Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 9 maja 2024 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Straży Granicznej
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Organizacja Straży Granicznej
- Rozdział 3 - Zakres uprawnień Straży Granicznej
- Rozdział 4
- Rozdział 5 - Użycie lub wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej
- Rozdział 6 - Użycie środków przymusu w stosunku do statków morskich i powietrznych
- Rozdział 7 - Bandera i znaki rozpoznawcze
- Rozdział 8 - Służba w Straży Granicznej
- Rozdział 9 - Przebieg służby
- Rozdział 10 - Korpusy i stopnie funkcjonariuszy Straży Granicznej
- Rozdział 11 - Obowiązki i prawa funkcjonariusza Straży Granicznej
- Rozdział 12 - Mieszkania funkcjonariuszy Straży Granicznej
- Rozdział 13 - Uposażenie i inne świadczenia pieniężne funkcjonariuszy Straży Granicznej
- Rozdział 14 - Odpowiedzialność dyscyplinarna i karna funkcjonariuszy Straży Granicznej
- Rozdział 14a - Kontyngenty Straży Granicznej wydzielone do realizacji zadań poza granicami państwa
- Rozdział 14b - Udział Straży Granicznej we wspólnych działaniach koordynowanych przez Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej
- Rozdział 14c - Udział Straży Granicznej we współpracy transgranicznej państw członkowskich Unii Europejskiej
- Rozdział 14d - Psy służbowe i konie służbowe
- Rozdział 15 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 14 kwietnia 2023 r. o zmianie nazw uczelni służb państwowych nadzorowanych
przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Policji, ustawy
o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej oraz niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o ochronie żeglugi i portów morskich
oraz niektórych innych ustaw ,
3)
ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy
- Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych
innych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem
rozwoju rynku finansowego oraz ochrony inwestorów na tym rynku ,
5)
wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 listopada 2023 r. sygn. akt K 17/19
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 9 maja 2024 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 13 ust. 2, art. 16-26 i art. 29 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o zmianie nazw
uczelni służb państwowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży
Pożarnej oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
Art. 13.
„2. Osoby, które odbyły szkolenie lub doskonalenie zawodowe w Centralnym Ośrodku Szkolenia
Straży Granicznej im. Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego w Koszalinie, zwanym dalej
„Centralnym Ośrodkiem Szkolenia Straży Granicznej”, spełniają odpowiednio wymóg odbycia
szkolenia lub doskonalenia zawodowego w Wyższej Szkole Straży Granicznej.
”
„
Art. 16.
1.
Funkcjonariusze pełniący służbę w Centralnym Ośrodku Szkolenia Straży Granicznej w
dniu wejścia w życie przepisów, o których mowa w art. 29 pkt 2, oraz pracownicy Centralnego
Ośrodka Szkolenia Straży Granicznej stają się odpowiednio funkcjonariuszami i pracownikami
Wyższej Szkoły Straży Granicznej.
2.
Stosunki pracy pracowników Wyższej Szkoły Straży Granicznej wygasają:
1)
po upływie 5 miesięcy od dnia wejścia w życie przepisów, o których mowa w art. 29
pkt 2, jeżeli pracownik Wyższej Szkoły Straży Granicznej, w terminie dwóch miesięcy
od dnia wejścia w życie tych przepisów, nie otrzyma od Rektora-Komendanta Wyższej
Szkoły Straży Granicznej pisemnej propozycji określającej nowe warunki pracy lub warunki
płacy;
2)
po upływie 3 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu,
w którym pracownik Wyższej Szkoły Straży Granicznej złoży oświadczenie o odmowie przyjęcia
propozycji, o której mowa w pkt 1, jednak nie później niż po upływie 5 miesięcy od
dnia wejścia w życie przepisów, o których mowa w art. 29 pkt 2.
3.
Rektor-Komendant Wyższej Szkoły Straży Granicznej, przedstawiając propozycję, o której
mowa w ust. 2 pkt 1, bierze pod uwagę przebieg pracy w Centralnym Ośrodku Szkolenia
Straży Granicznej oraz przydatność do pracy w Wyższej Szkole Straży Granicznej.
4.
Pracownik Wyższej Szkoły Straży Granicznej, któremu Rektor-Komendant Wyższej Szkoły
Straży Granicznej przedstawił propozycję, o której mowa w ust. 2 pkt 1, składa w terminie
14 dni od dnia jej otrzymania oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia tej
propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia
propozycji zatrudnienia.
5.
Pracownik Wyższej Szkoły Straży Granicznej, który otrzymał i przyjął propozycję, o
której mowa w ust. 2 pkt 1, zachowuje ciągłość pracy.
6.
Pracownik Wyższej Szkoły Straży Granicznej, któremu nie zostanie złożona propozycja,
o której mowa w ust. 2 pkt 1, w terminie dwóch miesięcy od dnia wejścia w życie przepisów,
o których mowa w art. 29 pkt 2, otrzymuje pisemną informację o braku tej propozycji.
7.
Propozycja, o której mowa w ust. 2 pkt 1, albo informacja, o której mowa w ust. 6,
jeżeli nie jest możliwe doręczenie jej w miejscu wykonywania pracy, może zostać doręczona
pracownikowi Wyższej Szkoły Straży Granicznej na ostatni znany adres zamieszkania.
Doręczenie na taki adres jest skuteczne.
8.
W przypadku przyjęcia propozycji zatrudnienia dotychczasowy stosunek pracy na podstawie
umowy o pracę na czas nieokreślony albo określony, z dniem określonym w propozycji
przekształca się w stosunek pracy w Wyższej Szkole Straży Granicznej na podstawie
umowy o pracę odpowiednio na czas nieokreślony albo określony.
Art. 17.
1.
Należności i zobowiązania Centralnego Ośrodka Szkolenia Straży Granicznej stają się
należnościami i zobowiązaniami Wyższej Szkoły Straży Granicznej.
2.
Postępowania w sprawach o udzielenie zamówienia publicznego, wszczęte i niezakończone
przed dniem wejścia w życie przepisów, o których mowa w art. 29 pkt 2, prowadzone
przez Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej przejmuje do prowadzenia Wyższa
Szkoła Straży Granicznej.
3.
W postępowaniach sądowych i administracyjnych, których stroną był Centralny Ośrodek
Szkolenia Straży Granicznej lub Komendant Centralnego Ośrodka Szkolenia Straży Granicznej,
wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie przepisów, o których mowa
w art. 29 pkt 2, prawa i obowiązki strony przejmuje odpowiednio Wyższa Szkoła Straży
Granicznej lub Rektor-Komendant Wyższej Szkoły Straży Granicznej.
4.
W postępowaniach egzekucyjnych, w których wierzycielem był Centralny Ośrodek Szkolenia
Straży Granicznej, wierzycielem staje się Wyższa Szkoła Straży Granicznej.
5.
Poświadczenia bezpieczeństwa, zaświadczenia stwierdzające odbycie szkolenia w zakresie
ochrony informacji niejawnych, zaświadczenia stwierdzające odbycie szkolenia w zakresie
bezpieczeństwa i higieny pracy wydane przez Komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia
zachowują ważność na okres, na który zostały wydane.
Art. 18.
1.
Mienie Skarbu Państwa będące w dyspozycji Centralnego Ośrodka Szkolenia Straży Granicznej
staje się mieniem będącym własnością Wyższej Szkoły Straży Granicznej.
2.
Mienie i wartości niematerialne Centralnego Ośrodka Szkolenia Straży Granicznej stają
się mieniem Wyższej Szkoły Straży Granicznej.
Art. 19.
1.
Z dniem wejścia w życie przepisów, o których mowa w art. 29 pkt 2, stroną porozumień
oraz umów zawartych przez Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej z innymi podmiotami
staje się Wyższa Szkoła Straży Granicznej.
2.
W zakresie, w jakim porozumienia oraz umowy, o których mowa w ust. 1, odnoszą się
do stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej lub stosunku pracy pracowników
Centralnego Ośrodka Szkolenia Straży Granicznej, z dniem wejścia w życie przepisów,
o których mowa w art. 29 pkt 2, prawa i obowiązki wynikające z tych porozumień i umów
stają się prawami i obowiązkami funkcjonariuszy Straży Granicznej i pracowników Wyższej
Szkoły Straży Granicznej.
3.
Środki zgromadzone na rachunku bankowym Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych
w Centralnym Ośrodku Szkolenia Straży Granicznej stają się środkami na rachunku bankowym
Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w Wyższej Szkole Straży Granicznej.
Art. 20.
Z dniem wejścia w życie przepisów, o których mowa w art. 29 pkt 2, stroną porozumień
zawartych przez Komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Straży Granicznej z innymi
podmiotami staje się Rektor-Komendant Wyższej Szkoły Straży Granicznej.
Art. 21.
Szkolenia lub doskonalenia zawodowe prowadzone przez Centralny Ośrodek Szkolenia Straży
Granicznej dla funkcjonariuszy Straży Granicznej i pracowników innych jednostek organizacyjnych
Straży Granicznej, rozpoczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie przepisów, o
których mowa w art. 29 pkt 2, kontynuuje Wyższa Szkoła Straży Granicznej na dotychczasowych
zasadach.
Art. 22.
1.
Rektor-Komendant Wyższej Szkoły Straży Granicznej staje się przełożonym dyscyplinarnym
w postępowaniach dyscyplinarnych oraz czynnościach wyjaśniających wszczętych przez
Komendanta Centralnego Ośrodka Straży Granicznej i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie przepisów, o których mowa w art. 29 pkt 2.
2.
Wszystkie czynności podjęte w sprawach, o których mowa w ust. 1, pozostają w mocy.
3.
Rzecznicy dyscyplinarni powołani przez Komendanta Centralnego Ośrodka Straży Granicznej
stają się rzecznikami dyscyplinarnymi powołanymi przez Rektora-Komendanta Wyższej
Szkoły Straży Granicznej. Początek kadencji rzeczników dyscyplinarnych liczy się od
dnia powołania przez Komendanta Centralnego Ośrodka Straży Granicznej.
4.
Prawomocne kary dyscyplinarne orzeczone przez Komendanta Centralnego Ośrodka Straży
Granicznej i niewykonane przed dniem wejścia w życie przepisów, o których mowa w art.
29 pkt 2, wykonuje Rektor-Komendant Wyższej Szkoły Straży Granicznej.
5.
W sprawach wznowienia postępowania dyscyplinarnego zakończonego przez Komendanta Centralnego
Ośrodka Straży Granicznej przed dniem wejścia w życie przepisów, o których mowa w
art. 29 pkt 2, właściwy jest Rektor-Komendant Wyższej Szkoły Straży Granicznej.
Art. 23.
1.
Postępowania w sprawach ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej wszczęte
przez Komendanta Centralnego Ośrodka Straży Granicznej i niezakończone przed dniem
wejścia w życie przepisów, o których mowa w art. 29 pkt 2, prowadzi dalej Rektor-Komendant
Wyższej Szkoły Straży Granicznej.
2.
Wszystkie czynności podjęte w sprawach, o których mowa w ust. 1, pozostają w mocy.
3.
W sprawach wznowienia postępowania w sprawach ze stosunku służbowego funkcjonariuszy
Straży Granicznej zakończonych przez Komendanta Centralnego Ośrodka Straży Granicznej
przed dniem wejścia w życie przepisów, o których mowa w art. 29 pkt 2, właściwy jest
Rektor-Komendant Wyższej Szkoły Straży Granicznej.
Art. 24.
1.
Pierwszy Rektor-Komendant Wyższej Szkoły Straży Granicznej zarządza wybory do Senatu
Wyższej Szkoły Straży Granicznej.
2.
Do dnia wybrania Senatu Wyższej Szkoły Straży Granicznej na pierwszą kadencję jego
zadania wykonuje Rektor-Komendant Wyższej Szkoły Straży Granicznej.
3.
Pierwsza kadencja Senatu Wyższej Szkoły Straży Granicznej kończy się z dniem 31 sierpnia
2024 r.
4.
Pierwszej kadencji Senatu Wyższej Szkoły Straży Granicznej nie wlicza się do liczby
kadencji, o których mowa w art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce .
Art. 25.
W roku 2023 minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego
do spraw wewnętrznych, może dokonywać przeniesień wydatków, w tym wynagrodzeń, zaplanowanych
w części 42 - Sprawy wewnętrzne między działami i rozdziałami klasyfikacji wydatków
budżetu państwa na realizację zadań związanych z działalnością Wyższej Szkoły Straży
Granicznej.
Art. 26.
Pierwszy roczny plan rzeczowo-finansowy Wyższej Szkoły Straży Granicznej na 2023 r.
sporządza się w terminie 14 dni od dnia jej utworzenia.
”
„
Art. 29.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca
od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów:
1)
art. 2 pkt 21 i 22, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.;
2)
art. 3, art. 7, art. 8 pkt 3 i 4, art. 9, art. 13 ust. 2 i art. 16-26, które wchodzą
w życie z dniem 1 października 2023 r.;
3)
art. 10, art. 12 i art. 28, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
art. 9-11 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o ochronie żeglugi i portów
morskich oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 9.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 19 ust. 3 ustawy zmienianej
w art. 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 19 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 10.
Inwestycje polegające na budowie budynku dla załóg jednostek pływających Straży Granicznej
wraz z nabrzeżem dla postoju jednostek pływających Straży Granicznej wraz z infrastrukturą
towarzyszącą, przygotowywane i realizowane przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy jako inwestycje w zakresie budowy lub przebudowy terminalu, o których mowa
w art. 2 ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy zmienianej w art. 5, stają się inwestycją, o której
mowa w art. 38 pkt 2 lit. zp ustawy zmienianej w art. 5. Wszystkie czynności dokonane
w postępowaniach dotyczących przygotowywania lub realizacji tej inwestycji pozostają
w mocy.
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 8, który
wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 38 i art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania
cywilnego, ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy - Kodeks postępowania
karnego oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 38.
1.
Ilekroć przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1)
art. 19 ust. 21 ustawy zmienianej w art. 6,
2)
art. 9e ust. 20 ustawy zmienianej w art. 7,
3)
art. 11n ust. 28 ustawy zmienianej w art. 9,
4)
art. 31 ust. 20 ustawy zmienianej w art. 12,
5)
art. 27 ust. 18, art. 29 ust. 5, art. 30 ust. 5, art. 32c ust. 14 i art. 34a ust.
15 ustawy zmienianej w art. 13,
6)
art. 17 ust. 18, art. 19 ust. 6 i art. 23 ust. 15 ustawy zmienianej w art. 17,
7)
art. 31 ust. 16, art. 33 ust. 5 i art. 34 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 18,
8)
art. 23p ust. 28, art. 23q ust. 13 i art. 23r ust. 7 ustawy zmienianej w art. 19,
9)
art. 9 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 22,
10)
art. 118 ust. 18, art. 119 ust. 11 i art. 120 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 23,
11)
art. 54 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 25
- dotyczą uprawnień, obowiązków lub czynności Prokuratora Generalnego lub określają
dokumenty do niego kierowane, od niego pochodzące lub wzory dokumentów, od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy w zakresie odnoszącym się do zmian ustaw określonych w art.
6, art. 7, art. 9, art. 12, art. 13, art. 17-19, art. 22, art. 23 i art. 25, przepisy
te zamiast do Prokuratora Generalnego stosuje się do Pierwszego Zastępcy Prokuratora
Generalnego Prokuratora Krajowego.
2.
Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w zakresie odnoszącym
się do zmian ustaw określonych w art. 6, art. 7, art. 9, art. 12, art. 13, art. 17-19,
art. 22, art. 23 i art. 25 na podstawie:
1)
art. 19 ust. 1, 9 i 16a oraz art. 20 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 6,
2)
art. 9e ust. 1, 4 pkt 1 i ust. 17a oraz art. 10c ust. 10 ustawy zmienianej w art.
7,
3)
art. 11n ust. 1, 3, 7, 8, 15, 16, 17 pkt 2, ust. 18-21, 23, 26 i 27 pkt 2 oraz art.
11p ust. 11 ustawy zmienianej w art. 9,
4)
art. 31 ust. 1, 4 pkt 1 i ust. 17a ustawy zmienianej w art. 12,
5)
art. 22b ust. 3, art. 27 ust. 1, 3, 8, 9, 11a pkt 2, ust. 14, 15, 15f, 15g, 15h pkt
2, ust. 15i-15l i 16a-16c, art. 28 ust. 6, art. 29 ust. 2, 2a i 4, art. 30 ust. 2
i 4, art. 32c ust. 1, 4, 7, 10 i 12 oraz art. 34a ust. 10 ustawy zmienianej w art.
13,
6)
art. 17 ust. 1, 3, 8, 9, 14, 15, 15f pkt 2, ust. 15g-15j, 16a, 17 pkt 2 i ust. 17a,
art. 18 ust. 6, art. 19 ust. 2, 2a i 5, art. 23 ust. 10 i art. 46 ust. 3 ustawy zmienianej
w art. 17,
7)
art. 27a ust. 3, art. 31 ust. 1, 3, 6, 7, 10 pkt 2, ust. 13, 14, 14f pkt 2, ust. 14g-14j,
15a i 15b, art. 32 ust. 8, art. 33 ust. 2, 2a i 4 oraz art. 34 ust. 2 i 4 ustawy zmienianej
w art. 18,
8)
art. 23p ust. 1, 3, 7, 8, 15, 16, 17 pkt 2, ust. 18-21, 23, 26 i ust. 27 pkt 2, art.
23q ust. 4-7, 9, 10 i 12, art. 23r ust. 2, 3, 5 i 6, art. 23s ust. 11 i art. 25c ust.
2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 19,
9)
art. 9 ust. 4 i 6-9 ustawy zmienianej w art. 22,
10)
art. 118 ust. 1, 3, 6, 7, 9, 13, 15 i 16 pkt 2, art. 119 ust. 3-6 i 9, art. 120 ust.
2, art. 122 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 i ust. 3-5, art. 123 ust. 3 i art. 127a ust.
9 ustawy zmienianej w art. 23,
11)
art. 42 ust. 1 i 4, art. 44 ust. 1 i 2, art. 46 ust. 2, art. 48 ust. 1 i 2 pkt 2 i
ust. 3-5, art. 49 ust. 2 i 3, art. 50, art. 52 ust. 1, art. 53 ust. 2 i art. 54 ust.
1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 25
- są skuteczne, jeżeli dokonano ich z zachowaniem wymogów określonych w tych przepisach
w brzmieniu dotychczasowym.
”
„
Art. 40.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 28 pkt 1, art. 30 pkt 2-6, art. 31 pkt 1 lit. a, c-e, f w zakresie pkt 67 lit.
b, oraz lit. g i h, pkt 2-4 oraz art. 39 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie z dniem
1 października 2023 r.;
2)
art. 2 pkt 1, pkt 6 lit. b, pkt 14, 16 i 17 oraz art. 33, które wchodzą w życie z
dniem 1 stycznia 2024 r.;
3)
art. 6, art. 7, art. 9, art. 12, art. 13, art. 17-19 i art. 21 pkt 2 w zakresie art.
13 § 3a pkt 1 oraz art. 22, art. 23, art. 25 i art. 38, które wchodzą w życie po upływie
3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
4)
art. 1 pkt 1-14, 21 i 33, art. 2 pkt 6 lit. a, pkt 8, 12 i 15, art. 3 pkt 1, 6, 10
i 16-20, art. 4, art. 5, art. 10, art. 11, art. 24 pkt 1, art. 28 pkt 2 - w zakresie
uchylenia art. 15zzs1 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 i 3, art. 28 pkt 3 oraz art. 39 ust. 3, które wchodzą w
życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
5)
art. 30 pkt 1, art. 31 pkt 1 lit. b oraz f w zakresie pkt 67 lit. c, które wchodzą
w życie z dniem 14 marca 2024 r.;
6)
art. 14, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2029 r.
”
;
4)
art. 73 ustawy z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem
rozwoju rynku finansowego oraz ochrony inwestorów na tym rynku , który stanowi:
„
Art. 73.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 26, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 3 pkt 1 lit. a, art. 30 oraz art. 42, które wchodzą w życie z dniem następującym
po dniu ogłoszenia;
3)
art. 17 pkt 47 lit. f w zakresie art. 89 ust. 4d pkt 3, art. 19 pkt 6 i 22, art. 27
oraz art. 29 pkt 16 i 18, art. 40 i art. 71, które wchodzą w życie z dniem 1 października
2023 r.;
4)
art. 2, art. 3 pkt 4, art. 13, art. 15 pkt 24, art. 23 pkt 36 lit. b i pkt 48, art.
39, art. 41, art. 51 i art. 62 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.;
5)
art. 15 pkt 16 lit. c, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
6)
art. 14 pkt 1 lit. a i pkt 37, art. 17 pkt 10 oraz art. 29 pkt 11, które wchodzą w
życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia;
7)
art. 38 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2024 r.;
8)
art. 20, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2024 r.;
9)
art. 32 pkt 11 lit. b, który wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia;
10)
art. 19 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej1)Niniejsza ustawa wdraża w zakresie swojej regulacji dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającą dyrektywę Rady 2010/18/UE (Dz. Urz. UE L 188 z 12.07.2019, str. 79).
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Straż Graniczna jest jednolitą, umundurowaną i uzbrojoną formacją przeznaczoną do
ochrony granicy państwowej, kontroli ruchu granicznego oraz zapobiegania i przeciwdziałania
nielegalnej migracji.
1a.
Nazwa „Straż Graniczna”, jej skrót „SG” oraz znak graficzny Straży Granicznej przysługują
wyłącznie formacji, o której mowa w ust. 1.
1b.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór znaku
graficznego Straży Granicznej, uwzględniając w nim wizerunek orła białego ustalony
dla godła państwowego oraz ustalając kolorystykę tego znaku.
2.
Do zadań Straży Granicznej należy:
1)
ochrona granicy państwowej na lądzie i morzu;
2)
organizowanie i dokonywanie kontroli ruchu granicznego;
2a)
zapobieganie i przeciwdziałanie nielegalnej migracji poprzez:
a)
kontrolę przestrzegania przepisów dotyczących wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej i pobytu na tym terytorium,
b)
rozpoznawanie i analizowanie zagrożeń migracyjnych,
c)
zwalczanie zagrożeń migracyjnych, w tym przestępczości związanej z nielegalną migracją,
d)
realizowanie, w zakresie swojej właściwości, zadań określonych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach ,
e)
współdziałanie z organami i podmiotami właściwymi w sprawach udzielania cudzoziemcom
zezwoleń na wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub pobyt na tym terytorium,
w tym wykonywanie czynności na wniosek tych organów i podmiotów, na zasadach określonych
odrębnymi przepisami;
3)
wydawanie zezwoleń na przekraczanie granicy państwowej, w tym wiz;
4)
rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich
sprawców, w zakresie właściwości Straży Granicznej, a w szczególności:
a)
przestępstw i wykroczeń dotyczących zgodności przekraczania granicy państwowej z przepisami,
związanych z jej oznakowaniem, wykonywaniem pracy przez cudzoziemców, prowadzeniem
działalności gospodarczej przez cudzoziemców oraz powierzaniem wykonywania pracy cudzoziemcom,
a także przestępstw określonych w art. 270-276 Kodeksu karnego dotyczących wiarygodności dokumentów uprawniających do przekraczania granicy państwowej,
dokumentów uprawniających do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub dokumentów
wymaganych do ich wydania,
b)
przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych wymienionych w art. 134 § 1 pkt 1 Kodeksu karnego skarbowego,
c)
przestępstw i wykroczeń pozostających w związku z przekraczaniem granicy państwowej
lub przemieszczaniem przez granicę państwową towarów oraz wyrobów akcyzowych podlegających
obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy, jak również przedmiotów określonych w przepisach
o broni i amunicji, o materiałach wybuchowych, o prekursorach materiałów wybuchowych
podlegających ograniczeniom, o bibliotekach, o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami,
o narodowym zasobie archiwalnym, o przeciwdziałaniu narkomanii oraz o ewidencji ludności
i dowodach osobistych,
d)
przestępstw i wykroczeń określonych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach oraz w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej ,
e)
przestępstw przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu oraz przestępstw i wykroczeń przeciwko
bezpieczeństwu w komunikacji, pozostających w związku z wykonywaniem komunikacji lotniczej,
f)
przestępstw określonych w art. 228, 229 i 231 Kodeksu karnego, popełnionych przez pracowników Straży Granicznej w związku z wykonywaniem czynności
służbowych,
g)
przestępstw określonych w art. 229 Kodeksu karnego, popełnionych przez osoby niebędące funkcjonariuszami lub pracownikami Straży Granicznej
w związku z wykonywaniem czynności służbowych przez funkcjonariuszy lub pracowników
Straży Granicznej,
h)
przestępstw określonych w art. 190, 222, 223 i 226 Kodeksu karnego skierowanych przeciwko funkcjonariuszom Straży Granicznej podczas lub w związku z
pełnieniem obowiązków służbowych,
i)
przestępstw określonych w art. 264a Kodeksu karnego, przestępstw i wykroczeń określonych w ustawie z dnia 15 czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom
przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wykroczeń określonych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ,
j)
przestępstw określonych w art. 189a i art. 191b Kodeksu karnego i w art. 8 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks karny ;
4a)
rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw oraz ściganie, w zakresie wynikającym
z art. 11j ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania
nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych , sprawców czynów określonych w pkt 4 lit. f-h, w przypadku, gdy czyny te dotyczą
funkcjonariuszy i pracowników Policji i Biura Ochrony Rządu lub strażaków Państwowej
Straży Pożarnej, popełnionych w związku z wykonywaniem przez nich czynności służbowych;
5)
zapewnienie bezpieczeństwa w komunikacji międzynarodowej i porządku publicznego w
zasięgu terytorialnym przejścia granicznego, a w zakresie właściwości Straży Granicznej
- także w strefie nadgranicznej;
5a)
przeprowadzanie kontroli bezpieczeństwa:
a)
w środkach transportu w komunikacji międzynarodowej,
b)
w zasięgu terytorialnym drogowego, kolejowego, morskiego i rzecznego przejścia granicznego,
c)
w portach lotniczych na zasadach określonych w przepisach dotyczących ochrony lotnictwa
cywilnego;
5b)
zapewnienie bezpieczeństwa na pokładzie statków powietrznych wykonujących przewóz
lotniczy pasażerów;
5c)
(uchylony)
5d)
współdziałanie z innymi organami i służbami w zakresie rozpoznawania zagrożeń terroryzmem
i przeciwdziałania tym zagrożeniom;
5e)
współdziałanie z innymi organami i służbami w zakresie rozpoznawania zagrożeń dla
bezpieczeństwa terminala regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu
i przeciwdziałania tym zagrożeniom;
6)
osadzanie i utrzymywanie znaków granicznych na lądzie oraz sporządzanie, aktualizacja
i przechowywanie granicznej dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej;
7)
ochrona nienaruszalności znaków i urządzeń służących do ochrony granicy państwowej;
8)
(uchylony)
9)
przetwarzanie informacji, w tym danych osobowych, z zakresu ochrony granicy państwowej,
kontroli ruchu granicznego, zapobiegania i przeciwdziałania nielegalnej migracji oraz
udostępnianie ich sądom, prokuratorom, organom administracji publicznej i innym organom
państwowym, uprawnionym do ich otrzymania na podstawie odrębnych ustaw, w zakresie
niezbędnym do realizacji ich zadań;
10)
nadzór nad eksploatacją polskich obszarów morskich oraz przestrzeganiem przez statki
przepisów obowiązujących na tych obszarach;
11)
ochrona granicy państwowej w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej przez
prowadzenie obserwacji statków powietrznych i obiektów latających, przelatujących
przez granicę państwową na małych wysokościach, oraz informowanie o tych przelotach
właściwych jednostek Sił Powietrznych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;
12)
zapobieganie transportowaniu, bez zezwolenia wymaganego w myśl odrębnych przepisów,
przez granicę państwową odpadów, szkodliwych substancji chemicznych oraz materiałów
jądrowych i promieniotwórczych, a także zanieczyszczaniu wód granicznych;
13)
zapobieganie przemieszczaniu, bez zezwolenia wymaganego w myśl odrębnych przepisów,
przez granicę państwową środków odurzających i substancji psychotropowych oraz broni,
amunicji, materiałów wybuchowych i prekursorów materiałów wybuchowych podlegających
ograniczeniom;
13a)
przeprowadzanie kontroli legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców, prowadzenia
działalności gospodarczej przez cudzoziemców, powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom;
13b)
sprawowanie nadzoru nad podmiotami sprawdzającymi w rozumieniu art. 189d ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze w zakresie określonym w art. 189i tej ustawy;
14)
wykonywanie zadań określonych w innych ustawach.
2a.
Straż Graniczna prowadzi postępowania w sprawach rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania
przestępstw określonych w art. 228, 229 i 231 Kodeksu karnego, popełnionych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej w związku z wykonywaniem czynności
służbowych.
2b.
Straż Graniczna realizuje zadania wynikające z przepisów prawa Unii Europejskiej oraz
umów i porozumień międzynarodowych na zasadach i w zakresie w nich określonych.
3.
Straż Graniczna w zakresie określonym w ust. 2 i 2a współdziała z właściwymi organami
i instytucjami Unii Europejskiej oraz innych państw, a także organizacjami międzynarodowymi,
w tym z Międzynarodową Organizacją Policji Kryminalnej - Interpol.
3a.
Straż Graniczna realizuje zadania Krajowej Jednostki do spraw Informacji o Pasażerach,
określone w ustawie z dnia 9 maja 2018 r. o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera .
4.
Straż Graniczna współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w
zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.
Art. 2.
Organy administracji rządowej, jednostki samorządu terytorialnego oraz państwowe i
inne jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać z organami Straży Granicznej
oraz zapewnić im niezbędne warunki do wykonywania zadań określonych w ustawie.
Art. 2a.
Obowiązku doręczenia korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego
doręczenia elektronicznego albo publicznej usługi hybrydowej, o których mowa w ustawie z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych , nie stosuje się:
1)
w sprawach osobowych funkcjonariuszy i pracowników Straży Granicznej;
2)
w sprawach osobowych byłych funkcjonariuszy i pracowników Straży Granicznej;
3)
jeżeli doręczenie korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego
doręczenia elektronicznego albo publicznej usługi hybrydowej mogłoby istotnie utrudniać
lub uniemożliwić realizację zadań Straży Granicznej.
Rozdział 2
Organizacja Straży Granicznej
Art. 3.
1.
Komendant Główny Straży Granicznej jest centralnym organem administracji rządowej
podległym ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
2.
Komendanta Głównego Straży Granicznej powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na
wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
3.
Zastępców Komendanta Głównego Straży Granicznej powołuje i odwołuje minister właściwy
do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej.
4.
Komendant Główny Straży Granicznej jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszy Straży
Granicznej, zwanych dalej „funkcjonariuszami”.
5.
W razie zwolnienia stanowiska Komendanta Głównego Straży Granicznej minister właściwy
do spraw wewnętrznych do czasu powołania nowego komendanta powierza pełnienie obowiązków
Komendanta Głównego Straży Granicznej, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu
z jego zastępców.
6.
W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez Komendanta Głównego Straży
Granicznej minister właściwy do spraw wewnętrznych, do czasu ustania przeszkody w
sprawowaniu tej funkcji przez dotychczasowego komendanta, nie dłużej jednak niż na
6 miesięcy, powierza pełnienie obowiązków Komendanta Głównego Straży Granicznej jednemu
z jego zastępców.
Art. 3a.
Do zakresu działania Komendanta Głównego Straży Granicznej należy w szczególności:
1)
kierowanie prowadzonymi przez Straż Graniczną działaniami w zakresie ochrony granicy
państwowej, kontroli ruchu granicznego oraz zapobiegania i przeciwdziałania nielegalnej
migracji;
2)
analizowanie zagrożeń bezpieczeństwa granicy państwowej i zagrożeń migracyjnych;
3)
nadawanie regulaminów organizacyjnych komendom oddziałów Straży Granicznej oraz komórkom
organizacyjnym Komendy Głównej Straży Granicznej, a także nadawanie statutów ośrodkom
szkolenia Straży Granicznej i ośrodkom Straży Granicznej;
4)
organizowanie i określanie zasad szkolenia zawodowego funkcjonariuszy oraz pracowników
Straży Granicznej;
5)
sprawowanie nadzoru nad terenowymi organami Straży Granicznej oraz nad ośrodkami szkolenia
Straży Granicznej i ośrodkami Straży Granicznej;
6)
udział w przygotowaniu projektu budżetu państwa w zakresie dotyczącym Straży Granicznej,
zgodnie z odrębnymi przepisami;
7)
współdziałanie w zakresie realizowanych zadań z właściwymi organami państwowymi, jednostkami
samorządu terytorialnego i organizacjami społecznymi;
8)
prowadzenie współpracy z organami i instytucjami Unii Europejskiej oraz organami i
instytucjami innych państw właściwymi w sprawach określonych w art. 1 ust. 2 i 2a.
Art. 3b.
Funkcjonariusze Straży Granicznej oraz osoby powoływane na stanowiska, o których mowa
w art. 3 ust. 2 i 3, art. 3c ust. 2 i 5 oraz art. 5 ust. 2 i 5, a także mianowane
na stanowiska dyrektora i zastępcy dyrektora komórki organizacyjnej oraz naczelnika,
mogą zostać poddani weryfikacji, o której mowa w art. 11a ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania
nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Weryfikacja, o której mowa w zdaniu pierwszym, może być prowadzona także wobec funkcjonariuszy
Straży Granicznej oraz osób zajmujących te stanowiska.
Art. 3c.
1.
BSWSG jest jednostką organizacyjną Straży Granicznej realizującą na obszarze całego
kraju zadania w zakresie rozpoznawania, zapobiegania i zwalczania przestępczości popełnianej
przez funkcjonariuszy i pracowników Straży Granicznej, przestępstw przeciwko obrotowi
gospodarczemu popełnianych na szkodę Straży Granicznej, określonych w art. 296-306 Kodeksu karnego oraz wykrywania i ścigania sprawców tych przestępstw, a także - w zakresie zleconym
przez Inspektora Nadzoru Wewnętrznego - funkcjonariuszy i pracowników Policji, Straży
Granicznej, i Służby Ochrony Państwa lub strażaków i pracowników Państwowej Straży
Pożarnej.
2.
Komendant Biura Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej, zwany dalej „Komendantem BSWSG”,
jest organem Straży Granicznej podległym Komendantowi Głównemu Straży Granicznej,
kieruje BSWSG i jest przełożonym funkcjonariuszy BSWSG.
3.
Siedzibą Komendanta BSWSG jest miasto stołeczne Warszawa.
4.
Komendanta BSWSG powołuje, spośród oficerów Straży Granicznej, i odwołuje minister
właściwy do spraw wewnętrznych.
5.
Zastępców Komendanta BSWSG powołuje, spośród oficerów Straży Granicznej, i odwołuje
minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta BSWSG.
6.
Odwołać ze stanowiska, o którym mowa w ust. 2 i 5, można w każdym czasie. Odwołanego
funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 2 i 5, przenosi się do dyspozycji Komendanta
Głównego Straży Granicznej. Przepisy art. 39a ust. 1 zdanie drugie oraz art. 39a ust.
2-4 stosuje się odpowiednio.
7.
W razie zwolnienia stanowiska Komendanta BSWSG minister właściwy do spraw wewnętrznych,
do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków Komendanta BSWSG,
na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, jednemu z jego zastępców lub oficerowi wyznaczonemu
spośród funkcjonariuszy BSWSG.
8.
W celu realizacji zadań określonych w ust. 1 Komendant BSWSG współdziała z innymi
jednostkami organizacyjnymi Straży Granicznej oraz właściwymi organami i instytucjami,
w tym innych państw.
9.
Organizację, rzeczowy i miejscowy zakres działania oraz zasady współdziałania BSWSG
z innymi jednostkami organizacyjnymi Straży Granicznej określa Komendant Główny Straży
Granicznej w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych.
10.
Regulamin BSWSG ustala minister właściwy do spraw wewnętrznych.
11.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może w każdym czasie żądać informacji i materiałów
z realizacji zadań przez Komendanta BSWSG.
12.
Komendant BSWSG jest obowiązany niezwłocznie przedstawiać ministrowi właściwemu do
spraw wewnętrznych, za pośrednictwem Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, informacje i
materiały mogące mieć istotne znaczenie dla sprawowania nadzoru, o którym mowa w art. 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru
przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
13.
Komendant BSWSG przedstawia corocznie do dnia 31 stycznia ministrowi właściwemu do
spraw wewnętrznych informację o działalności BSWSG.
Art. 4.
(uchylony)
Art. 5.
1.
Terenowymi organami Straży Granicznej są:
1)
komendanci oddziałów Straży Granicznej;
2)
komendanci placówek i dywizjonów Straży Granicznej.
2.
Komendanta oddziału Straży Granicznej powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw
wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej. Zastępców komendanta
oddziału Straży Granicznej powołuje i odwołuje Komendant Główny Straży Granicznej
na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej.
3.
W razie zwolnienia stanowiska komendanta oddziału Komendant Główny Straży Granicznej,
do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków komendanta oddziału,
na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu funkcjonariuszowi
Straży Granicznej.
4.
W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta oddziału Komendant
Główny Straży Granicznej, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu tej funkcji przez
dotychczasowego komendanta, nie dłużej jednak niż na 6 miesięcy, powierza pełnienie
obowiązków komendanta jednemu z jego zastępców lub wyznaczonemu funkcjonariuszowi
Straży Granicznej.
5.
Komendanta placówki i dywizjonu Straży Granicznej powołuje i odwołuje Komendant Główny
Straży Granicznej na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej.
6.
W razie zwolnienia stanowiska komendanta placówki lub komendanta dywizjonu właściwy
komendant oddziału, do czasu powołania nowego komendanta, powierza pełnienie obowiązków
komendanta placówki lub dywizjonu, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, jednemu z
jego zastępców lub wyznaczonemu funkcjonariuszowi Straży Granicznej.
7.
W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji komendanta placówki lub komendanta
dywizjonu, właściwy komendant oddziału, do czasu ustania przeszkody w sprawowaniu
tej funkcji przez dotychczasowego komendanta, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy,
powierza pełnienie obowiązków komendanta placówki lub dywizjonu jednemu z jego zastępców
lub wyznaczonemu funkcjonariuszowi Straży Granicznej.
8.
Komendanci oddziałów, placówek i dywizjonów Straży Granicznej są przełożonymi wszystkich
podległych im funkcjonariuszy.
Art. 5a.
1.
Komendant Główny Straży Granicznej wykonuje swoje zadania przy pomocy podległego mu
urzędu - Komendy Głównej Straży Granicznej, zwanej dalej „Komendą Główną”.
2.
Komendanci oddziałów, komendanci placówek oraz komendanci dywizjonów wykonują swoje
zadania przy pomocy podległych im urzędów - komend oddziałów, placówek i dywizjonów.
3.
Zadania dyrektora generalnego urzędu przewidziane w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej w stosunku do pracowników zatrudnionych w:
1)
Komendzie Głównej wykonuje Komendant Główny Straży Granicznej;
2)
komendach oddziałów, placówkach i dywizjonach Straży Granicznej wykonuje właściwy
miejscowo komendant oddziału Straży Granicznej;
3)
BSWSG wykonuje Komendant BSWSG.
Art. 5aa.
1.
Komendant Główny Straży Granicznej może upoważnić podległych funkcjonariuszy lub pracowników
do załatwiania spraw w jego imieniu w określonym zakresie.
2.
Komendant oddziału Straży Granicznej może upoważnić podległych funkcjonariuszy pełniących
służbę w terytorialnym zasięgu działania oddziału lub pracowników do załatwiania spraw
w jego imieniu w określonym zakresie.
2a2)Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o zmianie nazw uczelni służb państwowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży Pożarnej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1088); weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Rektor-Komendant Wyższej Szkoły Straży Granicznej, Komendant BSWSG, komendant ośrodka
szkolenia Straży Granicznej albo komendant ośrodka Straży Granicznej może upoważnić
podległych funkcjonariuszy lub pracowników do załatwiania spraw w jego imieniu w określonym
zakresie.
33)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Upoważnienia, o których mowa w ust. 1-2a, mogą być udzielone, jeżeli zakres danego
upoważnienia nie został określony w ustawie albo w przepisach wydanych na podstawie
ustawy.
Art. 5b.
Kierownicy jednostek organizacyjnych Straży Granicznej są obowiązani współdziałać
z Biurem Nadzoru Wewnętrznego w zakresie realizacji jego zadań, w szczególności:
1)
udostępniać, na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, niezbędne uzbrojenie, wyposażenie,
urządzenia i środki techniczne;
2)
zapewniać warunki niezbędne do sprawnej realizacji zadań przez inspektorów Biura Nadzoru
Wewnętrznego, w szczególności przez zapewnienie swobodnego wstępu na teren jednostki
organizacyjnej Straży Granicznej, niezwłocznego przedstawiania żądanych informacji
i dokumentów, terminowego udzielania ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także udostępnianie
niezbędnych urządzeń technicznych i zapewnienie dostępu do Internetu oraz, w miarę
możliwości, oddzielnego pomieszczenia z odpowiednim wyposażeniem;
3)
przekazywać dane funkcjonariuszy Straży Granicznej objętych weryfikacją, o której
mowa w art. 11a ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania
nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, najpóźniej w terminie 14 dni przed planowanym:
a)
powołaniem na stanowiska komendantów i ich zastępców, dyrektorów i zastępców dyrektorów
komórek organizacyjnych oraz naczelników,
b)
oddelegowaniem do pełnienia służby lub wykonywaniem zadań poza granicami kraju na
okres przekraczający 14 dni, z wyłączeniem oddelegowania do pełnienia służby poza
granicami państwa w kontyngencie Straży Granicznej, o którym mowa w art. 147c pkt
3a,
c)
wystąpieniem o mianowanie na stopnie generała brygady Straży Granicznej (kontradmirała
Straży Granicznej) oraz generała dywizji Straży Granicznej (wiceadmirała Straży Granicznej),
d)
wystąpieniem o przedterminowe mianowanie w korpusie oficerów w Straży Granicznej,
e)
wystąpieniem o wyróżnienie, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
orderami i odznaczeniami, o których mowa w ustawie z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach ,
f)
oddelegowaniem do wykonywania zadań w Biurze Nadzoru Wewnętrznego;
4)
udostępniać dokumentację z kontroli, o której mowa w art. 12 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych .
Art. 6.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi oddziały
Straży Granicznej, uwzględniając nadanie im nazwy, określenie siedziby oraz terytorialnego
zasięgu działania.
2.
Komendant Główny Straży Granicznej, w drodze zarządzenia:
1)
tworzy i znosi placówki oraz dywizjony, a także określa ich terytorialny zasięg działania;
2)
określa liczbę i rodzaj etatów w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej, zastrzeżeniem
ust. 2a;
3)
określa szczegółowy zakres zadań terenowych organów Straży Granicznej oraz organizację
Komendy Głównej, komend oddziałów, placówek i dywizjonów.
2a.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określa liczbę i rodzaj etatów w BSWSG.
3.
Komendant Główny Straży Granicznej może, w drodze zarządzenia, określać wzory symboli
jednostek organizacyjnych Straży Granicznej.
4.
Komendant Główny Straży Granicznej może, w drodze zarządzenia, tworzyć i znosić ośrodki
szkolenia Straży Granicznej i ośrodki Straży Granicznej oraz określać ich organizację
i zakres działania.
5.
Komendanta ośrodka szkolenia Straży Granicznej i ośrodka Straży Granicznej oraz ich
zastępców powołuje i odwołuje Komendant Główny Straży Granicznej. Komendanci ośrodka
szkolenia Straży Granicznej oraz ośrodka Straży Granicznej są przełożonymi wszystkich
podległych im funkcjonariuszy.
Art. 6a.
W postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji
Straży Granicznej, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organami wyższego stopnia są:
1)
w stosunku do komendanta placówki oraz dywizjonu Straży Granicznej - komendant oddziału
Straży Granicznej;
2)
(uchylony)
3)
w stosunku do komendanta oddziału Straży Granicznej - Komendant Główny Straży Granicznej.
Art. 6b4)Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
1.
W skład Straży Granicznej wchodzi Wyższa Szkoła Straży Granicznej, zwana dalej „WSSG”.
2.
Organizację i zakres działania WSSG jako uczelni oraz tryb wyznaczania i odwoływania
Rektora-Komendanta WSSG i osoby pełniącej w uczelni służb państwowych funkcję kierowniczą
do spraw realizacji zadań uczelni jako jednostki organizacyjnej właściwej służby oraz
tryb powierzania funkcji kierowniczych funkcjonariuszom pełniącym służbę na stanowiskach
nauczycieli akademickich reguluje ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce .
3.
Komendant Główny Straży Granicznej sprawuje nadzór nad WSSG w zakresie wykonywania
przez nią zadań jednostki organizacyjnej Straży Granicznej.
4.
Rektor-Komendant WSSG jest przełożonym wszystkich podległych mu funkcjonariuszy.
Art. 7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki
i sposób naliczeń etatowych w Straży Granicznej, uwzględniając terytorialny zasięg
działania jednostek organizacyjnych oraz organizację i specyfikę pełnienia służby
w tych jednostkach.
Art. 7a.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór i tryb nadawania sztandaru jednostkom organizacyjnym Straży Granicznej oraz tryb
nadawania tym jednostkom imion;
2)
wzór odznak resortowych oraz szczegółowe zasady i tryb ich nadawania funkcjonariuszom.
Art. 7b.
Dzień 16 maja ustanawia się Świętem Straży Granicznej.
Art. 7c.
W zakresie określonym w przepisach odrębnych działalność duszpasterska w Straży Granicznej
prowadzona jest na podstawie porozumień Komendanta Głównego Straży Granicznej z przedstawicielami
właściwego kościoła lub związku wyznaniowego.
Art. 8.
1.
Koszty związane z funkcjonowaniem Straży Granicznej pokrywane są z budżetu państwa.
2.
Koszty związane z podejmowanymi przez Straż Graniczną czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi
mogą być pokrywane ze środków przekazanych przez państwa członkowskie i instytucje
Unii Europejskiej oraz w ramach współpracy międzynarodowej przez inne państwa oraz
organizacje międzynarodowe na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 8a.
1.
Jednostki samorządu terytorialnego, państwowe jednostki organizacyjne, banki oraz
instytucje ubezpieczeniowe mogą uczestniczyć w pokrywaniu wydatków inwestycyjnych,
modernizacyjnych lub remontowych oraz kosztów utrzymania i funkcjonowania jednostek
organizacyjnych Straży Granicznej, a także zakupu niezbędnych dla ich potrzeb towarów
i usług.
26)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Fundusz Wsparcia Straży Granicznej, zwany dalej „Funduszem” składa się z funduszu
centralnego, funduszu WSSG, funduszy oddziałów Straży Granicznej, ośrodków szkolenia
Straży Granicznej i ośrodków Straży Granicznej.
3.
Fundusz jest państwowym funduszem celowym.
4.
Środki finansowe uzyskane przez Straż Graniczną od podmiotów, o których mowa w ust.
1, na podstawie umów zawartych przez:
1)
Komendanta Głównego Straży Granicznej - są przychodami funduszu centralnego;
1a7)Dodany przez art. 3 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.)
Rektora-Komendanta WSSG - są przychodami funduszu WSSG;
2)
komendantów oddziałów Straży Granicznej - są przychodami funduszy oddziałów;
3)
komendantów ośrodków szkolenia Straży Granicznej - są przychodami funduszy ośrodków
szkolenia Straży Granicznej;
4)
komendantów ośrodków Straży Granicznej - są przychodami funduszy ośrodków Straży Granicznej.
5.
Środki Funduszu są przeznaczone na:
1)
pokrywanie wydatków inwestycyjnych, modernizacyjnych lub remontowych oraz kosztów
utrzymania i funkcjonowania jednostek organizacyjnych Straży Granicznej;
2)
zakup niezbędnych na ich potrzeby towarów i usług.
6.
Środkami Funduszu dysponują:
1)
Komendant Główny Straży Granicznej - w zakresie funduszu centralnego;
1a8)Dodany przez art. 3 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.)
Rektor-Komendant WSSG - w zakresie funduszu WSSG;
2)
komendanci oddziałów Straży Granicznej - w zakresie funduszy oddziałów;
3)
komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej - w zakresie funduszy ośrodków szkolenia
Straży Granicznej;
4)
komendanci ośrodków Straży Granicznej - w zakresie funduszy ośrodków Straży Granicznej.
7.
Komendant Główny Straży Granicznej sporządza łączny plan finansowy i łączne sprawozdanie
finansowe Funduszu.
8.
Zmiany kwot przychodów i kosztów Funduszu ujętych w planie finansowym Funduszu oraz
przeniesienia wydatków pomiędzy poszczególnymi pozycjami planu dokonuje dysponent
środków Funduszu.
9.
(uchylony)
10.
(uchylony)
11.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki
finansowej Funduszu oraz tryb i terminy sporządzania jego planów i sprawozdań finansowych,
uwzględniając postanowienia umów oraz racjonalne gospodarowanie środkami.
Rozdział 3
Zakres uprawnień Straży Granicznej
Art. 9.
1.
W celu rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw oraz przestępstw skarbowych,
a także wykroczeń oraz wykroczeń skarbowych w zakresie określonym w art. 1 ust. 2
pkt 4 i w art. 1 ust. 2a, funkcjonariusze Straży Granicznej pełnią służbę graniczną,
prowadzą działania graniczne, wykonują czynności operacyjno-rozpoznawcze i administracyjno-porządkowe
oraz prowadzą postępowania przygotowawcze według przepisów Kodeksu postępowania karnego, a także wykonują czynności na polecenie sądu i prokuratury oraz innych właściwych
organów państwowych w zakresie, w jakim obowiązek ten został określony w odrębnych
przepisach.
1a.
Straż Graniczna w celu realizacji ustawowych zadań może korzystać z informacji o osobie,
w tym danych osobowych uzyskanych przez uprawnione organy, służby i instytucje państwowe
w wyniku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych lub prowadzenia kontroli
operacyjnej oraz przetwarzać je w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku
z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości , bez wiedzy i zgody osoby, której dane dotyczą.
1b.
Administrator danych, o których mowa w ust. 1a, jest obowiązany udostępnić dane, z
zastrzeżeniem ust. 1d, na podstawie imiennego upoważnienia Komendanta Głównego Straży
Granicznej, Komendanta BSWSG, komendanta oddziału Straży Granicznej lub upoważnionego
funkcjonariusza, okazanego przez funkcjonariusza wraz z legitymacją służbową. Fakt
udostępnienia tych danych podlega ochronie na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.
1c.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia, o którym
mowa w ust. 1b, uwzględniając niezbędne dane upoważnionego funkcjonariusza oraz możliwość
wydania upoważnień w imieniu Komendanta Głównego Straży Granicznej lub komendanta
oddziału Straży Granicznej innym funkcjonariuszom.
1d.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres, warunki i tryb przekazywania
Straży Granicznej informacji o osobie, uzyskanych w wyniku prowadzenia przez uprawnione
organy, służby i instytucje czynności operacyjno-rozpoznawczych lub kontroli operacyjnej,
uwzględniając zakres informacji niezbędnych do wykonywania ustawowych zadań Straży
Granicznej, cel, organizację przekazywania informacji oraz sposób ich dokumentowania.
1e.
Straż Graniczna może, w zakresie koniecznym do wykonywania jej ustawowych zadań, korzystać
z informacji kryminalnej zgromadzonej w Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych.
1f.
Straż Graniczna, w celu zapewnienia skuteczności przeprowadzania kontroli legalności
wykonywania pracy przez cudzoziemców oraz powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom,
może korzystać, na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych , z danych zgromadzonych w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych na koncie ubezpieczonego
oraz koncie płatnika składek, dotyczących cudzoziemców zgłoszonych do ubezpieczeń
społecznych oraz płatników powierzających wykonywanie pracy cudzoziemcom.
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
5.
Funkcjonariusze w toku wykonywania czynności służbowych mają obowiązek respektowania
godności oraz przestrzegania wolności i praw człowieka i obywatela.
6.
W celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 1 ust. 2, funkcjonariusze Straży Granicznej
mogą być mianowani do pełnienia odpowiednich funkcji pełnomocników granicznych. Funkcję
głównego pełnomocnika granicznego pełni Komendant Główny Straży Granicznej.
7.
Komendant Główny Straży Granicznej określa:
1)
metody i formy wykonywania zadań Straży Granicznej w zakresie nieobjętym innymi przepisami
wydanymi na podstawie ustawy, w tym zadań wykonywanych poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w zakresie nieobjętym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy oraz
przepisami prawa Unii Europejskiej;
2)
sposób pełnienia służby w zakresie nieobjętym innymi przepisami wydanymi na podstawie
ustawy, w tym sposób pełnienia służby poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
zakresie nieobjętym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy oraz przepisami
prawa Unii Europejskiej;
3)
szczegółowy tryb wydawania zezwoleń na przekraczanie granicy państwowej, w tym wiz,
przez komendantów placówek Straży Granicznej;
4)
szczegółowy sposób wykonywania czynności zleconych w trybie ust. 1 przez właściwe
organy państwowe;
5)
sposób i tryb gromadzenia i przetwarzania informacji z zakresu ochrony granicy państwowej,
kontroli ruchu granicznego oraz zapobiegania i przeciwdziałania nielegalnej migracji;
6)
sposób gospodarowania mieniem będącym w zarządzie Straży Granicznej;
6a)
zakres oraz szczegółowe zasady szkolenia funkcjonariuszy i pracowników Straży Granicznej;
7)
kryteria zdrowotne i użytkowe doboru psów i koni do realizacji zadań Straży Granicznej,
sposób szkolenia przewodników psów służbowych i kandydatów na przewodników psów służbowych
oraz jeźdźców i kandydatów na jeźdźców oraz szkolenia psów służbowych i koni służbowych,
sposób i tryb przekazywania psów służbowych i koni służbowych między jednostkami organizacyjnymi
Straży Granicznej, sposób prowadzenia ewidencji psów służbowych i ewidencji koni służbowych
oraz sposób i tryb współpracy między jednostkami organizacyjnymi Straży Granicznej
w trakcie realizacji nadzoru nad sposobem sprawowania opieki nad psami służbowymi
i końmi służbowymi.
8)
(uchylony)
Art. 9a.
1.
Udzielanie informacji o osobie, uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych
oraz w trybie, o którym mowa w art. 9 ust. 1a, dozwolone jest wyłącznie na żądanie
sądu lub prokuratora, a także Szefa Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych; wykorzystanie
tych informacji może nastąpić tylko w celu ścigania karnego.
2.
Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli ustawa nakłada obowiązek lub
umożliwia udzielenie takich informacji określonemu organowi albo obowiązek taki wynika
z umów lub porozumień międzynarodowych, a także w przypadkach, gdy zatajenie takiej
informacji prowadziłoby do zagrożenia życia lub zdrowia innych osób.
Art. 9b.
1.
Straż Graniczna przy wykonywaniu swoich zadań może korzystać z pomocy osób niebędących
jej funkcjonariuszami. Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy
Straży Granicznej, w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.
2.
Udostępnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach
i w trybie określonych w art. 9da.
3.
Dane o osobie, o której mowa w ust. 1, mogą być udostępnione, na żądanie prokuratora
lub sądu, także w razie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa
ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych
oraz w przypadku ujawnienia przez tę osobę faktu udzielania pomocy Straży Granicznej
w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych; udostępnienie tych danych następuje
w trybie określonym w art. 9da.
4.
Za udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 1, osobom niebędącym funkcjonariuszami
może być przyznane wynagrodzenie.
4a.
Koszty podejmowanych przez Straż Graniczną czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz
wynagrodzenia osób, o których mowa w ust. 1, w zakresie, w jakim, ze względu na ochronę
określoną w art. 9c ust. 1, nie mogą być stosowane przepisy o finansach publicznych
i rachunkowości, pokrywane są z tworzonego na ten cel funduszu operacyjnego.
4b.
Przepis ust. 4a stosuje się do kosztów związanych z podejmowanymi przez Straż Graniczną
czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi, pokrywanych ze środków przekazanych przez
państwa członkowskie i instytucje Unii Europejskiej, inne państwa oraz organizacje
międzynarodowe na podstawie odrębnych przepisów.
4c.
Składniki rzeczowe majątku ruchomego nabyte ze środków funduszu operacyjnego, które
utraciły przydatność do wykorzystania w czynnościach operacyjno-rozpoznawczych, mogą
być wykorzystane do realizacji innych czynności Straży Granicznej.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze zarządzenia, sposób tworzenia
funduszu operacyjnego i gospodarowania nim oraz podmioty właściwe w tych sprawach.
6.
(uchylony)
Art. 9c.
1.
W związku z wykonywaniem zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 Straż Graniczna zapewnia
ochronę form i metod realizacji zadań, informacji oraz własnych obiektów i danych
identyfikujących funkcjonariuszy.
2.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze mogą posługiwać
się dokumentami publicznymi w rozumieniu ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o dokumentach publicznych lub innymi dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących funkcjonariusza
Straży Granicznej oraz środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.
2a.
Organy administracji rządowej i organy jednostek samorządu terytorialnego są obowiązane
do udzielania Straży Granicznej w granicach swojej właściwości niezbędnej pomocy w
zakresie wydawania i zabezpieczania dokumentów, o których mowa w ust. 2.
2b.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze mogą posługiwać
się środkami identyfikacji elektronicznej zawierającymi dane inne niż dane identyfikujące
funkcjonariusza.
2c.
Nie popełnia przestępstwa:
1)
kto poleca sporządzenie lub kieruje sporządzeniem dokumentów lub wydawaniem środków
identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 2 i 2b;
2)
kto sporządza dokumenty lub wydaje środki identyfikacji elektronicznej, o których
mowa w ust. 2 i 2b;
3)
kto udziela pomocy w sporządzeniu dokumentów lub wydawaniu środków identyfikacji elektronicznej,
o których mowa w ust. 2 i 2b;
4)
funkcjonariusz, jeżeli dokumentami lub środkami identyfikacji elektronicznej, o których
mowa w ust. 2 i 2b, posługuje się przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych;
5)
kto wydaje środki identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 2b, funkcjonariuszowi,
lub dopuszcza do uwierzytelnienia z wykorzystaniem takiego środka identyfikacji elektronicznej
w swoim systemie identyfikacji elektronicznej.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb wydawania
dokumentów, o których mowa w ust. 2, sposób posługiwania się nimi, a także ich przechowywania,
uwzględniając rodzaje dokumentów i cel, w jakim są wydawane, organy i osoby uprawnione
do ich wydawania, posługiwania się nimi i ich przechowywania, czas, na jaki są wydawane
dokumenty, czynności zapewniające ich ochronę oraz sposób ich przechowywania i ewidencji.
Art. 9ca.
1.
Straż Graniczna w celu ochrony obiektów, o których mowa w art. 9c ust. 1, może wprowadzić
nadzór nad terenem użytkowanych obiektów lub terenem przyległym do obiektów w postaci
środków technicznych oraz urządzeń elektronicznego systemu monitorującego stan bezpieczeństwa
obiektu umożliwiających rejestrację obrazu, a także środków organizacyjnych i technicznych
zapewniających identyfikację i kontrolę osób przebywających w użytkowanych obiektach,
w tym przepustek zawierających wizerunek twarzy, oraz systemów teleinformatycznych
przetwarzających informacje o przepustkach, w tym dane osób, którym je wydano.
2.
System monitorujący, o którym mowa w ust. 1, stosuje się jedynie w miejscach i pomieszczeniach,
w których zapewnia on realizację celu określonego w ust. 1, z wyłączeniem miejsc przeznaczonych
do celów sanitarno-higienicznych.
3.
Zarejestrowany obraz przetwarza się wyłącznie do celów, dla których został zebrany,
i przechowuje się przez okres nieprzekraczający 1 roku. Dane osób, w tym wizerunek
twarzy, wykorzystywane do identyfikacji i kontroli osób przebywających w użytkowanych
obiektach, przechowuje się nie dłużej niż jest to konieczne do realizacji tego celu.
4.
W przypadku gdy zarejestrowany obraz stanowi dowód w postępowaniu lub powzięto informacje,
że może on stanowić dowód w postępowaniu, termin określony w ust. 3 ulega przedłużeniu
do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.
Art. 9d.
1.
Udzielenie informacji o prowadzonych czynnościach operacyjno-rozpoznawczych oraz o
stosowanych środkach i metodach ich realizacji może nastąpić:
1)
w przypadku gdy istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa ściganego
z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem tych czynności;
2)
w związku ze współpracą prowadzoną z innymi organami, służbami lub instytucjami państwowymi
uprawnionymi do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym także w związku
z prowadzoną współpracą z organami i służbami innych państw w trybie i zakresie określonym
w umowach i porozumieniach międzynarodowych.
2.
Udzielenie informacji o osobie, uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych
oraz w trybie, o którym mowa w art. 9 ust. 1a, może nastąpić:
1)
na żądanie sądu lub prokuratora, a wykorzystanie tych informacji może nastąpić tylko
w celu ścigania karnego;
2)
w przypadku gdy ustawa nakłada obowiązek udzielenia lub umożliwia udzielenie takich
informacji określonemu organowi albo obowiązek taki wynika z umów lub porozumień międzynarodowych,
a także w przypadkach gdy zatajenie takiej informacji prowadziłoby do zagrożenia życia
lub zdrowia innych osób.
3.
Udzielenie informacji o szczegółowych formach, zasadach i organizacji czynności operacyjno-rozpoznawczych
może nastąpić w szczególnie uzasadnionych przypadkach.
4.
W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 udzielenie informacji
następuje w trybie określonym w art. 9da.
Art. 9da.
1.
Komendant Główny Straży Granicznej może zezwalać:
1)
byłym i obecnym funkcjonariuszom i pracownikom Straży Granicznej, z wyłączeniem przypadków,
o których mowa w ust. 5,
2)
osobom oddelegowanym do Straży Granicznej, w zakresie zadań realizowanych w okresie
oddelegowania,
3)
osobom udzielającym funkcjonariuszom Straży Granicznej pomocy w wykonywaniu czynności
operacyjno-rozpoznawczych
- na udzielenie wiadomości stanowiącej informację niejawną uprawnionemu podmiotowi.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy sytuacji, o których mowa w art. 9d
ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 oraz art. 9e, art. 9f, art. 9g i art. 10b, z wyjątkiem
dokumentów i materiałów, które sąd okręgowy lub prokurator Biura Lustracyjnego lub
oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni
przeciwko Narodowi Polskiemu uzna za niezbędne w związku z wykonywaniem ich zadań
określonych w ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów
bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów oraz ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu .
3.
W razie odmowy zezwolenia na udzielenie wiadomości stanowiącej informację niejawną
o klauzuli „tajne” lub „ściśle tajne” pomimo żądania prokuratora lub sądu, zgłoszonego
w związku z postępowaniem karnym o zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości i o przestępstwa
wojenne lub o zbrodnię godzącą w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu i zdrowiu,
gdy jego następstwem była śmierć człowieka - Komendant Główny Straży Granicznej, na
wniosek prokuratora lub sądu, przedstawia żądane dokumenty i materiały oraz wyjaśnienia
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Jeżeli minister właściwy do spraw wewnętrznych
stwierdzi, że uwzględnienie żądania prokuratora lub sądu jest uzasadnione, Komendant
Główny Straży Granicznej jest obowiązany zezwolić na udostępnienie wnioskowanych informacji.
4.
W razie odmowy zezwolenia na udzielenie wiadomości stanowiącej informację niejawną
przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych stosuje się tryb określony w art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania
nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
5.
W przypadku Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta BSWSG oraz ich zastępców
a także, w zakresie wynikającym z art. 11j ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania
nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, funkcjonariuszy BSWSG, zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, udziela minister właściwy
do spraw wewnętrznych. Przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 9e.
1.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez Straż Graniczną
w celu zapobieżenia, wykrycia, ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów,
ściganych z oskarżenia publicznego, umyślnych przestępstw:
1)
określonych w art. 163 § 1, art. 164 § 1, art. 165 § 1, art. 166 § 1 i 2, art. 167, art. 168, art.
171, art. 172, art. 173 § 1, art. 258, art. 264 § 2-4, art. 270a § 1 i 2, art. 271a
§ 1 i 2, art. 277a § 1 i art. 299 § 1 Kodeksu karnego,
2)
określonych w art. 270-276 Kodeksu karnego w zakresie wiarygodności dokumentów uprawniających do przekraczania granicy państwowej,
dokumentów uprawniających do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub dokumentów
wymaganych do ich wydania,
3)
skarbowych, o których mowa w art. 134 § 1 pkt 1 Kodeksu karnego skarbowego, jeżeli wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności publicznej przekraczają
pięćdziesięciokrotną wysokość najniższego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie
odrębnych przepisów,
4)
określonych w art. 183 § 2, 4 i 5, art. 184 § 1 i 2, art. 263 § 1 i 2, art. 278 § 1, art. 291 §
1 i art. 306 Kodeksu karnego, art. 55 i art. 56 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii , a także art. 44 i art. 46a ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu
komórek, tkanek i narządów , art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami , art. 11-13 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o bezpieczeństwie obrotu prekursorami
materiałów wybuchowych , art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach , art. 34a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach oraz art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach , jeżeli przestępstwa te pozostają w związku z przemieszczaniem przedmiotów przestępstwa
przez granicę państwową,
5)
określonego w art. 464 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,
6)
określonych w art. 228, art. 229 i art. 231 Kodeksu karnego, popełnionych przez funkcjonariuszy lub pracowników Straży Granicznej w związku z
wykonywaniem obowiązków służbowych, a także funkcjonariuszy i pracowników Policji
i Służby Ochrony Państwa lub strażaków Państwowej Straży Pożarnej w przypadku, o którym
mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4a,
6a)
określonych w art. 229 Kodeksu karnego, popełnionych przez osoby niebędące funkcjonariuszami lub pracownikami Straży Granicznej
w związku z wykonywaniem czynności służbowych przez funkcjonariuszy lub pracowników
Straży Granicznej,
6b)
określonych w art. 264a Kodeksu karnego oraz art. 10 ustawy z dnia 15 czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy
cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
6c)
określonych w art. 189a i art. 191b Kodeksu karnego i w art. 8 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks karny,
7)
ściganych na mocy umów międzynarodowych ratyfikowanych za uprzednią zgodą wyrażoną
w ustawie, określonych w polskiej ustawie karnej,
8)
określonych w art. 232, art. 233 § 1, 1a, 4 i 6, art. 234, art. 235, art. 236 § 1 i art. 239 § 1
Kodeksu karnego, jeżeli dotyczą przestępstw, o których mowa w pkt 1-7,
9)
o których mowa w pkt 1-8 lub, o których mowa w art. 45 § 2 Kodeksu karnego albo art. 33 § 2 Kodeksu karnego skarbowego - w celu ujawnienia mienia zagrożonego przepadkiem w związku z tymi przestępstwami
- gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne, sąd, na pisemny
wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej lub Komendanta BSWSG, po uzyskaniu pisemnej
zgody Pierwszego Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego, albo na pisemny
wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej, po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego
prokuratora okręgowego, może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną.9)Część wspólna ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie
ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych,
ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1860);
wszedł w życie z dniem 14 grudnia 2023 r.
1a.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami uzasadniającymi
potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.
2.
Pisemną zgodę komendantowi oddziału Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, wydaje
prokurator okręgowy właściwy ze względu na siedzibę tego komendanta.
3.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje sąd okręgowy właściwy miejscowo ze względu
na siedzibę organu Straży Granicznej składającego wniosek.
4.
W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy mogłoby to spowodować utratę informacji lub
zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa:
110)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 9; wszedł w życie z dniem 14 grudnia 2023 r.)
Komendant Główny Straży Granicznej lub Komendant BSWSG, po uzyskaniu pisemnej zgody
Pierwszego Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego,
2)
komendant oddziału Straży Granicznej, po uzyskaniu pisemnej zgody prokuratora, o którym
mowa w ust. 2,
może zarządzić kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie do właściwego miejscowo
sądu okręgowego z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia
przez sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej, organ zarządzający
wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz dokonuje protokolarnego, komisyjnego zniszczenia
materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania.
5.
(uchylony)
6.
W przypadku zarządzenia kontroli operacyjnej wobec osoby podejrzanej lub oskarżonego,
we wniosku organu Straży Granicznej o zarządzenie kontroli operacyjnej zamieszcza
się informację o toczącym się wobec tej osoby postępowaniu.
7.
Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na:
1)
uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków technicznych,
w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;
2)
uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków transportu
lub miejsc innych niż miejsca publiczne;
3)
uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji prowadzonej za
pomocą środków komunikacji elektronicznej;
4)
uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych w informatycznych nośnikach danych, telekomunikacyjnych
urządzeniach końcowych, systemach informatycznych i teleinformatycznych;
5)
uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.
7a.
Kontroli operacyjnej nie stanowią czynności, o których mowa w ust. 7 pkt 2, polegające
na uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu w pomieszczeniach, o których mowa w art. 11 ust.
1 pkt 7a.
7b.
Realizacja czynności, o których mowa w ust. 7a, nie wymaga zgody sądu.
8.
Wniosek organu Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, o zarządzenie przez sąd
kontroli operacyjnej powinien zawierać w szczególności:
1)
numer sprawy i jej kryptonim;
2)
opis przestępstwa z podaniem jego kwalifikacji prawnej;
3)
okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej
bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;
4)
dane osoby lub inne dane pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,
wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu
jej stosowania;
5)
cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej, o której mowa w ust. 7.
9.
Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd okręgowy
może, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta BSWSG lub
komendanta oddziału Straży Granicznej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody prokuratora,
o którym mowa w ust. 1, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, wydać postanowienie
o jednorazowym przedłużeniu kontroli operacyjnej, jeżeli nie ustały przyczyny zarządzenia
tej kontroli.
10.
W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się
nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo ustalenia
sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd okręgowy, na pisemny wniosek Komendanta
Głównego Straży Granicznej, Komendanta BSWSG lub komendanta oddziału Straży Granicznej,
złożony po uzyskaniu pisemnej zgody prokuratora, o którym mowa w ust. 1, może, również
po upływie okresów, o których mowa w ust. 9, wydawać kolejne postanowienia o przedłużeniu
kontroli operacyjnej na następujące po sobie okresy, których łączna długość nie może
przekraczać 12 miesięcy.
10a.
Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant BSWSG albo komendant oddziału Straży
Granicznej może upoważnić swojego zastępcę do składania wniosków, o których mowa odpowiednio
w ust. 1, 4, 9 i 10, lub do zarządzania kontroli operacyjnej w trybie ust. 4.
10b.
Wnioski, postanowienia, pisemne zgody i zarządzenia, o których mowa w ust. 1, 4, 9
i 10, w odniesieniu do spraw realizowanych przez BSWSG, Komendant BSWSG przekazuje
do wiadomości Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego.
11.
Do wniosków, o których mowa w ust. 4, 9 i 10, stosuje się odpowiednio ust. 1a i 8.
Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 4, 9 lub 10, zapoznaje się
z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas stosowania
kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.
12.
Wnioski, o których mowa w ust. 1, 4, 9 i 10, sąd okręgowy rozpoznaje na posiedzeniu,
jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznaniem tych wniosków są wykonywane
w warunkach przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji
niejawnych oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu postępowania karnego. W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i przedstawiciel organu
Straży Granicznej wnioskującego o zarządzenie kontroli operacyjnej.
13.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi
drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych
i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez Straż Graniczną kontroli operacyjnej.
13a.
Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikroprzedsiębiorcą lub małym
przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez Straż
Graniczną kontroli operacyjnej stosownie do posiadanej infrastruktury.
14.
Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,
najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.
15.
Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, informuje właściwego prokuratora
o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu
tej kontroli.
16.
W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub
mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Komendant Główny Straży
Granicznej, Komendant BSWSG lub komendant oddziału Straży Granicznej przekazuje prokuratorowi,
o którym mowa w ust. 1, wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej. W
postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio
art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.
16a.
(uchylony)
16b.
(uchylony)
16c.
(uchylony)
16d.
(uchylony)
16e.
(uchylony)
16f.
W przypadku, gdy materiały, o których mowa w ust. 16:
1)
zawierają informacje, o których mowa w art. 178 Kodeksu postępowania karnego, Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant BSWSG albo komendant oddziału Straży
Granicznej zarządza ich niezwłoczne, komisyjne i protokolarne zniszczenie;
2)
mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego, albo informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji,
o których mowa w art. 180 § 2 Kodeksu postępowania karnego, Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant BSWSG albo komendant oddziału Straży
Granicznej przekazuje prokuratorowi te materiały.
16g.
W przypadku, o którym mowa w ust. 16f pkt 2, prokurator niezwłocznie po otrzymaniu
materiałów, kieruje je do sądu, który zarządził kontrolę operacyjną albo wyraził na
nią zgodę w trybie określonym w ust. 4, wraz z wnioskiem o:
1)
stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o których mowa
w ust. 16f pkt 2;
2)
dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów zawierających informacje
stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w
art. 180 § 2 Kodeksu postępowania karnego, nieobjęte zakazami określonymi w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu postępowania karnego z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.
16h.
Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez prokuratora, wydaje postanowienie o dopuszczeniu
do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów, o których mowa w ust. 16g pkt 2,
gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być
ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza niezwłoczne zniszczenie materiałów,
których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.
16i.
Na postanowienie sądu w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania w postępowaniu karnym
materiałów, o których mowa w ust. 16g pkt 2, prokuratorowi przysługuje zażalenie.
Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
16j.
Organ Straży Granicznej jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu
materiałów, o którym mowa w ust. 16h, oraz niezwłocznego, komisyjnego i protokolarnego
zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.
Organ Straży Granicznej niezwłocznie informuje prokuratora, o którym mowa w ust. 16g,
o zniszczeniu tych materiałów.
17.
Osobie, w stosunku do której była stosowana kontrola operacyjna, nie udostępnia się
materiałów zgromadzonych podczas tej kontroli. Przepis nie narusza uprawnień wynikających
z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.
17a10)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 9; wszedł w życie z dniem 14 grudnia 2023 r..
Sąd okręgowy, Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy, prokurator
okręgowy i organ Straży Granicznej prowadzą rejestry postanowień, pisemnych zgód,
wniosków i zarządzeń dotyczących kontroli operacyjnej. Rejestry prowadzi się w formie
elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.
18.
Organ Straży Granicznej, który wnioskował o zarządzenie kontroli operacyjnej, dokonuje
niezwłocznie po zakończeniu kontroli protokolarnego, komisyjnego zniszczenia zgromadzonych
podczas stosowania kontroli operacyjnej materiałów niezawierających dowodów pozwalających
na wszczęcie postępowania karnego lub niemających znaczenia dla toczącego się postępowania
karnego.
18a.
O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa
w ust. 18, organ Straży Granicznej jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania
prokuratora, o którym mowa w ust. 1.
19.
Na postanowienia sądu, o których mowa w:
1)
ust. 1, 4, 9 i 10 - przysługuje zażalenie organowi Straży Granicznej, który złożył
wniosek o wydanie tego postanowienia;
2)
ust. 4 i 16c - przysługuje zażalenie właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust. 1.
Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
20.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,
ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji,
określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokumentowania kontroli operacyjnej oraz
przechowywania i przekazywania wniosków i zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania
oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli,
uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i
uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.
Art. 9f.
1.
W sprawach o przestępstwa:
1)
określone w art. 228 i art. 229 Kodeksu karnego, popełnione przez funkcjonariuszy i pracowników Straży Granicznej w związku z wykonywaniem
obowiązków służbowych, a także funkcjonariuszy i pracowników Policji i Służby Ochrony
Państwa lub strażaków Państwowej Straży Pożarnej w przypadku, o którym mowa w art.
1 ust. 2 pkt 4a,
1a)
określone w art. 229 Kodeksu karnego, popełnione przez osoby niebędące funkcjonariuszami lub pracownikami Straży Granicznej
w związku z wykonywaniem czynności służbowych przez funkcjonariuszy lub pracowników
Straży Granicznej, a także funkcjonariuszy i pracowników Policji i Służby Ochrony
Państwa lub strażaków Państwowej Straży Pożarnej w przypadku, o którym mowa w art.
1 ust. 2 pkt 4a,
2)
określone w art. 163 § 1, art. 164 § 1, art. 165 § 1, art. 166 § 1 i 2, art. 167, art. 168, art.
171, art. 172, art. 173 § 1, art. 258, art. 264 § 2-4, art. 270a § 1 i 2, art. 271a
§ 1 i 2 oraz art. 277a § 1 Kodeksu karnego,
2a)
określone w art. 264a Kodeksu karnego oraz art. 10 ustawy z dnia 15 czerwca 2012 r. o skutkach powierzania wykonywania pracy
cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2b)
określone w art. 189a i art. 191b Kodeksu karnego i w art. 8 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks karny,
2c)
określone w art. 270-276 Kodeksu karnego dotyczące wiarygodności dokumentów uprawniających do przekraczania granicy państwowej,
dokumentów uprawniających do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub dokumentów
wymaganych do ich wydania,
3)
określone w art. 86, 87 i art. 91 Kodeksu karnego skarbowego,
4)
pozostające w związku z przemieszczaniem przez granicę państwową wyrobów akcyzowych
podlegających obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy, jak również przedmiotów określonych
w przepisach o broni i amunicji, o materiałach wybuchowych oraz o prekursorach materiałów
wybuchowych podlegających ograniczeniom, a także o przeciwdziałaniu narkomanii,
5)
ścigane na mocy umów międzynarodowych
- czynności operacyjno-rozpoznawcze, zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej
wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz ustalenia sprawców i uzyskania dowodów
przestępstwa, mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny nabycia, zbycia lub przejęcia
przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie,
posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu
korzyści majątkowej.
2.
Czynności operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w ust. 1, mogą polegać także na
złożeniu propozycji nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa,
ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi
obrót są zabronione, a także przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej.
3.
Komendant Główny Straży Granicznej w sprawach o przestępstwa, o których mowa w ust.
1 pkt 1-2 w odniesieniu do funkcjonariuszy i pracowników BSWSG oraz w sprawach o przestępstwa,
o których mowa w ust. 1 pkt 2a, 2b, 2c i 3-5, Komendant BSWSG w sprawach o przestępstwa,
o których mowa w ust. 1 pkt 1-2, a komendant oddziału Straży Granicznej w sprawach
o przestępstwa, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5, może zarządzić, na czas określony,
czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, po uzyskaniu pisemnej zgody prokuratora okręgowego
właściwego ze względu na siedzibę organu Straży Granicznej zarządzającego te czynności,
którego na bieżąco informuje o ich wynikach. Prokurator może zarządzić zaniechanie
czynności w każdym czasie.
3a.
Przed wydaniem pisemnej zgody prokurator zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi
przeprowadzenie czynności, o których mowa w ust. 1 i 2.
4.
Czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące.
Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant BSWSG lub komendant oddziału Straży
Granicznej może, po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, o którym mowa
w ust. 3, jednorazowo przedłużyć stosowanie czynności na okres nie dłuższy niż kolejne
3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny ich zarządzenia. Przepis ust. 3a stosuje się
odpowiednio.
4a.
W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania czynności, o których mowa w ust.
1, pojawią się nowe okoliczności istotne dla sprawdzenia uzyskanych wcześniej, wiarygodnych
informacji o przestępstwie oraz ustalenia sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa,
Komendant Główny Straży Granicznej w sprawach o przestępstwa, o których mowa w ust.
1, Komendant BSWSG w sprawach o przestępstwa, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 1a,
a komendant oddziału Straży Granicznej w sprawach o przestępstwa, o których mowa w
ust. 1 pkt 2-5, może, po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, zarządzić
kontynuowanie czynności przez czas oznaczony również po upływie okresów, o których
mowa w ust. 4.
5.
Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być stosowane środki
techniczne umożliwiające uzyskiwanie i utrwalanie treści informacji, w tym obrazu
lub dźwięku.
5a.
Zarządzenia, pisemne zgody i wnioski, o których mowa w ust. 3, 4 i 4a w odniesieniu
do spraw realizowanych przez BSWSG, Komendant BSWSG przekazuje do wiadomości Inspektorowi
Nadzoru Wewnętrznego.
6.
W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub
mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Komendant Główny Straży
Granicznej, Komendant BSWSG lub komendant oddziału Straży Granicznej przekazuje właściwemu
prokuratorowi okręgowemu, o którym mowa w ust. 3, wszystkie materiały zgromadzone
podczas stosowania czynności, o których mowa w ust. 1 i 2. W postępowaniu przed sądem,
w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.
6a.
Zgromadzone podczas wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, materiały
niezawierające dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub dowodów
mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego podlegają niezwłocznemu,
protokolarnemu i komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza organ Straży
Granicznej, który wnioskował o zarządzenie czynności.
6b.
O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa
w ust. 6a, organ Straży Granicznej jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania
właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 3.
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,
określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,
o których mowa w ust. 1 i 2, przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia
materiałów uzyskanych podczas tych czynności, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego
charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów, oraz wzory stosowanych
druków i rejestrów.
Art. 9g.
1.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu udokumentowania
przestępstw, o których mowa w art. 9e ust. 1, albo ustalenia tożsamości osób uczestniczących
w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa Komendant Główny Straży
Granicznej, Komendant BSWSG lub komendant oddziału Straży Granicznej może zarządzić
niejawne nadzorowanie wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami
przestępstwa, jeżeli nie stworzy to zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.
2.
O zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia się niezwłocznie właściwego ze względu
na siedzibę organu zawiadamiającego prokuratora okręgowego, który może nakazać zaniechanie
czynności w każdym czasie.
2a.
Zarządzenia, o których mowa w ust. 1, oraz informacja o nakazie zaniechania czynności,
o którym mowa w ust. 2, w odniesieniu do spraw realizowanych przez BSWSG, Komendant
BSWSG przekazuje do wiadomości Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego.
3.
Organ Straży Granicznej, o którym mowa w ust. 1, bieżąco informuje prokuratora okręgowego,
o którym mowa w ust. 2, o wynikach przeprowadzonych czynności.
4.
Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1, mogą być stosowane środki techniczne
umożliwiające uzyskiwanie i utrwalanie treści informacji, w tym obrazu lub dźwięku.
5.
Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, organy i instytucje publiczne oraz
przedsiębiorcy są obowiązani dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty
przestępstwa w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości
lub w części.
6.
W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub
mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Komendant Główny Straży
Granicznej, Komendant BSWSG lub komendant oddziału Straży Granicznej przekazuje prokuratorowi
okręgowemu, o którym mowa w ust. 2, wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania
czynności, o których mowa w ust. 1. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się
odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości
określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,
o których mowa w ust. 1, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru
podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.
Art. 10.
1.
Komendant placówki Straży Granicznej koordynuje działania organów, służb i instytucji
funkcjonujących w przejściach granicznych w zakresie, o którym mowa w art. 9 ust.
1.
2.
Komendant placówki Straży Granicznej w celu zapewnienia bezpieczeństwa i przeciwdziałania
zagrożeniom w komunikacji lotniczej, w uzasadnionych przypadkach, występuje do zarządzającego
lotniskiem z wnioskiem o bezzwłoczne uniemożliwienie wykonywania pracy lub czynności
zleconych osobom wykonującym zadania związane z kontrolą bezpieczeństwa w portach
lotniczych.
3.
Komendant oddziału Straży Granicznej w przypadku powzięcia wiadomości o wszczęciu
postępowania karnego o przestępstwo umyślne przeciwko osobie, o której mowa w ust.
2, wykonującej zadania związane z kontrolą bezpieczeństwa w portach lotniczych lub
o tym, że osoba ta wykonywała obowiązki służbowe znajdując się w stanie po użyciu
alkoholu, środka odurzającego lub innej podobnie działającej substancji lub środka,
niezwłocznie przekazuje tę wiadomość komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu
miejscowo w sprawie wykreślenia tej osoby z listy kwalifikowanych pracowników ochrony
fizycznej lub kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego, zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia .
4.
Komendant wojewódzki Policji informuje komendanta oddziału Straży Granicznej o wykreśleniu
z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej lub kwalifikowanych pracowników
zabezpieczenia technicznego osoby, o której komendant oddziału Straży Granicznej przekazał
wiadomość, o której mowa w ust. 3.
5.
Komendant Główny Straży Granicznej zawiadamia niezwłocznie ministra właściwego do
spraw wewnętrznych o powzięciu wiadomości o zaistnieniu przesłanek, o których mowa
w art. 22 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia, związanych z wykonywaniem przez przedsiębiorców działalności gospodarczej w zakresie
usług ochrony osób i mienia.
Art. 10a.
1.
Straż Graniczna w celu realizacji ustawowych zadań jest uprawniona do przetwarzania
informacji, w tym danych osobowych, oraz ich wymiany z właściwymi organami i instytucjami
Unii Europejskiej oraz innych państw, a także organizacjami międzynarodowymi, w tym
z Międzynarodową Organizacją Policji Kryminalnej - Interpol.
2.
Straż Graniczna przetwarza dane osobowe w zakresie niezbędnym do realizacji ustawowych
zadań lub wykonywania uprawnień związanych z zapobieganiem i zwalczaniem przestępstw
oraz przestępstw skarbowych, a także wykroczeń oraz wykroczeń skarbowych, w tym dane
osobowe, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych
w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, przy czym dane dotyczące kodu genetycznego obejmują informacje wyłącznie o niekodującej
części DNA.
3.
Danych osobowych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych
w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, nie pobiera się, w przypadku gdy nie mają one przydatności wykrywczej, dowodowej
lub identyfikacyjnej.
4.
Straż Graniczna przetwarza dane osobowe w zakresie niezbędnym do realizacji ustawowych
zadań lub wykonywania uprawnień związanych z prowadzeniem postępowań administracyjnych,
dokonywaniem kontroli granicznej, realizacją czynności administracyjno-porządkowych
oraz innych kontroli albo czynności, do prowadzenia których funkcjonariusze Straży
Granicznej są uprawnieni na podstawie ustaw, w tym mają prawo przetwarzać dane osobowe,
o których mowa w art. 9 i art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia
27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) 11)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2., zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 2016/679”, z wyłączaniem danych dotyczących
kodu genetycznego.
5.
W przypadku podejrzanych Straż Graniczna w celach, o których mowa w art. 11 ust. 1
pkt 5c lit. b, pobiera:
1)
wymazy ze śluzówki policzków oraz imiona, nazwiska lub pseudonimy, imiona i nazwiska
rodowe rodziców tych osób, datę i miejsce urodzenia, adres zamieszkania, numer PESEL,
obywatelstwo i płeć;
2)
odciski linii papilarnych palców i dłoni oraz imiona, nazwiska lub pseudonimy, imiona
i nazwiska rodowe rodziców tych osób, datę i miejsce urodzenia, oznaczenie i cechy
identyfikacyjne dokumentu tożsamości, adres zamieszkania, numer PESEL, obywatelstwo
i płeć, oznaczenie i numer sprawy, miejsce i powód daktyloskopowania, obrazy odcisków
linii papilarnych, rodzaj rejestracji, datę rejestracji.
6.
Przetwarzanie danych osobowych przez Straż Graniczną w celach, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych
w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, odbywa się na podstawie ustawy, prawa Unii Europejskiej oraz postanowień umów międzynarodowych.
7.
Straż Graniczna, podejmując działania na podstawie informacji, w tym danych osobowych,
przetwarzanych przez Międzynarodową Organizację Policji Kryminalnej - Interpol może
wystąpić o przekazanie informacji uzupełniających, w zakresie umożliwiającym wykonanie
tych działań. Wymiana informacji uzupełniających odbywa się za pośrednictwem komórki
organizacyjnej Komendy Głównej Policji wyznaczonej do wykonywania zadań Krajowego
Biura Interpolu.
8.
Straż Graniczna, w zakresie swojej właściwości, przetwarza informacje, w tym dane
osobowe, uzyskane ze zbiorów danych prowadzonych przez inne służby, instytucje państwowe
oraz organy władzy publicznej. Służby, instytucje państwowe oraz organy władzy publicznej
są obowiązane do nieodpłatnego udostępnienia Straży Granicznej informacji, w tym danych
osobowych. W szczególności Straż Graniczna jest uprawniona do uzyskiwania informacji,
w tym danych osobowych:
1)
gromadzonych w administrowanych przez nich zbiorach danych lub rejestrach;
2)
uzyskanych przez te służby lub organy w wyniku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych,
w tym prowadzonej kontroli operacyjnej.
9.
Podmioty, o których mowa w ust. 8, mogą wyrazić pisemną zgodę na udostępnianie danych
zgromadzonych w zbiorach danych jednostkom organizacyjnym Straży Granicznej, w drodze
teletransmisji, bez konieczności składania wniosku pisemnie w postaci papierowej lub
elektronicznej, jeżeli jednostki te spełniają łącznie następujące warunki:
1)
posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu
oraz jakie dane uzyskał;
2)
posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie
danych niezgodnie z celem ich uzyskania;
3)
jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności.
10.
Przetwarzanie informacji, w tym danych osobowych, przez Straż Graniczną może mieć
charakter niejawny, odbywać się bez zgody i wiedzy osoby, której dotyczą, oraz z wykorzystaniem
środków technicznych.
11.
Komendant Główny Straży Granicznej jest administratorem danych osobowych przetwarzanych
przez Straż Graniczną w celu realizacji ustawowych zadań.
1212)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
Komendant Główny Straży Granicznej może upoważnić do przetwarzania danych osobowych,
o których mowa w ust. 11, komendantów oddziałów Straży Granicznej, komendantów placówek
i dywizjonów Straży Granicznej, Rektora-Komendanta WSSG, Komendanta BSWSG, komendantów
ośrodków szkolenia Straży Granicznej, komendantów ośrodków Straży Granicznej oraz
kierowników komórek organizacyjnych Komendy Głównej Straży Granicznej.
13.
Komendant Główny Straży Granicznej może upoważnić osoby, o których mowa w ust. 12,
do udzielania i cofania, w jego imieniu, upoważnień do przetwarzania danych osobowych,
o których mowa w ust. 11, podległym im pracownikom i funkcjonariuszom Straży Granicznej.
14.
Wyłączenia wynikające z przepisów o ochronie danych osobowych nie naruszają prawa
osoby do ubiegania się o informacje jej dotyczące, w formie podania o zaświadczenie,
jeżeli osoba wykaże interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub
stanu prawnego.
15.
Straż Graniczna udostępnia właściwym podmiotom informacje, o których mowa w art. 1
ust. 2 pkt 9, w tym dane osobowe, na wniosek przekazany pisemnie w postaci papierowej
lub elektronicznej, który powinien zawierać podstawę prawną, przeznaczenie oraz wskazanie,
w zależności od rodzaju informacji, jakie mają zostać udostępnione, przedziału czasowego
podlegającego sprawdzeniu, danych osoby, pojazdu, dokumentu podlegających sprawdzeniu,
a także podpis upoważnionej osoby.
16.
Przepisu ust. 15 nie stosuje się do udostępniania informacji, w tym danych osobowych,
podmiotom występującym o ich przekazanie w związku z wykonywaniem przez te podmioty
czynności operacyjno-rozpoznawczych lub prowadzeniem postępowań przygotowawczych.
17.
Udostępnianie informacji, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 9, w tym danych osobowych,
może nastąpić w drodze teletransmisji, bez konieczności składania pisemnego wniosku,
jeżeli odrębne przepisy dotyczące zadań i uprawnień podmiotów, o których mowa w art.
1 ust. 2 pkt 9, przewidują taką możliwość, podmioty spełniają określone w tych przepisach
warunki, a Komendant Główny Straży Granicznej wyrazi pisemną zgodę w postaci papierowej
lub elektronicznej na taki sposób udostępnienia informacji, w tym danych osobowych.
18.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości
określi, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania wymazów ze śluzówki policzków,
gromadzenia odcisków linii papilarnych oraz zdjęć sygnalitycznych osób podejrzanych
lub podejrzanych o popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, osób
o nieustalonej tożsamości lub osób usiłujących ukryć swoją tożsamość, warunki przechowywania,
wykorzystania i sposób ich przekazywania innym organom uprawnionym na podstawie przepisów
odrębnych, a także wzory wykorzystywanych dokumentów, uwzględniając przypadki i sposoby
pobierania odcisków linii papilarnych, przeprowadzania wywiadu daktyloskopijnego oraz
wykonywania zdjęć sygnalitycznych, a także kierując się potrzebą ochrony tych danych
przed nieuprawnionym dostępem.
Art. 10aa.
1.
Wykonując czynności, o których mowa w art. 9 ust. 1, zlecone przez właściwe organy
państwowe, Straż Graniczna posiada bezpośredni dostęp w celu wglądu do informacji
o osobach poszukiwanych, o których mowa w art. 20 ust. 2a pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji .
2.
Straż Graniczna informuje Policję o odnalezieniu osoby poszukiwanej oraz może wnioskować
o przekazanie przez Policję informacji uzupełniających lub dokumentów, w zakresie
umożliwiającym wykonanie czynności zleconych przez właściwe organy państwowe.
3.
Policja przekazuje na wniosek Straży Granicznej informacje uzupełniające lub dokumenty
we wnioskowanym przez Straż Graniczną zakresie.
4.
Bezpośredni dostęp, o którym mowa w ust. 1, uzyskuje się za pomocą systemów teleinformatycznych.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób informowania
Policji o odnalezieniu przez Straż Graniczną osób poszukiwanych, o których mowa w
art. 20 ust. 2a pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, oraz sposób przekazywania przez Policję informacji o aktualności czynności zleconych
przez właściwe organy państwowe oraz innych informacji uzupełniających lub dokumentów,
uwzględniając sprawną i skuteczną realizację czynności zleconych, a także konieczność
zapewnienia zupełności i przejrzystości przekazywanych informacji i dokumentów.
Art. 10b.
1.
W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw oraz przestępstw skarbowych Straż Graniczna
może uzyskiwać dane niestanowiące treści odpowiednio, przekazu telekomunikacyjnego,
przesyłki pocztowej albo przekazu w ramach usługi świadczonej drogą elektroniczną,
określone w:
1)
art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne , zwane dalej „danymi telekomunikacyjnymi”,
2)
art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe , zwane dalej „danymi pocztowymi”,
3)
art. 18 ust. 1-5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną , zwane dalej „danymi internetowymi”
- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.
2.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy lub usługodawca świadczący usługi
drogą elektroniczną udostępnia nieodpłatnie dane, o których mowa w ust. 1:
1)
funkcjonariuszowi wskazanemu w pisemnym wniosku Komendanta Głównego Straży Granicznej,
Komendanta BSWSG lub komendanta oddziału Straży Granicznej albo osoby przez nich upoważnionej;
2)
na ustne żądanie funkcjonariusza posiadającego pisemne upoważnienie osób, o których
mowa w pkt 1;
3)
za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej funkcjonariuszowi posiadającemu pisemne
upoważnienie osób, o których mowa w pkt 1.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udostępnianie danych, o których mowa w
ust. 1, odbywa się bez udziału pracowników przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, operatora
pocztowego lub usługodawcy świadczącego usługi drogą elektroniczną lub przy niezbędnym
ich udziale, jeżeli możliwość taka jest przewidziana w porozumieniu zawartym pomiędzy
Komendantem Głównym Straży Granicznej a tym podmiotem.
4.
Udostępnienie Straży Granicznej danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za
pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, jeżeli:
1)
wykorzystywane sieci telekomunikacyjne zapewniają:
a)
możliwość ustalenia osoby uzyskującej dane, ich rodzaju oraz czasu, w którym zostały
uzyskane,
b)
zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające osobie nieuprawnionej dostęp
do danych;
2)
jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem zadań wykonywanych przez jednostki organizacyjne
Straży Granicznej albo prowadzonych przez nie czynności.
5.
Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant BSWSG i komendant oddziału Straży Granicznej
prowadzą rejestry wystąpień o uzyskanie danych telekomunikacyjnych, pocztowych i internetowych
zawierające informacje identyfikujące jednostkę organizacyjną Straży Granicznej i
funkcjonariusza uzyskującego te dane, ich rodzaj, cel uzyskania oraz czas, w którym
zostały uzyskane. Rejestry prowadzi się w formie elektronicznej, z zachowaniem przepisów
o ochronie informacji niejawnych.
6.
Dane, o których mowa w ust. 1, które mają znaczenie dla postępowania karnego, Komendant
Główny Straży Granicznej, Komendant BSWSG lub komendant oddziału Straży Granicznej
przekazują prokuratorowi właściwemu miejscowo lub rzeczowo. Prokurator podejmuje decyzję
o zakresie i sposobie wykorzystania przekazanych danych.
7.
Dane, o których mowa w ust. 1, które nie mają znaczenia dla postępowania karnego,
podlegają niezwłocznemu, komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.
8.
Dane, o których mowa w ust. 1, pobiera się i udostępnia się także organom ścigania
państw członkowskich Unii Europejskiej i innych państw, agencjom Unii Europejskiej
zajmującym się zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości oraz Międzynarodowej Organizacji
Policji Kryminalnej - Interpol na ich wniosek, jeżeli następuje to w celu wykrywania
przestępstw oraz ścigania ich sprawców albo w celu ratowania życia i zdrowia ludzkiego.
Art. 10ba.
1.
Kontrolę nad uzyskiwaniem przez Straż Graniczną danych telekomunikacyjnych, pocztowych
lub internetowych sprawuje sąd okręgowy właściwy dla siedziby składającego wniosek
organu Straży Granicznej.
2.
Organ Straży Granicznej, który wystąpił z wnioskiem, przekazuje, z zachowaniem przepisów
o ochronie informacji niejawnych, sądowi okręgowemu, o którym mowa w ust. 1, w okresach
półrocznych, sprawozdanie obejmujące:
1)
liczbę przypadków pozyskania w okresie sprawozdawczym danych telekomunikacyjnych,
pocztowych lub internetowych oraz rodzaj tych danych;
2)
kwalifikacje prawne czynów, w związku z zaistnieniem których wystąpiono o dane telekomunikacyjne,
pocztowe lub internetowe.
3.
W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, sąd okręgowy może zapoznać się z materiałami
uzasadniającymi udostępnienie Straży Granicznej danych telekomunikacyjnych, pocztowych
lub internetowych.
4.
Sąd okręgowy informuje organ Straży Granicznej o wyniku kontroli w terminie 30 dni
od jej zakończenia.
5.
Kontroli, o której mowa w ust. 1, nie podlega uzyskiwanie danych na podstawie art.
10bb ust. 1.
Art. 10bb.
1.
W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw oraz przestępstw skarbowych Straż Graniczna
może uzyskiwać dane:
1)
z wykazu, o którym mowa w art. 179 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,
2)
o których mowa w art. 161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,
3)
w przypadku użytkownika, który nie jest osobą fizyczną numer zakończenia sieci oraz
siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, firmę lub nazwę i formę
organizacyjną tego użytkownika,
4)
w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej - także nazwę miejscowości
oraz ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci, udostępnione użytkownikowi
- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.
2.
Do udostępniania i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 10b
ust. 2-8 stosuje się.
Art. 10c.
113)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem rozwoju rynku finansowego oraz ochrony inwestorów na tym rynku (Dz. U. poz. 1723), która weszła w życie z dniem 29 września 2023 r..
Jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia przestępstwom, o których mowa
w art. 9e ust. 1, lub ich wykrycia, ustalenia ich sprawców, uzyskania i utrwalenia
dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych
pochodzących z tych przestępstw albo ich równowartości, Straż Graniczna może korzystać
z informacji i danych:
1)
stanowiących tajemnicę skarbową, przetwarzanych przez organy administracji rządowej
i samorządu terytorialnego;
2)
stanowiących tajemnicę zawodową, o której mowa w art. 9e ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych ;
3)
stanowiących tajemnicę bankową, o której mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe ;
4)
stanowiących indywidualne dane, o których mowa w art. 79 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;
5)
stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych ;
6)
stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
funduszami inwestycyjnymi ;
7)
stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi ;
8)
stanowiących tajemnicę w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej ;
9)
stanowiących tajemnicę w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych ;
10)
stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym ;
11)
stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych ;
12)
stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. o finansowaniu społecznościowym dla przedsięwzięć gospodarczych
i pomocy kredytobiorcom .
213)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem rozwoju rynku finansowego oraz ochrony inwestorów na tym rynku (Dz. U. poz. 1723), która weszła w życie z dniem 29 września 2023 r..
Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, oraz informacje związane z przekazywaniem
tych informacji i danych podlegają ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie
informacji niejawnych i mogą być udostępniane jedynie funkcjonariuszom prowadzącym
czynności w danej sprawie i ich przełożonym, uprawnionym do sprawowania nadzoru nad
prowadzonymi przez nich w tej sprawie czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi. Akta
zawierające te informacje i dane udostępnia się ponadto wyłącznie sądom i prokuratorom,
jeżeli następuje to w celu ścigania karnego.
313)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem rozwoju rynku finansowego oraz ochrony inwestorów na tym rynku (Dz. U. poz. 1723), która weszła w życie z dniem 29 września 2023 r..
Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się nieodpłatnie na podstawie
postanowienia wydanego na pisemny wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta
BSWSG albo komendanta oddziału Straży Granicznej przez sąd okręgowy właściwy miejscowo
ze względu na siedzibę wnioskującego organu.
413)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem rozwoju rynku finansowego oraz ochrony inwestorów na tym rynku (Dz. U. poz. 1723), która weszła w życie z dniem 29 września 2023 r..
Informacje i dane, o których mowa w ust. 1:
1)
dotyczące dokumentacji związanej z nadaniem NIP oraz aktualizowaniem danych zawartych
w zgłoszeniach identyfikacyjnych, określonej w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji
podatników i płatników ,
2)
zawarte w aktach niezawierających informacji, o których mowa w art. 182 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ,
3)
dotyczące zawarcia z osobą fizyczną, osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej umowy o wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, lub czynności, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, umożliwiające weryfikację zawarcia takich umów i czasu ich obowiązywania, a także
dane teleadresowe umożliwiające nawiązanie kontaktu z tą osobą fizyczną, osobą prawną
lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej,
4)
dotyczące objęcia osoby fizycznej ubezpieczeniem społecznym i zwaloryzowanej wysokości
składek na ubezpieczenie emerytalne osoby fizycznej, a także dane płatnika składek,
o których mowa w art. 40, art. 45 i art. 50 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
społecznych,
5)
niezbędne do ustalenia, czy osoba fizyczna, osoba prawna lub podmiot nieposiadający
osobowości prawnej dokonywali transakcji dotyczących towarów giełdowych, o których
mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
6)
niezbędne do ustalenia, czy osoba fizyczna, osoba prawna lub podmiot nieposiadający
osobowości prawnej jest uczestnikiem funduszu inwestycyjnego albo inwestorem alternatywnej
spółki inwestycyjnej, o których mowa w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
funduszami inwestycyjnymi,
7)
dotyczące ustalenia, czy osoba fizyczna, osoba prawna lub podmiot nieposiadający osobowości
prawnej jest stroną umowy dotyczącej obrotu instrumentami finansowymi, o której mowa
w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,
8)
dotyczące ustalenia, czy osoba fizyczna, osoba prawna lub podmiot nieposiadający osobowości
prawnej jest ubezpieczającym, ubezpieczonym lub uprawnionym z umowy ubezpieczenia
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej,
9)
dotyczące zawarcia z osobą fizyczną, osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej umowy o świadczenie usług płatniczych, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, umożliwiające weryfikację zawarcia takich umów i czasu ich obowiązywania, a także
dane teleadresowe umożliwiające nawiązanie kontaktu z tą osobą fizyczną, osobą prawną
lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej,
10)
dotyczące ustalenia, czy osoba fizyczna, osoba prawna lub podmiot nieposiadający osobowości
prawnej jest klientem usługi finansowania społecznościowego, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1503
z dnia 7 października 2020 r. w sprawie europejskich dostawców usług finansowania
społecznościowego dla przedsięwzięć gospodarczych oraz zmieniającego rozporządzenie
(UE) 2017/1129 i dyrektywę (UE) 2019/1937
- udostępnia się nieodpłatnie, w formie pisemnej lub za pomocą środków komunikacji
elektronicznej, na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta BSWSG
albo komendanta oddziału Straży Granicznej lub upoważnionych przez nich pisemnie funkcjonariuszy.
513)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem rozwoju rynku finansowego oraz ochrony inwestorów na tym rynku (Dz. U. poz. 1723), która weszła w życie z dniem 29 września 2023 r..
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:
1)
numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został ustalony;
2)
opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej;
3)
okoliczności uzasadniające potrzebę udostępnienia informacji i danych;
4)
wskazanie podmiotu, którego informacje i dane dotyczą;
5)
wskazanie podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji i danych;
6)
rodzaj i zakres informacji i danych.
5a14)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera informacje określone w ust. 5 pkt 1, 2 i
4-6.
615)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Po rozpatrzeniu wniosku, o którym mowa w ust. 3, sąd, w drodze postanowienia, wyraża
zgodę na udostępnienie informacji i danych wskazanego podmiotu, określając ich rodzaj,
zakres oraz podmiot obowiązany do ich udostępnienia, albo odmawia udzielenia zgody
na udostępnienie informacji i danych. Przepis art. 9e ust. 12 stosuje się odpowiednio.
7.
Na postanowienie sądu, o którym mowa w ust. 6, przysługuje zażalenie organowi Straży
Granicznej wnioskującemu o wydanie postanowienia. Do zażalenia stosuje się odpowiednio
przepisy Kodeksu postępowania karnego.
8.
W przypadku wyrażenia przez sąd zgody na udostępnienie informacji, uprawniony przez
sąd organ Straży Granicznej pisemnie informuje podmiot obowiązany do udostępnienia
informacji i danych o rodzaju i zakresie informacji i danych, które mają być udostępnione,
podmiocie, którego informacje i dane dotyczą, oraz o osobie funkcjonariusza upoważnionego
do ich odbioru. Do pisemnej informacji dołącza się postanowienie sądu.
9.
W terminie do 120 dni od dnia przekazania informacji i danych, o których mowa w ust.
1, Straż Graniczna, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11, informuje podmiot, o którym mowa
w ust. 5 pkt 4, o postanowieniu sądu wyrażającym zgodę na udostępnienie informacji
i danych.
1010)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 9; wszedł w życie z dniem 14 grudnia 2023 r..
Sąd, który wydał postanowienie o udostępnieniu informacji i danych, na wniosek Komendanta
Głównego Straży Granicznej lub w odniesieniu do spraw realizowanych przez BSWSG na
wniosek Komendanta BSWSG, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Pierwszego Zastępcy
Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego, może odroczyć, w drodze postanowienia,
na czas oznaczony, z możliwością dalszego przedłużania, obowiązek, o którym mowa w
ust. 9, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że poinformowanie podmiotu, o którym mowa
w ust. 5 pkt 4, może zaszkodzić wynikom podjętych czynności operacyjno-rozpoznawczych.
Przepis art. 9e ust. 12 stosuje się odpowiednio.
11.
Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 9 lub 10, zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze,
podmiot wskazany w ust. 5 pkt 4 jest powiadamiany o postanowieniu sądu o udostępnieniu
informacji i danych przez prokuratora lub, na jego polecenie, przez Straż Graniczną
przed zamknięciem postępowania przygotowawczego albo niezwłocznie po jego umorzeniu.
12.
Jeżeli informacje i dane, o których mowa w ust. 1, nie dostarczyły podstaw do wszczęcia
postępowania przygotowawczego, organ wnioskujący o wydanie postanowienia pisemnie
zawiadamia o tym podmiot, który informacje i dane przekazał.
13.
Materiały zgromadzone w trybie, o którym mowa w ust. 1-10, niezawierające informacji
potwierdzających zaistnienie przestępstwa podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,
komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza organ Straży Granicznej,
który wnioskował o udostępnienie informacji i danych.
1416)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 13..
Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone naruszeniem przepisów ust.
2 na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
Art. 10d.
1.
Straż Graniczna prowadzi kontrolę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 13a, w celu ustalenia
stanu faktycznego w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących legalności wykonywania
pracy przez cudzoziemców, prowadzenia działalności gospodarczej przez cudzoziemców
oraz powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom.
2.
Kontrolę przeprowadzają funkcjonariusze Straży Granicznej pełniący służbę w jednostkach
organizacyjnych Straży Granicznej, na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli,
zwanego dalej „upoważnieniem”, wystawionego przez właściwego komendanta. Upoważnienie
okazuje się przed rozpoczęciem kontroli.
3.
Upoważnienie zawiera wskazanie podstawy prawnej, oznaczenie organu kontroli, datę
i miejsce wystawienia, imię i nazwisko funkcjonariusza Straży Granicznej uprawnionego
do wykonywania kontroli oraz numer jego legitymacji służbowej, nazwę i adres kontrolowanego,
określenie zakresu przedmiotowego kontroli, wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego
terminu zakończenia kontroli, podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego
stanowiska lub funkcji oraz pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.
4.
W przypadku podejrzenia, że przepisy w zakresie, o którym mowa w ust. 1, nie są przestrzegane,
i okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, kontrole przeprowadza
się na podstawie legitymacji służbowych. Kontrolowanemu doręcza się upoważnienie nie
później niż w terminie 7 dni od podjęcia kontroli. W przypadku kontroli, na podstawie
legitymacji służbowych, kontrolowany ma obowiązek wskazać adres do doręczeń. W przypadku
braku takiego adresu lub gdy wskazany adres okazał się nieprawdziwy, upoważnienie
złożone do akt kontroli uznaje się za doręczone.
5.
Kontrolą mogą być objęci pracodawcy, przedsiębiorcy niezatrudniający pracownika i
inne instytucje, a także w przypadku uzasadnionego podejrzenia naruszenia przepisów,
o których mowa w ust. 1, osoby fizyczne.
6.
Kontrolę przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego oraz w innych miejscach wykonywania
pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej, a także w miejscu przechowywania
wszelkich dokumentów związanych z zatrudnieniem, powierzeniem pracy lub prowadzeniem
działalności gospodarczej.
7.
Podczas wykonywania kontroli funkcjonariusze mogą korzystać z pomieszczeń do pracy
kontrolowanego. Jeżeli przeprowadzenie czynności kontrolnych tego wymaga, mogą one
być przeprowadzone także w jednostce organizacyjnej Straży Granicznej.
8.
Kontrolowany, osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanego lub prowadzenia
jego spraw, pracownik kontrolowanego oraz osoba współdziałająca z kontrolowanym są
obowiązani umożliwić wykonywanie kontroli oraz uczestniczyć w przeprowadzaniu oględzin
miejsc wykonywania pracy.
9.
Kontrolowany ma obowiązek w wyznaczonym terminie udzielać wszelkich wyjaśnień dotyczących
przedmiotu kontroli, dostarczać dokumenty, w tym dokumenty żądane przez kontrolujących
funkcjonariuszy, umożliwić sporządzanie ich kopii oraz zapewnić funkcjonariuszom warunki
do pracy, w tym w miarę możliwości udostępnić samodzielne pomieszczenie i miejsce
do przechowywania dokumentów.
10.
Osoby upoważnione do reprezentowania kontrolowanego lub prowadzenia jego spraw, pracownicy
kontrolowanego, osoby współdziałające z kontrolowanym oraz inne osoby przebywające
w miejscu przeprowadzania kontroli są obowiązani udzielać wyjaśnień dotyczących przedmiotu
kontroli, w zakresie wynikającym z wykonywanych czynności lub zadań.
11.
Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona są obowiązani do poświadczenia zgodności
odpisów i wyciągów oraz kserokopii z dokumentów dostarczonych kontrolującym.
12.
Kontrolowany lub osoby, o których mowa w ust. 10, mogą złożyć funkcjonariuszom kontrolującym
ustne lub pisemne oświadczenia dotyczące przedmiotu kontroli, które załącza się do
protokołu kontroli.
13.
W przypadku wystąpienia w toku kontroli okoliczności wymagających wiadomości specjalistycznych,
w szczególności dotyczących dokumentów potwierdzających legalność wykonywania pracy
przez cudzoziemców, można powołać biegłego.
14.
Po przeprowadzeniu kontroli funkcjonariusz sporządza:
1)
w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w toku kontroli - protokół kontroli;
2)
w przypadku niestwierdzenia nieprawidłowości - notatkę służbową.
15.
Protokół kontroli powinien zawierać w szczególności:
1)
stopień, imię i nazwisko funkcjonariusza oraz numer jego legitymacji służbowej;
2)
datę i miejsce sporządzenia protokołu kontroli;
3)
datę i godzinę rozpoczęcia i zakończenia kontroli;
4)
miejsce przeprowadzenia kontroli;
5)
dane kontrolowanego obejmujące nazwę (firmę) lub imię i nazwisko, adres (siedzibę)
oraz numer REGON, KRS lub NIP;
6)
opis okoliczności uzasadniających przeprowadzenie kontroli;
7)
opis skontrolowanych dokumentów i zezwoleń z podaniem ich numeru, okresu ważności
oraz organu, który dokument lub zezwolenie wydał;
8)
wynik kontroli;
9)
podpis funkcjonariusza sporządzającego protokół kontroli;
10)
podpis kontrolowanego lub adnotację o przyczynach jego braku.
16.
Notatka służbowa powinna zawierać w szczególności:
1)
datę i miejsce sporządzenia notatki;
2)
dane kontrolowanego obejmujące nazwę (firmę) lub imię i nazwisko, adres (siedzibę)
oraz numer REGON, KRS lub NIP;
3)
wynik kontroli;
4)
podpis funkcjonariusza sporządzającego notatkę.
17.
Kontrolowanemu przysługuje prawo zgłoszenia przed podpisaniem protokołu kontroli zastrzeżeń
do ustaleń zawartych w protokole. Zastrzeżenia należy zgłosić na piśmie w terminie
7 dni od dnia przedstawienia protokołu.
18.
Odmowa podpisania protokołu kontroli przez kontrolowanego nie stanowi przeszkody do
podpisania go przez kontrolującego oraz pozostawienia kontrolowanemu kopii protokołu.
19.
W przypadku gdy w przeprowadzaniu kontroli bierze udział tłumacz, protokół kontroli
lub notatka służbowa powinny zawierać imię i nazwisko oraz podpis tłumacza.
20.
(uchylony)
21.
(uchylony)
22.
Straż Graniczna w zakresie wykonywania kontroli, o której mowa w ust. 1, współdziała
z organami administracji publicznej, a w szczególności z Policją, Państwową Inspekcją
Pracy, Krajową Administracją Skarbową, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych oraz związkami
zawodowymi i organizacjami pracodawców.
23.
Organ Straży Granicznej dokonujący kontroli zawiadamia o podejrzeniu naruszenia przepisów
prawa właściwe organy, w szczególności:
1)
Zakład Ubezpieczeń Społecznych - w przypadku naruszenia przepisów w zakresie ubezpieczeń
społecznych oraz składek na Fundusz Pracy;
2)
Państwową Inspekcję Pracy - w przypadku naruszenia przepisów prawa pracy;
3)
Krajową Administrację Skarbową - w przypadku naruszenia przepisów prawa podatkowego
lub prawa celnego;
4)
(uchylony)
5)
Policję lub Prokuraturę - w przypadku podejrzenia popełnienia czynu zabronionego.
23a.
Komendant Główny Straży Granicznej jest obowiązany do przekazywania ministrowi właściwemu
do spraw pracy oraz ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, nie później niż do
dnia 30 kwietnia następnego roku, zbiorczych wyników kontroli, o której mowa w ust.
1, w zakresie dotyczącym powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym
bez ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
z uwzględnieniem liczby kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku oraz procentowego
udziału podmiotów powierzających wykonywanie pracy cudzoziemcom przebywającym bez
ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
w każdym sektorze, o którym mowa w art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy.
24.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
25.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przeprowadzania kontroli,
o której mowa w ust. 1, oraz wzory stosowanych dokumentów, mając na względzie konieczność
zapewnienia sprawności przeprowadzanej kontroli oraz prawidłowego dokumentowania przeprowadzonych
czynności kontrolnych.
Art. 10e.
1.
W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1, 2, 4-5d i 10, Komendant
Główny Straży Granicznej, Komendant BSWSG lub komendant oddziału Straży Granicznej
może zarządzić o zastosowaniu urządzeń uniemożliwiających telekomunikację na określonym
obszarze, przez czas niezbędny do wykonywania czynności przez Straż Graniczną, z uwzględnieniem
konieczności minimalizacji skutków braku możliwości korzystania z usług telekomunikacyjnych.
2.
O zastosowaniu urządzeń, o których mowa w ust. 1, Komendant Główny Straży Granicznej,
Komendant BSWSG lub komendant oddziału Straży Granicznej niezwłocznie informuje Prezesa
Urzędu Komunikacji Elektronicznej.
Art. 10f.
W celu wykonywania zadań w zakresie kontroli ruchu drogowego, o których mowa w art. 129 ust. 4a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym , Straż Graniczna może prowadzić wyszukiwania informacji za pośrednictwem Krajowego
Punktu Kontaktowego, na zasadach określonych w art. 80k-80r tej ustawy.
Art. 11.
1.
Funkcjonariusze, wykonując zadania, o których mowa w art. 1 ust. 2, mają prawo:
1)
dokonywania kontroli granicznej;
2)
dokonywania kontroli osobistej, a także przeglądania zawartości bagaży, sprawdzania
ładunków w portach i na dworcach oraz w środkach komunikacji lotniczej, drogowej,
kolejowej i wodnej:
a)
w razie istnienia uzasadnionego podejrzenia popełniania czynu zabronionego pod groźbą
kary,
b)
w celu znalezienia broni lub innych niebezpiecznych przedmiotów mogących służyć do
popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary,
c)
w celu znalezienia przedmiotów, których użycie może spowodować naruszenie bezpieczeństwa
publicznego lub porządku publicznego,
d)
w celu znalezienia przedmiotów, których posiadanie jest zabronione, a także przedmiotów
podlegających zajęciu na potrzeby postępowań prowadzonych w związku z realizacją czynności,
o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1-5b, 7 lub 10-14,
e)
gdy jest to niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa innych osób, w tym funkcjonariuszy
realizujących czynności służbowe lub osób w stosunku do których są wykonywane czynności
służbowe, gdy osoby te są doprowadzane lub umieszczane lub przebywają w strzeżonym
ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców,
f)
jeżeli zachowanie osób, o których mowa w lit. e, wskazuje, że mogą one stanowić zagrożenie
dla siebie lub z posiadanych informacji wynika, że podejmowały już wcześniej próby
samookaleczenia,
g)
gdy jest to niezbędne dla zapewnienia porządku w strzeżonym ośrodku lub areszcie dla
cudzoziemców.
2a)
dokonywania kontroli bezpieczeństwa w przejściach granicznych, w portach lotniczych
oraz w środkach komunikacji lotniczej, drogowej, kolejowej i wodnej - w celu wykluczenia
możliwości popełnienia przestępstw lub wykroczeń, zwłaszcza skierowanych przeciwko
nienaruszalności granicy państwowej lub bezpieczeństwa w międzynarodowej komunikacji;
2b)
pełnienia wart ochronnych na pokładzie statku powietrznego oraz stosowania niezbędnych
środków, łącznie z użyciem środków przymusu bezpośredniego i broni palnej, w celu
unieszkodliwienia osoby, która stanowi bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa lotu,
zdrowia lub życia pasażerów lub członków załogi;
3)
wydawania wiz i innych zezwoleń na przekroczenie granicy państwowej na podstawie odrębnych
przepisów;
4)
legitymowania lub ustalania w inny sposób tożsamości osoby;
5)
zatrzymywania osób w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i innych ustaw;
5a)
zatrzymywania osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia
lub zdrowia ludzkiego, a także dla mienia;
5aa)
zatrzymywania osób pozbawionych wolności, które:
a)
dokonały ucieczki z aresztu śledczego, zakładu karnego, ze strzeżonego ośrodka lub
z aresztu dla cudzoziemców,
b)
dokonały ucieczki w trakcie konwojowania lub zatrudnienia,
c)
na podstawie zezwolenia właściwego organu opuściły areszt śledczy albo zakład karny
i nie powróciły do niego w wyznaczonym terminie, korzystając z zezwolenia na czasowe
opuszczenie aresztu śledczego lub zakładu karnego lub z przerwy w odbywaniu kary pozbawienia
wolności;
5b)
doprowadzania:
a)
osób, o których mowa w pkt 5, do właściwego organu Straży Granicznej, sądu lub prokuratury,
b)
cudzoziemców, wobec których prowadzone są postępowania określone w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach oraz w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, a także umieszczonych w strzeżonym ośrodku lub areszcie dla cudzoziemców do organu
Straży Granicznej, sądu, prokuratury, jednostki organizacyjnej Policji, wojewody,
Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych,
placówek opiekuńczo-wychowawczych lub podmiotów leczniczych,
c)
cudzoziemców:
-
-którym została wydana decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu podlegająca przymusowemu wykonaniu zgodnie z art. 329 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,
-
-którym odmówiono wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 463 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,
-
-którym została wydana decyzja o wydaleniu podlegająca przymusowemu wykonaniu zgodnie z art. 71 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin ,
-
-podlegających przekazaniu, o którym mowa w art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w art. 393b ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
-
-do granicy państwowej albo do portu lotniczego albo morskiego państwa, do którego cudzoziemiec zostaje doprowadzony;
5c)
pobierania od osób odcisków linii papilarnych lub wymazu ze śluzówki policzków:
a)
w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego,
b)
w celu identyfikacji osób o nieustalonej tożsamości oraz osób usiłujących ukryć swoją
tożsamość, jeżeli ustalenie tożsamości w inny sposób nie jest możliwe;
5d)
pobierania od cudzoziemców odcisków linii papilarnych w trybie i przypadkach określonych
w przepisach odrębnych;
5e)
utrwalania wizerunku osób w celu weryfikacji ich tożsamości, identyfikacji osób o
nieustalonej tożsamości oraz osób usiłujących ukryć swoją tożsamość;
6)
przeszukiwania osób, rzeczy, pomieszczeń i środków transportu w trybie i przypadkach
określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i innych ustaw;
6a)
nakładania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia;
7)
obserwowania i rejestrowania, przy użyciu środków technicznych służących do rejestracji
obrazu i dźwięku, zdarzeń na drogach oraz w innych miejscach publicznych;
7a)
obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu w pomieszczeniach
strzeżonych ośrodków, aresztów dla cudzoziemców lub w pomieszczeniach przeznaczonych
dla osób zatrzymanych oraz w innych wykorzystywanych przez Straż Graniczną obiektach
i obszarach - w celu zapewnienia bezpieczeństwa przebywającym w nich osobom;
7b)
obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu lub dźwięku w
miejscach innych niż publiczne w trakcie interwencji;
8)
zatrzymywania pojazdów i wykonywania innych czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego
w trybie i przypadkach określonych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;
9)
zatrzymywania i cofania z granicy państwowej do nadawcy szkodliwych materiałów jądrowych
i promieniotwórczych, środków chemicznych i biologicznych, jak również odpadów;
10)
przebywania i poruszania się na gruntach bez uzyskiwania zgody ich właścicieli lub
użytkowników oraz przechodzenia przez pola uprawne w czasie bezpośredniego pościgu,
również z użyciem psa służbowego, jeżeli nie ma możliwości korzystania z dróg;
11)
żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej
i samorządu terytorialnego oraz jednostek gospodarczych prowadzących działalność w
zakresie użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i jednostki obowiązane
są, w zakresie swojego działania, do udzielenia tej pomocy, w zakresie obowiązujących
przepisów prawa;
12)
zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek gospodarczych i organizacji społecznych,
jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej
pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa;
13)
dokonywania sprawdzenia prewencyjnego:
a)
osób doprowadzanych, umieszczanych lub przebywających w pomieszczeniach dla osób zatrzymanych
oraz w pomieszczeniach przeznaczonych dla cudzoziemców, którym odmówiono wjazdu na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w celu ochrony przed bezprawnymi zamachami na
życie lub zdrowie osób, lub mienie, a także w celu ochrony przed nieuprawnionymi działaniami
skutkującymi zagrożeniem życia lub zdrowia, lub bezpieczeństwa i porządku publicznego,
b)
osób wchodzących lub przebywających na obszarze objętym zakazem, o którym mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich .
14)
wydawania osobom poleceń określonego zachowania się w granicach niezbędnych do wykonania
czynności określonych w pkt 1-2b, 4-6, 7, 7a, 9, 10 lub 13 lub w granicach niezbędnych
do ochrony przed zatarciem śladów przy zabezpieczaniu miejsca zdarzenia lub w celu
uniknięcia bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa osób lub mienia, gdy jest to niezbędne
do sprawnego i zgodnego z prawem wykonywania tych czynności albo uniknięcia zatarcia
śladów przestępstwa lub wykroczenia.
1a.
Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki okazały się
bezcelowe lub nieskuteczne.
1b.
Czynności wymienione w ust. 1 powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej naruszający
dobra osobiste osoby, wobec której zostały podjęte.
1c.
Osobie zatrzymanej na podstawie ust. 1 pkt 5a przysługują uprawnienia przewidziane
dla osoby zatrzymanej w Kodeksie postępowania karnego.
1d.
Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 13a, funkcjonariusze
Straży Granicznej mają prawo:
1)
swobodnego poruszania się po terenie jednostki kontrolowanego bez obowiązku uzyskiwania
przepustki oraz są zwolnieni z obowiązku poddania się rewizji osobistej;
2)
kontrolowania dokumentów związanych z zatrudnieniem, powierzeniem pracy lub prowadzeniem
działalności gospodarczej oraz sporządzania ich kopii;
3)
ustalania tożsamości osób przebywających w miejscu przeprowadzania kontroli;
4)
przesłuchiwania osób podejrzewanych o naruszenie przepisów, o których mowa w art.
10d;
5)
żądania udzielania wyjaśnień od osób przebywających w miejscu przeprowadzania kontroli;
6)
dokumentowania czynności kontrolnych z wykorzystaniem środków audiowizualnych;
7)
korzystania z pomocy biegłych i specjalistów;
8)
dokonywania oględzin miejsc wykonywania pracy, w szczególności w celu ustalenia liczby
miejsc pracy.
