descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt I C 1521/18 upr.

Wyrok zaoczny

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 12 grudnia 2018 r.

Sąd Rejonowy w Szczytnie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

SSR Leszek Bil

Uzasadnienie

Pozwem w elektronicznym postępowaniu upominawczym z dnia 19.06.2018 r. skierowanym do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie powód (...) Ltd. z siedzibą w L., Cypr wniósł o zasądzenie od pozwanej E. K. kwoty 419,68 zł liczonymi od kwot:

- 174,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 19.06.2018 r. do dnia zapłaty,

- 71,00 zł

- 2,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 19.06.2018 r. do dnia zapłaty,

- 113,00 zł

- 34,89 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 19.06.2018 r. do dnia zapłaty,

- 24,79 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 19.06.2018 r. do dnia zapłaty

oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu żądania powód podał, że w dniu 16.05.2013 r. została zawarta ramowa umowa pożyczki między pozwana, a (...) S.A. z siedzibą w W.. Na mocy umowy (...) S.A. udzielił pozwanej kolejnych pożyczek, zgodnie z określonymi warunkami. Należność dochodzona pozwem wynika z pożyczki udzielonej pozwanej w kwocie 200,00 zł w dniu 22.04.2014 r. Na poczet dochodzonego żądania zaliczone zostały kwota prowizji za uruchomienie pożyczki w kwocie 71 zł. Wobec braku odpowiedzi na wezwanie do zapłaty (...) S.A. wypowiedział umowę ramową pożyczki. Na dochodzone roszczenie składa się niespłacony kapitał w kwocie 174 zł, prowizja pobrana za udzielnie pożyczki w kwocie 71 zł, odsetki umowne w kwocie 2 zł, opłaty za kierowane monity w kwocie 113 zł, oraz odsetki za opóźnienie w kwotach 34,89 zł i 24,79 zł. W dniu 04.07.2016 r. powód nabył wierzytelność w drodze umowy cesji z poprzednikiem prawnym.

Pozwana nie złożyła, odpowiedzi na pozew, nie stawiła się na termin rozprawy, nie ustosunkowała się do żądań pozwu.

Postanowieniem z dnia 07.08.2018 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Szczytnie stwierdzając brak podstaw do wydania nakazu zapłaty.

Pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się na termin rozprawy, nie ustosunkowała się do żądań pozwu.

Sąd ustalił, co następuje

Pozwana zawarła z (...) S.A. w O. umowę o limit pożyczkowy z dnia 15.03.2013r. i na tej podstawie uzyskała pożyczkę w kwocie 249 zł podlegającą spłacie wraz z należnościami ubocznymi według załączonego harmonogramu . Ostania rata była płatna do 19.05.2014r. Pismami z dnia 29.05.2014 r., 11.06.2014 r. 21.06.2014 r. (...) S.A. poinformował pozwaną o zadłużeniu wynikającym z umowy o limit pożyczkowy. Pismem z dnia 11.07.2014 r. poinformował o zamiarze wszczęcia postępowania sądowego. (...) S.A w dniu 21.07.2014 r. wypowiedział pozwanej umowę o limit pożyczkowy z zachowaniem siedmiodniowego okresu wypowiedzenia.

W dniu 04.07.2016 r. a (...) S.A. z siedzibą w O. zawarł z (...) Ltd. z siedzibą w L., Cypr umowę sprzedaży wierzytelności w postaci należności głównych i ubocznych szczegółowo opisanych w załączniku nr 5, w tym wierzytelności w stosunku do pozwanej.

(dowody: umowa o limit pożyczkowy k. 10, harmonogram do umowy k. 11, wezwania do zapłaty k. 13-15, informacja o wszczęciu postępowania sądowego k. 16, umowa cesji wierzytelności wraz załącznikami k. 21-26, wypowiedzenie umowy k. 12)

Sąd zważył, co następuje

Zgodnie z normą art. 339 k.p.c. jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Przewidziane w art. 339 § 2 k.p.c. domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie strony faktycznej wyroku i nie rozciąga się na prawo materialne a obowiązkiem sądu rozpoznającego sprawę w warunkach zaoczności jest rozważenie, czy w świetle przepisów prawa materialnego twierdzenia strony powodowej uzasadniają uwzględnienie żądania. (por. Wyrok SN z dnia 31.03.1999 r. (...) 176/97

Sąd, orzekając po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018.1104) zobowiązany jest badać z urzędu - na podstawie art. 5 ust. 4 tej ustawy, czy roszczenie nie jest przedawnione.

Według art. 117 § 1 k.c. przedawnieniu ulegają roszczenia majątkowe. Zgodnie zaś z. art 117 § 2 1 k.c. po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat sześć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej trzy lata. Bieg przedawnienia rozpoczyna się zaś od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c.). Roszczenie staje się zaś wymagalne po upływie terminu do jego spełnienia.

W oparciu o twierdzenia powoda i przedłożone dowody ( umowa, harmonogram spłat i wypowiedzenie umowy) Sąd ustalił, że roszczenie powoda z tytułu umowy o limit pożyczkowy wobec E. K. uległo przedawnieniu. Według harmonogramu spłat ostatnia rata płatna była do 19.05.2014r. Również oceniając wypowiedzenie umowy z dnia 21.07.2014 r. roszczenie było wymagalne najpóźniej z upływem 7 dniowego okresu wypowiedzenia umowy a więc 29 lipca 2014 r. Wobec niewykazania przez powoda, aby po tej dacie doszło do przerwania biegu przedawnienia, roszczenie wygasło najpóźniej z dniem 29 lipca 2017 r.

Powództwo wytoczone zostało po upływie terminu wyżej wskazanego i jako dotyczące roszczenia przedawnionego podlega oddaleniu.

SSR Leszek Bil

ZARZĄDZENIE

1. Odnotować,

2. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda,

3. Przedłożyć z apelacją lub za 14 dni po doręczeniu.

S., 07 stycznia 2018 r.