descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt I C 1007/23

Uzasadnienie

wyroku z dnia 28 października 2025 roku

Pozwem z dnia 2 stycznia 2023 r. (data nadania w placówce pocztowej) powód M. S. wniósł o zasądzenie od pozwanej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej także jako (...) Sp. z o.o.) kwoty 26 654,36 zł wraz z odsetkami za opóźnienie w wysokości ustawowej liczonymi od kwoty 25 138,00 zł od dnia 28 listopada 2022 r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 1 516,36 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od pozwanej na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z uwzględnieniem art. 98 § 11 k.p.c. oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W uzasadnieniu pozwu wskazano m. in., iż w dniu 6 grudnia 2017 r. strony postępowania zawarły Umowę inwestycyjną, na mocy której powód współfinansował produkcję filmu fabularnego (...) poprzez zapłatę na rzecz pozwanej kwoty 40 000,00 zł. W zamian, pozwana zobowiązana była do wyprodukowania rzeczonego filmu, wprowadzenia go do dystrybucji w określonym terminie oraz wpłaty na rzecz powoda udziału w osiągniętym zysku z realizacji przedsięwzięcia. Powód zaznaczył, iż zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1) ww. Umowy, uprawniony jest do otrzymania zwrotu kwoty w wysokości 40 000,00 zł oraz udziału w kwocie stanowiącej 30% nadwyżki ponad kwotę zysku równą 100% budżetu produkcji przedsięwzięcia, w wymiarze proporcjonalnym do udziału nominalnej kwoty jego inwestycji. W ocenie powoda pozwana zawarła ww. Umowę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, natomiast powód dokonał wskazanej czynności jako konsument. Strona powodowa wskazała, że podstawą dochodzonego roszczenia jest art. 471 k.c. albowiem zawinione zaniechanie pozwanej spowodowało szkodę po stronie powoda. Zgodnie z harmonogramem przedsięwzięcia, premiera filmu (...) miała nastąpić w IV kwartale 2018 r., najpóźniej w I kwartale 2019 r. Ostatecznie jednak, w wyniku zawinionego działania pozwanej odbyła się z ponad 1,5 rocznym opóźnieniem, tj. dopiero w październiku 2021 r., w terminie nieuzgodnionym z powodem w postaci aneksu do ww. Umowy. W konsekwencji premiera filmu odbyła się ostatecznie w szczycie pandemii (...)19, czego pokłosiem była niska frekwencja na seansach w kinach. Wedle powoda, gdyby do premiery filmu doszło w terminie umownym, przed pandemią, bezsprzecznie przychody z filmu byłyby znacznie większe. W ocenie powoda, nienależyte wykonanie stosunku zobowiązaniowego przez pozwaną przejawiło się również w jednostronnym zwiększeniu przez nią budżetu produkcji. Powód wskazał nadto, iż pozwana naruszyła zasadę równego traktowania inwestorów wyrażoną w § 3 ust. 1 pkt 3) ww. Umowy poprzez bezpodstawne dokonanie wypłat w pierwszej kolejności na rzecz inwestora (...) Sp. z o.o. Powód sprecyzował, że wartość przedmiotu sporu stanowią następujące kwoty:



25 138,00 zł jako niezwrócona część zainwestowanych środków;



644,04 zł jako skapitalizowane odsetki od kwoty 31 767,00 zł (kwota, z którą pozwana zalegała po dniu 29 czerwca 2022 r., kiedy roszczenie stało się wymagalne zgodnie z ww. zestawieniem wpłat) liczone od dnia wymagalności świadczenia, tj. 29 czerwca 2022 r. do dnia faktycznej zapłaty w dniu 30 sierpnia 2022 r.;



872,32 zł jako skapitalizowane odsetki od kwoty 28 932,00 zł (kwota, z którą pozwana zalegała po dniu 30 sierpnia 2022 r., kiedy roszczenia stało się wymagalne zgodnie z zestawieniem wpłat) liczone od dnia wymagalności świadczenia tj. 30 sierpnia 2022 r. do dnia faktycznej zapłaty w dniu 28 listopada 2022 r. (pozew k. 2-7).

W odpowiedzi na pozew (...) Sp. z o.o. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Pozwana podniosła, iż pomimo, że zgodnie z Planowanym Harmonogramem zdjęcia do filmu miały zakończyć się do czerwca 2018 r., ostatecznie zakończyły się w lipcu 2019 r., co było spowodowane tym, że pozwana chciała dopracować film artystycznie, dźwiękowo i montażowo. Pozwana zaznaczyła, iż powyższe stanowiło również przyczynę przesunięcia premiery filmu na dzień 31 styczeń 2020 r., w uzgodnieniu z dystrybutorem (...) Sp. z o.o. Niemniej, z uwagi na fakt, że na styczeń i luty 2020 r. zaplanowano premierę 7 innych polskich filmów, pozwana zmuszona była do przesunięcia daty premiery filmu na dzień 31 lipca 2020 r., gdyż ww. okoliczność mogła wpłynąć na mniejszą widownię filmu w kinach, a co za tym idzie, zmniejszenie zysków inwestorów. Pozwana zaznaczyła, iż o powyższym informowała powoda. Ten z kolei nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń w ww. zakresie.

Pozwana zakwestionowała nadto twierdzenia powoda w zakresie, w jakim wskazywał, że gdyby premiera filmu odbyła się w terminie umownym, to wpływy z biletów byłyby większe. Pozwana wskazała jednocześnie, że termin, na który powołuje się powód nie miał charakteru terminu umownego, bowiem nie został określony w Umowie inwestycyjnej, w związku z czym miał jedynie charakter informacyjny. Pozwana zaznaczyła również, że w Planowanym Harmonogramie wskazała planowaną datę premiery filmu, wskutek czego wbrew twierdzeniom powoda, I kwartał 2019 r. nie był ostatecznym terminem premiery filmu. Pozwana wskazała, że w myśl Umowy inwestycyjnej to ona była wyłącznie odpowiedzialna za organizację i wykonanie przedsięwzięcia, a także uprawniona do podejmowania decyzji dotyczących produkcji i ostatecznego nadania przedsięwzięciu kształtu artystycznego. Dlatego też pozwana była uprawniona do jednostronnej zmiany daty premiery filmu i nie miała obowiązku uzgadniania tej okoliczności z powodem, tym bardziej zawierania aneksu do ww. Umowy w tym względzie.

Pozwana podniosła również, że powód nie wykazał poniesienia szkody w niniejszej sprawie. W ocenie pozwanej nie można za takową uznać kwoty zainwestowanych środków pieniężnych w film, gdyż środki te są przez pozwaną systematycznie zwracane powodowi w zależności od osiąganych zysków. Nadto, wedle pozwanej nie występuje adekwatny związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy domniemanym, zawinionym zaniechaniem pozwanej a domniemaną szkodą powoda. Pozwana zakwestionowała także twierdzenie powoda, jakoby jednostronne zwiększenie budżetu filmu przez pozwaną wymagało zawarcia aneksu do ww. Umowy. Pozwana wskazała, iż nie naruszyła zasady równego traktowania inwestorów poprzez dokonanie wypłat na rzecz (...) Sp. z o.o., z którą zawarła wyłącznie umowę dystrybucyjną, nie zaś inwestycyjną, na podstawie której spółka realizowała na własny koszt działania dystrybucyjne i promocyjne filmu. Pozwana podkreśliła nadto, że powód nie wypowiedział Umowy dystrybucyjnej pomimo, że był do tego uprawniony na podstawie art. 365 (1) k.c., co wedle pozwanej świadczy o tym, że powód chce być nadal związany stosunkiem zobowiązaniowym z pozwaną pomimo rzekomego naruszenia przez nią postanowień Umowy dystrybucyjnej i chce, żeby pozwana ją dalej wykonywała.

Wedle pozwanej powód nie wykazał w żaden sposób przesłanek odpowiedzialności kontraktowej z art. 471 k.c. Pozwana zaznaczyła, że powód przedstawia wyłącznie nieuzasadnione twierdzenia oparte bądź na swoich domysłach, bądź na błędnej interpretacji postanowień Umowy inwestycyjnej, załączników do niej lub przesłanych raportów z realizacji filmu (odpowiedź na pozew k. 62 - 67).

W dalszym toku postępowania strony podtrzymywały swoje stanowiska.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

(...) Sp. z o.o. prowadzi działalność związaną z produkcją filmów, nagrań wideo, programów telewizyjnych oraz nagrań dźwiękowych i muzycznych (fakt bezsporny, a ponadto wydruk z KRS k. 23 – 24)

W dniu 6 grudnia 2017 r. (...) Sp. z o.o. (dalej także jako Producent”) zawarła z M. S. (dalej także jak Inwestor) umowę inwestycyjną (dalej także jako (...) lub „Umowa inwestycyjna”) z zakresie produkcji filmowej, na mocy której Inwestor zobowiązał się współfinansować produkcję filmu fabularnego pod roboczym tytułem (...) (dalej jako (...)) przeznaczonego do dystrybucji w Polsce i poza jej granicami (§ 1 ust. 1 Umowy inwestycyjnej), zaś Producent do podjęcia wszelkich czynności niezbędnych dla zapewnienia pełnego finansowania Przedsięwzięcia, przy czym Inwestor nie jest jedynym podmiotem, z którym Producent będzie zawierał umowy inwestycyjne w zakresie finansowania Przedsięwzięcia na zasadach analogicznych w zakresie warunków rozliczeń do zasad określonych w Umowie, przy czym poszczególni inwestorzy mogą wnosić kwoty w różnej wysokości. Budżet produkcji i dystrybucji Przedsięwzięcia zawierał Załącznik nr 1 Umowy (§ 1 ust. 2 Umowy inwestycyjnej). Na mocy Umowy, Producent zobowiązał się do produkcji Przedsięwzięcia, tj. podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do jego stworzenia, skierowania do upublicznienia oraz pozyskiwania przychodów z upublicznień filmu oraz dokonania z należytą starannością rozliczeń finansowych z inwestorami, w tym do rozliczenia zysku uzyskanego z filmu. W zakresie powyższych zobowiązań Producent działał w szczególności z celu zgodnej z prawem i zaciągniętymi zobowiązaniami realizacji Przedsięwzięcia poprzez podejmowanie działań w zakresie opracowania konstrukcji prawnej, schematu finansowania, marketingu, promocji, dystrybucji filmów oraz z uwzględnieniem zasad wskazanych w Prospekcie Informacyjnym stanowiącym Załącznik nr 1 Umowy (§ 1 ust. 3 Umowy inwestycyjnej). Producent oświadczył, że produkcja Przedsięwzięcia zakończy się i umożliwi wprowadzenie filmu do dystrybucji w terminie 18 miesięcy od daty zawarcia Umowy. Harmonogram produkcji Przedsięwzięcia stanowił Załącznik nr 2 Umowy (§ 1 ust. 4 Umowy inwestycyjnej).

W celu wykonania zobowiązania, o którym mowa w § 1 ust. 1 Umowy, M. S. (Inwestor) zobowiązał się przekazać w terminie 7 dni od daty zawarcia Umowy kwotę 40 000,00 zł na rachunek bankowy Producenta (§ 2 ust. 1 Umowy inwestycyjnej).

Udzielenie przez M. S. współfinansowania Przedsięwzięcia zgodnie z § 2 ust. 1 Umowy, stanowiło podstawę do wypłaty na jego rzecz udziału w osiągniętym przez Producenta zysku w realizacji produkcji Przedsięwzięcia, na następujących zasadach:

1) Inwestor miał uczestniczyć w zysku osiągniętym przez Producenta z realizacji Przedsięwzięcia w wymiarze proporcjonalnym do udziału nominalnej kwoty jego inwestycji w budżecie Przedsięwzięcia, przy czym przysługiwało mu prawo do:

a) zwrotu kwoty wniesionej tytułem finansowania Przedsięwzięcia, oraz

b) udziału w kwocie stanowiącej 30% nadwyżki ponad kwotę zysku równą 100% budżetu Przedsięwzięcia.

2) Wypłata Inwestorowi środków, o których mowa w pkt 1) lit. b) powyżej miała nastąpić po uprzednim wypłaceniu lub zabezpieczeniu na rzecz wszystkich inwestorów współfinansujących Przedsięwzięcie środków, o których mowa w pkt 1) lit. a) powyżej.

3) Wszyscy inwestorzy współfinansujący Przedsięwzięcie mieli równe prawo do wypłaty zysku z Przedsięwzięcia i żaden z nich nie mógł być w tym prawie uprzywilejowany.

4) W przypadku uprzedniego dokonania przez Producenta wypłaty lub zabezpieczenia na rzecz inwestorów środków, o których mowa w pkt 1) lit. a) powyżej, Producentowi przysługiwała kwota stanowiąca 70% nadwyżki ponad kwotę równą 100% budżetu Przedsięwzięcia (§ 3 ust. 1 Umowy inwestycyjnej).

W rozumieniu Umowy za zysk osiągnięty przez Producenta z realizacji Przedsięwzięcia uznawano:

1) przychody osiągnięte przez Producenta z realizowanej przez niego dystrybucji filmu określanego jako Przedsięwzięcie;

2) przychody osiągnięte przez Producenta z dystrybucji filmu określanego jako Przedsięwzięcie w formie wydawnictwa utrwalonego na nośnikach elektronicznych, optycznych, magnetycznych, kasetach video, DVD i innych podobnych, o ile Producent czerpie z ich dystrybucji zysk na podstawie zawartych umów;

3) przychody osiągnięte przez Producenta ze sprzedaży prawa do rozpowszechniania filmu określanego jako Przedsięwzięcie stacjom telewizyjnym;

4) przychody osiągnięte z innego źródła, o ile w terminie 6 miesięcy po dacie premiery kinowej filmu określanego jako Przedsięwzięcie będzie możliwe pozyskanie takiego źródła zysku i będzie to niezbędne w celu zapewnienia inwestorom wypłaty zysku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1) lit. a) tego paragrafu, a Producent poinformuje inwestorów na piśmie o jego pozyskaniu (§ 3 ust. 3 Umowy inwestycyjnej).

Zysk, o którym mowa w § 3 ust. 1 Umowy, miał być wypłacany przez Producenta w częściach, zgodnie z zasadami określonymi w § 3 ust. 1 Umowy, po upływie okresów rozliczeniowych wskazanych w § 3 ust. 6 Umowy, przy czym po upływie każdego okresu rozliczeniowego Producent zobowiązany był dokonać wypłaty do wysokości osiągniętego w tym okresie przychodu ze źródeł określonych w § 3 ust. 3 Umowy, po potrąceniu niepokrytych we wcześniejszych okresach bezpośrednich i pośrednich kosztów realizacji Przedsięwzięcia (§ 3 ust. 4 Umowy inwestycyjnej).

Na zasadach określonych w Umowie, Inwestor uprawniony był do udziału w zysku Producenta osiągniętym z realizacji Przedsięwzięcia w okresie co najmniej 5 lat od daty premiery kinowej filmu określonego jako Przedsięwzięcie (§ 3 ust. 5 Umowy inwestycyjnej).

Wypłaty na poczet zysku inwestorów miały być dokonywane w terminie 14 dni od upływu każdego ze wskazanych poniżej okresów rozliczeniowych:

1) upływającego 45 dni od daty premiery kinowej filmu określanego jako Przedsięwzięcie;

2) rozpoczynającego się po upływie okresu wskazanego w pkt 1) powyżej i upływającego 60 dni od daty premiery kinowej filmu określanego jako Przedsięwzięcie;

3) rozpoczynającego się po upływie okresu wskazanego w pkt 2) powyżej i upływającego 120 dni od daty premiery kinowej filmu określanego jako Przedsięwzięcie;

4) kwartalnego, upływającego ostatniego dnia każdego kolejnego kwartału kalendarzowego rozpoczynającego się po upływie okresu, o którym mowa w pkt 3) powyżej (§ 3 ust. 6 Umowy inwestycyjnej).

Zysk Producenta z realizacji Przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1) lit. b) § 3 Umowy, przeznaczony do podziału pomiędzy inwestorów, stanowił kwotę równą zyskowi netto ze źródeł określonych w § 3 ust. 3 Umowy, tj. kwocie przychodów netto z tych źródeł pomniejszonych o wszelkie koszty bezpośrednio lub pośrednio związane z realizacją Przedsięwzięcia w danym okresie rozliczeniowym, które stanowiły w szczególności: koszty produkcji (wytworzenia) filmu określanego jako Przedsięwzięcie, dystrybucyjne, marketingowe, promocyjne i PR, obsługi księgowo – rachunkowej i prawnej, agencyjne lub związane z innym rodzajem pośrednictwa lub zlecenia określonych czynności osobom trzecim, do których ponoszenia Producent był uprawniony w celu osiągnięcia zysku z Przedsięwzięcia (§ 3 ust. 7 Umowy inwestycyjnej).

Producent był wyłącznie odpowiedzialny za organizację i wykonanie Przedsięwzięcia i wyłącznie uprawniony do podejmowania decyzji dotyczących produkcji i ostatecznego nadania Przedsięwzięciu kształtu artystycznego (§ 6 ust. 1 Umowy inwestycyjnej). Wszystkie autorskie prawa majątkowe do filmu przysługiwać miały wyłącznie Producentowi, z wyłączeniem inwestorów, a Producent na zasadzie wyłączności upoważniony był rozporządzania tymi prawami, w tym do ich przenoszenia lub udzielania osobom trzecim na zasadzie licencji, przy czym zobowiązany był działać wyłącznie w celu powiększenia zysku z realizacji Przedsięwzięcia (§ 6 ust. 2 Umowy inwestycyjnej).

Żadna strona nie miała być odpowiedzialna za niewykonanie swoich zobowiązań w ramach Umowy w stopniu, w jakim ich niewykonanie jest wynikiem działania siły wyższej. Dla potrzeb Umowy siła wyższa oznaczała wydarzenie pozostające poza kontrolą strony występujące po podpisaniu Umowy przez obie strony, uniemożliwiające wykonanie lub należyte wykonanie przez tę stronę jej obowiązków, w tym w szczególności realizację Przedsięwzięcia, nieprzewidywalne oraz takie, któremu strona nie mogła zapobiec (§ 9 ust. 1 Umowy inwestycyjnej).

Zgodnie z § 10 ust. 5 Umowy, jej zmiany wymagają zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności (fakty bezsporne, a ponadto umowa inwestycyjna k. 10 – 13).

W Prospekcie Informacyjnym filmu (...) sporządzonym w związku z proponowaniem potencjalnym inwestorom udziału w finansowaniu produkcji dzieła filmowego przeznaczonego do dystrybucji, stanowiącym Załącznik nr 1 do Umowy inwestycyjnej wskazano, że nie można jednoznacznie ocenić zyskowności projektu filmowego, ponieważ przychody związane z dystrybucją filmu (które mogą być w żaden sposób nie powiązane z kosztami produkcji i dystrybucji) zależą przede wszystkim od liczy osób, które dokonają zakupu biletów kinowych, a także od sprzedaży licencji do wyświetlania filmu we F. T. i P. T. oraz liczy sprzedanych płyt DVD i innych materiałów związanych z filmem. Podkreślono jednocześnie, że prognozowane reakcji publiczności jest trudne.

W załączniku do prospektu informacyjnego (dokumencie stanowiącym „opis dzieła filmowego wraz z estymacją zysków Inwestora”) zaprezentowano harmonogram realizacji filmu, zgodnie z którym okres produkcji filmu podzielony był na trzy etapy: okres przygotowawczy od października 2017 r., okres zdjęciowy od kwietnia 2018 r. oraz okres post produkcji od czerwca 2018 r. Dystrybucję filmu (...) w kinach przewidziano na październik 2018 r./luty 2018 r. Łączny budżet filmu określono na kwotę 7 528 000,00 zł brutto, przy czym budżet produkcji filmu stanowiła kwota 6 328 000 zł, zaś budżet promocji i dystrybucji filmu – 1 200 000 zł. W Prospekcie informacyjnym przedstawiono również estymację wpływów i zysków inwestora w zależności od ilości widzów w kinach. Przy założeniu, że film w kinach obejrzy 1 500 000 widzów, wpływy z filmu oszacowano na kwotę 21 525 000,00 zł brutto (15 000 000 zł z dystrybucji kinowej, 2 000 000 zł ze sprzedaży licencji do filmu, 500 000 zł sprzedaż DVD/inne zaś 4 025 000 zł stanowiło podatek VAT). Zyski inwestorów oszacowano na poziomie 9 972 000,00 zł (po odliczeniu od kwoty wpływu brutto należnego podatku VAT oraz środków inwestorów pokrywających łączny budżet produkcji oraz budżet dystrybucji i promocji, które miały być zwracane w pierwszej kolejności określonych w prospekcie na kwotę 7 528 000 zł) (fakty bezsporne, a ponadto Prospekt Informacyjny wraz z załącznikami k. 14-20v, 74 – 78v.; pismo pozwanej - raport k. 80)

Inwestorzy byli informowani o ryzyku inwestycyjnym związanym z Przedsięwzięciem. Zasada ryzyka nie uwzględniała pandemii, bowiem tego typu sytuacja jeszcze się nie wydarzyła (fakt bezsporny, a ponadto zeznania świadka M. Z. k. 211v. – 212).

Zgodnie z Planowanym Harmonogramem Produkcji filmu (...), stanowiącym załącznik nr 2 do umowy inwestycyjnej rozpoczęcie developmentu miało nastąpić w czerwcu 2017 r., planowane rozpoczęcie produkcji oznaczono na lipiec 2017 r., planowane rozpoczęcie zdjęć na kwiecień 2018 r., zaś planowane rozpoczęcie postprodukcji na czerwiec 2018 r. Jako planowaną datę premiery filmu wskazano IV kwartał 2018 r./I kwartał 2019 r. (fakt bezsporny, a ponadto Planowany Harmonogram Produkcji filmu (...) stanowiący Załącznik nr 2 Umowy k. 21)

W dniu 7 grudnia 2017 r. z rachunku bankowego o numerze (...) M. S. wykonał na rzecz (...) Sp. z o.o. na numer rachunku bankowego (...) przelew bankowy na kwotę 40 000,00 zł (fakt bezsporny, a ponadto potwierdzenie przelewu k. 22).

Przedsięwzięcie będące przedmiotem umowy inwestycyjnej tj. finalnie wyprodukowany film ostatecznie nosił tytuł (...) (fakt bezsporny)

Po zawarciu Umowy pozwana systematycznie informowała powoda oraz pozostałych inwestorów o przebiegu realizacji filmu, podjętych przez Producenta działaniach oraz wszelkich istotnych zmianach w przebiegu realizacji produkcji filmu. Pozwana przygotowywała raporty z realizacji filmu, które udostępniała inwestorom. Ponadto wysyłała do inwestorów, w tym do powoda, wiadomości e-mail zawierające informacje dotyczące filmu.

W wiadomości e-mail z dnia 14 października 2019 r. Biuro (...) Sp. z o.o. poinformowało, iż zakończono etap zdjęć do filmu, zaś całkowita ilość dni zdjęciowych wyniosła 49. Poinformowano również, że wspólnie z dystrybutorem (...) podjęto decyzję o rezerwacji daty premiery filmu na 31 stycznia 2020 r.

W wiadomości e-mail z dnia 18 stycznia 2020 r. Biuro (...) sp. z o.o. poinformowało, iż film jest skończony i gotowy do dystrybucji, jednakże wspólnie z dystrybutorem (...)podjęto decyzję o przesunięciu daty premiery filmu (...) na dzień 31 lipca 2020 r., bowiem w styczniu i lutym 2020 r. praktycznie co tydzień na ekrany kin wchodzi duży polski film i każdy z nich liczy na zebranie bardzo dużej widowni, co nie będzie jednak możliwe, ponieważ każda następna produkcja będzie zabierała widownię poprzedniej. Biuro wskazało przy tym, iż dzień 31 lipca 2020 r. pomimo, iż jest datą wakacyjną, umożliwi pozycjonowanie filmu (...) w kinach przez 5 do 6 tygodni na bardzo dużej ilości kopii. Ww. wiadomości wskazano, że decyzja ta została podjęta po przedstawieniu bardzo optymistycznego harmonogramu dystrybucji filmu przez największe sieci kin w Polsce (fakt bezsporny, a ponadto wiadomość e-mail k. 37av. – 44v, 91, 93,95-95v, 97-97v,99-99v, 101, 103, 105, 107,109-110, 112-112v, 114, 116; raporty k. 80, 82-82v, 84, 86-87, 89-89v).

W dniu 15 czerwca 2020 r. pomiędzy (...) Sp. z o.o. a (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także jako (...) lub (...) Sp. z o.o.”) została zawarta umowa dystrybucyjna (dalej jako „Umowa dystrybucyjna), na mocy której określono zasady udzielenia Licencjobiorcy przez Producenta licencji obejmującej prawo do korzystania z filmu (...) w celu prowadzenia jego dystrybucji. Na podstawie Umowy dystrybucyjnej Producent zobowiązał się, że w okresie 10 lat od wprowadzenia filmu do kin w Polsce nie będzie poza wyjątkami określonymi w Umowie dystrybucyjnej, eksploatować filmu samodzielnie i nie będzie udzielać licencji jakimkolwiek podmiotom trzecim w zakresie pól eksploatacji na terytorium określonym w Umowie dystrybucyjnej. Ponadto Producent zobowiązał się zapewnić, że w okresie wskazanym w zdaniu poprzednim żaden podmiot, który będzie dysponować uprawnieniem do eksploatacji filmu, nie udzieli licencji na film podmiotom trzecim ani nie będzie eksploatować filmu samodzielnie w zakresie pól eksploatacji i na terytorium określonym w niniejszej umowy (§ 3 Umowy dystrybucyjnej).

