I. H. (1) i D. J. (1) zostali oskarżeni o to, że :

LV. w okresie od 1991 roku do 18 stycznia 1999 roku w M., M. i innych miejscach. przy czym A. W. w okresie od 1994 roku do 18 stycznia 1999 roku, Ć. M. (2) w okresie od 1996 roku do 1997 roku, B. G. (1) w okresie od 1991 roku do 18 stycznia 1999 roku, Ż. K. (1) w okresie od 1996 roku do 18 stycznia 1999 roku, Ć. M. w okresie od 1994 roku do 18 stycznia 1999 roku, D. M. (1) w okresie od 1996 roku do 18 stycznia 1999 roku, G. K. (1) w okresie od 1996 roku do 18 stycznia 1999 roku, B. Ć. (1) w okresie od 1991 roku do 18 stycznia 1999 roku, B. Ć. (2) w okresie od 1991 roku do 18 stycznia 1999 roku, Ć. B. (1) w okresie od maja do września 1991 roku, G. H. (1) w okresie od maja do października 1991 roku, D. F. (1) w okresie od maja do września 1991 roku, Ć. M. (3) w okresie od 1991 roku do 18 stycznia 1999 roku, B. Ć. (3) w okresie od 1993 roku do 18 stycznia 1999 roku, Ż. E. (1) w okresie od stycznia do lipca 1996 roku, Ć. H. w okresie od lipca do września 1996 roku, Ć. I. w okresie od 1994 roku do 18 stycznia 1999 roku, G. V. w okresie od września do listopada 1996 roku, K. Ć. (1) w okresie od 1997 roku do 18 stycznia 1999 roku, V. M. (1) w okresie od 1991 roku do 18 stycznia 1999 roku, I. H. (1) w okresie od 1991 roku do 18 stycznia 1999 roku, D. J. (1) w okresie od 1997 roku do 18 stycznia 1999 roku, brali udział w związku przestępczym, kierowanym przez B. Ż., dokonującym zabójstw, napadów rabunkowych, wymuszeń rozbójniczych, kradzieży, uprowadzeń i pobicia, nielegalnej dystrybucji broni i narkotyków, przy użyciu broni palnej i innych niebezpiecznych narzędzi

to jest o przestępstwo z art. 258 § 1 i 2 kk

Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 13 lutego 2008r. w sprawie o sygn. akt V K 182/00:

1. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt I przyjmując, że czyn ten wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 258§2 i 3 k.k. i za to na mocy art. 258§3 k.k. wymierzył mu karę w wysokości 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,

2. oskarżonego B. Ż. uniewinnił od popełnienia przestępstwa z art. 148§2 pkt 2 i 4 k.k. i art. 280§2 k.k. przy zastosowaniu art. 11§2 k.k. opisanego w punkcie II,

3. oskarżonego B. Ż. uniewinnił od popełnienia przestępstwa z art. 159 k.k. opisanego w punkcie III,

4. oskarżonego J. J. (1) uznał za winnego tego, że na przełomie miesiąca lipca-sierpnia 1996 roku w M. chcąc, aby inne osoby tworzące związek przestępczy o charakterze zbrojnym kierowany przez B. Ż., dokonały zabójstwa obywatela Białorusi K. U., nakłaniał je do tego czynu, a nadto przekazał B. Ż. pieniądze stanowiące wynagrodzenie dla wykonawców zlecenia, udzielił informacji o wymienionym w wyniku czego w dniu 22 stycznia 1997 roku w Ć. dokonano zabójstwa K. U. przy użyciu broni palnej tj. przestępstwo z art. 18§2 k.k. w zw. z art. 148§ 2 pkt 3 i 4 k.k. i za to na mocy art. 19§1 k.k. w zw. z art. 148§2 pkt 3 i 4 k.k. wymierzył mu karę w wysokości 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności,

5. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie V, przyjmując, iż czyn ten wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 18§1 k.k. w zw. z art. 148§2 pkt 3 i 4 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. i za to na mocy art. 19§1 k.k. w zw. z art. 148§2 pkt 3 i 4 k.k. przy zastosowaniu art. 65§1 k.k. wymierzył mu karę w wysokości 25 (dwudziestu pięciu ) lat pozbawienia wolności,

6. oskarżonego A. W., Ć. M. (2), B. G. (1) uznał za winnych popełnienia przestępstwa opisanego w pkt VI przyjmując – iż czyn ten wyczerpuje znamiona przestępstwa wobec oskarżonego A. W. z art. 148§ 2 pkt 3 i 4 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. przyjmując, iż działał on z zamiarem bezpośrednim, zaś wobec oskarżonych Ć. M. (2) i B. G. (1) – czyn ten wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 148§2 pkt 3 i 4 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. i za to na mocy art. 148§2 pkt 3 i 4 kk i art. 65§1 k.k. wymierzył oskarżonemu A. W. karę w wysokości dożywotniego pozbawienia wolności, zaś oskarżonemu Ć. M. (2) i B. G. (1) na mocy art. 19§1 k.k. w zw. z art. 148§2 pkt 3 i 4 k.k. i art. 65§1 k.k. wymierzył karę w wysokości po 8 (osiem) lat pozbawienia wolności,

7. oskarżonego Ż. K. (1) uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie VII przyjmując , że czyn ten wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 280§1 k.k. i za to na mocy art. 19§1 k.k. w zw. z art. 280§1 k.k. wymierzył mu karę w wysokości 2 ( dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

8. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie VIII przyjmując, że czyn ten wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 18§1 k.k. w zw. z art. 280§2 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. i za to na mocy art. 19§1 k.k. w zw. z art. 280§2 k.k. wymierzył mu karę w wysokości 5 ( pięciu ) lat pozbawienia wolności,

9. oskarżonego A. W., Ć. M. (1), D. M. (1) uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w punkcie IX przyjmując, że czyn ten wyczerpuje znamiona przestępstwa wobec oskarżonego A. W. z art. 148§2 pkt 2 i 4 k.k. i art. 13§1 k.k. w zw. z art. 280§2 k.k. przy zastosowaniu art. 11§2 k.k. i art. 65§1 k.k. zaś wobec oskarżonych Ć. M. (1) i D. M. (1) – czyn ten wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 280§2 k.k. i art. 65§1 k.k. i za to na mocy art. 148§2 pkt 2 i 4 k.k. w zw. z art. 11§3 k.k. i art. 65§1 k.k. wymierzył oskarżonemu A. W. karę w wysokości dożywotniego pozbawienia wolności, zaś oskarżonemu Ć. M. (1) na mocy art. 14§1 k.k. w zw. z art. 280§2 k.k. i art. 65§1 k.k. wymierzył karę w wysokości 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności, a oskarżonemu D. M. (1) na mocy art. 14§1 k.k. w zw. z art. 280§2 k.k. i art. 65§1 k.k. przy zastosowaniu art. 60§3 i §6 pkt.1 k.k. wymierzył karę w wysokości 1 (jednego ) roku i 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności,

10. oskarżonego G. K. (1) uznał za winnego popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie X przyjmując, że czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 280§2 k.k. i za to na mocy art. 19§1 k.k. w zw. z art. 280§2 k.k. wymierzył mu karę w wysokości 3 ( trzech ) lat pozbawienia wolności,

11. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XI przyjmując, że czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§1 k.k. w zw. z art. 280§2 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. i za to na mocy art. 19§1 k.k. w zw. z art. 280§2 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. wymierzył mu karę w wysokości 5 ( pięciu ) lat pozbawienia wolności,

12. oskarżonego A. W. uniewinnił od popełnienia przestępstwa z art. 148§2 pkt 2 i 4 k.k. i art. 280§2 k.k. przy zastosowaniu art. 11§2 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. opisanego w punkcie XII,

13. oskarżonego A. W. uniewinnił od popełnienia czynu z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148§2 pkt 2 i 4 k.k. i art. 280§2 k.k. i art. 156§1 pkt 2 k.k. przy zastosowaniu art. 11§2 k.k. opisanego w punkcie XIII,

14. oskarżonego B. Ż. i H. V. (uprzednio E.) uznał za winnych tego, że w dniu 19 lutego 1998r. w M. i M. chcąc, aby inne osoby dokonały pobicia J. Ć. (2) nakłaniali je do tego czynu, w wyniku czego w tym samym dniu w M. J. Ć. (2) został postrzelony z broni palnej doznając uszkodzenia ciała w postaci ran postrzałowych uda i podudzia prawego, oraz podudzia lewego powodujących rozstrój zdrowia na okres powyżej 7 dni, tj. o przestępstwo z art. 18§2 k.k. w zw. z art. 157§1 k.k. i za to na mocy art. 19§1 k.k. w zw. z art. 157§1 k.k. wymierzył oskarżonym karę w wysokości po 4 (cztery) lata pozbawienia wolności,

15. oskarżonych B. Ż., B. Ć. (1), B. Ć. (2), Ć. B. (1), G. H. (1), D. F. (1), Ć. M. (3) uznał za winnych tego, że w dniu 25 sierpnia 1991r. w M. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, posługując się bronią palną i gazową, oraz stosując przemoc polegającą na zadawaniu uderzeń drewnianym kijem, bicie rękami, kopanie po głowie i całym ciele dokonali napadu rabunkowego na osobach: Ł. G. i B. I. (1), przy czym B. Ż. uderzając kilkakrotnie po głowie doprowadził Ł. G. do stanu nieprzytomności, a nadto B. Ż. uderzając kijem B. I. (1), a inne osoby bijąc rekami i kopiąc po głowie i całym ciele doprowadziły go do stanu nieprzytomności, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia na szkodę Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o. o. w Ż. pieniądze w kwocie 2061 zł 20 gr, zegarek marki (...) i nóż fiński o łącznej wartości 50 zł na szkodę Ł. G., torbę reklamową wraz z przepustką i biletem komunikacji autobusowej o łącznej wartości 5 zł – na szkodę B. I. (1), w wyniku czego Ł. G. doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, stłuczenia twarzy, wstrząśnienia mózgu, oraz złamania drugiej kości śródręcza dłoni lewej skutkujący rozstrojem zdrowia na okres powyżej 7 dni, zaś B. I. (1) doznał obrażeń ciała w postaci złamania końcówki palca wskazującego prawej ręki, stłuczenia okolicy kręgów szyjnych głowy, tułowia, chwilowego paraliżu kończyn dolnych, oraz rany ciętej głowy skutkujących rozstrojem zdrowia na okres powyżej 7 dni i przyjmując, że czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa w odniesieniu do B. Ż. z art. 280§2 kk i art. 157§1 kk i art. 158§1 kk przy zast. art. 11§2 kk i art. 65§1 kk, natomiast wobec oskarżonych B. Ć. (1) i D. F. (1) czyn wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk, natomiast wobec uprzednio karanych oskarżonych: B. Ć. (2), który zarzucanego mu czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w części w okresie od 19.02.1985 r. do 04.08.1988 r. i od 24.01.1990 r. do 20.02.1990 roku kary 5 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 16.02.1989 r. sygn. IV K 971/87 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk, G. H. (1), który czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w całości w okresach od 12.03.1980 r. do 22.03.1983 r, od 29.08.1987 r. do 18.07.1989 r., od 22.09.1989 r. do 24.10.1990 r. kary 6 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 28.04.1981 r, sygn. III K 26/81 za przestępstwo podobne z art. 210 § 2 dkk, Ć. M. (3), który zarzucanego mu czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w części w okresie od 20.08.1985 r. do 12.09.1988 r. kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 20.06.1986 r. sygn. II K 74/86 za przestępstwo podobne z art. 205 § 1 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk, czym wyczerpali znamiona przestępstwa z art. 280§2 kk w zw. z art. 64§1 kk i art. 65§1 kk i wobec Ć. B. (1), będącego uprzednio skazanym:

czym wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 280§2 kk w zw. z art. 64§2 kk i art. 65§1 kk i za to na mocy art. 280§2 kk w zw. z art. 11§3 kk i art. 65§1 kk wymierzył oskarżonemu B. Ż. karę w wysokości 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności, na mocy art. 280§2 kk i art. 65§1 kk wymierzył oskarżonym: B. Ć. (1) karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, D. F. (1) karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, na mocy art. 280§2 kk i art. 65§1 kk wymierzył oskarżonym: B. Ć. (2), G. H. (1) karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności, Ć. M. (3) karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności, a Ć. B. (1) karę 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności,

