Obwieszczenie Ministra Klimatu i Środowiskaz dnia 6 maja 2024 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska
w sprawie dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu 1)Minister Klimatu i Środowiska kieruje działem administracji rządowej - klimat, na
podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 grudnia
2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska (Dz.
U. poz. 2726).
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 11 grudnia 2020 r. w sprawie dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu
- Załącznik nr 1 - Wymagania dotyczące jakości pomiarów i innych metod oceny jakości powietrza
- Załącznik nr 2 - Górne i dolne progi oszacowania dla benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, ozonu, tlenku węgla, pyłu zawieszonego PM2,5, pyłu zawieszonego PM10 oraz ołowiu, arsenu, kadmu, niklu i benzo(a)pirenu w pyle zawieszonym PM10 oraz dopuszczalne częstości ich przekraczania na potrzeby ustalania metody oceny poziomów substancji w powietrzu
- Załącznik nr 3 - Kryteria lokalizacji punktów pomiarowych
- Załącznik nr 4 - Minimalna liczba stałych stanowisk pomiarowych
- Załącznik nr 5 - Wykaz substancji, które przyczyniają się do tworzenia ozonu przyziemnego w powietrzu
- Załącznik nr 6 - Zakres pomiarów składu chemicznego pyłu zawieszonego PM2,5 i pyłu zawieszonego PM10, rtęci całkowitej w stanie gazowym oraz depozycji całkowitej substancji wspomagających ocenę jakości powietrza na obszarach tła regionalnego
- Załącznik nr 7 - Metodyki referencyjne
- Załącznik nr 8 - Dokumentacja dotycząca uzasadnienia lokalizacji punktów pomiarowych, w tym jej zakres
- Załącznik nr 9 - Kryteria kontroli poprawności danych dotyczących substancji w powietrzu w trakcie ich agregacji i obliczania parametrów statystycznych dla substancji
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 11 grudnia 2020 r. w sprawie dokonywania
oceny poziomów substancji w powietrzu , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 3 października 2022 r. zmieniającym
rozporządzenie w sprawie dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje § 2 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 3 października 2022 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
1)
Minister Klimatu i Środowiska kieruje działem administracji rządowej - klimat, na
podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 grudnia
2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska (Dz.
U. poz. 2726).
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 11 grudnia 2020 r. w sprawie dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu1)Na dzień ogłoszenia obwieszczenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej działem administracji rządowej - klimat kieruje Minister Klimatu i Środowiska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska (Dz. U. poz. 2726).
Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
metody i zakres dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu;
2)
wymagania dotyczące jakości pomiarów i innych metod oceny jakości powietrza, w tym
modelowania matematycznego transportu i przemian substancji w powietrzu;
3)
górne i dolne progi oszacowania dla niektórych substancji w powietrzu oraz dopuszczalną
częstość ich przekraczania;
4)
zakresy wymaganych pomiarów, z podziałem na pomiary ciągłe oraz wskaźnikowe;
5)
kryteria lokalizacji punktów pomiarowych oraz wymagania dotyczące reprezentatywności
stanowisk pomiarowych;
6)
minimalną liczbę stałych stanowisk pomiarowych z uwzględnieniem źródeł emisji;
7)
przypadki, gdy ocena jakości powietrza:
a)
powinna być dokonywana metodami pomiarowymi,
b)
może być dokonywana:
-
-przy zastosowaniu kombinacji metod pomiarowych i metod modelowania matematycznego transportu i przemian substancji w powietrzu,
-
-metodami modelowania matematycznego transportu i przemian substancji w powietrzu lub innymi metodami szacowania;
8)
metodyki referencyjne;
9)
wymagania dotyczące dokumentacji dotyczącej uzasadnienia lokalizacji punktów pomiarowych,
w tym jej zakres;
10)
kryteria kontroli poprawności danych dotyczących substancji w powietrzu w trakcie
ich agregacji i obliczania parametrów statystycznych dla substancji w powietrzu;
11)
zakres i cel prowadzenia pomiarów wspomagających ocenę jakości powietrza, w szczególności
zakres prowadzenia analiz składu chemicznego pyłu.
§ 2.
1.
Oceny poziomów substancji w powietrzu, o której mowa w art. 89 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zwanej dalej „ustawą”, dokonuje się w strefach, o których mowa w art. 87 ust. 2
ustawy, zwanych dalej „strefami”, w odniesieniu do:
1)
dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu powiększonych o margines tolerancji;
2)
dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu;
3)
docelowych poziomów substancji w powietrzu;
4)
poziomów celów długoterminowych substancji w powietrzu.
2.
Oceny poziomów substancji w powietrzu dokonuje się ze względu na ochronę zdrowia ludzi
oraz ochronę roślin.
3.
Oceny poziomów substancji w powietrzu ze względu na ochronę zdrowia ludzi dokonuje
się w zakresie dwutlenku siarki, dwutlenku azotu, tlenku węgla, pyłu zawieszonego
PM2,5, pyłu zawieszonego PM10, benzenu i ozonu w powietrzu oraz ołowiu, arsenu, kadmu,
niklu i benzo(a)pirenu w pyle zawieszonym PM10, w strefach na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, z wyłączeniem:
1)
terenów zamkniętych lub instalacji przemysłowych;
2)
miejsc niezamieszkałych, do których obowiązuje zakaz wstępu;
3)
jezdni dróg i pasów dzielących drogi, z wyjątkiem sytuacji, w której piesi mają dostęp
do pasa dzielącego drogę.
