Treść orzeczenia
Postanowienie z dnia 21 czerwca 1994 r.
Sygn. akt I PA 2/94
Niedopuszczalna jest skarga na decyzję Ministra Sprawiedliwości, którą uchylił decyzję ostateczną, zawierającą sprzeciw przeciwko wpisowi na listę adwokacką (art. 69 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. Nr 16, poz. 124 ze zm. w związku z art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.)
Przewodniczący SSN: Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Maria Mańkowska,
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 1994 r., sprawy Jerzego K. o wpis na listę adwokatów, na skutek odwołania Naczelnej Rady Adwokackiej od decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 marca 1994 r. [...], postanawił: odrzucić skargę
Uzasadnienie
Uchwałą z dnia 18 maja 1993 r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. wpisała Jerzego K. na listę adwokatów Izby L. z zaniechaniem wyznaczenia siedziby wykonywania zawodu.
Decyzją z dnia 23 września 1993 r. Minister Sprawiedliwości na podstawie art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 ze zm.) sprzeciwił się temu wpisowi uznając, że Jerzy K. nie spełnia wymagania określonego w art. 65 pkt 1 tej ustawy.
Na podstawie art. 69 ust. 3 Prawa o adwokaturze Jerzy K. zaskarżył tę decyzję do Sądu Najwyższego.
Decyzją z dnia 23 marca 1994 r. Minister Sprawiedliwości uchylił swoją decyzję sprzeciwiającą się wpisowi Jerzego K. na listę adwokatów. W związku z tym i w oparciu o zgodny wniosek stron Sąd Najwyższy na podstawie art. 355 i art. 393 § 1 k.p.c. w zw. z art. 211 k.p.a. postanowieniem z dnia 12 kwietnia 1994, I PA 1/94, umorzył postępowanie.
Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga Naczelnej Rady Adwokackiej na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 marca 1994 r., [...]. Zdaniem skarżącej kwestionowana decyzja jest sprzeczna z prawem, a w szczególności z art. 154 § 1 k.p.a. i art. 65 pkt. 1 Prawa o adwokaturze i z tego względu powinna być uchylona. Minister Sprawiedliwości wniósł o odrzucenie skargi, albowiem sprawa została rozstrzygnięta postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 1994 r., a ponadto legitymację do złożenia skargi na mocy art. 69 ust. 3 Prawa o adwokaturze posiada okręgowa rada adwokacka, a nie Rada Naczelna.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Według art. 69 ust. 2 prawa o adwokaturze wpis na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich uważa się za dokonany, jeżeli Minister Sprawiedliwości nie sprzeciwi się wpisowi w terminie 30 dni od daty otrzymania uchwały o wpisie na listę wraz z aktami osobowymi wpisanego, natomiast art. 69 ust. 3 tej ustawy stanowi, iż decyzja Ministra może być zaskarżona do Sądu Najwyższego przez zainteresowanego lub organ samorządu adwokackiego w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Z przepisów tych wprost wynika, że Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na decyzję Ministra Sprawiedliwości sprzeciwiającą się wpisowi na listę adwokatów, a nie na decyzję uchylającą uprzednią decyzję o sprzeciwie. Skarga podlega więc odrzuceniu nie z tej przyczyny, że sprawa została rozstrzygnięta postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 1994 r., I PA 1/94, lecz dlatego, że zachodzi niedopuszczalność jej wniesienia do Sądu Najwyższego (art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.).