16. oskarżonych B. Ż., D. F. (1) i H. H. (2) uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w pkt. XVII, przyjmując, że czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk wymierzył oskarżonym karę w wysokości po 4 (cztery) lata pozbawienia wolności,

17. oskarżonego Ć. C. (1) uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XVIII, przyjmując, że czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§3 kk w zw. z art. 280§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

18. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XIX, przyjmując, że czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§1 kk w zw. z art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§1 kk i art. 65§1 kk wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

19. oskarżonych B. Ć. (2) i G. H. (1) uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w pkt. XX, przyjmując, że oskarżeni działali w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt. 15 i przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 13§1 kk w zw. z art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk w zw. z art. 64§1 kk i za to na mocy art. 14§1 kk w zw. z art. 280§1 kk i art. 65§1 kk wymierzył im karę w wysokości po 3 (trzy) lata i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

20. oskarżonego Ł. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXI, przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§3 kk w zw. z art. 280§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

21. oskarżonych A. W., D. M. (1), D. B. (1) uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w pkt. XXII przyjmując, że oskarżony D. B. (1) działał będąc uprzednio skazanym, który czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w części w okresie od 25.05.1993 roku do 01.10.1994 roku kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 19.10.1993 roku sygn. II K 752/93 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk, przyjmując iż czyn ten wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 280§2 kk zaś wobec oskarżonego D. B. z art. 280§2 kk w zw. z art. 64§1 kk i za to na mocy art. 280§2 kk wymierzył oskarżonemu A. W. karę w wysokości 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, na mocy art. 280§2 kk przy zastosowaniu art. 60§3 kk i art. 60§6 pkt 1 kk oskarżonemu D. M. (1) wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na mocy art. 280§2 kk wymierzył oskarżonemu D. B. (1) karę w wysokości 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,

22. oskarżonego H. H. (1) uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXIII przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§3 kk w zw. z art. 278§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 278§1 kk i art. 65§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

23. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia przestępstwa opisanego w pkt. XXIV przyjmując, że czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§1 kk w zw. z art. 281kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 281 kk i art. 65§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

24. oskarżonego A. W., D. M. (1), B. Ć. (3) uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w pkt. XXV z tym, że przyjął, iż działali z innymi osobami i czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 281 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 281 kk w zw. z art. 65§1 kk wymierzył im karę w wysokości: oskarżonemu A. W. 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, oskarżonemu B. Ć. (3) 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, oskarżonemu D. M. (1) na mocy art. 281 kk w zw. z art. 65§1 kk przy zast. art. 60§3 kk i art. 60§6 pkt. 2 kk 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności,

25. oskarżonego H. H. (1) uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXVI przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§3 kk w zw. z art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§1 kk i art. 65§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

26. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXVII przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§1 kk w zw. z art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§1 kk i art. 65§1 kk wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

27. oskarżonych A. W., D. M. (1) i Ż. E. (1) uznał za winnych tego, że w dniu 1 marca 1996r. w J. działając wspólnie i w porozumieniu ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym kierowanego przez B. Ż. po uprzednim doprowadzeniu A. Ć. do stanu bezbronności za pomocą gazu łzawiącego zabrali w celu przywłaszczenia na jego szkodę pieniądze w kwocie co najmniej 26.000 zł, a następnie skuli kajdankami i umieścili w bagażniku, przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk wymierzył kary w wysokości: oskarżonemu A. W. 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, oskarżonemu Ż. E. (1) 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, oskarżonemu D. M. (1) na mocy art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk przy zast. art. 60§3 kk i art. 60§6 pkt. 2 kk 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

28. oskarżonego Ż. E. (1) uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXIX przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§3 kk w zw. z art. 280§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

29. oskarżonych A. W. i D. M. (1) uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w pkt. XXX przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 13§1 kk w zw. z art. 280§1 kk i za to na mocy art. 14§1 kk w zw. z art. 280§1 kk wymierzył oskarżonemu A. W. karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, oskarżonemu D. M. (1) na mocy art. 14§1 kk w zw. z art. 280§1 kk przy zast. art. 60§3 kk i art. 60§6 pkt. 2 kk w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

30. oskarżonego Ż. E. (1) uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXXI przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 190§1 kk i za to na mocy art. 190§1 kk wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

31. oskarżonego Ż. E. (1) uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXXII przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§3 kk w zw. z art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§1 kk i art. 65§1 kk wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

32. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXXIII przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§1 kk w zw. z art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

33. oskarżonych A. W., D. M. (1), Ć. H. uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w pkt. XXXIV z tym, że przyjął, że działali z inną osobą, a Ć. H. popełnił ten czyn będąc uprzednio skazanym, który czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w części w okresie od 12.07.1993 roku do 26.06.1994 roku kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Katowicach z dnia 01.06.1993 roku sygn. IV K 25/93 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk, czym wyczerpali znamiona przestępstwa z art. 13§1 kk w zw. z art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk, a wobec Ć. H. z art. 13§1 kk w zw. z art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i w zw. z art. 64§1 kk i za to na mocy art. 14§1 kk w zw. z art. 280§1 kk i art. 65§1 kk wymierzył oskarżonemu A. W. karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a oskarżonemu Ć. H. w wysokości 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na mocy art. 14§1 kk w zw. z art. 280§1 kk i art. 65§1 kk przy zast. art. 60§3 kk i art. 60§6 pkt. 2 kk oskarżonemu D. M. (1) w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

34. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXXV z tym, że przyjął, iż polecił dokonanie napadu w miesiącu kwietniu 1996r. w M. D. M. (1) i Ć. H. i innej osobie i czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§1 kk w zw. z art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

35. oskarżonego D. M. (1) i Ć. H. uznał za winnych popełnienia przestępstwa opisanego w pkt. XXXVI przyjmując, iż działali z inną osobą i czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 280§2 kk w zw. z art. 189§1 kk w zw. z art. 275§1 kk przy zast. art. 11§2 kk i art. 65§1 kk, a wobec oskarżonego Ć. H., który był uprzednio skazany w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt. 33 – z art. 280§1 kk w zw. z art. 158§1 kk i art. 189§1 kk i art. 275§1 kk przy zast. art. 11§2 kk i art. 65§1 kk i art. 64§1 kk i za to na mocy art. 280§2 kk w zw. z art. 11§3 kk i art. 65§1 kk przy zast. 60§3 kk i art. 60§6 pkt. 1 kk wymierzył oskarżonemu D. M. (1) karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i oskarżonemu Ć. H. na mocy art. 280§2 kk w zw. z art. 11§3 kk i art. 65§1 kk karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności,

36. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXXVII przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§1 kk w zw. z art. 280§2 kk w zw. zart. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,

37. oskarżonego Ż. K. (1) uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXXVIII przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§3 kk w zw. z art. 280§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§1 kk i art. 65§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

38. oskarżonych B. Ż., A. W., Ć. M. (1), D. M. (1), Ć. I., G. V. uznał za winnych tego, że w miesiącu październiku 1996 roku w F. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym usiłowali dokonać napadu rabunkowego z użyciem broni palnej na osobie G. M. (1), w ten sposób, że przyjechali na miejsce zdarzenia, bezpodstawnie przyjmując, iż będzie się tam znajdował pokrzywdzony, podzielili pomiędzy sobie role, zerwali skobel w drzwiach prowadzących na teren posesji, gdzie planowano dokonać napadu rabunkowego, a następnie G. V. wraz z inną osobą ukryli się w pobliskiej piwnicy gdzie zamierzano wciągnąć pokrzywdzonego, lecz założonego celu nie osiągnęli z uwagi na interwencję osób postronnych – przy czym G. V. działał będąc uprzednio skazanym wyrokiem:

Sądu Rejonowego w Krakowie-Podgórzu z dnia 05.12.1980 r. sygn. II K 951/80 za przestępstwa podobne z art. 208 dkk na karę 3 lat pozbawienia wolności odbytą w części w okresie od 16.07.1980 r. do 22.09.1982 r.

wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 09.06.1995 r. sygn. III K 46/95 za przestępstwa podobne z art. 208 dkk i art. 209 dkk w zw. z art. 60 § 2 dkk na karę 4 lat pozbawienia wolności odbytą w części w okresie od 23.12.1993 r. do 13.09.1996 r. i przyjmując, że czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 13§2 kk w zw. z art. 280§2 kk w zw. 65§1 kk wobec oskarżonego: B. Ż., A. W., Ć. M. (1), D. M. (1) i Ć. I., a wobec oskarżonego G. V. z art. 13§2 kk w zw. z art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk i art. 64§2 kk i za to na mocy art. 14§2 kk w zw. z art. 280§2 kk i art. 65§1 kk wobec oskarżonych: B. Ż., A. W., Ć. M. (1), D. M. (1), Ć. I. i G. V. odstąpił od wymierzenia kary,

39. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XL przyjmując, że czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§1 kk w zw. z art. 280§2 kk i art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,

40. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XLI przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§2 kk w zw. z art. 280§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

41. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XLII przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§1 kk w zw. z art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 280§2 kk i art. 65§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

42. oskarżonych K. Ć. (1), V. M. (1), I. H. (1), M. P. uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w pkt. XLIII z tym, że przyjął, iż działali z inną osobą i usiłowali skraść brylanty i biżuterię nieustalonej wartości na szkodę Ł. E. lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na brak tych przedmiotów, przy czym I. H. (1) będąc uprzednio skazanym:

wyrokiem Sądu Rejonowego w Krakowie-Śródmieściu z dnia 06.11.1985 r. sygn. II K 573/85 za przestępstwo podobne z art. 208 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności odbytą w całości w okresie od 29.05.1985 r. do 24.01.1986 r. i od 05.03.1986 r. do 10.01.1989 r.

wyrokiem Sądu Rejonowego w Cieszynie z dnia 28.10.1996 r. sygn. II K 622/96 łączącym wyroki Sądu Rejonowego w Krakowie-Nowa Huta z dnia 20.07.1990 r. sygn. II K 303/90/N i Sądu Rejonowego w Cieszynie z dnia 23.01.1991 r. sygn. II K 14/91, za przestępstwa podobne z art. 208 dkk w zw. z art. 60 § 1 dkk na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności odbytą w części w okresie od 10.02.1990 r. do 23.05.1991 r. i od 07.06.1996 r. do 23.12.1997 r. czym wyczerpali znamiona przestępstwa z art. 13§2 kk w zw. z art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk , wobec K. Ć. (1) i V. M. (1), z art. 13§2 kk w zw. z art. 280§2 kk wobec M. P., z art. 13§2 kk w zw. z art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk i art. 64§2 kk wobec I. H. (1) - i za to na mocy art. 14§2 kk w zw. z art. 280§2 kk i 65§1 kk przy zast. art. 60§1 i 60§6 pkt. 1 kk wymierzył oskarżonym: K. Ć. (1) i V. M. (1) karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na mocy art. 14§2 kk w zw. z art. 280§2 kk przy zast. art. 60§1 kk i art. 60§6 pkt. 1 kk wymierza M. P. karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na mocy art. 14§2 kk w zw. z art. 280§2 kk w zw. z art. 65§1 kk przy zast. art. 60§1 kk i 60§6 pkt. 1 kk wymierzył I. H. (1) karę w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

