I C 1299/17WyrokSąd Rejonowy w Kwidzynie

Wyrok Sądu Rejonowego w Kwidzynie z dnia 1 grudnia 2017 r.

Zobacz w SAOS
umowa
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Streszczenie (SAOS)

Powód dochodzący roszczenia ma obowiązek udowodnić istnienie stosunku obciążeniowego, na podstawie którego może dochodzić roszczenia.

Treść orzeczenia

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 01 grudnia 2017 r.

Sąd Rejonowy w Kwidzynie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Halina Ostafińska-Kołacka

Protokolant: stażysta Ewelina Gadomska

po rozpoznaniu w dniu 01 grudnia 2017 r. w Kwidzynie na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w K. przeciwko G. M. (...)w K. o zapłatę

I. powództwo oddala,

II. zasądza od powoda (...) S.A. z siedzibą wK.na rzecz pozwanego G. M. (...) w K. kwotę 917,00 zł (dziewięćset siedemnaście złotych 00/100), tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

SSR Halina Ostafińska-Kołacka

Sygn. akt I C 1299/17

Uzasadnienie

Powód (...) S.A. z siedzibą w K. wnosił o zasądzenie od pozwanego M. G. kwoty 2861 złotych, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie :

- od kwoty 123 złote od dnia 28.08.2016 roku do dnia zapłaty,

- od kwoty 246 złotych od dnia 30.09.2016 roku do dnia zapłaty,

- od kwoty 246 złotych od dnia 30.10. 2016 roku do dnia zapłaty,

- od kwoty 246 złotych od dnia 30.11.2016 roku do dnia zapłaty,

- od kwoty 2000złotych od dnia 14 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu podał, że strony łączyła umowa o działalności gospodarczej, w ramach której pozwany zobowiązany był do dokonywania zakupu asortymentu do prowadzonego sklepu w hurtowniach (...)SA i zapłaty miesięcznej opłaty marketingowej.

Pozwany M. G. wnosił o oddalenie powództwa zarzucając, iż powód nie wykazał aby przysługiwało mu roszczenie w stosunku do pozwanego tak co do zasady jak i co do wysokości. Według pozwanego umowa o działalności handlowej nie wiąże pozwanego ponieważ nie jest podpisana natomiast same faktury nie są żródłem zobowiązania.

Sąd ustalił i zważył co następuje

Powód wystawił w stosunku do pozwanego noty obciążeniowe z dnia 31.12.2016 roku na kwotę 2000 złotych , z dnia 15.06.2016 roku na kwotę 246 złotych.

(odpisy faktur wystawionych przez powoda k.22-23 i k.25-29).

Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie ww. faktur.

Sąd uznał, że powództwo nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zasadne są zarzuty pozwanego.

Przede wszystkim powód w ogóle nie udowodnił aby strony zawarły umowę o współpracy handlowej w ramach sieci sklepów (...). Załączona do pozwu umowa, na którą powołuje się powód, jest nieczytelna i nie podpisana przez pozwanego. Mimo zobowiązania Sądu i zarzutów pozwanego w tej kwestii, powód nie przedstawił czytelnego odpisu umowy ani innego dokumentu, z którego wynikałby stosunek zobowiązaniowy pomiędzy stronami. Poza tym tylko dwie faktury z dnia 31.12.2016 roku i z dnia 15.06.2016 są czytelne ale nie spełniają waloru dokumentu ponieważ nie są podpisane przez wystawcę. Zdjęcia z komputera pozostałych faktur tzw. print screen, które w dodatku są nieczytelne, również nie spełniają waloru dokumentu.

Niezależnie od tego , same faktury nie stanowią udowodnienia źródła zobowiązania skoro powód nie przedstawił wymaganego dokumentu w postaci oryginału lub chociaż czytelnego odpisu umowy o współpracy handlowej opatrzonej datą ,z danymi pozwanego i jego wyraźnym podpisem.

Powód zgodnie z zasadą rozkładu ciężaru dowodowego (art.6 kc.) miał obowiązek udowodnić zasadę i wysokość roszczenia , z czego się w ogóle nie wywiązał.

Umowa o współpracy handlowej, na jaką powołuje się powód, jest umową nienazwaną zbliżoną do umowy sprzedaży. Powód przedstawiając nieczytelny tekst umowy opartej o stosowany wzorzec umowy bez wyrażnego podpisu pozwanego nie udowodnił aby strony były związane umową. Nie wykazał również w jaki sposób i za jaki okres naliczył wymienioną w fakturach opłatę marketingową.

W związku z powyższym Sąd mając na uwadze przepis art. 535par.1 kc. w zw. art. 6 kc. orzekł jak wyżej.

Rozstrzygnięcie o kosztach Sąd oparł na zasadzie przepisu art. 98 par.1 kpc. w zw. z par. 2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Powód jako strona przegrywająca sprawę ma obowiązek zwrócić pozwanemu koszty zastępstwa procesowego w wysokości 917 złotych (z opłatą od pełnomocnictwa).

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.