Producent udzielił Licencjobiorcy licencji na korzystanie z filmu na wszystkich znanych w dniu zawarcia Umowy dystrybucyjnej polach eksploatacji, w tym w zakresie utrwalania i zwielokrotniania filmu, obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których film utrwalono, a także rozpowszechniania filmu w sposób inny (§ 4 ust. 1 Umowy dystrybucyjnej). Producent udzielił Licencjobiorcy licencji w szczególności na następujących polach eksploatacji: wyświetlanie w kinach bez ograniczenia co do liczby kopii, w formacie wyłącznie na potrzeby wyświetlania filmu w kinach; wprowadzenie nośników do obrotu, w tym na płytach DVD, V-CD, CD-ROM, HD, B.-ry, (...); wprowadzenie do obrotu nośników stanowiących inserty; najem i użyczanie poprzez zwielokrotnianie i wprowadzenie filmu do obrotu na nośnikach z licencją na nowej i/lub użyczenie, w tym na płytach DVD, V-CD, CD-ROM, HD, B.-ry, (...); nadawanie w programach telewizyjnych, których odbiór wiąże się z koniecznością uiszczenia przez użytkownika końcowej opłaty, w szczególności pay-per-channel, pay-per-view, niezależnie od techniki nadawania, a także reemitowanie filmu w zakresie, w jakim jest nadawany w TV płatnej; nadawanie w pozostałych programach telewizyjnych niż ww. wskazane, w szczególności w programach dostępnych w ramach (...), nienależnie od techniki nadawania, a także reemitowanie filmu w zakresie, w jakim jest nadawany w TV bezpłatnej; nieodpłatne oferowanie w formie zakodowanej lub niekodowanej, niezależnie od techniki, odtwarzanie filmu w nieograniczonej liczbie w odniesieniu do jednego użytkownika, przez oznaczony okres następujący po emisji telewizyjnej filmu w określonym programie telewizyjnym; wszystkie formy udostępniania filmu w Internecie, w systemie dostępu bezpłatnego, jak i płatnego, niezależnie od techniki odbioru i techniki udostępniania, w systemie Video-on-D., we wszelkich jego odmianach; udostępnianie filmu w obiektach lub w celach innych niż wyświetlanie w kinach; produkcję i wprowadzenie do obrotu towarów lub świadczenie usług, które bazują lub wykorzystują fragmenty filmu, jak również dystrybucję i sprzedaż rzeczy pojawiających się czy wykorzystywanych w filmie (M.) (§ 4 ust. 2 Umowy dystrybucyjnej). Licencja ma charakter wyłączny, z zastrzeżeniem pola eksploatacji M. (§ 4 ust. 5 w zw. z § 7 ust. 1 Umowy dystrybucyjnej). W zakresie udzielonej licencji, Licencjobiorca może udzielić dalszej licencji na rzecz innych podmiotów (§ 7 ust. 2 Umowy dystrybucyjnej).

Na mocy Umowy dystrybucyjnej Producent zobowiązał się wyprodukować ostateczną wersję filmu i dostarczyć ją Licencjobiorcy w terminie do dnia 30 sierpnia 2020 r., a także przekazać materiały promocyjne wskazane w § 8 ust. 3 Umowy dystrybucyjnej w terminie do 120 dni przed premierą filmu (§ 8 ust. 1 Umowy dystrybucyjnej).

Z tytułu licencji Licencjobiorca miał zapłacić na rzecz Producenta opłatę licencyjną, która będzie należna za okres rozliczeniowy (dla dystrybucji na polu: wyświetlanie w kinach 30 dni przez pierwszych 6 miesięcy dystrybucji filmu, a następnie 180 dni; dla dystrybucji na pozostałych polach: 60 dni przez pierwsze 24 miesiące dystrybucji, a następnie 180 dni), w wysokości przychodów netto Licencjobiorcy, w związku z eksploatacją filmu, do końca okresu rozliczeniowego w tytułu eksploatacji filmu pomniejszonych o opłatę dystrybucyjną, opłaty należne od Licencjobiorcy na rzecz organizacji zbiorowego zarządzenia prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi z tytułu eksploatacji filmu zgodnie z obowiązującymi przepisami, opłaty w o charakterze publicznoprawnym związane z dystrybuują filmu należne od Licencjobiorcy zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności opłaty na rzecz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej z tytułu eksploatacji filmu, a także koszty poniesione przez Licencjobiorcę w ramach budżetu P&A, o którym mowa w § 11 Umowy dystrybucyjnej (§ 9 ust. 1 w zw. z § 9 ust. 2 Umowy dystrybucyjnej).

Licencjobiorca nie mógł dokonać jakichkolwiek innych odliczeń lub potrąceń z opłaty licencyjnej, chyba że Producent wyrazi na to pisemną zgodę (§ 9 ust. 4 Umowy dystrybucyjnej). Wysokość opłaty licencyjnej miała być ustalana na podstawie raportów przygotowywanych w terminie 7 dni po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 12 Umowy dystrybucyjnej, które miały stanowić podstawę do wystawienia przez Producenta faktury VAT (§ 9 ust. 5 Umowy dystrybucyjnej). Opłata dystrybucyjna związana z dystrybucją filmu obliczana była jako procent od kwoty przychodów Licencjobiorcy pomniejszonych o koszty poniesione przez Licencjobiorcę w ramach Budżetu P&A, o którym mowa w § 11 Umowy dystrybucyjnej oraz o koszty opłat należnych od Licencjobiorcy na rzecz organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi z tytułu eksploatacji filmu zgodnie z obowiązującymi przepisami, o których mowa § 9 ust. 1 pkt 2 Umowy dystrybucyjnej, a także o koszty opłat o charakterze publicznoprawnym związane z dystrybuują filmu, należne od Licencjobiorcy zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności opłaty na rzecz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej z tytułu eksploatacji Filmu, o którym chowa w § 9 ust. 1 pkt 3 Umowy dystrybucyjnej i będzie kształtować się w odniesieniu do dystrybucji na polu eksploatacji: wyświetlanie filmów 15%, wprowadzenie nośników do obrotu 35%, wprowadzenie do obrotu nośników stanowiących inserty 35%, najem i użyczenie 35%, nadawanie w TV płatnej 10%, nadawanie w TV bezpłatnej 15%, w ramach usług platform cyfrowych zarządzanych lub administrowanych przez N., G., A. 11%, a w odniesieniu do innych platform 45%, publicznie odtwarzanie 35 %, a merchandising 50 % (§ 10 Umowy dystrybucyjnej).

(...) i promocja filmu miały być prowadzone przez Licencjobiorcę na podstawie uzgodnionego przez strony i zaakceptowanego przez Producenta planu dystrybucyjnego, określającego działania dystrybucyjne i promocyjne realizowane na potrzeby dystrybucji filmu, harmonogram oraz budżet tych działań (dalej jako „Budżet P&A) (§ 11 ust. 1 Umowy dystrybucyjnej). Strony przyjęły, że wydatki związane z realizacją Budżetu P&A będą wynosić nie więcej niż 1 500 000,00 zł (§ 11 ust. 2 Umowy dystrybucyjnej).

Licencjobiorca miał zapłacić Producentowi kwotę 2 000 000,00 zł powiększoną o podatek od towarów i usług według obowiązującej stawki, jako zaliczkę na poczet opłaty licencyjnej, stanowiącą minimalną gwarancję wpływów Licencjobiorcy z tytułu Umowy (dalej także jako (...)) w dwóch ratach: pierwsza w wysokości 1 500 000,00 zł netto nie wcześniej niż po podpisaniu Umowy dystrybucyjnej, druga w wysokości 250 000,00 zł netto nie wcześniej niż po kolaudacji filmu, trzecia w wysokości 250 000,00 zł netto nie wcześniej niż po przekazaniu Licencjobiorcy materiałów emisyjnych i promocyjnych (§ 13 ust. 1 Umowy dystrybucyjnej) (fakty bezsporne, a ponadto Umowa dystrybucyjna k. 209, zeznania świadka T. K. k. 210-214).

Kwota w wysokości 2 000 000,00 zł została zwrócona w pierwszej kolejności, co stanowi stałą praktykę na rynku. Wpierw odliczeniu podlegają bowiem środki zainwestowane. (...) Sp. z o.o. przeprowadza dystrybucje bez zaangażowania własnych środków finansowych. W taki sposób kształtowane są umowy dystrybucyjne w Polsce i świecie.

T. K., reprezentujący (...) Sp. z o.o., po pierwszym obejrzeniu filmu (...), ze względu na występujące w nim niedociągnięcia i wady w zakresie czytelności obrazu i dźwięku, po przeprowadzeniu rozmów Producentem i reżyserem obrazu, zdecydował, że warunkiem do przeprowadzenia przez (...) dystrybucji filmu, jest wprowadzenie do niego zmian, na które zwróciła uwagę (...) Sp. z o.o. T. K. zarekomendował zarządowi (...) dystrybucję filmu, pod warunkiem dokonania poprawek w zakresie dźwięku, montażu i obrazu. Poprawki te zostały wprowadzone do filmu (fakty bezsporne, a ponadto zeznania świadka T. K. k. 210-214., zeznania M. Z. k. 210-214).