43. oskarżonych B. Ż. i J. J. (1) uniewinnił od popełnienia czynu z art. 263§1 kk opisanego w pkt. XLIV,

44. oskarżonych B. Ż., A. W., D. M. (1), B. Ć. (1), D. J. (2), uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w pkt. XLV, przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 263§2 kk i za to na mocy art. 263§2 kk wymierzył oskarżonym: B. Ż. karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, A. W. karę w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, B. Ć. (1) karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, D. J. (1) karę w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, D. M. (1) na mocy art. 263§2 kk przy zast. art. 60§3 kk i 60§6 pkt.3 kk i art. 33§1 kk karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych określając wysokość stawki na 30zł (trzydzieści) złotych,

45. oskarżonego B. Ż. uniewinnił od popełnienia przestępstwa z art. 18§1 kk w zw. z art. 40 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 24.04.1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65§1 kk – obecnie art. 53 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485) opisanego w pkt. XLVI,

46. uznał oskarżonego B. Ż. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XLVII przyjmując, że czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (wyżej cyt.) w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 56 ust. 1 i 3 cytowanej ustawy i art. 65§1 kk wymierzył oskarżonemu karę w wysokości 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,

47. oskarżonego G. K. (1) uniewinnił od popełnienia czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa z art. 53 ust. 1 i 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r. (wyżej opisanej), a opisanego w pkt. XLVIII,

48. oskarżonego D. J. (2) uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XLIX przyjmując, iż czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 56 ust. 1 i Ustawy z dnia 29. 07. 2005r. (wyżej opisanej) w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy wyżej cytowanej i w zw. z art. 65§1 kk wymierzył oskarżonemu D. J. (1) karę w wysokości 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,

49. oskarżonych H. V. (E.), K. Ć. (1), I. H. (1) uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w pkt. L przyjmując, iż działali z inną osobą – czym wyczerpali: H. V. (E.) przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29. 07. 2005r. (Dz. U. nr 179 poz. 1485) o przeciwdziałaniu narkomanii, a K. Ć. (1) i I. H. (1) o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (wyżej cytowanej) w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył oskarżonej H. V. (E.) karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, na mocy art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (wyżej powołanej) w zw. z art. 65§1 kk wymierzył oskarżonym: K. Ć. (1) i I. H. (1) karę w wysokości 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i wszystkim oskarżonym karę grzywny w wysokości po 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,

50. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. LI, czym wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§1 kk w zw. z art. 279§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 279§1 kk i art. 65§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

51. oskarżonego D. M. (1) uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. LII czym wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 279§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 279§1 kk w zw. z art. 65§1 kk przy zast. art. 60§3 kk i art. 60§6 pkt. 2 kk i art. 33§1 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych,

52. oskarżonego B. Ż. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. LIII czym wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 18§1 kk w zw. z art. 279§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i za to na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 279§1 kk i art. 65§1 kk wymierzył mu karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

53. oskarżonych D. M. (1) i Ć. H. uznał za winnych popełnienia czynu opisanego w pkt. LIV przyjmując, iż działali z inną osobą, przy czym Ć. H. działał w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt. 33, czym wyczerpali znamiona przestępstwa z art. 279§1 kk w zw. z art. 65§1 kk wobec D. M. (1) i z art. 279§1 kk w zw. z art. 65§1 kk i art. 64§1 kk wobec Ć. H. i za to na mocy art. 279§1 kk i art. 65§1 kk przy zast. art. 60§3 kk i art. 60§6 pkt. 2 kk i art. 33§1 kk i wymierzył oskarżonemu D. M. (1) karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek, określając jedną stawkę dzienną na 30 (trzydzieści) złotych, na mocy art. 279§1 kk i art. 65§1 kk wymierzył oskarżonemu Ć. H. (1) karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

54. oskarżonych A. W., Ć. M. (2), B. G. (1), Ż. K. (1), Ć. M. (1), D. M. (1), G. K. (1), B. Ć. (1), B. Ć. (2), Ć. B. (1), G. H. (1), D. F. (1), Ć. M. (3), B. Ć. (3), Ż. E. (1), Ć. H., Ć. I., G. V., K. Ć. (1), V. M. (1), I. H. (1) i D. J. (2) uznał za winnych popełnienia przestępstwa opisanego w pkt. LV przyjmując, iż brali udział w związku przestępczym kierowanym przez B. Ż. dokonującym zabójstw, napadów rabunkowych, wymuszeń rozbójniczych, kradzieży, uprowadzeń i pobicia przy użyciu broni palnej i innych niebezpiecznych narzędzi, nielegalnej dystrybucji narkotyków, a odnośnie I. H. (1) przyjmując, iż brał udział w związku przestępczym w I kwartale 1998r., czym wyczerpali znamiona przestępstwa z art. 258§1 i §2 kk i za to na mocy art 258§2 kk wymierzył oskarżonym:

- A. W. karę w wysokości 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

- Ć. M. (2) karę w wysokości 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności,

- B. G. (1) karę w wysokości 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,

- Ć. H. (1) karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

- Ż. K. (1) karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

- Ć. M. (1) karę w wysokości 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

- G. K. (1) karę w wysokości 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

- B. Ć. (1) karę w wysokości 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,

- B. Ć. (2) karę w wysokości 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,

- Ć. B. (1) karę w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

- G. H. (1) karę w wysokości 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

- D. F. (1) karę w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

- Ć. M. (3) karę w wysokości 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,

- B. Ć. (3) karę w wysokości 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

- Ż. E. (1) karę w wysokości 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

- Ć. H. (1) karę w wysokości 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

- Ć. I. karę w wysokości 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,

- G. V. karę w wysokości 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

K. Ć. (1) karę w wysokości 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

- V. M. (1) karę w wysokości 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,

- D. J. (1) karę w wysokości 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

- I. H. (1) karę w wysokości 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

a wobec oskarżonego D. M. (1) na mocy art. 258§2 kk przy zast. art. 60§3 i §6 pkt. 3 kk i art. 33§1 kk wymierzył karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda,

55. na mocy art. 88 kk połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego B. Ż. i wymierzył mu karę łączną 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności,

56. na podstawie art. 77§2 kk ograniczył oskarżonemu B. Ż. możliwość korzystania z warunkowego zwolnienia nie wcześniej niż po odbyciu 20 (dwudziestu) lat pozbawienia wolności,

57. na mocy art. 88 kk połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego A. W. i wymierzył mu karę łączną dożywotniego pozbawienia wolności,

58. na podstawie art. 77§2 kk ograniczył oskarżonemu A. W. możliwość korzystania z warunkowego zwolnienia nie wcześniej niż po odbyciu 30 (trzydziestu) lat pozbawienia wolności,

59. na mocy art. 85 kk i 86§1 kk połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył karę łączną pozbawienia wolności wobec oskarżonych:

- Ć. M. (2) w wysokości 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności,

- B. G. (1) w wysokości 9 (dziewięciu) lat pozbawienia wolności,

- Ż. K. (1) w wysokości 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

- Ć. M. (1) w wysokości 6 (sześciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

- G. K. (1) w wysokości 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

- H. V. (E.) w wysokości 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,

- B. Ć. (1) w wysokości 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności,

- B. Ć. (2) w wysokości 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności,

- Ć. B. (1) w wysokości 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności,

- G. H. (1) w wysokości 7 (siedmiu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

- D. F. (1) w wysokości 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności,

- Ć. M. (3) w wysokości 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,

- H. H. (1) w wysokości 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

- B. Ć. (3) w wysokości 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,

- Ż. E. (1) w wysokości 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności,

- Ć. H. (1) w wysokości 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności,

- K. Ć. (1) w wysokości 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,

- V. M. (1) w wysokości 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

- I. H. (1) w wysokości 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

- D. J. (1) w wysokości 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

60. na mocy art. 85 kk i art. 86§1 kk połączył wyżej wymienione kary pozbawienia wolności i grzywny wobec oskarżonego D. M. (1) i wymierzył karę łączną w wysokości 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

61. na mocy art. 60§3 kk i art.60§4 i §5 kk warunkowo zawiesił oskarżonemu D. M. (1) wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby 8 (ośmiu) lat,

62. na mocy art. 73§2 kk oddał oskarżonego D. M. (1) w okresie próby pod dozór kuratora sądowego,

63. na mocy art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności:

- oskarżonemu B. Ż. :

od 28 stycznia 1997r. do 11 lutego 1997r., od 18 stycznia 1999r. do 25 czerwca 2002r., od 2 lipca 2002r. do 18 listopada 2004r.,

- oskarżonemu A. W. od 18 stycznia 1999r. do 21 listopada 2003r., od 21 listopada 2005r. do 11 lipca 2006r.,

- oskarżonemu Ć. M. (2) od 30 marca 1999r. do 12 maja 2000r., od 1 lipca 2000r. do 21 listopada 2003r.,

- oskarżonemu B. G. (1) od 18 stycznia 1999r. do 27 maja 2005r.,

- oskarżonemu Ż. K. (1) od 17 maja 1999r. do 18 marca 2000r.,

- oskarżonemu Ć. M. (1) od 29 stycznia 1999r. do 22 grudnia 2003r.,

- oskarżonemu D. M. (1) od 18 stycznia 1999r. do 29 października 1999r. - na poczet orzeczonej kary grzywny, przyjmując, jeden dzień za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny i uznał, że orzeczona kara grzywny jest wykonana w całości,

- oskarżonemu G. K. (1) od 18 stycznia 1999r. do 10 listopada 1999r.,

- oskarżonej H. V. (E.) od 9 marca 2000r. do 7 lutego 2001r., 20 lutego 2001r. do 3 kwietnia 2003r.,

- oskarżonemu B. Ć. (1) od 18 stycznia 1999r. do 27 lutego 2003r.,

- oskarżonemu B. Ć. (2) od 18 stycznia 1999r. do 28 lutego 2003r.,

- oskarżonemu G. H. (1) od 23 lutego 1999r. do 2 grudnia 1999r.,

- oskarżonemu Ł. Ż. od 24 stycznia 2000r. do 10 kwietnia 2000r.,

- oskarżonemu D. B. (1) od 23 lutego 2000r. do 27 maja 2002r.,

- oskarżonemu B. Ć. (3) od 18 stycznia 1999r. do 28 października 2002r.,

- oskarżonemu Ż. E. (1) od 28 czerwca 1999r. do 23 grudnia 1999r.,

- oskarżonemu Ć. H. (1) od 24 stycznia 2000r. do 23 października 2000r., od 17 listopada 2001r. do 5 grudnia 2002r.,

- oskarżonemu Ć. I. od 28 stycznia 1997r. do 11 lutego 1997r., od 18 stycznia 1999r. do 9 grudnia 2002r.,

