Treść orzeczenia
Sygn. akt I ACz 1742/16
Postanowienie
Dnia 20 października 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Krakowie, I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSA Jan Kremer (spr.)
Sędziowie: SSA Jerzy Bess
SSA Marek Boniecki
po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. M. przeciwko Skarbowi Państwa – (...) o zapłatę, w przedmiocie zwrotu pozwu na skutek zażalenia powódki na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 8 czerwca 2016 r., sygn. akt. IC 1730/15 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie
SSA Marek Boniecki SSA Jan Kremer SSA Jerzy Bess
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2016 r. Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Krakowie zarządził zwrotu pozwu E. M., wniesionego przeciwko Skarbowi Państwa – (...)o zapłatę w sprawie I C 1730/15. W uzasadnieniu wskazano, że zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2016 r. ( błędna data w uzasadnieniu) pełnomocnik powódki został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniesionego pozwu poprzez sprecyzowanie i uzasadnienie żądania pozwu w terminie 1 tygodnia pod rygorem zwrotu pozwu. Zarządzenie zostało doręczone w dniu 30 maja 2016 r., a braki pozwu nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. W dniu 6 czerwca 2016 r. pełnomocnik powódki, wniósł o przedłużenie terminu do sprecyzowania żądani a pozwu, uzasadniając wniosek złożył brakiem możliwości skontaktowania się z powódką.
Sąd na podstawie art. 130 k.p.c. zarządził zwrot pozwu. Sąd zwrócił uwagę na treść art. 166 k.p.c. i charakter terminu do uzupełnienia braków formalnych pozwu – termin ustawowy.
W dniu 20 czerwca 2016 r. pełnomocnik powódki złożył pismo zawierające sprecyzowanie żądania pozwu.
Zarządzenie o zwrocie pozwu zaskarżyła powódka wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzuciła naruszenie art. 130 § 1 k.p.c. poprzez jego niesłuszne zastosowanie. Przywołała także art. 380 k.p.c. w kontekście kontroli prawidłowości postanowienia z dnia 8 czerwca 2016 r. o odrzuceniu wniosku pełnomocnika powódki o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków pozwu.
W uzasadnieniu podniosła, że pozew winien spełniać warunki przewidziane w art. 126 k.p.c. oraz 126 1 k.p.c. oraz warunki przewidziane w art. 187 § 1 k.p.c. Podała, że złożony przez powódkę pozew (pismo datowane na dzień 25 sierpnia 2015 r., doprecyzowane pismem z dnia 28 września 2015 r.) wszystkie warunki formalne spełnia. Wskazała, że wezwanie Sądu z dnia 6 maja 2016 r. skierowane do pełnomocnika powódki, należy uznać za wezwanie do usunięcia wątpliwości Sądu poprzez sprecyzowanie pozwu, a nie wezwanie do usunięcia braków formalnych pozwu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie powódki jest zasadne.
Istota zażalenia sprowadza się do zarzutu braku zasadności zarządzenia wezwania do uzupełnienie braków formalnych pozwu w dniu 6 maja 2016 r. – data zarządzenia 22 kwietnia 2016 r. ( k. 128 ).
Powódka wnosiła kolejne pozwy w sprawie i ich uzupełnienia od 4 sierpnia 2014 r., zakończone zwrotem pozwu. Po kolejnym piśmie powódki Sąd postanowieniem z dnia 18 marca 2016 r. zwolnił powódkę od kosztów sądowych i ustanowił pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik ten podjął czynności przedstawione w uzasadnieniu zarządzenia.
Rozpoznając zażalenie Sąd Apelacyjny odnosi się do najdalej idącego zarzutu jakim jest zarzut braku podstaw do wezwania do uzupełnienia braków formalnych pozwu w postaci sprecyzowania, wskazania żądanej kwoty, oraz wszelkich dalszych ewentualnych żądań powódki; przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie pozwu, a także wniosków, dowodów i złożenie pisma w dwóch egzemplarzach.
Wymogi formalne pozwu określa art. 126 i 126 1 k.p.c. wraz z art. 187 k.p.c. Przedmiotem rozważań przy rozpoznawaniu zażalenia pozostają wyłącznie te wymagania o uzupełnienie których wezwano.
Powódka na żądanie Sądu w piśmie z dnia 13 listopada 2015 r. ( k. 93 ) podała, że przedmiot sporu to kwota 75 000zł., a tym samym spełniła wymóg podania żądanej kwoty w połączeni ze stwierdzeniem, że domaga się zapłaty zadośćuczynienia za działania sądu. Wskazała także okoliczności z których wywodzi żądanie – wskazując między innymi na : nękanie i psychiczne zamęczanie, oraz wydanie wadliwego nakazu zapłaty. Powyższe w związku ze wskazaniem na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego dotyczące (...) stanowi okoliczności uzasadniające żądanie pozwu, w szczególności w połączeniu z treścią pisma z dnia 28 września 2015 r. w którym powołuje powódka podstawę prawną żądania , podaje ją i w piśmie z dnia 13 listopada 2015 r. Ostatnie z wymienionych pism zawiera także wskazanie dowodów i zawiera twierdzenia, dotyczące między innymi dyskryminacji. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, jest zastrzeżone i zawężone tylko do takich braków, które w rzeczywiści uniemożliwiają nadanie sprawie biegu. Tym samym żądanie wypełnienia przez stronę wymogów formalnych pisma procesowego nie należy do sfery uznaniowości sędziego, a jakakolwiek dowolność w tym zakresie jest wyłączona.
W związku z poczynionymi powyżej ustaleniami wezwanie do uzupełnienia braków pozwu nie było zasadne, a więc i wymóg złożenia pisma w dwóch egzemplarzach nie był zasadny. W konsekwencji nie złożenie pisma w terminie zakreślonym prze sąd nie mogło skutkować zwrotem pozwu i doprowadziło do uwzględnienia zażalenia. Podstawą zwrotu pozwu są tylko takie braki które uniemożliwiają nadanie sprawie biegu, a w sprawie stan taki nie zachodzi. Sąd Apelacyjny zauważa, że czym innym jest spełnienie wymogów formalnych pozwu, a czym innym skutek wniesienia pozwu w postaci ewentualnego uwzględnienia powództwa. Sąd Apelacyjny odnosi się wyłącznie do wymogów formalnych, w żadnym stopniu nie oceniając materiału dowodowego sprawy.
W konsekwencji Sąd Apelacyjny w Krakowie działając na podstawie 386 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
SSA Marek Boniecki SSA Jan Kremer SSA Jerzy Bess