W wiadomości e-mail z dnia 21 lipca 2020 r. Biuro (...) sp. z o.o. poinformowało Inwestorów, iż w związku z ogólnoświatową pandemią (...)19 oraz związanych z nią nowymi wytycznymi w kinach, nie jest możliwe wprowadzenie filmu (...) do kin w dacie 31 lipca 2020 r. Biuro wskazało, że żadna z trzech dużych sieci nie otworzyła swoich sal kinowych w pełnym wymiarze i eksploatacja filmu w występujących warunkach byłaby nieuzasadniona ekonomicznie, a wręcz szkodliwa dla przedsiębiorstwa. Biuro zaznaczyło, że w odpowiedzi na zaistniałą sytuację (...) Sp. z o.o. w celu zminimalizowania ryzyka, kilka miesięcy temu podjęła decyzję o nawiązaniu współpracy z największym polskim dystrybutorem filmów, tj. (...) Sp. z o.o., co pozwoli na wypromowanie filmu w wielu ogólnopolskich mediach i jego późniejszą eksploatację na bardzo dużej ilości kopii w kinach. Biuro podniosło, iż rozważa kilka dat premiery filmu w IV kwartale 2020 r. Nadto dodało, że eksploatacja filmu w kinach nastąpi w najbardziej dogodnej dacie tak, aby zapewnić ochronę kapitału i maksymalizację zysków (fakt bezsporny, a ponadto wiadomość e-mail k. 38 – 38v., 97 – 97v.).

W wiadomości e-mail z dnia 21 października 2020 r. Biuro (...) sp. z o.o. poinformowało Inwestorów, iż w związku z niestabilną sytuacją na rynku dystrybucji kinowej związanej z drugą falą pandemii (...)19 i skokowym zmniejszeniem bilansu frekwencji widzów w kinach, wstrzymano premierę filmu. Biuro dodało jednocześnie, że wszystkie decyzje zmierzające do wprowadzenia filmu do kin będą podejmowane w oparciu o twarde dane z rynku kinowego odnoszące się do potencjalnej frekwencji widowni, która przełoży się na zysk z zainwestowanego kapitału ( fakt bezsporny, a ponadto wiadomość e-mail k. 38v. – 39, 99 – 99v.).

W związku z ww. okolicznościami, poszczególni inwestorzy filmu rozwiązali umowy inwestycyjne z Producentem, który kolejno zwracał zainwestowane przez nich środki. Kwota wycofanych przez inwestorów pieniędzy kształtowała się pomiędzy 300 000,00 zł a 400 000,00 zł. Powód nie występował o rozwiązanie umowy inwestycyjnej w związku z kolejnymi opóźnieniami premiery filmu (fakt bezsporny, a ponadto zeznania M. Z. k. 210-214).

W wiadomości e-mail z dnia 8 lipca 2021 r. Biuro (...) Sp. z o.o. poinformowało Inwestorów, iż premiera filmu (...) została ustalona na dzień 22 października 2021 r. ( fakt bezsporny, a ponadto wiadomość e-mail k. 39 – 39v., 101).

Ostatecznie światowa premiera filmu (...) miała miejsce w dniu 18 października 2021 r., zaś polska premiera kinowa filmu nastąpiła w dniu 22 października 2021 r. (fakt bezsporny, a ponadto wydruk z portalu F..pl k. 25).

(...) został dystrybułowany IV kwartale 2021 r., bowiem I i IV kwartał roku jest najlepszym okresem na premierę kinową filmu. W tym zakresie zwraca się uwagę na konkurencyjne produkcje filmowe. W przypadku filmów polskich, producenci zwyczajowo i praktycznie przyjmują zdanie i sugestie dystrybutorów w tym zakresie (fakty bezsporne, a ponadto zeznania świadka T. K. k. 210-214; zeznania M. Z. k. 210-214).

W wiadomości e-mail z dnia 27 października 2021 r. Biuro (...) Sp. z o.o. poinformowało Inwestorów, iż film (...) premierowo obejrzało 141 900 widzów, co wedle (...) sp. z o.o. stanowiło wynik umiarkowanie dobry z uwagi na pandemię (...)19 oraz ogromną ilość premier filmów amerykańskich mających miejsce w tym czasie. Biuro wskazało, że obecnie bardzo intensywnie rozmawia z sieciami multipleksów. Zaznaczyło także, iż obecnie wszystkie działania skierowane są na utrzymanie filmu w kinach, aby mógł być wyświetlany jak najdłużej ( fakt bezsporny, a ponadto wiadomość e-mail k. 40, 103 – 103v.).

W wiadomości e-mail z dnia 10 listopada 2021 r. Biuro (...) Sp. z o.o. poinformowało Inwestorów, że po trzecim weekendzie obecności filmu (...) w kinach, film obejrzało ponad 378 000 widzów. Biuro wskazało jednocześnie, iż film (...) osiąga najmniejsze spadki frekwencji w porównaniu z innymi produkcjami. Dodało także, iż prowadzi intensywną kampanię na rzecz filmu w sieciach Multikino, H. i (...) ( fakt bezsporny, a ponadto wiadomość e-mail k. 40v., 105).

W wiadomości e-mail z dnia 1 grudnia 2021 r. Biuro (...) Sp. z o.o. poinformowało Inwestorów, że film (...) obejrzało ponad 492 000 widzów, w tym, iż film jest w dalszym ciągu grany w kinach. Biuro wskazało, że ze względu na pandemię (...)19, która zmieniła rynek dystrybucji kinowej, ww. wynik stanowi maksimum, które można było osiągnąć do tej pory ( fakt bezsporny, a ponadto wiadomość e-mail k. 40v. – 41, 107).

W wiadomości e-mail z dnia 13 grudnia 2021 r. Biuro (...) Sp. z o.o. przesłała Inwestorom pierwsze zestawienie finansowe, które otrzymała od dystrybutora filmu, przy założeniu 450 000 widzów, zgodnie z którym wpływy dla Producenta wyniosły 155 611,00 zł. Zaznaczono, że koszty P&A oraz wkład dokonany przez (...) zostaną zwrócone od razu. Biuro wskazało również, że pierwsze wypłaty zysku będą realizowane w styczniu 2022 r. po zaksięgowaniu wpływów od dystrybutora filmu (...) Sp. z o.o. ( fakt bezsporny, a ponadto wiadomość e-mail k. 44 – 44v., 109 – 110v.).

W wiadomości e-mail z dnia 8 lutego 2022 r. Biuro (...) Sp. z o.o. przesłało powodowi rozliczenie wpływów z dystrybucji filmu do 15 grudnia 2021 r. W tym czasie film obejrzało 453 158 widzów. Po odliczeniu kosztów P&A oraz wkładu (...) wpływy dla producenta wynosiły 155 611 zł, zaś wpływy dla inwestora 980 zł. Zgodnie zaś z rozliczeniem wpływów z dystrybucji filmu do 15 stycznia 2022 r. film obejrzało dodatkowo 45 494 widzów, wpływy dla producenta wyniosły 201 294 zł, zaś wpływy dla inwestora 1 268 zł. Z kolei wpływy M. S. z pól eksploatacji filmu w formie m. serialu Canal + wyniosły 3 150,00 zł, zaś z eksploatacji filmu na N., 11 970,00 zł. Łącznie wpływy dla inwestora wyniosły 17 369 zł ( fakt bezsporny, a ponadto wiadomość e-mail k. 42v. – 43, 112 – 112v.).

W wiadomości e-mail z dnia 1 czerwca 2022 r. Biuro (...) Sp. z o.o. poinformowało, iż rozpoczęło realizację pierwszej raty płatności otrzymanej z tytułu licencji filmu (...) na platformie N.. Wskazało również, że całość kwoty będzie wypłacona w 4 ratach płatnych co kwartał, od maja 2022 r. Biuro zaznaczyło przy tym, że w ciągu kilu dni środki powinny się znaleźć na rachunkach inwestorów ( fakt bezsporny, a ponadto wiadomość e-mail k. 43 – 43v., 114).

W wiadomości e-mail z dnia 28 listopada 2022 r. Biuro (...) Sp. z o.o. poinformowało, że rozpoczęło wypłatę trzeciej transzy płatności z tytułu sprzedaży licencji filmu (...) na platformie N.. Biuro wskazało, iż zgodnie z Umową do wypłaty pozostaje jeszcze ostatnia czwarta transza, która zostanie uregulowana w I kwartale 2023 r. Biuro zaznaczyło również, iż wobec przeprowadzonej dystrybucji filmu na nośnikach DVD i B.-ray, a także otrzymaniem od dystrybutora filmu (...) Sp. z o.o. kwoty 152 178,00 zł, środki zostaną wypłacone w obecnej transzy proporcjonalnie do zainwestowanego kapitału. Biuro poinformowało, że środki w ciągu najbliższych dni zostaną skierowane na rachunki bankowe inwestorów ( fakt bezsporny, a ponadto wiadomość e-mail k. 43v, 116).

