Treść orzeczenia
Postanowienie z dnia 18 grudnia 1998 r.
Sygn. akt II UKN 561/98
Sąd nie ma obowiązku pouczenia o możliwości wystąpienia z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (art. 5 KPC), gdy strona wniosła odwołanie od decyzji organu rentowego ze znacznym opóźnieniem terminu z art. 4779
§ 1 KPC.
Przewodniczący: SSN Andrzej Kijowski, Sędziowie SN: Maria Mańkowska (sprawozdawca), Zbigniew Myszka.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 1998 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Krystyny S.-J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w R. o emeryturę, na skutek kasacji wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 29 czerwca 1998 r. [...] postanowił:
1) oddalić kasację,
2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz Marty S., Kancelaria Adwokacka w R. kwotę zł. 40. - tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej udzielonej na rzecz wnioskodawczyni.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 29 czerwca 1998 r. oddalił zażalenie Krystyny S.-J. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 11 marca 1998 r., którym odrzucone zostało odwołanie wnioskodawczyni w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w R. Organ rentowy w decyzji z dnia 14 listopada 1996 r. odmówił wnioskodawczyni przyznania dodatku z tytułu pracy nauczycielskiej. Wnioskodawczyni odwołała się od tej decyzji w piśmie z dnia 18 grudnia 1997 r., a więc po terminie z art. 4779
KPC.
Pełnomocnik wnioskodawczyni zaskarżył kasacją powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie art. 5 KPC poprzez niepouczenie o możliwości skorzystania przez wnioskodawczynię z pomocy pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kasacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu, na pograniczu z jej odrzuceniem, gdyż nie zawiera uzasadnienia, o którym mowa w art. 3933 KPC. Wnioskodawczyni odwołała się od decyzji organu rentowego ze znacznym opóźnieniem terminu z art. 4779
§ 1 KPC, w takiej zatem sytuacji nie mogły odnieść skutku żadne wskazówki ze strony Sądu co do dalszych jej czynności procesowych. W tych warunkach zarzut naruszenia art. 5 KPC jest bezzasadny. Kasacja podlegała oddaleniu na podstawie art. 39312
KPC wobec braku usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia.