Treść orzeczenia
Sygn. akt V CSK 466/08
Postanowienie
Dnia 17 kwietnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie z powództwa „M. C.” Spółki z o.o. w W. przeciwko „Ś.-I.” Spółce z o.o. w Ś. o stwierdzenie nieważności uchwały, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego […] z dnia 29 kwietnia 2008 r., odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Skarga kasacyjna pozwanej spółki została opłacona przez pozwaną opłatą w kwocie 2000 zł. Nie zawiera też wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, ani jego uzasadnienia. Swym zakresem obejmuje uchwały: nr I o odwołaniu A. S. z funkcji członka Rady Nadzorczej i nr II o powołaniu E. K. do pełnienia funkcji członka Rady Nadzorczej podjęte na Nadzwyczajnym Zgromadzeniu Wspólników „Ś. –I.” sp. z o.o. w dniu 29 listopada 2007 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 1 lipca 2008 r. orzekł, że art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c., w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie – bez wezwania do usunięcia braków – skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji (Dz. U. Nr 120, poz. 779). Niewypełnienie wymagania określonego w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. stanowi jednak nadal brak skargi kasacyjnej i nie istnieje wprost podstawa prawna do sposobu jego uzupełnienia. Występuje wiec luka co do dalszego postępowania w przedmiocie skargi kasacyjnej nim dotkniętej. Z jednej strony skarga kasacyjna nie powinna z tego względu trafić do wstępnej fazy badania merytorycznego, a z drugiej nie może być odrzucona a limine z racji zdyskwalifikowania tego rozwiązania przez Trybunał Konstytucyjny. Zwrócił on jednak uwagę, że dostrzega możliwość przywrócenia konstytucyjności, dzięki ukształtowaniu praktyki, w drodze zastosowania odpowiednich środków będących w dyspozycji Sądu Najwyższego. W związku z tym w judykaturze przyjęto, że ma tu zastosowanie w drodze analogii legis art. 3986
§ 1 k.p.c. (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 2 października 2008 r., II CZ 68/08, niepubl. i z dnia 16 lipca 2008. II CZ 37/08, niepubl.).
Istniała jednak podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej a limine określona w jeszcze obowiązującym art. 1302
§ 3 k.p.c. z powodu jej nienależytego opłacenia.
W razie zaskarżenia wyroku obejmującego rozstrzygniecie dotyczące dwóch uchwał zgromadzenia wspólników spółki z o.o. pobiera się przewidzianą w art. 29 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) opłatę stałą zwielokrotnioną w zależności od ilości uchwał objętych tym środkiem zaskarżenia (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 2006 r., IV CZ 64/06 i z dnia 22 lutego 2008 r., V CZ 142/07, niepubl.) Skarżąca, zastępowana przez radcę prawnego, uiściła opłatę w kwocie 2000 zł, gdy tymczasem w prawidłowej wysokości wynosiła 4000 zł. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).