Z rozliczenia wpływów z dystrybucji filmu (...) do dnia 13 września 2023 r. wynika, że film obejrzało łącznie 504 314 widzów, box office wyniósł 10 171 502,00, przychody netto Licencjobiorcy w związku z eksploatacją filmu wyniosły 4 365 887,92 zł, koszty P&A wyniosły 1 407 531, 72 zł, wpływy po odliczeniu P&A wyniosły 2 958 356,20 zł, opłata dystrybucyjna w wysokości 15% wyniosła 443 753,43 zł, zaś opłata licencyjna z tytułu dystrybucji kinowej 2 514 602,77 zł. W zakresie dystrybucji DVD przychody netto Licencjobiorcy w związku z eksploatacją filmu wyniosły 29 521,66 zł, przychody po odliczeniu opłat i P&A wyniosły -36 347,45 zł, zaś opłata licencyjna wyniosła 0,00 zł. Przychody z dystrybucji (...) platformy globalnej wyniosły 2 400 000,00 zł, opłata dystrybucyjna w wysokości 11% wyniosła 264 000,00 zł, zaś opłata licencyjna wyniosła 2 136 000,00 zł. Przychody z dystrybucji (...) wyniosły 120 140,05 zł, opłata dystrybucyjna w wysokości 45% wyniosła 54 063,02 zł, zaś opłata licencyjna wyniosła 66 077,03 zł. Z publicznego odtwarzania filmu przychody wyniosły 42 900,01 zł, odpłata dystrybucyjna w wysokości 35% wyniosła 15 015,00 zł, zaś opłata licencyjna 27 885,01 zł. Przychody z dystrybucji telewizyjnej wyniosły 400 000,00 zł, opłata dystrybucyjna w wysokości 15% wyniosła 60 000,00 zł, zaś opłata licencyjna 340 000,00 zł. Łącznie wpływy z filmu (...) wyniosły 5 084 564,80 zł. Odliczenie minimalnej gwarancji wpływów zgodnie z umową wyniosło 2 000 000,00 zł. Dla licencjodawcy po odliczeniu minimalnej gwarancji wpływów Licencjobiorcy pozostało 3 084 564,80 zł, natomiast wpływy rozliczone wyniosły 3 083 039,85 zł. Wedle raportu bieżącego dla licencjodawcy pozostało 1 524,95 zł (fakt bezsporny, a ponadto rozliczenie wpływów z dystrybucji filmów k. 195 – 196).

(...) sp. z o.o. przekazała pozwanej następujące kwoty uzyskane z dystrybucji filmu:

a) w dniu 17 lutego 2022 r. z rachunku bankowego (...) Sp. z o.o. o numerze (...) na rachunek bankowy (...) Sp. z o.o. o numerze (...) wykonano przelew bankowy na kwotę 438 994,85 zł

b) w dniu 20 maja 2022 r. z rachunku bankowego (...) Sp. z o.o. o numerze (...) na rachunek bankowy (...) Sp. z o.o. o numerze (...) wykonano przelew bankowy na kwotę 845 642,97 zł

c) w dniu 22 sierpnia 2022 r. z rachunku bankowego (...) Sp. z o.o. o numerze (...) na rachunek bankowy (...) Sp. z o.o. o numerze (...) wykonano przelew bankowy na kwotę 722 794,49 zł

d) w dniu 3 listopada 2022 r. z rachunku bankowego (...) Sp. z o.o. o numerze (...) na rachunek bankowy (...) Sp. z o.o. o numerze (...) wykonano przelew bankowy na kwotę 706 641,63 zł

e) w dniu 17 lutego 2023 r. z rachunku bankowego (...) Sp. z o.o. o numerze (...) na rachunek bankowy (...) Sp. z o.o. o numerze (...) wykonano przelew bankowy na kwotę 657 751,42 zł

f) w dniu 24 października 2023 r. z rachunku bankowego (...) Sp. z o.o. o numerze (...) na numer rachunku bankowego (...) Sp. z o.o. o numerze (...) wykonano przelew bankowy na kwotę 422 189,38 zł (fakt bezsporny, a ponadto potwierdzenie przelewu k. 197-202).

(...) sp. z o.o. przekazała na rzecz M. S. następujące kwoty uzyskane z dystrybucji filmu:

a) w dniu 7 lutego 2022 r. (...) Sp. z o.o. z rachunku bankowego o numerze (...) wykonała na rzecz M. S. na numer rachunku bankowego (...) przelew bankowy na kwotę 5 398,00 zł.

b) w dniu 1 czerwca 2022 r. (...) Sp. z o.o. z rachunku bankowego o numerze (...) wykonała na rzecz M. S. na numer rachunku bankowego (...) przelew bankowy na kwotę 2 835,00 zł

c) w dniu 29 sierpnia 2022 r. (...) Sp. z o.o. z rachunku bankowego o numerze (...) wykonała na rzecz M. S. na numer rachunku bankowego (...) przelew bankowy na kwotę 2 835,00 zł

d) w dniu 28 listopada 2022 r. (...) Sp. z o.o. z rachunku bankowego o numerze (...) wykonała na rzecz M. S. na numer rachunku bankowego (...) przelew bankowy na kwotę 3 794,00 zł

e) w dniu 27 lutego 2023 r. (...) Sp. z o.o. z rachunku bankowego o numerze (...) wykonała na rzecz M. S. na numer rachunku bankowego (...) przelew bankowy na kwotę 2 835,00 zł .

Powód w dalszym ciągu otrzymuje i będzie otrzymywał od pozwanej kolejne wypłaty w związku z przychodami z dystrybucji filmu (fakt bezsporny, a ponadto potwierdzenie wykonania przelewu k. 45-46v, 118-122)

W piśmie z dnia 14 czerwca 2022 r. M. S. za pośrednictwem ustanowionego pełnomocnika wezwał (...) Sp. z o.o. do zapłaty odszkodowania w wysokości 32 000,00 zł z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania umownego, wyliczonego jako nierozliczona część zainwestowanych środków w wysokości 40 000,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma. Ww. pismo zostało doręczone (...) Sp. z o.o. w dniu 21 czerwca 2022 r. (fakty bezsporne, a ponadto ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty k. 26 – 26v., tracking k. 27 – 27v.).

W odpowiedzi na ww. pismo (...) Sp. z o.o. wskazała, że żądane odszkodowanie nie może zostać uwzględnione, gdyż Producent nie wyrządził Inwestorom żadnej szkody, a co więcej swoimi działaniami intensyfikował możliwość uzyskania jak najwyższego zysku na tej produkcji (fakty bezsporne, a ponadto odpowiedź na wezwanie do zapłaty k. 28 – 28v.).

Pismem z dnia 19 lipca 2022 r. M. S. skierował do (...) Sp. z o.o. ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty kwoty 32 000,00 zł, w terminie nieprzekraczalnym 7 dni od daty otrzymania przedmiotowej korespondencji. Ww. pismo zostało doręczone (...) Sp. z o.o. w dniu 16 sierpnia 2022 r. (fakty bezsporne, a ponadto ostateczne wezwanie do zapłaty k. 34 – 34v., wydruk z książki nadawczej k. 35, tracking k. 35v. - 36).

W 2019 r. polskie filmy obejrzało niemal 62 000 000 widzów. Trwająca od kilku lat hossa polskiego kina osiągnęła wówczas swój szczyt. Dopiero na skutek pandemii (...)19 nastąpił ogromny spadek zysków polskich produkcji filmowych. Frekwencja na polskich filmach spadła w tym czasie o 60%. Platformy filmowe przejęły widownię kinową i zmieniły dotychczasowe przyzwyczajenia dystrybutorów (fakty bezsporne, wydruk artykułu z serwisu (...).pl k. 30 – 33v, zeznania świadka T. K. k. 210-14).

Precyzyjne określenie, o jaką wartość oglądalność filmu (...) byłaby wyższa, gdyby jego premiera odbyła się w zakładanym początkowo przez Producenta terminie, tj. przed 2020 r., nie jest możliwe. W konsekwencji nie jest możliwe wyliczenie jak wyższa oglądalność przełożyłaby się na kwotę należną powodowi na podstawie umowy inwestycyjnej. (opinia biegłej z zakresu sztuki filmowej i telewizyjnej k. 217 – 221).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wskazanych dokumentów oraz ich kserokopii złożonych do akt sprawy. W ocenie Sądu dowody te, w zakresie w jakim stanowiły podstawę poczynionych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych, tworzą spójny i niebudzący wątpliwości w świetle wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a przez to zasługujący na wiarę materiał dowodowy.

Stan faktyczny Sąd ustalił również na podstawie zeznań świadka T. K. oraz członka zarządu pozwanej spółki - (...). Zeznania te zasługiwały na walor wiarygodnych w całości, bowiem były logiczne, spójne i konsekwentne. W ocenie Sądu, zeznania i oświadczenia świadka T. K. oraz członka zarządu pozwanej spółki - (...) złożone na rozprawie były kategoryczne. W konsekwencji Sąd nie znalazł podstaw, żeby odmówić złożonym przez nich zeznaniom waloru wiarygodności w jakiejkolwiek części.

Sąd nie poczynił ustaleń faktycznych na podstawie zeznań powoda M. S., w zakresie w jakim pozostawały w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym, w tym zwłaszcza w zakresie związania pozwanego terminami i kwotami zysku zawartymi w prospekcie informacyjnym oraz w zakresie braku wiedzy powoda o ryzyku związanym z inwestycją. W ocenie Sądu z pozostałego materiału dowodowego nie wynika, by (...) Sp. z o.o. zatajała przed powodem jakąkolwiek kwestię dotyczącą rozliczeń Przedsięwzięcia, a także, by którykolwiek z inwestorów filmu został przez pozwaną uprzywilejowany.

