Podstawowym obowiązkiem pozwanego (którego nie wykonanie legło u podstaw przedterminowego rozwiązania umowy przez wierzyciela pierwotnego) był obowiązek zapłaty za usługi telekomunikacyjne. Nie ulega wątpliwości, że obowiązek ten miał charakter pieniężny. kolei zobowiązanie pozwanego do utrzymania aktywnego numeru w sieci przez czas obowiązywania umowy był obowiązkiem jedynie pochodnym- w istocie zależy- od tego, czy pozwany terminowo dokonywał płatności za świadczone usługi telekomunikacyjne - tym samym nie można go rozpatrywać w kategoriach przepisu art. 483§ 1 kc. W takiej sytuacji żądanie zapłaty kary umownej nie jest uzasadnione, a samo postanowienie umowne przewidujące takie uprawnienie jest sprzeczne z dyspozycją bezwzględnie obowiązującego art. 483 § 1 kc i tym samym nieważne (art. 58 § 1 kc).
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.