Treść orzeczenia
Sygn. akt I C 239/21
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 21 kwietnia 2022 roku
Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny
w składzie:
SSO Łucja Oleksy-Miszczyk
Wioleta Motyczka
po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2022 roku w Gliwicach sprawy z powództwa(...) przeciwko M. C. (1), A. C. o ustalenie i wydanie
1) orzeka o wygaśnięciu przysługującego pozwanym M. C. (1) i A. C. spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego położonego
w P. przy ulicy (...), wchodzącego w skład zasobów (...) w P.;
2) nakazuje pozwanym wydanie powódce (...) w P. lokalu położonego w P. przy ulicy (...);
3) przyznaje r. pr. T. D. wynagrodzenie za pełnienie funkcji kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych w kwocie 5.313,60 (pięć tysięcy trzysta trzynaście 60/100) złotych, w tym należny podatek VAT;
4) zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kwotę 9.830,60 (dziewięć tysięcy osiemset trzydzieści 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sygnatura akt I C 239/21
Uzasadnienie
Powódka (...) w P. wniosła o orzeczenie o wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego położonego w P. przy ul. (...) przysługującego pozwanym M. C. (2) i A. C.. Powódka podniosła, że pozwani nie zamieszkują w lokalu będącym przedmiotem spornego prawa, a jednocześnie zalegają z opłatami, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych za okres od stycznia 2018r., w związku z czym przed Sądem Rejonowym w Tarnowskich Górach toczy się przeciwko nim kilka postępowań o zapłatę. Powódka wniosła również o nakazanie pozwanym wydania lokalu.
Pozwana A. C. nie sprzeciwiła się orzeczeniu o wygaszeniu prawa. Podniosła, że od 10 lat nie zamieszkuje w mieszkaniu, którego prawo dotyczy i nie uiszcza opłat za to mieszkanie. Dalej podała, że również jej małżonek tj. pozwany M. C. (1) nie zamieszkuje w tym mieszkaniu i od kilku lat przebywa za granicą (pismo pozwanej k. 117).
Pozwany M. C. (1) reprezentowany był w sprawie przez kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu. Kurator wniósł o oddalenie powództwa, zaprzeczając okolicznościom podniesionym w pozwie (odpowiedz na pozew k. 56).
Sąd ustalił co następuje
Na podstawie przydziału z dnia 4 lutego 1994r. pozwany M. C. (1) uzyskał lokatorskie spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego położonego w P. wówczas pod adresem (...), obecnie przy ul. (...). Do zamieszkiwania wspólnie z pozwanym uprawnieni byli jego żona - pozwana A. C. oraz dwoje dzieci (przydział k. 12).
Zgodnie z § 16 Statutu spółdzielni członkowie spółdzielni mają obowiązek uiszczać terminowo opłaty związane z utrzymaniem i eksploatacją nieruchomości w częściach przypadających na jego lokal, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości Spółdzielni – do 20 go dnia każdego miesiąca (wyciąg ze statutu k. 83).
Pozwani od co najmniej kilku lat nie zamieszkują w opisanym wyżej mieszkaniu. Jednocześnie nie dokonują opłat za mieszkanie co najmniej od stycznia 2018r. Na dzień złożenia pozwu (marzec 2021r.) pozwani zalegali z tytułu opłat 18.024,58 zł, przy miesięcznej wysokości opłat 400,73 zł. W Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górach toczą się w związku z tym przeciwko pozwanym postępowania o zapłatę – sygnatura I C 2287/18, I Nc 3263/19, I Nc 522/19, I Nc 2246/20. Miejsce pobytu pozwanych do czasu wytoczenia powództwa w niniejszej sprawie nie było powódce znane, a co do pozwanego M. C. nadal nie jest znane. Pozwani w toku procesów zawisłych przed Sądem Rejonowym w Tarnowskich Górach są reprezentowani przez kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu. W mieszkaniu nikt nie mieszka (notatka służbowa z dnia 4 marca 2021r.k. 13, zestawienie zaległości czynszowych k. 74 i nast.).
Opisany stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o powołane wyżej dowody. Okoliczność, że pozwani nie zamieszkują w lokalu objętym spornym prawem nie była kwestionowana. Pozwana przyznała, iż nie ponosi opłat związanych z lokalem, a okoliczność nieuiszczania opłat przez pozwanego została wykazana przedłożonym przez powódkę zestawieniem należności czynszowych. Jest to co prawda dokument prywatny, pochodzący od powódki, jednak z natury rzeczy wszelkie dokumenty opisujące okoliczności negatywne w postaci braku uiszczania opłat , będą tworzone w oparciu o księgowość prowadzoną przez stronę powodową. O ile strona pozwana twierdzi, że zapisy dokonywane w tej księgowości są nieprawdziwe, winna wykazać, że dokonywała stosownych wpłat. Ponieważ wnioski na tę okoliczność nie zostały złożone Sąd uznał fakt niedokonywania opłat mieszkaniowych za udowodniony.