1e.
W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1, 2, 2a lit. a-c, pkt
4, 5-5b, 5d oraz 12 i 13, Straż Graniczna może używać psów służbowych lub koni służbowych.
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb postępowania przy wykonywaniu
uprawnień, o których mowa w ust. 1 pkt 4-5c i 5e, oraz wzory dokumentów stosowanych
w tych sprawach, a także podmioty uprawnione do zarządzania doprowadzenia i szczegółowe
warunki dokonywania doprowadzeń przy użyciu środków transportu, uwzględniając niezbędne
środki ostrożności przy wykonywaniu uprawnień, a także skuteczność działań podejmowanych
przez Straż Graniczną oraz poszanowanie praw osób, wobec których działania te są podejmowane.
2a.
Na sposób przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1:
a)
pkt 5-5aa, w terminie 7 dni od dnia dokonania czynności,
b)
pkt 7 i 7b, w terminie 7 dni od dnia gdy podmiot dowiedział się o dokonanych wobec
niego czynnościach
- przysługuje zażalenie do prokuratora właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia
czynności. Do zażalenia stosuje się przepisy Kodeksu postępowania karnego.
2b.
Zgromadzone podczas przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 7b,
materiały niezawierające dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego przechowuje
się przez okres 2 miesięcy od zakończenia czynności, a następnie dokonuje się ich
niezwłocznego protokolarnego, komisyjnego zniszczenia. Zniszczenie materiałów zarządza
organ Straży Granicznej, który sprawował nadzór nad przeprowadzeniem czynności.
2c.
Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7a, nie mogą być wykonywane w miejscach przeznaczonych
dla celów sanitarno-higienicznych oraz w pokojach dla cudzoziemców.
2d.
Zgromadzone zapisy obrazu, o których mowa w ust. 1 pkt 7a, niezawierające dowodów
pozwalających na wszczęcie postępowania karnego albo postępowania w sprawach o wykroczenia,
postępowania dyscyplinarnego lub mogących być wykorzystanymi w postępowaniu w ramach
czynności wyjaśniających albo dowodów mających znaczenie dla toczących się takich
postępowań przechowuje się przez okres 30 dni od dnia zarejestrowania, a następnie
niszczy.
2e.
Użyte w ust. 1 pkt 7b określenie interwencja oznacza włączenie się funkcjonariusza
lub funkcjonariuszy Straży Granicznej w tok zdarzenia mogącego naruszać normy prawne
i podjęcie działań zmierzających do ustalenia charakteru, rodzaju i okoliczności powstałego
zdarzenia oraz przedsięwzięć ukierunkowanych na przywrócenie naruszonego porządku
prawnego.
2f.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 7b, funkcjonariusz Straży Granicznej w
miarę możliwości uprzedza osobę, wobec której podejmuje czynności, o rejestrowaniu
obrazu lub dźwięku.
3.
Osobę zatrzymaną należy niezwłocznie poddać - w razie uzasadnionej potrzeby - badaniu
lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania badań lekarskich,
o których mowa w ust. 3. Rozporządzenie powinno określić osoby przeprowadzające badania,
organizację i miejsce przeprowadzenia badań oraz zakres prowadzonej w tych sprawach
dokumentacji, a także przypadki uzasadniające potrzebę udzielenia osobie zatrzymanej
pierwszej pomocy medycznej.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki,
jakim powinny odpowiadać pomieszczenia w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej
przeznaczone dla osób zatrzymanych oraz regulamin pobytu w tych pomieszczeniach. Rozporządzenie
powinno określić wyposażenie pomieszczeń dla osób zatrzymanych, podmioty kontrolujące
te pomieszczenia, zakres prowadzonej dokumentacji, a także szczegółowe uprawnienia
i obowiązki osób zatrzymanych.
5a.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki,
sposób i formy przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 7b, oraz
tryb ich dokumentowania i podmioty właściwe w tych sprawach, uwzględniając dostosowanie
sposobu i form przeprowadzania czynności do rodzaju działań podejmowanych przez funkcjonariuszy.
5b.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób przechowywania
i niszczenia zapisów obrazu, o których mowa w ust. 1 pkt 7a, oraz udostępniania ich
uprawnionym podmiotom, uwzględniając potrzebę właściwego zabezpieczenia utrwalonego
obrazu przed utratą, zniekształceniem lub nieuprawnionym ujawnieniem.
6.
(uchylony)
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy tryb dokonywania kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 1, a także poświadczania
w dokumentach podróży przekroczenia granicy państwowej,
2)
wzory dokumentów wykorzystywanych w celu potwierdzenia wjazdu lub wyjazdu oraz poświadczających
zatrzymanie dokumentu podczas kontroli granicznej,
3)
wzór pieczęci poświadczającej daty i miejsca przekroczenia granicy
- uwzględniając możliwość ograniczenia lub odstąpienia od kontroli granicznej oraz
jej dokonywania poza kolejnością, szczególne kategorie osób przekraczających granicę
oraz okoliczności jej przekraczania, możliwość użycia środków technicznych oraz psa
służbowego podczas tej kontroli, a także konieczność dokumentowania wykonanych czynności,
w tym dostosowania wzorów dokumentów i pieczęci do obowiązujących w tym zakresie przepisów
Unii Europejskiej.
7a.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, formy kontroli
bezpieczeństwa przeprowadzanej w zasięgu terytorialnym przejścia granicznego oraz
w środkach komunikacji międzynarodowej, uwzględniając wymogi koordynacji działań Straży
Granicznej z innymi organami i instytucjami działającymi w przejściu granicznym oraz
wymogi obowiązujące w zakresie kontroli bezpieczeństwa w lotniczych przejściach granicznych
oraz w środkach komunikacji lotniczej.
7b.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
transportu, określi, w drodze rozporządzenia, warunki, jakie muszą spełniać funkcjonariusze
wchodzący w skład wart ochronnych na pokładzie statku powietrznego, sposób pełnienia
służby na pokładzie statku powietrznego oraz wyposażenie funkcjonariuszy wchodzących
w skład wart ochronnych, uwzględniając konieczność zapobieżenia aktom bezprawnej ingerencji
w czasie trwania lotu oraz zapewnienia bezpieczeństwa osób znajdujących się na pokładzie
statku powietrznego.
8.
Za szkody wyrządzone czynnościami, o których mowa w ust. 1 pkt 10, przysługuje odszkodowanie według zasad prawa cywilnego.
9.
(uchylony)
Art. 11a.
(uchylony)
Art. 11aa.
1.
Kontrola osobista polega na sprawdzeniu:
1)
zawartości odzieży i obuwia osoby poddawanej kontroli osobistej, zwanej dalej „osobą
kontrolowaną”, i przedmiotów, które znajdują się na jej ciele, bez odsłaniania przykrytej
odzieżą powierzchni ciała;
1a)
zawartości podręcznego bagażu oraz innych przedmiotów, które posiada przy sobie osoba
kontrolowana;
2)
zawartości odzieży i obuwia osoby kontrolowanej oraz przedmiotów, które znajdują się
na ciele tej osoby, z odsłonięciem przykrytych odzieżą powierzchni ciała, w celu oraz
w zakresie niezbędnym do odebrania broni lub przedmiotów, o których mowa w art. 11
ust. 1 pkt 2 lit. b-d, w przypadku gdy ujawniono ich posiadanie przez osobę kontrolowaną
podczas sprawdzenia, o którym mowa w pkt 1 lub 1a, i gdy do ich odebrania nie jest
wystarczające zastosowanie czynności, o których mowa w pkt 1 i 1a;
3)
jamy ustnej, nosa, uszu oraz włosów osoby kontrolowanej;
4)
miejsc intymnych osoby kontrolowanej, w szczególnie uzasadnionych przypadkach.
2.
Funkcjonariusz dokonuje kontroli osobistej w sposób możliwie najmniej naruszający
dobra osobiste osoby kontrolowanej oraz w zakresie niezbędnym w danych okolicznościach
do realizowania celu dokonywanej kontroli.
3.
Podczas sprawdzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 4, osoba kontrolowana powinna
być częściowo ubrana. Funkcjonariusz najpierw sprawdza część odzieży, a przed sprawdzeniem
kolejnej części umożliwia osobie kontrolowanej włożenie odzieży już sprawdzonej.
4.
Sprawdzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-2, można dokonać wzrokowo, manualnie lub
z wykorzystaniem psa służbowego lub środków technicznych niezbędnych do wykrywania
materiałów i urządzeń, których posiadanie jest zabronione, w szczególności broni,
materiałów wybuchowych, środków odurzających, substancji psychotropowych i ich prekursorów,
a sprawdzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4 - wzrokowo lub manualnie.
5.
Osoba kontrolowana jest obowiązana umożliwić funkcjonariuszom dokonanie czynności,
o których mowa w ust. 1.
6.
Kontrolę osobistą przeprowadza funkcjonariusz tej samej płci, co osoba kontrolowana,
w miejscu niedostępnym w czasie dokonywania kontroli dla osób postronnych.
7.
Jeżeli kontrola osobista musi być przeprowadzona niezwłocznie, w szczególności ze
względu na okoliczności mogące stanowić zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego lub
mienia, może jej dokonać funkcjonariusz płci odmiennej niż osoba kontrolowana, także
w miejscu niespełniającym warunku, o którym mowa w ust. 6, w sposób możliwie najmniej
naruszający dobra osobiste osoby kontrolowanej.
8.
Podczas kontroli osobistej może być obecna osoba przybrana przez dokonującego czynności,
a w przypadku gdy nie uniemożliwi to przeprowadzenia kontroli osobistej albo nie utrudni
jej przeprowadzenia w istotny sposób, podczas kontroli może być obecna także osoba
wskazana przez osobę kontrolowaną.
9.
Funkcjonariusz dokonujący kontroli osobistej:
1)
podaje swój stopień, imię i nazwisko w sposób umożliwiający odnotowanie tych danych,
jeżeli wcześniej nie wykonał tych czynności;
2)
podaje podstawę prawną oraz przyczynę podjęcia czynności;
3)
legitymuje osobę kontrolowaną oraz inne osoby, jeżeli uczestniczą w czynności;
4)
może wezwać osobę kontrolowaną do dobrowolnego wydania broni lub przedmiotów, o których
mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 lit. b-d;
5)
może żądać:
a)
opróżnienia przez osobę kontrolowaną kieszeni, innych części odzieży, przedmiotów
znajdujących się na ciele osoby kontrolowanej lub przez nią posiadanych,
b)
zdjęcia odzieży, obuwia lub bielizny przez osobę kontrolowaną,
c)
przyjęcia przez osobę kontrolowaną odpowiednej pozycji ciała w sposób umożliwiający
sprawdzenie miejsc intymnych;
6)
odbiera osobie kontrolowanej broń lub przedmioty, o których mowa w art. 11 ust. 1
pkt 2 lit. b-d;
7)
sprawdza czy informacje o osobie kontrolowanej, przedmiotach lub dokumentach posiadanych
przez tę osobę są przetwarzane w zbiorach danych prowadzonych przez Straż Graniczną
lub w dostępnych Straży Granicznej krajowych i międzynarodowych systemach informacyjnych,
w których przetwarza się informacje, w tym dane osobowe, o osobach podejrzanych o
popełnienie przestępstw, osobach zaginionych lub osobach poszukiwanych w związku z
ochroną bezpieczeństwa i porządku publicznego lub w których przetwarza się informacje
o skradzionych lub utraconych dokumentach lub przedmiotach w celu ich odnalezienia.
10.
Po zakończeniu kontroli osobistej funkcjonariusz:
1)
odnotowuje dokonanie kontroli osobistej w dokumentacji służbowej, określając datę,
miejsce, czas i przyczynę jej przeprowadzenia, zakres przeprowadzonych czynności oraz
dane osoby kontrolowanej i osób w niej uczestniczących - jeżeli w toku kontroli nie
ujawniono przedmiotów, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 lit. b-d;
2)
sporządza protokół z kontroli osobistej - jeżeli w toku kontroli osobistej ujawniono
przedmioty, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 lit. b-d.
11.
Funkcjonariusz poucza osobę kontrolowaną o prawie do złożenia zażalenia, o którym
mowa w ust. 13, oraz o możliwości żądania sporządzenia protokołu z kontroli osobistej.
Funkcjonariusz sporządza protokół z kontroli osobistej, jeżeli osoba kontrolowana
zgłosiła takie żądanie bezpośrednio po jej dokonaniu.
12.
Protokół z kontroli osobistej zawiera w szczególności:
1)
oznaczenie czynności, podstawy prawnej jej podjęcia, jej miejsca oraz danych osoby
kontrolowanej i osób w niej uczestniczących, obejmujących imię, nazwisko, numer PESEL
lub datę urodzenia oraz rodzaj i cechy identyfikacyjne dokumentu, na podstawie którego
ustalono tożsamość osoby;
2)
datę i godzinę rozpoczęcia i zakończenia czynności;
3)
dane funkcjonariusza dokonującego kontroli obejmujące stopień, imię i nazwisko oraz
nazwę jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, w której pełni służbę;
4)
przebieg kontroli, oświadczenia i wnioski osoby kontrolowanej i osób w niej uczestniczących;
5)
spis znalezionych i odebranych przedmiotów oraz w miarę potrzeby ich opis;
6)
pouczenie osoby kontrolowanej o jej prawach;
7)
w miarę potrzeby opis innych okoliczności dotyczących przebiegu kontroli.
13.
Osobie kontrolowanej przysługuje zażalenie do sądu rejonowego właściwego ze względu
na miejsce przeprowadzenia czynności, w terminie 7 dni od dokonania kontroli osobistej,
w celu zbadania zasadności, legalności oraz prawidłowości jej dokonania. Do zażalenia
stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 50 Kodeksu postępowania karnego.
14.
W przypadku stwierdzenia bezzasadności, nielegalności lub nieprawidłowości dokonania
kontroli osobistej sąd zawiadamia o tym prokuratora oraz kierownika jednostki organizacyjnej
Straży Granicznej nadrzędnej nad jednostką, w której pełni służbę funkcjonariusz,
który dokonał kontroli osobistej.
15.
W przypadku gdy przedmioty ujawnione w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1,
stwarzają niebezpieczeństwo dla życia, zdrowia lub mienia, funkcjonariusz, w granicach
dostępnych środków, niezwłocznie podejmuje czynności ochronne.
16.
Zażalenie, o którym mowa w ust. 13, składa się za pośrednictwem jednostki organizacyjnej
Straży Granicznej właściwej według miejsca dokonania kontroli osobistej. Jednostka
organizacyjna, o której mowa w zdaniu pierwszym, niezwłocznie przekazuje zażalenie
do sądu rejonowego.
Art. 11ab.
1.
Przeglądanie zawartości bagaży lub sprawdzanie ładunków w portach i na dworcach oraz
w środkach komunikacji lotniczej, drogowej, kolejowej i wodnej polega na:
1)
wzrokowej kontroli zawartości bagaży lub ładunków;
2)
manualnym sprawdzeniu elementów konstrukcyjnych bagaży oraz znajdujących się w nich
przedmiotów;
3)
manualnym sprawdzeniu ładunków;
4)
sprawdzenie bagaży lub ładunków z wykorzystaniem psa służbowego;
5)
sprawdzeniu bagaży lub ładunków z wykorzystaniem psa służbowego lub urządzeń i sprzętu
specjalistycznego, w szczególności służącego do wykrywania przedmiotów, których posiadanie
jest zabronione, materiałów wybuchowych, środków odurzających lub substancji psychotropowych
i ich prekursorów.
2.
Funkcjonariusz realizuje czynności, o których mowa w ust. 1, w zakresie, w jakim jest
to niezbędne w danych okolicznościach.
3.
Funkcjonariusz realizuje czynności, o których mowa w ust. 1, w obecności osoby posiadającej
bagaż lub przewożącej ładunek albo przedstawiciela przewoźnika, spedytora lub agenta
morskiego.
4.
W przypadku braku możliwości zapewnienia natychmiastowej obecności osób, o których
mowa w ust. 3, funkcjonariusz może przejrzeć zawartość bagaży lub sprawdzić ładunek
bez ich obecności, jeżeli z posiadanych informacji wynika, że zwłoka może spowodować
zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego lub mienia, lub gdy istnieje uzasadniona obawa
zniszczenia bądź utracenia przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie albo podlegających
zajęciu w postępowaniu karnym.
5.
Funkcjonariusz, w związku z realizacją czynności, o których mowa w ust. 1, ma prawo
żądania udostępnienia bagaży lub przewożonych ładunków, w tym otwarcia bagażnika oraz
udostępnienia przestrzeni bagażowej w środkach komunikacji do przejrzenia, wyjęcia
przewożonych bagaży lub ładunków oraz otwarcia i pokazania ich zawartości.
6.
Osoby, o których mowa w ust. 3, są obowiązane udostępnić bagaż lub ładunek funkcjonariuszowi
do przejrzenia lub sprawdzenia, w tym wykonać czynności, o których mowa w ust. 5.
7.
Funkcjonariusz realizujący czynności, o których mowa w ust. 1:
1)
podaje swój stopień, imię i nazwisko w sposób umożliwiający odnotowanie tych danych,
jeżeli wcześniej nie wykonał tych czynności;
2)
podaje podstawę prawną oraz przyczynę podjęcia czynności;
3)
legitymuje osoby uczestniczące w czynności;
4)
może żądać wydania przez osoby, o których mowa w ust. 3, przedmiotów, o których mowa
w art. 11 ust. 1 pkt 2 lit. b-d;
5)
odbiera od osób, o których mowa w ust. 3, przedmioty, o których mowa w art. 11 ust.
1 pkt 2 lit. b-d.
8.
Sprawdzenia ładunku znajdującego się pod zamknięciem urzędowym dokonuje się w obecności
funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej.
9.
Przeglądania zawartości bagaży lub sprawdzania ładunków dokonuje się w miarę możliwości
w sposób niepowodujący ich uszkodzenia.
10.
Po zakończeniu realizacji czynności, o których mowa w ust. 1, funkcjonariusz poucza
osoby, o których mowa w ust. 3, o prawie do złożenia zażalenia, o którym mowa w ust.
12, oraz o prawie do żądania sporządzenia protokołu z dokonanej czynności.
11.
Funkcjonariusz sporządza protokół, jeżeli osoby, o których mowa w ust. 3, zgłosiły
takie żądanie bezpośrednio po dokonaniu czynności oraz gdy w toku czynności ujawniono
przedmioty, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 lit. b-d. Do sporządzenia protokołu
stosuje się odpowiednio przepis art. 11aa ust. 12.
12.
Posiadaczowi bagaży lub ładunków lub przedstawicielowi przewoźnika, spedytora lub
agenta morskiego, w obecności którego dokonano czynności określonych w ust. 1, przysługuje
zażalenie do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia czynności,
w terminie 7 dni od dnia jej dokonania, w celu zbadania zasadności, legalności oraz
prawidłowości jej dokonania. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 50 Kodeksu postępowania karnego.
13.
W przypadku stwierdzenia bezzasadności, nielegalności lub nieprawidłowości dokonania
kontroli osobistej sąd zawiadamia o tym prokuratora oraz kierownika jednostki organizacyjnej
Straży Granicznej nadrzędnej nad jednostką, w której pełni służbę funkcjonariusz,
który dokonał kontroli osobistej.
14.
Zażalenie, o którym mowa w ust. 12, składa się za pośrednictwem jednostki organizacyjnej
Straży Granicznej właściwej według miejsca dokonania kontroli osobistej. Jednostka
organizacyjna, o której mowa w zdaniu pierwszym, niezwłocznie przekazuje zażalenie
do sądu rejonowego.
Art. 11ac.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory protokołów,
o których mowa w art. 11aa ust. 10 pkt 2 i art. 11ab ust. 10, uwzględniając konieczność
zawarcia informacji dotyczących czasu, miejsca i przyczyny dokonania kontroli osobistej
albo przeglądania zawartości bagaży lub sprawdzania ładunków, danych osobowych osoby,
w stosunku do której zostały wykonane czynności, a także informacji niezbędnych do
ustalenia przebiegu i wyniku tych czynności.
Art. 11ad.
1.
Sprawdzenie prewencyjne, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 13, polega na manualnym
sprawdzeniu osoby, zawartości jej odzieży oraz przedmiotów znajdujących się na jej
ciele lub przez nią posiadanych, sprawdzeniu za pomocą środków technicznych niezbędnych
do wykrywania materiałów i urządzeń niebezpiecznych lub których posiadanie jest zabronione,
w szczególności broni, materiałów wybuchowych, środków odurzających, substancji psychotropowych
i ich prekursorów, sprawdzeniu biochemicznym lub z wykorzystaniem psa służbowego w
zakresie niezbędnym do realizacji celu podejmowanych czynności w danych okolicznościach
oraz w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby, wobec której czynności
są wykonywane.
2.
Sprawdzenie prewencyjne, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 13, może polegać również
na:
1)
żądaniu zdjęcia przez osobę odzieży i obuwia;
2)
zdjęciu osobie odzieży i obuwia w przypadku niewykonania żądania, o którym mowa w
pkt 1;
3)
sprawdzeniu ciała osoby oraz zdjętej odzieży i obuwia, w tym z wykorzystaniem środków,
o których mowa w ust. 1.
3.
Czynności, o których mowa w ust. 2, wykonuje się w sposób umożliwiający osobie pozostawienie
części odzieży na ciele, a po sprawdzeniu zdjętej odzieży - jej włożenie przed zdjęciem
pozostałej niesprawdzonej części odzieży oraz w warunkach zapewniających poszanowanie
intymności.
4.
Do sprawdzenia prewencyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 13, przepisy art.
11aa ust. 6, 7 i 15 stosuje się odpowiednio.
5.
W przypadku gdy w toku sprawdzenia prewencyjnego, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt
13, ujawniono przedmioty, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 lit. b-d, sprawdzenie
to traktuje się jako kontrolę osobistą oraz stosuje się odpowiednio przepisy art.
11aa.
Art. 11b.
1.
W przypadku gdy wymagają tego względy bezpieczeństwa państwa, zapewnienia nienaruszalności
granicy państwowej, zagrożenia bezpieczeństwa publicznego lub zakłócenia porządku
publicznego w zasięgu terytorialnym przejścia granicznego oraz w strefie nadgranicznej
lub na polskich obszarach morskich, w szczególności:18)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy
z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o ochronie żeglugi i portów morskich oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1489), która weszła w życie z dniem 1 września
2023 r.
1)
bezpośredniego zagrożenia zamachem na nienaruszalność granicy państwowej lub jego
dokonania,
2)
sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa powszechnego dla życia, zdrowia lub
wolności obywateli,
3)
bezpośredniego zagrożenia zamachem na obiekty lub urządzenia wykorzystywane przez
Straż Graniczną,
4)
zagrożenia przestępstwem o charakterze terrorystycznym lub jego dokonania w stosunku
do obiektów lub urządzeń, o których mowa w pkt 3, lub mogącym skutkować niebezpieczeństwem
dla życia ludzkiego
- jeżeli użycie sił Straży Granicznej okaże się niewystarczające lub uzasadnia to
stopień zagrożenia, do pomocy Straży Granicznej mogą być użyte oddziały i pododdziały
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej „oddziałami i pododdziałami Sił
Zbrojnych”.
2.
Użycie oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych w przypadkach, o których mowa w ust.
1, następuje na podstawie postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wydanego
na wniosek Prezesa Rady Ministrów.
3.
W przypadku niecierpiącym zwłoki decyzję o udzieleniu pomocy, o której mowa w ust.
1, podejmuje Minister Obrony Narodowej, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
określający zakres i formę pomocy, zawiadamiając o niej niezwłocznie Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej i Prezesa Rady Ministrów.
4.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej niezwłocznie wydaje postanowienie o zatwierdzeniu
lub uchyleniu decyzji, o której mowa w ust. 3.
519)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 18..
Żołnierzom oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych kierowanych do pomocy Straży Granicznej
przysługują w zakresie niezbędnym do wykonywania ich zadań, wobec wszystkich osób,
uprawnienia funkcjonariuszy Straży Granicznej określone w art. 11 ust. 1 pkt 2, 4-5a,
5b lit. a i b, pkt 6, 7, 7a i 10, art. 14-18 oraz art. 23. Korzystanie z tych uprawnień
następuje na zasadach i w trybie określonych dla funkcjonariuszy Straży Granicznej.
619)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 18..
Użycie oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych w przypadkach określonych w ust. 1 ma
być odpowiednie do stopnia zagrożenia.
7.
Stopień zagrożenia określa organ koordynujący działania podejmowane przez oddziały
i pododdziały Sił Zbrojnych na podstawie przewidywanego rozwoju sytuacji, w tym zagrożenia
popełnieniem przestępstwa o charakterze terrorystycznym, oraz z uwzględnieniem aktualnego
poziomu dostępności sił i środków pozostających w dyspozycji Straży Granicznej.
8.
Organem koordynującym działania podejmowane przez Straż Graniczną oraz oddziały i
pododdziały Sił Zbrojnych jest:
1)
komendant oddziału Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce działań podejmowanych
przez Straż Graniczną oraz oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych;
2)
Komendant Główny Straży Granicznej - w przypadku działań podejmowanych przez Straż
Graniczną oraz oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych, wykraczających poza obszar właściwości
miejscowej jednego komendanta oddziału Straży Granicznej.
9.
Komendanci, o których mowa w ust. 8, koordynują działania podejmowane przez Straż
Graniczną oraz oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych w porozumieniu z Dowódcą Operacyjnym
Rodzajów Sił Zbrojnych.
10.
Oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych użyte do pomocy Straży Granicznej pozostają w
systemie dowodzenia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
11.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, podmioty organizujące współdziałanie
oraz sposób:
1)
organizacji współdziałania Straży Granicznej oraz oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych,
2)
koordynowania działań podejmowanych przez Straż Graniczną oraz oddziały i pododdziały
Sił Zbrojnych,
3)
wymiany informacji i logistycznego wsparcia działań Straży Granicznej prowadzonych
z pomocą oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych
- w przypadkach, o których mowa w ust. 1.
12.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 11, Rada Ministrów uwzględni:
1)
zachowanie ciągłości dowodzenia, w tym oddziałami i pododdziałami Sił Zbrojnych;
2)
ochronę wymienianych informacji oraz zakres logistycznego wsparcia.
Art. 11c.
120)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 18..
W przypadku gdy wymagają tego względy bezpieczeństwa państwa, zapewnienia nienaruszalności
granicy państwowej lub zagrożenia bezpieczeństwa publicznego w zasięgu terytorialnym
przejścia granicznego oraz w strefie nadgranicznej lub na polskich obszarach morskich,
jeżeli Straż Graniczna nie dysponuje możliwością skutecznego przeciwdziałania zagrożeniu
lub dokonaniu przestępstwa lub uzasadnia to rodzaj zagrożenia, mogą zostać użyte oddziały
i pododdziały Sił Zbrojnych w formie prowadzonego samodzielnie przeciwdziałania.
2.
Użycie oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych w przypadku, o którym mowa w ust. 1,
następuje na podstawie postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wydanego
na wniosek Prezesa Rady Ministrów.
3.
W przypadku niecierpiącym zwłoki decyzję o użyciu oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych,
o którym mowa w ust. 1, podejmuje Minister Obrony Narodowej, na wniosek ministra właściwego
do spraw wewnętrznych, określając rodzaj zagrożenia i formy samodzielnego przeciwdziałania,
zawiadamiając o niej niezwłocznie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesa Rady
Ministrów.
4.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej niezwłocznie wydaje postanowienie o zatwierdzeniu
lub uchyleniu decyzji, o której mowa w ust. 3.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, do działań oddziałów i pododdziałów Sił Zbrojnych stosuje się odpowiednio
art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny .
Art. 11d.
1.
W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa lub porządku publicznego w zasięgu terytorialnym
przejścia granicznego oraz w strefie nadgranicznej, jeżeli siły Straży Granicznej
są niewystarczające lub mogą okazać się niewystarczające do wykonania ich zadań w
zakresie ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub uzasadnia to stopień zagrożenia,
Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych uzgodniony
z Ministrem Obrony Narodowej, może zarządzić użycie żołnierzy Żandarmerii Wojskowej
do udzielenia pomocy Straży Granicznej.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, żołnierzom Żandarmerii Wojskowej przysługują,
w zakresie niezbędnym do wykonania ich zadań, wobec wszystkich osób, uprawnienia funkcjonariuszy
Straży Granicznej określone w art. 11 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 5b lit. a i b, pkt 6-8 i
10 oraz art. 23. Korzystanie z tych uprawnień następuje na zasadach i w trybie określonych
dla funkcjonariuszy Straży Granicznej.
Art. 12.
1.
Komendant Główny Straży Granicznej może, za zgodą ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
powoływać samodzielnych przedsiębiorców dla realizacji zadań specjalistycznych uzupełniających
ustawowe zadania Straży Granicznej.
2.
Na wniosek osób fizycznych lub prawnych organy Straży Granicznej mogą wyrazić zgodę
na odpłatne wykonywanie przez podległych im funkcjonariuszy zleconych czynności z
zakresu posiadanych umiejętności specjalistycznych.
Art. 13.
W czasie wykonywania czynności służbowych związanych z ochroną granicy państwowej
funkcjonariusze mogą, na obszarze strefy nadgranicznej, korzystać nieodpłatnie ze
środków komunikacji publicznej.
Art. 14.
1.
W przypadku gdy wymagają tego względy obronności państwa lub nienaruszalności granicy
państwowej, dowódcy jednostek pływających Straży Granicznej na morskich wodach wewnętrznych
i morzu terytorialnym mają prawo:
1)
wezwać statek do zmniejszenia prędkości przepływu, zatrzymania się do kontroli oraz
zastosowania się do wskazanego kursu przepływu;
2)
zatrzymać statek, sprawdzić dokumenty dotyczące statku i ładunku, wylegitymować załogę
statku oraz znajdujących się na nim pasażerów, zbadać ładunek i przeszukać pomieszczenia
statku, a także zatrzymać osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa;
3)
zmusić statek do zawinięcia do wskazanego portu, jeżeli kapitan nie stosuje się do
wydanych poleceń.
2.
Dowódcy jednostek pływających Straży Granicznej mają prawo do podejmowania działań,
o których mowa w ust. 1, również gdy statek na morskich wodach wewnętrznych lub morzu
terytorialnym:
1)
przyjmuje na pokład lub wysadza ludzi wbrew obowiązującym przepisom;
2)
dokonuje załadunku lub wyładunku towarów poza miejscami do tego wyznaczonymi;
3)
opuszcza port bez kontroli granicznej;
4)
nawiązuje łączność z wybrzeżem w celach przestępczych;
5)
łowi ryby lub eksploatuje w innych sposób wody i dno morskie wbrew obowiązującym przepisom;
6)
wpływa na obszar strefy zamkniętej lub niebezpiecznej dla żeglugi lub rybołówstwa;
7)
zakotwicza poza miejscem do tego przeznaczonym;
8)
narusza przepisy dotyczące bezpieczeństwa żeglugi i transportu;
9)
narusza przepisy sanitarne lub ochrony środowiska.
3.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują również przy wykonywaniu zadań w
zakresie ochrony praw Rzeczypospolitej Polskiej w jej wyłącznej strefie ekonomicznej,
której status i zakres określają odrębne przepisy i umowy międzynarodowe.
4.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują również w stosunku do statków przepływających
przez strefę przyległą przy wykonywaniu zadań mających na celu zapobieganie naruszaniu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepisów, o których mowa w art. 1 ust. 2
pkt 4 lit. a-d.
Art. 15.
Uprawnienia określone w art. 14 ust. 1 przysługują dowódcom jednostek pływających
Straży Granicznej również w stosunku do statków przepływających przez morze terytorialne,
gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa na ich pokładzie lub
na skutek zawiadomienia o popełnieniu na nim przestępstwa, podczas ich przepływu przez
to morze, jeżeli:
1)
skutki przestępstwa rozciągają się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
przestępstwo narusza spokój lub porządek publiczny na morzu terytorialnym;
3)
jest to konieczne do zwalczania nielegalnego handlu środkami odurzającymi lub substancjami
psychotropowymi;
4)
kapitan statku, przedstawiciel dyplomatyczny lub urzędnik konsularny państwa bandery
statku zwróci się do właściwych organów polskich o pomoc.
Art. 16.
1.
Jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie, że statek w czasie pobytu na morskich wodach
wewnętrznych lub na morzu terytorialnym naruszył przepisy obowiązujące na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej i mimo wezwania do zatrzymania się lub po zatrzymaniu go
usiłuje zbiec, dowódca jednostki pływającej Straży Granicznej może, w celu zatrzymania
statku, zarządzić wszczęcie za nim pościgu.
1a.
Pościg może być wszczęty, jeżeli statek znajduje się na morskich wodach wewnętrznych,
morzu terytorialnym lub w strefie przyległej.
2.
Jeżeli obcy statek naruszył polskie przepisy obowiązujące w wyłącznej strefie ekonomicznej,
pościg można wszcząć również gdy statek znajduje się w tej strefie.
3.
Pościg na morzu prowadzą jednostki pływające Straży Granicznej oraz statki powietrzne
wykonujące zadania w ochronie granicy państwowej.
Art. 17.
1.
Przed rozpoczęciem pościgu należy, z odległości umożliwiającej odebranie sygnału,
przekazać wizualny i dźwiękowy sygnał polecający zatrzymanie się statku.
2.
Jednostki pływające Straży Granicznej w celu zatrzymywania statków stosują sygnały
międzynarodowego kodu sygnałowego z jednoczesnym wystrzeleniem, dla zwrócenia uwagi
statku, dwóch nabojów sygnałowych koloru zielonego i zapaleniem w nocy dwóch zielonych
świateł rozpoznawczych na maszcie, przysługujących jednostkom pływającym ochraniającym
granicę państwową. Sygnałem do zatrzymania statków, stosowanym przez statki powietrzne,
są dwa naboje sygnałowe koloru zielonego wystrzelone przed dziób statku.
3.
Pościg rozpoczęty na polskich morskich wodach wewnętrznych albo na polskim morzu terytorialnym
może być kontynuowany poza granicą morza terytorialnego, a rozpoczęty w polskiej strefie
przyległej lub w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej może być kontynuowany poza
granicą tych stref, pod warunkiem że nie został przerwany. Ciągłość pościgu powinna
być zachowana niezależnie od tego, czy jest on prowadzony przez jednostki pływające,
czy we współdziałaniu tych jednostek ze statkami powietrznymi.
4.
Statek powietrzny wzywający do zatrzymania się statku ściga ten statek do czasu przybycia
jednostki pływającej Straży Granicznej w celu przejęcia pościgu.
5.
W stosunku do statków zatrzymanych w czasie pościgu dowódca jednostki pływającej Straży
Granicznej postępuje zgodnie z trybem określonym w art. 14.
6.
W każdym przypadku zatrzymania statku należy sporządzić podpisany przez obie strony
protokół w dwóch egzemplarzach w językach polskim i angielskim, z których jeden należy
doręczyć kapitanowi statku. Kapitan statku może wnieść do protokołu lub w oddzielnym
piśmie swoje zastrzeżenia i uwagi w dowolnym języku.
7.
Prawo pościgu ustaje, gdy ścigany statek wejdzie na morze terytorialne obcego państwa.
Art. 18.
1.
Jeżeli statek mimo wezwania nie zatrzyma się i usiłuje zbiec, dowódca jednostki pływającej
Straży Granicznej ma prawo podjąć skuteczne środki do jego zatrzymania, o których
mowa w art. 25.
2.
Użycie broni pokładowej przez jednostki pływające Straży Granicznej do ściganego statku
może mieć miejsce jedynie w sytuacjach wyjątkowych i jako środek ostateczny, gdy inne
środki nie są wystarczające do zatrzymania statku lub wymuszenia posłuszeństwa, lecz
nie powinno zmierzać do jego zatopienia.
Art. 1921)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 18..
1.
Ilekroć w ustawie używa się określenia „statek”, należy przez to rozumieć urządzenie
pływające, o którym mowa w art. 2 § 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski .
2.
Sposób postępowania w sytuacjach określonych w art. 14-18 w stosunku do okrętów wojennych
określają odrębne przepisy.
3.
Straż Graniczna współdziała z Siłami Zbrojnymi Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie
ochrony granicy państwowej na lądzie, w przestrzeni powietrznej oraz na morzu.
4.
Współdziałanie, o którym mowa w ust. 3, polega w szczególności na:
1)
utrzymywaniu stałej łączności i przekazywaniu przez jednostki współdziałające informacji
dotyczących:
a)
wykrycia statków powietrznych - załogowych i bezzałogowych, w szczególności: samolotów,
śmigłowców, szybowców, lotni, balonów, sond, przelatujących przez granicę państwową
na wysokości do 500 m,
b)
zaobserwowanych awarii statków powietrznych oraz sygnałów wzywania pomocy,
c)
planowanych lotów statków powietrznych na małych wysokościach w rejonie strefy nadgranicznej,
d)
ujawnionych przestępstw i wykroczeń skierowanych przeciwko nienaruszalności granicy
państwowej,
e)
wykrycia jednostek pływających zagrażających pokojowi, porządkowi publicznemu lub
bezpieczeństwu Rzeczypospolitej Polskiej,
f)
wykrycia obcych okrętów wojennych i wojskowych statków powietrznych na polskich obszarach
morskich,
g)
wykrycia w zasięgu obserwacji technicznej i wzrokowej nierozpoznanych obiektów nawodnych
oraz statków powietrznych,
h)
zaobserwowanych awarii jednostek pływających oraz sygnałów wzywania pomocy,
i)
zaobserwowanych zanieczyszczeń powierzchni na polskich obszarach morskich lub w rejonach
zagrażających tym obszarom,
j)
eksploatacji polskich obszarów morskich oraz naruszenia przez statki przepisów tych
obszarów,
k)
planowanych ćwiczeń;
2)
udzielaniu pomocy statkom powietrznym znajdującym się w sytuacjach awaryjnych w strefie
nadgranicznej;
3)
doskonaleniu metodyki wspólnego wykonywania zadań i czynności służbowych mających
na celu przygotowanie do realizacji zadań, o których mowa w art. 11b i art. 11d.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej
określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb współdziałania Straży Granicznej z
Siłami Zbrojnymi Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie ochrony granicy państwowej,
uwzględniając zakres współdziałania oraz podmioty uprawnione do jego organizacji i
koordynacji.
Art. 19a.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki morskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące technicznego
i pozatechnicznego bezpieczeństwa żeglugi jednostek pływających Straży Granicznej.
Rozporządzenie powinno w szczególności określić wymagania w zakresie budowy stałych
urządzeń i wyposażenia statków oraz wyposażenia w środki ratunkowe.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może, w drodze zarządzenia, uznać za obowiązujące
w stosunku do jednostek pływających Straży Granicznej przepisy techniczne z zakresu
budowy i wyposażenia statków wydane przez polską instytucję klasyfikacyjną.
Art. 20.
Przepisy ustawy nie naruszają uprawnień okrętów wojennych Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 21.
Jeżeli w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez Straż Graniczną z pomocy
osób, o których mowa w art. 9b ust. 1, osoby te utraciły życie albo poniosły uszczerbek
na zdrowiu lub szkodę w mieniu, odszkodowanie przysługuje na zasadach i w trybie określonych
w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
Rozdział 4
(uchylony)
Rozdział 5
Użycie lub wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej
Art. 23.
1.
W przypadkach, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej , funkcjonariusze mogą użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art.
12 ust. 1 pkt 1-7, 9-13 i 16-20 tej ustawy, lub wykorzystać te środki.
2.
W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1-3 i pkt 4 lit. a i b oraz w art. 47 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o
środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusze mogą użyć broni palnej lub ją wykorzystać.
3.
Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dokumentowanie
tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.
Art. 24.
(uchylony)
Rozdział 6
Użycie środków przymusu w stosunku do statków morskich i powietrznych
Art. 25.
1.
Jeżeli statek na morskich wodach wewnętrznych lub na morzu terytorialnym, mimo wezwania,
nie zatrzyma się i nie zaniecha działań naruszających przepisy obowiązujące na tych
wodach, dowódca jednostki pływającej Straży Granicznej może wydać rozkaz oddania strzału
ostrzegawczego w powietrze, następnie zaś strzału przed dziób i za rufę statku. Jeżeli
statek mimo to nie zastosuje się do wezwania, dowódca jednostki pływającej może rozkazać
otworzyć ogień do tego statku. Te same zasady stosuje się przy pościgu na morzu pełnym.
2.
W przypadku ostrzelania jednostki pływającej Straży Granicznej można użyć broni bez
ostrzeżenia.
Art. 26.
Zasady użycia środków przymusu w stosunku do statków powietrznych znajdujących się
w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej określają przepisy ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej oraz ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze.
Art. 27.
(uchylony)
Art. 28.
(uchylony)
Rozdział 7
Bandera i znaki rozpoznawcze
Art. 29.
Jednostki pływające Straży Granicznej podnoszą jako banderę flagę państwową z godłem
Rzeczypospolitej Polskiej, określoną w odrębnych przepisach.
Art. 30.
1.
W czasie wykonywania zadań określonych w ustawie jednostki pływające Straży Granicznej
podnoszą, niezależnie od bandery, flagę Straży Granicznej.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór flagi
Straży Granicznej, okoliczności i warunki jej podnoszenia oraz sposób oznakowania
jednostek pływających i statków powietrznych, a także znaki rozpoznawcze używane przez
statki powietrzne w nocy, uwzględniając sposób umieszczania bandery i flagi na jednostkach
pływających oraz znaków, umożliwiający szybką identyfikację jednostek pływających
i statków powietrznych.
Rozdział 8
Służba w Straży Granicznej
Art. 31.
1.
Służbę w Straży Granicznej może pełnić osoba posiadająca wyłącznie obywatelstwo polskie,
o nieposzlakowanej opinii, niekarana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, korzystająca
w pełni z praw publicznych, posiadająca co najmniej wykształcenie średnie lub średnie
branżowe oraz zdolność fizyczną i psychiczną do służby w formacjach uzbrojonych, podległych
szczególnej dyscyplinie służbowej, której gotowa jest się podporządkować, a także
dająca rękojmię zachowania tajemnicy stosownie do wymogów określonych w przepisach
o ochronie informacji niejawnych.
1a.
Przyjęcie kandydata do służby w Straży Granicznej poprzedza się postępowaniem kwalifikacyjnym,
na które składa się:
1)
przyjęcie podania o przyjęcie do służby, kwestionariusza osobowego, a także dokumentów
stwierdzających wykształcenie i kwalifikacje zawodowe oraz zawierających dane o uprzednim
zatrudnieniu;
2)
przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej;
3)
postępowanie sprawdzające określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych;
4)
ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Straży Granicznej;
5)
przeprowadzenie badania psychofizjologicznego.
1b.
(uchylony)
1c.
(uchylony)
1d.
(uchylony)
1e22)Dodany przez art. 3 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
Postępowanie kwalifikacyjne, o którym mowa w ust. 1a, może być prowadzone wobec kandydatów
mających ukończone 18 lat, będących uczniami ostatniego roku szkoły ponadpodstawowej,
o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, b i e ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe , nieposiadających w dniu rozpoczęcia postępowania kwalifikacyjnego dokumentów stwierdzających
wykształcenie lub spełnienie warunku, o którym mowa w art. 34 ust. 3.
1f22)Dodany przez art. 3 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
W przypadku, o którym mowa w ust. 1e, dokumenty stwierdzające wykształcenie lub spełnienie
warunku, o którym mowa w art. 34 ust. 3, kandydat przedstawia przed przyjęciem do
służby.
2.
(uchylony)
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
tryb i etapy postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydatów ubiegających się
o przyjęcie do służby w Straży Granicznej oraz wzór składanego przez te osoby kwestionariusza
osobowego, uwzględniając czynności niezbędne do przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego
i ustalenia w jego toku przydatności i predyspozycji do służby w Straży Granicznej
kandydatów ubiegających się o przyjęcie do tej służby.
Art. 31a.
1.
Funkcjonariusz Policji, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Służby Celno-Skarbowej,
Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego
może być na własną prośbę przeniesiony do służby w Straży Granicznej, jeżeli wykazuje
on szczególne predyspozycje do jej pełnienia.
2.
Funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1, do służby w Straży Granicznej przenosi w
porozumieniu odpowiednio z Komendantem Głównym Policji, Szefem Kancelarii Sejmu, Komendantem
Służby Ochrony Państwa, Szefem Krajowej Administracji Skarbowej, Komendantem Głównym
Państwowej Straży Pożarnej, Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefem Agencji
Wywiadu, Szefem Służby Wywiadu Wojskowego, Szefem Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub
Szefem Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Komendant Główny Straży Granicznej za zgodą
ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
3.
Funkcjonariusz Policji, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Służby Celno-Skarbowej,
Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego
przeniesiony do służby w Straży Granicznej zachowuje ciągłość służby.
4.
Funkcjonariuszowi przenoszonemu w trybie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje
odprawa ani inne należności przewidziane dla funkcjonariuszy odchodzących ze służby.
4a.
Przeniesienie funkcjonariusza w trybie, o którym mowa w ust. 1, może być poprzedzone
przeprowadzeniem czynności, o których mowa w art. 31 ust. 1a, w celu potwierdzenia
jego przydatności i szczególnych predyspozycji do pełnienia służby w Straży Granicznej.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
sposób i tryb prowadzenia postępowania w stosunku do funkcjonariuszy, o których mowa
w ust. 1, uwzględniając szczególne kwalifikacje predestynujące do służby w Straży
Granicznej, równorzędność okresów służby i stażu, należności oraz uzyskanych w dotychczasowych
jednostkach kwalifikacji zawodowych z przewidzianymi w Straży Granicznej.
Art. 32.
1.
Zdolność fizyczną i psychiczną do służby ustalają komisje lekarskie podległe ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych.
1a.
(uchylony)
2.
(uchylony)
Art. 33.
1.
Przed podjęciem służby funkcjonariusz Straży Granicznej składa ślubowanie według następującej
roty:
„
Ja, obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, świadom podejmowanych obowiązków funkcjonariusza
Straży Granicznej - ślubuję służyć wiernie Narodowi Polskiemu, mając zawsze na względzie
interes Państwa Polskiego.
Ślubuję stać nieugięcie na straży niepodległości i suwerenności oraz strzec nienaruszalności
granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej, nawet z narażeniem życia.
Ślubuję ściśle przestrzegać zasad Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i obowiązującego porządku prawnego oraz ofiarnie i sumiennie wykonywać powierzone
mi zadania, przestrzegać dyscypliny służbowej, wykonywać rozkazy i polecenia przełożonych,
dochować tajemnic związanych ze służbą, strzec dobrego imienia służby, honoru i godności,
a także przestrzegać zasad etyki funkcjonariusza Straży Granicznej.
”
.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, ceremoniał
składania ślubowania, uwzględniając przebieg ceremoniału ślubowania, terminy składania
ślubowania, osoby uprawnione do przyjmowania ślubowania oraz wzór aktu ślubowania.
Art. 33a.
1.
W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny Straż Graniczna może być objęta militaryzacją,
o której mowa w art. 600 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny.
2.
Funkcjonariusze pozostający w stosunku służbowym w dniu ogłoszenia mobilizacji lub
w dniu, w którym rozpoczyna się czas wojny, określonym przez Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w ust. 1, stają się
z mocy prawa funkcjonariuszami pełniącymi służbę w czasie wojny i pozostają w tej
służbie do czasu zwolnienia.
Rozdział 9
Przebieg służby
Art. 34.
1.
Stosunek służbowy funkcjonariusza powstaje w drodze mianowania na podstawie dobrowolnego
zgłoszenia się do służby.
2.
Początek służby liczy się od dnia określonego w rozkazie personalnym o mianowaniu
funkcjonariusza.
323)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
Mianowanie może nastąpić w stosunku do osób, które posiadają uregulowany stosunek
do służby wojskowej.
4.
Warunku, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się do kobiet, osób podlegających kwalifikacji
wojskowej skierowanych do służby kandydackiej za zgodą organów wojskowych oraz absolwentów
szkół wyższych.
5.
(uchylony)
Art. 35.
1.
Osobę zgłaszającą się do podjęcia służby w Straży Granicznej mianuje się funkcjonariuszem
w służbie przygotowawczej na okres 3 lat.
2.
Po upływie okresu służby przygotowawczej i uzyskaniu opinii służbowej stwierdzającej
przydatność do służby funkcjonariusz zostaje mianowany na stałe.
324)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
W przypadkach uzasadnionych szczególnymi kwalifikacjami funkcjonariusza Komendant
Główny Straży Granicznej, z urzędu albo na wniosek Rektora-Komendanta WSSG, Komendanta
BSWSG, komendanta oddziału Straży Granicznej, ośrodka szkolenia Straży Granicznej
lub ośrodka Straży Granicznej, może skrócić okres służby przygotowawczej funkcjonariusza
albo zwolnić go od odbywania tej służby.
424)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
W razie przerwy w wykonywaniu przez funkcjonariusza obowiązków służbowych trwającej
dłużej niż 3 miesiące Komendant Główny Straży Granicznej może, z urzędu albo na wniosek
Rektora-Komendanta WSSG, Komendanta BSWSG, komendanta oddziału Straży Granicznej,
komendanta ośrodka szkolenia Straży Granicznej lub komendanta ośrodka Straży Granicznej,
przedłużyć okres służby przygotowawczej funkcjonariusza.
Art. 35a.
1.
W sytuacji wymagającej podwyższonej gotowości operacyjnej Komendant Główny Straży
Granicznej może skierować funkcjonariusza do pełnienia służby w systemie skoszarowanym.
2.
W czasie trwania służby w systemie skoszarowanym funkcjonariusz pozostaje w ciągłej
dyspozycji przełożonego służbowego.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, organizację
pełnienia służby w systemie skoszarowanym, warunki i tryb kierowania do pełnienia
tej służby oraz sposób jej pełnienia, uwzględniając podmioty właściwe w sprawach organizacji
służby w systemie skoszarowanym, zakres zadań, których realizacja może wymagać wprowadzenia
systemu skoszarowanego, dzienny tok służby, częstotliwość i wymiar przerw pomiędzy
okresami pełnienia służby oraz rodzaje dokumentów z tym związanych.
Art. 36.
125)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
Do mianowania funkcjonariusza na stanowisko służbowe, przenoszenia na inne stanowisko
oraz zwalniania z tego stanowiska właściwi są przełożeni: Komendant Główny Straży
Granicznej, Rektor-Komendant WSSG, Komendant BSWSG, komendanci oddziałów Straży Granicznej,
komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej oraz komendanci ośrodków Straży Granicznej.
2.
Od decyzji, o których mowa w ust. 1, funkcjonariuszowi służy odwołanie do wyższego
przełożonego, oraz dochodzenia roszczeń na drodze sądowej.
3.
Jeżeli decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje Komendant Główny Straży Granicznej,
od decyzji takiej służy odwołanie do ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
Art. 36a.
1.
W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii lub stanu klęski
żywiołowej związanej z występowaniem chorób zakaźnych u ludzi przełożony, o którym
mowa w art. 36 ust. 1, lub osoba przez niego upoważniona mogą w celu przeciwdziałania
chorobom zakaźnym polecić funkcjonariuszowi pełnienie służby poza miejscem jej stałego
wykonywania, w szczególności z wykorzystaniem środków bezpośredniego porozumiewania
się na odległość (służba pełniona w formie zdalnej).
2.
Przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1, lub osoba przez niego upoważniona wydają
i cofają, w postaci papierowej lub elektronicznej, polecenia pełnienia służby w formie
zdalnej.
3.
Przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1, lub osoba przez niego upoważniona w poleceniu
pełnienia służby w formie zdalnej określają czas i miejsce jej pełnienia oraz sposób
porozumiewania się funkcjonariusza z przełożonym.
4.
Funkcjonariusz może pełnić służbę w formie zdalnej, jeżeli ma możliwości techniczne
oraz lokalowe do jej pełnienia i pozwala na to charakter wykonywanych przez niego
zadań.
5.
Narzędzia i materiały niezbędne do pełnienia służby w formie zdalnej oraz obsługę
logistyczną zapewnia przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1.
6.
W trakcie służby pełnionej w formie zdalnej funkcjonariusz zapewnia ochronę tajemnic
związanych ze służbą oraz danych osobowych.
7.
W trakcie pełnienia służby w formie zdalnej funkcjonariusz może używać narzędzi lub
materiałów niezapewnionych przez przełożonego, jeżeli:
1)
narzędzia i materiały spełniają wymagania, o których mowa w ust. 6;
2)
narzędzia spełniają wymagania określone w rozdziale IV działu dziesiątego ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy , zwanej dalej „Kodeksem pracy”.
8.
Na polecenie przełożonego, o którym mowa w art. 36 ust. 1, lub osoby przez niego upoważnionej
funkcjonariusz pełniący służbę w formie zdalnej ma obowiązek prowadzić ewidencję wykonanych
czynności, uwzględniającą w szczególności opis tych czynności, a także datę ich wykonania.
Ewidencję wykonanych czynności funkcjonariusz sporządza w formie i z częstotliwością
określonymi w poleceniu.
9.
Funkcjonariusz ma obowiązek na polecenie przełożonego stawić się w miejscu stałego
wykonywania służby.
10.
Przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1, lub osoba przez niego upoważniona mogą
w każdym czasie cofnąć polecenie pełnienia służby w formie zdalnej.
Art. 36b.
1.
Przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1, realizuje w stosunku do funkcjonariusza
pełniącego służbę w formie zdalnej obowiązki określone w art. 75a-75c w czasie pełnienia
przez niego służby w formie zdalnej, z wyłączeniem obowiązków określonych w art. 208
§ 1, art. 2091-2093, art. 210 § 1-5, art. 212 pkt 1 i 4, art. 213, art. 214 i art. 233 oraz przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 210 § 6 Kodeksu pracy.
2.
Przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1, lub osoba przez niego upoważniona przed
rozpoczęciem przez funkcjonariusza służby pełnionej w formie zdalnej przekazują funkcjonariuszowi
pełniącemu służbę w formie zdalnej informacje dotyczące:
1)
zasad:
a)
oraz sposobu właściwej organizacji stanowiska służby pełnionej w formie zdalnej, z
uwzględnieniem wymagań ergonomii,
b)
bezpiecznego i higienicznego wykonywania służby pełnionej w formie zdalnej,
c)
postępowania w sytuacjach awaryjnych stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia;
2)
czynności do wykonania po zakończeniu wykonywania służby pełnionej w formie zdalnej.
3.
Przed dopuszczeniem do wykonywania służby pełnionej w formie zdalnej funkcjonariusz
w oświadczeniu składanym w postaci papierowej lub elektronicznej:
1)
potwierdza:
a)
zapoznanie się z informacjami, o których mowa w ust. 2,
b)
że na stanowisku służby pełnionej w formie zdalnej w miejscu wskazanym w poleceniu,
o którym mowa w art. 36a ust. 3, są zapewnione bezpieczne i higieniczne warunki tej
służby;
2)
zobowiązuje się do przestrzegania zasad, o których mowa w ust. 2 pkt 1, oraz do wykonywania
czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 2.
4.
Funkcjonariusz organizuje stanowisko służby pełnionej w formie zdalnej, uwzględniając
wymagania ergonomii.
5.
Przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1, lub osoba przez niego upoważniona mają
prawo przeprowadzać kontrolę warunków bezpieczeństwa i higieny służby pełnionej w
formie zdalnej przez funkcjonariusza w miejscu i w godzinach pełnienia tej służby.
6.
Przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1, lub osoba przez niego upoważniona dostosowują
sposób przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 5, do miejsca wykonywania i
charakteru służby pełnionej w formie zdalnej. Wykonywanie czynności kontrolnych nie
może naruszać prywatności funkcjonariusza pełniącego służbę w formie zdalnej i innych
osób ani utrudniać korzystania z pomieszczeń domowych w sposób zgodny z ich przeznaczeniem.
7.
W razie zaistnienia wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby w formie zdalnej
stosuje się przepisy ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących
w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą .
8.
Zgłoszenie przełożonemu wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby w formie
zdalnej jest równoznaczne z wyrażeniem przez funkcjonariusza zgody na przeprowadzenie
oględzin miejsca wypadku, narzędzi, oceny ich stanu technicznego oraz zbadania warunków
pełnienia tej służby i innych okoliczności, które mogły mieć wpływ na powstanie wypadku
lub mają z nim związek. Oględzin dokonuje się niezwłocznie po zgłoszeniu wypadku pozostającego
w związku z pełnieniem służby w formie zdalnej, w terminie uzgodnionym przez funkcjonariusza
albo jego domownika, w przypadku gdy funkcjonariusz ze względu na stan zdrowia nie
jest w stanie uzgodnić tego terminu, i przewodniczącego komisji powypadkowej. Komisja
powypadkowa może odstąpić od dokonywania oględzin, jeżeli uzna, że okoliczności i
przyczyny wypadku nie budzą jej wątpliwości.
Art. 37.
1.
Czas pełnienia służby funkcjonariusza jest określony wymiarem jego obowiązków, z uwzględnieniem
prawa do wypoczynku.
2.
Czas pełnienia służby funkcjonariusza wynosi przeciętnie 40 godzin tygodniowo w przyjętym
okresie rozliczeniowym od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia
1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.
2a26)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do funkcjonariuszy skierowanych na studia w WSSG,
szkolenie w systemie skoszarowanym, przebywających w podróży służbowej, delegowanych
do czasowego pełnienia służby poza granicami państwa w przypadkach, o których mowa
w art. 40 ust. 2, a także delegowanych do pełnienia służby poza granicami państwa
w kontyngencie Straży Granicznej.
2b.
Przedłużenie czasu służby funkcjonariusza ponad przeciętną normę określoną w ust.
2 nie może spowodować przekroczenia 48-godzinnego tygodniowego wymiaru czasu służby
w okresie rozliczeniowym.
327)Utracił moc z dniem 30 listopada 2023 r. w zakresie obejmującym wyrażenie: „w tym samym wymiarze”, przez to, że nie przyznaje funkcjonariuszowi Straży Granicznej czasu wolnego w zwiększonym wymiarze za czas służby przekraczający normę określoną w art. 37 ust. 2 tej ustawy, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 listopada 2023 r. sygn. akt K 17/19 (Dz. U. poz. 2608)..
W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 funkcjonariuszowi
przysługuje w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo
po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10
dni od zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie czasu
wolnego od służby w tym samym wymiarze.
3a.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się do funkcjonariusza uprawnionego do dodatku funkcyjnego.
3b.
Funkcjonariuszowi uprawnionemu do dodatku funkcyjnego przysługuje:
1)
czas wolny od służby w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust.
2 albo
2)
rekompensata pieniężna, o której mowa w ust. 3
- za czas służby pełnionej przed dniem uzyskania uprawnienia do tego dodatku.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rozkład
czasu służby, tryb udzielania czasu wolnego w zamian za służbę w wymiarze przekraczającym
40 godzin tygodniowo, uwzględniając:
1)
rodzaj i organizację służby, sposób pełnienia dyżurów domowych oraz właściwość przełożonych
do określenia harmonogramu służby;
2)
okoliczności uzasadniające przedłużenie czasu służby ponad ustawowy wymiar, jak również
niezbędny czas na wypoczynek funkcjonariusza po służbie oraz sposób prowadzenia ewidencji
czasu służby;
3)
możliwość wprowadzenia w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej odmiennego
rozkładu czasu służby i trybu udzielania czasu wolnego w przypadku ogłoszenia mobilizacji
lub w czasie wojny.
5.
W przypadku ogłoszenia mobilizacji lub w czasie wojny Komendant Główny Straży Granicznej
może wprowadzić, w zakresie określonym w ust. 4, odmienny od obowiązującego rozkład
czasu służby i tryb udzielania czasu wolnego w zamian za służbę w wymiarze przekraczającym
40 godzin tygodniowo w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej, z zachowaniem
przepisu ust. 3.
Art. 37a.
Mianowanie lub powołanie na stanowisko służbowe jest uzależnione od posiadanego przez
funkcjonariusza wykształcenia, uzyskania określonych kwalifikacji zawodowych, a także
stażu służby.
Art. 37b.
1.
Ustala się następujące kwalifikacje zawodowe:
1)
podstawowe - uzyskane podczas szkolenia podstawowego funkcjonariuszy;
2)
podoficerskie - uzyskane podczas szkolenia w zakresie szkoły podoficerskiej;
3)
chorążych - uzyskane podczas szkolenia w zakresie szkoły chorążych;
4)
oficerskie - uzyskane podczas przeszkolenia specjalistycznego do mianowania na pierwszy
stopień oficerski Straży Granicznej;
5)
kadry kierowniczej - uzyskane podczas szkolenia specjalistycznego dla kadry kierowniczej
i dowódczej Straży Granicznej wymagane na stanowisku kierowniczym.
1a28)Dodany przez art. 3 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Ustala się następujące kwalifikacje zawodowe uzyskane podczas studiów w WSSG:
1)
podstawowe - po zaliczeniu pierwszego semestru;
2)
podoficerskie - po zaliczeniu drugiego semestru;
3)
chorążych - po zaliczeniu trzeciego roku studiów.
229)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Kwalifikacje zawodowe, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5 oraz w ust. 1a pkt 2 i 3, stanowią
kwalifikacje specjalistyczne.
3.
Warunkiem uzyskania kwalifikacji podstawowych jest ukończenie szkolenia podstawowego
funkcjonariuszy.
430)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 10 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Warunkiem uzyskania kwalifikacji specjalistycznych jest ukończenie, w zależności od
wykonywanych obowiązków, szkolenia w zakresie szkoły podoficerskiej, nauki w zakresie,
o którym mowa w ust. 1a pkt 2, szkolenia w zakresie szkoły chorążych, nauki w zakresie,
o którym mowa w ust. 1a pkt 3, przeszkolenia specjalistycznego do mianowania na pierwszy
stopień oficerski Straży Granicznej lub szkolenia specjalistycznego dla kadry kierowniczej
i dowódczej Straży Granicznej.
5.
Za równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w ust. 4, uważa się:
1)
ukończenie uczelni wojskowych, szkół oficerskich, chorążych i podoficerskich Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej oraz szkół oficerskich, chorążych i podoficerskich Policji,
Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej;
2)
odbycie szkolenia, przeszkolenia albo kursu oficerskiego, chorążego i podoficera w
Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Urzędzie Ochrony Państwa, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie
Wywiadu Wojskowego, Biurze Ochrony Rządu, Służbie Ochrony Państwa, Służbie Celno-Skarbowej,
Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej i Służbie Więziennej.
6.
Przepis ust. 5 stosuje się do osoby przyjmowanej do służby w Straży Granicznej i posiadającej
stopień wojskowy, o której mowa w art. 61 ust. 1a.
731)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 10 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Funkcjonariusza, który uzyskał kwalifikacje zawodowe, na których podstawie został
mianowany na stopień policyjny, stopień Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Ochrony
Państwa, Służby Celno-Skarbowej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej równorzędny ze stopniem służbowym w korpusie podoficerów, chorążych
lub oficerów Straży Granicznej, uznaje się za posiadającego kwalifikacje zawodowe
równorzędne z kwalifikacjami zawodowymi uzyskiwanymi w Straży Granicznej po zakończeniu
odpowiednio szkolenia w zakresie szkoły podoficerskiej, szkolenia w zakresie szkoły
chorążych oraz przeszkolenia specjalistycznego do mianowania na pierwszy stopień oficerski
Straży Granicznej.
