Treść orzeczenia
Sygn. akt II PZ 19/11
Postanowienie
Dnia 6 września 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Korzeniowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Zbigniew Myszka
SSN Romualda Spyt
w sprawie z powództwa J. S. przeciwko Zespołowi Szkół nr 1 z Oddziałami Sportowymi […] o ustalenie istnienia stosunku pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 września 2011 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 marca 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z 21 marca 2011 r. odrzucił apelację powódki J. S. od wyroku Sądu Rejonowego z 10 grudnia 2010 r. oddalającego jej powództwo.
W apelacji powódka wniosła o zmianę wyroku w całości i zasądzenie wynagrodzenia za pracę za wrzesień i październik 2010 r.
Apelację uznano za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. Z motywów odrzucenia wynika, że Sąd pierwszej instancji miałby orzec jedynie w sprawie o ustalenie istnienia stosunku pracy, natomiast apelacja skarży wyrok co do wynagrodzeń za pracę za wrzesień i za października 2010 r. i żąda zasądzenia tych świadczeń. Apelacja została więc wywiedziona od nieistniejącego orzeczenia.
W zażaleniu zarzucono brak podstaw do odrzucenia apelacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne. Apelacja niezasadnie została odrzucona.
Przede wszystkim nie ma wątpliwości, że przedmiot sprawy przed Sądem pierwszej instancji obejmował zgłoszone w pozwie żądanie ustalenia (trwania) stosunku pracy do 31 sierpnia 2011 r. i żądanie zasądzenia wynagrodzenia za wrzesień i październik 2010 r. wynikające z rozszerzenia powództwa pismem z 21 października 2010 r. Pozwany wdał się w spór co do obu tych roszczeń wnosząc o ich oddalenie, gdyż według niego stosunek pracy ustał 31 sierpnia 2010 r. (jego pismo z 1 grudnia 2010 r.).
Takie też żądania było przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Wynika to z oddalenia powództwa (sentencja wyroku). W części wstępnej uzasadnienia wyroku Sąd wszak wskazał, że powództwo składa się z żądania ustalenia stosunku pracy i żądania wynagrodzenia. Samo natomiast oddalenie żądania ustalenia stosunku pracy po 31 sierpnia 2010 r. wystarczająco tłumaczy, dlaczego Sąd pierwszej instancji nie musiał uzasadniać (literalnie) oddalenia żądania wynagrodzenia za wrzesień i października 2010 r., skoro rozstrzygnął, że po 31 sierpnia 2010 r. nie było stosunku pracy.
O objęciu tym orzeczeniem (oddaleniem) również żądania wynagrodzenia za pracę świadczy uwzględnienie przez Sąd pierwszej instancji - postanowieniem z 4 lutego 2011 r. - zażalenia pozwanej na brak rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego strony pozwanej należnych jej od oddalonego roszczenia o wynagrodzenie za pracę.
Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji zostało zaskarżone apelacją w całości. Oczywiste jest zatem, że powódka skarży to o czym rozstrzygnął Sąd pierwszej instancji, czyli o oddaleniu żądania ustalenia dalszego stosunku pracy i wynagrodzenia za pracę za wskazane miesiące.
Apelacja została przedstawiona Sądowi drugiej instancji i nieuprawnione było założenie, że przedmiot zaskarżenia rozmija się z przedmiotem orzeczenia. Innymi słowy apelacja nie została wniesiona od nieistniejącego orzeczenia i nie było podstaw do jej odrzucenia na podstawie art. 373 k.p.c.
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c.