Sąd zważył co następuje
Zgodnie z art. 11 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego wygasa z chwilą ustania członkostwa oraz w innych wypadkach określonych w niniejszym rozdziale. W myśl ust. 1 1 cytowanego przepisu w przypadku zaległości z zapłatą opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy ( tj. wynikających ze statutu spółdzielni opłat obejmujących koszty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale oraz eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni), za okres co najmniej 6 miesięcy, rażącego lub uporczywego wykraczania osoby korzystającej z lokalu przeciwko obowiązującemu porządkowi domowemu albo niewłaściwego zachowania tej osoby czyniącego korzystanie z innych lokali lub nieruchomości wspólnej uciążliwym, spółdzielnia może w trybie procesu żądać orzeczenia przez sąd o wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego. Jeżeli podstawą żądania orzeczenia o wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego jest zaleganie z zapłatą opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1, nie można orzec o wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do tego lokalu, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy przed sądem pierwszej instancji, a jeżeli wniesiono apelację - przed sądem drugiej instancji członek spółdzielni uiści wszystkie zaległe opłaty. Z kolei ust 1 2 wynika, że w przypadku gdy spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego przysługuje małżonkom wspólnie, sąd może orzec o wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego wobec jednego z małżonków albo wobec obojga małżonków.
Jak wynika z zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego obowiązek, o którym mowa w art. 11 ust. 1 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych nie jest był przez pozwanych realizowany przez okres od stycznia 2018r. do marca 2021r. i nie jest realizowany w dalszym ciągu. Mieszkanie zostało opuszczone, a powódka nie znała nawet miejsca pobytu pozwanych, co wskazuje, że nie wykazywali oni żadnego zainteresowania lokalem. Pozwana A. C., której adres ustalono dopiero w toku niniejszego procesu, nie kwestionuje okoliczności podnoszonych przez powódkę i nie sprzeciwia się żądaniu pozwu. W tych warunkach Sąd w oparciu o przepis art. 11 ust. 1 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych orzekł o wygaśnięciu przysługującemu pozwanym prawa do spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego.
Prawo pozwanych do lokalu wygaśnie z chwilą prawomocności orzeczenia (art. 11 ust. 1 4 u.s.m.) W konsekwencji tego realizuje się podstawa do nakazania pozwanym wydania lokalu powódce, jako jego właścicielowi (art. 222 § 1 k.c.). Jako, że żądanie dotyczy lokalu mieszkalnego wydanie orzeczenia wymagało zbadania istnienia przesłanek do przyznania pozwanym lokalu socjalnego w trybie ar.t 14 ust. 1 i 3 ustawy o ochronie praw lokatorów. Dokonując oceny w tym przedmiocie Sąd miał na względzie, że postępowanie dowodowe jednoznaczne wykazało, iż pozwani nie zamieszkują w spornym lokalu od kilku lat i nie wykazują nim żadnego zainteresowania. Należy zatem przyjąć, że zaspokajają swoje potrzeby mieszkaniowe we własnym zakresie w inny sposób, co przesądza o braku ich uprawnienia do lokalu socjalnego. Art. 14 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów nakłada na sąd obowiązek wyrzeczenia o braku uprawnienia pozwanych do lokalu socjalnego, czego Sąd w uzasadnianym wyroku omyłkowo nie uczynił.
O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o przepis art. 98 k.p.c. Na zasadzone na rzecz powódki koszty składają się: opłata uiszczona od pozwu w kwocie 4.500,- zł. oraz zaliczkowane przez powódkę koszty kurateli dal nieznanych z miejsca pobytu pozwanych (k. 32).
Orzeczenie w przedmiocie wynagrodzenia kuratora sąd wydal w oparciu o przepisy rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych w postepowaniu cywilnym, przy uwzględnieniu że kurator pierwotnie reprezentował w postępowaniu dwoje pozwanych i podejmował w ich imieniu czynności procesowe. Dopiero ustalenie w toku procesu miejsca pozytu pozwanej spowodowało zwolnienie kuratora z funkcji, co nie pozbawia go prawa do uzyskania wynagrodzenia za jej sprawowanie.
SSO Łucja Oleksy-Miszczyk
.