- oskarżonemu K. Ć. (1) od 18 stycznia 1999r. do 23 grudnia 1999r.,

- oskarżonemu V. M. (1) od 18 stycznia 1999r. do 10 października 2001r.,

- oskarżonemu I. H. (1) od 18 stycznia 1999r. do 13 stycznia 2000r., od 10 lipca 2001r. do 25 listopada 2002r.,

- oskarżonemu M. P. od 15 lutego 2000r. do 27 września 2001r.,

- oskarżonemu D. J. (1) od 20 stycznia 1999r. do 16 grudnia 2000r.,

64. na mocy art. 415§3 kpk powództwo cywilne pozostawił bez rozpoznania,

65. na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. i Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądził od Skarbu Państwa na rzecz:

.



ust. 1. Kancelarii adw. D. M. (3) i adw. F. H. za obronę z urzędu oskarżonego Ć. C. (1) kwotę po 32 240 złotych + 22 % VAT – łącznie – 39 332, 80 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy trzysta trzydzieści dwa zł 80/100),

.



ust. 2. Kancelarii adw. J. Ż. (2) i adw. J. M. (6) za obronę z urzędu oskarżonego H. H. (1) kwotę po 32 240 złotych + 22 % VAT – łącznie – 39 332, 80 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy trzysta trzydzieści dwa zł 80/100),

.



ust. 3. Kancelarii adw. J. M. (2) za obronę z urzędu oskarżonego V. M. (1) od 13.08.2001r.kwotę 31 140 złotych + 22 % VAT – łącznie – 37 990, 80 złotych (trzydzieści siedem tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt zł 80/100), na rzecz Kancelarii adw. Ś. Ć. (1) za obronę z urzędu oskarżonego V. M. (1) od 14.09.2001r. kwotę 30 740 złotych + 22% VAT - łącznie 37 502,80 złotych (trzydzieści siedem tysięcy pięćset dwa zł 80/100)

.



ust. 4. Kancelarii adw. Ż. E. (2) za obronę z urzędu od 23 lipca 2002 roku oskarżonego Ć. M. (1) kwotę 26 540 złotych + 22 % VAT – łącznie – 32 378, 80 złotych (trzydzieści dwa tysiące trzysta siedemdziesiąt osiem zł 80/100), za obronę z urzędu od 19 stycznia 2005 roku oskarżonego A. W. kwotę 16 800 złotych + 22 % VAT – łącznie – 20 496 złotych (dwadzieścia tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt sześć zł),

.



ust. 5. Kancelarii adw. J. M. (5) za obronę z urzędu oskarżonego B. Ż. od 20 maja 2005 roku kwotę 13 800 złotych + 22 % VAT – łącznie – 16 836 złotych (szesnaście tysięcy osiemset trzydzieści sześć zł), za obronę z urzędu oskarżonego Ć. I. od 25 marca 2003 roku do 10 stycznia 2006 roku kwotę 13 400 złotych + 22 % VAT – łącznie 16 348 złotych (szesnaście tysięcy trzysta czterdzieści osiem złotych),

.



ust. 6. Kancelarii adw. E. B. (2) za obronę z urzędu oskarżonego B. Ż. od 14 lutego 2006 roku kwotę 9 600 złotych + 22 % VAT – łącznie – 11 712 złotych (jedenaście tysięcy siedemset dwanaście złotych),

.



ust. 7. Kancelarii adw. W. I. za obronę z urzędu oskarżonego B. Ż. od 18 kwietnia 2006 roku kwotę 7 920 złotych + 22 % VAT – łącznie – 9 662, 40 złotych (dziewięć tysięcy sześćset sześćdziesiąt dwa zł 40/100),

.



ust. 8. Kancelarii adw. V. F. za obronę z urzędu oskarżonego J. J. (1) od 24 października 2006 roku kwotę 6 120 złotych + 22 % VAT – łącznie – 7 466, 40 złotych (siedem tysięcy czterysta sześćdziesiąt sześć zł 40/100),

.



ust. 9. Kancelarii adw. D. U. i adw. G. M. (2) za obronę z urzędu oskarżonego B. G. (1) kwotę po 32 580 złotych + 22 % VAT – łącznie – 39 747, 60 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy siedemset czterdzieści siedem zł, 60/100),

.



ust. 10. Kancelarii adw. Ł. N. i adw. H. M. za obronę z urzędu oskarżonego Ż. K. (1) kwotę po 32 580 złotych + 22 % VAT – łącznie – 39 747, 60 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy siedemset czterdzieści siedem zł, 60/100),

.



ust. 11. Kancelarii adw. B. Ć. (5) i adw. B. F. (2) za obronę z urzędu oskarżonego D. B. kwotę po 32 580 złotych + 22 % VAT – łącznie – 39 747, 60 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy siedemset czterdzieści siedem zł, 60/100),

.



ust. 12. Kancelarii adw. Ł. I. (1) i adw. B. F. (1) za obronę z urzędu oskarżonego G. V. kwotę po 32 580 złotych + 22 % VAT – łącznie – 39 747, 60 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy siedemset czterdzieści siedem zł, 60/100),

.



ust. 13. Kancelarii adw. B. O. za obronę z urzędu oskarżonego B. Ć. (2) od 10 kwietnia 2002 roku kwotę 28 580 złotych + 22 % VAT – łącznie – 34 867, 60 złotych (trzydzieści cztery tysiące osiemset sześćdziesiąt siedem zł, 60/100),

.



ust. 14. Kancelarii adw. Ś. K. za obronę z urzędu oskarżonego Ć. M. (3) od 20 maja 2003 roku kwotę 22 320 złotych + 22 % VAT – łącznie – 27 230, 40 złotych (dwadzieścia siedem tysięcy dwieście trzydzieści zł 40/100),

.



ust. 15. Kancelarii adw. D. M. (4) (od 10 maja 2006 roku przejęta kancelaria (...)) za obronę z urzędu oskarżonego K. Ć. (1) kwotę 32 580 złotych + 22 % VAT – łącznie – 39 747, 60 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy siedemset czterdzieści siedem zł, 60/100),

.



ust. 16. Kancelarii adw. B. P. za obronę z urzędu oskarżonej H. V. (uprzednio E.) od 7 grudnia 2004 roku kwotę 17 780 + 22 % VAT – łącznie – 21 691, 60 złotych (dwadzieścia jeden tysięcy sześćset dziewięćdziesiąt jeden zł, 60/100), oskarżonego I. H. (1) od 20 stycznia 2005 roku kwotę 17 280 złotych + 22 % VAT – łącznie – 21 081, 60 złotych (dwadzieścia jeden tysięcy osiemdziesiąt jeden zł, 60/100), oskarżonego B. Ć. (3) od 19 lipca 2005 roku kwotę 13 320 złotych + 22 % VAT – łącznie – 16 250, 40 złotych (szesnaście tysięcy dwieście pięćdziesiąt zł, 40/100),

.



ust. 17. Kancelarii adw. M. M. (3) za obronę z urzędu oskarżonej H. V. (uprzednio E.) od 7 grudnia 2004 roku w kwocie 17 760 złotych + 22 % VAT – łącznie – 21 667, 20 złotych (dwadzieścia jeden tysięcy sześćset sześćdziesiąt siedem zł, 20/100),

.



ust. 18. Kancelarii adw. J. H. i adw. Ż. F. za obronę z urzędu oskarżonego D. M. (1) kwotę po 33 840 złotych + 22 % VAT – łącznie – 41 284, 80 złotych (czterdzieści jeden tysięcy dwieście osiemdziesiąt cztery zł, 80/100),

.



ust. 19. Kancelarii adw. D. V. za obronę z urzędu oskarżonego D. M. (1) od 10 marca 2005 roku kwotę 15 840 złotych + 22 % VAT – łącznie – 19 324, 80 złotych (dziewiętnaście tysięcy trzysta dwadzieścia cztery zł, 80/100),

.



ust. 20. Kancelarii adw. Ć. M. (4) i adw. B. G. (2) za obronę z urzędu oskarżonego G. K. (1) kwotę po 32 600 złotych + 22 % VAT – łącznie – 39 772 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy siedemset siedemdziesiąt dwa zł),

.



ust. 21. Kancelarii adw. D. E. i adw. J. M. (3) za obronę z urzędu oskarżonego Ć. B. (1) kwotę po 32 600 złotych + 22 % VAT – łącznie – 39 772 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy siedemset siedemdziesiąt dwa zł),

.



ust. 22. Kancelarii adw. G. K. (4) i adw. J. E. (2) za obronę z urzędu oskarżonego D. F. (1) kwotę po 32 300 złotych + 22 % VAT – łącznie - 39 772 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy siedemset siedemdziesiąt dwa zł),

.



ust. 23. Kancelarii adw. D. F. (2) za obronę z urzędu oskarżonego H. H. (2) kwotę 32 100 złotych + 22 % VAT - łącznie – 39 162 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy sto sześćdziesiąt dwa zł),

.



ust. 24. Kancelarii adw. Ż. M. (2) za obronę z urzędu oskarżonego M. P. od 11 września 2002 roku kwotę 27 000 złotych + 22 % VAT – łącznie – 32 940 złotych (trzydzieści dwa tysiące dziewięćset czterdzieści zł),

.



ust. 25. Kancelarii adw. D. G. (2) i adw. J. Ć. (3) za obronę z urzędu oskarżonego D. J. (2) kwotę po 32 600 złotych + 22 % VAT – łącznie – 39 772 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy siedemset siedemdziesiąt dwa zł),

.



ust. 26. Kancelarii adw. G. J. za obronę z urzędu oskarżonego Ć. H. od 25 stycznia 2005 roku kwotę 17 520 złotych + 22 % VAT – łącznie – 21 374, 40 złotych (dwadzieścia jeden tysięcy trzysta siedemdziesiąt cztery zł, 40/100),

.



ust. 27. Kancelarii adw. H. K. (2) za obronę z urzędu oskarżonego G. H. (1) kwotę 32 820 złotych + 22 % VAT – łącznie – 40 040, 40 złotych (czterdzieści tysięcy czterdzieści zł, 40/100),

.



ust. 28. Kancelarii adw. J. A. za obronę z urzędu oskarżonego Ć. M. (2) od 24 października 2006 roku kwotę 10 800 złotych + 22 % VAT – łącznie – 13 176 złotych (trzynaście tysięcy sto siedemdziesiąt sześć zł),

.



ust. 29. Kancelarii adw. D. F. (3) za obronę z urzędu oskarżonego G. H. (1) kwotę 30 820 złotych + 22 % VAT – łącznie – 37 600, 40 złotych (trzydzieści siedem tysięcy sześćset zł, 40/100),

.



ust. 30. Kancelarii adw. E. B. (1) za obronę z urzędu oskarżonego B. Ć. (1) od 6 stycznia 2005 roku kwotę 17. 760 złotych + 3.907,20 złotych (22 % VAT) łącznie – 21.667,20 złotych (dwadzieścia jeden tysięcy sześćdziesiąt siedem złotych 20/100),

.



ust. 31. Kancelarii adw. J. I. za obronę z urzędu oskarżonego B. Ć. (1) od 27 kwietnia 2005 roku kwotę 14 640 złotych + 22 % VAT – łącznie – 17 860, 80 złotych (siedemnaście tysięcy osiemset sześćdziesiąt zł, 80/100), za obronę z urzędu oskarżonego Ć. I. od 10 stycznia 2006 roku kwotę 10 800 złotych + 22 % VAT – łącznie – 13 176 złotych (trzynaście tysięcy sto siedemdziesiąt sześć zł),

66. na mocy art. 624§1 kpk i art. 17 ust.1 ustawy o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonych od ponoszenia opłaty i kosztów postępowania w sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa.

