descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt I CZ 150/10

Postanowienie

Dnia 16 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania na postanowienie tego Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r., zmieniające postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 13 lipca 2009 r.: postanowieniem z dnia 13 lipca 2009 r. Sąd Rejonowy oddalił wniosek Syndyka masy upadłości „I.(…)” – spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o wpis do księgi wieczystej, a Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010 r. nakazał wykreślić uczestnika z księgi wieczystej i wpisać w jego miejsce wnioskodawcę. Odrzucenie skargi kasacyjnej uczestnika Sąd Okręgowy uzasadnił błędnym sformułowaniem wniosku, którego zamieszczenie w skardze kasacyjnej nakazuje art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c.

Uczestnik w zażaleniu zakwestionował zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna m.in. zawierać wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Uczestnik zamieścił w skardze kasacyjnej wniosek „o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty poprzez orzeczenie o przywrócenie stanu poprzedniego”.

Nie można się zgodzić ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, że tak sformułowany wniosek nie spełnia wymagań art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c. i skarga kasacyjna uczestnika powinna zostać, stosownie do art. 3986

§ 2 k.p.c., odrzucona przez sąd drugiej instancji.

Zgodnie z art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c., mającym zastosowanie także w postępowaniu nieprocesowym (art. 13 § 2 k.p.c.), ze skargi kasacyjnej powinno wynikać w sposób nie nasuwający wątpliwości sądu, czy skarżący domaga się uchylenia zaskarżonego orzeczenia, czy też uchylenia i zmiany zaskarżonego orzeczenia, oraz w jakim zakresie żądane rozstrzygnięcie: uchylenie lub uchylenie i zmiana zaskarżonego orzeczenia, powinno nastąpić. Nie jest natomiast w świetle tego przepisu konieczne użycie przez skarżącego wymienionych w tym przepisie słów. Skarżący formułując wymagany przez przepis wniosek może użyć dowolnych określeń, byle tylko wynikało z nich w sposób nie budzący wątpliwości, czy domaga się on uchylenia zaskarżonego orzeczenia, czy też uchylenia i zmiany, i w jakim zakresie uchylenie to lub uchylenie i zmiana powinno nastąpić (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2005 r., II CZ 68/05, LEX nr 255635, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2007 r., II PZ 17/07, OSNP 2008, nr 15-16, poz. 226, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2007 r., OSNP 2008, nr 17-18, poz. 272).

Ze skargi kasacyjnej uczestnika jednoznacznie wynika żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Wskazano w niej także, że uczestnikowi chodzi nie tylko o samo uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, ale i o „orzeczenie co do istoty”, orzeczenie zaś w sprawie przez sąd drugiej instancji co do istoty po uchyleniu w całości zaskarżonego orzeczenia może oznaczać tylko zmianę w całości tego orzeczenia. Uczestnik wnosząc o „uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty” wystąpił więc niewątpliwie z objętym art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wnioskiem o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia w całości. Domagając się ponadto „przywrócenia stanu poprzedniego” wskazał – czemu art. 3984 §

1 pkt 3 k.p.c. nie sprzeciwia się – że zmiana zaskarżonego orzeczenia powinna polegać na wydaniu rozstrzygnięcia o treści zbieżnej z postanowieniem sądu pierwszej instancji. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941

§ 3 k.p.c. jak w sentencji.