Ustaleń faktycznych Sąd nie poczynił również na podstawie dowodu z opinii biegłej sądowej z zakresu sztuki filmowej i telewizyjnej dr W. W.. Z opinii wynika, że precyzyjne określenie, o jaką wartość oglądalność filmu (...) byłaby wyższa, gdyby jego premiera odbyła się w zakładanym początkowo przez Producenta terminie, tj. przed 2020 r., nie jest możliwe. Opinia nie zawiera wyliczenia, z którego wynikałoby, jak wyższa oglądalność przełożyłaby się na kwotę należną powodowi na podstawie Umowy inwestycyjnej. Biegła zaznaczyła bowiem, że przemysł filmowy jest dziedziną gospodarki, w której prognozowanie zysków jest wyjątkowo trudne, dlatego też przewidzenie wyniku frekwencyjnego jakiegokolwiek filmu, a co za tym idzie potencjalnych zysków producenta, a więc inwestowanie w tę dziedzinę gospodarnie, jest objęte dużym ryzykiem. W ocenie Sądu opinia została sporządzona w sposób niespójny i niedokładny. Biegła nie udzieliła bowiem jednoznacznej odpowiedzi na zadane przez Sąd pytania, w konsekwencji czego okazała się być nieprzydatna na rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Opinia jest także wewnętrznie sprzeczna, gdyż wnioski w niej zawarte są nielogicznie. Biegła nie przedstawiła żadnych wyliczeń oraz dokumentacji, na której oparła wnioski opinii, co w ocenie Sądu budzi wątpliwości co do ich trafności.

Okoliczności stanu faktycznego jako przyznane przez stronę przeciwną, Sąd na podstawie art. 229 k.p.c. i 230 k.p.c. uznał za udowodnione.

Sąd zważył, co następuje

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie i podlegało oddaleniu.

W pierwszej kolejności Sąd rozważył jaką umowę zawarły strony oraz czy powód zawarł tą umowę jako konsument.

Strony zawarły umowę inwestycyjną o finansowanie produkcji filmowej. Przedmiotem tej umowy było współfinansowanie przez inwestora przedsięwzięcia polegającego na produkcji filmu fabularnego, ale inwestor nie był jedynym podmiotem współfinansującym produkcję filmową. Powód przekazał pozwanej spółce 40 000 zł. W umowie strony przewidziały mechanizm ustalania udziału inwestora w dochodach z realizacji dzieła filmowego, tj. zwrotu zainwestowanych środków i udziału w nadwyżce finansowej. Producent złożył oświadczenie, że produkcja dzieła zakończy się w terminie 18 miesięcy od zawarcia umowy.

Oceniając charakter prawny umowy zawartej pomiędzy stronami wskazać należy, że jest to umowa nienazwana. Wykazuje ona w ocenie Sądu charakter najbardziej zbliżony do pojawiającej się w praktyce umowy nienazwanej i definiowanej w doktrynie i orzecznictwie jako tzw. spółka cicha. Istota spółki cichej opiera się na wniesieniu przez wspólnika cichego wkładu (np. pieniędzy) na rzecz drugiego wspólnika (jawnego) prowadzącego przedsiębiorstwo lub inną działalność zarobkową we własnym imieniu. Przy czym jeden przedsiębiorca może mieć większą ilość wspólników cichych. W zamian za swój wkład wspólnik cichy uczestniczy w zyskach tej działalności, nie ujawniając się na zewnątrz i nie mając także żadnych praw do majątku tej spółki. Jest to stosunek obligacyjny, wewnętrzny między wspólnikami. Prawa wspólnika cichego ograniczają się do udziału w zyskach i partycypacji w stratach. Osiągnięcie zysku przez wspólnika cichego z inwestycji nie jest uwarunkowane innymi jego działaniami w stosunku do cudzego przedsiębiorstwa, w które zainwestował. Dlatego też zysk wspólnika cichego z cudzego przedsiębiorstwa jest ściśle uzależniony od jego inwestycji i kształtuje się proporcjonalnie do jej wysokości.

Należy mieć jednak na uwadze, że zwrot zainwestowanego kapitału i udział w dalszych zyskach uzależniony był w niniejszej Umowie inwestycyjnej od tego, czy Przedsięwzięcie osiągnie zysk. Przedmiotowa Umowa nie przewidywała, że inwestor na pewno w określonej dacie osiągnie zwrot zainwestowanych środków i określony procent zysku. Gdyby umowa przewidywała, że inwestor z całą pewnością otrzyma zwrot wniesionego kapitału i określony procent zysku w określonej z góry dacie, taką umowę należałoby zakwalifikować jako umowę pożyczki, a nie umowę inwestycyjną, co nie wystąpiło w przedmiotowym stanie faktycznym.

Analiza przedmiotowej umowy inwestycyjnej z dnia 6 grudnia 2017 r. nie pozwala zdaniem Sądu na przyjęcie, że powód działał jako konsument. Fakt, iż powód nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie produkcji filmowej nie jest równoznaczny z posiadaniem przez niego statusu konsumenta. Zaznaczyć należy, że Umowa inwestycyjna została zawarta przez powoda z pozwaną stricte w celach inwestycyjnych i nakierowana była na osiągnięcie zysku.

Powód wywodził swoje roszczenie z art. 471 k.c., zgodnie z którym dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Odpowiedzialność kontraktowa dłużnika może mieć miejsce tylko wówczas, jeżeli spełnione są tzw. nieruchome przesłanki odpowiedzialności. Są nimi po pierwsze - niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania, po drugie - szkoda, po trzecie - związek przyczynowy między faktem niewykonania (nienależytego wykonania) zobowiązania a szkodą. Przesłanki te muszą zachodzić łącznie (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2006 r., IV CK 400/05, L.; z dnia 26 listopada 2004 r., I CK 281/04, L.; z dnia 15 października 2009 r., I CSK 84/09, OSNC 2010, Nr 4, poz. 60). Ponadto spełnione muszą być niekiedy dalsze jeszcze przesłanki, różne w zależności od tego, czy odpowiedzialność dłużnika opiera się na zasadzie winy (zob. art. 472 k.c.), czy na zasadzie ryzyka (zob. np. art. 474 k.c.).

Ciężar dowodu faktu niewykonania lub nienależytego wykonania, istnienia szkody w określonej wysokości, związku przyczynowego spoczywa na wierzycielu (por. np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 14 września 2012 r., I ACA 572/12). On także musi przeprowadzić dowód, że zobowiązanie o określonej treści w ogóle istniało (zob. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1973 r., III CZP 32/73), a na dłużniku ciążył określony obowiązek (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2010 r., V CNP 52/09). Jeżeli chodzi zaś o kwestię winy dłużnika art. 471 k.c. wprowadza domniemanie zawinionego działania, które to w procesie może obalić dłużnik przeprowadzając dowód istnienia okoliczności negatywnej wyłączającej jego odpowiedzialność.

W przedmiotowej sprawie z całą pewnością nie można mówić o niewykonaniu zobowiązania przez pozwaną, albowiem film (...) ostatecznie został wyprodukowany i trafił do dystrybucji. Kwestią sporną jest czy pozwana wykonała swoje zobowiązanie w sposób nienależyty, w związku z czym po stronie powoda powstała szkoda o określonej wysokości.

Nie można przyjąć, że daty realizacji Przedsięwzięcia określone w stanowiącym załącznik do umowy prospekcie informacyjnym są datami pewnymi. Każdorazowo wskazywano, że jest to „planowana” data, a zatem oczywiste jest, że może ona ulec zmianie. W prospekcie informacyjnym wskazano również hipotetyczne założenia co do możliwego do osiągnięcia zysku. Należy jednak podkreślić, że była to jedynie estymacja zysków inwestora, a nie zobowiązanie producenta, że produkcja osiągnie określony wynik finansowy i producent wypłaci inwestorowi określoną kwotę zysku. Przypomnieć wypada, że estymacja to proces stosowany w różnych dziedzinach biznesu i analizy, służący do określenia przybliżonej wartości interesującego nas parametru, który nie jest bezpośrednio mierzalny lub którego dokładne określenie jest w danej chwili niemożliwe. Estymacja opiera się zazwyczaj na analizie danych historycznych, trendów rynkowych, sezonowości, działaniach marketingowych oraz szeregu innych zmiennych. W związku z powyższym niesie ze sobą dużą dozę niepewności i może być obarczona błędem, z czego powód musiał zdawać sobie sprawę.

