Treść orzeczenia
Sygn. akt III CSK 263/13
Postanowienie
Dnia 5 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Starosty Powiatowego w D. o odłączenie ze Spisu I gm. kat. B. działki nr 66/1 oraz nr 66/6 i założenie dla nich księgi wieczystej oraz wpis prawa własności na rzecz Skarbu Państwa Starosty D., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 10 czerwca 2013 r., odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie, wszczętej w dniu 11 kwietnia 2013 r. na wniosek Skarbu Państwa reprezentowanego przez Starostę Powiatowego w D. o odłączenie z określonego spisu działki opisanej bliżej we wniosku i założenie dla niej księgi wieczystej oraz wpisanie w niej prawa własności na rzecz Skarbu Państwa Starosty D. – Sąd Okręgowy zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu pierwszej instancji oddalającego wniosek.
Skargę kasacyjną od tego postanowienia wniósł Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę D., w którego imieniu działał adwokat jako pełnomocnik procesowy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 marca 2012 r.
V CSK 244/11 (OSNC–ZD 2013/3/60), w sprawach wieczystoksięgowych wszczętych po dniu 12 czerwca 2009r., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa jest wyłączne (art. 4 ust.1 pkt. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, Dz. U. Nr 169, poz.1417 ze zm., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 marca 2009r. o zmianie ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa - dalej: „uPGSP”). W sprawach tych bowiem, jako nie wymienionych w art. 8 ust. 1 uPGSP, nie jest dopuszczalne przekazanie przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa zastępstwa procesowego Skarbu Państwa innemu podmiotowi, a zatem nie ma zastosowania przepis art. 8b ust. 5 ustawy, zawierający odstępstwo od zasady określonej w art. 4 ust.1 pkt. 1 przewidującej, że przed Sądem Najwyższym wyłączne jest zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa.
Z przepisu art. 4 ust.1 pkt. 1 uPGSP, mającego charakter ustrojowy, wynika także norma o charakterze procesowym przyznająca zdolność postulacyjną przed Sądem Najwyższym wyłącznie Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa i jednocześnie pozbawiająca tej zdolności adwokatów i radców prawnych. Przepis art. 871
§ 3 k.p.c. należy zatem interpretować w ten sposób, że w sprawach, w których obowiązuje wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, nie jest dopuszczalne zastępowanie go przez żaden inny podmiot, co obejmuje także czynności związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowane przed sądem niższej instancji, takie jak wniesienie skargi kasacyjnej (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2006 r. I CSK 192/06, niepubl, z dnia 31 sierpnia 2006 r. I CZ 47/06, OSNC 2007/5/75 i z dnia 12 grudnia 2006 r. I CSK 415/06, niepubl.).
W rozpoznawanej sprawie zatem wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym, wraz z uprawnieniem do wniesienia skargi kasacyjnej, przysługiwało Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, co prowadzi do odrzucenia, na podstawie art. 3986
§ 3 k.p.c., skargi kasacyjnej wniesionej przez adwokata, jako wniesionej przez osobę nieuprawniona, a więc niedopuszczalnej.