Powyższy wyrok zaskarżyli obrońcy oskarżonych i prokurator.

Obrońca oskarżonego Ż. E. (1) , zaskarżył opisany wyżej wyrok w punktach dotyczących tego oskarżonego, co do winy i wyrokowi temu na zasadzie art. 438 pkt. 2, 3 i 4 kpk, zarzucił

1) w odniesieniu do czynu przypisanego w punkcie 27 wyroku:

-błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że Ż. E. (1) działał wspólnie i w porozumieniu ze A. W. i D. M. (1) w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym kierowanego przez B. Ż., w dokonaniu rozboju na osobie A. Ć., w sytuacji gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje do takich ustaleń podstaw,

-obrazę przepisu prawa procesowego, a to art. 424 § 1 pkt. 2 kpk przez niewyjaśnienie na jakiej podstawie Sąd przyjął, że osk. Ż. E. (1) miał świadomość, iż A. W. i D. M. (1) są członkami związku przestępczego o charakterze zbrojnym kierowanego przez B. Ż. oraz na jakiej podstawie zastosował kwalifikację prawną z art. 65 kk,

-niewspółmiernie wysoki wymiar kary w stosunku do czynu jaki możnaby oskarżonemu Ż. E. (1) przypisać;

2) w odniesieniu do czynu przypisanego w punkcie 28 wyroku:

- naruszenie przepisu prawa procesowego, a to art. 410 kpk przez pominięcie

przy wyrokowaniu tej części zeznań świadka B. Ć. (4), z których wynika, że Ż. E. (1) „nic nie chciał'" z napadu na właściciela warsztatu radiowego - F. K.,

naruszenie przepisu prawa procesowego, a to art. 424 § 1 pkt. 1 kpk przez niewskazanie w uzasadnieniu wyroku dlaczego w kwestii zysku z przestępstwa oparł się tylko na zeznaniach D. M. (1), a nie B. Ć. (4),

- niewspółmiernie wysoki wymiar kary w stosunku do przypisanego

oskarżonemu czynu;

3) w odniesieniu do czynu opisanego w punkcie 30 wyroku: I - naruszenie przepisu prawa procesowego, a to art. 7 kpk przez dowolną, sprzeczną z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania ocenę zeznań Ć. K. (1), G. K. (2) i E. I. (2), przez uznanie za wiarygodne ich twierdzeń, że po wyprzedzeniu samochodu Ć. E. zachowywał się tak, iż wywołało to obawy, że może dojść do kolizji, a następnie, że „chciał przestraszyć Ć. K. (1) i tak też się stało";

4) w odniesieniu do czynu opisanego w punkcie 31 wyroku:

- obrazę przepisu prawa procesowego, a to art. 424 § 1 pkt. 2 kpk przez niewyjaśnienie na jakiej podstawie Sąd przyjął, że oskarżony Ż. E. (1) miał świadomość, iż A. W. i D. M. (1) są członkami związku przestępczego o charakterze zbrojnym kierowanego przez B. Ż. oraz na jakiej podstawie zastosował kwalifikację prawną z art. 65 kk,

- niewspółmiernie wysoki wymiar kary w stosunku do czynu jaki można by oskarżonemu przypisać;

5) w odniesieniu do czynu opisanego w punkcie 54 wyroku:

- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że osk. Ż. E. (1) brał udział w związku przestępczym o charakterze zbrojnym kierowanym przez B. Ż., podczas gdy z zebranych dowodów nie wynika aby oskarżony ten o istnieniu takiego związku wiedział i do niego należał,

- obrazę art. 424 § 1 kpk przez niewskazanie w uzasadnieniu wyroku na jakich dowodach oparł Sąd ustalenie o udziale osk. Ż. E. (1) w związku przestępczym o charakterze zbrojnym kierowanym przez B. Ż.;

6) w odniesieniu do kary łącznej orzeczonej wobec osk. Ż. E. (1) w punkcie 59 wyroku:

- rażącą surowość tej kary wynikającą z naprowadzonych wyżej uchybień oraz

z braku uwzględnienia jakichkolwiek okoliczności łagodzących.

W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku:

1) w pkt. 27 przez przyjęcie, że osk. Ż. E. (1) udzielił pomocy A. W. i D. M. (1) w dokonaniu napadu rabunkowego na A. Ć., przez wskazanie im miejsca przeprowadzenia napadu, trasy przejazdu z pracy do domu, a także domu A. Ć., w wyniku czego sprawcy ci z udziałem innych osób po uprzednim doprowadzeniu A. Ć. do stanu bezbronności, zabrali na jego szkodę pieniądze w kwocie co najmniej 26.000zł, a następnie skuli go kajdankami i pozostawili w bagażniku samochodu,

czym wyczerpał znamiona przestępstwa przewidzianego w art. 18 § 3 kk, w zw. z art 280 § 1 kk i wymierzenie mu za przestępstwo to łagodniejszej kary pozbawienia wolności; 2) w pkt. 28 - przez wymierzenie osk. Ż. E. (1) łagodniejszej kary pozbawienia wolności;

2) w pkt. 30 - przez uniewinnienie osk. Ż. E. (1) od dokonania przypisanego mu w punkcie tym czynu;

3) w pkt. 31 - przez przyjęcie, że osk. Ż. E. (1) w czerwcu 1996r. udzielił pomocy D. M. (1), A. W. i innemu mężczyźnie w ten sposób, że wskazał pokrzywdzonego, udzielił informacji o miejscu popełnienia przestępstwa i wysokości kwoty pieniędzy przewożonych przez pokrzywdzonego w wyniku czego w dniu 18.07.1996r. w I. usiłowano skraść pieniądze na szkodę D. M. (2), czym wyczerpał znamiona przestępstwa przewidzianego w art. 18 § 3 kk w zw. z art. 280 § 1 kk i wymierzenie mu za przestępstwo to łagodniejszej kary pozbawienia wolności;

w pkt. 54 - przez uniewinnienie osk. Ż. E. (1) od dokonania przypisanego mu w punkcie tym czynu;

w pkt. 59 - przez wymierzenie osk. Ż. E. (1) znacznie łagodniejszej kary łącznej pozbawienia wolności.

Obrońca oskarżonego H. H. (1) zaskarżył powyższy wyrok w części jego dotyczącej tj. w punkcie 22, 25 i 59, zarzucając mu zgodnie z art. 438 k.p.k.:

-błąd w ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, że oskarżony był osobą pomagającą w popełnieniu przestępstw podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego wskazuje, że oskarżony nie brał udziału w tych zdarzeniach;

-obrazę prawa karnego procesowego, a to:

art.7 K.p.k. -poprzez jego niezastosowanie i ocenę materiału dowodowego, a to wyjaśnień oskarżonego M. a w szczególności czynności okazania wizerunku oskarżonego H. H. (1) (k. 10261, k. 10167) w sposób niezgodny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego albowiem treść tego okazania i wyjaśnienia M. pozostaje w oczywistej sprzeczności z wcześniejszymi wyjaśnieniami współoskarżonego M., w których nie pamiętał on nazwiska oskarżonego;

art. 424§1 i 2 K.p.k. poprzez jego niezastosowanie polegające na lakonicznym uzasadnieniu faktycznym oraz prawnym czynów przypisywanych oskarżonemu H. H. (1) a także wymierzonych kar, co uniemożliwia rzeczową kontrolę odwoławczą zaskarżonego wyroku;

- obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a to:

art. 4§1 K.k. - poprzez jego niezastosowanie i stosowanie przepisu art. 65 K.k. wbrew zakazowi retroakcji;

art. 18 K.k. - poprzez j ego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że pomocnik ponosi odpowiedzialność za zachowanie bezpośredniego wykonawcy, które wykroczyło poza zamiar pomocnictwa;

art. 63 §1 K.k. - poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy oskarżonemu wymierzono karę pozbawienia wolności, a w toku postępowania stosowany był areszt tymczasowy;

art. 65 § 1 K.k. - poprzez jego błędne zastosowanie podczas gdy z materiału dowodowego w żaden sposób nie wynika aby relacje oskarżonego H. z innymi współsprawcami miały charakter związku przestępczego.

W oparciu o powyższe zarzuty obróca wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych czynów ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w punkcie 22, 25 i 59 i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca Ć. B. (1) na podstawie art. 444 KPK oraz art. 425 § 1 i 2 KPK zaskarżył wyrok w części uznającej oskarżonego Ć. B. (1) za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt XV i LV aktu oskarżenia (pkt. 15 i 54 wyroku ) na jego korzyść i wyrokowi zarzucił:

1.obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 258 § 1 i 2 KK poprzez zastosowanie tego przepisu w stosunku do oskarżonego Ć. B. (1) i przyjęcie, że od maja do września 1991r. brał on udział w związku przestępczym kierowanym przez B. Ż. dokonującym zabójstw, napadów rabunkowych, wymuszeń rozbójniczych, kradzieży, uprowadzeń i pobicia przy użyciu broni palnej i innych niebezpiecznych narzędzi, nielegalnej dystrybucji narkotyków, w sytuacji kiedy Sąd ustalił, że od 1991r. B. Ż. dopiero organizował wokół siebie grupę osób, z którymi miał dokonywać przestępstw i w sytuacji, kiedy Sąd ustalił, że zebrany materiał jednoznacznie wskazuje na istnienie związku przestępczego o charakterze zbrojnym dopiero od 25.11.1995r.

2. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia,

a mianowicie :

- art. 2 KPK, 4 KPK, art. 5 § 2 KPK, art. 7 KPK, art. 366 KPK, art. 410 KPK, polegającą na jednostronnej analizie materiału dowodowego, uwzględniającej pomówienia świadków K. I. i D. Ł., nie uwzględniającej zaś okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, braku wszechstronnej analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie bez zachowania zasady obiektywizmu, poprzez pominięcie wyjaśnień oskarżonego i innych współoskarżonych, sprzeczne z zasadą swobodnej oceny dowodów i obowiązkiem rozstrzygania nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego, przyjęcie, że Ć. B. (1) dopuścił się zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów.

- art. 424 § 1 pkt 1 KPK polegającą na niezgodnym z wymienionym przepisem uzasadnieniem zaskarżonego wyroku

W konkluzji skarżący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez uznanie oskarżonego Ć. B. (1) za niewinnego popełnienia przypisanych mu przestępstw, ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania

Obrońca oskarżonego G. V. – adw. B. F. (1) zaskarżył częściowo wyrok w pkt 38 oraz w pkt 54 w zakresie dotyczącym oskarżonego G. V..

Przedmiotowemu wyrokowi zarzucił :

1 . na zasadzie art. 427 § 2 i 438 pkt 1 k.p.k. obrazę przepisów prawa materialnego a to:

a) art. 258 § 2 k.k. poprzez przyjęcie usiłowanie popełnienia przez oskarżonego jednego przestępstwa w czasie rzekomego uczestniczenia w zorganizowanym związku przestępczym wypełnia znamiona przestępstwa z art. 258 § 2 k.k, mimo iż w doktrynie podkreśla się, iż immanentną cechą zorganizowanej grupy lub związku jest to, że mają one założony cel przestępczy w postaci wielokrotnego (nie mniej niż dwukrotnego) popełniania przestępstw. [Konarska-Wrzosek V., Prawnokarne środki walki z przestępczością zawodową i zorganizowaną przewidziane w kodeksie karnym, Prok.i Pr. 2000/3/40]. Natomiast grupy powstałe w celu popełnienia jednego przestępstwa traktować należy jako szczególną formę współsprawstwa. [Gaberle A, Przestępczość grupowa w Polsce jako zjawisko kryminologiczne i prawnokarne, Cz. PKiNP 1998/1 -2/75],

2. na zasadzie art. 427 k.p.k. § 2 i 438 pkt 2 k.p.k. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie:

a) art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez uznanie oskarżonego G. V. za

winnego zarzucanego mu czynu na podstawie niepełnego materiału dowodowego i

oparcie się przez Sąd mimo braku pełnowartościowego materiału na:

na złożonych wyłącznie w toku postępowania przygotowawczego

zeznaniach świadka G. M. (1) ( świadek zmarł, odpis aktu zgonu k.