8.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach można:
1)
mianować na stanowisko służbowe funkcjonariusza przyjmowanego do służby w Straży Granicznej
przed uzyskaniem przez niego kwalifikacji podstawowych, jeżeli posiada wykształcenie,
kwalifikacje specjalistyczne oraz staż służby wymagany na danym stanowisku oraz niezwłocznie
po przyjęciu do służby w Straży Granicznej zostanie skierowany na szkolenie podstawowe
funkcjonariuszy;
2)
powołać na stanowisko kierownicze funkcjonariusza przed uzyskaniem przez niego kwalifikacji
kadry kierowniczej, jeżeli ukończył studia drugiego stopnia oraz zostanie, w terminie
określonym przez Komendanta Głównego Straży Granicznej, skierowany na szkolenie specjalistyczne
dla kadry kierowniczej i dowódczej Straży Granicznej;
3)
za zgodą Komendanta Głównego Straży Granicznej:
a)
mianować na stanowisko służbowe funkcjonariusza przyjmowanego do służby w Straży Granicznej
przed uzyskaniem przez niego stażu służby wymaganego do mianowania na określone stanowisko
służbowe lub kwalifikacji zawodowych, jeżeli ukończył studia drugiego stopnia oraz
po przyjęciu do służby w Straży Granicznej zostanie, w terminie określonym przez Komendanta
Głównego Straży Granicznej, skierowany na szkolenie podstawowe funkcjonariuszy oraz
na przeszkolenie specjalistyczne do mianowania na pierwszy stopień oficerski Straży
Granicznej,
b)
mianować na stanowisko kierownicze funkcjonariusza przed uzyskaniem przez niego kwalifikacji
kadry kierowniczej, jeżeli ukończył studia wyższe drugiego stopnia oraz zostanie niezwłocznie
skierowany na szkolenie specjalistyczne dla kadry kierowniczej i dowódczej Straży
Granicznej.
9.
Warunek ukończenia studiów drugiego stopnia na określonym stanowisku służbowym nie
dotyczy funkcjonariusza, który pełniąc zawodową służbę wojskową, uzyskał tytuł oficera
dyplomowanego.
Art. 37c.
Warunek posiadania kwalifikacji kadry kierowniczej uważa się za spełniony przez funkcjonariusza,
który w Straży Granicznej ukończył przeszkolenie specjalistyczne do mianowania na
pierwszy stopień oficerski Straży Granicznej, obejmujące program w zakresie szkolenia
specjalistycznego dla kadry kierowniczej i dowódczej Straży Granicznej.
Art. 37d.
Do stażu służby wymaganego do powołania lub mianowania na określone stanowisko służbowe
zalicza się okresy służby lub pracy w Straży Granicznej, Policji, Urzędzie Ochrony
Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Wywiadu Wojskowego,
Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Biurze Ochrony
Rządu, Służbie Ochrony Państwa, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej,
Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Inspekcji Celnej, Służbie Celno-Skarbowej
i Służbie Więziennej.
Art. 37e.
1.
Funkcjonariusz może być powołany albo mianowany na wyższe stanowisko służbowe, jeżeli
spełnia łącznie następujące warunki:
1)
posiada wykształcenie, kwalifikacje zawodowe oraz staż służby wymagane na tym stanowisku;
2)
podczas ostatniego opiniowania służbowego nie otrzymał jednej z opinii służbowych,
o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 2 albo 3 albo art. 45 ust. 1 pkt 2 albo ust. 2
pkt 1 - przez okres jednego roku od dnia wydania ostatecznej opinii służbowej;
3)
nie jest prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne lub dyscyplinarne;
4)
nie został ukarany karą dyscyplinarną - do czasu jej zatarcia;
5)
nie został skazany prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo lub wykroczenie -
przez okres jednego roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia oraz w czasie warunkowego
zawieszenia wykonania kary;
6)
nie jest w okresie próby w przypadku, gdy postępowanie karne przeciwko niemu zostało
warunkowo umorzone;
7)
stwierdzono przydatność funkcjonariusza i jego predyspozycje do służby w przypadku
poddania testowi sprawności fizycznej, badaniu psychologicznemu lub badaniu psychofizjologicznemu,
o których mowa w art. 39b ust. 1.
2.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach funkcjonariusz, który nie spełnia wymogów
w zakresie wykształcenia lub kwalifikacji zawodowych, lub stażu służby wymaganych
na wyższym stanowisku służbowym, wzorowo wywiązujący się z obowiązków służbowych i
przejawiający inicjatywę na dotychczas zajmowanym stanowisku służbowym, za zgodą Komendanta
Głównego Straży Granicznej, może zostać mianowany na wyższe stanowisko służbowe.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, funkcjonariusz jest obowiązany do uzupełnienia:
1)
wykształcenia wymaganego na wyższym stanowisku, w ciągu 6 lat od dnia mianowania na
to stanowisko lub
2)
kwalifikacji zawodowych wymaganych na wyższym stanowisku, w terminie określonym przez
przełożonego, o którym mowa w art. 36 ust. 1.
4.
Funkcjonariusza mianowanego na wyższe stanowisko służbowe w trybie ust. 2, w przypadku
nieuzupełnienia wykształcenia lub kwalifikacji zawodowych, na zasadach określonych
w ust. 3, nie można ponownie mianować w tym trybie.
Art. 38.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wymagania
w zakresie wykształcenia i kwalifikacji zawodowych oraz stażu służby, jakim powinien
odpowiadać funkcjonariusz na określonym stanowisku służbowym, uwzględniając zakres
wykonywanych zadań na tym stanowisku.
Art. 39.
1.
Funkcjonariusz podlega okresowemu opiniowaniu służbowemu.
2.
Funkcjonariusza zapoznaje się z opinią służbową w ciągu 14 dni od jej sporządzenia;
może on w terminie 14 dni od zapoznania się z opinią wnieść odwołanie do wyższego
przełożonego.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb okresowego
opiniowania funkcjonariuszy oraz tryb wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii
służbowych, uwzględniając terminy i okoliczności powodujące sporządzanie opinii, kryteria,
na podstawie których są sporządzane opinie, skalę ocen i przesłanki, które uwzględnia
się w procesie opiniowania, właściwość przełożonych w zakresie wydawania i rozpatrywania
odwołań od opinii, a także wzór kwestionariusza opinii służbowej.
Art. 39a.
1.
Funkcjonariusza zwolnionego lub odwołanego z zajmowanego stanowiska można przenieść
do dyspozycji właściwego przełożonego, jeżeli przewiduje się wyznaczenie go na inne
stanowisko służbowe albo zwolnienie ze służby. Okres pozostawania funkcjonariusza
w dyspozycji nie może być dłuższy niż 1 rok.
2.
W okresie pozostawania w dyspozycji funkcjonariusz nie wykonuje obowiązków służbowych,
zachowując prawo do uposażenia i innych świadczeń przysługujących na ostatnio zajmowanym
stanowisku służbowym.
3.
Funkcjonariusz przeniesiony do dyspozycji jest obowiązany do podjęcia obowiązków służbowych
w każdym czasie na polecenie właściwego przełożonego.
4.
Okres pozostawania funkcjonariusza w dyspozycji wlicza się do okresu służby, od którego
zależą uprawnienia funkcjonariuszy.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, przełożonych
właściwych do przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji, warunki i tryb przenoszenia
oraz sposób pełnienia służby w tym okresie. Rozporządzenie powinno określić sposób
pełnienia służby, uwzględniając posiadane przez funkcjonariusza kwalifikacje oraz
predyspozycje do pełnienia służby na określonym stanowisku służbowym.
Art. 39b.
1.
Funkcjonariusz pełniący służbę na określonych stanowiskach służbowych lub w określonych
komórkach organizacyjnych albo przewidywany do takiej służby może być poddany testowi
sprawności fizycznej, badaniu psychologicznemu lub badaniu psychofizjologicznemu,
mającym na celu sprawdzenie jego przydatności i predyspozycji do służby na tych stanowiskach
lub w tych komórkach organizacyjnych.
2.
Przeprowadzenie testu i badań, o których mowa w ust. 1, w stosunku do funkcjonariuszy
pełniących służbę lub ubiegających się o podjęcie służby w:
1)
Komendzie Głównej Straży Granicznej zarządza Komendant Główny Straży Granicznej;
1a32)Dodany przez art. 3 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r.)
WSSG zarządza Rektor-Komendant WSSG;
2)
oddziale Straży Granicznej, ośrodku szkolenia Straży Granicznej albo ośrodku Straży
Granicznej zarządza komendant tego oddziału, ośrodka szkolenia albo ośrodka;
3)
BSWSG zarządza Komendant BSWSG.
3.
Testami lub badaniami, o których mowa w ust. 1, mogą być, na zarządzenie Komendanta
Głównego Straży Granicznej, objęci również funkcjonariusze kwalifikowani do skierowania
na określone szkolenia, w tym do szkoły podoficerskiej, szkoły chorążych lub na przeszkolenie
specjalistyczne, o którym mowa w art. 55 ust. 1.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb, warunki i właściwość komórek organizacyjnych do przeprowadzania testu sprawności
fizycznej, badania psychologicznego i badania psychofizjologicznego mających na celu
sprawdzenie przydatności i predyspozycji funkcjonariusza do służby na określonych
stanowiskach służbowych lub w określonych komórkach organizacyjnych, albo odbycia
szkolenia,
2)
tryb, warunki i właściwość komórek organizacyjnych do przeprowadzania badań psychofizjologicznych,
o których mowa w art. 31 ust. 1a pkt 5 i art. 44 ust. 3,
3)
stanowiska służbowe oraz komórki organizacyjne, w których funkcjonariusze mogą być
poddani badaniom i testom, o których mowa w ust. 1
- uwzględniając zakres i ramową metodykę przeprowadzania badań i testów, w zależności
od celu badania lub testu, a także terminy ich przeprowadzania, w przypadku gdy badania
lub testy mają charakter okresowy.
Art. 39c.
1.
Funkcjonariusz jest obowiązany utrzymywać sprawność fizyczną zapewniającą wykonywanie
przez niego zadań służbowych przez uczestnictwo w zajęciach z wychowania fizycznego
lub zajęciach sportowych organizowanych przez jednostki organizacyjne Straży Granicznej.
2.
Sprawność fizyczną, o której mowa w ust. 1, ocenia się na podstawie wyników testu
sprawności fizycznej funkcjonariuszy.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres,
szczegółowe warunki, tryb i terminy przeprowadzania testu sprawności fizycznej oraz
szczegółowy sposób oceniania testu, przypadki, w jakich można zwolnić funkcjonariusza
z testu, a także przełożonych właściwych w tych sprawach, uwzględniając charakter
służby w Straży Granicznej oraz okoliczności uzasadniające zwolnienie funkcjonariusza
z testu.
4.
Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, rodzaje zajęć z
zakresu wychowania fizycznego lub zajęć sportowych realizowanych w jednostkach organizacyjnych
Straży Granicznej oraz zadania jednostek w tym zakresie, mając na względzie charakter
służby w Straży Granicznej oraz właściwe przygotowanie funkcjonariuszy do testu sprawności
fizycznej.
5.
Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, wymagania, jakie
powinny spełniać osoby prowadzące zajęcia, mając na uwadze utrzymanie sprawności fizycznej
funkcjonariuszy zapewniającej wykonywanie przez nich zadań służbowych, uwzględniając
charakter służby w Straży Granicznej.
Art. 39d.
1.
Kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, a w komórce organizacyjnej Komendy
Głównej kierownik tej komórki, ma obowiązek niedopuszczenia podległego mu funkcjonariusza
do służby w przypadku:
1)
stawienia się przez niego do służby w stanie po użyciu alkoholu albo w stanie nietrzeźwości
w rozumieniu art. 46 ust. 2 albo 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi , lub po użyciu podobnie działającego środka, pełnienia jej w takim stanie, spożywania
alkoholu lub używania podobnie działającego środka w czasie służby albo
2)
uzasadnionego podejrzenia, że zachodzą okoliczności, o których mowa w pkt 1.
2.
W przypadku gdy niedopuszczenie funkcjonariusza do służby, o którym mowa w ust. 1,
dotyczy kierownika jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, obowiązki związane
z niedopuszczeniem go do służby realizuje jego przełożony.
3.
Kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej albo komórki organizacyjnej Komendy
Głównej, w której funkcjonariusz pełni służbę, informuje funkcjonariusza o okolicznościach
stanowiących podstawę niedopuszczenia go do służby.
4.
W celu weryfikacji istnienia przesłanek uzasadniających niedopuszczenie funkcjonariusza
do służby kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej wobec podległych funkcjonariuszy
lub osoba przez niego upoważniona, przełożony funkcjonariusza lub funkcjonariusz pełniący
służbę w BSWSG, zwani dalej „zarządzającym badania”, są uprawnieni do wydania polecenia
poddania się przez funkcjonariusza badaniu na zawartość w organizmie alkoholu lub
badaniu na obecność w organizmie innego podobnie działającego środka.
5.
Funkcjonariusz pełniący służbę w BSWSG, w celu umożliwienia realizacji obowiązku,
o którym mowa w ust. 1 lub 2, bezpośrednio przed wydaniem polecenia, o którym mowa
w ust. 4, o zamiarze wydania takiego polecenia zawiadamia właściwego kierownika, a
w przypadku kierownika jednostki organizacyjnej Straży Granicznej - jego przełożonego.
6.
Funkcjonariusz ma obowiązek poddać się badaniu, o którym mowa w ust. 4, oraz umożliwić
jego przeprowadzenie.
7.
Badanie, o którym mowa w ust. 4, może obejmować odpowiednio przy badaniu na zawartość
w organizmie:
1)
alkoholu - badanie wydychanego powietrza lub badanie krwi;
2)
środka działającego podobnie do alkoholu - badanie:
a)
śliny,
b)
krwi,
c)
moczu,
d)
potu.
8.
Badanie krwi, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, przeprowadza się, jeżeli:
1)
funkcjonariusz odmawia poddania się badaniu wydychanego powietrza;
2)
funkcjonariusz, pomimo przeprowadzenia badania wydychanego powietrza, żąda badania
krwi;
3)
stan funkcjonariusza, w szczególności wynikający ze spożycia alkoholu, choroby układu
oddechowego lub innych przyczyn, uniemożliwia przeprowadzenie badania wydychanego
powietrza;
4)
wystąpił brak wskazania stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu spowodowany przekroczeniem
zakresu pomiarowego urządzenia wykorzystywanego do pomiaru.
9.
Badania, o których mowa w ust. 7 pkt 2 lit. b lub c, przeprowadza się, jeżeli:
1)
funkcjonariusz odmawia poddania się badaniu, o którym mowa w ust. 7 pkt 2 lit. a lub
d;
2)
funkcjonariusz, pomimo przeprowadzenia badania, o którym mowa w ust. 7 pkt 2 lit.
a lub d, żąda badania krwi lub moczu;
3)
stan funkcjonariusza uniemożliwia przeprowadzenie badania, o którym mowa w ust. 7
pkt 2 lit. a lub d.
10.
Czynności związane z pobraniem materiału biologicznego do badań, o których mowa w
ust. 4:
1)
odbywają się w miejscu i w warunkach zapewniających poszanowanie godności i intymności
funkcjonariusza, od którego pobiera się materiał do badań;
2)
w postaci krwi - są przeprowadzane przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje
zawodowe;
3)
w postaci moczu lub potu - odbywają się w obecności osoby tej samej płci co funkcjonariusz,
od którego pobiera się materiał biologiczny do badań:
a)
o której mowa w pkt 2,
b)
wskazanej przez zarządzającego badania - w przypadku braku możliwości zapewnienia
obecności osoby, o której mowa w pkt 2.
11.
W przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że pobranie krwi może spowodować
zagrożenie życia lub zdrowia funkcjonariusza, decyzję o przeprowadzeniu badania krwi
podejmuje lekarz.
12.
W przypadku poddania funkcjonariusza badaniu w celu, o którym mowa w ust. 4, niedopuszczenie
do służby trwa do czasu uzyskania wyniku badania wykluczającego w odniesieniu do funkcjonariusza
poddanego badaniu:
1)
stan nietrzeźwości albo stan po użyciu alkoholu lub
2)
obecność w organizmie środka działającego podobnie do alkoholu
- nie dłużej jednak niż do końca służby wynikającego z obowiązującego rozkładu czasu
służby.
13.
W przypadku niedopuszczenia funkcjonariusza do służby, o którym mowa w ust. 1, do
uposażenia funkcjonariusza za ten okres stosuje się odpowiednio przepisy art. 125f
ust. 1 i 4 oraz art. 130 ust. 1-3.
14.
Przebieg badań, o których mowa w ust. 4, dokumentuje się z uwzględnieniem:
1)
daty, godziny i minuty oraz miejsca przeprowadzenia badania;
2)
wyniku badania;
3)
stopnia, imienia i nazwiska, stanowiska oraz podpisu zarządzającego badania;
4)
danych osobowych funkcjonariusza:
a)
stopnia, imienia i nazwiska oraz stanowiska,
b)
daty urodzenia, informacji o chorobach, na jakie choruje funkcjonariusz, oraz podpisu
funkcjonariusza - jeżeli dane te pozyskano w związku z przeprowadzanym badaniem;
5)
imienia, nazwiska i podpisu osoby przeprowadzającej badanie;
6)
imienia, nazwiska, stanowiska i podpisu osoby przeprowadzającej pobranie próbek materiału
biologicznego do badań;
7)
imienia, nazwiska i podpisu osoby, w obecności której przeprowadzano badanie;
8)
informacji o objawach lub okolicznościach uzasadniających przeprowadzenie badania
oraz dacie, godzinie i minucie ich stwierdzenia;
9)
innych informacji niezbędnych do oceny wiarygodności i poprawności badania;
10)
w przypadku odstąpienia od pobrania próbek krwi - informacji o przyczynie odstąpienia.
15.
W przypadku badań, o których mowa w ust. 7 pkt 1, poza danymi, o których mowa w ust.
14 pkt 4, dokumentacja obejmuje również następujące dane osobowe funkcjonariusza:
płeć, wzrost, masę ciała - jeżeli dane te pozyskano w związku z przeprowadzanym badaniem.
16.
Dokumentację zawierającą wyniki badań przekazuje się niezwłocznie zarządzającemu badania.
Funkcjonariusz pełniący służbę w BSWSG niezwłocznie przekazuje dokumentację zawierającą
wyniki badań przełożonemu, o którym mowa w art. 36 ust. 1.
17.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki i metody przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 4,
2)
sposób dokumentowania badań, o których mowa w ust. 4, w tym wzory protokołów z przeprowadzonych
badań,
3)
wykaz środków działających podobnie do alkoholu
- mając na uwadze potrzebę sprawnego pobrania materiału do badań, sprawnego i prawidłowego
przeprowadzania badań oraz zagwarantowania wiarygodności ich wyników, a także metodykę
przeprowadzania takich badań oraz skutki oddziaływania środków działających podobnie
do alkoholu na organizm i zapewniając poszanowanie godności funkcjonariusza i zasad
ochrony danych osobowych.
Art. 40.
1.
Funkcjonariusz może być przeniesiony do pełnienia służby albo delegowany do czasowego
pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej Straży Granicznej lub innej miejscowości
z urzędu lub na własną prośbę.
2.
Funkcjonariusz może być delegowany do czasowego pełnienia służby:
1)
na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w ramach wykonywania
zadań określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej lub umowach międzynarodowych
wiążących Rzeczpospolitą Polską;
2)
na terytorium państw nienależących do Unii Europejskiej w ramach wykonywania zadań
określonych w umowach międzynarodowych wiążących Rzeczpospolitą Polską, za jego pisemną
zgodą.
3.
Delegowanie, o którym mowa w ust. 1 i ust. 2 pkt 1, jeżeli następuje z urzędu nie
może przekraczać łącznie 6 miesięcy w okresie 2 lat, chyba że funkcjonariusz wyraża
zgodę na dłuższe delegowanie w tym okresie.
3a.
Okres 2 lat, o którym mowa w ust. 3, liczy się od dnia, w którym rozpoczęło się pierwsze
delegowanie.
3b.
W okresie 2 lat od dnia przeniesienia z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce
organizacyjnej Straży Granicznej lub innej miejscowości, funkcjonariusz może być,
po raz kolejny, przeniesiony do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej
Straży Granicznej lub innej miejscowości, tylko za jego pisemną zgodą.
3c.
Przepisu ust. 3b nie stosuje się, jeżeli przeniesienie funkcjonariusza do innej jednostki
organizacyjnej Straży Granicznej jest związane ze zmianami organizacyjnymi w Straży
Granicznej i nie powoduje zmiany warunków i miejsca pełnienia służby.
4.
Do przenoszenia lub delegowania funkcjonariusza właściwi są:
1)
Komendant Główny Straży Granicznej:
a)
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej w ramach wykonywania zadań,
o których mowa w ust. 2 pkt 1, w przypadku gdy zadania te wykonują funkcjonariusze
pełniący służbę w Komendzie Głównej Straży Granicznej, funkcjonariusze więcej niż
jednego oddziału Straży Granicznej lub gdy Komendant Główny Straży Granicznej tak
zdecyduje,
c)
na terytorium państw nienależących do Unii Europejskiej w ramach wykonywania zadań,
o których mowa w ust. 2 pkt 2;
2)
komendant oddziału Straży Granicznej:
a)
w ramach terytorialnego zasięgu działania oddziału Straży Granicznej,
b)
na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej w ramach wykonywania zadań,
o których mowa w ust. 2 pkt 1, w przypadku gdy zadania te wykonują podlegli mu funkcjonariusze;
3)
Komendant BSWSG na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w odniesieniu do podległych
mu funkcjonariuszy BSWSG.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, należności
i świadczenia przysługujące funkcjonariuszom delegowanym do pełnienia służby poza
granicami państwa, uwzględniając:
1)
charakter lub zakres zadań wykonywanych przez funkcjonariusza;
2)
rodzaje, warunki przyznawania oraz wysokość dodatkowych świadczeń związanych z delegowaniem;
3)
możliwość ograniczenia w całości albo w części należności przysługujących funkcjonariuszowi
z tytułu odbywania zagranicznych podróży służbowych w przypadku otrzymywania ze źródła
zagranicznego wynagrodzenia lub innych świadczeń bądź należności przeznaczonych na
pokrycie kosztów delegowania;
4)
szczegółowe prawa i obowiązki delegowanego, w tym wymóg zapewnienia po zakończeniu
delegowania warunków służby co najmniej równorzędnych do istniejących przed delegowaniem;
5)
tryb postępowania i właściwość przełożonych w tych sprawach, w szczególności w zakresie
wnioskowania o delegowanie, odwołania z delegowania, a także wypłaty należności przysługujących
delegowanemu, oraz podmioty zagraniczne, które mogą inicjować postępowanie w tych
sprawach.
6.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, powinno uzależnić zakres uprawnień delegowanego
od charakteru lub rodzaju wykonywanych zadań, czasu trwania delegowania, warunków
bytowych i kosztów związanych z delegowaniem oraz zakresu uprawnień i świadczeń przyznanych
przez podmiot zagraniczny.
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej,
o których mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych , przez funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 2 oraz w art. 147e ust. 1, w związku
z urazami nabytymi podczas wykonywania zadań poza granicami państwa oraz sposób i
tryb finansowania ponoszonych kosztów, uwzględniając zasady wydatkowania środków publicznych.
Art. 40a.
1.
Funkcjonariusza można skierować do wykonywania zadań służbowych polegających na udzielaniu
pomocy Policji, o których mowa w art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
2.
W przypadku gdy skierowanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje wykonywanie zadań służbowych
w innej miejscowości niż miejscowość pełnienia służby lub poza terytorialnym zasięgiem
działania jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, w której funkcjonariusz pełni
służbę, skierowanie następuje na okres nie dłuższy niż 3 miesiące w roku kalendarzowym.
333)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie polecenia Komendanta Głównego
Straży Granicznej, Rektora-Komendanta WSSG, komendanta oddziału Straży Granicznej,
komendanta ośrodka szkolenia Straży Granicznej albo komendanta ośrodka Straży Granicznej.
W przypadku wydania polecenia w formie ustnej funkcjonariusz otrzymuje potwierdzenie
wydania tego polecenia na piśmie nie później niż w ciągu 3 dni od dnia jego wydania.
4.
Funkcjonariuszowi skierowanemu do wykonywania zadań służbowych w innej miejscowości
niż miejscowość pełnienia służby przysługują należności z tytułu podróży służbowych.
Art. 41.
1.
Funkcjonariuszowi można powierzyć pełnienie obowiązków służbowych na innym stanowisku
na czas nieprzekraczający 12 miesięcy. W okresie tym funkcjonariuszowi przysługuje
uposażenie stosownie do powierzonego stanowiska, lecz nie niższe od dotychczasowego.
1a.
Przepisu ust. 1 zdanie pierwsze w zakresie czasu powierzenia obowiązków nie stosuje
się do funkcjonariusza, któremu powierzono obowiązki służbowe w związku z koniecznością
zastępstwa innego funkcjonariusza z powodu jego nieobecności w służbie w związku z
przebywaniem na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego,
urlopie ojcowskim, urlopie rodzicielskim lub urlopie wychowawczym albo w związku z
delegowaniem do czasowego pełnienia służby, o którym mowa w art. 40 ust. 2.
2.
Funkcjonariusza można oddelegować do wykonywania zadań poza Strażą Graniczną:
1)
do pracy w celu wykonywania zadań określonych w ustawie, w szczególności związanych
z zapewnieniem bezpieczeństwa i porządku publicznego lub wykonywaniem czynności w
sprawach cudzoziemców;
2)
w Biurze Nadzoru Wewnętrznego.
2a.
Oddelegowanie funkcjonariusza do wykonywania zadań w Biurze Nadzoru Wewnętrznego następuje
na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez
ministra właściwego do spraw wewnętrznych. W zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy art. 41b-41l.
3.
(uchylony)
Art. 41a.
Komendant Główny Straży Granicznej jest organem właściwym w sprawach oddelegowania
funkcjonariusza do pracy poza Strażą Graniczną, zwanego dalej „oddelegowaniem”, oraz
odwołania z tego oddelegowania, z zastrzeżeniem art. 11g ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania
nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
Art. 41b.
1.
Z wnioskiem o oddelegowanie funkcjonariusza występuje kierownik urzędu państwowego,
a w przypadku oddelegowania do urzędu administracji rządowej - dyrektor generalny
tego urzędu.
2.
W przypadku oddelegowania funkcjonariusza do pracy do urzędu obsługującego ministra
właściwego do spraw zagranicznych w celu pełnienia służby w placówce zagranicznej
Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, występuje Komendant Główny Straży Granicznej.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się do Szefa Służby Zagranicznej.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać nazwę urzędu państwowego, wyznaczone
stanowisko służbowe lub stopień dyplomatyczny dla funkcjonariusza, wysokość wynagrodzenia,
kwalifikacje zawodowe oraz zakres wykonywanych zadań i obowiązków. Wniosek, o którym
mowa w ust. 1, może zawierać wskazanie funkcjonariusza proponowanego do oddelegowania.
4.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może dotyczyć oddelegowania funkcjonariusza do wykonywania
pracy w urzędach państwowych, w których wykonywane są zadania związane z zapewnieniem
bezpieczeństwa i porządku publicznego lub wykonywane są czynności w sprawach cudzoziemców.
5.
Wniosek o oddelegowanie funkcjonariusza do wykonywania pracy w urzędzie obsługującym
ministra właściwego do spraw administracji publicznej może dotyczyć wyłącznie stanowisk,
na których w myśl odrębnych przepisów mogą być zatrudniani oddelegowani funkcjonariusze
Policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub strażacy Państwowej Straży Pożarnej.
Art. 41c.
Oddelegowanie następuje po wyrażeniu przez funkcjonariusza zgody w formie pisemnego
oświadczenia wskazującego nazwę urzędu państwowego i stanowisko służbowe lub stopień
dyplomatyczny, na którym funkcjonariusz godzi się wykonywać zadania, a także okres
wykonywania tych zadań.
Art. 41d.
Uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 41b ust. 1, można odmówić, jeżeli jest
to uzasadnione potrzebami Straży Granicznej, z wyjątkiem oddelegowania do Biura Nadzoru
Wewnętrznego.
Art. 41e.
1.
W razie uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 41b ust. 1:
1)
zalicza się - do celów związanych z pełnieniem służby w Straży Granicznej oraz obliczania
uposażenia i innych świadczeń pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi w okresie
oddelegowania - stanowisko służbowe lub stopień dyplomatyczny określone we wniosku,
o którym mowa w art. 41b ust. 1, do odpowiedniej grupy uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy
Straży Granicznej oraz ustala stopień etatowy, do którego zaszeregowuje to stanowisko
lub stopień dyplomatyczny, stosownie do zaszeregowania stanowisk służbowych funkcjonariuszy
Straży Granicznej do grup uposażenia zasadniczego;
2)
uzgadnia się z osobą, o której mowa w art. 41b ust. 1 i 2, kandydaturę funkcjonariusza
proponowanego do oddelegowania do wykonywania pracy w urzędzie państwowym, po uprzednim
uzyskaniu od funkcjonariusza oświadczenia o wyrażeniu zgody na oddelegowanie.
2.
Oddelegowanie funkcjonariusza następuje na podstawie rozkazu personalnego, w którym
zwalnia się funkcjonariusza z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i oddelegowuje
do wykonywania pracy poza Strażą Graniczną.
3.
W rozkazie personalnym, o którym mowa w ust. 2, zamieszcza się w szczególności:
1)
datę zwolnienia funkcjonariusza z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego oraz
wysokość przysługującego mu na tym stanowisku uposażenia;
2)
nazwę urzędu państwowego, do którego następuje oddelegowanie;
3)
określenie stanowiska służbowego lub stopnia dyplomatycznego przeznaczonego dla funkcjonariusza,
ze wskazaniem składników uposażenia ustalonych zgodnie z ust. 1 pkt 1;
4)
określenie czasu trwania oddelegowania.
Art. 41f.
1.
Wyznaczenie na stanowisko służbowe w urzędzie państwowym, do którego funkcjonariusz
został oddelegowany do wykonywania pracy, następuje zgodnie z odrębnymi przepisami
obowiązującymi przy wyznaczaniu na dane stanowisko służbowe lub stopień dyplomatyczny.
2.
Osoba, o której mowa w art. 41b ust. 1 i 2, może przenieść oddelegowanego funkcjonariusza
na inne stanowisko służbowe lub stopień dyplomatyczny w urzędzie państwowym po uzyskaniu
zgody:
1)
Komendanta Głównego Straży Granicznej, z wyjątkiem przypadku, gdy przeniesienie następuje
na polecenie ministra właściwego do spraw wewnętrznych, oraz
2)
funkcjonariusza, wyrażonej w formie pisemnego oświadczenia.
3.
W przypadku zmiany stanowiska służbowego w trybie, o którym mowa w ust. 2, w rozkazie
personalnym określa się stanowisko służbowe lub stopień dyplomatyczny, na które oddelegowany
funkcjonariusz został przeniesiony, ze wskazaniem składników uposażenia ustalonych
zgodnie z art. 41e ust. 1 pkt 1.
Art. 41g.
Okres oddelegowania funkcjonariusza może zostać przedłużony na wniosek osoby, o której
mowa w art. 41b ust. 1 i 2. Przepisy art. 41f ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 41h.
1.
Oddelegowanemu funkcjonariuszowi przysługują uprawnienia i świadczenia, w tym uposażenie
i inne świadczenia pieniężne, na zasadach określonych w ustawie.
2.
Do oddelegowanego funkcjonariusza stosuje się przepisy, które mają zastosowanie do
pracowników zatrudnionych na stanowiskach służbowych równorzędnych do zajmowanego
przez funkcjonariusza, dotyczące obowiązków pracodawcy i pracownika, regulaminów pracy,
wyróżnień i kar, czasu pracy, bezpieczeństwa i higieny pracy, dodatkowego wynagrodzenia
rocznego, a także przyznawania nagród.
3.
W przypadku gdy wypłacone oddelegowanemu funkcjonariuszowi dodatkowe wynagrodzenie
roczne lub nagroda roczna są niższe od nagrody rocznej obliczonej na podstawie przepisów,
o których mowa w ust. 1, albo dodatkowe wynagrodzenie roczne lub nagroda roczna nie
przysługują z uwagi na okres pracy w urzędzie państwowym, funkcjonariuszowi przysługuje
odpowiednie wyrównanie przez jednostkę organizacyjną Straży Granicznej, w której pełnił
on służbę przed oddelegowaniem.
Art. 41i.
1.
Urząd państwowy, do którego oddelegowano funkcjonariusza, wypłaca funkcjonariuszowi:
1)
uposażenie;
2)
dodatkowe wynagrodzenie roczne lub nagrodę roczną za okres oddelegowania;
3)
nagrody uznaniowe.
2.
Jednostka organizacyjna Straży Granicznej, w której funkcjonariusz pełnił służbę przed
oddelegowaniem, wypłaca funkcjonariuszowi:
1)
świadczenia w naturze i ich ekwiwalenty oraz niewymienione w ust. 1 należności i świadczenia
przysługujące z tytułu pełnienia służby;
2)
nagrodę jubileuszową;
2a)
świadczenie motywacyjne;
2b)
świadczenie za długoletnią służbę;
3)
należności z tytułu doznania uszczerbku na zdrowiu i należności pośmiertne;
4)
wyrównanie, o którym mowa w art. 41h ust. 3.
Art. 41ia.
Kierownik lub dyrektor generalny urzędu, jednostki organizacyjnej lub służby, do których
oddelegowano funkcjonariusza, na wniosek Komendanta Głównego Straży Granicznej lub
upoważnionej przez niego osoby przesyła informacje dotyczące oceny wykonywania przez
funkcjonariusza zadań i obowiązków w czasie trwania oddelegowania, w celu i zakresie
niezbędnym do sporządzenia opinii służbowej.
Art. 41j.
Oddelegowanemu funkcjonariuszowi urlopów udziela właściwy przełożony w urzędzie państwowym,
do którego oddelegowano funkcjonariusza, na zasadach i w wymiarze określonych w ustawie.
Art. 41k.
1.
Oddelegowanie kończy się z upływem okresu, na który funkcjonariusz został oddelegowany.
2.
Przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1, odwołanie funkcjonariusza z oddelegowania
następuje:
1)
z urzędu, w przypadku gdy:
a)
funkcjonariusz zwalniany jest ze służby w Straży Granicznej albo
b)
jest to uzasadnione potrzebami służby;
2)
na wniosek:
a)
osób, o których mowa w art. 41b ust. 1 i 2,
b)
oddelegowanego funkcjonariusza.
3.
Odwołanie z oddelegowania w przypadkach, o których mowa w:
1)
ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a - nie wymaga zgody oddelegowanego funkcjonariusza;
2)
ust. 2 - następuje nie wcześniej niż z upływem 30 dni od daty wskazanej w rozkazie
personalnym.
4.
Termin, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, może być skrócony za porozumieniem Komendanta
Głównego Straży Granicznej, urzędu państwowego oraz zainteresowanego funkcjonariusza.
Art. 41l.
1.
Po odwołaniu funkcjonariusza z oddelegowania właściwy przełożony mianuje go na stanowisko
nie niższe niż zajmowane przed oddelegowaniem.
2.
Komendant Główny Straży Granicznej może wyrazić zgodę na zwolnienie ze służby w Straży
Granicznej funkcjonariusza, o którym mowa w art. 41k, ze stanowiska równorzędnego
do zajmowanego w urzędzie państwowym albo w urzędzie administracji rządowej. Nie dotyczy
to funkcjonariusza, który podlega zwolnieniu ze służby na podstawie art. 45 ust. 1
pkt 3-5 oraz ust. 2 pkt 1, 2, 5 i 10 albo wobec którego orzeczono karę dyscyplinarną
wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.
Art. 42.
1.
Funkcjonariusza przenosi się na niższe stanowisko służbowe w razie wymierzenia kary
dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.
2.
Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadkach:
1)
orzeczenia przez komisję lekarską trwałej niezdolności do pełnienia służby na zajmowanym
stanowisku, jeżeli nie ma możliwości mianowania go na stanowisko równorzędne;
2)
nieprzydatności na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie
służby przygotowawczej;
3)
niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku, stwierdzonego
w okresie służby stałej w dwóch kolejnych opiniach służbowych, między którymi upłynęło
co najmniej 6 miesięcy;
4)
likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego lub z przyczyn uzasadnionych potrzebami
organizacyjnymi, gdy nie ma możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko;
5)
upływu okresu jednego roku pozostawania w dyspozycji, gdy nie ma możliwości mianowania
go na równorzędne stanowisko służbowe.
3.
Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe również na jego prośbę.
4.
(uchylony)
Art. 42a.
Równorzędnym stanowiskiem służbowym jest stanowisko zaszeregowane do tej samej grupy
uposażenia zasadniczego i takiego samego stopnia etatowego.
Art. 43.
1.
Funkcjonariusza zawiesza się w czynnościach służbowych na okres nie dłuższy niż 3
miesiące w razie jego tymczasowego aresztowania lub wszczęcia przeciwko niemu postępowania
karnego w sprawie o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo
skarbowe umyślne. Jeżeli okres tymczasowego aresztowania jest dłuższy niż 3 miesiące,
zawieszenie ulega z mocy prawa przedłużeniu do czasu zakończenia tymczasowego aresztowania.
2.
Funkcjonariusza można zawiesić w czynnościach służbowych w razie wszczęcia przeciwko
niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo nieumyślne, ścigane z oskarżenia
publicznego albo przestępstwo skarbowe nieumyślne lub postępowania dyscyplinarnego,
jeżeli jest to celowe z uwagi na dobro postępowania lub dobro służby - na czas nie
dłuższy niż 12 miesięcy.
2a.
W razie wniesienia przeciwko funkcjonariuszowi aktu oskarżenia określonego w art. 55 § 1 Kodeksu postępowania karnego przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia w czynnościach służbowych
można przedłużyć do czasu ukończenia postępowania karnego.
3a.
(uchylony)
4.
(uchylony)
Art. 43a.
1.
Przełożonymi właściwymi do zawieszania funkcjonariuszy w czynnościach służbowych są:
1)
minister właściwy do spraw wewnętrznych - w stosunku do Komendanta Głównego Straży
Granicznej oraz Komendanta BSWSG i jego zastępców;
2)
Komendant Główny Straży Granicznej - w stosunku do:
a)
zastępców Komendanta Głównego Straży Granicznej,
aa34)Dodana przez art. 3 pkt 13 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.)
Rektora-Komendanta WSSG,
b)
komendantów oddziałów Straży Granicznej,
c)
komendantów ośrodków szkolenia Straży Granicznej,
d)
komendantów ośrodków Straży Granicznej,
e)
funkcjonariuszy pełniących służbę w Komendzie Głównej Straży Granicznej,
f)
innych bezpośrednio mu podległych funkcjonariuszy;
335)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 13 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.)
Rektor-Komendant WSSG, Komendant BSWSG, komendant oddziału Straży Granicznej, komendant
ośrodka szkolenia Straży Granicznej i komendant ośrodka Straży Granicznej - w stosunku
do:
a)
funkcjonariuszy pełniących służbę na stanowiskach służbowych odpowiednio w podległych
im WSSG, BSWSG, oddziałach Straży Granicznej, ośrodkach szkolenia Straży Granicznej
lub ośrodkach Straży Granicznej,
b)
innych bezpośrednio mu podległych funkcjonariuszy.
2.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komendant Główny Straży Granicznej może zawiesić
w czynnościach służbowych również funkcjonariuszy wymienionych w ust. 1 pkt 3.
3.
Okres zawieszenia w czynnościach służbowych przedłuża przełożony właściwy do zawieszenia
w czynnościach służbowych. Jeżeli zawieszenie w czynnościach służbowych nastąpiło
na podstawie ust. 2, okres zawieszenia w czynnościach służbowych przedłuża Komendant
Główny Straży Granicznej.
Art. 43b.
1.
Zawieszenie w czynnościach służbowych oraz przedłużenie okresu zawieszenia w czynnościach
służbowych następują w drodze decyzji.
2.
W decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych oraz decyzji o przedłużeniu okresu
zawieszenia w czynnościach służbowych zamieszcza się:
1)
oznaczenie przełożonego podejmującego decyzję;
2)
datę wydania;
3)
stopień, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe zawieszonego funkcjonariusza, którego
decyzja dotyczy;
4)
powołanie podstawy prawnej;
5)
wskazanie okresu, na który następuje zawieszenie lub przedłużenie okresu zawieszenia;
6)
uzasadnienie faktyczne i prawne zawieszenia w czynnościach służbowych funkcjonariusza;
7)
pouczenie o przysługującym zawieszonemu funkcjonariuszowi środku odwoławczym;
8)
podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska przełożonego.
3.
Decyzję, o której mowa w ust. 2, doręcza się niezwłocznie zainteresowanemu funkcjonariuszowi,
a kopię decyzji włącza się do jego akt osobowych.
Art. 43c.
1.
Od decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych oraz od decyzji o przedłużeniu
okresu zawieszenia w czynnościach służbowych funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie
do:
1)
ministra właściwego do spraw wewnętrznych, jeżeli decyzję wydał Komendant Główny Straży
Granicznej;
236)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r.)
Komendanta Głównego Straży Granicznej, jeżeli decyzję wydał: Rektor-Komendant WSSG,
Komendant BSWSG, komendant oddziału Straży Granicznej, komendant ośrodka szkolenia
Straży Granicznej i komendant ośrodka Straży Granicznej.
2.
Jeżeli decyzję o zawieszeniu w czynnościach służbowych lub decyzję o przedłużeniu
okresu zawieszenia w czynnościach służbowych wydał minister właściwy do spraw wewnętrznych,
odwołanie nie przysługuje. Odwołujący może zwrócić się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie
sprawy do ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie
sprawy stosuje się przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
3.
Wniesienie odwołania od decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych lub od decyzji
o jego przedłużeniu nie wstrzymuje wykonania tych decyzji.
4.
Odwołanie i wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o których mowa w ust. 1 i 2, wnosi
się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji przełożonego, który wydał decyzję.
5.
Rozpatrzenie odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy następuje w drodze
decyzji wydanej w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania lub wniosku, wraz z
aktami sprawy.
Art. 43d.
1.
Wygaśnięcie decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych następuje w przypadku:
1)
upływu terminu określonego w decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych, jeżeli
zawieszenia nie przedłużono do czasu ukończenia postępowania karnego;
2)
prawomocnego zakończenia postępowania karnego lub dyscyplinarnego;
3)
zwolnienia funkcjonariusza ze służby;
4)
wygaśnięcia stosunku służbowego funkcjonariusza.
2.
Decyzję o zawieszeniu w czynnościach służbowych uchyla się w przypadku ustania przesłanek:
1)
wskazujących na celowość zawieszenia, o których mowa w art. 43 ust. 2;
2)
które były podstawą przedłużenia okresu zawieszenia.
3.
Do decyzji o uchyleniu zawieszenia w czynnościach służbowych stosuje się odpowiednio
przepisy art. 43a ust. 1 i 2, art. 43b ust. 2 pkt 1-4 i 6-8 i ust. 3 oraz art. 43c.
Art. 44.
1.
Funkcjonariusz może być skierowany do komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu
do spraw wewnętrznych:
1)
z urzędu lub na jego wniosek - w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności
fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze służbą;
2)
z urzędu - w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby
z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.
2.
Funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską,
w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym.
2a.
W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na
wydanie orzeczenia, funkcjonariusz może zostać skierowany na obserwację w podmiocie
leczniczym, jeżeli wyraża na to zgodę.
3.
Funkcjonariusz może być poddany badaniom psychofizjologicznym w związku z postępowaniem
prowadzonym w sprawach, o których mowa w art. 1 ust. 2a.
4.
W sprawach skierowania funkcjonariusza na badanie psychofizjologiczne w przypadku,
o którym mowa w ust. 3, jest właściwy Komendant Główny Straży Granicznej.
Art. 45.
1.
Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadkach:
1)
orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską;
2)
nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej;
3)
wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby;
4)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego
lub przestępstwo skarbowe umyślne;
5)
zrzeczenia się obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa.
2.
Funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadkach:
1)
niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej, stwierdzonego
w dwóch kolejnych opiniach, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy;
2)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe inne
niż określone w ust. 1 pkt 4;
3)
powołania do innej służby państwowej, a także objęcia funkcji z wyboru w organach
samorządu terytorialnego;
4)
(uchylony)
5)
gdy wymaga tego ważny interes służby;
6)
niewyrażenia zgody na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe z przyczyn określonych
w art. 42 ust. 2;
7)
rozformowania jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę, lub
zmniejszenia jej stanu etatowego, jeżeli przeniesienie funkcjonariusza do innej jednostki
lub na niższe stanowisko nie jest możliwe;
8)
upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby;
9)
dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art.
44 ust. 2, lub niepoddania się im, albo w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego
niestawienia się na obserwację w podmiocie leczniczym, w przypadku wyrażenia zgody
przez funkcjonariusza, chyba że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek
funkcjonariusza;
10)
popełnienia czynu o znamionach przestępstwa albo przestępstwa skarbowego, jeżeli popełnienie
czynu jest oczywiste i uniemożliwia pozostawanie w służbie;
11)
upływu 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych, jeżeli nie ustały przyczyny
będące podstawą zawieszenia;
12)
osiągnięcia wieku:
a)
w korpusie szeregowych, podoficerów i chorążych - 55 lat,
b)
w korpusie oficerów:
-
-do stopnia pułkownika Straży Granicznej (komandora Straży Granicznej) - 58 lat,
-
-w stopniu generała brygady Straży Granicznej i generała dywizji Straży Granicznej (kontradmirała Straży Granicznej i wiceadmirała Straży Granicznej) - 60 lat.
3.
Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie do 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia
przez niego wystąpienia ze służby.
3a.
W przypadku wszczęcia lub prowadzenia postępowania dyscyplinarnego wobec funkcjonariusza,
o którym mowa w ust. 3, zwolnienie ze służby następuje w terminie do 6 miesięcy od
dnia pisemnego zgłoszenia wystąpienia ze służby.
4.
W przypadkach określonych w ust. 2 pkt 7 zwolnienie następuje po upływie 6 miesięcy,
a w przypadku służby przygotowawczej - po upływie 3 miesięcy od dnia podjęcia decyzji
o likwidacji jednostki organizacyjnej, jej rozformowania lub zmniejszenia stanu etatowego.
5.
Zwolnienie funkcjonariusza przeniesionego do dyspozycji, w przypadku określonym w
art. 42 ust. 2 pkt 5, w razie niewyrażenia przez funkcjonariusza zgody na przeniesienie
na niższe stanowisko służbowe następuje po upływie 6 miesięcy.
Art. 45a.
1.
Stosunek służbowy wygasa w przypadku:
1)
śmierci funkcjonariusza;
2)
stwierdzenia zaginięcia funkcjonariusza.
2.
Rozkaz personalny o wygaśnięciu stosunku służbowego wydaje się na podstawie skróconego
aktu zgonu albo ostatecznej decyzji ministra właściwego do spraw wewnętrznych o stwierdzeniu
zaginięcia funkcjonariusza.
Art. 45b.
Przepisów art. 45 ust. 3 i 3a nie stosuje się do funkcjonariusza pełniącego służbę
w czasie wojny.
Art. 46.
1.
Uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Straży Granicznej
z powodu jej niezgodności z prawem stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko
równorzędne.
2.
Jeżeli zwolniony funkcjonariusz w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi
pisemnie gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu.
Przepis art. 45 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
3.
Prawo do uposażenia powstaje z dniem podjęcia służby, chyba że po zgłoszeniu się do
służby zaistniały okoliczności usprawiedliwiające niepodjęcie tej służby.
4.
Funkcjonariuszowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą
świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem,
nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc. Świadczenie
pieniężne wypłaca się w terminie 14 dni od dnia złożenia przez funkcjonariusza wniosku
w tej sprawie wraz z dokumentem potwierdzającym fakt przywrócenia do służby.
5.
Okres, za który funkcjonariuszowi przysługuje świadczenie pieniężne, wlicza się do
okresu służby uwzględnianego przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego, nagrody
rocznej, a także do okresu służby, od którego zależą uprawnienia określone w art.
35 ust. 2, art. 86 ust. 2, art. 115 ust. 1 i art. 119 ust. 1. Okresu pozostawania
poza służbą, za który funkcjonariuszowi nie przysługuje świadczenie pieniężne, nie
uważa się za przerwę w służbie w zakresie uprawnień uzależnionych od nieprzerwanego
jej biegu.
Art. 46a.
1.
Funkcjonariusza zwolnionego ze służby na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 10 i 11, na
jego wniosek złożony w terminie 7 dni od dnia prawomocnego zakończenia postępowania
karnego lub postępowania karnego skarbowego, przywraca się do służby, jeżeli prowadzone
przeciwko niemu postępowanie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym
albo orzeczeniem o umorzeniu postępowania ze względu na okoliczności określone w art. 17 § 1 pkt 1-3 i 6 Kodeksu postępowania karnego.
2.
Do funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 46 stosuje się odpowiednio.
Art. 46b.
1.
Przywraca się do służby funkcjonariusza zwolnionego na podstawie art. 45 ust. 1 pkt
3, jeżeli zapadło prawomocne orzeczenie dyscyplinarne uchylające dotychczasowe orzeczenie
i stwierdzające uniewinnienie ukaranego funkcjonariusza lub umorzenie postępowania
dyscyplinarnego, w postępowaniu dyscyplinarnym, które wznowiono ze względu na to,
że prowadzone przeciwko niemu, o ten sam czyn, postępowanie karne, karne skarbowe
lub w sprawach o wykroczenia zostało zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym
albo orzeczeniem o umorzeniu postępowania ze względu na okoliczności określone w art. 17 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu postępowania karnego albo w art. 5 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, na jego pisemny wniosek złożony w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia
kończącego wznowione postępowanie dyscyplinarne.
2.
Jeżeli po przywróceniu do służby okaże się, że mimo złożenia wniosku, o którym mowa
w ust. 1, funkcjonariusz nie może zostać do niej dopuszczony, gdyż po zwolnieniu zaistniały
okoliczności powodujące niemożność jej pełnienia, w szczególności z uwagi na brak
nieposzlakowanej opinii, karalność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, niedawanie
rękojmi zachowania tajemnicy stosownie do wymogów określonych w przepisach o ochronie
informacji niejawnych, brak zdolności fizycznej i psychicznej do służby, stosunek
służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 5, chyba że zaistnieje
inna podstawa zwolnienia. Przepisu art. 47 ust. 1 nie stosuje się.
3.
Do funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 46 stosuje się odpowiednio.
Art. 47.
1.
Zwolnienie funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2
pkt 1, 6 i 7 nie może nastąpić przed upływem 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby
z powodu choroby, chyba że funkcjonariusz zgłosi pisemne wystąpienie ze służby.
2.
(uchylony)
2a.
Do okresu choroby stanowiącego przyczynę zaprzestania służby, o którym mowa w ust.
1, wlicza się poprzednie okresy choroby stanowiące przyczynę zaprzestania służby,
jeżeli przerwa między kolejnymi okresami nie przekracza 60 dni.
2b.
Wykonanie decyzji o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby ulega wstrzymaniu do dnia
następującego po ostatnim dniu choroby, nie dłużej jednak niż do dnia następującego
po upływie 12 miesięcy, jeżeli zwolnienie następuje na podstawie, o której mowa w
ust. 1.
3.
Zwolnienie funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 5 może nastąpić
po zasięgnięciu opinii zakładowej organizacji związkowej reprezentującej funkcjonariusza.
4.
Funkcjonariusz może wskazać zakładową organizację związkową, o której mowa w ust.
3, w terminie 3 dni od dnia otrzymania wezwania w sprawie wskazania takiej organizacji.
5.
Zakładowa organizacja związkowa, o której mowa w ust. 3, sporządza opinię w terminie
7 dni od dnia otrzymania wniosku o sporządzenie opinii.
6.
W przypadku, gdy funkcjonariusz w terminie, o którym mowa w ust. 4, nie wskazał zakładowej
organizacji związkowej albo zakładowa organizacja związkowa w terminie, o którym mowa
w ust. 5, nie przekazała opinii, zwolnienie funkcjonariusza ze służby może nastąpić
bez zasięgnięcia opinii zakładowej organizacji związkowej.
Art. 48.
1.
Funkcjonariusza nie można zwolnić ze służby w okresie ciąży, w czasie urlopu macierzyńskiego,
urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu rodzicielskiego
lub urlopu wychowawczego, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 45 ust. 1 pkt
3 i 4, ust. 2 pkt 2, 3, 5, 7 i 10 oraz ust. 3.
2.
W razie zwolnienia funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 5 lub
7 w okresie ciąży, w czasie urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego,
urlopu ojcowskiego lub urlopu rodzicielskiego przysługuje mu uposażenie do końca okresu
ciąży oraz trwania wymienionego urlopu.
Art. 49.
Funkcjonariuszy zwalniają ze służby właściwi przełożeni, o których mowa w art. 36
ust. 1.
Art. 50.
1.
Funkcjonariusz zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie świadectwo służby oraz na
swój wniosek opinię o służbie.
2.
Funkcjonariusz może żądać sprostowania świadectwa służby oraz odwołać się do wyższego
przełożonego od opinii o służbie w terminie 7 dni od dnia otrzymania opinii.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
dane, które należy podać w świadectwie służby oraz w opinii o służbie, a także tryb
wydawania i dokonywania sprostowań świadectw służby oraz odwoływania się od opinii
o służbie, uwzględniając przełożonych właściwych w sprawach świadectw służby i opinii
o służbie, informacje, które zamieszczane są w świadectwie służby na życzenie funkcjonariusza,
oraz wzór formularza świadectwa służby.
Art. 50a.
Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, sposób prowadzenia
przez przełożonych dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem służbowym funkcjonariuszy,
sposób prowadzenia akt osobowych oraz wzory dokumentów w tych sprawach w zakresie
nieuregulowanym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy. Zarządzenie powinno
określić sposób zakładania akt osobowych funkcjonariuszy, rodzaje gromadzonych w nich
dokumentów oraz sposób ich ewidencjonowania.
Art. 50b.
1.
Straż Graniczna przetwarza dane osobowe w zakresie niezbędnym do prowadzenia postępowań
kwalifikacyjnych do służby w Straży Granicznej, przenoszenia do służby w Straży Granicznej
oraz w zakresie wynikającym z przebiegu stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży
Granicznej, także po jego ustaniu, w tym ma prawo przetwarzać dane osobowe, o których
mowa w art. 9 i art. 10 rozporządzenia (UE) 2016/679, z wyłączeniem danych dotyczących
kodu genetycznego oraz danych daktyloskopijnych.
2.
Do przetwarzania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się art. 13
ust. 1 lit. d i e oraz art. 16 rozporządzenia (UE) 2016/679 w zakresie, w jakim przepisy
szczególne przewidują odrębny tryb sprostowania. Zabezpieczenie przetwarzania danych
osobowych polega co najmniej na dopuszczeniu do ich przetwarzania wyłącznie funkcjonariuszy
Straży Granicznej lub pracowników posiadających pisemne upoważnienie wydane przez
administratora danych po pisemnym zobowiązaniu funkcjonariuszy Straży Granicznej lub
pracowników do zachowania przetwarzanych danych w poufności.
337)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
Administratorem danych osobowych, o których mowa w ust. 1, w zakresie, w jakim przetwarza
te dane, jest Komendant Główny Straży Granicznej, Rektor-Komendant WSSG, Komendant
BSWSG, komendant oddziału Straży Granicznej, komendant ośrodka szkolenia Straży Granicznej
lub komendant ośrodka Straży Granicznej.
Rozdział 10
Korpusy i stopnie funkcjonariuszy Straży Granicznej
Art. 51.
W Straży Granicznej obowiązują następujące korpusy i stopnie służbowe:
1)
korpus szeregowych:
a)
szeregowy Straży Granicznej (marynarz Straży Granicznej),
b)
starszy szeregowy Straży Granicznej (starszy marynarz Straży Granicznej);
2)
korpus podoficerów:
a)
kapral Straży Granicznej (mat Straży Granicznej),
b)
plutonowy Straży Granicznej (bosmanmat Straży Granicznej),
c)
sierżant Straży Granicznej (bosman Straży Granicznej),
d)
starszy sierżant Straży Granicznej (starszy bosman Straży Granicznej),
e)
sierżant sztabowy Straży Granicznej (bosman sztabowy Straży Granicznej);
3)
korpus chorążych:
a)
młodszy chorąży Straży Granicznej,
b)
chorąży Straży Granicznej,
c)
starszy chorąży Straży Granicznej,
d)
chorąży sztabowy Straży Granicznej,
e)
starszy chorąży sztabowy Straży Granicznej;
4)
korpus oficerów:
a)
podporucznik Straży Granicznej,
b)
porucznik Straży Granicznej,
c)
kapitan Straży Granicznej,
d)
major Straży Granicznej (komandor podporucznik Straży Granicznej),
e)
podpułkownik Straży Granicznej (komandor porucznik Straży Granicznej),
f)
pułkownik Straży Granicznej (komandor Straży Granicznej),
g)
generał brygady Straży Granicznej (kontradmirał Straży Granicznej),
h)
generał dywizji Straży Granicznej (wiceadmirał Straży Granicznej).
Art. 52.
1.
Na stopień szeregowego Straży Granicznej mianuje się funkcjonariusza z dniem mianowania
na stanowisko służbowe.
2.
Na stopnie szeregowych, podoficerów oraz chorążych Straży Granicznej mianują właściwi
przełożeni, o których mowa w art. 36 ust. 1.
Art. 53.
Na pierwszy stopień oficerski Straży Granicznej oraz na stopień generała brygady Straży
Granicznej (kontradmirała Straży Granicznej) oraz generała dywizji Straży Granicznej
(wiceadmirała Straży Granicznej) mianuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek
ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Na pozostałe stopnie oficerskie Straży
Granicznej mianuje Komendanta Głównego Straży Granicznej, Rektora-Komendanta WSSG,
Komendanta BSWSG oraz ich zastępców minister właściwy do spraw wewnętrznych, a pozostałych
funkcjonariuszy - Komendant Główny Straży Granicznej.38)Zdanie drugie ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku
2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r.
Art. 54.
1.
Mianowanie na stopnie podoficerskie Straży Granicznej lub na stopnie chorążych Straży
Granicznej jest uzależnione od pozytywnej opinii służbowej i zajmowanego stanowiska
służbowego, a ponadto na pierwszy stopień:
139)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r.)
podoficera - od ukończenia szkoły podoficerskiej lub ukończenia nauki w zakresie,
o którym mowa w art. 37b ust. 1a pkt 2;
239)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r.)
chorążego - od ukończenia szkoły chorążych lub ukończenia nauki w zakresie, o którym
mowa w art. 37b ust. 1a pkt 3.
2.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach można mianować na pierwszy stopień podoficerski
Straży Granicznej lub na stopień chorążego Straży Granicznej funkcjonariusza, mimo
niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2.
Art. 55.
1.
Na pierwszy stopień oficerski Straży Granicznej może być mianowany funkcjonariusz,
który posiada wykształcenie wyższe, odbył przeszkolenie specjalistyczne oraz posiada
pozytywną opinię służbową.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje,
zakres oraz sposób prowadzenia przeszkolenia specjalistycznego, o którym mowa w ust.
1. Rozporządzenie powinno określić formy, w jakich prowadzone jest przeszkolenie,
sposób składania egzaminu, a także jednostki organizacyjne prowadzące przeszkolenie.
Art. 55a.
W przypadku planowanego przedterminowego mianowania na stopnie w korpusie oficerów
Straży Granicznej właściwy przełożony może wystąpić do Inspektora Nadzoru Wewnętrznego
o dokonanie weryfikacji, o której mowa w art. 11a ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania
nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
Art. 56.
Mianowanie na kolejny wyższy stopień następuje stosownie do zajmowanego stanowiska
służbowego, posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz w zależności od opinii służbowej.
Nadanie tego stopnia nie może jednak nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu w stopniu:
-
-kaprala Straży Granicznej (mata Straży Granicznej) - 1 roku,
-
-plutonowego Straży Granicznej (bosmanmata Straży Granicznej) - 2 lat,
-
-sierżanta Straży Granicznej (bosmana Straży Granicznej) - 2 lat,
-
-starszego sierżanta Straży Granicznej (starszego bosmana Straży Granicznej) - 2 lat,
-
-młodszego chorążego Straży Granicznej - 3 lat,
-
-chorążego Straży Granicznej - 3 lat,
-
-starszego chorążego Straży Granicznej - 3 lat,
-
-chorążego sztabowego Straży Granicznej - 4 lat,
-
-podporucznika Straży Granicznej - 3 lat,
-
-porucznika Straży Granicznej - 4 lat,
-
-kapitana Straży Granicznej - 4 lat,
-
-majora Straży Granicznej (komandora podporucznika Straży Granicznej) - 3 lat,
-
-podpułkownika Straży Granicznej (komandora porucznika Straży Granicznej) - 4 lat.
Art. 57.
1.
W przypadkach zasługujących na szczególne wyróżnienie funkcjonariusza posiadającego
pozytywną opinię służbową oraz szczególne kwalifikacje zawodowe lub umiejętności do
pełnienia służby można mianować na wyższy stopień przed upływem okresów ustalonych
w art. 56.
2.
Funkcjonariusza zwalnianego ze służby można mianować na kolejny wyższy stopień za
szczególne zasługi w ochronie granicy państwowej.
Art. 58.
1.
Stopnie podoficerów, chorążych, oficerów i generałów są dożywotnie.
2.
Funkcjonariusze zwolnieni ze służby mogą używać posiadanych stopni, o których mowa
w art. 51, z dodaniem określenia:
1)
„rezerwy”, jeżeli funkcjonariusz podlega obowiązkowi służby wojskowej i został uznany
za zdolnego do tej służby;
2)
„w stanie spoczynku”, jeżeli funkcjonariusz nie podlega obowiązkowi służby wojskowej.
3.
Utrata stopnia wymienionego w art. 51 następuje w przypadku:
1)
zrzeczenia się obywatelstwa polskiego;
2)
prawomocnego orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych;
3)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione
w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie.
Art. 59.
O obniżeniu lub utracie stopnia w przypadkach określonych w ustawie orzeka organ właściwy
do mianowania na ten stopień, z tym że o obniżeniu lub utracie stopnia podporucznika
Straży Granicznej orzeka minister właściwy do spraw wewnętrznych, a o obniżeniu lub
utracie stopnia generała dywizji Straży Granicznej (wiceadmirała Straży Granicznej)
i generała brygady Straży Granicznej (kontradmirała Straży Granicznej) - Prezydent
Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
Art. 60.
1.
Funkcjonariuszowi przywraca się stopień w razie uchylenia:
1)
prawomocnego orzeczenia pozbawienia praw publicznych albo
2)
prawomocnego skazania na karę pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione w wyniku
motywacji zasługującej na szczególne potępienie albo
3)
decyzji, na której podstawie nastąpiło pozbawienie stopnia, albo
4)
kary dyscyplinarnej obniżenia stopnia.