Zdaniem Sądu pozwana była uprawniona do zwiększenia budżetu filmu bez konieczności uzyskania w tej kwestii zgody wszystkich Inwestorów. Żaden z zapisów umowy nie wyłącza możliwości zmiany budżetu filmu. W prospekcie informacyjnym zawarto jedynie budżet określony przez Producenta na datę zawarcia umowy inwestycyjnej na podstawie różnego rodzaju prognoz i założeń. Doświadczenie życiowe wskazuje, że w czasie realizacji różnego rodzaju przedsięwzięć i projektów, również w branży filmowej, często okazuje się, że zaplanowany budżet nie wystarcza na dokończenie projektu i konieczne jest jego zwiększenie. Ponadto zwiększenie budżetu było również niejako wymuszone przez dystrybutora, który warunkował podjęcie się dystrybucji filmu od jego dopracowania pod kątem artystycznym, dźwiękowym i montażowym. W tym miejscu należy również wskazać, że (...) Sp. z o.o. nie była inwestorem, a wyłącznie dystrybutorem filmu i działała na postawie umowy dystrybucyjnej zawartej z (...) Sp. z o.o. W oparciu o umowę dystrybucyjną (...) Sp. z o.o. podjęła się działań dystrybucyjnych i promocyjnych filmu. (...) Sp. z o.o. miała zapłacić pozwanej opłatę licencyjną, która jednakże miała być pomniejszona o poniesione przez (...) koszty związane z dystrybucją i promocją filmu (budżet P&A w wysokości 1 550 000 zł) oraz o kwotę 2 000 000 zł która została wypłacona jako zaliczka na poczet opłaty licencyjnej w celu dofinansowania budżetu przedsięwzięcia. Tego typu umowy dystrybucyjne i taki sposób finansowania jest przyjęty powszechnie w praktyce w przemyśle filmowym. Należy zauważyć, że aby film przyniósł zyski jego twórcom konieczne jest jego rozpowszechnienie, promocja i znalezienie skutecznych kanałów dystrybucji. Niewątpliwie skorzystanie z usług doświadczonej i jednej z największych w kraju firmy specjalizującej się w dystrybucji filmów, znacząco zwiększa szanse na uzyskanie dobrego wyniku finansowego, ale też związane jest z poniesieniem pewnych kosztów z tego tytułu. Zgodnie z § 3 ust. 7 umowy inwestycyjnej zysk producenta z realizacji przedsięwzięcia przeznaczony do podziału pomiędzy inwestorów stanowi kwotę przychodów netto pomniejszoną o wszelkie koszty bezpośrednio lub pośrednio związane z realizacją przedsięwzięcia, które stanowią w szczególności koszty produkcji, koszty dystrybucyjne, koszty marketingowe, promocyjne i PR, koszty obsługi księgowo-rachunkowej i prawnej i koszty agencyjne lub związane z innym rodzajem pośrednictwa lub zlecenia określonych czynności osobom trzecim, do których ponoszenia producent jest uprawniony w celu osiągnięcia zysku przedsięwzięcia. W ocenie Sądu analiza powyższego zapisu umownego jednoznacznie wskazuje, że pozwana była uprawniona do podjęcia współpracy z podmiotem trzecim – dystrybutorem filmowym i wszystkie koszty dystrybucji, promocji i wynagrodzenia dystrybutora są odliczane od kwoty przeznaczonej do podziału pomiędzy inwestorów.

W ocenie Sądu możliwe jest przyjęcie, że to w wyniku działań (...) Sp. z o.o. doszło do opóźnienia prac nad filmem (...). Zdjęcia do filmu (...) w stosunku do założonego pierwotnie terminu, rozpoczęły się bowiem niemal rok później. Niemniej, nie sposób uznać dalszego opóźnienia wynikającego z konieczności wprowadzenia na żądanie dystrybutora (...) Sp. z o.o. poprawek do filmu oraz wystąpienia pandemii (...)19 i krachu na rynku filmowym, za powstałego wyłącznie z winy pozwanej. W ocenie Sądu, (...) Sp. z o.o. dążyła do maksymalnego zwiększenia oglądalności filmu (...) w trudnym czasie pandemii, czemu miało służyć między innymi zawarcie umowy z jednym z większych na rynku dystrybutorów (...) sp. o.o. Okoliczność ta wiązała się z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów, jednakże poskutkowała sukcesywnymi zyskami z dystrybucji filmu. Należy mieć także na względzie, że pozwana na bieżąco informowała inwestorów z postępów prowadzonych prac nad filmem. Z kolei powód nie wykazał w niniejszym postępowaniu, by kierował do pozwanej jakiekolwiek uwagi, co do podejmowanych przez nią decyzji, jak i prac związanych z Przedsięwzięciem.

W związku z powyższym Sąd nie podzielił twierdzeń powoda, jakoby w niniejszej sprawie doszło do nienależytego wykonania zobowiązania przez pozwaną, w tym, by pozwana dopuściła się zwłoki w rozumieniu art. 476 k.c. oraz nie dochowała należytej staranności, o której mowa w art. 472 k.c. W ocenie Sądu błędnie przyjął nadto powód wskazując, iż działanie pozwanej było sprzeczne z zasadami logiki. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika bowiem, że Producent dołożył należytych starań, by poprzez wysoką jakość filmu, produkcja (...) mogła osiągnąć zmaksymalizowane zyski.

W ocenie Sądu powód nie udowodnił swojego roszczenia co do wysokości. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwala na jednoznaczne wskazanie, jak dużą szkodę poniósł powód w związku z opóźnieniem dystrybucji filmu (...). Z opinii biegłej sądowej z zakresu sztuki filmowej i telewizyjnej dr W. W. sporządzonej na potrzeby niniejszej sprawy wynika, że precyzyjne określenie, o jaką wartość oglądalność filmu (...) byłaby wyższa, gdyby jego premiera odbyła się w zakładanym początkowo terminie, tj. przed 2020 r., nie jest możliwe. Dowód z opinii biegłej sądowej nie dał jednoznacznej odpowiedzi w zakresie wysokości poniesionej przez powoda szkody. Opinia została sporządzona w sposób niejasny i nieweryfikowalny. Ponadto jest wewnętrznie sprzeczna. W opinii nie zostały rozstrzygnięte wątpliwości wskazane przez tutejszy Sąd w postanowieniu z dnia 26 marca 2024 r. (k. 213). W konsekwencji opinia nie mogła stanowić podstawy do czynienia ustaleń faktycznych w sprawie w zakresie wysokości szkody jaką powód poniósł w związku z późniejszym wprowadzeniem filmu do kin. W rezultacie wszelkie ustalenia w zakresie możliwej frekwencji w kinach, w przypadku gdyby dystrybucja filmu (...) odbyła się wcześniej, należało uznać jedynie za hipotetyczne założenia, oparte w głównej mierze na podstawie produkcji innych filmów. Nadto, co istotne, w odpowiedzi na twierdzenia zawarte w ww. opinii, powód nie złożył wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłego sądowego. W związku z powyższym Sąd uznał, iż powód nie sprostał ciążącemu na nim ciężarowi dowodu. Nie wykazał bowiem istnienia szkody w określonej wysokości, a co za tym idzie, faktu, iż pozwana ponosi odpowiedzialność kontraktową w niniejszej sprawie. W tym miejscu należy również podnieść, że zgodnie z twierdzeniami pozwanej, którym to twierdzeniom powód nie zaprzeczył, powód cały czas otrzymuje i będzie otrzymywał od pozwanej dodatkowe fundusze, albowiem film w dalszym ciągu jest dystrybuowany różnorodnymi kanałami, co generuje dodatkowy przychód.

Należy pamiętać, że postępowanie cywilne ma charakter kontradyktoryjny, czego wyrazem jest przede wszystkim dyspozycja art. 232 k.p.c., określająca obowiązek stron do wskazywania dowodów dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne, co z kolei jest potwierdzeniem reguły zawartej w art. 6 k.c., wyznaczającej sposób rozłożenia ciężaru dowodu. Oznacza to, iż ten kto, powołując się na przysługujące mu prawo, żąda czegoś od innej osoby, obowiązany jest udowodnić okoliczności faktyczne uzasadniające to żądanie. Ciężar udowodnienia twierdzenia o istnieniu określonego faktu spoczywa na tej stronie, która podnosi takie twierdzenia, a nie na tej, która im zaprzecza. W związku z tym strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu co do tych okoliczności na niej spoczywał. W niniejszej sprawie ciężar udowodnienia powstałej szkody co do zasady i co do wysokości spoczywa na powodzie.

W następstwie powyższego powództwo podlegało oddaleniu w całości, o czym Sąd orzekł w pkt 1 wyroku.

O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt 2 wyroku, na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy. Na koszty pozwanej złożyła się kwota 3 600 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym (§ 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł. O odsetkach ustawowych za opóźnienie od zasądzonych kosztów procesu za okres od dnia uprawomocnienia orzeczenia do dnia zapłaty Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 1 k.p.c.

W punkcie 3 wyroku, Sąd, na podstawie art. 82 w zw. z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1228 z późn. zm.), nakazał zwrócić na rzecz powoda ze Skarbu Państwa – kasy Sądu Rejonowego dla (...)w W. kwotę 921,17 zł tytułem niewykorzystanych zaliczek na poczet wynagrodzenia biegłej.

sędzia Katarzyna Janiak

ZARZĄDZENIE

(...)

sędzia Katarzyna Janiak

W., 14.11.2025 r.