17520-17521 tom 91) oraz zeznaniach świadka A. F. (3)

(świadek zmarł, odpis aktu zgonu k. 23199 tom 119), które nie zostały

potwierdzone w toku przesłuchania przed Sądem, gdyż świadkowie zmarli w

toku postępowania.

b) art. 9§ 1 k.k. poprzez przyjęcie, iż zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona umyślności, mimo iż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstaw do przyjęcia, iż po stronie oskarżonego G. V. istniała świadomość istnienia grupy przestępczej, której cele przestępcze miał akceptować i godzić się na ich realizację. [ konieczność zaistnienia takich przesłanek przyjął Sąd Apelacyjny, w Katowicach w wyroku z dnia 25.04,2007r., II AKa 431/06, KZS 2007/11/45]

c) art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów a to dokonanie w sposób jednostronny oceny zeznań świadków co narusza zasady logiki i doświadczenia życiowego w szczególności zaś przez: uznanie, iż zeznania świadków koronnych K. I. (2) (tom4,

k. 408 i nast) oraz Ł. B. (3) są wiarygodne, gdyż jak przyjął sąd

I Instancji „nadanie świadkowi statusu świadka koronnego musi powodować, iż

jego zeznania są całkiem wartościowe, a co za tym idzie - w pełnym zakresie

wiarygodne, skoro taki status już mu nadano", (tak str. 7 uzasadnienia) podczas

gdy wiarygodność tych świadków może budzić poważne wątpliwości, skoro

poprzez ujawnienie przestępstw działali oni wyłącznie w celu poprawienia swojej pozycji materialno-procesowej . Tymczasem zgodnie z ustaloną linią orzeczniczą[por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach w z dnia 16.12.2004r. II AKa223/04, KZS 2005/7-8/154] przyjęto, iż „wyjaśnienia podejrzanego, a po nadaniu tej osobie statusu świadka koronnego jej zeznania, należy oceniać ze szczególną ostrożnością."

3. na zasadzie art. 427 § 2 i 438 pkt 3 k.p.k. błąd w ustaleniach faktycznych

przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść poprzez:

- nieuzasadnione przyjęcie, iż oskarżony G. V. w okresie od września do listopada 1996r brał udział w związku przestępczym o charakterze zbrojnym kierowanym przez B. Ż., podczas gdy materiał dowodowy w niniejszej sprawi nie daje podstaw do takich ustaleń,

- bezpodstawne, nieznajdujące oparcia w materiale dowodowym sprawy przyjęcie, iż oskarżony G. V. miał świadomość, iż związek ma charakter przestępczy, skutkiem czego Sąd błędnie przyjął, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 258 § 2 k.k;

Z uwagi na podniesione zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Drugi obrońca oskarżonego G. V.- adw. Ł. I. (1) zaskarżył w całości wyrok i zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił :

1) obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, a w szczególności:

- art. 4k.p.k. poprzez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, brak odniesienia i oceny wyjaśnień oskarżonego w uzasadnieniu wyroku i oparcie stanu faktycznego sprawy wyłącznie na dowodach obciążającym oskarżonego, niekonsekwentnych i wzajemnie sprzecznych pomówieniach świadków koronnych K. I., D. Ł.,

- art. 184 k.p.k. poprzez przyjęcie, iż w rozpoznawanej sprawie zachodziły przesłanki zastosowania instytucji świadka anonimowego, a tym samym naruszenie podstawowych zasad procesu karnego - prawa do obrony, zasady bezpośredniości, kontradyktoryjności, jawności oraz rzetelnego procesu wyrażonej m.in. w art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z 1950 r.,

- naruszenie zasady ciągłości postępowania polegające na tym, iż pomiędzy rozprawami były przerwy trwające po kilka i kilkanaście miesięcy, przy czym proces kilkakrotnie rozpoczynano od początku i po upływie 8 lat od rozpoczęcia procesu wydano zaskarżony wyrok, co stanowi równocześnie naruszenie zasady bezpośredniości postępowania;

W konkluzji obrońca wniósł o: zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego G. V. od popełnienia zarzucanego mu czynu,

ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego M. P. zaskarżył wyżej opisany wyrok w pkt 42 w części dotyczącej wymienionego oskarżonego w całości, na jego korzyść. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił :

- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na wadliwej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego przez przyjęcie , iż oskarżony M. P. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, podczas gdy prawidłowa ocena zebranych w sprawie dowodów oraz ich związku z pozostałymi okolicznościami prowadzi do zgoła odmiennego wniosku

- obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na-treść wydanego orzeczenia, a to art. 4 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk i art. 410 kpk przez naruszenie zasady obiektywizmu, swobodnej oceny dowodów, domniemania niewinności oraz nie uwzględnieniu przy wydawaniu wyroku całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy polegające na : całkowitym pominięciu przy ustalaniu podstawy

wyroku bezspornego faktu, iż pokrzywdzeni zajściem 25 marca 1998r. (...) i V. E. nie tylko, że nie rozpoznali w osobie okazanego im oskarżonego M. P. napastnika zajścia, a wręcz przeciwnie stwierdzili, iż żaden z okazanych im mężczyzn nie jest podobny do napastników mimo, iż przesłuchiwany w dniu zajścia w charakterze świadka V. E. zeznał, iż jest w stanie rozpoznać sprawców zdarzenia,

- oparciu wyroku jedynie na zeznaniach świadka koronnego K. I., który na zdjęciu 376 okazanej mu tablicy poglądowej rozpoznał M. P. jako jednego z (...) mającego brać udział w najściu mieszkania E., mimo iż bezpośrednio biorący udział w zajściu pokrzywdzeni F. i V. E. w żadnym z okazanych im zdjęć tejże samej tablicy poglądowej nie rozpoznali oskarżonego M. P. jako napastnika zdarzenia z dnia 25 marca 1998 r.,

- nie uwzględnieniu na korzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości

w postaci wyeliminowania z dużym prawdopodobieństwem możliwości pobytu oskarżonego M. P. w dniu 25 marca 1998 r. w mieszkaniu

pokrzywdzonych E., o czym świadczy fakt zabezpieczenia w trakcie oględzin tegoż mieszkania śladów linii papilarnych, które zgodnie z ekspertyzą Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej w M. z dnia 22 maja 1998 r. oraz biegłego sądowego Sądu Okręgowego w Katowicach z zakresu daktyloskopii z dnia 2 marca 2000 r. wykluczyły ich pochodzenie od oskarżonego M. P. , od którego pobrano stosowny materiał porównawczy, a które to ślady linii papilarnych najprawdopodobniej pochodziły od faktycznych, nieustalonych sprawców najścia, na mieszkanie Państwa E..

Stawiając powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego M. P. od popełnienia zarzucanego mu czynu, bądź to o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach.

Obrońca oskarżonego Ż. K. (1) , zaskarżył wyżej wskazany wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego, co do jego winy. Skarżący zarzucił wyrokowi:

1) obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 4 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, przez nienależyte rozważenie wszystkich okoliczności sprawy, rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego i dowolną ocenę dowodów,

2) błędy w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na jego treść przez uznanie, że:

- oskarżony Ż. K. (1) brał udział w związku przestępczym, kierowanym przez B. Ż.,

- udzielił pomocy do dokonania napadu rabunkowego na osobie E. F. poprzez wskazanie tego pokrzywdzonego, jego miejsca zamieszkania i pracy, udzielenie informacji o zasobach pieniężnych oraz zaproponowanie miejsca i sposobu popełnienia tego przestępstwa,

- udzielił pomocy do dokonania napadu rabunkowego na osobie G. M. (1) w ten sposób, że wskazał tego pokrzywdzonego, jego miejsce zamieszkania i pracy oraz udzielił informacji o jego zasobach pieniężnych, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do takich ustaleń.

Wskazując powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego Ż. K. (1) od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego H. H. (2) zaskarżył wyżej wymieniony wyrok w części dotyczącej uznania oskarżonego H. H. (2) za winnego popełnienia czynu zakwalifikowanego z art. 280 § 2 kk w zw. z art.65 § 1 kk (pkt. 16 wyroku). Skarżący zarzucił orzeczeniu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na stwierdzeniu, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, mimo poważnych wątpliwości w tym względzie wynikających z wyjaśnień oskarżonego oraz z zeznań nie tylko samych pokrzywdzonych, ale także z zeznań świadków w tym w szczególności z zeznań świadka koronnego, które skłaniają do przyjęcia, że oskarżony nie dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu.

W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego.

Obrońca oskarżonego V. M. (1) - adw. J. M. (2) zaskarżył wyrok odnośnie tego oskarżonego w całości. Zaskarżonemu wyroki zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych będących jego podstawą, a polegający na wyrażeniu poglądu, że zeznania świadka koronnego K. I. (2) oraz świadka K. Ć. (1) w powiązaniu z zeznaniami F. i V. E. są wiarygodne, podczas gdy prawidłowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w szczególności konsekwentnych i stanowczych wyjaśnień osk. V. M. (1) winna prowadzić do odmiennego wniosku, a mianowicie, iż oskarżony nie dopuścił się popełnienia przypisanych mu czynów.

Skarżący w konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie V. M. (1) od popełnienia przypisanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach.

Drugi obrońca oskarżonego V. M. (1) - adw. Ś. Ć. (2) zaskarżył powyższy wyrok w całości i zarzucił mu:

- błąd w ustaleniach faktycznych będących podstawą orzeczenia mający wpływ na jego treść, a polegający na niesłusznej, jednostronnej i wybiórczej ocenie materiału dowodowego w sprawie i uznaniu winy oskarżonego V. M. (1) na podstawie w głównej mierze zeznań świadka koronnego K. I. do których oceny należało podejść z dużą dozą ostrożności, a które w swej treści nasuwają szereg wątpliwości co do ich wiarygodności i faktycznego udziału V. M. (2) w zarzucanych mu przestępstwach przy jednoczesnym odmówieniu waloru wiarygodności m.in. wyjaśnieniom oskarżonego.