2.
O przywróceniu stopnia orzeka przełożony właściwy do mianowania na stopień; o przywróceniu
stopnia podporucznika Straży Granicznej orzeka minister właściwy do spraw wewnętrznych;
stopień generała Straży Granicznej przywraca Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na
wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
Art. 61.
1.
Osobę przyjmowaną do służby i posiadającą stopień policyjny, Urzędu Ochrony Państwa,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Służby Celno-Skarbowej,
Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej mianuje się
na stopień obowiązujący w Straży Granicznej, równorzędny z posiadanym stopniem.
1a.
Osobę przyjmowaną do służby i posiadającą stopień wojskowy można mianować na stopień
obowiązujący w Straży Granicznej, równorzędny z posiadanym stopniem, jeżeli osoba
ta wykazuje kwalifikacje i umiejętności szczególnie przydatne do pełnienia służby
w Straży Granicznej.
2.
Mianowanie osoby posiadającej stopień wojskowy, policyjny, Urzędu Ochrony Państwa,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Służby Celno-Skarbowej,
Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej może być
uzależnione od odbycia szkolenia wymaganego w Straży Granicznej do mianowania na dany
stopień.
3.
Mianowania osoby posiadającej stopień, o którym mowa w ust. 1 i 1a, na stopień obowiązujący
w Straży Granicznej dokonuje:
1)
w korpusie oficerów - Komendant Główny Straży Granicznej;
2)
w korpusach szeregowych, podoficerów i chorążych - właściwi przełożeni, o których
mowa w art. 36 ust. 1.
4.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, równorzędność stopni, o których mowa
w ust. 1 i 1a, uwzględniając obowiązujące w tym zakresie rozwiązania.
Art. 62.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
tryb mianowania funkcjonariuszy na stopnie, podmioty właściwe do składania wniosków
o mianowanie, terminy dokonywania mianowań, kwalifikacje i umiejętności szczególnie
przydatne do pełnienia służby w Straży Granicznej uzasadniające możliwość mianowania
na równorzędny stopień obowiązujący w Straży Granicznej osoby przyjmowanej do służby
i posiadającej stopień wojskowy oraz sposób ogłaszania o utracie stopnia w przypadkach
określonych w art. 58 ust. 3, a także wzory dokumentów wykorzystywanych w sprawach
mianowań, uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego przebiegu mianowania na
stopnie oraz prawidłowego jego dokumentowania.
Rozdział 11
Obowiązki i prawa funkcjonariusza Straży Granicznej
Art. 63.
1.
Funkcjonariusz jest obowiązany dochować obowiązków wynikających z roty złożonego ślubowania.
2.
Funkcjonariusz obowiązany jest odmówić wykonania rozkazu lub innego polecenia, jeśli
wykonanie rozkazu lub innego polecenia łączyłoby się z popełnieniem przestępstwa.
3.
O odmowie wykonania rozkazu lub innego polecenia, o którym mowa w ust. 2, funkcjonariusz
powinien w formie pisemnej zameldować Komendantowi Głównemu Straży Granicznej z pominięciem
drogi służbowej.
Art. 64.
1.
Przełożony funkcjonariusza niebędącego w stanie wykonać w wyznaczonym terminie lub
zakresie polecenia sądu lub prokuratora, o którym mowa w art. 9 ust. 1, jest obowiązany
wystąpić z wnioskiem o przedłużenie terminu, zmianę lub uchylenie polecenia.
2.
W wypadku nieusprawiedliwionego niewykonania polecenia w wyznaczonym terminie lub
zakresie na żądanie sądu lub prokuratora przełożony funkcjonariusza wszczyna przeciwko
niemu postępowanie dyscyplinarne. O wyniku tego postępowania zawiadamia się odpowiednio
sąd lub prokuratora.
Art. 65.
1.
Funkcjonariusz nosi umundurowanie określone w przepisach wydanych na podstawie ustawy,
w tym umundurowanie typu wojskowego.
2.
Funkcjonariusz nosi ordery, odznaczenia i odznaki według zasad obowiązujących w Siłach
Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Funkcjonariusz w czasie służby jest obowiązany do noszenia przepisowego umundurowania
i wyposażenia.
4.
Komendant Główny Straży Granicznej określa, w drodze zarządzenia, przypadki, w których
funkcjonariusz w czasie wykonywania obowiązków służbowych nie ma obowiązku noszenia
umundurowania.
5.
Funkcjonariusz otrzymuje umundurowanie bezpłatnie.
6.
Funkcjonariusz zwalniany ze służby albo przenoszony do innej formacji mundurowej,
na mocy obowiązujących przepisów i zawartego porozumienia dotyczącego przeniesienia
funkcjonariusza do innej formacji mundurowej, zwraca umundurowanie wydane po raz pierwszy
w związku z mianowaniem lub przeniesieniem do służby w Straży Granicznej, w przypadku
gdy nie było ono używane i którego okres używalności nie upłynął, lub równowartość
tego umundurowania.
7.
Funkcjonariusz zwolniony ze służby, z wyłączeniem funkcjonariusza zwolnionego ze służby
na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3-5 i ust. 2 pkt 2, 10 i 11, ma prawo do noszenia
umundurowania.
8.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaje, wzory, kolory oraz normy należności umundurowania,
2)
wzory oznak i emblematów,
3)
sposób noszenia umundurowania, oznak i emblematów, a także sposób noszenia odznaki
Straży Granicznej i symbolu,
4)
warunki noszenia umundurowania przez funkcjonariuszy zwolnionych ze służby,
5)
liczbę punktów przeliczeniowych dla poszczególnych przedmiotów oraz rodzajów umundurowania,
6)
sposób realizacji norm należności oraz przypadki i sposób ich pomniejszania lub powiększania,
7)
rodzaje umundurowania lub przedmioty umundurowania wydane w naturze lub formie równoważnika
pieniężnego,
8)
sposób ustalania i obliczania równowartości wydanego umundurowania, które podlega
zwrotowi
- uwzględniając ilość, okres używalności, opis przedmiotów umundurowania oraz okoliczności,
w których funkcjonariusze występują w poszczególnych rodzajach umundurowania, oraz
zapewniając, aby rodzaje i wzory umundurowania były praktyczne i estetyczne, a także
umożliwiały wykorzystanie umundurowania w różnych warunkach klimatycznych i pogodowych.
9.
Komendant Główny Straży Granicznej może określić, w drodze zarządzenia, normy należności
umundurowania specjalistycznego dostosowanego do warunków pełnienia służby.
10.
Komendant Główny Straży Granicznej może określić, w drodze zarządzenia, przypadki
uzasadnione szczególnymi warunkami służby, w jakich można przydzielić dodatkowe przedmioty
umundurowania, a także normy należności tych przedmiotów.
Art. 65a.
1.
Funkcjonariusz otrzymuje równoważnik pieniężny za przedmioty umundurowania niewydane
w naturze oraz za czyszczenie umundurowania.
2.
Równoważnik pieniężny przysługuje za okres od dnia 1 kwietnia danego roku kalendarzowego
do dnia 31 marca roku następnego, zwany dalej „rokiem zaopatrzeniowym”.
3.
Funkcjonariuszowi mianowanemu lub przeniesionemu do służby w Straży Granicznej w okresie
od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia danego roku kalendarzowego, któremu wydaje się
z dniem mianowania lub przeniesienia przedmioty umundurowania w naturze, równoważnik
pieniężny przysługuje od dnia 1 kwietnia następnego roku kalendarzowego.
4.
Równoważnik pieniężny wypłaca się w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące, licząc od
dnia powstania uprawnienia do jego wypłaty.
5.
Przedmioty umundurowania są wyceniane w sposób bezwalutowy poprzez przypisanie im
odpowiedniej ilości punktów przeliczeniowych w ujęciu jednostkowym, rocznym i całkowitym.
6.
Równoważnik pieniężny nie przysługuje za okresy nieobecności funkcjonariusza w służbie
z powodu:
1)
urlopu wychowawczego lub bezpłatnego, o ile suma nieobecności przekroczy 30 dni kalendarzowych
w ciągu roku zaopatrzeniowego;
2)
zawieszenia funkcjonariusza w czynnościach służbowych.
7.
Równoważnik pieniężny pomniejsza się w przypadku:
1)
nieobecności funkcjonariusza w służbie z powodów, o których mowa w ust. 6;
2)
wydania przedmiotów umundurowania w naturze, z wyjątkiem wydania przedmiotów umundurowania
w związku z mianowaniem do służby w Straży Granicznej.
8.
Wysokość równoważnika pieniężnego ulega jednorazowemu zwiększeniu w przypadku:
1)
mianowania na stopień służbowy, o którym mowa w art. 51 pkt 2 lit. a, pkt 3 lit. a,
pkt 4 lit. a, d, g i h;
2)
powołania na stanowisko Komendanta Głównego Straży Granicznej albo zastępcy Komendanta
Głównego Straży Granicznej.
9.
Równoważnik pieniężny podlega zwrotowi w przypadku:
1)
zwolnienia funkcjonariusza ze służby w Straży Granicznej w okresie służby przygotowawczej;
2)
zwolnienia funkcjonariusza ze służby w Straży Granicznej na podstawie art. 45 ust.
1 pkt 3 i 4;
3)
zaistnienia okoliczności wymienionych w ust. 6 i zwolnienia funkcjonariusza ze służby
w Straży Granicznej przed pomniejszeniem równoważnika pieniężnego w przypadku, o którym
mowa w ust. 7 pkt 1.
10.
W sprawach zwrotu równoważnika pieniężnego, o których mowa w ust. 9, wydaje się decyzję
administracyjną.
11.
W przypadku nieobecności funkcjonariusza w służbie z powodu urlopu wychowawczego lub
bezpłatnego w dniu rozpoczęcia roku zaopatrzeniowego, wypłatę równoważnika pieniężnego
zawiesza się.
12.
Wznowienie zawieszonej wypłaty równoważnika pieniężnego następuje w terminie miesiąca
po ustaniu przyczyn nieobecności funkcjonariusza w służbie.
13.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wysokość równoważnika pieniężnego za przedmioty umundurowania niewydane w naturze
oraz na czyszczenie umundurowania, a także podstawę i sposób jego obliczania,
2)
sposób obliczania kwoty pomniejszenia lub podwyższenia równoważnika pieniężnego,
3)
wartość pieniężną punktu przeliczeniowego,
4)
tryb i termin zwracania równoważnika pieniężnego oraz sposób obliczania kwoty należnej
do zwrotu,
5)
podmioty właściwe w sprawach wypłaty i zwrotu równoważnika pieniężnego
- uwzględniając normy należności przedmiotów umundurowania, a także przypisaną poszczególnym
przedmiotom oraz rodzajom umundurowania liczbę punktów przeliczeniowych.
Art. 66.
1.
Przy wykonywaniu czynności służbowych nieumundurowany funkcjonariusz obowiązany jest
na żądanie obywatela okazać legitymację służbową w taki sposób, aby zainteresowany
miał możliwość odczytać i zanotować numer legitymacji i organ, który ją wydał, oraz
nazwisko funkcjonariusza.
2.
Funkcjonariusz przy wykonywaniu czynności administracyjno-porządkowych jest obowiązany
okazać na żądanie legitymację służbową lub znak identyfikacyjny w sposób umożliwiający
odczytanie i zanotowanie danych w nim zawartych.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje
i wzory legitymacji służbowych, znaków identyfikacyjnych oraz innych dokumentów służbowych
funkcjonariuszy, szczegółowy sposób posługiwania się nimi i dokonywania w nich zmian
oraz podmioty właściwe do ich wydawania. Rozporządzenie powinno określić wzory dokumentów
oraz znaków identyfikacyjnych w sposób umożliwiający odczytanie i odnotowanie przez
osobę zainteresowaną danych w nim zawartych.
Art. 67.
Funkcjonariusz nie może bez zezwolenia przełożonego podejmować zajęcia zarobkowego
poza służbą.
Art. 68.
1.
Funkcjonariusz nie może być członkiem partii politycznych.
2.
Z chwilą przyjęcia funkcjonariusza do służby ustaje jego dotychczasowe członkostwo
w partii politycznej.
3.
Funkcjonariusz jest obowiązany poinformować przełożonego o przynależności do stowarzyszeń
krajowych, działających poza służbą.
4.
Przynależność do organizacji lub stowarzyszeń zagranicznych albo międzynarodowych
wymaga zezwolenia Komendanta Głównego Straży Granicznej.
Art. 69.
1.
Funkcjonariusz jest obowiązany powiadomić bezpośredniego przełożonego o zamiarze wyjazdu
za granicę. Jeżeli wyjazd jest planowany na więcej niż 3 dni, powiadomienie następuje
w formie pisemnej.
2.
Obowiązek powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wyjazdu do krajów Unii
Europejskiej oraz państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu
(EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej.
Art. 70.
(uchylony)
Art. 71.
Funkcjonariusz w związku z pełnieniem obowiązków służbowych korzysta z ochrony przewidzianej
w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.
Art. 71a.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów poniesionych na ochronę prawną, jeżeli
wszczęte przeciwko niemu postępowanie karne o przestępstwo popełnione w związku z
wykonywaniem czynności służbowych zostanie zakończone prawomocnym orzeczeniem o umorzeniu
postępowania z powodu braku ustawowych znamion czynu zabronionego lub niepopełnienia
przestępstwa albo wyrokiem uniewinniającym.
2.
Zwrot kosztów poniesionych na ochronę prawną następuje ze środków budżetowych Straży
Granicznej, na wniosek funkcjonariusza, w wysokości faktycznie poniesionych kosztów,
nie wyższej niż czterokrotność przeciętnego uposażenia funkcjonariuszy, o którym mowa
w art. 103 ust. 3, obowiązującego w roku poprzedzającym dzień złożenia wniosku.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach, kierując się dobrem służby, Komendant Główny
Straży Granicznej może zapewnić funkcjonariuszowi, przeciwko któremu wszczęto postępowanie
karne o przestępstwo popełnione w związku z wykonywaniem czynności służbowych, ochronę
prawną jeszcze przed zakończeniem tego postępowania. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Poniesione przez Straż Graniczną koszty ochrony prawnej nie podlegają zwrotowi przez
funkcjonariusza, niezależnie od wyniku postępowania karnego.
Art. 71b.
1.
Funkcjonariuszowi pokrzywdzonemu przestępstwem, o którym mowa w art. 222, art. 223 lub art. 226 Kodeksu karnego, w związku z wykonywaniem czynności służbowych przysługuje, na jego wniosek, bezpłatna
ochrona prawna w postępowaniu karnym, w którym uczestniczy w charakterze pokrzywdzonego
lub oskarżyciela posiłkowego.
2.
Ochronę prawną, o której mowa w ust. 1, zapewnia jednostka organizacyjna Straży Granicznej,
w której funkcjonariusz pokrzywdzony przestępstwem pełni służbę, a jeżeli jednostka
ta nie ma zapewnionej obsługi prawnej realizowanej przez radców prawnych lub adwokatów,
ochronę prawną zapewnia komenda właściwego miejscowo oddziału Straży Granicznej albo
Komenda Główna Straży Granicznej.
3.
W przypadku braku możliwości zapewnienia ochrony prawnej przez jednostkę organizacyjną
Straży Granicznej lub komendę, o której mowa w ust. 2, funkcjonariuszowi przysługuje
zwrot kosztów ochrony prawnej, o której mowa w ust. 1, w wysokości faktycznie poniesionych
kosztów, nie wyższej niż czterokrotność przeciętnego uposażenia funkcjonariuszy, o
którym mowa w art. 103 ust. 3, obowiązującego w roku poprzedzającym dzień złożenia
wniosku.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania
oraz sposób dokumentowania przez funkcjonariusza kosztów poniesionych na ochronę prawną
w przypadkach, o których mowa w ust. 3 oraz w art. 71a ust. 1 i 3, a także podmioty
właściwe w sprawie zwrotu kosztów ochrony prawnej, o których mowa w ust. 3 oraz w
art. 71a ust. 2, kierując się koniecznością korzystania przez funkcjonariusza z ochrony
prawnej na wysokim poziomie, a także szybkiego zwrotu kosztów poniesionych przez funkcjonariusza
na ochronę prawną.
Art. 71c.
Ochrona prawna, o której mowa w art. 71a i art. 71b, przysługuje również funkcjonariuszowi
oddelegowanemu do wykonywania zadań poza Straż Graniczną, na jego wniosek, w przypadku
gdy postępowanie karne, o którym mowa w art. 71a ust. 1 lub art. 71b ust. 1, zostało
wszczęte w związku z wykonywaniem przez niego czynności służbowych w ramach podjętej
interwencji, w znaczeniu, o którym mowa w art. 11 ust. 2e.
Art. 72.
1.
Funkcjonariusze mogą zrzeszać się w związkach zawodowych, z tym że nie przysługuje
im prawo do strajku.
2.
Przepisy ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych stosuje się odpowiednio, z tym że:
1)
określone w przepisach prawa uprawnienia w sprawach indywidualnych przysługują zakładowej
organizacji związkowej, jeżeli jej członkiem jest co najmniej jeden funkcjonariusz
inny niż ten, którego w danej sprawie reprezentuje zakładowa organizacja związkowa;
2)
uprawnienie, o którym mowa w art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, przysługuje związkowi zawodowemu, którego terytorialny zakres działania obejmuje
co najmniej obszar terytorialnego działania komendanta oddziału Straży Granicznej;
3)
funkcjonariusz może być członkiem międzyzakładowej organizacji związkowej, której
zakresem działania objęte są wyłącznie jednostki organizacyjne Straży Granicznej.
3.
W przypadku realizacji określonych w przepisach prawa uprawnień w sprawach indywidualnych
zakładowa organizacja związkowa niezwłocznie informuje właściwy organ Straży Granicznej
o spełnieniu warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1.
4.
Związek zawodowy, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, mający zamiar korzystać z uprawnienia,
o którym mowa w art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, informuje o tym zamiarze Komendanta Głównego Straży Granicznej.
5.
Szczegółowe zasady współdziałania związku zawodowego z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych, Komendantem Głównym Straży Granicznej oraz właściwymi organami Straży
Granicznej określa statut tego związku zarejestrowany w sądzie lub porozumienie zawarte
z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych lub właściwym organem Straży Granicznej.
6.
Funkcjonariusz pełniący służbę na stanowisku, dla którego ustawa przewiduje powołanie,
a także funkcjonariusz mianowany na stanowisko dyrektora komórki organizacyjnej, zastępcy
dyrektora komórki organizacyjnej albo naczelnika, nie może pełnić funkcji w związkach
zawodowych oraz nie podlega ochronie, o której mowa w art. 32 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych.
Art. 73.
(uchylony)
Art. 74.
(uchylony)
Art. 74a.
1.
Jeżeli funkcjonariusz zwolniony ze służby nie spełnia warunków do nabycia prawa do
emerytury policyjnej lub policyjnej renty inwalidzkiej, od uposażenia wypłaconego
funkcjonariuszowi po dniu 31 grudnia 1998 r. do dnia zwolnienia ze służby, od którego
nie odprowadzono składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przekazuje się do
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki za ten okres przewidziane w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
2.
Przez uposażenie stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i
rentowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się:
1)
kwotę najniższego wynagrodzenia ustalaną na podstawie odrębnych przepisów - za okres
służby kandydackiej przed dniem 1 stycznia 2003 r.;
2)
kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w grudniu roku poprzedniego,
ustalonego na podstawie odrębnych przepisów - za okres służby kandydackiej po dniu
31 grudnia 2002 r.;
3)
uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia, nagrody roczne i uznaniowe oraz dodatkowe
wynagrodzenie wypłacone na podstawie art. 116, odpowiednio przeliczone zgodnie z art.
110 ustawy, o której mowa w ust. 1 - za pozostałe okresy służby.
3.
Składki przekazuje się również w przypadku, gdy funkcjonariusz spełnia jedynie warunki
do nabycia prawa do policyjnej renty inwalidzkiej. Przekazanie składek następuje na
wniosek funkcjonariusza.
4.
Składki podlegają waloryzacji wskaźnikiem waloryzacji składek określonym na podstawie
ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych .
5.
Przy obliczaniu kwoty należnych składek, waloryzowanych na podstawie ust. 4, stosuje się odpowiednio art. 19 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy
o systemie ubezpieczeń społecznych.
6.
Przepisy ust. 1-5 stosuje się również do funkcjonariusza, który pozostawał w służbie
przed dniem 2 stycznia 1999 r., jeżeli po zwolnieniu ze służby, pomimo spełnienia
warunków do nabycia prawa do emerytury policyjnej, zgłosił wniosek o przyznanie emerytury
z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 6, kwotę należnych, zwaloryzowanych składek przekazuje
się niezwłocznie na podstawie zawiadomienia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych o
ustaleniu funkcjonariuszowi prawa do emerytury przewidzianej w przepisach, o których
mowa w ust. 4.
8.
Kwota należnych, zwaloryzowanych składek stanowi przychody Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
9.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zabezpieczenia społecznego, określi, w drodze rozporządzenia, tryb i terminy przekazywania
do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, o których mowa w ust. 1, 3, 4 i 7, oraz
jednostki do tego właściwe, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego i
niezwłocznego wykonywania czynności związanych z przekazywaniem tych składek.
Art. 75.
1.
Jednostki organizacyjne Straży Granicznej oraz funkcjonariusze otrzymują uzbrojenie
oraz wyposażenie, w tym wyposażenie specjalne, niezbędne do wykonywania przez funkcjonariuszy
czynności służbowych.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, uzbrojenie
Straży Granicznej, uwzględniając także inne niż broń palna rodzaje uzbrojenia oraz
konieczność zapewnienia skutecznego wykonywania przez funkcjonariuszy czynności służbowych.
3.
Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, normy należności
uzbrojenia zespołowego i indywidualnego, warunki jego przyznawania i użytkowania,
a także normy wyposażenia.
Art. 75a.
140)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
Za stan bezpieczeństwa i higieny służby w stosunku do podległych funkcjonariuszy odpowiadają
Komendant Główny Straży Granicznej, Rektor-Komendant WSSG, Komendant BSWSG, komendanci
oddziałów Straży Granicznej, komendanci ośrodków Straży Granicznej i komendanci ośrodków
szkolenia Straży Granicznej.
2.
Za pracodawcę w rozumieniu przepisów działu dziesiątego Kodeksu pracy, a także przepisów wykonawczych wydanych na jego podstawie, w stosunku do podległych
funkcjonariuszy uważa się przełożonych wymienionych w ust. 1.
Art. 75b.
1.
Funkcjonariuszowi, w celu ochrony jego życia i zdrowia, zapewnia się bezpieczne i
higieniczne warunki służby.
2.
W sprawach bezpieczeństwa i higieny służby stosuje się odpowiednio przepisy działu dziesiątego Kodeksu pracy, a także przepisy wykonawcze wydane na jego podstawie, z wyłączeniem przepisów art.
207 § 2 pkt 7, art. 2091 § 4, art. 228 § 1 i 2, art. 229 § 1-12, 4a i 8 w zakresie niedotyczącym wskazówek metodycznych w sprawie przeprowadzania
badań profilaktycznych pracowników oraz dokumentowania i kontroli badań okresowych
i kontrolnych, art. 230-232, art. 234 § 1-31, art. 235-2352, art. 237-2372, art. 2377 § 1 pkt 1 i § 2-4, art. 2378 § 1, art. 23711 § 4 oraz art. 23711a § 4.
3.
Przepisów art. 2092, art. 2093 i art. 210 § 1-5 oraz przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 210 § 6 Kodeksu pracy nie stosuje się do wykonywanych przez funkcjonariusza zadań określonych w:
1)
art. 1 ust. 2 pkt 1, 2, 4-5b, 5d, 7, 10, 12-13a oraz ust. 2a;
2)
art. 1 ust. 2 pkt 14 i ust. 3, jeżeli charakter tych działań ma związek z zadaniami
określonymi w pkt 1.
Art. 75c.
1.
W celu ustalenia zdolności do wykonywania zadań na zajmowanym stanowisku służbowym
funkcjonariusz jest obowiązany poddać się badaniom okresowym lub kontrolnym w terminie
wskazanym w skierowaniu na takie badanie.
2.
Skierowanie na badanie okresowe lub kontrolne zawiera w szczególności imię i nazwisko,
numer PESEL, adres zamieszkania, stanowisko służbowe funkcjonariusza kierowanego na
badanie oraz opis warunków pełnienia służby występujących na zajmowanym stanowisku
służbowym, w tym czynników szkodliwych lub uciążliwych, o których mowa w przepisach
wykonawczych wydanych na podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy, i innych wynikających z warunków pełnienia służby.
3.
Rodzaj i zakres badań okresowych są uzależnione od rodzaju pełnionej służby przez
funkcjonariusza oraz narażenia na czynniki szkodliwe i uciążliwe dla zdrowia występujące
w czasie służby.
4.
Lekarz przeprowadzający badanie okresowe lub kontrolne, w celu uwzględnienia wszystkich
czynników szkodliwych lub uciążliwych i innych wynikających z warunków pełnienia służby
wskazanych w skierowaniu na badanie, może poszerzyć jego zakres o dodatkowe badania
lekarskie, konsultacje u lekarzy specjalistów lub badania diagnostyczne, a także wyznaczyć
termin następnego badania okresowego krótszy niż określony w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 2, jeżeli stwierdzi, że jest to niezbędne
dla ustalenia zdolności do wykonywania zadań na zajmowanym stanowisku służbowym. Badania
i konsultacje stanowią część badania okresowego lub kontrolnego.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, lekarz wykorzystuje wskazówki metodyczne w sprawie
przeprowadzania badań profilaktycznych pracowników określone w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy.
6.
Badania okresowe i kontrolne są wykonywane na podstawie skierowania na badanie wystawionego
przez:
1)
przełożonych, o których mowa w art. 75a ust. 1, lub upoważnione przez nich osoby;
2)
ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub upoważnioną przez niego osobę w stosunku
do Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz zastępców Komendanta Głównego Straży
Granicznej.
7.
Skierowanie na badanie:
1)
kontrolne - wystawia się najpóźniej w dniu zgłoszenia się funkcjonariusza do służby,
2)
okresowe - wystawia się nie później niż w terminie 30 dni przed upływem ważności orzeczenia
lekarskiego
- w 3 egzemplarzach, z których jeden przeznaczony jest dla funkcjonariusza kierowanego
na badanie.
8.
Badania okresowe i kontrolne kończą się orzeczeniem lekarskim stwierdzającym:
1)
brak przeciwwskazań zdrowotnych do służby na określonym stanowisku służbowym,
2)
istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do służby na określonym stanowisku służbowym
- w warunkach służby opisanych w skierowaniu na badanie.
9.
Od orzeczenia lekarskiego funkcjonariuszowi i przełożonym, o których mowa w art. 75a
ust. 1, przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania orzeczenia.
10.
Odwołanie od orzeczenia lekarskiego wraz z uzasadnieniem wnosi się na piśmie za pośrednictwem
lekarza, który wydał to orzeczenie, do:
1)
wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy właściwego ze względu na miejsce pełnienia służby
funkcjonariusza;
2)
instytutu badawczego w dziedzinie medycyny pracy lub Uniwersyteckiego Centrum Medycyny
Morskiej i Tropikalnej w Gdyni, jeżeli odwołanie dotyczy orzeczenia lekarskiego wydanego
przez lekarza zatrudnionego w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy.
11.
Lekarz, za którego pośrednictwem jest składane odwołanie, w terminie 7 dni od dnia
otrzymania odwołania wraz z uzasadnieniem przekazuje je wraz z dokumentacją stanowiącą
podstawę wydanego orzeczenia lekarskiego do właściwego podmiotu, o którym mowa w ust.
10.
12.
Badanie w trybie odwołania przeprowadza w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania
właściwy podmiot, o którym mowa w ust. 10.
13.
Orzeczenie lekarskie wydane w trybie odwołania jest ostateczne.
14.
Badania okresowe i kontrolne podlegają dokumentowaniu i kontroli w sposób określony
w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy.
15.
Kontrolę badań okresowych i kontrolnych wykonują podmioty, o których mowa w ust. 10.
16.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaj i zakres badań okresowych, uwzględniając rodzaj pełnionej służby oraz narażenie
na czynniki szkodliwe i uciążliwe dla zdrowia występujące w czasie służby;
2)
wzór skierowania na badania okresowe lub kontrolne, uwzględniając konieczność zamieszczenia
w tym wzorze informacji niezbędnych do jednoznacznego ustalenia zakresu badań;
3)
wzór orzeczenia lekarskiego, uwzględniając jednolitość informacji znajdujących się
w orzeczeniu.
Art. 76.
1.
Funkcjonariuszowi w czasie pełnienia służby przysługuje bezpłatnie wyżywienie w naturze,
jeżeli rodzaj i charakter służby lub szczególne właściwości lub miejsce jej pełnienia
uzasadniają przyznanie wyżywienia w naturze, albo świadczenie pieniężne w zamian za
wyżywienie.
2.
Wyżywienie w naturze przysługuje funkcjonariuszowi:
1)
pełniącemu służbę w systemie skoszarowanym;
2)
biorącemu udział w szkoleniach lub ćwiczeniach z zakresu systemu obronnego kraju,
działań antyterrorystycznych lub zarządzania kryzysowego, jeżeli trwają one w sposób
ciągły powyżej 8 godzin;
3)
biorącemu udział w akcjach zapobiegania skutkom klęsk żywiołowych lub usuwania ich
skutków oraz w działaniach porządkowych podczas akcji ratowniczych przy likwidacji
skutków klęsk żywiołowych, trwających ponad 8 godzin;
4)
który uczestniczy w innych działaniach niż określone w pkt 1-3, związanych z:
a)
ochroną granicy państwowej, kontrolą ruchu granicznego oraz zapobieganiem i przeciwdziałaniem
nielegalnej migracji,
b)
podejmowaniem czynności służbowych, w tym wykonywaniem czynności na rzecz innych służb
podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub nadzorowanych przez niego
- które uzasadniają przyznanie wyżywienia w naturze.
3.
Wyżywienie w naturze przysługuje funkcjonariuszowi na podstawie normy wyżywienia,
którą stanowi wartość energetyczna, odżywcza i pieniężna produktów żywnościowych przysługujących
funkcjonariuszowi w określonych przypadkach. W przypadku zwiększonego zapotrzebowania
na wartość energetyczną i odżywczą ze względu na rodzaj i warunki służby lub właściwości
lub miejsce jej pełnienia norma może zostać uzupełniona.
4.
Normy wyżywienia mogą być realizowane w formie suchego prowiantu lub gotowych pakietów
żywnościowych, lub posiłków sporządzanych przez zewnętrzne podmioty gastronomiczne,
w sytuacji gdy zorganizowanie wyżywienia w postaci posiłków sporządzanych w punktach
żywienia Straży Granicznej nie jest możliwe albo gdy rodzaj i warunki pełnionej służby
wymagają tego rodzaju wyżywienia. W przypadku realizacji wyżywienia w formie gotowych
pakietów żywnościowych lub w formie posiłków sporządzanych przez zewnętrzne podmioty
gastronomiczne normę wyżywienia podwyższa się o koszty zapewnienia wyżywienia.
5.
W przypadku wyżywienia w naturze należy się kierować zasadami racjonalnego żywienia,
w granicach obowiązujących wartości energetycznych, odżywczych i pieniężnych produktów
żywnościowych określonych dla poszczególnych norm wyżywienia.
6.
Funkcjonariusz otrzymuje świadczenie pieniężne w zamian za wyżywienie w przypadku:
1)
pełnienia w okresie od dnia 1 listopada do dnia 31 marca służby na wolnym powietrzu
przez co najmniej 4 godziny dziennie albo
2)
gdy rodzaj i warunki pełnienia służby lub względy techniczne lub organizacyjne uniemożliwiają
korzystanie z wyżywienia przysługującego temu funkcjonariuszowi w naturze, albo
3)
braku możliwości zapewnienia funkcjonariuszowi bezpłatnego wyżywienia w naturze z
powodów zdrowotnych udokumentowanych zaświadczeniem lekarskim.
7.
Świadczenie pieniężne w zamian za wyżywienie podwyższa się:
1)
gdy rodzaj i warunki pełnienia służby lub względy techniczne lub organizacyjne uniemożliwiają
korzystanie z wyżywienia przysługującego w naturze:
a41)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 19 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.)
funkcjonariuszowi, który bierze udział w kursach, szkoleniach, warsztatach, odprawach,
naradach, konferencjach lub przedsięwzięciach o takim charakterze w jednostkach organizacyjnych
Straży Granicznej oraz na praktykach w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej
lub komórkach Komendy Głównej, połączonych z zakwaterowaniem, za czas faktycznego
przebywania w miejscu zakwaterowania,
b)
funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej,
c42)Dodana przez art. 3 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.)
funkcjonariuszowi - studentowi WSSG, zakwaterowanemu w WSSG, za czas faktycznego przebywania
w miejscu zakwaterowania;
2)
funkcjonariuszowi służby kandydackiej przebywającemu na urlopie lub pełnodobowej przepustce;
3)
w przypadku skierowania funkcjonariusza zaliczonego do personelu latającego do wykonywania
lotów poza miejsce pełnienia służby na czas powyżej 8 godzin.
8.
Funkcjonariusz, któremu przysługuje wyżywienie w naturze lub świadczenie pieniężne
w zamian za wyżywienie w naturze z kilku tytułów, otrzymuje wyżywienie w naturze albo
świadczenie pieniężne w zamian za wyżywienie tylko z jednego tytułu, według najkorzystniejszej
dla niego normy wyżywienia, z wyłączeniem przypadków, w których funkcjonariusz uczestniczy
w uroczystym posiłku organizowanym w punkcie żywienia Straży Granicznej albo jest
żywiony według normy, która przysługuje największej grupie funkcjonariuszy uprawnionych
do wyżywienia w danym punkcie żywienia Straży Granicznej.
9.
Funkcjonariuszowi, który zrezygnował z przysługującego mu wyżywienia w naturze, nie
przysługuje świadczenie pieniężne w zamian za wyżywienie ani dieta na pokrycie zwiększonych
kosztów wyżywienia, z wyjątkiem rezygnacji z wyżywienia w naturze z powodów zdrowotnych,
udokumentowanych zaświadczeniem lekarskim w sytuacji braku możliwości zapewnienia
funkcjonariuszowi bezpłatnie wyżywienia w naturze.
10.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaje norm wyżywienia oraz ich wartość pieniężną,
2)
średnie wartości energetyczne i odżywcze produktów żywnościowych objętych poszczególnymi
normami,
3)
przypadki przyznawania poszczególnych norm wyżywienia,
4)
przypadki, w których normy wyżywienia mogą zostać uzupełnione, oraz wartość pieniężną
uzupełnienia,
5)
wartości świadczenia pieniężnego w zamian za wyżywienie oraz wymiar jego podwyższania,
a także jednostkę organizacyjną Straży Granicznej właściwą do jego wypłacania i terminy
jego wypłaty
- uwzględniając zasady racjonalnego żywienia, adekwatność środków finansowych służących
zapewnieniu funkcjonariuszom wyżywienia w naturze względem realnej wartości wyżywienia,
przyporządkowanie norm wyżywienia do przypadków, w których funkcjonariuszowi przysługuje
wyżywienie w naturze, wskazanych w ust. 2, rozróżnienie przypadków wypłacania świadczenia
pieniężnego w zamian za wyżywienie oraz mając na względzie właściwe warunki pełnienia
służby.
Art. 76a.
Napoje w naturze, w ilości zaspokajającej potrzeby funkcjonariusza, przysługują w
czasie pełnienia służby, w przypadkach i na warunkach określonych w art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy oraz w przepisach wykonawczych wydanych na jego podstawie.
Art. 77.
1.
Funkcjonariuszowi i członkom jego rodziny przysługuje prawo przejazdu na koszt właściwego
organu Straży Granicznej środkami publicznego transportu zbiorowego raz w roku, do
jednej z obranych przez siebie miejscowości w kraju i z powrotem.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki
przejazdu na koszt organu, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając warunki i sposób
rozliczania kosztów przejazdu oraz rodzaje środków transportu, którymi ma być dokonywany
przejazd.
3.
W razie niewykorzystania przysługującego przejazdu osoba uprawniona otrzymuje zryczałtowany
równoważnik pieniężny.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki
przyznawania zryczałtowanego równoważnika pieniężnego, uwzględniając tryb wypłaty
równoważnika w razie niewykorzystania przysługującego przejazdu, w tym ustalania jego
wysokości, oraz przypadki, kiedy równoważnik nie przysługuje.
5.
Zwrot kosztów przejazdu lub zryczałtowany równoważnik pieniężny, o których mowa w
ust. 1 i 3, nie przysługuje funkcjonariuszowi w roku kalendarzowym, w którym wykupiono
uprawnienia do bezpłatnych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego,
na podstawie odrębnych przepisów.
6.
Osobom, o których mowa w ust. 1, mogą być przyznawane także inne świadczenia socjalne
i bytowe.
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje świadczeń, o
których mowa w ust. 6, uwzględniając zakres podmiotowy świadczeń socjalnych, warunki
korzystania z tych świadczeń, sposób ich realizacji, a w przypadku świadczeń finansowych
- ich wysokość, sposób obliczania, terminy rozliczeń oraz wypłaty.
Art. 78-80.
(uchylone)
Art. 81.
1.
Za członków rodziny funkcjonariusza uprawnionych do świadczeń przewidzianych w art.
77 uważa się małżonka i dzieci.
2.
Za dzieci uważa się dzieci własne, dzieci małżonka, dzieci przysposobione i dzieci
przyjęte na wychowanie, które:
1)
nie przekroczyły 18 roku życia, a w razie uczęszczania do szkoły - 24 lat albo 25
lat, jeżeli odbywają studia w szkole wyższej, a ukończenie 25 lat przypada na ostatni
lub przedostatni rok studiów, albo
2)
stały się osobami całkowicie niezdolnymi do pracy przed osiągnięciem wieku określonego
w pkt 1.
Art. 82.
Okres służby funkcjonariusza traktuje się jako pracę w szczególnym charakterze, w
rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 83.
1.
Funkcjonariuszowi przysługują uprawnienia pracownika związane z rodzicielstwem określone
w Kodeksie pracy, z wyjątkiem art. 1867 i art. 1881, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.
2.
Jeżeli oboje rodzice lub opiekunowie są funkcjonariuszami albo jedno z nich jest funkcjonariuszem,
a drugie pozostaje w stosunku pracy, z uprawnień, o których mowa w ust. 1, może korzystać
jedno z nich.
Art. 83a.
Jeżeli zachodzi konieczność zastępstwa funkcjonariusza w czasie jego nieobecności
w służbie w związku z przebywaniem na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach
urlopu macierzyńskiego, urlopie ojcowskim, urlopie rodzicielskim lub urlopie wychowawczym,
można w tym celu zatrudnić pracownika na podstawie umowy o pracę na czas określony,
obejmujący czas tej nieobecności.
Art. 84.
1.
Funkcjonariuszowi, który po zwolnieniu ze służby w Straży Granicznej podjął pracę,
okres tej służby wlicza się do okresu zatrudnienia w zakresie wszelkich uprawnień
wynikających z prawa pracy.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do funkcjonariusza zwolnionego ze służby na podstawie
art. 45 ust. 1 pkt 3 i 4.
Art. 85.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
właściwość organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w sprawach wynikających
ze stosunku służbowego funkcjonariuszy oraz tryb postępowania w tych sprawach, uwzględniając
rodzaje i zakres spraw osobowych podległych poszczególnym organom i jednostkom Straży
Granicznej oraz sposób postępowania w sprawach związanych z nawiązaniem i rozwiązaniem
stosunku służbowego, a także jego zmianą;
2)
szczegółowy zakres obowiązków funkcjonariuszy wynikający ze stosunku służbowego oraz
podstawy, zakres i tryb udzielania funkcjonariuszom zwolnień od zajęć służbowych,
uwzględniając rodzaje zdarzeń dotyczących osoby funkcjonariusza, o których, ze względu
na ich wpływ na treść stosunku służbowego, funkcjonariusz obowiązany jest poinformować
właściwego przełożonego, oraz sposób postępowania w tych przypadkach, okoliczności
usprawiedliwiające nieobecność w służbie i sposób jej usprawiedliwiania, okoliczności
uzasadniające udzielanie zwolnień od zajęć służbowych, warunki udzielania zwolnień,
okresy, na które zwolnienia mogą być udzielone, i właściwość przełożonych w tym zakresie,
a także częstotliwość przeprowadzania badań lekarskich funkcjonariuszy.
2.
Sposób pełnienia służby określają zarządzenia, regulaminy i rozkazy Komendanta Głównego
Straży Granicznej.
Art. 86.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w
wymiarze 26 dni roboczych. Przez dni robocze rozumie się dni od poniedziałku do piątku,
z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy.
2.
Funkcjonariusz uzyskuje prawo do pierwszego urlopu z upływem 6 miesięcy służby w wymiarze
połowy urlopu przysługującego po roku służby.
3.
Prawo do urlopu w pełnym wymiarze funkcjonariusz nabywa z upływem roku służby. Do
tego urlopu wlicza się urlop, o którym mowa w ust. 2.
4.
Funkcjonariuszowi, który przed przyjęciem do służby w Straży Granicznej był zatrudniony
lub pozostawał w stosunku służbowym, zalicza się okres tego zatrudnienia lub służby
do okresu, od którego zależy prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego, według zasad
określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy lub odrębnych przepisach.
5.
Funkcjonariuszowi, który przed przyjęciem do służby w Straży Granicznej wykorzystał
urlop wypoczynkowy za dany rok albo otrzymał ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany
urlop, nie przysługuje urlop wypoczynkowy w roku przyjęcia do służby w Straży Granicznej.
Prawo do urlopu powstaje z dniem 1 stycznia następnego roku kalendarzowego.
6.
Funkcjonariuszowi, który:
1)
przed przyjęciem do służby w Straży Granicznej wykorzystał urlop wypoczynkowy za dany
rok w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego u dotychczasowego pracodawcy
albo otrzymał w takim wymiarze ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop, albo
2)
podejmuje służbę w Straży Granicznej w roku kalendarzowym innym niż rok, w którym
ustał jego poprzedni stosunek służbowy lub stosunek pracy
- przysługuje urlop wypoczynkowy w roku przyjęcia do służby w Straży Granicznej w
wymiarze proporcjonalnym do okresu służby w Straży Granicznej w danym roku.
7.
Łączny wymiar urlopu wypoczynkowego funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 6, w roku
kalendarzowym w którym rozpoczął służbę w Straży Granicznej, nie może być wyższy niż
26 dni roboczych.
8.
W przypadku, o którym mowa w ust. 6, urlopu wypoczynkowego udziela się nie wcześniej
niż po upływie trzech miesięcy służby w Straży Granicznej.
Art. 86a.
Funkcjonariuszowi, na jego wniosek, udziela się urlopu wypoczynkowego bezpośrednio
po urlopie macierzyńskim albo urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie
ojcowskim lub po urlopie rodzicielskim.
Art. 86b.
Funkcjonariuszowi skierowanemu do szkoły, na przeszkolenie lub na studia wyższe albo
podyplomowe w kraju albo za granicą udziela się urlopu wypoczynkowego za dany rok
kalendarzowy przed tym skierowaniem, jeżeli czas trwania nauki uniemożliwiałby udzielenie
urlopu w trakcie nauki lub po jej zakończeniu w tym roku kalendarzowym lub w ciągu
pierwszych 3 miesięcy następnego roku.
Art. 86c.
1.
Urlopu wypoczynkowego udziela:
1)
minister właściwy do spraw wewnętrznych lub upoważnione przez niego osoby - Komendantowi
Głównemu Straży Granicznej;
243)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 20 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.)
Komendant Główny Straży Granicznej lub upoważnione przez niego osoby - zastępcom Komendanta
Głównego Straży Granicznej, Rektorowi-Komendantowi WSSG, Komendantowi BSWSG, komendantom
oddziałów Straży Granicznej, komendantom ośrodków szkolenia Straży Granicznej, komendantom
ośrodków Straży Granicznej, kierownikom komórek organizacyjnych Komendy Głównej oraz
innym podległym bezpośrednio funkcjonariuszom;
344)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 20 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.)
Rektor-Komendant WSSG, Komendant BSWSG, komendanci oddziałów Straży Granicznej, komendanci
ośrodków szkolenia Straży Granicznej, komendanci ośrodków Straży Granicznej, kierownicy
komórek organizacyjnych Komendy Głównej lub upoważnione przez nich osoby - podległym
funkcjonariuszom.
2.
Urlopu wypoczynkowego udziela się w miarę możliwości zgodnie z planem urlopów.
3.
Urlop wypoczynkowy może być wykorzystany, na wniosek funkcjonariusza, w częściach,
z tym że co najmniej jedna część urlopu obejmuje nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych,
wliczając do tego okresu również dni wolne od służby przypadające w okresie urlopu
oraz bezpośrednio przed jego rozpoczęciem lub po jego zakończeniu.
Art. 87.
1.
Z ważnych względów służbowych funkcjonariusza można odwołać z urlopu wypoczynkowego,
a także wstrzymać mu udzielenie urlopu w całości lub w części. Termin urlopu może
być także przesunięty na wniosek funkcjonariusza umotywowany ważnymi względami.
2.
Funkcjonariuszowi odwołanemu z urlopu przysługuje zwrot kosztów przejazdu spowodowanych
odwołaniem, według zasad ustalonych w przepisach o należnościach służbowych w przypadkach
przeniesienia lub delegowania, jak również innych poniesionych kosztów.
2a.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb zwrotu
kosztów przejazdu i innych poniesionych kosztów przysługujących funkcjonariuszowi
w razie odwołania z urlopu, z uwzględnieniem norm określonych dla przenoszonych lub
delegowanych funkcjonariuszy, udokumentowanych opłat dokonanych przez funkcjonariusza,
a które nie zostały wykorzystane w związku z odwołaniem z urlopu, jak również opłat
dokonanych na członków rodziny, o których mowa w art. 81, jeżeli odwołanie funkcjonariusza
z urlopu spowodowało także ich powrót.
3.
Zgodę na odwołanie funkcjonariusza z urlopu z ważnych względów służbowych oraz na
wstrzymanie z tego powodu udzielenia urlopu w całości lub w części wyraża właściwy
przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1.
4.
Funkcjonariuszowi, który nie wykorzystał urlopu w danym roku kalendarzowym, urlopu
tego należy udzielić w ciągu pierwszych 9 miesięcy następnego roku.
Art. 87a.
1.
Funkcjonariuszowi posiadającemu status weterana poszkodowanego przysługuje prawo do
corocznego dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 5 dni roboczych.
2.
Prawo do urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi posiadającemu
status weterana poszkodowanego, uprawnionemu do urlopu wypoczynkowego i urlopów dodatkowych,
z wyłączeniem urlopu dodatkowego z tytułu pełnienia służby w warunkach szczególnie
uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych.
3.
Prawo do pierwszego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje z dniem, w którym decyzja
administracyjna o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego stała się ostateczna,
przy czym realizacja tego prawa może nastąpić nie wcześniej niż z dniem przedstawienia
przez funkcjonariusza tej decyzji przełożonemu właściwemu do spraw osobowych.
4.
Urlop, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w
którym funkcjonariusz ma do niego prawo, w terminie uzgodnionym z przełożonym funkcjonariusza.
Art. 87b.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje coroczny płatny urlop dodatkowy ze względu na staż służby
w wymiarze:
1)
5 dni roboczych - dla funkcjonariusza posiadającego 15-letni staż służby;
2)
9 dni roboczych - dla funkcjonariusza posiadającego 20-letni staż służby;
3)
13 dni roboczych - dla funkcjonariusza posiadającego 25-letni staż służby.
2.
Do stażu służby, o którym mowa w ust. 1, zalicza się okresy:
1)
służby w Straży Granicznej;
2)
służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży
Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Celnej,
Służbie Celno-Skarbowej i Służbie Więziennej;
3)
traktowane jako równorzędne ze służbą, o której mowa w pkt 1 i 2, wymienione w art. 13 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej,
Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin ;
4)
pracy zaliczonej do wysługi lat w Straży Granicznej na podstawie art. 151 ust. 5.
3.
Funkcjonariuszowi przysługuje coroczny płatny urlop dodatkowy ze względu na osiągnięty
wiek w wymiarze:
1)
5 dni roboczych - po ukończeniu 40 lat życia;
2)
9 dni roboczych - po ukończeniu 45 lat życia;
3)
13 dni roboczych - po ukończeniu 55 lat życia.
4.
Funkcjonariuszowi pełniącemu służbę w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych
dla zdrowia przysługuje, w zależności od stopnia szkodliwości, coroczny płatny urlop
dodatkowy w wymiarze:
1)
5 dni roboczych - przy pierwszym stopniu szkodliwości;
2)
7 dni roboczych - przy drugim stopniu szkodliwości;
3)
9 dni roboczych - przy trzecim stopniu szkodliwości;
4)
13 dni roboczych - przy czwartym stopniu szkodliwości.
5.
Urlop, o którym mowa w ust. 4, przyznaje się funkcjonariuszowi z dniem upływu roku
nieprzerwanego pełnienia służby w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych
dla zdrowia.
6.
Przerwy w pełnieniu służby w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla
zdrowia z powodu choroby, urlopu, zwolnienia z zajęć służbowych, a także wynikające
z potrzeb służbowych, trwające łącznie nie dłużej niż 90 dni w ciągu roku, są wliczane
do okresu, o którym mowa w ust. 5. Urlop, o którym mowa w ust. 4, traktuje się jako
równorzędny z pełnieniem służby w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych
dla zdrowia, bez względu na jego wymiar.
7.
Jeżeli od dnia przyznania funkcjonariuszowi poprzedniego urlopu, o którym mowa w ust.
4, pełnił on nieprzerwanie służbę w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych
dla zdrowia, kolejny urlop dodatkowy przyznaje się na dzień 1 stycznia następnego
roku kalendarzowego.
8.
Funkcjonariuszowi pełniącemu służbę na stanowisku, na którym występują warunki szczególnie
uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia uzasadniające przyznanie urlopu, o którym mowa
w ust. 4, w różnym wymiarze, przyznaje się jeden urlop w wymiarze korzystniejszym.
Art. 87c.
Urlopy, o których mowa w art. 87b ust. 1 i 3, mogą być wykorzystane na wniosek funkcjonariusza
w dwóch częściach, z wyjątkiem tych urlopów, których wymiar wynosi 5 dni.
Art. 87d.
W przypadku zbiegu uprawnień do corocznego płatnego urlopu dodatkowego z różnych tytułów,
z wyjątkiem urlopu, o którym mowa w art. 87b ust. 4, funkcjonariuszowi przyznaje się
jeden urlop w wymiarze najkorzystniejszym.
Art. 87e.
Funkcjonariuszowi, który wykorzystał coroczny płatny urlop dodatkowy przysługujący
za dany rok kalendarzowy, a następnie nabył w ciągu tego roku prawo do tego urlopu
w wyższym wymiarze, przysługuje urlop uzupełniający.
Art. 87f.
Do urlopów, o których mowa w art. 87b ust. 1, 3 i 4, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 86 ust. 1 zdanie drugie i ust. 8, art. 86a, art. 86b, art. 86c ust. 1 i 2 oraz
art. 87.
Art. 88.
(uchylony)
Art. 89.
Funkcjonariuszowi można udzielić płatnego urlopu zdrowotnego lub okolicznościowego,
a także urlopu bezpłatnego z ważnych przyczyn.
Art. 89a.
1.
Właściwy przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1, udziela funkcjonariuszowi płatnego
urlopu zdrowotnego w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia w wymiarze nieprzekraczającym
jednorazowo 6 miesięcy. Łączny wymiar urlopu w okresie całej służby nie może przekroczyć
18 miesięcy.
2.
Urlopu, o którym mowa w ust. 1, udziela się na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej
podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
3.
Do komisji lekarskiej, o której mowa w ust. 2, funkcjonariusza kieruje właściwy przełożony,
o którym mowa w art. 36 ust. 1, na wniosek lekarza lub tego funkcjonariusza.
Art. 89b.
1.
Płatnego urlopu okolicznościowego właściwy przełożony, o którym mowa w art. 36 ust.
1, udziela funkcjonariuszowi przenoszonemu z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości,
jeżeli z przeniesieniem wiąże się zmiana jego miejsca zamieszkania.
2.
Urlopu, o którym mowa w ust. 1, udziela się w wymiarze od 3 do 7 dni roboczych, w
zależności od położenia nowego miejsca zamieszkania, warunków rodzinnych i innych
okoliczności mających bezpośredni wpływ na warunki przeniesienia. Na wniosek funkcjonariusza
urlop może być wykorzystany w częściach.
Art. 89c.
1.
Urlopu bezpłatnego z ważnych przyczyn może udzielić, na wniosek funkcjonariusza, właściwy
przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1, jeżeli nie zakłóci to toku służby.
2.
Przy udzielaniu urlopu bezpłatnego dłuższego niż 3 miesiące właściwy przełożony, o
którym mowa w art. 36 ust. 1, udzielając urlopu, może przewidzieć dopuszczalność odwołania
funkcjonariusza z urlopu bezpłatnego z ważnych względów służbowych w każdym czasie,
po uprzednim poinformowaniu funkcjonariusza o tym fakcie co najmniej 14 dni przed
terminem przewidzianego podjęcia służby.
Art. 89d.
1.
Funkcjonariuszowi, który wyjeżdża za granicę wspólnie z małżonkiem przeniesionym do
pełnienia służby albo pracy w przedstawicielstwie dyplomatycznym, misji dyplomatycznej,
urzędzie konsularnym, organach i instytucjach Unii Europejskiej lub instytucie polskim,
właściwy przełożony, o którym mowa w art. 36 ust. 1, udziela, na wniosek tego funkcjonariusza,
urlopu bezpłatnego na czas trwania tej służby albo pracy.
2.
Funkcjonariusz jest obowiązany zgłosić się do służby w terminie jednego miesiąca od
dnia powrotu z zagranicy po zakończeniu służby lub pracy za granicą przez jego małżonka.
Funkcjonariusz ten obejmuje stanowisko służbowe zajmowane przed urlopem lub inne stanowisko
równorzędne.
Art. 89e.
Urlopów, o których mowa w art. 89a ust. 1, art. 89c ust. 1 i art. 89d ust. 1, udziela
się w drodze rozkazu personalnego.
Art. 89f.
1.
W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z urlopu bezpłatnego trwającego co najmniej
jeden miesiąc urlop wypoczynkowy i coroczny płatny urlop dodatkowy ulegają skróceniu
o 1/12 za każdy miesiąc urlopu bezpłatnego, nie więcej jednak niż za 12 miesięcy.
2.
W przypadku korzystania przez funkcjonariusza w ciągu roku kalendarzowego z kilku
urlopów bezpłatnych urlopy te sumuje się.
3.
Przy ustalaniu wymiaru urlopu wypoczynkowego i corocznego płatnego urlopu dodatkowego
niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia.
Art. 89g.
1.
W przypadku funkcjonariusza zawieszonego w czynnościach służbowych, w stosunku do
którego postępowanie karne lub dyscyplinarne nie zostało zakończone w sposób, o którym
mowa w art. 128 ust. 3, urlop wypoczynkowy i coroczny płatny urlop dodatkowy przysługuje
w wymiarze proporcjonalnym do okresu służby pełnionej w roku zawieszenia w czynnościach
służbowych oraz ustania tego zawieszenia.
2.
Do ustalania wymiaru urlopów, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis
art. 89f, z tym że w przypadku zawieszenia w czynnościach służbowych trwającego krócej
niż jeden miesiąc urlop wypoczynkowy ulega skróceniu o jeden dzień roboczy za każde
dwa tygodnie zawieszenia w czynnościach służbowych.
Art. 89h.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje prawo do urlopu opiekuńczego w wymiarze 5 dni w roku
kalendarzowym w celu zapewnienia osobistej opieki lub wsparcia osobie będącej członkiem
rodziny lub zamieszkującej w tym samym gospodarstwie domowym, która wymaga opieki
lub wsparcia z poważnych względów medycznych.
2.
Przy udzielaniu urlopu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału Ia działu siódmego Kodeksu pracy.
3.
Za czas urlopu opiekuńczego funkcjonariusz nie zachowuje prawa do uposażenia.
Art. 90.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki i sposób udzielania funkcjonariuszowi urlopu wypoczynkowego oraz
urlopów, o których mowa w art. 87b ust. 1, 3 i 4, w tym ustalania planu urlopów oraz
przełożonych właściwych do jego ustalania, kierując się koniecznością zagwarantowania
przysługującego funkcjonariuszowi prawa do wypoczynku oraz zapewnienia właściwej organizacji
służby;
2)
warunki szczególnie uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia dla każdego stopnia szkodliwości,
o którym mowa w art. 87b ust. 4, oraz podmioty dokonujące oceny tych warunków, uwzględniając
szczególne właściwości oraz miejsca pełnienia służby.
Art. 90a.
1.
Funkcjonariusza można skierować do szkoły, na przeszkolenie lub na studia wyższe albo
podyplomowe w kraju albo za granicą.
2.
Z funkcjonariuszem w służbie stałej, którego zamierza się skierować na koszt Straży
Granicznej do szkoły, na przeszkolenie realizowane poza Strażą Graniczną lub na studia
wyższe albo podyplomowe w kraju albo za granicą, zawiera się umowę, jeżeli koszt ten
w dniu skierowania przekracza kwotę sześciokrotności wysokości minimalnego wynagrodzenia
za pracę ustalanego w danym roku na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę .
2a45)Dodany przez art. 3 pkt 21 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Z funkcjonariuszem, którego zamierza się skierować na studia do WSSG, zawiera się
umowę.
346)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 21 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Umowa, o której mowa w ust. 2 i 2a, określa wzajemne prawa i obowiązki stron związane
ze skierowaniem, w szczególności warunki zwrotu kosztów poniesionych na naukę i utrzymanie
funkcjonariusza, w przypadku:
1)
nieukończenia szkoły, przeszkolenia lub studiów w wyniku uzyskania negatywnej oceny
końcowej albo przerwania nauki z winy funkcjonariusza;
2)
zwolnienia ze służby przed upływem okresu określonego w umowie z przyczyn określonych
w art. 45 ust. 1 pkt 3-5, ust. 2 pkt 1, 2, 5, 6 i 8-11 oraz ust. 3.
4.
Zwrot kosztów poniesionych na naukę i utrzymanie funkcjonariusza następuje w wysokości:
1)
kosztów poniesionych przez Straż Graniczną - w przypadkach, o których mowa w ust.
3 pkt 1 oraz art. 45 ust. 1 pkt 3-5 i ust. 2 pkt 2 i 10;
2)
proporcjonalnej do pozostałego, wynikającego z umowy, okresu służby pełnionej po zakończeniu
nauki - w pozostałych przypadkach.
5.
Koszty, o których mowa w ust. 4, nie obejmują uposażenia funkcjonariusza.
Art. 91.
1.
Funkcjonariuszowi mogą być udzielane wyróżnienia:
1)
pochwała;
2)
pochwała w rozkazie;
3)
nagroda pieniężna lub rzeczowa;
4)
krótkoterminowy urlop wypoczynkowy w wymiarze do 10 dni roboczych;
5)
przyznanie odznaki resortowej;
6)
przedstawienie do odznaczenia państwowego;
7)
przedterminowe mianowanie na wyższy stopień.
8)
(uchylony)
1a.
Wyróżnień, o których mowa w ust. 1, można udzielić w szczególności za:
1)
wzorowe wywiązywanie się z obowiązków służbowych i przejawianie inicjatywy na dotychczas
zajmowanym stanowisku służbowym;
2)
wykazanie się szczególnymi osiągnięciami i inicjatywą w służbie;
3)
bardzo dobre lub wyróżniające wykonanie zadania służbowego;
4)
wykonanie zadania w szczególnie trudnych warunkach lub wymagającego znacznego nakładu
pracy;
5)
wykonanie dodatkowych zadań wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe;
6)
dokonanie czynu świadczącego o wyjątkowej odwadze;
7)
uzyskanie bardzo dobrych lub wyróżniających wyników w szkoleniu lub nauce w szkołach,
o których mowa w art. 54 ust. 1.
1b.
Wyróżnień, o których mowa w ust. 1, nie udziela się funkcjonariuszowi:
1)
przeciwko któremu jest prowadzone postępowanie karne lub dyscyplinarne;
2)
ukaranemu karą dyscyplinarną - do czasu jej zatarcia;
3)
skazanemu prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo lub wykroczenie - przez okres
1 roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia;
4)
skazanemu prawomocnym wyrokiem sądu - w czasie warunkowego zawieszenia wykonania kary;
5)
w stosunku do którego postępowanie karne zostało warunkowo umorzone - w okresie próby.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
tryb udzielania funkcjonariuszowi wyróżnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, podmioty
właściwe w tych sprawach, sposób i terminy przyznawania wyróżnień oraz wzory dokumentów
wykorzystywanych w sprawach wyróżnień, uwzględniając zakres uprawnień przełożonych
do udzielania wyróżnień oraz formę udzielania wyróżnień.
Art. 91a.
1.
Funkcjonariusze składają oświadczenie o swoim stanie majątkowym, w tym o majątku objętym
małżeńską wspólnością majątkową, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, Rektorowi-Komendantowi
WSSG, Komendantowi BSWSG, właściwym komendantom oddziałów Straży Granicznej, komendantom
ośrodków szkolenia Straży Granicznej lub komendantom ośrodków Straży Granicznej przy
nawiązywaniu lub rozwiązywaniu stosunku służbowego, corocznie oraz na ich żądanie.47)Zdanie pierwsze ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 22 lit. a ustawy, o której
mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r. Komendant Główny Straży Granicznej oraz zastępcy Komendanta Głównego Straży Granicznej
składają oświadczenie o swoim stanie majątkowym ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
2.
Oświadczenie o stanie majątkowym powinno zawierać informacje o źródłach i wysokości
uzyskanych przychodów, posiadanych zasobach pieniężnych, nieruchomościach, uczestnictwie
w spółkach cywilnych lub spółkach prawa handlowego, posiadanych udziałach lub akcjach
w tych spółkach, mieniu nabytym od Skarbu Państwa, innej państwowej osoby prawnej,
gminy, związku międzygminnego, powiatu, związku powiatów, związku powiatowo-gminnego
lub związku metropolitalnego, które podlegało zbyciu w drodze przetargu, mieniu ruchomym,
innych prawach majątkowych oraz o zobowiązaniach pieniężnych. Oświadczenie to powinno
również zawierać dane dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej oraz pełnienia
funkcji w spółkach prawa handlowego lub w spółdzielniach, z wyjątkiem funkcji w radzie
nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej.
348)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 22 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Pracownicy Straży Granicznej składają oświadczenie o swoim stanie majątkowym, w tym
o majątku objętym małżeńską wspólnością majątkową, na żądanie Komendanta Głównego
Straży Granicznej, Rektora-Komendanta WSSG, Komendanta BSWSG, właściwych komendantów
oddziałów Straży Granicznej, komendantów ośrodków szkolenia Straży Granicznej lub
komendantów ośrodków Straży Granicznej.
4.
