Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 566/24
Postanowienie
Dnia 15 maja 2025 r.
Sąd Rejonowy w Brodnicy I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Magdalena Pniewska
po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2025 r. w A. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w S. przeciwko K. C. (1) reprezentowanemu przez opiekuna prawnego X. C. o zapłatę na skutek skargi o wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt I Nc (...) wniesionej przez pozwanego K. C. (1) reprezentowanego przez opiekuna prawnego X. C. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. /Sędzia/ K. Ł. N/U Akta sprawy przedłożono sędziemu referentowi dnia 12 maja 2025r. Sędzia referent była nieobecna w pracy w dniach: 18 grudnia 2024 roku, 27 grudnia 2024 roku, 31 grudnia 2024 roku, 20-24 stycznia 2025 roku (urlop wypoczynkowy) oraz w dniach 17- 21 lutego 2025 roku (choroba- zwolnienie lekarskie). Sędzia referent była nieobecna w pracy w dniach: 17-30 kwietnia 2025 roku- z powodu urlopu wypoczynkowego (dni 1-4 maja 2025 roku były dniami wolnymi od pracy).
ZARZĄDZENIE
1. (...)
2. (...)
(...)
(...)
3. (...)
A., 15 maja 2025 r.
Uzasadnienie
Opiekun prawny całkowicie ubezwłasnowolnionego K. C. (2) w dniu 04.11.2024 r. nadała w urzędzie pocztowym skargę o wznowienie postępowania w sprawie tutejszego Sądu o sygnaturze akt I Nc (...). W uzasadnieniu wskazała, że postanowieniem z dnia 13.11.2019 r. Sąd Okręgowy w Toruniu pozwany K. C. (1) został całkowicie ubezwłasnowolniony. Postanowieniem z dnia 18.02.2020 r. Sądu Rejonowego w Brodnicy skarżąca została ustanowiona jego opiekunem prawnym. Skarżąca wskazywała, że od 2008 r. K. C. (1) miał stwierdzoną schizofrenię paranoidalną, a postanowieniem z 18.09.2017 r. Sąd Rejonowy w Brodnicy orzekł o przymusowym umieszczeniu go w szpitalu psychiatrycznym. Tym samym, nie mógł on skutecznie zaciągać zobowiązań wobec braku należytego rozeznania. Był zatem pozbawiony możliwości działania w ramach sprawy o sygnaturze akt I (...) zakończonej wydaniem nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 12.01.2018 r. W dniu 28.10.2024 r. skarżącą dowiedziała się z pisma z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, że na podstawie nakazu zapłaty prowadzone jest postępowanie egzekucyjne w sprawie (...) przez Komornika Sądowego Paulinę (...). Jako podstawę skargi wskazano, że K. C. (1) nie miał możliwości działania z uwagi na swój stan zdrowia i brak odpowiedniej reprezentacji, tj. art. 401 pkt 2 k.p.c. Wniosła także o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w sprawie (...) do czasu zakończenia postępowania w sprawie.
Zgodnie z art. 399 § 1 k.p.c., w wypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem.
Stosownie do art. 401 pkt 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana bądź jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się wyroku niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Zgodnie z art. 407 § 1 k.p.c., skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Stosownie natomiast do art. 410 § 1 k.p.c., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie.
W sprawie o sygnaturze akt I (...) w dniu 12.01.2018 r. wydano nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, który zaopatrzono klauzulą wykonalności postanowieniem z dnia 11.04.2018 r. Po złożeniu przez skarżącą zażalenia na to postanowienie, zarządzeniem z dnia 20.03.2025 r. Sąd uznał, że nakaz zapłaty wydany w sprawie nie został skutecznie doręczony i ponownie doręczył nakaz zapłaty skarżącej wraz z pouczeniami. Oznacza to, że w dniu wniesienia skargi wydany w sprawie nakaz zapłaty nie był prawomocny.
Skoro skargę wywiedziono od nieprawomocnego jeszcze orzeczenia, to jest ona przedwczesna i jako taka – niedopuszczalna.
Skargę należało zatem odrzucić, jako niedopuszczalną - przedwczesną, o czym orzeczono w postanowieniu.
/K. Ł./