-rażące naruszenie przepisów prawa procesowego:

art. 4 k.p.k. poprzez oparcie skazania jedynie na dowodach niekorzystnych dla oskarżonego, bez należytego uwzględnienia dowodów przeciwnych;

art. 7 k.p.k. prowadzące do poczynienia ustaleń faktycznych, które in concreto stanowią efekt nie swobodnej, lecz całkowicie dowolnej oceny dowodów i prowadzą do przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanych mu czynów, mimo, iż zgromadzony materiał dowodowy, w żaden sposób nie pozwalają na wysnucie tak daleko idącego wniosku.

art. 424 § 1 pkt. l kpk przez niewskazanie w należyty sposób, jakie fakty Sąd I instancji uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej ocenie oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych poprzestając na krótkiej i ogólnikowej ocenie wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków oraz pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie,

Wskazując na powyższe zarzuty, obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego K. Ć. (1) zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w punktach 42, 49, 54 i 59 na korzyść oskarżonego. Skarżący zarzucił orzeczeniu:

1) błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść wydanego

[orzeczenia poprzez przyjęcie, iż oskarżony swoim działaniem dopuścił się

zarzuconych mu i opisanych w pkt. XLIII, L, LV czynów],

2) obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, a

w szczególności:

-art. 4 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, brak odniesienia i oceny wyjaśnień oskarżonego w uzasadnieniu wyroku i oparcie stanu faktycznego sprawy wyłącznie na dowodach obciążających oskarżonego, niekonsekwentnych i wzajemnie sprzecznych pomówieniach świadków koronnych K. I., D. Ł.,

-art. 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,

-art. 7 k.p.k. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów

skutkującego przyjęciem, iż zebrane w sprawie dowody potwierdzają fakt

popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów,

- naruszenie zasady ciągłości postępowania, polegającej na tym, że pomiędzy poszczególnymi rozprawami były przerwy trwające kilka albo kilkanaście miesięcy, przy czym proces kilkakrotnie rozpoczynany był od początku, zaś po 8 latach od jego rozpoczęcia, wydano zaskarżony wyrok, co stanowi równocześnie naruszenie zasady bezpośredniości.

Z daleko idącej ostrożności procesowej obrońca wyrokowi temu zarzucił:

rażącą niewspółmierność wymierzonych oskarżonemu K. Ć. (1) kar jednostkowych i kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności.

W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie skarżonego K. Ć. (1), ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego Ć. H. - adw. D. Ł. zaskarżył powyższy wyrok w całości i zarzucił mu:

1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść tego orzeczenia przez przyjęcie, że oskarżony Ć. H. (1) dopuścił się zarzucanych mu czynów, mimo braku dostatecznych dowodów uprawniających do takich ustaleń;

2) obrazę przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść orzeczenia, a to:

- art. 4 i 410 kpk - przez pominięcie przy wyrokowaniu szeregu okoliczności i faktów przemawiających na korzyść oskarżonego, które zostały ujawnione "w toku rozprawy głównej;

- art. 2 § 2kpk - poprzez dokonanie ustaleń i oparcie rozstrzygnięcia na domniemaniach, nie zaś prawdziwych ustaleniach faktycznych;

- art. 5 i 7kpk - poprzez dokonanie ustaleń na podstawie tylko części dowodów i ich ocenę niezgodnie z zasadami określonymi w art. 7 kpk, a także rozstrzyganie nie dających usunąć się wątpliwości na niekorzyść oskarżonego;

- art. 424 § 1 kpk poprzez pominięcie w uzasadnieniu wyroku szeregu okoliczności i dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia, bez omówienia sposobu rozumowania i dochodzenia do wniosków będących podstawą ustaleń, a także nie omówienia dlaczego nie uznano dowodów przeciwnych.

Nadto skarżący wniósł o dopuszczenie i zażądanie na okoliczność oceny wiarygodności zeznań i wyjaśnień G. Ł. następujących opinii psychologicznych i psychiatrycznych dotyczących G. Ł., a to:

-opinii opracowanych w sprawie Sądu Okręgowego w Katowicach o sygn. XVI K 125/04,

-opinii, zwłaszcza psychologicznej opracowanej przez mgr J. E. (1) -w sprawie Sądu Rejonowego w Tychach sygn. IIK 643/05,

-opinii opracowanej do sprawy Sądu Okręgowego w Katowicach - sygn. V K12/05.

Wskazując na powyższe zarzuty obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego Ć. H..

Drugi obrońca oskarżonego Ć. H. - adw. G. J. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I. naruszenie art. 424 § 1 pkt 1 kpk , poprzez:

zbiorcze powołanie dowodów na podstawie których Sąd ustalił stan faktyczny i zaniechanie przyporządkowania konkretnego dowodu do konkretnego ustalenia faktycznego, co uniemożliwia wręcz kontrolę instancyjną poprawności, nie tylko dokonanych przez Sąd ustaleń faktycznych, ale przede wszystkim kontroli samego procesu intelektualnego prowadzącego do takich, a nie innych ocen każdego dowodu,

pominięcie roztrząsania konkretnych sprzeczności pomiędzy relacjami świadków koronnych, osk. D. M. (1), czy św. G. Ł., a pozostałymi oskarżonymi, w tym osk. Ć. H. i zastąpienie powyższego ogólnymi zwrotami w rodzaju: Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom/wyjaśnieniom, gdyż są one spójne, logiczne i wzajemnie się uzupełniają, podczas gdy w okolicznościach np. zarzutu XXXVI a/o (rozbój na osobie D. Ć.) ujawnione zostało, iż pokrzywdzony w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Krakowie, gdzie oskarżone zostały - o to właśnie przestępstwo - inne osoby, podał szczegółowe rysopisy sprawców, które w żaden sposób nie korelują, ani z sylwetką, ani ze wzrostem osk. Ć. H., którego nadto pokrzywdzony w niniejszym postępowaniu nie rozpoznał, a wyżej wskazane, a wyżej wskazane, jako oskarżone osoby w sprawie przed Sądem Okręgowym w Krakowie zostały w obu instancjach skazane za przestępstwo w niniejszym postępowaniu tym razem przypisane m.in. osk. Ć. H.,

braku odniesienia się do oceny wiarygodności świadka G. Ł., z którym osk. Ć. H. od połowy lat 90-tych pozostaje w ostrym osobistym konflikcie, co zostało wykazane w sprawie tut. Sądu o sygn. akt V K188/02.

II. naruszenie art. 7 kpk , poprzez wybiórcze traktowanie zebranego w sprawie materiału dowodowego i dokonaniu oceny tegoż materiału sprzecznie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego,

w szczególności gdy idzie o ocenę zeznań świadków koronnych, a zwłaszcza oceny ich różnic co do treści pomiędzy złożonymi w postępowaniu przygotowawczym, a złożonymi przed Sądem.

III błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu, że:

a) oskarżony Ć. H. brał udział w związku przestępczym o charakterze zbrojnym,

b) oskarżony Ć. H. dopuścił się popełnienia pozostałych zarzuconych w a/o przestępstw,

c) w czynie opisanym w punkcie XXXIV a/o sprawcy dysponowali bronią palną, w postaci rewolweru Ć.&K..

Z daleko idącej ostrożności procesowej, nadto - na wypadek nieuwzględnienia wyżej wskazanych zarzutów zarzucił rażącą niewspółmierność kary wymierzonej za przestępstwa opisane w punktach 33,35,53 zaskarżonego wyroku.

W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od I zarzutów aktu oskarżenia lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o znaczne zmniejszenie wymiaru kary pozbawienia wolności, z uwzględnieniem roli oskarżonego w czynach opisanych aktem oskarżenia.

Obrońcy oskarżonego D. B. - adw. B. Ć. (6) i adw. B. F. (2) zaskarżyli powyższy wyrok w całości stosunku do oskarżonego D. B.. Skarżący wyrokowi temu zarzucili:

1) obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 7 k.p.k. poprzez przyjęcie wbrew zasadom logiki, iż przedstawiony przez oskarżonego D. M. (1) przebieg zdarzenia - czynu zarzucanego oskarżonemu D. B. (1) miał miejsce, pomimo, że zgodnie z pozostałym zebranym w materiałem dowodowym (w tym wyjaśnieniami oskarżonego D. ) i zasadami prawidłowego rozumowania nie pozwala na uznanie oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu,

2) obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 7 kpk w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i ustalenie stanu faktycznego w oparciu o nieudowodnione okoliczności,

3) obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy,

4) błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony D. B. (4) dopuścił się

zarzucanego mu czynu, pomimo, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala

na uznanie tego oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie

oskarżenia.

Podnosząc powyższe zarzuty apelujący wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku w apelowanej części i uniewinnienie oskarżonego D. B. od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego Ć. C. (1) zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego odnośnie rozstrzygnięcia o winie i karze Ć. C. (1) opisanych w pkt XVIII i 17 w całości na korzyść oskarżonego. Wyrokowi temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów, który to błąd miał wpływ na treść wydanego orzeczenia a polegający na przyjęciu, iż oskarżony Ć. C. (2) udzielił pomocy członkom związku przestępczego do dokonania napadu rabunkowego na osobie J. M. (1); pomoc ta w szczególności miała polegać na zbieraniu informacji o rozkładzie mieszkania, przechowywanych pieniądzach itp. co według oceny Sądu stanowiło pomocnictwo w rozumieniu art.18 § 1 kk. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego w punktach XVIII i 17 części dyspozytywnej wyroku i uniewinnienie oskarżonego, względnie przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w tym zakresie.

Obrońca oskarżonego B. Ć. (2) zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej uznania za winnego oskarżonego B. Ć. (2) popełnienia przestępstwa przypisanego mu w pkt 15 wyroku, tj. o przestępstwo z art. 280 § 2 kk w zw. z art 64 § 1 kk i art. 65 § 1 kk, w punkcie 19 wyroku, tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. art. 65 § 1 kk, w zw. z art, 64 § 1 kk i w punkcie 54 wyroku, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 i 2 kk (odpowiednio w pkt XV, XVI, XX i LV opisanych w wyroku zarzutów). Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia przez przyjęcie, iż:

-oskarżony B. Ć. (2) w okresie od 1991 roku do 18 stycznia 1999 roku brał udział w związku przestępczym, kierowanym przez B. Ż. dokonującym zabójstw, napadów rabunkowych, wymuszeń rozbójniczych, kradzieży, uprowadzeń i pobicia, nielegalnej dystrybucji broni i narkotyków, przy użyciu broni palnej i innych niebezpiecznych narzędzi, czym miał wyczerpać znamiona przestępstwa z art. 258 § 1 i 2 kk

-oskarżony B. Ć. (2) w dniu 25 sierpnia 1991 roku w M. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanego związku przestępczego o charakterze zbrojnym, posługując się bronią palną i gazową oraz stosując przemoc polegającą na zadawaniu uderzeń drewnianym kijem, bicie rękami, kopaniem po głowie i całym ciele dokonał napadu rabunkowego na osobach: Ł. G. i B. I. (1) co spowodowało, że Ł. G. doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, stłuczenia twarzy, wstrząśnienia mózgu oraz złamania drugiej kości śródręcza dłoni lewej skutkujących rozstrojem zdrowia na okres powyżej 7 dni, natomiast B. I. (1) doznał obrażeń ciała w postaci złamania końcówki palca wskazującego prawej ręki, stłuczenia okolicy kręgów szyjnych głowy, chwilowego paraliżu kończyn dolnych oraz rany ciętej głowy, skutkujących rozstrojem zdrowia na okres powyżej 7 dni zabrał w celu przywłaszczenia na szkodę Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w Ż. pieniędzy w kwocie 2.061,20 zł, zegarka marki (...) i noża fińskiego o łącznej wartości 50 zł. na szkodę Ł. G. oraz torby reklamowej wraz z przepustką i biletem komunikacji autobusowej o łącznej wartości 5 zł. na szkodę B. I. (1), czym miał wyczerpać znamiona przestępstwa z art. 280§2 kk w zw. z art. 64§1 kk i art. 65§1 kk,