W przypadku konieczności złożenia corocznego oświadczenia majątkowego na podstawie
przepisów odrębnych, funkcjonariusze składają jedno oświadczenie majątkowe na zasadach
i w trybie określonych w tych przepisach.
5.
Oświadczenia o stanie majątkowym corocznie składa się do dnia 31 marca według stanu
na dzień 31 grudnia roku poprzedniego.
649)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 22 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Prawo wglądu do złożonych oświadczeń o stanie majątkowym mają: Komendant Główny Straży
Granicznej, Rektor-Komendant WSSG, Komendant BSWSG, właściwi komendanci oddziałów
Straży Granicznej, komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej lub komendanci
ośrodków Straży Granicznej oraz osoby przez nich pisemnie upoważnione w zakresie niezbędnym
do przeprowadzenia analizy oświadczeń.
6a.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego w celu przeprowadzenia analizy złożonych oświadczeń
o stanie majątkowym ma prawo wglądu do ich treści i przetwarzania danych w nich zawartych.
7.
Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym stanowią tajemnicę prawnie chronioną
i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”
określonej w przepisach ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych. Oświadczenie o stanie majątkowym przechowuje się przez okres 10 lat od dnia jego
złożenia.
8.
Oświadczenie o stanie majątkowym osoby pełniącej funkcję organu Straży Granicznej
jest publikowane bez jej zgody na właściwej stronie Biuletynu Informacji Publicznej,
z wyłączeniem danych dotyczących daty i miejsca urodzenia, numeru PESEL, miejsca zamieszkania
i miejsca położenia nieruchomości.
9.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania
w sprawach oświadczeń o stanie majątkowym, sposób analizy ich zgodności ze stanem
faktycznym, a także wzór oświadczenia o stanie majątkowym wraz z objaśnieniami co
do miejsca i terminu jego składania oraz pouczeniem o odpowiedzialności za podanie
informacji niezgodnych ze stanem faktycznym oraz tryb publikowania oświadczeń, o których
mowa w ust. 8, uwzględniając zakres danych objętych oświadczeniem, o których mowa
w ust. 1-3, a także konieczność ujednolicenia formy przekazywanych informacji oraz
zapewnienia zupełności i przejrzystości przedstawianych informacji.
Art. 91b.
Funkcjonariusze oraz pracownicy Straży Granicznej są obowiązani poinformować przełożonego
właściwego w sprawach osobowych o podjęciu przez małżonka lub osoby pozostające we
wspólnym gospodarstwie domowym zatrudnienia lub innych czynności zarobkowych w podmiotach
świadczących usługi detektywistyczne lub usługi w zakresie ochrony osób i mienia,
objęciu w nich akcji lub udziałów lub podjęciu działalności gospodarczej w tym zakresie,
a także o fakcie bycia wykonawcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych na rzecz organów i jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra
właściwego do spraw wewnętrznych, w terminie 14 dni od dnia uzyskania informacji o
wystąpieniu takiej sytuacji.
Art. 91c.
Funkcjonariusz Straży Granicznej zwolniony ze służby, którego zakres obowiązków służbowych
obejmował czynności związane z przygotowaniem lub przeprowadzaniem postępowań o udzielenie
zamówienia publicznego, nie może bez pisemnej zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej
przed upływem 3 lat od dnia zwolnienia ze służby być zatrudniony lub wykonywać innych
zajęć u przedsiębiorcy, który ubiegał się o udzielenie przez Straż Graniczną zamówienia
publicznego.
Art. 91d.
Funkcjonariusz Straży Granicznej zwolniony ze służby nie może wykorzystywać informacji
uzyskanych w związku z wykonywaniem czynności służbowych w celu osiągnięcia korzyści
majątkowej lub osobistej, albo w związku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innych zajęć
u przedsiębiorcy.
Rozdział 12
Mieszkania funkcjonariuszy Straży Granicznej
Art. 92.
1.
Funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości,
w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków
rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych.
1a.
Jeżeli w miejscowości, w której funkcjonariusz pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej
nie ma możliwości zrealizowania prawa, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariusz może
otrzymać tymczasową kwaterę na okres pełnienia służby w tej miejscowości.
2.
Funkcjonariusz w służbie przygotowawczej może otrzymać tymczasową kwaterę.
3.
Miejscowością pobliską, o której mowa w ust. 1, jest miejscowość, od której granic
administracyjnych najkrótsza odległość drogą publiczną do granic administracyjnych
miejscowości pełnienia służby nie przekracza 30 km.
Art. 93.
Członkami rodziny funkcjonariusza, których uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego,
są pozostający z funkcjonariuszem we wspólnym gospodarstwie domowym:
1)
małżonek;
2)
dzieci (własne lub małżonka, przysposobione lub przyjęte na wychowanie w ramach rodziny
zastępczej) pozostające na jego utrzymaniu, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez
nie 25 lat życia;
3)
rodzice funkcjonariusza i jego małżonka będący na jego wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli
ze względu na wiek albo niezdolność do pracy, albo inne okoliczności są niezdolni
do wykonywania zatrudnienia; za rodziców uważa się również ojczyma i macochę oraz
osoby przysposabiające.
Art. 94.
1.
Na lokale mieszkalne dla funkcjonariuszy przeznacza się lokale będące w dyspozycji
ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów, uzyskane w wyniku
ich działalności inwestycyjnej albo stanowiące własność gmin lub zakładów pracy, a
także zwalniane przez osoby, które decyzje o przydziale uzyskały z jednostek podległych
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
2.
Na kwatery tymczasowe przeznacza się lokale mieszkalne albo pomieszczenia mieszkalne
w należytym stanie technicznym i sanitarnym, które znajdują się w budynkach na terenie
zamkniętym lub w budynkach przeznaczonych na cele służbowe.
3-5.
(uchylone)
Art. 95.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego,
z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów
odrębnych.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, warunki przyznawania i zwracania
równoważnika, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając osoby uprawnione do jego otrzymania,
wysokość równoważnika, wzory wymaganych dokumentów, podmioty właściwe do jego przyznania
i wypłaty lub odmowy przyznania oraz sposób postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu
uprawnień do jego otrzymania.
Art. 96.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie
jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości
pobliskiej.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz warunki przyznawania
i zwracania równoważnika pieniężnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając osoby
uprawnione do jego otrzymania, wysokość równoważnika, wzory wymaganych dokumentów,
podmioty właściwe do jego przyznania i wypłaty lub odmowy przyznania oraz sposób postępowania
w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania.
Art. 97.
1.
Funkcjonariuszowi, który zajmuje lokal mieszkalny w miejscowości pobliskiej miejsca
pełnienia służby, przysługuje zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby w
wysokości ceny biletów za przejazd koleją lub autobusami.
2.
Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, nie przysługuje w roku kalendarzowym, w którym
wykupiono uprawnienia do bezpłatnych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego,
na podstawie odrębnych przepisów.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki,
tryb oraz terminy zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności
ich wysokość w odniesieniu do cen biletów za przejazd koleją lub autobusami oraz wzory
wymaganych dokumentów, podmioty właściwe do wypłaty oraz odmowy przyznania zwrotu
kosztów dojazdu, a także sposób dokumentowania poniesionych kosztów.
Art. 98.
1.
Funkcjonariuszowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej
o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni
mieszkaniowej, społecznej inicjatywie mieszkaniowej lub towarzystwie budownictwa społecznego
albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
2.
Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, podlega zwrotowi w przypadku:
1)
jej wypłaty jako nienależnego świadczenia;
2)
zwolnienia funkcjonariusza ze służby przed upływem 10 lat służby, jeżeli nie nabył
uprawnień do emerytury policyjnej albo policyjnej renty inwalidzkiej lub prawa do
świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń emerytalnych i rentowych;
3)
skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne lub przestępstwo
skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem
czynności służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo
za przestępstwo określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych
za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.
3.
Do służby, o której mowa w ust. 2 pkt 2, zalicza się również okresy służby oraz okresy
równorzędne ze służbą w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej,
Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania
oraz warunki przyznawania i cofania pomocy finansowej, o której mowa w ust. 1, sposób
ustalania jej wysokości oraz kwoty podlegającej zwrotowi, podmioty właściwe w tych
sprawach, uwzględniając rodzaje wymaganych dokumentów oraz przypadki uzasadniające
obniżenie kwoty podlegającej zwrotowi.
Art. 99.
Lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się funkcjonariuszowi:
1)
w razie skorzystania z pomocy finansowej, o której mowa w art. 98;
2)
posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej
lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej
albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy;
3)
którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom określony w pkt 2;
4)
w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego
lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo domu, o którym mowa w pkt
2, z wyjątkiem przypadków określonych na podstawie art. 100 ust. 3.
Art. 99a.
1.
Funkcjonariusz jest obowiązany do opróżnienia lokalu mieszkalnego, o którym mowa w
art. 94 ust. 1, jeżeli:
1)
podnajmuje albo oddaje do bezpłatnego używania przydzielony lokal lub jego część bez
zgody właściwego podmiotu;
2)
używa lokalu w sposób sprzeczny z umową najmu lub niezgodnie z przeznaczeniem, zaniedbuje
obowiązki, dopuszczając do powstania szkód albo niszczy urządzenia przeznaczone do
wspólnego korzystania przez mieszkańców;
3)
wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym
korzystanie z innych lokali;
4)
jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub opłat za świadczenia związane z eksploatacją lokalu
przez okres co najmniej trzech pełnych okresów płatności, pomimo pisemnego zawiadomienia
o zamiarze wydania decyzji o opróżnieniu lokalu i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego
terminu zapłaty zaległych i bieżących należności;
5)
otrzymał pomoc finansową, o której mowa w art. 98 ust. 1;
6)
nie zwolnił, w terminie określonym odrębnymi przepisami, wcześniej przydzielonego
lokalu;
7)
zrzekł się uprawnień do zajmowanego lokalu;
8)
przysługuje jemu lub jego małżonkowi tytuł prawny do innego lokalu, o którym mowa
w art. 94 ust. 1; w takim przypadku osobom tym przysługuje prawo wyboru jednego z
zajmowanych lokali;
9)
w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej on lub jego małżonek uzyskali
inny lokal mieszkalny lub dom o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej co najmniej
przysługującym funkcjonariuszowi i członkom jego rodziny normom zaludnienia;
10)
po zwolnieniu ze służby on lub pozostali po nim członkowie rodziny zajmują lokal położony
w budynku przeznaczonym na cele służbowe lub na terenie obiektu zamkniętego, a osobom
tym przydzielono lokal w tej samej lub pobliskiej miejscowości, o powierzchni odpowiadającej
przysługującym normom zaludnienia;
11)
dokonał zamiany lokalu mieszkalnego;
12)
on lub członkowie jego rodziny albo inne osoby zajmują lokal bez tytułu prawnego;
13)
został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne lub przestępstwo
skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem
czynności służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, albo
za przestępstwo określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych
za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.
2.
Decyzję o opróżnieniu lokalu wydaje się w stosunku do wszystkich osób zamieszkałych
w tym lokalu.
Art. 99b.
1.
Funkcjonariusz jest obowiązany do opróżnienia kwatery tymczasowej, o której mowa w
art. 94 ust. 2, jeżeli:
1)
został zwolniony ze służby albo przeniesiony do służby w innej miejscowości;
2)
upłynął okres pełnienia przez niego służby w jednostce organizacyjnej, na terenie
której znajduje się kwatera tymczasowa;
3)
wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 99a ust. 1 pkt 1-4, 9 i 12.
2.
Decyzję o opróżnieniu kwatery tymczasowej wydaje się w stosunku do wszystkich osób
zamieszkałych w tej kwaterze.
Art. 100.
1.
Funkcjonariuszowi przeniesionemu do służby w innej miejscowości, który w poprzednim
miejscu pełnienia służby posiada lokal mieszkalny, dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy,
może być przydzielony lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej w nowym
miejscu pełnienia służby, jeżeli:
1)
zwolni zajmowany lokal mieszkalny lub dom;
2)
zwróci pomoc finansową przyznaną:
a)
na wkład mieszkaniowy lub wkład budowlany w wysokości zwaloryzowanej przez spółdzielnię,
b)
na spłatę innych należności - w wysokości przyznanej.
2.
Funkcjonariuszowi, który skorzystał z pomocy finansowej, może być przydzielony lokal
mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej, jeżeli zwolni zajmowany lokal mieszkalny
lub dom, o którym mowa w ust. 1, oraz zwróci pomoc finansową na zasadach określonych
w tym przepisie.
3.
Tryb przydzielania lokalu mieszkalnego w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2,
szczegółowe zasady zwracania udzielonej pomocy finansowej oraz zasady zwalniania zajmowanych
lokali mieszkalnych lub domów określonych w ust. 1 ustala minister właściwy do spraw
wewnętrznych.
4.
Funkcjonariuszowi przeniesionemu do służby w innej miejscowości, który w poprzednim
miejscu pełnienia służby nie zwolnił zajmowanego lokalu mieszkalnego lub domu, o którym
mowa w ust. 1, można przydzielić tymczasową kwaterę według przysługujących mu norm,
bez uwzględnienia zamieszkałych z nim członków rodziny.
5.
Funkcjonariusz delegowany do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości otrzymuje
tymczasową kwaterę. Koszt zakwaterowania pokrywa się ze środków Straży Granicznej.
Art. 101.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, określi,
w drodze rozporządzenia, warunki przydziału i opróżniania oraz normy zaludnienia lokali
mieszkalnych, o których mowa w art. 94, warunki przydziału i opróżniania tymczasowych
kwater, a także podmioty właściwe do wydawania decyzji w tych sprawach, uwzględniając
funkcjonariuszy uprawnionych do otrzymania lokalu mieszkalnego lub tymczasowej kwatery,
wzory wymaganych dokumentów i podmioty właściwe do wydawania decyzji w tych sprawach.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa oraz
ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia,
warunki najmu lokali mieszkalnych znajdujących się w budynkach będących własnością
Skarbu Państwa, pozostających w zarządzie jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych
przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, a także sposób obliczania wysokości
czynszu najmu za te lokale, uwzględniając warunki, na jakich następuje najem lokalu,
oraz podstawy ustalania czynszu za najem tych lokali.
3.
Dodatkowe normy zaludnienia określone na podstawie ust. 1, związane z zajmowanym stanowiskiem
służbowym lub posiadanym stopniem, stosuje się również przy przydziałach funkcjonariuszom
innych lokali mieszkalnych niż wymienione w art. 94.
4.
W sprawach spornych wynikających ze stosunku najmu lokali, o których mowa w ust. 2,
rozstrzygają sądy powszechne.
5.
Przydział i opróżnianie mieszkań oraz załatwianie spraw, o których mowa w art. 95,
96 i 98, następuje w formie decyzji administracyjnej.
Art. 102.
1.
Funkcjonariusz zwolniony ze służby, który nie posiada prawa do lokalu mieszkalnego
na warunkach określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby
Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin lub żołnierzy zawodowych oraz
ich rodzin, zachowuje prawo do przydzielonego lokalu mieszkalnego według norm powszechnie
obowiązujących lub może być przeniesiony do zamiennego lokalu mieszkalnego.
2.
Prawo do przydzielonego lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje
funkcjonariuszowi, który został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo
umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, popełnione
w związku z wykonywaniem czynności służbowych i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej
lub osobistej, albo za przestępstwo określone w art. 258 Kodeksu karnego lub wobec którego orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych
za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.
Rozdział 13
Uposażenie i inne świadczenia pieniężne funkcjonariuszy Straży Granicznej
Art. 103.
1.
Prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania funkcjonariusza na stanowisko służbowe.
2.
Z tytułu służby funkcjonariusz otrzymuje jedno uposażenie i inne świadczenia pieniężne
określone w ustawie.
3.
Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której
wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.
4.
Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada Ministrów w drodze
rozporządzenia.
5.
Przez przeciętne uposażenie, o którym mowa w ust. 3, rozumie się uposażenie wraz z
1/12 równowartości nagrody rocznej.
Art. 104.
Uposażenie funkcjonariusza składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia.
Art. 105.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
pracy, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
grupy uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy, kategorie uposażenia zasadniczego w
poszczególnych grupach tego uposażenia oraz odpowiadające im wysokości uposażenia
zasadniczego ustalone z zastosowaniem mnożników kwoty bazowej;
2)
zaszeregowanie stanowisk służbowych do poszczególnych grup uposażenia zasadniczego
oraz stopni etatowych.
Rozporządzenie powinno uwzględniać zróżnicowanie uposażenia zasadniczego w poszczególnych
grupach tego uposażenia, a także charakter i rodzaje stanowisk służbowych w poszczególnych
jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej.
Art. 106.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób i
tryb zaliczania okresów służby i pracy do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu
wysokości dodatku za wysługę lat, uwzględniając okresy służby w Straży Granicznej,
Straży Marszałkowskiej, Urzędzie Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym, Policji, Biurze Ochrony Rządu, Służbie Ochrony Państwa, Państwowej
Straży Pożarnej, Służbie Więziennej, Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, okresy
traktowane jako równorzędne ze służbą w Straży Granicznej, okresy zakończonego zatrudnienia,
a także inne okresy wliczane na mocy odrębnych przepisów do okresu pracy, jak również
okoliczności wyłączające zaliczenie okresu służby lub pracy do wysługi lat, podmioty
właściwe do ich zaliczania oraz sposób dokumentowania tych okresów.
Art. 107.
1.
Funkcjonariusz przeniesiony na stanowisko służbowe zaszeregowane do niższej grupy
uposażenia zasadniczego zachowuje prawo do uposażenia zasadniczego pobieranego na
poprzednio zajmowanym stanowisku, do czasu uzyskania wyższego uposażenia według zajmowanego
stanowiska służbowego.
2.
Komendant Główny Straży Granicznej, w przypadkach szczególnie uzasadnionych, może
zezwolić na zachowanie przez funkcjonariusza przeniesionego na stanowisko służbowe,
zaszeregowane do niższej grupy uposażenia zasadniczego, prawa do zaszeregowania należnego
na poprzednio zajmowanym stanowisku, z jednoczesnym zachowaniem stopnia związanego
z tym stanowiskiem.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do funkcjonariuszy przeniesionych na niższe stanowisko
służbowe na podstawie art. 42 ust. 1 lub ust. 2 pkt 2 i 3 oraz funkcjonariuszy przeniesionych
na własną prośbę.
Art. 108.
1.
Funkcjonariusze otrzymują następujące dodatki do uposażenia:
1)
dodatek za wysługę lat w wysokości uzależnionej od okresów służby, o których mowa
w art. 106;
2)
dodatek za stopień w wysokości uzależnionej od posiadanego stopnia Straży Granicznej;
3)
dodatek funkcyjny na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym;
4)
dodatek służbowy na stanowiskach innych niż wymienione w pkt 3;
5)
dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami, warunkami lub miejscem
pełnienia służby.
2.
Dodatkami do uposażenia o charakterze stałym są dodatki ustalone w wysokości miesięcznej.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
pracy, określi, w drodze rozporządzenia, warunki otrzymywania dodatków do uposażenia,
o których mowa w ust. 1, oraz ich wysokość, uwzględniając okoliczności uzasadniające
ich przyznanie oraz okresowe podwyższenie lub obniżenie, jak również rodzaje i wysokość
dodatków przysługujących funkcjonariuszowi ze względu na szczególne właściwości, kwalifikacje,
warunki albo miejsce pełnienia służby.
Art. 109.
1.
Uposażenie zasadnicze i dodatki do uposażenia o charakterze stałym są płatne miesięcznie
z góry.
2.
Wypłata uposażeń oraz innych należności pieniężnych następuje w formie bezpośredniej
lub na rachunek w banku wskazanym w formie pisemnej przez funkcjonariusza, a w szczególnie
uzasadnionych przypadkach należność może być przesłana na adres wskazany przez funkcjonariusza.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, dodatki
o charakterze stałym płatne z dołu, uwzględniając termin oraz tryb ich wypłacania.
Art. 110.
1.
Zmiana wysokości uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających
tę zmianę.
2.
Jeżeli prawo do uposażenia powstało lub zmiana uposażenia nastąpiła w ciągu miesiąca,
uposażenie na czas do końca miesiąca oblicza się w wysokości 1/30 części miesięcznego
uposażenia za każdy dzień, gdy przepisy szczególne nie stanowią inaczej.
3.
Prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie
funkcjonariusza ze służby lub zaistniały inne okoliczności uzasadniające wygaśnięcie
tego prawa.
Art. 111.
1.
Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych
ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
2.
Organ właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić przedawnienia, jeżeli
opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami.
3.
Bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności
pieniężnych przerywa:
1)
każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, upoważnionym
do rozpatrywania roszczeń, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo
zaspokojenia roszczenia;
2)
uznanie roszczenia.
4.
W razie zwłoki w wypłacie uposażenia, innych świadczeń oraz należności pieniężnych
funkcjonariuszowi przysługują, na jego wniosek, odsetki ustawowe za opóźnienie od
dnia, w którym uposażenie, inne świadczenie lub należność pieniężna stały się wymagalne.
Art. 112.
1.
Funkcjonariuszowi przysługują następujące świadczenia pieniężne:
1)
zasiłek na zagospodarowanie;
2)
nagrody roczne;
3)
nagrody jubileuszowe;
4)
dodatkowe wynagrodzenie za wykonywanie zleconych zadań wykraczających poza obowiązki
służbowe;
5)
należności za podróże służbowe i przeniesienia;
5a)
rekompensata pieniężna w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art.
37 ust. 2;
5b)
świadczenie motywacyjne;
5c)
świadczenie teleinformatyczne, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób
realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa , zwane dalej „świadczeniem teleinformatycznym”;
5d)
świadczenie za długoletnią służbę;
6)
świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby;
7)
świadczenie pieniężne w zamian za wyżywienie.
2.
W razie śmierci funkcjonariusza lub członka jego rodziny, przysługują:
1)
zasiłek pogrzebowy;
2)
odprawa pośmiertna.
3.
Funkcjonariusz może otrzymywać również nagrody i zapomogi, o których mowa w art. 114
ust. 1 i 2.
Art. 113.
1.
Funkcjonariuszowi, w związku z mianowaniem na stałe, przysługuje zasiłek na zagospodarowanie
w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze
stałym, należnymi w dniu mianowania na stałe.
2.
Zasiłek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje funkcjonariuszowi pełniącemu służbę
w Straży Granicznej po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej lub innej służby, w
czasie której otrzymał taki zasiłek.
Art. 113a.
1.
Funkcjonariuszowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda
roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda
przysługuje.
2.
Do uposażenia, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się uposażenia otrzymanego w okresie
tymczasowego aresztowania albo zawieszenia w czynnościach służbowych, chyba że postępowanie
karne lub dyscyplinarne będące przyczyną aresztowania lub zawieszenia zostało umorzone
prawomocnym orzeczeniem bądź funkcjonariusz został uniewinniony na podstawie prawomocnego
wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym.
3.
Umorzenie postępowania, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy warunkowego umorzenia
postępowania karnego ani umorzenia tego postępowania z powodu przedawnienia lub amnestii.
4.
Nagrodę roczną obniża się od 20 % do 50 % za rok kalendarzowy, w którym funkcjonariusz:
1)
został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo nieumyślne, ścigane z oskarżenia
publicznego lub przestępstwo skarbowe nieumyślne;
2)
popełnił czyn stanowiący przewinienie dyscyplinarne lub nie przestrzegał zasad etyki
zawodowej, jeżeli za ten czyn lub to nieprzestrzeganie prawomocnym orzeczeniem wymierzono
mu karę dyscyplinarną nie surowszą niż nagana;
3)
nie wywiązywał się z obowiązków służbowych, co zostało stwierdzone w opinii służbowej.
5.
Nagroda roczna nie przysługuje w przypadku:
1)
skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, ścigane
z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe umyślne;
2)
wymierzenia funkcjonariuszowi za czyn, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, kary dyscyplinarnej:
a)
wydalenia ze służby,
b)
ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby,
c)
obniżenia stopnia,
d)
wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,
e)
ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku;
3)
zwolnienia funkcjonariusza ze służby z powodu:
a)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo nieumyślne, ścigane z oskarżenia
publicznego lub przestępstwo skarbowe nieumyślne,
b)
popełnienia czynu o znamionach przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, jeżeli popełnienie
czynu jest oczywiste i uniemożliwia pozostawanie w służbie,
c)
niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej, stwierdzonego
w dwóch kolejnych opiniach służbowych, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy,
d)
nieprzydatności do służby stwierdzonej w opinii służbowej w okresie odbywania służby
przygotowawczej.
6.
Jeżeli przeciwko funkcjonariuszowi toczy się postępowanie karne lub dyscyplinarne
o czyn popełniony w roku kalendarzowym, za który przyznawana jest nagroda roczna,
do czasu zakończenia tego postępowania nie przyznaje mu się nagrody rocznej.
7.
Nagrodę roczną obniża się lub się jej nie przyznaje w przypadkach, o których mowa
w ust. 4 i 5, za rok kalendarzowy, w którym:
1)
funkcjonariusz popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego lub dyscyplinarnego,
a jeżeli nagroda roczna została wypłacona - za rok, w którym postępowanie zostało
zakończone prawomocnym orzeczeniem lub decyzją;
2)
funkcjonariuszowi wydano opinię służbową, od której nie złożył odwołania, lub ostateczną
opinię służbową w rozumieniu przepisów o okresowym opiniowaniu funkcjonariuszy Straży
Granicznej.
8.
Wypłata nagrody rocznej następuje nie później niż w ciągu trzech pierwszych miesięcy
kalendarzowych następujących po roku, za który przysługuje nagroda.
9.
Funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby należną nagrodę roczną wypłaca się w ostatnim
dniu służby.
10.
Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 9, wobec którego toczy się postępowanie karne
lub dyscyplinarne, nagrodę roczną wypłaca się po zakończeniu tego postępowania. Przepisy
ust. 4 i 5 stosuje się.
11.
W przypadku śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza pozostających w związku ze służbą
nagrodę roczną wypłaca się niezwłocznie na podstawie skróconego aktu zgonu albo ostatecznej
decyzji o stwierdzeniu zaginięcia funkcjonariusza.
12.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych przyznaje nagrody roczne Komendantowi Głównemu
Straży Granicznej i jego zastępcom.
13.
Komendant Główny Straży Granicznej przyznaje nagrody roczne kierownikowi komórki organizacyjnej
Komendy Głównej Straży Granicznej, Rektorowi-Komendantowi WSSG i osobie pełniącej
w uczelni służb państwowych funkcję kierowniczą do spraw realizacji zadań uczelni
jako jednostki organizacyjnej właściwej służby, komendantowi oddziału Straży Granicznej,
komendantowi ośrodka szkolenia Straży Granicznej, komendantowi ośrodka Straży Granicznej
oraz ich zastępcom. Komendantowi BSWSG oraz jego zastępcom przyznaje nagrodę roczną,
na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, minister właściwy do spraw wewnętrznych.50)Zdanie pierwsze ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 23 lit. a ustawy, o której
mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r. Komendant Główny Straży Granicznej może przyznawać nagrody roczne wszystkim funkcjonariuszom.
1451)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 23 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Kierownik komórki organizacyjnej Komendy Głównej Straży Granicznej, Rektor-Komendant
WSSG, Komendant BSWSG, komendant oddziału Straży Granicznej, komendant ośrodka szkolenia
Straży Granicznej i komendant ośrodka Straży Granicznej przyznają nagrody roczne odpowiednio
funkcjonariuszowi pełniącemu służbę w komórce organizacyjnej Komendy Głównej Straży
Granicznej, WSSG, BSWSG, oddziale Straży Granicznej, ośrodku szkolenia Straży Granicznej
i ośrodku Straży Granicznej.
Art. 114.
1.
Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody uznaniowe i zapomogi.
2.
Zapomogi mogą być przyznawane funkcjonariuszom w przypadku zdarzeń losowych, klęsk
żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci członka rodziny oraz innych zdarzeń
powodujących istotne pogorszenie warunków materialnych.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki
przyznawania nagród uznaniowych i zapomóg, okoliczności uzasadniające przyznanie funkcjonariuszowi
nagrody uznaniowej lub zapomogi, właściwość przełożonych oraz tryb postępowania w
tych sprawach, mając na względzie celową i racjonalną politykę w zakresie dysponowania
środkami finansowymi.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
pracy oraz ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, określi, w drodze
rozporządzenia, wysokość funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi
dla funkcjonariuszy, uwzględniając jednostki organizacyjne Straży Granicznej, w których
tworzy się fundusz, sposób ustalania wysokości środków finansowych przeznaczonych
na nagrody i zapomogi, zasady zwiększania wysokości funduszu, a także sposób ustalania
wielkości środków pozostających w dyspozycji kierowników jednostek organizacyjnych
Straży Granicznej, przeznaczonych na nagrody.
Art. 115.
1.
Funkcjonariuszowi przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości:
po 20 latach służby - 75 %,
po 25 latach służby - 100 %,
po 30 latach służby - 150 %,
po 35 latach służby - 200 %,
po 40 latach służby - 300 %
miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
pracy, określi, w drodze rozporządzenia, okresy wliczane do okresu służby, od którego
zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz tryb jej obliczania i wypłacania,
uwzględniając w szczególności okresy służby, pracy i nauki powodujące nabycie prawa
do nagrody jubileuszowej, sposób dokumentowania tych okresów, a także obliczania tej
nagrody i postępowania w przypadku zbiegu prawa do kilku nagród oraz termin i sposób
wypłacania nagrody.
Art. 116.
1.
Za wykonywanie zadań zleconych wykraczających poza obowiązki służbowe funkcjonariusz
otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki
otrzymywania wynagrodzenia za zadania określone w ust. 1, uwzględniając rodzaje wykonywanych
prac, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, jego wysokość oraz terminy wypłaty.
3.
Wynagrodzenie za dokonane przez funkcjonariuszy wynalazki, udoskonalenia techniczne
i usprawnienia normują odrębne przepisy.
Art. 117.
1.
Funkcjonariuszowi odbywającemu podróże służbowe na obszarze kraju przysługują należności
z tytułu podróży służbowych.
2.
W razie przeniesienia do pełnienia służby do innej miejscowości albo delegowania do
czasowego pełnienia służby, funkcjonariuszowi przysługują należności z tytułu przeniesienia
lub delegowania.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
pracy, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, warunki oraz sposób ustalania należności,
o których mowa w ust. 1 i 2, podmioty właściwe do podejmowania decyzji w tych sprawach
oraz zakres pojęcia podróży służbowej, uwzględniając potrzebę określenia wysokości
diet w związku z czasem trwania podróży służbowej, zwrot rzeczywiście poniesionych
wydatków oraz określenie terminów wypłaty należności w sposób ułatwiający dokonywanie
rozliczeń.
Art. 117a.
1.
W zakresie odbywania przez funkcjonariuszy zagranicznych podróży służbowych stosuje
się odpowiednio przepisy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących
pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce budżetowej z tytułu
podróży służbowej poza granicami kraju wydane na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.
2.
W przypadku zagranicznych podróży służbowych odbywanych przez funkcjonariuszy w ramach
programów i projektów realizowanych przez Straż Graniczną z wykorzystaniem środków
finansowych pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub innych źródeł zagranicznych
niepodlegających zwrotowi stosuje się odpowiednio rozwiązania obowiązujące dla tych
programów i projektów.
3.
Do zagranicznych podróży służbowych odbywanych przez funkcjonariuszy w ramach działań
przeprowadzanych przez Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych
Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, zwaną dalej „Agencją Frontex”, zgodnie
z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiającym
Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw
Członkowskich Unii Europejskiej , zwanym dalej „rozporządzeniem nr 2007/2004”, stosuje się wysokość stawek diet dziennych
określonych w przepisach Unii Europejskiej, odpowiadających pełnej wysokości diet
dziennych przewidzianych w przypadku podróży służbowych urzędników i innych pracowników
Wspólnot Europejskich w państwach członkowskich, w przypadku zapewnienia ich finansowania
przez Agencję Frontex.
4.
Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do pracowników Straży Granicznej, jeżeli
odbywają zagraniczne podróże służbowe określone w tych przepisach.
Art. 117b.
1.
Funkcjonariuszowi, który na podstawie odrębnych przepisów wykonuje stałe zadania służbowe
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów
wyżywienia i innych drobnych wydatków. Stałe wykonywanie zadań służbowych poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, w wymiarze czasu nieprzekraczającym 24 godzin, nie stanowi
podróży służbowej w rozumieniu przepisów, o których mowa w art. 117a ust. 1-3.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, walutę,
w jakiej będzie wypłacany ryczałt, sposób obliczania i wypłacania oraz wysokość ryczałtu,
o którym mowa w ust. 1, uwzględniając przy obliczaniu wysokości ryczałtu liczbę godzin
wykonywania zadań przez funkcjonariusza w ciągu doby.
Art. 117c.
1.
W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 37 ust. 2 funkcjonariuszowi
przyznaje się rekompensatę pieniężną w wysokości 1/172 uposażenia zasadniczego wraz
z dodatkami o charakterze stałym należnego funkcjonariuszowi na stanowisku zajmowanym
w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego za każdą godzinę służby przekraczającą normę
określoną w art. 37 ust. 2. Łączny czas służby przekraczający normę w danym okresie
rozliczeniowym zaokrągla się w górę do pełnej godziny.
2.
Rekompensatę pieniężną oblicza i wypłaca komórka finansowa jednostki organizacyjnej
Straży Granicznej właściwa w sprawach wypłaty uposażenia.
3.
Rekompensatę pieniężną wypłaca się:
1)
do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 37
ust. 2, lecz nie później niż w dniu zwolnienia ze służby;
2)
w przypadku śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza - niezwłocznie po wydaniu rozkazu
personalnego o wygaśnięciu stosunku służbowego.
Art. 117d.
1.
Funkcjonariuszowi przyznaje się świadczenie motywacyjne po osiągnięciu:
1)
25 lat służby, ale nie więcej niż 28 lat i 6 miesięcy - w wysokości 1500 zł miesięcznie,
albo
2)
28 lat i 6 miesięcy służby - w wysokości 2500 zł miesięcznie.
2.
Do stażu służby, o którym mowa w ust. 1, zalicza się okresy:
1)
służby w Straży Granicznej;
2)
służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży
Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Celnej,
Służbie Celno-Skarbowej i Służbie Więziennej;
3)
traktowane jako równorzędne ze służbą, o której mowa w pkt 1 i 2, wymienione w art. 13 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej,
Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.
3.
Decyzję o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia motywacyjnego przełożony,
o którym mowa w art. 36 ust. 1, wydaje nie później niż w terminie 30 dni po osiągnięciu
przez funkcjonariusza stażu służby, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2.
4.
Przed wydaniem decyzji o przyznaniu świadczenia motywacyjnego funkcjonariusz podlega
opiniowaniu służbowemu na zasadach, o których mowa w art. 39, jeżeli od dnia wydania
ostatniej opinii o tym funkcjonariuszu upłynęły co najmniej 3 miesiące.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych przyznaje świadczenie motywacyjne Komendantowi
Głównemu Straży Granicznej i jego zastępcom oraz Komendantowi BSWSG i jego zastępcom.
5a52)Dodany przez art. 3 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
Komendant Główny Straży Granicznej przyznaje świadczenie motywacyjne kierownikowi
komórki organizacyjnej Komendy Głównej Straży Granicznej, Rektorowi-Komendantowi WSSG
i osobie pełniącej w uczelni służb państwowych funkcję kierowniczą do spraw realizacji
zadań uczelni jako jednostki organizacyjnej właściwej służby, komendantowi oddziału
Straży Granicznej, komendantowi ośrodka szkolenia Straży Granicznej, komendantowi
ośrodka Straży Granicznej i ich zastępcom. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
6.
Świadczenia motywacyjnego nie przyznaje się funkcjonariuszowi:
1)
który podczas ostatniego opiniowania służbowego otrzymał jedną z opinii służbowych,
o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 2 albo 3 albo art. 45 ust. 1 pkt 2 albo ust. 2
pkt 1 - przez okres jednego roku od dnia wydania ostatecznej opinii służbowej;
2)
przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne w sprawie o przestępstwo umyślne ścigane
z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe lub postępowanie dyscyplinarne
- do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania;
3)
ukaranemu karą dyscyplinarną - do czasu jej zatarcia;
4)
skazanemu wyrokiem sądu lub w stosunku do którego postępowanie karne zostało warunkowo
umorzone - przez okres jednego roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
7.
Jeżeli po przyznaniu świadczenia motywacyjnego wystąpią okoliczności, o których mowa
w ust. 6, niezwłocznie wydaje się decyzję stwierdzającą ustanie prawa do wypłaty tego
świadczenia.
8.
Od decyzji o odmowie przyznania świadczenia motywacyjnego oraz od decyzji stwierdzającej
ustanie prawa do wypłaty świadczenia motywacyjnego funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie
do Komendanta Głównego Straży Granicznej w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji.
W przypadku decyzji wydanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub Komendanta
Głównego Straży Granicznej przysługuje w takim samym terminie wniosek o ponowne rozpatrzenie
sprawy.
9.
Świadczenia motywacyjnego nie wypłaca się za okres:
1)
korzystania z urlopu bezpłatnego,
2)
przerw w wykonywaniu obowiązków służbowych, za które funkcjonariusz nie zachował prawa
do uposażenia, wymienionych w art. 130 ust. 1-3,
3)
zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania,
4)
zwolnienia z zajęć służbowych, o którym mowa w art. 125b ust. 2 pkt 1 i 3-5,
5)
innej nieobecności trwającej co najmniej jeden miesiąc
- proporcjonalnie do tego okresu.
10.
Świadczenie motywacyjne wypłaca się w każdym kolejnym miesiącu kalendarzowym, począwszy
od miesiąca następującego po miesiącu, w którym wydano decyzję o przyznaniu świadczenia
motywacyjnego.
11.
Świadczenie motywacyjne płatne jest z dołu do dziesiątego dnia miesiąca następującego
po miesiącu, za który świadczenie motywacyjne przysługuje.
12.
Prawo do wypłaty świadczenia motywacyjnego ustaje w miesiącu, w którym decyzja, o
której mowa w ust. 7, stała się ostateczna lub nastąpiło rozwiązanie stosunku służbowego
w związku ze zwolnieniem funkcjonariusza ze służby, z jego śmiercią lub zaginięciem.
Świadczenia motywacyjnego za ten miesiąc nie wypłaca się.
Art. 117e.
1.
Funkcjonariuszowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 26, art. 42 ust. 1, art. 44 i art. 62 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym
systemie cyberbezpieczeństwa , lub w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa w Straży Granicznej przyznaje się
na okres ich wykonywania świadczenie teleinformatyczne.
2.
Do ustalenia wysokości świadczenia teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, stosuje
się przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania
osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa.
3.
Decyzję o przyznaniu świadczenia teleinformatycznego przełożony, o którym mowa w art.
36 ust. 1, wydaje nie później niż w terminie 30 dni po rozpoczęciu przez funkcjonariusza
wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1.
4.
Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 3, funkcjonariusz podlega opiniowaniu
służbowemu na zasadach, o których mowa w art. 39, jeżeli od dnia wydania ostatniej
opinii o tym funkcjonariuszu upłynęły co najmniej 3 miesiące.
5.
Świadczenia teleinformatycznego nie przyznaje się w przypadkach, o których mowa w
art. 117d ust. 6. Przepisy art. 117d ust. 7 i 8 stosuje się.
6.
Świadczenia teleinformatycznego nie wypłaca się w przypadkach, o których mowa w art.
117d ust. 9.
7.
Do wypłaty świadczenia teleinformatycznego stosuje się przepisy art. 117d ust. 10-12.
Art. 117f.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje świadczenie za długoletnią służbę w wysokości 5 % należnego
uposażenia zasadniczego po osiągnięciu 15 lat służby.
2.
Świadczenie, o którym mowa w ust. 1, zwiększa się o kwotę 1 % należnego uposażenia
zasadniczego za każdy kolejny rozpoczęty rok służby, nie więcej jednak niż do wysokości
15 % po 25 latach służby, i wypłaca się do dnia rozwiązania stosunku służbowego w
związku ze zwolnieniem funkcjonariusza ze służby, z jego śmiercią lub zaginięciem.
3.
Do świadczenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 109
ust. 1 i 2 oraz art. 117d ust. 2.
Art. 118.
1.
Funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt
1, 3, 5-8 i 12 oraz ust. 3 otrzymuje:
1)
odprawę;
2)
ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane przed zwolnieniem ze służby urlopy wypoczynkowe
lub urlopy dodatkowe, z wyjątkiem urlopu, o którym mowa w art. 87a ust. 1, oraz rekompensatę
pieniężną w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 37 ust. 2;
3)
zryczałtowany ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany w danym roku przejazd, ze środków
właściwego organu Straży Granicznej;
4)
zwrot kosztów przejazdu do obranego miejsca zamieszkania dla siebie, małżonka oraz
dzieci pozostających na jego utrzymaniu oraz zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego
według zasad obowiązujących przy przeniesieniach służbowych;
5)
niewykorzystane w danym roku świadczenia pieniężne przysługujące stosownie do przepisów
wydanych na podstawie art. 77 ust. 4.
6)
(uchylony)
2.
Funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3-5 i ust. 2 pkt
2 oraz 9-11 otrzymuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane przed dniem zwolnienia
ze służby urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz rekompensatę pieniężną w zamian za
czas służby przekraczający normę określoną w art. 37 ust. 2.
2a.
(uchylony)
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych lub upoważniony przez niego przełożony może
w przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie przyznać, z uwagi na uzasadnione
potrzeby rodziny funkcjonariusza, odprawę w wysokości nieprzekraczającej 50 % w razie
zwolnienia go ze służby na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2 pkt 2 i
9-11.
4.
(uchylony)
Art. 119.
1.
Wysokość odprawy dla funkcjonariusza w służbie stałej równa się wysokości trzymiesięcznego
uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi na ostatnio
zajmowanym stanowisku służbowym. Odprawa ulega zwiększeniu o 20 % uposażenia zasadniczego
wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat
nieprzerwanej służby, aż do wysokości sześciomiesięcznego zasadniczego uposażenia
wraz z dodatkami o charakterze stałym. Okres służby przekraczający 6 miesięcy liczy
się jako pełny rok.
2.
Przy ustalaniu wysokości odprawy uwzględnia się również okres nieprzerwanej zawodowej
służby wojskowej, jeżeli bezpośrednio po zwolnieniu z tej służby żołnierz został przyjęty
do służby w Straży Granicznej i nie otrzymał odprawy z tytułu poprzednio pełnionej
służby.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku podjęcia służby w Straży Granicznej
po zwolnieniu ze służby w innych służbach, w których przysługują świadczenia tego
rodzaju.
4.
Wysokość odprawy dla funkcjonariusza w służbie przygotowawczej równa się wysokości
jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi
na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.
Art. 119a.
1.
Ekwiwalent pieniężny za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego
ustala się w wysokości 1/21 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami
o charakterze stałym należnego funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym stanowisku
służbowym.
2.
Ekwiwalent, o którym mowa w ust. 1, wypłaca się w ostatnim dniu pełnienia służby,
a w przypadku śmierci albo zaginięcia funkcjonariusza - niezwłocznie po wydaniu rozkazu
personalnego o wygaśnięciu stosunku służbowego.
Art. 120.
1.
W razie śmierci funkcjonariusza, pozostającej po nim rodzinie przysługuje odprawa
pośmiertna w takiej wysokości, w jakiej przysługiwałaby temu funkcjonariuszowi odprawa,
gdyby był zwolniony ze służby, świadczenia określone w art. 118 ust. 1 pkt 2-4 oraz
nagrody, o których mowa w art. 112 ust. 1 pkt 2, a także dodatkowe wynagrodzenie,
o którym mowa w art. 112 ust. 1 pkt 4.
2.
Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują małżonkowi funkcjonariusza, który
pozostawał z nim we wspólności małżeńskiej, a w dalszej kolejności dzieciom oraz rodzicom,
jeżeli w dniu śmierci funkcjonariusza spełniali warunki do uzyskania renty rodzinnej
na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby
Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży
Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin lub żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także do zaginionych funkcjonariuszy. Zaginięcie funkcjonariusza
oraz związek tego zaginięcia ze służbą stwierdza minister właściwy do spraw wewnętrznych.
Art. 120a.
1.
Członkom rodziny funkcjonariusza w razie jego śmierci pozostającej w związku ze służbą
Komendant Główny Straży Granicznej może przyznać pomoc finansową, jednorazowo lub
okresowo ze środków właściwego organu Straży Granicznej. Za członków rodziny funkcjonariusza
uważa się osoby, o których mowa w art. 93, spełniające w dniu śmierci funkcjonariusza
warunki do otrzymania renty rodzinnej.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, okresy,
na które pomoc może być przyznawana, jej maksymalną wysokość, podmioty właściwe w
sprawach wypłaty oraz tryb postępowania w tych sprawach, uwzględniając okoliczności,
w których można przyznać pomoc, oraz rodzaje wymaganych dokumentów.
Art. 121.
1.
Funkcjonariuszowi w służbie stałej, zwolnionemu ze służby na podstawie art. 45 ust.
1 pkt 1 albo który nabył prawo do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu osiągnięcia 30
lat wysługi emerytalnej i został zwolniony ze służby na podstawie art. 45 ust. 2 pkt
7 albo ust. 3, wypłaca się co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby świadczenie
pieniężne w wysokości odpowiadającej uposażeniu zasadniczemu wraz z dodatkami o charakterze
stałym, pobieranymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.
2.
Funkcjonariuszowi uprawnionemu do świadczenia określonego w ust. 1, który nabył prawo
do zaopatrzenia emerytalnego, przysługuje prawo wyboru jednego z tych świadczeń.
3.
Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 5 i 7, który
z powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc
świadczenia pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż
przez okres 3 miesięcy, chyba że wcześniej komisja lekarska wyda orzeczenie o niezdolności
do służby stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty.
Art. 122.
Odprawa, o której mowa w art. 118, oraz świadczenia określone w art. 121 nie przysługują
funkcjonariuszowi, który bezpośrednio po zwolnieniu ze służby został przyjęty do zawodowej
służby wojskowej lub do innej służby, w której przysługuje prawo do takich świadczeń.
Art. 123.
1.
W razie śmierci funkcjonariusza, niezależnie od odprawy pośmiertnej, o której mowa
w art. 120, przysługuje zasiłek pogrzebowy w wysokości:
1)
4000 zł, jeżeli koszty pogrzebu ponosi małżonek, dzieci, wnuki, rodzeństwo lub rodzice;
2)
kosztów rzeczywiście poniesionych, najwyżej jednak do wysokości określonej w pkt 1,
jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.
2.
Jeżeli śmierć funkcjonariusza nastąpiła na skutek wypadku pozostającego w związku
ze służbą, koszty pogrzebu pokrywa się ze środków właściwego organu Straży Granicznej.
Komendant Główny Straży Granicznej może wyrazić zgodę na pokrycie kosztów pogrzebu
funkcjonariusza zmarłego wskutek choroby pozostającej w związku ze służbą.
3.
W razie pokrycia kosztów pogrzebu funkcjonariusza ze środków właściwego organu Straży
Granicznej, osobom wymienionym w ust. 1 pkt 1 przysługuje połowa zasiłku pogrzebowego.
Art. 124.
1.
W razie śmierci członka rodziny funkcjonariusza, osobie, która pokryła koszty pogrzebu,
przysługuje zasiłek pogrzebowy w wysokości:
1)
4000 zł - jeżeli koszty pogrzebu ponosi funkcjonariusz;
2)
kosztów rzeczywiście poniesionych, najwyżej jednak do wysokości określonej w pkt 1
- jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki
pokrywania kosztów pogrzebu funkcjonariusza ze środków właściwego organu Straży Granicznej
oraz członków rodziny, na których przysługuje zasiłek pogrzebowy, uwzględniając rodzaje
wydatków pokrywanych w ramach kosztów pogrzebu, ich wysokość, przypadki oraz sposób
ustalania, tryb wypłaty zasiłku pogrzebowego lub jego wyrównania z tytułu śmierci
członka rodziny oraz dokumenty wymagane do jego wypłaty.
3.
(uchylony)
Art. 125.
1.
W razie urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji
funkcjonariusz otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze
stałym i inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym
- z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia
i innych należności pieniężnych lub na ich wysokość.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może określić, w drodze rozporządzenia, warunki
ograniczenia w całości lub w części wypłaty niektórych dodatków do uposażenia w okresie
urlopu okolicznościowego lub pozostawania w dyspozycji. Rozporządzenie powinno określić
zakres ograniczenia wypłaty dodatków, uwzględniając ich charakter, a także warunki
przyznawania dodatków w szczególnych okolicznościach oraz podmioty właściwe w tych
sprawach.
Art. 125a.
1.
Miesięczne uposażenie funkcjonariusza za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu macierzyńskiego, okres urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego
oraz okres urlopu ojcowskiego wynosi 100 % uposażenia, o którym mowa w art. 125 ust.
1.
2.
Miesięczne uposażenie funkcjonariusza za okres ustalony przepisami Kodeksu pracy jako okres urlopu rodzicielskiego wynosi 70 % miesięcznego uposażenia, o którym mowa
w art. 125 ust. 1.
3.
Funkcjonariusz - kobieta, nie później niż 21 dni po porodzie, może złożyć pisemny
wniosek o wypłacenie jej uposażenia za okres odpowiadający okresowi urlopu macierzyńskiego
i urlopu rodzicielskiego w pełnym wymiarze, z wyłączeniem okresu, o którym mowa w
art. 1821a § 4 Kodeksu pracy, przysługującego ojcu dziecka, w wysokości 81,5 % uposażenia, o którym mowa w art.
125 ust. 1.
4.
Funkcjonariusz, nie później niż 21 dni po przyjęciu dziecka na wychowanie i wystąpieniu
do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia
dziecka albo po przyjęciu dziecka na wychowanie jako rodzina zastępcza, z wyjątkiem
rodziny zastępczej zawodowej, może złożyć pisemny wniosek o wypłacenie mu uposażenia
za okres odpowiadający okresowi urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego i urlopu
rodzicielskiego w pełnym wymiarze, z wyłączeniem okresu, o którym mowa w art. 1821a § 4 Kodeksu pracy, przysługującego drugiemu rodzicowi dziecka, w wysokości 81,5 % uposażenia, o którym
mowa w art. 125 ust. 1.
5.
W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 3, funkcjonariusz - kobieta może
dzielić się z ojcem dziecka korzystaniem z uposażenia za okres odpowiadający okresowi
urlopu rodzicielskiego albo jego części, z wyłączeniem okresu, o którym mowa w art. 1821a § 4 Kodeksu pracy. Przepis stosuje się odpowiednio do wniosku, o którym mowa w ust. 4.
6.
Uposażenie za okres odpowiadający okresowi urlopu rodzicielskiego w części przysługującej
funkcjonariuszowi - ojcu dziecka, o której mowa w art. 1821a § 4 Kodeksu pracy, wynosi 70 % uposażenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1.
7.
W przypadku niewykorzystania przez funkcjonariusza ani jednego dnia urlopu rodzicielskiego
w pierwszym roku życia dziecka uposażenie za okres urlopu rodzicielskiego przysługuje
w wysokości 70 % miesięcznego uposażenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1.
8.
W przypadku niewykorzystania ani jednego dnia urlopu rodzicielskiego w pierwszym roku
życia dziecka, funkcjonariuszowi przysługuje jednorazowe wyrównanie pobranego uposażenia
za okres urlopu macierzyńskiego do wysokości 100 % miesięcznego uposażenia, o którym
mowa w art. 125 ust. 1.
9.
Jednorazowe wyrównanie uposażenia, o którym mowa w ust. 8, następuje na wniosek funkcjonariusza.
10.
W przypadku gdy wysokość uposażenia funkcjonariusza, pomniejszonego o zaliczkę na
podatek dochodowy od osób fizycznych, obliczonego zgodnie z ust. 1-4, jest niższa
niż kwota świadczenia rodzicielskiego określonego w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych , kwotę uposażenia funkcjonariusza, pomniejszonego o zaliczkę na podatek dochodowy
od osób fizycznych, podwyższa się do wysokości świadczenia rodzicielskiego.
Art. 125b.
1.
W okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80 % uposażenia.
2.
Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony od zajęć
służbowych z powodu:
1)
choroby funkcjonariusza, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn
określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego w razie choroby i macierzyństwa ;
2)
oddawania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby
krwi lub z powodu okresowego badania lekarskiego dawców krwi;
3)
konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym dzieckiem własnym lub małżonka
funkcjonariusza, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem przyjętym na wychowanie i utrzymanie,
do ukończenia przez nie 14. roku życia;
4)
konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny; za członków
rodziny uważa się małżonka, rodziców, rodzica dziecka funkcjonariusza, ojczyma, macochę,
teściów, dziadków, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci w wieku powyżej 14 lat, jeżeli pozostają
we wspólnym gospodarstwie domowym z funkcjonariuszem w okresie sprawowania nad nimi
opieki;
5)
konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem własnym lub małżonka funkcjonariusza,
dzieckiem przysposobionym, dzieckiem przyjętym na wychowanie i utrzymanie, do ukończenia
przez nie 8. roku życia, w przypadku:
a)
nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły, do
których dziecko uczęszcza, a także w przypadku choroby niani, z którą rodzice mają
zawartą umowę uaktywniającą, o której mowa w art. 50 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 , lub dziennego opiekuna, sprawujących opiekę nad dzieckiem,
b)
porodu lub choroby małżonka funkcjonariusza lub rodzica dziecka funkcjonariusza, stale
opiekujących się dzieckiem, jeżeli poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi
lub rodzicowi sprawowanie opieki nad dzieckiem,
c)
pobytu małżonka funkcjonariusza lub rodzica dziecka funkcjonariusza, stale opiekujących
się dzieckiem, w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego
działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne.
3.
Zwolnienie od zajęć służbowych z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki,
o której mowa w ust. 2 pkt 3 i 5, przysługuje przez okres nie dłuższy niż 60 dni w
roku kalendarzowym, a w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4 - przez okres nie
dłuższy niż 14 dni w roku kalendarzowym, przy czym okresy te łącznie nie mogą przekroczyć
60 dni w roku kalendarzowym.
4.
Przepis ust. 3 stosuje się bez względu na liczbę dzieci i innych członków rodziny
wymagających opieki.
5.
Jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym funkcjonariusz jest zwolniony
od zajęć służbowych z powodu:
1)
wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby,
2)
choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby,
3)
wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby,
4)
choroby przypadającej w czasie ciąży,
5)
poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców
komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i
narządów,
6)
oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi
lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi,
7)
przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję
lekarską,
8)
stwierdzenia zakażenia lub zachorowania na chorobę, o której mowa w przepisach o zapobieganiu
oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, przy czym stwierdzone zakażenie
lub zachorowanie powstało w związku z wykonywaniem zadań służbowych w okresie ogłoszenia
stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii z powodu tej choroby
- zachowuje on prawo do 100 % uposażenia.
6.
Prawo do 100 % uposażenia przysługuje również wtedy, gdy funkcjonariusz został zwolniony
od zajęć służbowych:
1)
podczas oddelegowania do pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie Straży
Granicznej, o którym mowa w art. 147c pkt 1-3a;
2)
w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem
przez funkcjonariusza czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez
uprawniony organ;
3)
na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych
warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie
prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli;
4)
na skutek podlegania obowiązkowej kwarantannie, izolacji lub izolacji w warunkach
domowych, o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób
zakaźnych u ludzi, jeżeli podleganie tej kwarantannie lub izolacji powstało w związku
z wykonywaniem zadań służbowych w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego
lub stanu epidemii z powodu tej choroby.
6a.
Wykonywanie zadań służbowych, o których mowa w ust. 5 pkt 8 i ust. 6 pkt 4, stwierdza
pisemnie przełożony właściwy do spraw osobowych lub upoważniona przez niego osoba.
7.
Związek zwolnienia od zajęć służbowych z czynami, o których mowa w ust. 6 pkt 3, stwierdza,
w drodze decyzji, przełożony funkcjonariusza.
8.
Od decyzji, o której mowa w ust. 7, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego
przełożonego.
Art. 125c.
1.
Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione
zgodnie z art. 55 ust. 1 i art. 55a ust. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach
pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa albo wydruk zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6 tej ustawy,
z tym że:
1)
przyczynę niezdolności do służby wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim
przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności
do służby wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zaświadczenie
wystawione przez lekarza na zwykłym druku zgodnie z przepisem art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego w razie choroby i macierzyństwa;
2)
w przypadku, o którym mowa w art. 125b ust. 2 pkt 2 - zaświadczenie jednostki organizacyjnej
publicznej służby krwi;
3)
w przypadku, o którym mowa w art. 125b ust. 2 pkt 5 lit. a - oświadczenie funkcjonariusza;
4)
w przypadkach, o których mowa w art. 125b ust. 2 pkt 5 lit. b i c - zaświadczenie
lekarskie wystawione przez lekarza na zwykłym druku;
5)
w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z
ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - decyzja wydana przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów
o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
2.
W przypadkach uzasadnionych charakterem zadań służbowych wykonywanych przez funkcjonariusza
okres jego przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza się w inny sposób niż określony
w ust. 1.
3.
Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, z zachowaniem przepisów
o ochronie informacji niejawnych, odmienny sposób stwierdzania przebywania na zwolnieniu
lekarskim funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 2.
Art. 125d.
1.
Doręczenie zaświadczenia lekarskiego odbywa się przy wykorzystaniu profilu informacyjnego,
o którym mowa w art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego w razie choroby i macierzyństwa, na zasadach określonych w tej ustawie. Kierownicy jednostek organizacyjnych Straży
Granicznej wykorzystują lub tworzą profil informacyjny płatnika składek, o którym
mowa w art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
2.
Wydruk zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zaświadczenie lekarskie, o którym mowa w art. 55a ust. 7 tej ustawy, albo zaświadczenie
wystawione przez lekarza na zwykłym druku w przypadkach, o których mowa w art. 125b
ust. 2 pkt 5 lit. b i c oraz art. 125c ust. 1 pkt 1, funkcjonariusz jest obowiązany
dostarczyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych w terminie 7 dni od dnia jego
otrzymania.
3.
Zaświadczenie jednostki organizacyjnej publicznej służby krwi albo decyzję, o której
mowa w art. 125c ust. 1 pkt 5, funkcjonariusz jest obowiązany dostarczyć właściwemu
przełożonemu w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania.
4.
Oświadczenie o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w art. 125b ust. 2 pkt 5 lit.
a, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć przełożonemu właściwemu do spraw osobowych
w terminie 7 dni od dnia ich zaistnienia.
5.
W przypadku niedopełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 2-4, nieobecność w służbie
w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uznaje się za nieobecność nieusprawiedliwioną,
chyba że niedostarczenie zaświadczenia, oświadczenia albo decyzji nastąpiło z przyczyn
niezależnych od funkcjonariusza.
Art. 125e.
1.
Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość
wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich
oraz oświadczenie funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, może podlegać
kontroli.
2.
Kontrolę przeprowadzają:
1)
komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w zakresie
prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości
wykorzystania zwolnienia lekarskiego;
2)
przełożony funkcjonariusza właściwy do spraw osobowych - w zakresie prawidłowości
wykorzystania zwolnienia lekarskiego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich
oraz w zakresie oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt
3.
3.
Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia
lekarskiego, funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.
4.
Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym
mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, zostało złożone niezgodnie z prawdą, funkcjonariusz
traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.
5.
Jeżeli w wyniku kontroli komisja lekarska ustali datę ustania niezdolności do służby
wcześniejszą niż data orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, funkcjonariusz traci prawo
do uposażenia za okres od tej daty do końca zwolnienia.
6.
Jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone, że zwolnienie lekarskie zostało sfałszowane,
funkcjonariusz traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.
7.
Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy
funkcjonariusz w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej
opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego
w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej.
8.
Kontrola oświadczenia funkcjonariusza, o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, polega
na ustaleniu, czy nastąpiło nieprzewidziane zamknięcie żłobka, klubu dziecięcego,
przedszkola lub szkoły, do których uczęszcza dziecko funkcjonariusza, lub na ustaleniu,
czy niania lub dzienny opiekun dziecka przebywali na zwolnieniu lekarskim.
9.
Kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia funkcjonariusza,
o którym mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez przełożonego
funkcjonariusza.
10.
W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową
albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba
kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie
zwolnienia lekarskiego.
11.
W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że oświadczenie funkcjonariusza, o którym
mowa w art. 125c ust. 1 pkt 3, nie jest zgodne z prawdą, osoba kontrolująca sporządza
protokół.
12.
Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi w celu wniesienia do niego ewentualnych
uwag. Wniesienie uwag funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.
13.
Na podstawie ustaleń zawartych w protokole przełożony stwierdza utratę prawa do uposażenia
za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4. Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku
zawiadomienia przez komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych
w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu
zwolnienia lekarskiego.
14.
Od decyzji, o której mowa w ust. 13, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do wyższego
przełożonego.
15.
Kontrola wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich polega na sprawdzeniu, czy zaświadczenie:
1)
nie zostało sfałszowane;
2)
zostało wydane zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń
lekarskich.
16.
Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 15 pkt 1, zachodzi podejrzenie, że
zaświadczenie lekarskie zostało sfałszowane, przełożony występuje do lekarza, który
wystawił zaświadczenie lekarskie, o wyjaśnienie sprawy.
17.
W razie podejrzenia, że zaświadczenie lekarskie zostało wydane niezgodnie z przepisami
w sprawie zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, przełożony występuje o
wyjaśnienie sprawy do terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 125f.
1.
Podstawę uposażenia, o którym mowa w art. 125b, stanowi uposażenie zasadnicze wraz
z dodatkami o charakterze stałym, przysługujące funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym
stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ
na prawo do uposażenia i innych należności lub ich wysokość.
2.
Przy obliczaniu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim przyjmuje
się, że uposażenie za jeden dzień przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi 1/30
uposażenia, o którym mowa w art. 125b.
3.
W przypadku gdy funkcjonariusz pobrał już uposażenie za okres, w którym przebywał
na zwolnieniu lekarskim, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej
wypłacie.
4.
Funkcjonariuszowi, który przebywał na zwolnieniu lekarskim w ostatnim miesiącu pełnienia
służby, potrąca się odpowiednią część uposażenia z należności przysługujących mu z
tytułu zwolnienia ze służby albo funkcjonariusz ten zwraca odpowiednią część uposażenia
w dniu ustania stosunku służbowego.
Art. 125g.
1.
Środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy w okresie
przebywania na zwolnieniu lekarskim przeznacza się w całości na nagrody uznaniowe
za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach
lekarskich.
2.
Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, zwiększają fundusz na nagrody roczne, nagrody
uznaniowe i zapomogi.
3.
Rozdział środków finansowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się po zakończeniu okresu
rozliczeniowego, trwającego nie krócej niż 1 miesiąc kalendarzowy i nie dłużej niż
3 miesiące kalendarzowe, przy czym wybór okresu rozliczeniowego uzależnia się od wielkości
środków finansowych uzyskanych z tytułu zmniejszenia uposażeń funkcjonariuszy.
