descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt I CZ 116/14

Postanowienie

Dnia 14 stycznia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 października 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki M. B. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie przeciwko Wojskowej Spółdzielni Mieszkaniowej w W. o uchylenie uchwały wykluczającej powódkę z pozwanej Spółdzielni. Odrzucenie skargi nastąpiło z powołaniem się na art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c.

W zażaleniu powódka zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 3984

§ 1 pkt 3 w związku z art. 3986

§ 2 k.p.c. przez bezzasadne uznanie, że wniosek zawarty w skardze kasacyjnej nie spełniał wymagań ustawowych. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Według art. 3984

§ 1 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna ma wskazywać, czy zaskarżenie dotyczy całości zaskarżonego orzeczenia, czy jego części. Z kolei pkt 3 tego przepisu wymaga zgłoszenia wniosku skarżącego o uchylenie zaskarżonego orzeczenia lub jego uchylenia i zmiany z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Odrzucając skargę kasacyjną powódki Sąd Apelacyjny stwierdził, że jest ona dotknięta dwiema wadami, z których wada formalna dotycząca uchylenia zaskarżonego orzeczenia i następnie jego zmiany ma charakter nieusuwalny, przez co nie może zostać naprawiona, więc skarga musi podlegać odrzuceniu z powołaniem się na niespełnienie wymagań określonych w art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c.

Rozstrzygając o odrzuceniu skargi kasacyjnej Sąd nie wziął jednakże pod uwagę, że dotyczy ona wyroku w sprawie o uchylenie uchwały organu spółdzielni, która ze względu na swoją treść może zostać uchylona lub utrzymana w mocy tylko w całości. Ponadto w pierwszym zdaniu skargi skarżąca od razu wskazuje, że zaskarża wyrok w całości, więc ponowne formułowanie tego nie było ani konieczne, ani potrzebne. Niezależnie od tego, jak stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 12 grudnia 2013 r., V CZ 71/13, należy dopuścić odstępstwo od wymagania określonego w art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c., jeżeli wnioski kasacyjne dadzą się wyprowadzić w sposób oczywisty z treści wniesionej skargi kasacyjnej. Nawiązuje to do podobnego poglądu Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2010 r., I CZ 150/10, w którym akcentuje się sformułowanie wniosku skarżącego w sposób nie budzący wątpliwości, co nie oznacza, że koniecznie z użyciem słów zawartych w powołanym przepisie.

Odnośnie do podstawowej wady skargi, na której opiera się zaskarżone postanowienie, to z treści skargi wyraźnie wynika, że wniosek skarżącej sprowadza się do zmiany zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie apelacji pozwanej. To prawda, że powołany art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c. wymaga wnioskowania najpierw o uchylenie i dopiero zmianę zaskarżonego orzeczenia, czego profesjonalny pełnomocnik skarżącej prawidłowo nie uczynił, jednak konsekwencje tego formalnego błędu w postaci odrzucenia skargi są dla powódki w okolicznościach sprawy zbyt dotkliwe i nieproporcjonalne do wagi błędu. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 6 czerwca 2007 r., II UZ 15/07 (OSNP 2008, nr 17-18, poz. 272) pominięcie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku, a ograniczenie się do wniosku o jego zmianę nie musi prowadzić do odrzucenia skargi kasacyjnej, jeżeli wnioskowany przez skarżącego sposób rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Najwyższy nie budzi wątpliwości. Postanowienie to spotkało się z przychylnym przyjęciem doktryny prawa. Sąd Najwyższy w obecnym składzie także podziela takie stanowisko, uważając za zbyt surowy pogląd wyrażony w takich samych okolicznościach przez postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I CSK 589/13, powołane przez Sąd Apelacyjny w zaskarżonym postanowieniu.

Mając to na uwadze należało na podstawie art. 39815 w związku z art. 3941

§ 3 k.p.c. uchylić zaskarżone postanowienie.