-oskarżony B. Ć. (2) w dniu 18 września 1991 w M. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanym przez B. Ż., po uprzednim użyciu przemocy wobec J. M. (1) w postaci szarpania za włosy i przytrzymywania rąk, usiłował skraść na jej szkodę pieniądze, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obronę pokrzywdzonej przy czym oskarżony tegoż czynu miał się dopuścić w warunkach powrotu do przestępstwa przypisanego mu w punkcie XV aktu oskarżenia, czym miał wyczerpać znamiona przestępstwa z art. 13 § 1 kk, w zw. z art. 280 § 1 kk, w zw. z art. 65 § 1 kk i w zw. z art. 64 § 1 kk , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzić, iż oskarżony B. Ć. (2) uczestniczył w związku przestępczym kierowanym przez B. Ż., a tym bardziej iż to właśnie oskarżony brał udział w zarzucanych mu przestępstwach, zaś jego prawidłowa i wnikliwa analiza powinna prowadzić do uniewinnienia oskarżonego od ich popełnienia,

2. obrazę przepisów prawa procesowego mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności:

- art. 424 §1 pkt. 1 kpk. poprzez:

a) sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób nie spełniający wymagań

określonych w tym przepisie a w konsekwencji w sposób uniemożliwiający

przeprowadzenie merytorycznej kontroli trafności i poprawności rozstrzygnięcia

b) niewykazanie na jakiej podstawie Sąd I instancji odmówił wiarygodności dowodom przemawiającym na korzyść oskarżonego, w tym braku wskazania na jakich podstawach Sąd w pełni odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego i poprzestanie w tym zakresie jedynie na stwierdzeniu, że są one przyjętą linią obrony przy jednoczesnym uznaniu za w pełni wiarygodne zeznań świadka koronnego K. I., w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu,

c) brak wyczerpującego wskazania na jakiej podstawie Sąd I instancji przyjął, iż

- oskarżony brał udział w związku przestępczym kierowanym przez B. Ż. od 1991 do 18 stycznia 1999 roku, w sytuacji, gdy materiał dowodowy zebrany w sprawie nie pozwala na kategoryczne stwierdzenie, iż oskarżony przynależał

do związku przestępczego, a tym bardziej nie świadczy o tym, jakoby oskarżony miał być członkiem tegoż związku w okresie wskazanym przez Sąd

- tj. od 1991 do 1999roku. -art. 4 kpk poprzez uwzględnienie podczas wyrokowania wyłącznie okoliczności niekorzystnych dla oskarżonego, a to dowodu z zeznań świadka koronnego K. I. mimo braku potwierdzenia prawdziwości tych zeznań w jakimkolwiek innych dowodach, przy jednoczesnym dowolnym i nieuzasadnionym zdeprecjonowaniu lub całkowitym pominięciu dowodów wskazujących na niewinność oskarżonego i niewiarygodność zeznań świadka koronnego K. I.

- poprzez oparcie rozstrzygnięcia przede wszystkim na relacjach świadka koronnego K. I., który jako członek grupy przestępczej kierowanej przez B. Ż., który aktywnie uczestniczył w realizacji czynów objętych przedmiotowym postępowaniem , z uwagi na treść przepisów i sposób regulacji materii ustawy o świadku koronnym, był niewątpliwie zainteresowany wynikiem tego postępowania, a przede wszystkim przerzuceniem ciężaru odpowiedzialności za popełnione przestępstwa, na inne niż on osoby, a także poprzez bezpodstawne uznanie za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego i pozostałych współoskarżonych przy jednoczesnej niemal bezkrytycznej analizie relacji w/w świadka koronnego w zakresie w jakim pomówił on oskarżonego

- poprzez uznania oskarżonego B. Ć. (2) za winnego przestępstw opisanych w punktach 15 i 19 zaskarżonego wyroku w sytuacji, gdy brak jest ku temu przekonywujących dowodów, w szczególności relacji pokrzywdzonych tymi czynami, którzy nie rozpoznali oskarżonego jako sprawcy, a tym samym nie potwierdzili udziału oskarżonego w przypisanych mu czynach

- art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk poprzez odstąpienie przez Sąd I instancji od zasady swobodnej oceny dowodów i orzekanie w tym zakresie na zasadzie niedozwolonej arbitralności wyrażającej się zwłaszcza w niezgodności z zasadami wiedzy oraz doświadczenia życiowego ocenie zeznań świadka koronnego poprzez przyznanie im waloru prawdziwości i wiarygodności podczas gdy zebrany materiał dowodowy, znaczny upływ czasu pomiędzy zeznaniami świadka a zdarzeniami, które on opisuje, częstotliwość i liczba opisywanych zdarzeń a także szeroka działalność przestępcza świadka może wskazywać, iż świadek mógł mylić się co do ilości jak i tożsamości osób biorących udział w działalności przestępczej

- art. 5 § 2 poprzez przyjęcie, iż zebrany materiał dowodowy pozwala jednoznacznie stwierdzić winę oskarżonego oraz rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego istotnych wątpliwości dotyczących udziału oskarżonego w związku przestępczym oraz w przypisanych mu przestępstwach

- art. 366 § 1 kpk poprzez zaniechanie wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy istotnych z punktu widzenia odpowiedzialności karnej oskarżonego za zarzucane mu przestępstwa, a w szczególności nie wyjaśnienie:

na czym miała polegać rola i udział oskarżonego w przypisanej mu grupie przestępczej o charakterze zbrojnym

Wskazując na powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez uniewinnienie oskarżonego B. Ć. (2) od przypisanych mu zaskarżonym wyrokiem czynów ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części w stosunku do oskarżonego B. Ć. (2) i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego B. G. (1) zaskarżył powyższy wyrok w pkt 6 w części dotyczącej oskarżonego B. G. (1) w całości, pkt 54 w części dotyczącej oskarżonego B. G. (1) w całości oraz w pkt 59 w części dotyczącej oskarżonego B. G. (1) w całości. Obrońca zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

obrazę prawa procesowego mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, to jest:

- art. 4 kpk poprzez bezkrytyczne przyjęcie zeznań świadków obciążających oskarżonego, pomimo uzasadnionych wątpliwości co do ich wiarygodności w tym zakresie ze względu na istnienie licznych nieścisłości i rozbieżności w tych zeznaniach i nienależyte uzasadnienie dlaczego Sąd dał im wiarę w części obciążającej oskarżonego,

-art. 7 kpk poprzez:

a) przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów poprzez

przyjęcie, iż oskarżony wskazał pokrzywdzonego, prowadził jego

obserwację i udzielił o nim informacji, podczas gdy brak jest w tym

zakresie jakichkolwiek wiarygodnych dowodów

b) przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów poprzez

bezzasadne przyjęcie, iż nadanie świadkowi statusu świadka koronnego . musi powodować, iż jego zeznania są całkiem wartościowe, a co za tym idzie - w pełnym zakresie wiarygodne, skoro taki status już mu nadano, podczas gdy sam charakter instytucji świadka koronnego wskazuje, iż zeznania takiego świadka winny być

oceniane z ponadprzeciętną dozą krytycyzmu i winny znajdować potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym

c) przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie

za wiarygodne zeznań świadka D. G. (1), podczas gdy

jego zeznania są wewnętrznie sprzeczne, a ich treść pozostaje w

sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego

- art. 5 § 2 kpk poprzez nie uwzględnienie na korzyść oskarżonego faktu, iż brak jest jakiegokolwiek bezpośredniego świadka zarzucanego oskarżonemu czynu z art. 148 § 2 pkt 3 i4 w zw. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 65 k.k., a informacje o udziale oskarżonego w tymże czynie zawarte w zeznaniach świadków są jedynie informacjami zasłyszanymi, a ponadto wewnętrznie sprzecznymi

- art. 424 kpk poprzez niedostateczne uzasadnienie podstaw faktycznych i prawnych zaskarżonego wyroku,

b) nie wskazanie, które z zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonych Sąd uznał za wskazujące na udział oskarżonego w zarzucanych mu czynach, na których konkretnie zeznaniach się w tym zakresie oparł, a których zeznań i wyjaśnień nie uznał za wiarygodne

c) wskazanie w zakresie zarzucanego oskarżonemu czynu w postaci udziału w zorganizowanej grupie przestępczej jedynie numerów akt sprawy, na których mają się znajdować zeznania świadków i wyjaśnienia oskarżonych potwierdzającego popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu, podczas gdy na kartach tych znajdują się zeznania i wyjaśnienia dotyczące różnych osób i różnych czynów, a analiza ich treści wskazuje na to, iż są one częściowo wzajemnie sprzeczne, wobec czego nie sposób ustalić, które konkretnie zeznania i wyjaśnienia Sądu uznał w tym zakresie za wiarygodne, a którym przymiotu wiarygodności odmówił, a ponadto które konkretnie zeznania i wyjaśnienia wskazują na popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu

a w konsekwencji:

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, iż oskarżony B. G. (1) w okresie od grudnia 1996 roku do stycznia 1997 roku w Ć. działając wspólnie i w porozumieniu w ramach związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż., w zamiarze dokonania zabójstwa obywatela Białorusi K. U., wspólnie z Ć. M. (2) wskazali pokrzywdzonego, prowadzili jego obserwację i udzielili o nim informacji, w wyniku czego w dniu 22.01.1997r. doszło do zabójstwa pokrzywdzonego, a ponadto, iż oskarżony B. G. (1) w okresie od 199Ir. do 18.01.1999r. brali udział w związku przestępczym, kierowanym przez B. Ż., dokonującym zabójstw, napadów rabunkowych, wymuszeń rozbójniczych, kradzieży, uprowadzeń i pobicia, nielegalnej dystrybucji bron i narkotyków, przy użyciu broni palnej i innych niebezpiecznych narzędzi, podczas gdy właściwa ocena całokształtu materiału dowodowego powinna prowadzić do uniewinnienia oskarżonego od zarzucanych mu czynów

W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego B. G. (1) od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego G. K. (1)- adw. (...), zaskarżył powyższy wyrok w punktach 10-tym i 54-tym w zakresie dotyczącym oskarżonego G. K. (1) i wyrokowi w tej części zarzucił : obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 18§ 3 kk w zw. z art. 280§ 2 kk oraz art. 258§ 1 i 2 kk, oraz obrazę przepisów postępowania art., 2§ 2 kpk, art. 5§ 2 kpk, 7 kpk oraz art. 424§ 1 pkt l kpk.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonego G. K. (1) i uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej osk. G. K. (1) i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania przed sądem I-szej Instancji.

Drugi obrońca oskarżonego G. K. (1) - adw. G. zaskarżył wyrok na korzyść oskarżonego, w części dotyczącej uznania oskarżonego G. K. (1) winnym popełnienia zarzuconych mu czynów z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k., z art. 258 § 1 i 2 k.k., tj. zaskarżył punkt X - 10 oraz punkt XLVIII - 54 wyroku. Skarżący zarzucił orzeczeniu:

1. na mocy art. 438 pkt. 3 k.p.k., błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę ww. części wyroku, a mających wpływ na treść wyroku przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżony G. K. (1) chcąc aby członkowie związku przestępczego o charakterze zbrojnym, kierowanego przez B. Ż. dokonali napadu rabunkowego z użyciem niebezpiecznego narzędzia na osobie K. M. (1), wspólnie z inną osobą przekazywał informacje na temat trybu i warunków życia oraz charakteru pracy pokrzywdzonego, w wyniku czego, w dniu 23 czerwca 1997 roku skradziono pieniądze na szkodę <span clas

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach

Treść orzeczenia

WYROK W PRAWIDŁOWYM BRZMIENIU PO KOLEJNYM SPROSTOWANIU

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Uzasadnienie

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach

descriptionTreść orzeczenia

WYROK W PRAWIDŁOWYM BRZMIENIU PO KOLEJNYM SPROSTOWANIU

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Uzasadnienie

Treść orzeczenia