Art. 125h.
Zmniejszenia wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym
za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim nie uwzględnia się przy ustalaniu podstawy
wymiaru świadczeń, o których mowa w art. 112 ust. 1 pkt 1, 3, 5a i 6 i ust. 2 pkt
2 oraz art. 121.
Art. 125i.
1.
Komendant Główny Straży Granicznej sporządza roczne zestawienie zbiorcze przyczyn
przebywania funkcjonariuszy na zwolnieniach lekarskich, które przekazuje ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych w terminie do końca marca następnego roku.
2.
W zestawieniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje się łączny okres przebywania funkcjonariuszy
na zwolnieniach lekarskich, z uwzględnieniem podziału na przyczyny wskazane w art.
125b ust. 2, 5 i 6, oraz średni okres przebywania funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim,
w tym średnią roczną liczbę godzin niewykonywania obowiązków przez funkcjonariusza.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zestawienia,
o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę zapewnienia przejrzystości informacji
zawartych w zestawieniu.
Art. 126.
1.
Funkcjonariusz skierowany do szkoły lub na przeszkolenie albo na studia w kraju otrzymuje
uposażenie oraz inne należności pieniężne.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość
oraz warunki wypłaty uposażenia i innych należności pieniężnych, o których mowa w
ust. 1, uwzględniając przypadki uprawniające funkcjonariusza skierowanego do szkoły
lub na przeszkolenie albo na studia w kraju do otrzymywania uposażenia oraz sposób
obliczania zryczałtowanego równoważnika pieniężnego na pokrycie kosztów przejazdu,
a także sposób rozliczania podróży służbowych wynikających z odbywanej nauki.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz warunki wypłaty
uposażenia i innych należności pieniężnych funkcjonariuszowi skierowanemu do akademii
lub innych szkół (na kursy) za granicą, uwzględniając warunki otrzymywania przez funkcjonariusza
skierowanego do akademii lub innych szkół (na kursy) za granicą uposażenia, jego wysokość
i sposób wypłacania.
Art. 127.
1.
W razie pobierania przez funkcjonariusza wynagrodzenia przewidzianego w przepisach
o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, funkcjonariuszowi
oraz członkom jego rodziny przysługują świadczenia i należności pieniężne z tytułu
służby, określone w niniejszej ustawie, z wyjątkiem należności, o których mowa w art.
76.
2.
Świadczenia i należności pieniężne określone w ust. 1 wypłaca się w wysokości ustalonej,
z uwzględnieniem wynagrodzenia należnego funkcjonariuszowi na ostatnio zajmowanym
stanowisku służbowym lub według stawki obowiązującej w dniu zwolnienia ze służby albo
w dniu jego śmierci.
Art. 128.
1.
Funkcjonariuszowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego
terminu płatności 50 % należnego uposażenia.
2.
Okres zawieszenia w czynnościach służbowych, o którym mowa w ust. 1, nie podlega wliczeniu
do okresu służby funkcjonariusza, od którego zależy wysokość uposażenia, wysokość
innych świadczeń pieniężnych lub prawo do nich oraz wymiar urlopu wypoczynkowego,
a także innych rodzajów urlopów przysługujących funkcjonariuszowi. Do ustalania wymiaru
urlopów stosuje się przepis art. 89g.
3.
Po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego w sprawie o czyn stanowiący
podstawę zawieszenia w czynnościach służbowych funkcjonariusz otrzymuje zawieszoną
część uposażenia oraz obligatoryjne jego podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia,
jeżeli:
1)
nie został ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby;
2)
postępowanie karne zostało zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym bądź umorzeniem
ze względu na okoliczności wymienione w art. 17 § 1 pkt 1-3 i 6 Kodeksu postępowania karnego, nawet po zwolnieniu ze służby.
4.
W przypadku gdy postępowanie dyscyplinarne albo karne w sprawie o czyn stanowiący
podstawę zawieszenia zakończyło się w sposób określony w ust. 3, okres zawieszenia
w czynnościach służbowych wlicza się do okresu służby, od którego zależy wysokość
lub wymiar należności pieniężnych oraz urlopów, o których mowa w ust. 2, lub prawo
do nich.
5.
Należności pieniężne, o których mowa w ust. 3 i 4, wypłaca się wraz z odsetkami ustawowymi
za opóźnienie za okres zawieszenia w czynnościach służbowych, na wniosek funkcjonariusza,
w terminie miesiąca od dnia otrzymania przez właściwą jednostkę organizacyjną Straży
Granicznej pisemnej informacji o prawomocnym zakończeniu postępowania dyscyplinarnego
albo karnego, o czyn stanowiący podstawę zawieszenia w czynnościach służbowych.
Art. 129.
(uchylony)
Art. 130.
1.
Funkcjonariuszowi, który samowolnie opuścił miejsce pełnienia służby albo pozostaje
poza nim lub nie podejmuje służby, zawiesza się uposażenie od najbliższego terminu
płatności. Jeżeli funkcjonariusz pobrał już za czas nieusprawiedliwionej nieobecności
uposażenie, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.
2.
W razie uznania nieobecności za usprawiedliwioną, wypłaca się funkcjonariuszowi zawieszone
uposażenie; w przypadku nieobecności nieusprawiedliwionej funkcjonariusz traci za
każdy dzień nieobecności 1/30 część uposażenia miesięcznego.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie zawinionej niemożności pełnienia
przez funkcjonariusza obowiązków służbowych.
4.
Funkcjonariuszowi, który rozpoczyna urlop bezpłatny w ciągu miesiąca kalendarzowego,
przysługuje uposażenie w wysokości 1/30 uposażenia miesięcznego za każdy dzień poprzedzający
dzień rozpoczęcia urlopu bezpłatnego. Jeżeli funkcjonariusz pobrał już uposażenie
za czas urlopu bezpłatnego, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej
wypłacie.
Art. 131.
1.
Z uposażenia funkcjonariuszy mogą być dokonywane potrącenia na podstawie sądowych
i administracyjnych tytułów wykonawczych oraz na podstawie przepisów szczególnych
- na zasadach określonych w przepisach o egzekucji sądowej lub postępowaniu egzekucyjnym
w administracji albo w innych przepisach szczególnych, jeżeli dalsze przepisy niniejszej
ustawy nie stanowią inaczej.
2.
Przez uposażenie, o którym mowa w ust. 1, rozumie się uposażenie zasadnicze, dodatki
do uposażenia, odprawę wymienioną w art. 118 oraz świadczenia określone w art. 116
i 121.
3.
(uchylony)
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, jednostki
organizacyjne właściwe do dokonywania potrąceń z uposażenia oraz tryb postępowania
w tych sprawach, uwzględniając przypadki dokonywania potrąceń z uposażenia, w tym
potrąceń za zgodą funkcjonariusza i w trybie bezegzekucyjnym, oraz sposób ich dokonywania.
Art. 132.
Przepisu art. 131 ust. 1 i 2 nie stosuje się do zaliczek pobieranych do rozliczenia,
a w szczególności na koszty podróży służbowej, delegacji i przeniesienia. Należności
te potrąca się z uposażenia w pełnej wysokości, niezależnie od potrąceń z innych tytułów.
Art. 133.
(uchylony)
Rozdział 14
Odpowiedzialność dyscyplinarna i karna funkcjonariuszy Straży Granicznej
Art. 134.
Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego
polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki
zawodowej.
Art. 134a.
1.
Funkcjonariusz za czyn stanowiący przewinienie dyscyplinarne, wypełniający jednocześnie
znamiona przestępstwa lub wykroczenia albo przestępstwa skarbowego lub wykroczenia
skarbowego, podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej niezależnie od odpowiedzialności
karnej.
2.
W przypadku czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne, wypełniającego jednocześnie
znamiona wykroczenia lub wykroczenia skarbowego, w przypadku czynu mniejszej wagi
lub ukarania grzywną przełożony dyscyplinarny może nie wszczynać postępowania dyscyplinarnego,
a wszczęte postępowanie umorzyć.
Art. 134aa.
1.
W przypadku czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi przełożony
dyscyplinarny może odstąpić od wszczęcia postępowania dyscyplinarnego i przeprowadzić
ze sprawcą przewinienia dyscyplinarnego udokumentowaną w formie notatki rozmowę dyscyplinującą.
2.
Rozmowę dyscyplinującą, o której mowa w ust. 1, można przeprowadzić w terminie do
30 dni od dnia powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu
przewinienia dyscyplinarnego. Rozmowa ta polega na wytknięciu funkcjonariuszowi niewłaściwego
postępowania oraz uprzedzeniu go o możliwości zastosowania innych środków dyscyplinujących,
a także wszczęcia postępowania dyscyplinarnego i wymierzenia kary dyscyplinarnej w
przypadku ponownego popełnienia czynu, za który funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność
dyscyplinarną.
3.
Notatkę, o której mowa w ust. 1, włącza się do akt osobowych na okres 5 miesięcy.
Art. 135.
1.
Naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn funkcjonariusza polegający na zawinionym
przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa,
w tym z rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych
przepisów.
2.
Naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności:
1)
niedopełnienie obowiązków funkcjonariusza wynikających ze złożonego ślubowania, a
także z przepisów prawa;
2)
odmowa wykonania lub niewykonanie rozkazu lub polecenia, z zastrzeżeniem przypadku
określonego w art. 63 ust. 2;
3)
zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy;
4)
niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach
prawa;
5)
świadome wprowadzenie w błąd przełożonego lub innego funkcjonariusza, jeżeli spowodowało
to lub mogło spowodować szkodę służbie, funkcjonariuszowi lub innej osobie;
6)
nadużycie zajmowanego stanowiska dla osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej;
7)
postępowanie przełożonego w sposób przyczyniający się do rozluźnienia dyscypliny służbowej
wśród podległych mu funkcjonariuszy;
8)
porzucenie służby;
9)
samowolne oddalenie się z rejonu zakwaterowania lub nieusprawiedliwione opuszczenie
miejsca pełnienia służby lub niestawienie się w tym miejscu;
10)
stawienie się do służby w stanie nietrzeźwości albo po użyciu alkoholu lub po użyciu
podobnie działającego środka, pełnienie jej w takim stanie, a także spożywanie alkoholu
lub używanie podobnie działającego środka w czasie służby;
11)
umyślne naruszenie dóbr osobistych innego funkcjonariusza;
12)
utrata służbowej broni palnej, amunicji lub legitymacji służbowej;
13)
utrata przedmiotu stanowiącego wyposażenie służbowe, którego wykorzystanie przez osoby
nieuprawnione wyrządziło szkodę innej osobie lub stworzyło zagrożenie dla porządku
publicznego lub bezpieczeństwa powszechnego;
14)
ujawnienie informacji pozostającej w związku z wykonywaniem czynności służbowych,
jeżeli spowodowało to lub mogło spowodować szkodę służbie.
3.
Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte na wniosek sądu lub prokuratora,
organ wnioskujący informuje się o wyniku tego postępowania.
Art. 135a.
Przewinienie dyscyplinarne jest zawinione wtedy, gdy funkcjonariusz:
1)
ma zamiar jego popełnienia, to jest chce je popełnić albo, przewidując możliwość jego
popełnienia, na to się godzi;
2)
nie ma zamiaru jego popełnienia, popełnia je jednak na skutek niezachowania ostrożności
wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość taką przewidywał albo mógł i
powinien przewidzieć.
Art. 135b.
1.
Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie, jeżeli popełnia przewinienie dyscyplinarne
sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, a także w przypadku, gdy kieruje
popełnieniem przez innego funkcjonariusza przewinienia dyscyplinarnego albo poleca
jego popełnienie.
2.
Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie także wówczas, gdy chcąc, aby inny funkcjonariusz
popełnił czyn stanowiący przewinienie dyscyplinarne, nakłania go do tego.
3.
Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie w przypadku, gdy chcąc, aby inny funkcjonariusz
popełnił czyn stanowiący przewinienie dyscyplinarne lub godząc się na to, swoim zachowaniem
ułatwia jego popełnienie.
4.
Każdy z funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1-3, odpowiada w granicach swojej winy,
niezależnie od odpowiedzialności pozostałych osób.
5.
Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego
za granicą.
Art. 135c.
Dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w celu wykonania tego
samego zamiaru lub z wykorzystaniem takiej samej sposobności uważa się za jedno przewinienie
dyscyplinarne.
Art. 135d.
1.
Władzę dyscyplinarną w Straży Granicznej polegającą na prawie do wszczynania postępowań
dyscyplinarnych i rozstrzygania spraw dyscyplinarnych sprawują:
1)
minister właściwy do spraw wewnętrznych,
2)
Komendant Główny Straży Granicznej,
2a53)Dodany przez art. 3 pkt 25 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.)
Rektor-Komendant WSSG,
3)
Komendant BSWSG,
4)
komendant oddziału Straży Granicznej,
5)
komendant ośrodka szkolenia Straży Granicznej,
6)
komendant ośrodka Straży Granicznej,
7)
dowódca kontyngentu Straży Granicznej wydzielonego do realizacji zadań poza granicami
państwa, zwany dalej „dowódcą kontyngentu”
- zwani dalej „przełożonymi dyscyplinarnymi”.
254)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 25 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r..
Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje władzę dyscyplinarną wobec Komendanta
Głównego Straży Granicznej, Rektora-Komendanta WSSG oraz Komendanta BSWSG i jego zastępców.
3.
Komendant Główny Straży Granicznej sprawuje władzę dyscyplinarną wobec wszystkich
funkcjonariuszy.
4.
Przełożeni dyscyplinarni sprawują władzę dyscyplinarną wobec funkcjonariuszy pełniących
służbę w podległych im jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej, z zastrzeżeniem
art. 135f ust. 1, a w przypadku dowódcy kontyngentu - w stosunku do funkcjonariuszy
wchodzących w skład kontyngentu.
5.
Komendant Główny Straży Granicznej może do dnia wydania postanowienia o zamknięciu
postępowania dowodowego wszczętego przez innego przełożonego dyscyplinarnego, z wyjątkiem
postępowania dyscyplinarnego wszczętego przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
jeżeli uzna to za uzasadnione okolicznościami sprawy:
1)
przejąć prowadzenie postępowania dyscyplinarnego albo
2)
przekazać prowadzenie postępowania dyscyplinarnego innemu przełożonemu dyscyplinarnemu.
6.
Przełożony dyscyplinarny, któremu przekazano prowadzenie postępowania dyscyplinarnego,
sprawuje władzę dyscyplinarną wobec funkcjonariusza, przeciwko któremu jest prowadzone
postępowanie dyscyplinarne, wyłącznie w zakresie przekazanej sprawy.
Art. 135e.
1.
Funkcjonariusz, któremu powierzono pełnienie obowiązków na danym stanowisku służbowym,
sprawuje władzę dyscyplinarną przysługującą funkcjonariuszowi powołanemu na to stanowisko.
2.
Funkcjonariusz, który w zastępstwie wykonuje obowiązki na danym stanowisku służbowym,
sprawuje władzę dyscyplinarną przysługującą osobie zastępowanej.
Art. 135f.
155)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
Funkcjonariusz delegowany do czasowego pełnienia służby lub funkcjonariusz, któremu
powierzono pełnienie obowiązków służbowych w innej jednostce organizacyjnej Straży
Granicznej albo którego skierowano na szkolenie w jednostce organizacyjnej Straży
Granicznej lub studia w WSSG, podlega władzy dyscyplinarnej przełożonego dyscyplinarnego
w miejscu czasowego delegowania, powierzenia obowiązków, szkolenia lub studiów.
2.
Funkcjonariusz przeniesiony w toku postępowania dyscyplinarnego do pełnienia służby
w innej jednostce organizacyjnej Straży Granicznej z dniem przeniesienia podlega władzy
dyscyplinarnej przełożonego dyscyplinarnego w nowym miejscu pełnienia służby.
3.
Funkcjonariusz pozostający w dyspozycji podlega władzy dyscyplinarnej przełożonego,
w którego dyspozycji pozostaje.
4.
Funkcjonariusz przebywający na urlopach związanych z rodzicielstwem, urlopie bezpłatnym
lub oddelegowany do wykonywania zadań poza Strażą Graniczną podlega władzy dyscyplinarnej
przełożonego dyscyplinarnego, któremu podlegał przed udzieleniem mu urlopu lub oddelegowaniem,
z zastrzeżeniem art. 11zg ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania
nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
5.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do funkcjonariusza po zakończeniu oddelegowania
do wykonywania zadań poza Strażą Graniczną, wobec którego w okresie tego oddelegowania
zostało wszczęte i niezakończone postępowanie dyscyplinarne.
Art. 135g.
Spory o właściwość w sprawach dyscyplinarnych między przełożonymi dyscyplinarnymi,
o których mowa w art. 135d ust. 1 pkt 3-7, rozstrzyga Komendant Główny Straży Granicznej.
Art. 136.
1.
Funkcjonariuszowi mogą być wymierzane kary dyscyplinarne:
1)
upomnienie;
2)
nagana;
3)
(uchylony)
4)
(uchylony)
5)
ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku;
6)
wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe;
7)
obniżenie stopnia;
8)
ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby;
9)
wydalenie ze służby.
2.
Prawomocne wymierzenie kary, o której mowa w ust. 1 pkt 9, powoduje zakaz przyjęcia
do Straży Granicznej przez okres 10 lat.
3.
W stosunku do funkcjonariuszy w służbie kandydackiej oprócz kar wymienionych w ust.
1 można ponadto orzec zakaz opuszczania miejsca zakwaterowania na okres nie dłuższy
niż 15 dni.
4.
Karę obniżenia stopnia można wymierzyć obok kary wyznaczenia na niższe stanowisko,
ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby oraz wydalenia ze służby.
Art. 136a.
(uchylony)
Art. 136aa.
1.
Podstawę wszelkich rozstrzygnięć w postępowaniach dyscyplinarnych stanowią ustalenia
faktyczne.
2.
Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny kształtują swoje przekonanie na
podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów ocenianych swobodnie z uwzględnieniem
zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.
3.
Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny rozstrzygają samodzielnie zagadnienia
faktyczne i prawne oraz nie są związani rozstrzygnięciem sądu lub innego organu. Prawomocne
rozstrzygnięcia sądu kształtujące prawo lub stosunek prawny są jednak wiążące.
Art. 136b.
Kary dyscyplinarne wymierza:
1)
minister właściwy do spraw wewnętrznych - w zakresie kar dyscyplinarnych, o których
mowa w art. 136 ust. 1;
256)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 27 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r.)
Komendant Główny Straży Granicznej, Rektor-Komendant WSSG, Komendant BSWSG, komendant
oddziału Straży Granicznej, komendant ośrodka szkolenia Straży Granicznej i komendant
ośrodka Straży Granicznej - w zakresie kar dyscyplinarnych, o których mowa w art.
136 ust. 1 i 3;
3)
dowódca kontyngentu - w zakresie kar dyscyplinarnych, o których mowa w art. 136 ust.
1 pkt 1 i 2.
Art. 136ba.
1.
Jeżeli zachodzą wątpliwości co do popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego kwalifikacji
prawnej albo osoby sprawcy, przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego przełożony
dyscyplinarny zleca przeprowadzenie czynności wyjaśniających.
2.
Rozpoczęcie czynności wyjaśniających następuje w drodze postanowienia.
3.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe przełożonego dyscyplinarnego;
2)
datę i miejsce wydania;
3)
podstawę prawną;
4)
datę otrzymania przez przełożonego dyscyplinarnego informacji uzasadniających przeprowadzenie
czynności wyjaśniających;
5)
określenie okoliczności stanowiących przedmiot czynności wyjaśniających;
6)
wskazanie rzecznika dyscyplinarnego do prowadzenia czynności wyjaśniających;
7)
podpis przełożonego dyscyplinarnego i urzędową pieczęć jednostki organizacyjnej Straży
Granicznej albo urzędową pieczęć ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
4.
Jeżeli w toku czynności wyjaśniających zostały ujawnione inne okoliczności wskazujące
na możliwość popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, rzecznik dyscyplinarny za zgodą
przełożonego dyscyplinarnego może poszerzyć zakres okoliczności stanowiących przedmiot
czynności wyjaśniających, o których mowa w ust. 3 pkt 5.
5.
Czynności wyjaśniające kończy się w terminie 30 dni od dnia wydania postanowienia,
a w szczególnych przypadkach ze względu na charakter sprawy czynności wyjaśniające
za zgodą przełożonego dyscyplinarnego mogą być kontynuowane w terminie nie dłuższym
niż 60 dni od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w ust. 2.
6.
W toku czynności wyjaśniających nie przeprowadza się dowodu z opinii biegłego ani
czynności wymagających spisania protokołu.
7.
Z przeprowadzonych czynności wyjaśniających rzecznik dyscyplinarny sporządza sprawozdanie,
w którym w szczególności przedstawia wnioski dotyczące wszczęcia postępowania dyscyplinarnego,
odstąpienia od wszczęcia postępowania dyscyplinarnego albo odstąpienia od wszczęcia
postępowania dyscyplinarnego i przeprowadzenia rozmowy dyscyplinującej ze sprawcą
przewinienia dyscyplinarnego.
8.
W przypadku wszczęcia postępowania dyscyplinarnego materiały zebrane podczas przeprowadzania
czynności wyjaśniających stają się materiałami postępowania dyscyplinarnego.
Art. 136bb.
1.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się niezwłocznie, jeżeli zachodzi uzasadnione
podejrzenie popełnienia przez funkcjonariusza czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne.
2.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się z dniem wydania postanowienia o wszczęciu
postępowania dyscyplinarnego. Funkcjonariusza, w przypadku którego wydano postanowienie
o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, uważa się za obwinionego.
3.
Celem postępowania dyscyplinarnego jest w szczególności:
1)
ustalenie, czy czyn, którego popełnienie zarzucono obwinionemu, został popełniony
i czy obwiniony jest jego sprawcą;
2)
wyjaśnienie przyczyn i okoliczności popełnienia czynu, o którym mowa w pkt 1;
3)
zebranie i utrwalenie dowodów w sprawie.
4.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna przełożony dyscyplinarny:
1)
z urzędu;
2)
na wniosek przełożonego funkcjonariusza;
3)
na polecenie przełożonego, któremu podlega służbowo przełożony dyscyplinarny;
4)
na żądanie sądu lub prokuratora;
5)
wskutek wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 136bf ust. 1.
5.
Przełożony dyscyplinarny może wszcząć postępowanie dyscyplinarne także na wniosek
innego zainteresowanego organu, instytucji lub pokrzywdzonego.
6.
Pokrzywdzonym jest osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone zachowaniem
funkcjonariusza stanowiącym przewinienie dyscyplinarne.
Art. 136bc.
1.
Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego po upływie 90 dni od dnia powzięcia
przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego.
2.
Jeżeli funkcjonariusz z powodu nieobecności w służbie nie ma możliwości złożenia wyjaśnień,
bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu
do dnia stawienia się funkcjonariusza do służby.
3.
Nie można wymierzyć funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej po upływie 2 lat od dnia
popełnienia przewinienia dyscyplinarnego.
4.
Zawieszenie postępowania dyscyplinarnego wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w
ust. 3.
5.
W przypadku gdy przewinienie dyscyplinarne stanowi jednocześnie przestępstwo lub wykroczenie
albo przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, przedawnienie karalności dyscyplinarnej
następuje z upływem okresu przedawnienia ich karalności.
Art. 136bd.
Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, jeżeli:
1)
czynności wyjaśniające nie potwierdziły popełnienia czynu stanowiącego przewinienie
dyscyplinarne;
2)
upłynęły terminy określone w art. 136bc ust. 1, 3 lub 5;
3)
postępowanie dyscyplinarne w sprawie tego samego czynu i tego samego funkcjonariusza
zostało prawomocnie zakończone lub wszczęte wcześniej toczy się.
Art. 136be.
1.
Przełożony dyscyplinarny może wydać orzeczenie bez wszczynania postępowania dyscyplinarnego,
jeżeli okoliczności popełnionego czynu i wina funkcjonariusza nie budzą wątpliwości
oraz nie zachodzi potrzeba wymierzenia kary dyscyplinarnej surowszej niż nagana.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, orzeczenie wydaje się po wysłuchaniu funkcjonariusza
i złożeniu przez niego wyjaśnienia na piśmie oraz wyrażeniu pisemnej zgody na poddanie
się karze dyscyplinarnej bez prowadzenia postępowania dyscyplinarnego.
3.
Po wszczęciu postępowania dyscyplinarnego do czasu zakończenia pierwszego przesłuchania
w charakterze obwinionego obwiniony może złożyć wniosek o dobrowolne poddanie się
karze dyscyplinarnej.
4.
Przełożony dyscyplinarny może uwzględnić wniosek o dobrowolne poddanie się karze dyscyplinarnej,
jeżeli okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego i wina obwinionego nie
budzą wątpliwości, a charakter popełnionego przewinienia nie uzasadnia wymierzenia
kary dyscyplinarnej surowszej niż nagana. Czynności, o których mowa w art. 136bs,
nie przeprowadza się.
5.
W przypadku uwzględnienia wniosku o dobrowolne poddanie się karze dyscyplinarnej przełożony
dyscyplinarny wydaje orzeczenie.
6.
Od orzeczeń, o których mowa w ust. 1 lub 5, funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie
na zasadach dotyczących odwołań od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu postępowania
dyscyplinarnego.
7.
Jeżeli odwołanie od orzeczenia, o którym mowa w ust. 5, dotyczy kontynuacji postępowania
dyscyplinarnego, przełożony dyscyplinarny, który wydał orzeczenie, uchyla wydane orzeczenie
i kontynuuje postępowanie, o którym mowa w ust. 3.
8.
W przypadku uchylenia w postępowaniu odwoławczym orzeczenia, o którym mowa w ust.
5, i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, przełożony dyscyplinarny kontynuuje
postępowanie dyscyplinarne, o którym mowa w ust. 3.
9.
Cofnięcie odwołania, o którym mowa w ust. 6, jest niedopuszczalne.
Art. 136bf.
1.
Jeżeli funkcjonariusz nie zgadza się z wytkniętym mu niewłaściwym postępowaniem podczas
rozmowy dyscyplinującej, o której mowa w art. 134aa ust. 2, w terminie 5 dni od dnia
zapoznania się z notatką z tej rozmowy może wnieść do przełożonego dyscyplinarnego
pisemny sprzeciw, zwany dalej „sprzeciwem”. O prawie do wniesienia sprzeciwu funkcjonariusza
poucza się podczas rozmowy dyscyplinującej, a treść pouczenia zawiera się w notatce
z tej rozmowy. Przepis art. 136bz ust. 1 stosuje się odpowiednio.
2.
Wniesienie sprzeciwu powoduje wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. Przepisy art.
136bk ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
3.
Brak wniesienia sprzeciwu powoduje włączenie notatki z przeprowadzonej rozmowy dyscyplinującej
do akt osobowych funkcjonariusza, z którym była przeprowadzona ta rozmowa. W przypadku
wniesienia sprzeciwu notatkę z przeprowadzonej rozmowy dyscyplinującej włącza się
do akt postępowania dyscyplinarnego.
4.
W przypadku wniesienia sprzeciwu i braku możliwości wszczęcia postępowania dyscyplinarnego
w związku z upływem terminów określonych w art. 136bc ust. 1, 3 lub 5 notatka z przeprowadzonej
rozmowy dyscyplinującej podlega zniszczeniu.
5.
W przypadku wniesienia sprzeciwu po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, przełożony
dyscyplinarny wydaje postanowienie o odmowie przyjęcia sprzeciwu. Na postanowienie
przysługuje zażalenie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Zażalenie
wnosi się za pośrednictwem przełożonego dyscyplinarnego do Komendanta Głównego Straży
Granicznej. Jeżeli postanowienie wydał minister właściwy do spraw wewnętrznych albo
Komendant Główny Straży Granicznej, przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Przepis art. 136bz ust. 1 stosuje się odpowiednio.
6.
Rozmowę dyscyplinującą przeprowadza przełożony dyscyplinarny. W uzasadnionym przypadku
przełożony dyscyplinarny może na piśmie upoważnić do przeprowadzenia w jego imieniu
rozmowy dyscyplinującej funkcjonariusza w stopniu nie niższym od stopnia posiadanego
przez funkcjonariusza, z którym ma być prowadzona ta rozmowa, lub zajmującego co najmniej
równorzędne z tym funkcjonariuszem stanowisko służbowe.
7.
Upoważnienie do przeprowadzenia rozmowy dyscyplinującej zawiera:
1)
podstawę prawną;
2)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe upoważnionego funkcjonariusza;
3)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe funkcjonariusza, z którym ma być prowadzona
rozmowa dyscyplinująca;
4)
określenie czynu, w związku z którym rozmowa dyscyplinująca ma być prowadzona, wraz
z jego kwalifikacją prawną;
5)
określenie przesłanek, jakie spowodowały podjęcie przez przełożonego dyscyplinarnego
rozstrzygnięcia o przeprowadzeniu w danym przypadku rozmowy dyscyplinującej;
6)
określenie terminu, w jakim przeprowadza się rozmowę dyscyplinującą.
8.
Przełożony dyscyplinarny, jednocześnie z upoważnieniem do przeprowadzenia w jego imieniu
rozmowy dyscyplinującej, udziela funkcjonariuszowi upoważnionemu do jej przeprowadzenia
pisemnych wytycznych dotyczących przeprowadzenia rozmowy, a w szczególności wskazuje
informacje lub okoliczności, jakie podnosi się, wytykając niewłaściwe postępowanie
funkcjonariuszowi, z którym rozmowa dyscyplinująca ma być prowadzona.
9.
Notatkę z rozmowy dyscyplinującej funkcjonariusz upoważniony do jej przeprowadzenia
przedstawia przełożonemu dyscyplinarnemu przed jej przekazaniem do akt osobowych funkcjonariusza,
z którym była przeprowadzona rozmowa.
Art. 136bg.
1.
Postępowanie dyscyplinarne oraz czynności wyjaśniające, o których mowa w art. 136ba,
prowadzi rzecznik dyscyplinarny.
2.
Przełożony dyscyplinarny powołuje rzeczników dyscyplinarnych na okres 4 lat spośród
funkcjonariuszy w służbie stałej.
3.
Przełożony dyscyplinarny do prowadzenia postępowania dyscyplinarnego oraz czynności
wyjaśniających, o których mowa w art. 136ba, wyznacza rzecznika dyscyplinarnego w
stopniu co najmniej:
1)
młodszego chorążego Straży Granicznej - jeżeli postępowanie ma dotyczyć funkcjonariusza
posiadającego stopień w korpusie szeregowych, podoficerów lub chorążych;
2)
podporucznika Straży Granicznej - jeżeli postępowanie ma dotyczyć funkcjonariusza
posiadającego stopień podporucznika, porucznika lub kapitana Straży Granicznej;
3)
majora Straży Granicznej - jeżeli postępowanie ma dotyczyć funkcjonariusza posiadającego
stopień majora Straży Granicznej lub wyższy.
Art. 136bh.
1.
Przełożony dyscyplinarny odwołuje rzecznika dyscyplinarnego w przypadkach:
1)
zaistnienia okoliczności, które stanowią podstawę zwolnienia go ze służby w Straży
Granicznej;
2)
prawomocnego wymierzenia mu kary dyscyplinarnej;
3)
przeniesienia go do innej jednostki organizacyjnej Straży Granicznej niepodlegającej
bezpośrednio przełożonemu dyscyplinarnemu.
2.
Przełożony dyscyplinarny może odwołać rzecznika dyscyplinarnego na jego uzasadniony
wniosek.
3.
Rzecznik dyscyplinarny za zgodą przełożonego dyscyplinarnego może skorzystać z pomocy
innego rzecznika dyscyplinarnego przy przeprowadzaniu czynności dowodowych.
Art. 136bi.
1.
Przełożony dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny podlegają wyłączeniu z udziału
w postępowaniu dyscyplinarnym, jeżeli:
1)
sprawa dotyczy ich bezpośrednio;
2)
są małżonkami obwinionego, jego obrońcy lub pokrzywdzonego albo pozostają we wspólnym
pożyciu z jedną z tych osób;
3)
są krewnymi lub powinowatymi obwinionego lub pokrzywdzonego w linii prostej, a w linii
bocznej do stopnia pokrewieństwa między dziećmi rodzeństwa osób wymienionych w pkt
2, albo są związani z jedną z tych osób węzłem przysposobienia, opieki lub kurateli;
4)
byli świadkami zdarzenia lub w tej sprawie byli przesłuchani w charakterze świadka;
5)
między nimi a obwinionym lub pokrzywdzonym zachodzi stosunek osobisty mogący wywołać
wątpliwości co do bezstronności prowadzącego postępowanie;
6)
są podwładnymi obwinionego, jego obrońcy lub pokrzywdzonego.
2.
Przełożonego dyscyplinarnego i rzecznika dyscyplinarnego można wyłączyć z udziału
w postępowaniu dyscyplinarnym także z innych uzasadnionych przyczyn.
3.
Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny badają z urzędu, czy nie zachodzą
okoliczności uzasadniające ich wyłączenie z udziału w postępowaniu dyscyplinarnym.
4.
Wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego z udziału w
postępowaniu dyscyplinarnym może nastąpić również na wniosek obwinionego lub jego
obrońcy, jeżeli został ustanowiony.
5.
O zaistnieniu okoliczności, o których mowa w ust. 1 lub 2, przełożony dyscyplinarny,
o którym mowa w art. 135d ust. 1 pkt 3-7, i rzecznik dyscyplinarny zawiadamiają niezwłocznie
pisemnie odpowiednio Komendanta Głównego Straży Granicznej albo przełożonego dyscyplinarnego.
6.
O wyłączeniu albo odmowie wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego rozstrzyga przełożony
dyscyplinarny w drodze postanowienia. Do dnia wydania tego postanowienia rzecznik
dyscyplinarny podejmuje czynności niecierpiące zwłoki.
7.
Komendant Główny Straży Granicznej wydaje postanowienie o wyłączeniu albo odmowie
wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego, o którym mowa w art. 135d ust. 1 pkt 2-7.
Do dnia wydania postanowienia przełożony dyscyplinarny podejmuje czynności niecierpiące
zwłoki.
Art. 136bj.
1.
W przypadku wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego z udziału w postępowaniu dyscyplinarnym,
postępowanie dyscyplinarne przejmuje Komendant Główny Straży Granicznej albo wyznacza
przełożonego dyscyplinarnego z równorzędnej jednostki organizacyjnej Straży Granicznej.
2.
W przypadku wyłączenia Komendanta Głównego Straży Granicznej z udziału w postępowaniu
dyscyplinarnym, postępowanie dyscyplinarne przejmuje jeden z jego zastępców.
3.
W przypadku wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego z udziału w postępowaniu dyscyplinarnym,
postępowanie dyscyplinarne przejmuje do prowadzenia inny wyznaczony rzecznik dyscyplinarny.
Art. 136bk.
1.
Wszczęcie postępowania dyscyplinarnego następuje w drodze postanowienia, którego odpis
niezwłocznie doręcza się obwinionemu. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego
doręcza się także sądowi, prokuratorowi oraz organowi, instytucji lub pokrzywdzonemu,
jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte na ich wniosek.
2.
Postanowienie zawiera:
1)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe przełożonego dyscyplinarnego;
2)
datę i miejsce wydania;
3)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego;
4)
podstawę prawną;
5)
datę otrzymania przez przełożonego dyscyplinarnego informacji uzasadniającej podejrzenie
popełnienia przez funkcjonariusza zarzucanego mu czynu;
6)
określenie czynu zarzucanego obwinionemu, wraz z jego kwalifikacją prawną;
7)
uzasadnienie faktyczne czynu zarzucanego obwinionemu;
8)
wyznaczenie rzecznika dyscyplinarnego do prowadzenia postępowania dyscyplinarnego
z podaniem stopnia, imienia, nazwiska i stanowiska służbowego;
9)
podpis przełożonego dyscyplinarnego i urzędową pieczęć jednostki organizacyjnej Straży
Granicznej albo urzędową pieczęć ministra właściwego do spraw wewnętrznych;
10)
pouczenie o uprawnieniach przysługujących obwinionemu w toku postępowania dyscyplinarnego.
3.
Jeżeli w toku postępowania dyscyplinarnego okaże się, że obwinionemu należy zarzucić
ponadto czyn nieobjęty postanowieniem o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego albo
czyn w zmienionej w istotny sposób postaci, wydaje się postanowienie o zmianie lub
uzupełnieniu zarzutów. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
4.
W przypadku uchylenia w postępowaniu odwoławczym orzeczenia, o którym mowa w art.
136be ust. 1, i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia za dzień wszczęcia postępowania
dyscyplinarnego przyjmuje się dzień wydania orzeczenia, o którym mowa w art. 136be
ust. 1.
5.
W przypadku przywrócenia do służby funkcjonariusza, wobec którego prowadzone w dniu
jego zwolnienia ze służby postępowanie dyscyplinarne zostało umorzone na podstawie
art. 136bv ust. 1 pkt 5, przełożony dyscyplinarny wydaje postanowienie o uchyleniu
orzeczenia o umorzeniu tego postępowania dyscyplinarnego, o ile nie nastąpiło przedawnienie
wymierzenia kary dyscyplinarnej za czyn będący przedmiotem tego postępowania, oraz
wyznacza rzecznika dyscyplinarnego do prowadzenia postępowania dyscyplinarnego.
Art. 136bl.
1.
Rzecznik dyscyplinarny zbiera dowody i podejmuje czynności niezbędne do wyjaśnienia
sprawy, w szczególności przesłuchuje obwinionego, świadków i pokrzywdzonego, dokonuje
oględzin, konfrontacji, okazania oraz dokonuje odtworzenia przebiegu stanowiących
przedmiot rozpoznania zdarzeń lub ich fragmentów. Zleca lub występuje do przełożonego
dyscyplinarnego o zlecenie przeprowadzenia odpowiednich badań, ekspertyz i tłumaczeń
oraz zasięga niezbędnych opinii.
2.
Otrzymane przez Straż Graniczną w związku z realizacją jej ustawowych zadań pisma
sporządzone w języku obcym włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego łącznie
z tłumaczeniami wykonanymi przez komórki organizacyjne wyodrębnione w strukturze jednostek
organizacyjnych Straży Granicznej sporządzające tego rodzaju tłumaczenia na potrzeby
Straży Granicznej.
3.
O przeprowadzenie czynności poza miejscowością, w której toczy się postępowanie, przełożony
dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny może zwrócić się do kierownika jednostki
organizacyjnej Straży Granicznej właściwego dla miejsca, w którym czynność ta ma być
dokonana. Czynność przeprowadza rzecznik dyscyplinarny wyznaczony przez kierownika
tej jednostki organizacyjnej.
4.
Z czynności, o których mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, sporządza się protokół. Z innych
czynności sporządza się protokół, jeżeli przepis szczególny tego wymaga albo przełożony
dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny uzna to za potrzebne. W pozostałych przypadkach
można ograniczyć się do sporządzenia notatki urzędowej. Protokół sporządza rzecznik
dyscyplinarny lub funkcjonariusz wyznaczony do protokołowania, a w przypadku, o którym
mowa w ust. 3 - rzecznik dyscyplinarny wyznaczony przez kierownika tej jednostki organizacyjnej.
5.
Protokół zawiera:
1)
oznaczenie czynności, jej czasu i miejsca, osób w niej uczestniczących lub przy niej
obecnych oraz charakteru ich uczestnictwa;
2)
opis przebiegu czynności;
3)
w miarę potrzeby:
a)
stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu czynności,
b)
oświadczenia i wnioski uczestników czynności,
c)
pouczenie o uprawnieniach i obowiązkach.
6.
Jeżeli czyn będący przedmiotem postępowania dyscyplinarnego jest lub był przedmiotem
innego postępowania, w tym postępowania przygotowawczego, przełożony dyscyplinarny
lub rzecznik dyscyplinarny może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie akt
tego postępowania w całości lub w części. Za zgodą tego organu, potrzebne odpisy lub
wyciągi z udostępnionych akt włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego.
7.
Rzecznik dyscyplinarny, w razie ustalenia w toku postępowania dyscyplinarnego, że
obwinionemu należy zarzucić czyn, który nie był objęty postanowieniem o wszczęciu
postępowania dyscyplinarnego, albo czyn w zmienionej w istotny sposób postaci, występuje
do przełożonego dyscyplinarnego z wnioskiem o zmianę lub uzupełnienie zarzutów.
8.
Rzecznik dyscyplinarny w toku postępowania dyscyplinarnego wydaje postanowienia, jeżeli
ich wydanie nie jest zastrzeżone do kompetencji przełożonego dyscyplinarnego.
9.
Rzecznik dyscyplinarny prowadzi spis akt postępowania dyscyplinarnego zawierający:
1)
liczbę porządkową;
2)
numer arkusza;
3)
nazwę dokumentu;
4)
datę wykonania dokumentu;
5)
uwagi.
Art. 136bm.
1.
W toku postępowania dyscyplinarnego obwiniony ma prawo do:
1)
odmowy składania wyjaśnień;
2)
zgłaszania wniosków dowodowych;
3)
przeglądania akt postępowania dyscyplinarnego oraz sporządzania z nich notatek, fotokopii
lub odpisów;
4)
korzystania z pomocy obrońcy, którym może być wskazany przez obwinionego funkcjonariusz
Straży Granicznej, adwokat albo radca prawny;
5)
wnoszenia zażaleń na postanowienia, o których mowa w ust. 3, art. 136bp ust. 3, art.
136bs ust. 5 i art. 137c ust. 7.
2.
Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 5, przysługują również obrońcy obwinionego.
3.
Rzecznik dyscyplinarny może, w drodze postanowienia, odmówić udostępnienia akt, jeżeli
sprzeciwia się temu dobro postępowania dyscyplinarnego. Na postanowienie przysługuje
zażalenie.
4.
Ustanowienie obrońcy uprawnia go do działania w całym postępowaniu dyscyplinarnym,
nie wyłączając czynności po uprawomocnieniu się orzeczenia, jeżeli nie zawiera ograniczeń.
O zmianie zakresu pełnomocnictwa uprawniającego do działania w postępowaniu dyscyplinarnym
lub o jego cofnięciu obwiniony niezwłocznie zawiadamia obrońcę oraz rzecznika dyscyplinarnego.
5.
Obrońca nie może podejmować czynności na niekorzyść obwinionego. Może on zrezygnować
z reprezentowania obwinionego w toku postępowania dyscyplinarnego, zawiadamiając o
tym obwinionego oraz rzecznika dyscyplinarnego. Do czasu ustanowienia nowego obrońcy,
jednak nie dłużej niż przez 14 dni od dnia zawiadomienia obwinionego, obrońca jest
obowiązany podejmować niezbędne czynności.
6.
Udział obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym nie wyłącza osobistego działania w nim
obwinionego.
7.
Orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania,
doręcza się niezwłocznie obwinionemu i jego obrońcy. Postanowienie doręcza się również
pokrzywdzonemu w przypadku, o którym mowa w art. 136bp ust. 3.
8.
W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje
odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia
doręczenia, które nastąpiło wcześniej.
9.
Zażalenie na postanowienie wnosi się za pośrednictwem rzecznika dyscyplinarnego do
przełożonego dyscyplinarnego, a jeżeli postanowienie wydał ten przełożony dyscyplinarny
- do Komendanta Głównego Straży Granicznej za pośrednictwem tego przełożonego. Jeżeli
postanowienie wydał minister właściwy do spraw wewnętrznych albo Komendant Główny
Straży Granicznej, zażalenie nie przysługuje, jednak obwiniony może zwrócić się odpowiednio
do ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo Komendanta Głównego Straży Granicznej
z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
10.
Na postanowienia, o których mowa w ust. 9, zażalenia oraz wniosek o ponowne rozpatrzenie
sprawy wnosi się w terminie 3 dni od dnia doręczenia postanowienia, z zastrzeżeniem
art. 137c ust. 7. Przepis art. 136bz ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 136bn.
1.
Wnioski dowodowe zgłasza się na piśmie rzecznikowi dyscyplinarnemu, ze wskazaniem
okoliczności, które mają być udowodnione.
2.
Wniosek dowodowy oddala się, jeżeli:
1)
przeprowadzenie dowodu jest niedopuszczalne;
2)
okoliczność, która ma zostać udowodniona, jest już udowodniona zgodnie z twierdzeniem
wnioskodawcy;
3)
okoliczności nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy lub dowodu nie da się przeprowadzić;
4)
wniosek dowodowy w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania;
5)
wniosek dowodowy został złożony po zakreślonym terminie, o którym wnioskodawca został
zawiadomiony.
3.
Oddalenie wniosku dowodowego następuje w drodze postanowienia.
Art. 136bo.
1.
Postępowanie dowodowe zamyka się w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania.
2.
W uzasadnionych przypadkach przełożony dyscyplinarny może, w drodze postanowienia,
przedłużyć termin prowadzenia postępowania dowodowego do 3 miesięcy.
3.
Komendant Główny Straży Granicznej, w drodze postanowienia, może przedłużyć termin
prowadzenia czynności dowodowych na czas oznaczony dłuższy niż 3 miesiące.
4.
Wniosek o przedłużenie terminu prowadzenia postępowania dowodowego w postępowaniu
dyscyplinarnym składa się nie później niż 5 dni przed upływem tego terminu. Przed
wydaniem postanowienia o przedłużeniu terminu prowadzenia postępowania dowodowego
przełożony dyscyplinarny może zażądać niezwłocznego przekazania akt postępowania.
Art. 136bp.
1.
Przełożony dyscyplinarny może zawiesić postępowanie dyscyplinarne, w drodze postanowienia,
gdy zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępowania.
2.
Przełożony dyscyplinarny zawiesza postępowanie dyscyplinarne z dniem przeniesienia
obwinionego do innej jednostki organizacyjnej Straży Granicznej i przekazuje materiały
postępowania dyscyplinarnego przełożonemu dyscyplinarnemu w nowym miejscu służby obwinionego.
3.
Na postanowienie o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego obwinionemu i pokrzywdzonemu
przysługuje zażalenie, z wyjątkiem postanowienia, o którym mowa w ust. 2. Jeżeli postanowienie
wydał minister właściwy do spraw wewnętrznych albo Komendant Główny Straży Granicznej,
zażalenie nie przysługuje, jednak obwiniony i pokrzywdzony mogą zwrócić się odpowiednio
do ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo Komendanta Głównego Straży Granicznej
z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
4.
Zawieszenie postępowania dyscyplinarnego wstrzymuje bieg terminów.
5.
Po ustaniu przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania dyscyplinarnego przełożony
dyscyplinarny wydaje postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania.
6.
Postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania dyscyplinarnego w sprawie obwinionego
przeniesionego do innej jednostki organizacyjnej Straży Granicznej wydaje się niezwłocznie
po otrzymaniu materiałów postępowania dyscyplinarnego wszczętego w poprzednim miejscu
służby obwinionego.
Art. 136bq.
1.
Jeżeli przeciwko obwinionemu jest prowadzone postępowanie dyscyplinarne obejmujące
zarzuty popełnienia dwóch lub więcej czynów, a zebrane na danym etapie postępowania
dowody dają podstawy do uznania obwinionego winnym popełnienia jednego z zarzuconych
mu czynów, przełożony dyscyplinarny może, w drodze postanowienia, wyłączyć ten czyn
do odrębnego postępowania dyscyplinarnego, bez względu na to, czy wyjaśniono wszystkie
okoliczności dotyczące pozostałych czynów objętych postępowaniem.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zebrane w toku postępowania dyscyplinarnego dowody
dotyczące wyłączonego czynu stają się dowodami odrębnego postępowania dyscyplinarnego.
Art. 136br.
Choroba obwinionego, świadka i innego uczestnika postępowania dyscyplinarnego stwierdzona
zwolnieniem lekarskim usprawiedliwia nieobecność tych osób podczas czynności objętych
danym postępowaniem przez okresy nie dłuższe niż łącznie 14 dni w ciągu całego postępowania
dyscyplinarnego. Usprawiedliwienie nieobecności z powodu choroby za każdy następny
jej okres wymaga przedstawienia zaświadczenia wystawionego przez lekarza uprawnionego
do wystawiania zaświadczeń potwierdzających niemożność stawienia się na wezwanie lub
zawiadomienie organu prowadzącego postępowanie karne.
Art. 136bs.
1.
Jeżeli rzecznik dyscyplinarny uzna, że zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy,
zapoznaje obwinionego i jego obrońcę z aktami postępowania dyscyplinarnego.
2.
Obrońca może zapoznać się z aktami postępowania dyscyplinarnego nie później niż do
dnia zapoznania obwinionego z tymi aktami.
3.
Z czynności zapoznania obwinionego i jego obrońcy z aktami postępowania dyscyplinarnego
sporządza się protokół.
4.
Odmowa obwinionego lub jego obrońcy zapoznania się z aktami postępowania dyscyplinarnego
lub złożenia podpisu stwierdzającego tę okoliczność nie wstrzymuje postępowania. Rzecznik
dyscyplinarny dokonuje w aktach postępowania dyscyplinarnego wzmianki o odmowie obwinionego
lub jego obrońcy zapoznania się z tymi aktami. Nieusprawiedliwione niestawienie się
obwinionego lub jego obrońcy na czynność zapoznania się z aktami postępowania dyscyplinarnego
jest równoznaczne z odmową zapoznania się z tymi aktami.
5.
Obwiniony ma prawo w terminie 3 dni od dnia zapoznania się z aktami postępowania dyscyplinarnego
zgłosić wniosek o ich uzupełnienie. Przepis art. 136bn stosuje się odpowiednio. Wniosek
o uzupełnienie akt postępowania dyscyplinarnego rozpatruje rzecznik dyscyplinarny.
Na postanowienie o odmowie uzupełnienia akt postępowania dyscyplinarnego obwinionemu
przysługuje zażalenie.
6.
Rzecznik dyscyplinarny po zapoznaniu obwinionego z aktami postępowania dyscyplinarnego
wydaje postanowienie o zamknięciu postępowania dowodowego i sporządza w terminie 7
dni sprawozdanie z przeprowadzonego postępowania oraz przekazuje akta postępowania
dyscyplinarnego przełożonemu dyscyplinarnemu.
7.
Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 6, zawiera:
1)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe rzecznika dyscyplinarnego;
2)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe przełożonego dyscyplinarnego;
3)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego;
4)
określenie czynu zarzucanego obwinionemu, ze wskazaniem kwalifikacji prawnej;
5)
opis ustalonego stanu faktycznego;
6)
wnioski dotyczące orzeczenia dyscyplinarnego lub umorzenia postępowania dyscyplinarnego,
z uzasadnieniem i ze wskazaniem okoliczności łagodzących lub obciążających.
Art. 136bt.
Jeżeli przełożony dyscyplinarny uzna, że w przekazanych mu aktach postępowania dyscyplinarnego
są istotne braki, w terminie 14 dni od dnia przekazania mu akt wydaje postanowienie
o uchyleniu postanowienia o zakończeniu czynności dowodowych i zwraca sprawę rzecznikowi
dyscyplinarnemu w celu usunięcia stwierdzonych braków w materiale dowodowym.
Art. 136bu.
1.
Na podstawie zebranego w postępowaniu materiału dowodowego przełożony dyscyplinarny
wydaje orzeczenie o:
1)
uniewinnieniu, jeżeli przeprowadzone postępowanie nie potwierdziło zarzutów stawianych
obwinionemu;
2)
uznaniu winnym popełnienia czynu, za który obwiniony ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną,
i o wymierzeniu kary dyscyplinarnej;
3)
uznaniu winnym popełnienia czynu, za który obwiniony ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną,
i o odstąpieniu od wymierzenia kary dyscyplinarnej;
4)
umorzeniu postępowania.
2.
Przełożony dyscyplinarny w orzeczeniu może zmienić opis czynu lub jego kwalifikację
prawną w granicach czynu zarzucanego obwinionemu i jego kwalifikacji prawnej.
3.
Jeżeli w dniu wydania orzeczenia zachodzi okoliczność uzasadniająca umorzenie postępowania
w części, o umorzeniu rozstrzyga się w tym orzeczeniu.
4.
Przełożony dyscyplinarny może odstąpić od ukarania, jeżeli stopień winy lub stopień
szkodliwości przewinienia dyscyplinarnego dla służby nie jest znaczny, a właściwości
i warunki osobiste obwinionego oraz dotychczasowy przebieg służby uzasadniają przypuszczenie,
że mimo odstąpienia od ukarania będzie on przestrzegał dyscypliny służbowej oraz zasad
etyki zawodowej.
5.
Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się nie później niż w terminie 14 dni od
dnia zamknięcia postępowania dowodowego.
6.
W przypadku gdy dowódca kontyngentu uzna, że należy wymierzyć karę dyscyplinarną inną
niż określona w art. 136 ust. 1 pkt 1 lub 2, akta postępowania dyscyplinarnego przesyła
niezwłocznie właściwemu przełożonemu dyscyplinarnemu z wnioskiem o wymierzenie określonej
kary dyscyplinarnej. Wniosek nie wiąże przełożonego dyscyplinarnego. Orzeczenie przełożony
dyscyplinarny wydaje nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania akt.
Art. 136bv.
1.
Postępowanie dyscyplinarne umarza się, jeżeli:
1)
nastąpiło przedawnienie wymierzenia kary dyscyplinarnej;
2)
postępowanie dyscyplinarne wszczęto po upływie terminu, o którym mowa w art. 136bc
ust. 1;
3)
ustalono, że czyn stanowiący przewinienie dyscyplinarne przypisany obwinionemu nie
wypełnia znamion czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne;
4)
obwiniony zmarł lub został uznany za zaginionego;
5)
obwiniony przestał podlegać orzecznictwu dyscyplinarnemu;
6)
postępowanie dyscyplinarne w sprawie tego samego czynu zarzuconego obwinionemu zostało
prawomocnie zakończone albo, wszczęte wcześniej, toczy się.
2.
Postępowanie dyscyplinarne można umorzyć w przypadku:
1)
długotrwałej choroby obwinionego;
2)
wycofania wniosku, o którym mowa w art. 136bb ust. 5.
3.
Orzeczenia o umorzeniu postępowania z uwagi na przedawnienie karalności nie wydaje
się, w przypadku gdy zebrane dowody uzasadniają uniewinnienie obwinionego od popełnienia
zarzuconego mu czynu.
Art. 136bw.
1.
Obwinionemu wymierza się karę dyscyplinarną współmierną do popełnionego przewinienia
dyscyplinarnego oraz stopnia zawinienia.
2.
Przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej uwzględnia się rodzaj i wagę czynu, skutki i
okoliczności jego popełnienia, pobudki działania obwinionego, następstwa negatywne
dla służby, dotychczasowe wyniki w służbie, opinię służbową, okres pozostawania w
służbie oraz zachowanie się obwinionego przed popełnieniem i po popełnieniu zarzuconego
mu czynu, a także okoliczności, zarówno łagodzące, jak i obciążające, istotne w sprawie.
3.
Na zaostrzenie wymiaru kary dyscyplinarnej ma wpływ w szczególności popełnienie przez
obwinionego przewinienia dyscyplinarnego:
1)
z motywacji zasługującej na szczególne potępienie, albo w stanie nietrzeźwości albo
po użyciu alkoholu lub po użyciu podobnie działającego środka;
2)
w czasie odbywania uprzednio wymierzonej kary dyscyplinarnej, jak również w czasie
próby określonej w orzeczeniu o warunkowym zawieszeniu wykonania kary lub warunkowym
umorzeniu postępowania karnego;
3)
wywołującego poważne skutki, zwłaszcza istotne zakłócenia realizacji zadań Straży
Granicznej lub naruszenie dobrego imienia Straży Granicznej;
4)
w obecności podwładnego, wspólnie z nim lub na jego szkodę.
4.
Na złagodzenie wymiaru kary dyscyplinarnej mają wpływ następujące okoliczności popełnienia
przewinienia dyscyplinarnego:
1)
nieumyślność jego popełnienia;
2)
podjęcie przez funkcjonariusza starań o zmniejszenie jego skutków;
3)
brak należytego doświadczenia zawodowego lub dostatecznych umiejętności zawodowych;
4)
dobrowolne poinformowanie przełożonego dyscyplinarnego o popełnieniu przewinienia
dyscyplinarnego przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego.
5.
Przełożony dyscyplinarny uwzględnia okoliczności, o których mowa w ust. 1-4, wyłącznie
w odniesieniu do funkcjonariusza, którego one dotyczą.
Art. 136bx.
1.
Orzeczenie dyscyplinarne zawiera:
1)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko przełożonego dyscyplinarnego, który wydaje orzeczenie;
2)
datę i miejsce wydania;
3)
stopień, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe obwinionego;
4)
określenie czynu zarzuconego obwinionemu wraz z jego kwalifikacją prawną;
5)
rozstrzygnięcie w sprawie;
6)
uzasadnienie faktyczne i prawne;
7)
pouczenie o prawie do wniesienia odwołania;
8)
podpis przełożonego dyscyplinarnego i urzędową pieczęć jednostki organizacyjnej Straży
Granicznej albo pieczęć ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
2.
Uzasadnienie faktyczne orzeczenia zawiera w szczególności wskazanie faktów, które
uznano za udowodnione, dowodów, na których się oparto, oraz przyczyn, dla których
innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej. W uzasadnieniu prawnym wyjaśnia
się podstawy prawne orzeczenia z przytoczeniem przepisów prawa. W uzasadnieniu faktycznym
przytacza się ponadto okoliczności, które wpłynęły na wymiar kary dyscyplinarnej lub
na odstąpienie od wymierzenia kary dyscyplinarnej.
3.
Orzeczenie doręcza się niezwłocznie obwinionemu oraz jego obrońcy.
4.
Oczywiste omyłki pisarskie i rachunkowe w orzeczeniu lub postanowieniu można sprostować
w każdym czasie w drodze postanowienia.
5.
Sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich i rachunkowych w protokołach sporządzanych
w toku postępowania dyscyplinarnego wymaga opisania tych omyłek przez osobę sporządzającą
protokół przed jego podpisaniem. W przypadku ujawnienia omyłek pisarskich lub rachunkowych
po podpisaniu protokołu prostuje się je w drodze postanowienia.
6.
Od postanowień, o których mowa w ust. 4 i 5, zażalenie nie przysługuje.
7.
Sprostowanie omyłek pisarskich i rachunkowych następuje z urzędu albo na wniosek pokrzywdzonego,
ukaranego lub obwinionego albo, w przypadku jego śmierci, na wniosek jego małżonka,
krewnych w linii prostej, rodzeństwa, przysposabiającego lub przysposobionego.
8.
Sprostowania dokonuje przełożony dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny, który popełnił
omyłkę.
Art. 136by.
1.
Postępowanie dyscyplinarne jest postępowaniem dwuinstancyjnym. Obwiniony może wnieść
na piśmie odwołanie od orzeczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia,
za pośrednictwem przełożonego dyscyplinarnego.
257)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 28 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r..
Od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji przez przełożonych dyscyplinarnych, o
których mowa w art. 135d ust. 1 pkt 2a-7, przysługuje odwołanie do Komendanta Głównego
Straży Granicznej.
3.
Od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych
albo Komendanta Głównego Straży Granicznej odwołanie nie przysługuje. Obwiniony może
jednak zwrócić się odpowiednio do ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo Komendanta
Głównego Straży Granicznej z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje
się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od orzeczeń dyscyplinarnych.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych albo Komendant Główny Straży Granicznej odmawia
przyjęcia odwołania albo wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w drodze postanowienia,
jeżeli odwołanie lub wniosek są niedopuszczalne lub zostały wniesione po terminie.
Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przepis ten stosuje się odpowiednio do
odmowy przywrócenia terminu.
5.
Od orzeczeń, o których mowa w art. 136bze ust. 1 pkt 1, 2 i 4, oraz postanowienia
kończącego postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszowi przysługuje prawo wniesienia
skargi do sądu administracyjnego.
Art. 136bz.
1.
Termin do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 136by ust. 1, uważa się za zachowany,
jeżeli przed jego upływem pismo zostało:
1)
nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego;
2)
złożone w jednostce organizacyjnej Straży Granicznej;
3)
złożone przez obwinionego pozbawionego wolności w administracji zakładu karnego.
2.
Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie orzeczenia.
3.
Orzeczenie, od którego nie wniesiono odwołania, staje się po upływie terminu, o którym
mowa w art. 136by ust. 1, prawomocne i podlega wykonaniu.
Art. 136bza.
1.
Przełożony dyscyplinarny, który wydał orzeczenie, przesyła odwołanie w terminie 7
dni Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, załączając akta osobowe i akta postępowania
dyscyplinarnego.
2.
Jeżeli przełożony dyscyplinarny, który wydał orzeczenie, uzna, że odwołanie zasługuje
w całości na uwzględnienie, wydaje nowe orzeczenie, w którym uchyla lub zmienia zaskarżone
orzeczenie.
3.
Od nowego orzeczenia obwinionemu przysługuje odwołanie na zasadach dotyczących odwołań
od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu postępowania dyscyplinarnego.
Art. 136bzb.
1.
W postępowaniu odwoławczym rozpoznanie sprawy następuje na podstawie materiału dowodowego
zebranego w postępowaniu zakończonym zaskarżonym orzeczeniem. Jeżeli jest to potrzebne
do wydania prawidłowego orzeczenia, przełożony dyscyplinarny właściwy do rozpatrzenia
odwołania może uzupełnić materiał dowodowy, zlecając rzecznikowi dyscyplinarnemu prowadzącemu
postępowanie dyscyplinarne przeprowadzenie czynności dowodowych, określając ich zakres
i termin ich przeprowadzenia.
2.
Z materiałami uzyskanymi w wyniku czynności dowodowych, o których mowa w ust. 1, rzecznik
dyscyplinarny zapoznaje obwinionego. W terminie 3 dni od dnia zapoznania obwiniony
ma prawo zgłoszenia przełożonemu dyscyplinarnemu, o którym mowa w ust. 1, uwag dotyczących
przeprowadzonych czynności dowodowych. Przepisy art. 136bs ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.
Art. 136bzc.
1.
Komendant Główny Straży Granicznej w terminie 7 dni od dnia wniesienia odwołania może
powołać komisję do zbadania zaskarżonego orzeczenia, zwaną dalej „komisją”. W przypadku
orzeczenia o wymierzeniu kary dyscyplinarnej, o której mowa w art. 136 ust. 1 pkt
6-9, jest obowiązany powołać komisję.
2.
Komisja składa się z trzech funkcjonariuszy w służbie stałej w stopniu co najmniej
podporucznika, z których jednego wyznacza wskazana przez obwinionego zakładowa organizacja
związkowa.
3.
O wyznaczeniu przedstawiciela związku zawodowego do składu komisji zakładowa organizacja
związkowa zawiadamia Komendanta Głównego Straży Granicznej w terminie 7 dni od dnia
otrzymania zawiadomienia o powołaniu takiej komisji. W przypadku niewyznaczenia przedstawiciela
związku zawodowego trzeciego członka komisji wyznacza Komendant Główny Straży Granicznej.
4.
Komendant Główny Straży Granicznej wyznacza przewodniczącego spośród członków komisji.
5.
Przepisy art. 136bi ust. 1-3 i 5 stosuje się odpowiednio do członków komisji.
6.
Komisja może wysłuchać rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego obrońcy.
7.
Niestawiennictwo prawidłowo zawiadomionych: rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego
lub jego obrońcy nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.
8.
Komisja może wystąpić do Komendanta Głównego Straży Granicznej o uzupełnienie materiału
dowodowego w trybie art. 136bzb ust. 1.
Art. 136bzd.
1.
Z przeprowadzonych czynności komisja sporządza sprawozdanie wraz z wnioskiem dotyczącym
sposobu załatwienia sprawy.
2.
Komisja przedstawia Komendantowi Głównemu Straży Granicznej sprawozdanie, o którym
mowa w ust. 1, w terminie 21 dni od dnia jej powołania.
Art. 136bze.
1.
Komendant Główny Straży Granicznej po rozpatrzeniu odwołania albo wniosku o ponowne
rozpatrzenie sprawy, a w przypadku powołania komisji - po otrzymaniu sprawozdania,
o którym mowa w art. 136bzd ust. 1, wydaje orzeczenie o:
1)
utrzymaniu w mocy orzeczenia wydanego w pierwszej instancji albo
2)
uchyleniu w całości lub w części orzeczenia wydanego w pierwszej instancji i w tym
zakresie orzeczeniu co do istoty sprawy lub uchyleniu tego orzeczenia i umorzeniu
postępowania w pierwszej instancji, albo
3)
uchyleniu orzeczenia wydanego w pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego
rozpatrzenia, ze wskazaniem stwierdzonych uchybień, albo
4)
umorzeniu postępowania odwoławczego.
2.
Do orzeczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 2, przepis art. 136bu ust. 2 stosuje się
odpowiednio. W postępowaniu odwoławczym nie można wymierzyć kary dyscyplinarnej surowszej
niż orzeczona w zaskarżonym orzeczeniu, chyba że wymierzona kara dyscyplinarna rażąco
narusza prawo lub interes służby.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, można w dalszym postępowaniu orzec karę
dyscyplinarną surowszą niż orzeczona w uchylonym orzeczeniu.
4.
Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się w terminie 30 dni od dnia wpływu odwołania
wraz z aktami osobowymi i aktami postępowania dyscyplinarnego, a w przypadku powołania
komisji - w terminie 14 dni od dnia otrzymania sprawozdania, o którym mowa w art.
136bzd ust. 1.
5.
Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
oznaczenie przełożonego dyscyplinarnego wydającego orzeczenie;
2)
datę i miejsce wydania;
3)
stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego;
4)
wskazanie orzeczenia, od którego zostało złożone odwołanie;
5)
rozstrzygnięcie w sprawie;
6)
uzasadnienie faktyczne i prawne;
7)
pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego;
8)
podpis przełożonego dyscyplinarnego i urzędową pieczęć jednostki organizacyjnej Straży
Granicznej.
6.
Do orzeczenia wydanego przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych przepisy ust.
1-5 stosuje się odpowiednio.
Art. 136bzf.
1.
Prawomocne staje się:
1)
orzeczenie dyscyplinarne:
a)
z upływem terminu do wniesienia odwołania albo wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy,
jeżeli go nie wniesiono,
b)
w dniu jego wydania przez przełożonego dyscyplinarnego właściwego do rozpatrzenia
odwołania;
2)
postanowienie kończące postępowanie dyscyplinarne o:
a)
niedopuszczalności wniesienia odwołania,
b)
uchybieniu terminu do wniesienia odwołania,
c)
odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
2.
Po uprawomocnieniu się orzeczenia lub postanowienia, o których mowa w ust. 1, przełożony
dyscyplinarny zarządza wykonanie orzeczonej kary dyscyplinarnej.
Art. 136bzg.
1.
Egzemplarz orzeczenia włącza się do akt osobowych funkcjonariusza, a jeżeli w danej
sprawie prowadzone było postępowanie dyscyplinarne - również do akt postępowania dyscyplinarnego.
Orzeczenie, o którym mowa w art. 136bu ust. 1 pkt 3, przechowuje się w aktach osobowych
funkcjonariusza przez okres 5 miesięcy od dnia jego uprawomocnienia się.
2.
Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte na wniosek pokrzywdzonego, sądu,
prokuratora, organu lub instytucji, przełożony dyscyplinarny informuje pokrzywdzonego,
sąd, prokuratora, organ lub instytucję o wydanym orzeczeniu.
Art. 136bzh.
1.
Wykonanie kary dyscyplinarnej polega na:
1)
przeprowadzeniu rozmowy i wytknięciu niewłaściwego postępowania - w przypadku wymierzenia
kar upomnienia lub nagany;
2)
przeprowadzeniu rozmowy, wytknięciu niewłaściwego postępowania i uprzedzeniu ukaranego
o możliwości wymierzenia kary przeniesienia na niższe stanowisko służbowe lub kary
dyscyplinarnej surowszej, jeżeli ponownie dopuści się czynu rodzącego odpowiedzialność
dyscyplinarną - w przypadku wymierzenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności
do służby na zajmowanym stanowisku;
3)
przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe - w przypadku kary wyznaczenia na niższe
stanowisko służbowe, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w uzasadnieniu orzeczenia;
4)
wydaniu rozkazu personalnego o obniżeniu stopnia lub wystąpieniu do właściwego organu
z wnioskiem o obniżenie stopnia - w przypadku kary obniżenia stopnia;
5)
przeprowadzeniu rozmowy, wytknięciu niewłaściwego postępowania i ostrzeżeniu, że za
ponowne popełnienie czynu rodzącego odpowiedzialność dyscyplinarną ukarany może być
wydalony ze służby - w przypadku wymierzenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności
do służby;
6)
zwolnieniu funkcjonariusza ze służby - w przypadku wymierzenia kary wydalenia ze służby;
7)
zakazaniu ukaranemu opuszczania miejsca zakwaterowania w czasie wolnym od zajęć przez
czas trwania kary dyscyplinarnej oraz nałożeniu obowiązku meldowania się, nie częściej
niż trzykrotnie w ciągu dnia, na wezwanie dyżurnego lub innego wyznaczonego funkcjonariusza
- w przypadku wymierzenia kary zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania.
2.
Rozmowy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 5, przeprowadza przełożony dyscyplinarny.
W uzasadnionym przypadku przełożony dyscyplinarny może na piśmie upoważnić do przeprowadzenia
w jego imieniu rozmowy funkcjonariusza w stopniu nie niższym od stopnia posiadanego
przez funkcjonariusza, z którym ma być prowadzona ta rozmowa, lub zajmującego co najmniej
równorzędne z tym funkcjonariuszem stanowisko służbowe.
3.
Przełożony dyscyplinarny, udzielając upoważnienia do przeprowadzenia w jego imieniu
rozmów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 5, podaje do wiadomości funkcjonariusza
upoważnionego do ich przeprowadzenia treść orzeczenia, w celu wykonania którego ma
być przeprowadzona rozmowa, określa termin, w jakim przeprowadza się rozmowę, a także
udziela temu funkcjonariuszowi pisemnych wytycznych dotyczących prowadzenia rozmowy,
w szczególności wskazuje informacje lub okoliczności, jakie należy podnieść, wytykając
niewłaściwe postępowanie ukaranemu.
4.
Funkcjonariusz upoważniony do przeprowadzenia rozmów, o których mowa w ust. 1 pkt
1, 2 i 5, sporządza z rozmowy notatkę. Notatkę z rozmowy funkcjonariusz upoważniony
do jej przeprowadzenia przedstawia przełożonemu dyscyplinarnemu.
5.
Przełożony dyscyplinarny może w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, uznać
uprawomocnienie się orzeczenia za równoznaczne z wykonaniem kary dyscyplinarnej, jeżeli
jest to wystarczające dla zapewnienia prawidłowej realizacji celów wychowawczych lub
prewencyjnych wydanego orzeczenia. O uznaniu uprawomocnienia się orzeczenia za równoznaczne
z wykonaniem kary dyscyplinarnej informuje się obwinionego w formie pisemnej.
Art. 136bzi.
1.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje
się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące porządku czynności procesowych, z wyjątkiem art. 117 i art. 117a, wezwań,
terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania kar porządkowych
oraz konfrontacji, okazania, oględzin i eksperymentu procesowego. W postępowaniu dyscyplinarnym
do świadków nie stosuje się przepisu art. 184 Kodeksu postępowania karnego.
2.
O zwolnieniu od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania osoby pozostającej z obwinionym
w szczególnie bliskim stosunku osobistym rozstrzyga rzecznik dyscyplinarny. Na odmowę
zwolnienia od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania przysługuje zażalenie w
terminie 3 dni od dnia doręczenia postanowienia w tej sprawie.
Art. 136c.
(uchylony)
Art. 137.
(uchylony)
Art. 137a.
1.
Zatarcie kary dyscyplinarnej polega na uznaniu kary za niebyłą, usunięciu z akt osobowych
funkcjonariusza orzeczenia o ukaraniu oraz uczynieniu nieczytelnym zapisu o karalności.
2.
Kary dyscyplinarne ulegają zatarciu po upływie:
1)
6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary upomnienia lub nagany;
2)
12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności
do służby na zajmowanym stanowisku;
3)
18 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary wyznaczenia na niższe stanowisko
służbowe;
4)
24 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności
do służby.
3.
W przypadku nienagannej służby, stwierdzonej w opinii służbowej, przełożony dyscyplinarny,
o którym mowa w art. 135d ust. 1, może zatrzeć karę dyscyplinarną przed upływem terminu
określonego w ust. 2, jednak nie wcześniej niż przed upływem:
1)
3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary upomnienia lub nagany;
2)
6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności
do służby na zajmowanym stanowisku;
3)
9 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary wyznaczenia na niższe stanowisko
służbowe;
4)
12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności
do służby.
4.
Jeżeli funkcjonariusz zostanie ponownie ukarany przed zatarciem poprzednio wymierzonej
kary dyscyplinarnej, okres wymagany do zatarcia tej kary liczy się od dnia wykonania
nowej kary.
5.
Kara obniżenia stopnia podlega zatarciu po upływie terminu przewidzianego dla kary
dyscyplinarnej, obok której została wymierzona. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 137aa.
1.
Decyzję o zatarciu kary dyscyplinarnej w przypadku, o którym mowa w art. 137a ust.
3, wydaje przełożony dyscyplinarny, o którym mowa w art. 135d ust. 1 pkt 1-6.
2.
Decyzję o zatarciu kary dyscyplinarnej doręcza się ukaranemu.
Art. 137b.
1.
Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli:
1)
dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności, okazały się
fałszywe;
2)
zostały ujawnione istotne dla sprawy nowe fakty lub dowody, które nie były znane w
toku postępowania dyscyplinarnego;
3)
orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących przepisów - jeżeli mogło to mieć wpływ
na treść orzeczenia;
4)
orzeczenie zostało wydane na podstawie innej decyzji lub orzeczenia, które zostały
następnie uchylone lub zmienione;
5)
prowadzone o ten sam czyn postępowanie karne, karne skarbowe lub w sprawach o wykroczenia
zostało zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym albo orzeczeniem o umorzeniu
postępowania ze względu na okoliczności określone w art. 17 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu postępowania karnego albo w art. 5 § 1 pkt 1 lub 2 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
2.
Postępowania dyscyplinarnego nie wznawia się po upływie 10 lat od dnia uprawomocnienia
się orzeczenia.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do spraw o wznowienie postępowania dyscyplinarnego
zakończonego prawomocnym orzeczeniem o wydaleniu ze służby.
4.
Postępowania dyscyplinarnego nie wznawia się na niekorzyść ukaranego po ustaniu karalności
czynu stanowiącego przewinienie dyscyplinarne.
Art. 137c.
1.
Wznowienie postępowania dyscyplinarnego następuje z urzędu lub na wniosek ukaranego.
2.
Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego na korzyść ukaranego może złożyć
w razie jego śmierci jego krewny w linii prostej, przysposabiający lub przysposobiony,
rodzeństwo oraz małżonek.
3.
W sprawach o wznowienie postępowania dyscyplinarnego właściwy jest przełożony dyscyplinarny,
który wydał orzeczenie kończące postępowanie.
4.
W przypadku likwidacji stanowiska służbowego przełożonego dyscyplinarnego, który wydał
orzeczenie kończące postępowanie, właściwy w sprawie wznowienia postępowania dyscyplinarnego
jest przełożony dyscyplinarny sprawujący władzę dyscyplinarną obejmującą swoim zakresem
zadania realizowane wcześniej przez przełożonego, który wydał orzeczenie kończące
postępowanie.
5.
Jeżeli nie można ustalić właściwości w sprawach o wznowienie postępowania dyscyplinarnego
w sposób wskazany w ust. 3 i 4, sprawa o wznowienie postępowania należy do właściwości
Komendanta Głównego Straży Granicznej.
6.
Wznowienie lub odmowa wznowienia postępowania dyscyplinarnego następuje w drodze postanowienia.
Postanowienie doręcza się ukaranemu, obrońcy lub osobie, o której mowa w ust. 2.
7.
Na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego ukaranemu lub osobie,
o której mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie do Komendanta Głównego Straży Granicznej
w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, z tym że na postanowienie wydane
przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo Komendanta Głównego Straży Granicznej
zażalenie nie przysługuje, jednak ukarany lub osoba, o której mowa w ust. 2, mogą
zwrócić się odpowiednio do ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo Komendanta
Głównego Straży Granicznej w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia z wnioskiem
o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Art. 137d.
1.
Postanowienie o wznowieniu postępowania dyscyplinarnego stanowi podstawę do przeprowadzenia
postępowania co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
2.
Po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w ust. 1, przełożony dyscyplinarny
wydaje orzeczenie, w którym:
1)
odmawia uchylenia dotychczasowego orzeczenia;
2)
uchyla dotychczasowe orzeczenie i wydaje nowe orzeczenie rozstrzygające o istocie
sprawy.
3.
Orzeczenie kary dyscyplinarnej surowszej od dotychczasowej jest możliwe tylko wtedy,
gdy wznowienie postępowania nastąpiło z urzędu i nie nastąpiło przedawnienie karalności
dyscyplinarnej za dany czyn oraz orzeczona dotychczas kara dyscyplinarna jest rażąco
niewspółmierna do popełnionego czynu.
4.
Jeżeli w następstwie wznowienia postępowania wymierzono karę dyscyplinarną łagodniejszą,
ulegają uchyleniu skutki wymierzonej poprzednio kary dyscyplinarnej surowszej, a w
razie wymierzenia kary dyscyplinarnej surowszej jej skutki liczy się od dnia wymierzenia
tej kary.
5.
Karę dyscyplinarną wykonaną zalicza się na poczet kary dyscyplinarnej orzeczonej w
następstwie wznowienia postępowania, o którym mowa w ust. 4.
6.
Termin do zatarcia kary dyscyplinarnej zmienionej w następstwie wznowienia postępowania
liczy się od dnia wydania orzeczenia o wymierzeniu pierwszej kary dyscyplinarnej.
7.
Od orzeczenia, o którym mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie, z zastrzeżeniem art.
136by ust. 3. Przepisy art. 136bx-136bza i art. 136bzg stosuje się odpowiednio.
Art. 137e.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, obieg dokumentów
związanych z postępowaniem dyscyplinarnym oraz wzory orzeczeń, postanowień i innych
dokumentów sporządzanych w postępowaniu dyscyplinarnym, mając na względzie potrzebę
zapewnienia rzetelności i sprawności prowadzonego postępowania.
Art. 138.
1-5. (uchylone)
6.
(uchylony)
Art. 139.
(uchylony)
Art. 140.
(uchylony)
Art. 141.
(uchylony)
Art. 142.
(uchylony)
Art. 143.
Komendant Główny Straży Granicznej określi, w drodze zarządzenia, po zasięgnięciu
opinii związków zawodowych, zasady etyki zawodowej funkcjonariuszy, uwzględniając
w szczególności zasady określone w rozdziale 3.
Art. 143a.
Przepisy art. 115 § 18 oraz art. 318 i 344 Kodeksu karnego mają odpowiednie zastosowanie do funkcjonariuszy Straży Granicznej.
Art. 143b.
Kto zatrudnia osoby, o których mowa w art. 91c, lub zleca im wykonywanie innych zajęć
wbrew warunkowi w nim określonemu, podlega karze aresztu lub karze grzywny.
Art. 144-146.
(uchylone)
Art. 146a.
(uchylony)
Art. 147.
(uchylony)
Art. 147a.
1.
Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej uporczywie nie wykonuje poleceń
w sprawach służbowych,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
2.
Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej samowolnie opuszcza wyznaczone
miejsce wykonywania obowiązków służbowych na czas powyżej czternastu dni kalendarzowych
lub przez taki czas samowolnie poza nim pozostaje,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
3.
Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej opuszcza wyznaczone miejsce wykonywania
obowiązków służbowych na czas powyżej dwóch dni kalendarzowych lub przez taki czas
samowolnie poza nim pozostaje,
podlega karze pozbawienia wolności do roku.
4.
Kto odbywając służbę kandydacką w Straży Granicznej w celu trwałego uchylenia się
od służby opuszcza wyznaczone miejsce wykonywania obowiązków służbowych lub w takim
celu poza nim pozostaje,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.
Art. 147b.
1.
Kto, będąc obowiązany do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 91a, podaje w
nim nieprawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.
2.
W przypadku mniejszej wagi sprawca czynu określonego w ust. 1, podlega grzywnie, karze
ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Rozdział 14a
Kontyngenty Straży Granicznej wydzielone do realizacji zadań poza granicami państwa
Art. 147c.
Do realizacji zadań poza granicami państwa może zostać wydzielony kontyngent Straży
Granicznej, zwany dalej „kontyngentem”, w celu udziału w:
1)
organizowaniu i kontroli ruchu granicznego;
2)
organizowaniu ochrony granicy państwowej;
3)
zapewnieniu bezpieczeństwa w komunikacji międzynarodowej;
3a)
rozpoznawaniu i przeciwdziałaniu zagrożeniom terroryzmem;
4)
szkoleniu i ćwiczeniach służb granicznych;
5)
przedsięwzięciach reprezentacyjnych.
Art. 147d.
1.
O utworzeniu kontyngentu postanawia, w drodze decyzji:
1)
minister właściwy do spraw wewnętrznych w przypadkach, o których mowa w art. 147c
pkt 1-3a;
2)
Komendant Główny Straży Granicznej w przypadkach, o których mowa w art. 147c pkt 4
i 5.
2.
W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się w szczególności:
1)
nazwę kontyngentu, jego liczebność oraz czas, przez jaki będzie pozostawać poza granicami
państwa;
2)
cel skierowania kontyngentu, zakres jego zadań oraz obszar działania;
3)
system kierowania i dowodzenia kontyngentem;
4)
uzbrojenie i wyposażenie kontyngentu w środki i sprzęt specjalny;
5)
trasy i czas przemieszczania się kontyngentu w przypadku tranzytu.
3.
W przypadkach, o których mowa w art. 147c pkt 1-3a, w decyzji określa się ponadto:
1)
organ organizacji międzynarodowej, któremu kontyngent zostanie podporządkowany na
czas operacji;
2)
organy administracji rządowej odpowiedzialne za współpracę z kierowniczymi organami
właściwej organizacji międzynarodowej w zakresie kierowania działalnością kontyngentu
wykonującego zadania poza granicami państwa.
4.
W przypadku konieczności przedłużenia lub skrócenia okresu użycia kontyngentu poza
granicami państwa, przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
Art. 147e.
1.
W skład kontyngentu wchodzą funkcjonariusze Straży Granicznej.
2.
Delegowanie do pełnienia służby w kontyngencie oraz przedłużenie czasu delegowania,
w przypadkach określonych w art. 147c pkt 1-3a, następuje za pisemną zgodą funkcjonariusza.
Art. 147f.
1.
W skład kontyngentu mogą wchodzić pracownicy Straży Granicznej.
2.
W celu zapewnienia obsady niektórych stanowisk w kontyngencie przez osoby niebędące
pracownikami Straży Granicznej, które posiadają specjalistyczne kwalifikacje, można
zatrudniać pracowników na podstawie umowy o pracę.
Art. 147g.
1.
Funkcjonariusze oraz osoby, o których mowa w art. 147f, wchodzące w skład kontyngentu,
podlegają na terytorium państwa obcego przepisom dyscyplinarnym, karnym i porządkowym
obowiązującym w Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Funkcjonariusze oraz osoby, o których mowa w art. 147f, wchodzące w skład kontyngentu,
są obowiązani przestrzegać prawa państwa przyjmującego oraz prawa międzynarodowego
wiążącego Rzeczpospolitą Polską.
Art. 147h.
1.
Funkcjonariusz w czasie delegowania do pełnienia służby w kontyngencie poza granicami
państwa otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia oraz inne należności
pieniężne przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym - z uwzględnieniem
powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności
lub na ich wysokość.
2.
Funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 1, mogą być przyznawane dodatki do uposażenia,
świadczenia z tytułu uszczerbku na zdrowiu, należności z tytułu krajowej lub zagranicznej
podróży służbowej oraz inne należności pieniężne związane z delegowaniem, wypłacane
w walucie polskiej lub obcej.
Art. 147i.
Funkcjonariuszowi delegowanemu do pełnienia służby w kontyngencie oraz osobie, o której
mowa w art. 147f, przysługują w szczególności następujące uprawnienia i świadczenia:
1)
bezpłatne zakwaterowanie i wyżywienie;
2)
bezpłatne świadczenia zdrowotne oraz bezpłatne zaopatrzenie w leki i artykuły sanitarne;
3)
bezpłatny przewóz do miejsca pełnienia służby lub wykonywania pracy na obszarze działania
kontyngentu i z powrotem do kraju, w związku z rozpoczęciem i zakończeniem pełnienia
służby lub wykonywania pracy w kontyngencie;
4)
ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków zaistniałych w czasie pełnienia
służby lub pracy w kontyngencie, wskutek których nastąpiło uszkodzenie ciała, rozstrój
zdrowia lub śmierć.
Art. 147j.
1.
Funkcjonariusz wchodzący w skład kontyngentu podlega:
1)
bezpłatnym badaniom lekarskim i psychologicznym oraz szczepieniom profilaktycznym
w przypadku delegowania do służby;
2)
bezpłatnym badaniom lekarskim i psychologicznym, po powrocie do kraju w związku z
zakończeniem służby w kontyngencie.
2.
W przypadku odniesienia ran, kontuzji, urazu psychicznego lub schorzenia przez funkcjonariusza,
o którym mowa w ust. 1, lub ze względu na jego stan psychofizyczny zgodnie ze wskazaniami lekarza
funkcjonariusz może być skierowany na bezpłatny turnus leczniczo-profilaktyczny wraz
z pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia
19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa .
2a.
Turnus leczniczo-profilaktyczny trwa 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania leczniczo-rehabilitacyjne
i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną.
2b.
Udział funkcjonariusza w kolejnym turnusie leczniczo-profilaktycznym po pełnieniu
służby w tym samym kontyngencie może odbyć się pod warunkiem poddania się leczeniu
specjalistycznemu, ambulatoryjnemu lub stacjonarnemu albo konsultacji specjalistycznej
zakończonej wskazaniem uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym jako niezbędnym
do kontynuacji leczenia.
2c.
Osoby skierowane na turnus leczniczo-profilaktyczny mogą skorzystać z prawa do turnusu
leczniczo-profilaktycznego w trakcie pełnienia służby przez funkcjonariusza.
2d.
Pełne koszty uczestnictwa w turnusie leczniczo-profilaktycznym funkcjonariusza oraz
50 % kosztów uczestnictwa pełnoletniego najbliższego członka rodziny pokrywa się z
budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
2e.
Skierowanie na badania, o których mowa w ust. 1, zawiera następujące dane funkcjonariusza:
1)
imię i nazwisko;
2)
numer PESEL;
3)
miejsce zamieszkania;
4)
miejsce pełnienia służby;
5)
okres delegowania, miejsce, stanowisko i zakres zadań planowanych lub wykonywanych
podczas służby w kontyngencie.
2f.
Skierowanie na turnus leczniczo-profilaktyczny zawiera następujące dane:
1)
funkcjonariusza:
a)
imię i nazwisko,
b)
numer PESEL,
c)
miejsce zamieszkania,
d)
miejsce pełnienia służby;
2)
pełnoletniego najbliższego członka rodziny:
a)
imię i nazwisko,
b)
datę urodzenia,
c)
stopień pokrewieństwa.
2g.
Przepisy ust. 2-2f stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w art. 147f ust.
1.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
organ właściwy do kierowania funkcjonariusza na badania, o których mowa w ust. 1,
2)
zakres badań, o których mowa w ust. 1,
3)
podmiot właściwy do przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1,
4)
kalendarz obowiązujących szczepień, o których mowa w ust. 1,
5)
rodzaje i wzory dokumentów wystawianych po przeprowadzeniu badań, o których mowa w
ust. 1,
6)
tryb kierowania funkcjonariusza i osoby, o której mowa w art. 147f ust. 1, wraz z
pełnoletnim najbliższym członkiem rodziny na turnus leczniczo-profilaktyczny,
7)
podmiot kierujący na turnus leczniczo-profilaktyczny,
8)
ramowy program turnusu leczniczo-profilaktycznego,
9)
podmiot prowadzący turnus leczniczo-profilaktyczny,
10)
rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus leczniczo-profilaktyczny
- uwzględniając potrzeby funkcjonariusza i osoby, o której mowa w art. 147f ust. 1,
wynikające z ich aktualnego stanu zdrowia, w tym konieczność zapewnienia ich pełnej
rekonwalescencji oraz umożliwienie im dalszego leczenia lub rehabilitacji po zakończeniu
pobytu na turnusie leczniczo-profilaktycznym.
Art. 147k.
1.
Dowódca kontyngentu może wycofać osobę, o której mowa w art. 147f ust. 2, ze składu
kontyngentu:
1)
niezwłocznie po uzyskaniu wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy
z winy pracownika;
2)
na jej prośbę;
3)
gdy niezdolność do wykonywania pracy w kontyngencie z przyczyn niezawinionych przez
pracownika trwa dłużej niż 14 dni.
2.
Osoba, o której mowa w ust. 1, nie wykonuje pracy od dnia otrzymania pisemnego powiadomienia
o wycofaniu z kontyngentu.
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, umowę o pracę rozwiązuje się po powrocie pracownika
do kraju, na zasadach i w trybie określonych w Kodeksie pracy.
Art. 147l.
1.
Osoby, o których mowa w art. 147f, podlegają badaniom i szczepieniom, o których mowa
w art. 147j ust. 1 pkt 1 i 2.
2.
Do badań i szczepień stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie art. 147j
ust. 3.
Art. 147m.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki otrzymywania, rodzaj waluty oraz wysokość dodatków, świadczeń i należności,
o których mowa w art. 147h ust. 2, uwzględniając ich rodzaje i zakres przyznawania
z uwagi na występujące zagrożenia, uciążliwość lub miejsce pełnienia służby oraz sprawowaną
przez funkcjonariusza funkcję;
2)
warunki i tryb delegowania funkcjonariuszy do pełnienia służby w kontyngencie poza
granicami państwa oraz odwoływania do kraju, a także przedłużania czasu delegowania,
warunki pełnienia służby, w tym zakres podległości służbowej, uwzględniając specyfikę
wykonywanych zadań;
3)
dodatkowe świadczenia przysługujące funkcjonariuszom w związku z delegowaniem do pełnienia
służby w kontyngencie poza granicami państwa, uwzględniając ich zróżnicowanie związane
z zakresem zadań kontyngentu oraz obszarem jego działania;
4)
tryb i warunki zatrudniania w kontyngentach pracowników, o których mowa w art. 147f,
i ich wynagradzania, z uwzględnieniem specyfiki związanej z wykonywaniem pracy w kontyngencie
realizującym zadania poza granicami państwa, a w szczególności otrzymywania dodatku
zagranicznego, świadczeń z tytułu podróży i przejazdów oraz innych należności pieniężnych
związanych z delegowaniem;
5)
szczegółowy sposób realizacji uprawnień, o których mowa w art. 147i pkt 1, 3 i 4,
przysługujących funkcjonariuszom delegowanym do pełnienia służby w kontyngencie oraz
pracownikom zatrudnionym w kontyngencie, uwzględniając konieczność zapewnienia niezbędnych
świadczeń w okresie przygotowań do pełnienia służby oraz wykonywania pracy w kontyngencie;
6)
szczegółowe zasady i tryb finansowania kontyngentu, w tym jego przewozu, oraz podmiot
właściwy w sprawach obsługi finansowej, uwzględniając możliwość finansowania kontyngentu
ze środków pochodzących ze źródeł zagranicznych, możliwość przekazywania zaliczek
na wydatki związane z przygotowaniem w kraju kontyngentu do wykonywania zadań poza
granicami państwa oraz rodzaje wydatków, na które mogą być przeznaczone.
Art. 147n.
Wydatki związane z utworzeniem kontyngentów i ich użyciem poza granicami państwa finansowane
są z budżetu państwa, w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw
wewnętrznych.
Rozdział 14b
Udział Straży Granicznej we wspólnych działaniach koordynowanych przez Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej
Art. 147o.
1.
Funkcjonariusze wchodzący w skład krajowej rezerwy ekspertów mogą zostać delegowani
do europejskich zespołów straży granicznej w rozumieniu rozporządzenia nr 2007/2004
w celu udziału:
1)
w szybkich interwencjach realizowanych przez zespoły szybkiej interwencji na granicy
utworzone i działające zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r.
ustanawiającym mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy oraz zmieniającym
rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w odniesieniu do tego mechanizmu i określającym
uprawnienia i zadania zaproszonych funkcjonariuszy , zwanym dalej „rozporządzeniem nr 863/2007”;
2)
we wspólnych operacjach i projektach pilotażowych przeprowadzanych zgodnie z rozporządzeniem
nr 2007/2004.
2.
Komendant Główny Straży Granicznej określa, w drodze decyzji, skład krajowej rezerwy
ekspertów, o której mowa w ust. 1.
3.
Komendant Główny Straży Granicznej deleguje lub odmawia delegowania funkcjonariusza
do europejskich zespołów straży granicznej, na zasadach określonych odpowiednio w
rozporządzeniu nr 863/2007 albo rozporządzeniu nr 2007/2004.
Art. 147p.
1.
Komendant Główny Straży Granicznej może udostępnić Agencji Frontex sprzęt techniczny
będący w zarządzie Straży Granicznej w celu włączenia do centralnego rejestru dostępnego
wyposażenia technicznego oraz wykorzystania w trakcie wspólnych działań koordynowanych
przez Agencję Frontex, zgodnie z rozporządzeniem nr 2007/2004, w tym poza granicami
państwa.
2.
Komendant Główny Straży Granicznej może delegować funkcjonariuszy lub pracowników
do obsługi sprzętu, o którym mowa w ust. 1.
Art. 147r.
1.
W czasie delegowania funkcjonariusze i pracownicy wykonują polecenia właściwych przełożonych
przyjmującego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
2.
Do delegowanych funkcjonariuszy przepisy art. 147h i art. 147j ust. 2 stosuje się
odpowiednio.
3.
Delegowanie pracownika do wykonywania zajęć poza siedzibą urzędu, w którym wykonuje
on pracę, następuje na podstawie odrębnych przepisów.
Rozdział 14c
Udział Straży Granicznej we współpracy transgranicznej państw członkowskich Unii Europejskiej
Art. 147s.
Funkcjonariusze i pracownicy Straży Granicznej mogą zostać delegowani do wykonywania
obowiązków służbowych na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej
w celu realizacji zadań:
1)
w formie wspólnych patroli i innego rodzaju wspólnych operacji służących ochronie
porządku i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobieganiu przestępczości, o których
mowa w art. 17 ust. 1 decyzji Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji
współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej , zwanej dalej „decyzją Rady 2008/615/WSiSW”;
2)
w formie udzielania wsparcia w związku ze zgromadzeniami, imprezami masowymi lub podobnymi
wydarzeniami, klęskami żywiołowymi oraz poważnymi wypadkami, w celu ochrony porządku
i bezpieczeństwa publicznego oraz zapobiegania przestępczości, o których mowa w art.
18 decyzji Rady 2008/615/WSiSW.
Art. 147t.
1.
Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej, po uzyskaniu
pisemnej zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej, podejmuje decyzje w sprawie
realizacji przez Straż Graniczną:
1)
zadań, o których mowa w art. 147s pkt 1, oraz określa warunki prowadzenia tych działań,
zgodnie z art. 17 ust. 3 decyzji Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia
decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie
w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej ;
2)
zadań, o których mowa w art. 147s pkt 2, oraz określa warunki prowadzenia tych działań.
2.
W sprawach, o których mowa w ust. 1, właściwym jest:
1)
Komendant Główny Straży Granicznej, w przypadku gdy zadania wykonują funkcjonariusze
Komendy Głównej Straży Granicznej lub funkcjonariusze więcej niż jednego oddziału
Straży Granicznej lub gdy Komendant Główny Straży Granicznej tak zdecyduje;
2)
komendant oddziału Straży Granicznej, w przypadku gdy zadania wykonują podlegli mu
funkcjonariusze.
Art. 147u.
1.
Komendant Główny Straży Granicznej, na zasadach określonych w art. 40, deleguje lub
odmawia delegowania funkcjonariuszy i pracowników do wykonywania zadań na terytorium
innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
2.
W czasie delegowania, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariusze i pracownicy wykonują
polecenia właściwych przełożonych przyjmującego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
3.
Do funkcjonariuszy delegowanych do wykonywania zadań na terytorium innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej przepisy art. 147h i art. 147j ust. 2 stosuje się
odpowiednio.
4.
Delegowanie pracownika do wykonywania zadań poza siedzibą urzędu, w którym wykonuje
on pracę, następuje na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 147v.
Komendant Główny Straży Granicznej wykonuje zadania punktu kontaktowego, o którym
mowa w art. 17 ust. 1 decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW
w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu
i przestępczości transgranicznej (Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 12).
Rozdział 14d
Psy służbowe i konie służbowe
Art. 147w.
1.
Do użycia w Straży Granicznej psy i konie dobiera się w taki sposób, aby spełniały
kryteria zdrowotne i użytkowe, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art.
9 ust. 7 pkt 7, zapewniające przydatność zwierzęcia do użycia go w celu realizacji
zadań, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1, 2, 2a lit. a-c, pkt 4, 5-5b, 5d oraz
12 i 13.
2.
Psy służbowe i konie służbowe mogą być używane w Straży Granicznej po odbyciu szkolenia,
o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 7 pkt 7.
3.
Psy służbowe i konie służbowe znajdują się na stanie jednostki organizacyjnej Straży
Granicznej, która dokonała zakupu tych zwierząt, o ile Komendant Główny Straży Granicznej
nie wskazał innej jednostki organizacyjnej Straży Granicznej.
4.
Psy służbowe wycofane z użycia i konie służbowe wycofane z użycia pozostają na stanie
jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, o której mowa w ust. 3, albo jednostki
organizacyjnej Straży Granicznej wskazanej przez Komendanta Głównego Straży Granicznej.
Art. 147x.
Opiekunem psa służbowego lub opiekunem konia służbowego jest odpowiednio:
1)
przewodnik - funkcjonariusz, któremu przydzielono pod opiekę psa służbowego i który
ukończył szkolenie, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 7
pkt 7;
2)
kandydat na przewodnika - funkcjonariusz, któremu przydzielono pod opiekę psa służbowego
i którego wytypowano lub skierowano po raz pierwszy na szkolenie, o którym mowa w
przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 7 pkt 7;
3)
jeździec - funkcjonariusz, któremu przydzielono pod opiekę konia służbowego i który
ukończył szkolenie, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 7
pkt 7;
4)
kandydat na jeźdźca - funkcjonariusz, któremu przydzielono pod opiekę konia służbowego
i którego wytypowano lub skierowano po raz pierwszy na szkolenie, o którym mowa w
przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 7 pkt 7;
5)
przechowawca - podmiot, z którym zawarto umowę dotyczącą przechowywania koni służbowych;
6)
pomocnik przewodnika - funkcjonariusz wykonujący zadania w zakresie opieki nad psem
służbowym w przypadku, gdy zadań tych nie może wykonywać przewodnik.
Art. 147y.
1.
Opiekunem psa służbowego wycofanego z użycia lub opiekunem konia służbowego wycofanego
z użycia w pierwszej kolejności może być dotychczasowy opiekun tego zwierzęcia, jeżeli
złoży pisemną deklarację woli sprawowania opieki.
2.
W następnej kolejności opiekunem psa służbowego wycofanego z użycia lub opiekunem
konia służbowego wycofanego z użycia może być inny opiekun psa służbowego lub konia
służbowego, jeżeli złoży pisemną deklarację woli sprawowania opieki.
3.
Jeżeli pies służbowy wycofany z użycia lub koń służbowy wycofany z użycia nie zostanie
powierzony opiekunowi, o którym mowa w ust. 1 albo 2, zwierzę można powierzyć innemu
funkcjonariuszowi, emerytowanemu funkcjonariuszowi lub funkcjonariuszowi zwolnionemu
ze służby w Straży Granicznej, który ma ustalone prawo do policyjnej renty inwalidzkiej
w rozumieniu ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby
Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, jeżeli złoży pisemną deklarację woli sprawowania opieki oraz posiada wiedzę i umiejętności
w zakresie opieki nad psem lub koniem.
4.
W przypadku zgłoszenia się większej liczby kandydatów na opiekuna psa służbowego wycofanego
z użycia lub kandydatów na opiekuna konia służbowego wycofanego z użycia, o których
mowa w ust. 2 i 3, kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, na której
stanie znajduje się zwierzę, przeprowadza postępowanie rekrutacyjne.
5.
W ramach postępowania rekrutacyjnego w pierwszej kolejności są uwzględniane osoby,
które zamieszkują na terenie działania jednostki organizacyjnej Straży Granicznej,
która przeprowadza to postępowanie.
6.
W przypadku śmierci opiekuna psa służbowego wycofanego z użycia lub opiekuna konia
służbowego wycofanego z użycia opiekunem tego zwierzęcia w pierwszej kolejności może
zostać członek rodziny zmarłego opiekuna, który prowadził z tym opiekunem wspólne
gospodarstwo domowe, jeżeli złoży pisemną deklarację woli sprawowania opieki. Przepisy
ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
7.
W przypadku gdy pies służbowy wycofany z użycia lub koń służbowy wycofany z użycia
nie zostanie powierzony osobom, o których mowa w ust. 1-3 albo 6, opiekę nad zwierzęciem
sprawuje jednostka organizacyjna Straży Granicznej, na której stanie znajduje się
zwierzę, albo jednostka organizacyjna Straży Granicznej wskazana przez Komendanta
Głównego Straży Granicznej.
8.
Kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, na której stanie znajduje się
zwierzę, albo kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej wskazanej przez
Komendanta Głównego Straży Granicznej wyznacza opiekuna psa służbowego wycofanego
z użycia lub konia służbowego wycofanego z użycia.
9.
Kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, na której stanie znajduje się
zwierzę, albo kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej wskazanej przez
Komendanta Głównego Straży Granicznej może powierzyć opiekę nad psem służbowym wycofanym
z użycia lub koniem służbowym wycofanym z użycia organizacji społecznej, której statutowym
celem działania jest ochrona zwierząt.
10.
Opiekunem psa służbowego wycofanego z użycia lub konia służbowego wycofanego z użycia
nie może zostać osoba, która w następstwie swojego zawinionego działania przyczyniła
się do wycofania z użycia psa służbowego lub konia służbowego.
11.
Opiekunem psa służbowego wycofanego z użycia lub konia służbowego wycofanego z użycia
nie może zostać opiekun, któremu odebrano zwierzę z powodów, o których mowa w art.
147zg ust. 1 pkt 1 lub 2. Do organizacji, o której mowa w ust. 9, zdanie pierwsze
stosuje się.
Art. 147z.
1.
Opiekun psa służbowego, opiekun konia służbowego, opiekun psa służbowego wycofanego
z użycia i opiekun konia służbowego wycofanego z użycia, zwani dalej „opiekunem”,
oraz organizacja, o której mowa w art. 147y ust. 9, zapewniają prawidłowe utrzymanie
zwierzęcia obejmujące w szczególności:
1)
racjonalne żywienie oraz stały dostęp do czystej i świeżej wody;
2)
dbanie o stan zdrowia i kondycję, w tym poddawanie terminowym szczepieniom i zabiegom
profilaktycznym oraz zapewnienie możliwości codziennego ruchu;
3)
pielęgnację i utrzymanie w czystości;
4)
warunki utrzymania dostosowane do potrzeb biologicznych.
2.
Opiekun, o którym mowa w art. 147x pkt 3 i 4, zapewnia prawidłowe utrzymanie konia
służbowego w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, z wyłączeniem poddawania
konia terminowym szczepieniom i zabiegom profilaktycznym oraz zapewniania możliwości
codziennego ruchu.
3.
Opiekun, o którym mowa w art. 147x pkt 5, zapewnia prawidłowe utrzymanie konia służbowego
w zakresie, o którym mowa w ust. 1, z wyłączeniem poddawania konia terminowym szczepieniom
i zabiegom profilaktycznym.
4.
Za terminową realizację szczepień koni służbowych oraz zabiegów profilaktycznych,
o których mowa w ust. 1 pkt 2, odpowiada kierownik jednostki organizacyjnej Straży
Granicznej, na której stanie znajduje się zwierzę.
Art. 147za.
1.
Żywienie psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego wycofanego z użycia lub
konia służbowego wycofanego z użycia jest dostosowane do potrzeb jego organizmu, wagi,
wieku, stanu zdrowia, warunków klimatycznych, funkcji fizjologicznych oraz wysiłku
fizycznego lub wskazań lekarza weterynarii.
2.
Żywienie psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego wycofanego z użycia lub
konia służbowego wycofanego z użycia odbywa się na podstawie normy wyżywienia, którą
stanowi dobowa ilość karmy lub paszy, artykułów spożywczych oraz dodatków paszowych
niezbędnych do prawidłowego żywienia jednego psa lub konia. Z uwagi na zwiększone
zapotrzebowanie energetyczne i odżywcze w trakcie odbywania szkolenia przez psa służbowego
lub konia służbowego norma ta może zostać podwyższona. W przypadku wycofania psa służbowego
lub konia służbowego z użycia norma ta jest zmniejszana w związku ze zmniejszonym
wysiłkiem fizycznym zwierzęcia.
3.
W przypadku stwierdzenia przez lekarza weterynarii konieczności zastosowania w żywieniu
psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego wycofanego z użycia lub konia służbowego
wycofanego z użycia diety lub karmy leczniczej norma, o której mowa w ust. 2, może
zostać podwyższona.
4.
Opiekun psa służbowego lub konia służbowego otrzymuje wyżywienie dla psa lub konia
w naturze albo równoważnik pieniężny w formie ryczałtu na pokrycie kosztów wyżywienia
zwierzęcia. Ryczałt wypłaca się co miesiąc z góry.
5.
Opiekun psa służbowego wycofanego z użycia, opiekun konia służbowego wycofanego z
użycia oraz organizacja, o której mowa w art. 147y ust. 9, otrzymują równoważnik pieniężny
w formie ryczałtu na pokrycie kosztów wyżywienia zwierzęcia. Ryczałt wypłaca się co
miesiąc z góry.
6.
Opiekun oraz organizacja, o której mowa w art. 147y ust. 9, są obowiązani do proporcjonalnego
zwrotu wypłaconego ryczałtu na pokrycie kosztów wyżywienia zwierzęcia w przypadku:
1)
padnięcia albo konieczności bezzwłocznego uśmiercenia zwierzęcia na zasadach określonych
w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt ;
2)
odebrania zwierzęcia, o którym mowa w art. 147zg ust. 1;
3)
utraty lub zaginięcia zwierzęcia;
4)
rezygnacji ze sprawowania opieki nad zwierzęciem;
5)
powierzenia opieki nad psem służbowym lub koniem służbowym innemu opiekunowi, o którym
mowa w art. 147zg ust. 3 albo 4;
6)
korzystania przez zwierzę w trakcie odbywania szkolenia z wyżywienia w naturze.
7.
W sprawach, o których mowa w ust. 3-6, właściwy jest kierownik jednostki organizacyjnej
Straży Granicznej, na której stanie znajduje się zwierzę.
Art. 147zb.
1.
Psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego wycofanego z użycia lub konia służbowego
wycofanego z użycia poddaje się zabiegom profilaktycznym i leczeniu według wskazań
lekarza weterynarii. Leczenie psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego wycofanego
z użycia lub konia służbowego wycofanego z użycia następuje po uprzednim uzgodnieniu
z kierownikiem jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, na której stanie znajduje
się zwierzę, lub z osobą przez niego upoważnioną.
2.
W sytuacjach nagłych, wymagających udzielenia natychmiastowej pomocy lekarsko-weterynaryjnej
w celu ratowania życia lub zdrowia psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego
wycofanego z użycia lub konia służbowego wycofanego z użycia dopuszcza się możliwość
odstąpienia od uzgodnienia zakresu udzielanej pomocy z kierownikiem jednostki organizacyjnej
Straży Granicznej, na której stanie znajduje się zwierzę, lub z osobą przez niego
upoważnioną.
3.
W przypadku wystąpienia sytuacji nagłej, o której mowa w ust. 2, należy niezwłocznie
poinformować o zaistniałej sytuacji i zakresie udzielonej pomocy lekarsko-weterynaryjnej
kierownika jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, na której stanie znajduje się
zwierzę, lub osobę przez niego upoważnioną.
4.
Koszty zabiegów profilaktycznych i leczenia psa służbowego, konia służbowego, psa
służbowego wycofanego z użycia lub konia służbowego wycofanego z użycia, w tym koszty
lekarstw, pokrywa się ze środków budżetowych Straży Granicznej na podstawie faktury.
5.
Koszt utylizacji zwłok psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego wycofanego
z użycia lub konia służbowego wycofanego z użycia pokrywa się ze środków budżetowych
Straży Granicznej na podstawie faktury.
6.
W sprawach, o których mowa w ust. 4 i 5, właściwy jest kierownik jednostki organizacyjnej
Straży Granicznej, na której stanie znajduje się zwierzę.
Art. 147zc.
Opiekunowi oraz organizacji, o której mowa w art. 147y ust. 9, zabrania się:
1)
zbywania zwierzęcia;
2)
rozmnażania zwierzęcia;
3)
wykorzystywania zwierzęcia w celach zarobkowych.
Art. 147zd.
1.
Psa służbowego lub konia służbowego wycofuje się z użycia w przypadku:
1)
trwałej utraty sprawności użytkowej;
2)
wystąpienia stanu chorobowego nierokującego poprawy;
3)
wystąpienia narowów u konia;
4)
braku postępów w szkoleniu rokujących osiągnięcie odpowiedniego poziomu wyszkolenia
zwierzęcia;
5)
padnięcia albo konieczności bezzwłocznego jego uśmiercenia na zasadach określonych
w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt;
6)
upływu 6 miesięcy od dnia jego utraty albo zaginięcia.
2.
Pies służbowy lub koń służbowy będące po raz pierwszy w trakcie szkolenia w przypadkach,
o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 4, podlegają wymianie albo zwrotowi sprzedawcy na
zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny . W przypadkach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają zastosowania przepisy
art. 147w ust. 4, art. 147y-147zc i art. 147ze-147zg.
3.
Psa służbowego lub konia służbowego można wycofać z użycia po ukończeniu:
1)
9. roku życia przez psa;
2)
15. roku życia przez konia.
4.
Psa służbowego lub konia służbowego wycofuje z użycia kierownik jednostki organizacyjnej
Straży Granicznej, na której stanie znajduje się zwierzę.
Art. 147ze.
1.
Nadzór nad psami służbowymi, końmi służbowymi, psami służbowymi wycofanymi z użycia
oraz końmi służbowymi wycofanymi z użycia sprawuje kierownik jednostki organizacyjnej
Straży Granicznej, na której stanie znajdują się zwierzęta.
2.
Jeżeli pies służbowy wycofany z użycia lub koń służbowy wycofany z użycia znajduje
się na terenie innej jednostki organizacyjnej Straży Granicznej niż wymieniona w ust.
1, na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, na której stanie
znajdują się zwierzęta, wsparcie w trakcie realizacji nadzoru nad sposobem sprawowania
opieki nad zwierzętami zapewnia kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej,
na której terenie znajdują się zwierzęta.
Art. 147zf.
1.
Opiekun i przedstawiciel organizacji, o której mowa w art. 147y ust. 9, w celu umożliwienia
sprawowania nadzoru, na żądanie funkcjonariusza lub pracownika wyznaczonego przez
kierownika jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, na której stanie albo terenie
znajduje się zwierzę, okazuje zwierzę, a opiekun konia okazuje dodatkowo paszport
konia.
2.
Opiekun oraz organizacja, o której mowa w art. 147y ust. 9, niezwłocznie powiadamiają
kierownika jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, na której stanie znajduje się
zwierzę, o:
1)
zmianie stałego miejsca przebywania lub chowu zwierzęcia oraz zmianie miejsca przebywania
trwającej dłużej niż 30 dni, o ile nie przebywa ono w obiekcie należącym do tej jednostki
organizacyjnej Straży Granicznej;
2)
padnięciu albo konieczności bezzwłocznego uśmiercenia zwierzęcia na zasadach określonych
w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, utracie albo zaginięciu zwierzęcia oraz o okolicznościach tych zdarzeń.
Art. 147zg.
1.
Psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego wycofanego z użycia lub konia służbowego
wycofanego z użycia odbiera się opiekunowi lub organizacji, o której mowa w art. 147y
ust. 9, w przypadku:
1)
stwierdzenia zaniedbania zwierzęcia;
2)
niewywiązywania się z obowiązku opieki nad zwierzęciem lub postępowania wbrew zakazom,
o których mowa w art. 147zc;
3)
rezygnacji ze sprawowania opieki nad zwierzęciem.
2.
Do czasu powierzenia psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego wycofanego z
użycia lub konia służbowego wycofanego z użycia innemu opiekunowi opiekę nad zwierzęciem
sprawuje jednostka organizacyjna Straży Granicznej, na której stanie znajduje się
zwierzę, albo jednostka organizacyjna Straży Granicznej wskazana przez Komendanta
Głównego Straży Granicznej.
3.
W przypadku przeniesienia opiekuna psa służbowego lub opiekuna konia służbowego na
stanowisko służbowe niezwiązane z realizacją czynności służbowych związanych z użyciem
zwierzęcia lub opieką nad zwierzęciem opieka nad tym psem lub koniem może zostać powierzona
innemu opiekunowi psa służbowego lub opiekunowi konia służbowego.
4.
W przypadku czasowego braku możliwości sprawowania opieki nad psem służbowym lub koniem
służbowym przez opiekuna kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, na
której stanie znajduje się zwierzę, może wyznaczyć czasowego opiekuna psa służbowego
lub konia służbowego. Do czasowego opiekuna stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące
opiekuna psa służbowego lub konia służbowego, z zastrzeżeniem, że ryczałt na pokrycie
kosztów wyżywienia zwierzęcia wypłaca się co miesiąc z góry, proporcjonalnie do okresu
sprawowania opieki nad psem służbowym lub koniem służbowym.
Art. 147zh.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb przydzielania opiekunowi psa służbowego i konia służbowego,
2)
tryb rekrutacji kandydatów, którzy mogą zostać opiekunami psów służbowych wycofanych
z użycia i koni służbowych wycofanych z użycia,
3)
tryb wycofywania z użycia psa służbowego i konia służbowego,
4)
sposób utrzymania, zakres i sposób zapewnienia zabiegów profilaktycznych oraz sposób
transportu psów służbowych, koni służbowych, psów służbowych wycofanych z użycia i
koni służbowych wycofanych z użycia,
5)
sposób wyżywienia, wysokość normy wyżywienia psa służbowego i konia służbowego oraz
normy wyżywienia psa służbowego wycofanego z użycia i konia służbowego wycofanego
z użycia, w tym maksymalną wysokość normy w przypadku jej podwyższenia, jak również
wysokość dziennej stawki pieniężnej na wyżywienie zwierzęcia,
6)
tryb przyznawania, wypłacania oraz zwrotu ryczałtu na pokrycie kosztów wyżywienia
psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego wycofanego z użycia lub konia służbowego
wycofanego z użycia,
7)
tryb pokrywania kosztów zabiegów profilaktycznych i kosztów leczenia, w tym kosztów
lekarstw, psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego wycofanego z użycia lub
konia służbowego wycofanego z użycia,
8)
sposób sprawowania nadzoru oraz dokumentowania wykonywania czynności związanych z
nadzorem nad psami służbowymi, końmi służbowymi, psami służbowymi wycofanymi z użycia
lub końmi służbowymi wycofanymi z użycia,
9)
tryb odbierania psa służbowego, konia służbowego, psa służbowego wycofanego z użycia
lub konia służbowego wycofanego z użycia opiekunowi lub organizacji, o której mowa
w art. 147y ust. 9,
10)
wzory dokumentów stosowanych w tych sprawach
- uwzględniając potrzebę zapewnienia prawidłowej realizacji zadań związanych z użyciem
psa służbowego lub konia służbowego, prawidłowej opieki nad zwierzęciem, racjonalnego
wydatkowania środków finansowych, prawidłowego dokumentowania realizowanych czynności
oraz to, że wysokość dziennej stawki pieniężnej na wyżywienie zwierząt jest uzależniona
od wagi, okresu roku i zadań wykonywanych przez psa służbowego, okresu roku i zadań
wykonywanych przez konia służbowego, a także że nie może ona przekroczyć 1/30 minimalnego
wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.
Rozdział 15
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 148.
(pominięty)
Art. 149.
Ilekroć w przepisach prawa jest mowa o „Wojskach Ochrony Pogranicza” i „żołnierzach
Wojsk Ochrony Pogranicza”, należy przez to rozumieć „Straż Graniczną” i „funkcjonariuszy
Straży Granicznej”.
Art. 150.
(pominięty)
Art. 151.
1.
Żołnierze zawodowi i policjanci, pełniący w dniu wejścia w życie ustawy służbę w Wojskach
Ochrony Pogranicza, którzy zgłoszą się w trybie przewidzianym w art. 34 ust. 1 i zostaną
przyjęci do służby w Straży Granicznej, podlegają zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej
lub służby w Policji, z chwilą przyjęcia do służby w Straży Granicznej.
2.
(pominięty)
3.
Żołnierzom zawodowej służby wojskowej lub policjantom, którzy podejmą służbę w Straży
Granicznej w trybie, o którym mowa w ust. 1, czas pełnienia zawodowej służby wojskowej
lub służby w Policji wlicza się do okresu służby w Straży Granicznej w zakresie wszystkich
uprawnień związanych z tą służbą.
4.
(pominięty)
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych lub upoważniony przez niego przełożony może
osobom przyjętym do pełnienia służby w Straży Granicznej zaliczyć na ich prośbę do
wysługi lat w Straży Granicznej pracę w charakterze pracownika, o ile byli zatrudnieni
w resorcie spraw wewnętrznych lub obrony narodowej.
6.
Okresu pracy zaliczonego do wysługi lat w Straży Granicznej, o którym mowa w ust.
5, nie traktuje się na równi ze służbą dla celów emerytalnych.
Art. 152.
1.
(pominięty)
2.
Przepis art. 151 stosuje się odpowiednio do żołnierzy pełniących służbę w Morskiej
Brygadzie Okrętów Pogranicza.
Art. 153.
1.
Osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej skierowaną za jej zgodą do służby w Straży
Granicznej mianuje się funkcjonariuszem w służbie kandydackiej na okres, o którym
mowa w art. 561 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny.
2.
Funkcjonariusze w służbie kandydackiej mogą pełnić służbę graniczną, prowadzić działania
graniczne i wykonywać czynności administracyjno-porządkowe. Funkcjonariusze ci pełnią
służbę w systemie skoszarowanym.
3.
W przypadku wyrażenia zgody na pełnienie służby przygotowawczej w Straży Granicznej
przez funkcjonariusza pełniącego służbę kandydacką, Komendant Główny Straży Granicznej
na wniosek komendanta oddziału Straży Granicznej może skrócić okres służby kandydackiej
o jedną trzecią.
4.
Okres służby kandydackiej zalicza się do okresu służby przygotowawczej, jeżeli przerwa
pomiędzy służbą kandydacką a podjęciem służby przygotowawczej nie przekracza trzech
miesięcy.
5.
Przepisy rozdziałów 8, 10, 11, 13 i 14, dotyczące funkcjonariuszy w służbie przygotowawczej,
stosuje się również do funkcjonariuszy w służbie kandydackiej, z wyjątkiem przepisów
art. 72, 77 ust. 6, art. 86, 87 ust. 4, art. 112 ust. 1, art. 117, 118, 119 ust. 4
i art. 124.
6.
Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej przysługuje w okresie tej służby prawo do
płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze łącznie 20 dni kalendarzowych.
7.
Funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej przysługuje zwrot kosztów podróży na trasie
od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości stanowiącej cel podróży i z powrotem.
7a.
Funkcjonariusz w służbie kandydackiej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych, ma prawo wyboru:
1)
lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej
lub położnej podstawowej opieki zdrowotnej, w rozumieniu ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej ,
2)
świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych,
3)
lekarza dentysty,
4)
szpitala
- spośród świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,
mających siedzibę w terytorialnym zasięgu działania jednostki organizacyjnej Straży
Granicznej.
7b.
W przypadku gdy funkcjonariusze, o których mowa w ust. 7a, nie mogą uzyskać świadczenia
opieki zdrowotnej u świadczeniodawcy określonego w tym przepisie, mają prawo wyboru
innego świadczeniodawcy spośród świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie
świadczeń opieki zdrowotnej.
8.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki
zwrotu kosztów podróży, o których mowa w ust. 7. Rozporządzenie powinno określić rodzaje
środków transportu, którymi przejazd uprawnia do zwrotu kosztów podróży, podstawę
obliczania należności z tego tytułu oraz terminy ich wypłaty.
9.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, organizację
służby w systemie skoszarowanym oraz sposoby jej pełnienia. Rozporządzenie powinno
określić podmioty właściwe w sprawach organizacji służby w systemie skoszarowanym,
dzienny tok służby oraz rodzaje przepustek przysługujących funkcjonariuszom.
Art. 154.
1.
Osobne kwatery stałe pozostające w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych
lub podległych mu organów, przydzielone żołnierzom zawodowym Wojsk Ochrony Pogranicza,
którzy zostali przyjęci do służby w Straży Granicznej, stają się, z mocy prawa, lokalami
mieszkalnymi w rozumieniu niniejszej ustawy.
2.
Jeżeli norma zaludnienia przydzielonej osobnej kwatery stałej, o której mowa w ust.
1, jest wyższa od normy zaludnienia przysługującej osobie wymienionej w ust. 1 jako
funkcjonariuszowi, osoba ta zachowuje prawo do tej normy w zajmowanym dotychczas lokalu
mieszkalnym.
3.
Uprawnienia nabyte na podstawie ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych przez żołnierzy zawodowych Wojsk Ochrony Pogranicza, którzy zostali przyjęci do służby
w Straży Granicznej, stają się, z mocy prawa, uprawnieniami mieszkaniowymi funkcjonariuszy
Straży Granicznej w rozumieniu niniejszej ustawy.
4.
Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się także do osób, o których mowa w ust. 1, jeżeli osoby
te uzyskały policyjne zaopatrzenie emerytalne.
5.
W stosunku do funkcjonariuszy, którzy poprzednio byli żołnierzami zawodowymi i otrzymali
osobne kwatery stałe, z zastrzeżeniem ust. 1-4, stosuje się przepisy ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego w zakresie sprzedaży lokali mieszkalnych.
Art. 155.
(pominięty)
Art. 156.
Traci moc dekret z dnia 23 kwietnia 1953 r. o banderze jednostek pływających Wojsk Ochrony Pogranicza .
Art. 157.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia58)Ustawa została ogłoszona w dniu 19 listopada 1990 r..
1)
Niniejsza ustawa wdraża w zakresie swojej regulacji dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem
zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającą dyrektywę Rady 2010/18/UE
(Dz. Urz. UE L 188 z 12.07.2019, str. 79).
2)
Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o zmianie nazw
uczelni służb państwowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
o zmianie ustawy o Policji, ustawy o Straży Granicznej, ustawy o Państwowej Straży
Pożarnej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1088); weszła w życie z dniem 1
października 2023 r.
3)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
4)
Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem
1 października 2023 r.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r.
poz. 1088, 1234, 1672, 1872 i 2005 oraz z 2024 r. poz. 124 i 227.
6)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 3 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
7)
Dodany przez art. 3 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie
z dniem 1 października 2023 r.
8)
Dodany przez art. 3 pkt 3 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie
z dniem 1 października 2023 r.
9)
Część wspólna ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie
ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych,
ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1860);
wszedł w życie z dniem 14 grudnia 2023 r.
10)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 9; wszedł w życie
z dniem 14 grudnia 2023 r.
11)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2.
12)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie
niektórych ustaw w związku z zapewnieniem rozwoju rynku finansowego oraz ochrony inwestorów
na tym rynku (Dz. U. poz. 1723), która weszła w życie z dniem 29 września 2023 r.
14)
Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
15)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
16)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 13.
17)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r.
poz. 919, 1053, 1088, 1123, 1193, 1234, 1394, 1720, 1723 i 2029.
18)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy
z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o ochronie żeglugi i portów morskich oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1489), która weszła w życie z dniem 1 września
2023 r.
19)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
18.
20)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 18.
21)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 18.
22)
Dodany przez art. 3 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem
1 października 2023 r.
23)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
24)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
25)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
26)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
27)
Utracił moc z dniem 30 listopada 2023 r. w zakresie obejmującym wyrażenie: „w tym
samym wymiarze”, przez to, że nie przyznaje funkcjonariuszowi Straży Granicznej czasu
wolnego w zwiększonym wymiarze za czas służby przekraczający normę określoną w art.
37 ust. 2 tej ustawy, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 listopada
2023 r. sygn. akt K 17/19 (Dz. U. poz. 2608).
28)
Dodany przez art. 3 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie
z dniem 1 października 2023 r.
29)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
30)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 10 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
31)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 10 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
32)
Dodany przez art. 3 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem
1 października 2023 r.
33)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
34)
Dodana przez art. 3 pkt 13 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie
z dniem 1 października 2023 r.
35)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 13 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
36)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
37)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
38)
Zdanie drugie ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku
2; wszedł w życie z dniem 1 października 2023 r.
39)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
40)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
41)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 19 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
42)
Dodana przez art. 3 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie
z dniem 1 października 2023 r.
43)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 20 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
44)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 20 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
45)
Dodany przez art. 3 pkt 21 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie
z dniem 1 października 2023 r.
46)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 21 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
47)
Zdanie pierwsze ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 22 lit. a ustawy, o której
mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
48)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 22 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
49)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 22 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
50)
Zdanie pierwsze ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 23 lit. a ustawy, o której
mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
51)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 23 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
52)
Dodany przez art. 3 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem
1 października 2023 r.
53)
Dodany przez art. 3 pkt 25 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie
z dniem 1 października 2023 r.
54)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 25 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.
55)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 26 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
56)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 27 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
57)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 28 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 1 października 2023 r.
58)
Ustawa została ogłoszona w dniu 19 listopada 1990 r.