43)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 3 października 2022 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu (Dz. U. poz. 2131), które weszło w życie z dniem 2 listopada 2022 r..
Oceny poziomów substancji w powietrzu ze względu na ochronę roślin dokonuje się w
zakresie dwutlenku siarki, tlenków azotu i ozonu w strefach na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej stanowiących pozostały obszar województwa niewchodzący w skład aglomeracji
i miast, z wyłączeniem miejsc, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3.
§ 3.
1.
Metodami dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu są pomiary ciągłe, pomiary
wskaźnikowe oraz metody szacowania, w tym modelowanie matematyczne transportu i przemian
substancji w powietrzu.
2.
Dla strefy, w której ocena jakości powietrza, zgodnie z art. 89 ustawy, była wykonana
metodami innymi niż pomiary, gromadzi się:
1)
opis czynności wykonywanych w związku z oceną jakości powietrza;
2)
opis zastosowanych metod w ocenie jakości powietrza;
3)
informacje o źródłach danych i informacje wykorzystane w ocenie jakości powietrza;
4)
opis wyników oceny jakości powietrza wraz z niepewnością;
5)
w przypadku strefy, w której stężenie substancji występujących w powietrzu przekracza
poziomy dopuszczalne, poziomy docelowe lub poziom celu długoterminowego - informacje
o:
a)
zasięgu terytorialnym każdego z obszarów przekroczeń,
b)
długości drogi przebiegającej przez strefę - w przypadku przekroczeń spowodowanych
oddziaływaniem komunikacji;
6)
informacje dotyczące liczby ludności potencjalnie narażonej na działanie stężeń substancji
występujących w powietrzu, przekraczających poziomy dopuszczalne, poziomy docelowe
i poziomy celów długoterminowych, ustanowione dla ochrony zdrowia ludzi.
§ 4.
Metody, o których mowa w § 3 ust. 1, spełniają wymagania dotyczące jakości pomiarów
i innych metod oceny jakości powietrza i określa je załącznik nr 1 do rozporządzenia.
§ 5.
1.
W celu zagwarantowania dokładności pomiarów i zgodności z wymaganiami dotyczącymi
jakości pomiarów, o których mowa w załączniku nr 1 do rozporządzenia, należy spełnić
następujące warunki:
1)
wszystkie pomiary w zakresie oceny jakości powietrza, ustanowione na podstawie górnych
i dolnych progów oszacowania, powinny mieć wykazaną spójność pomiarową, zgodnie z
wymogami określonymi w normie PN-EN ISO/IEC 17025 „Ogólne wymagania dotyczące laboratoriów
badawczych i wzorcujących”;
2)
instytucje obsługujące sieci i poszczególne punkty pomiarowe powinny posiadać wdrożone
systemy zapewniania i kontroli jakości, które gwarantują okresowe przeglądy zapewniające
dokładność urządzeń pomiarowych, a także mają ustalone procedury zapewniania i kontroli
jakości pomiarów w zakresie prowadzenia pomiarów, zbierania danych i przygotowywania
sprawozdań;
3)
krajowe laboratorium referencyjne do spraw jakości powietrza atmosferycznego, jako
organizator porównań międzylaboratoryjnych i badań biegłości na szczeblu krajowym,
powinno być akredytowane zgodnie z normą PN-EN ISO/ IEC 17043 „Ocena zgodności - Ogólne
wymagania dotyczące badania biegłości” oraz normą PN-EN ISO/IEC 17025 „Ogólne wymagania
dotyczące laboratoriów badawczych i wzorcujących” w zakresie metodyk referencyjnych
dla pomiarów zanieczyszczenia powietrza: dwutlenkiem siarki, dwutlenkiem azotu i tlenkami
azotu, ołowiem, pyłem zawieszonym PM2,5 i pyłem zawieszonym PM10, benzenem, tlenkiem
węgla i ozonem - przynajmniej w odniesieniu do tych zanieczyszczeń, dla których stężenia
przekraczają dolny próg oszacowania;
4)
urządzenia pomiarowe:
a)
pracują w oparciu o metodyki referencyjne w zakresie pomiarów zanieczyszczenia powietrza:
dwutlenkiem siarki, dwutlenkiem azotu i tlenkami azotu, ołowiem, pyłem zawieszonym
PM2,5 i pyłem zawieszonym PM10, benzenem, tlenkiem węgla i ozonem, określone w załączniku
nr 7 do rozporządzenia,
b)
spełniają wymagania dotyczące skuteczności w odniesieniu do warunków środowiskowych
i lokalizacji charakterystycznych dla terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
5)
jeżeli badania potwierdzające, że urządzenia pomiarowe spełniają wymagania określone
w pkt 4, zostały wykonane w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, sprawozdania
z tych badań muszą być wykonane przez laboratorium badawcze akredytowane w momencie
wykonywania tych badań, zgodnie z normą EN ISO/IEC 17025, w zakresie przeprowadzanych
badań;
6)
spełnienie warunków, o których mowa w pkt 4 i 5, zostało potwierdzone przez krajowe
laboratorium referencyjne do spraw jakości powietrza atmosferycznego;
7)
potwierdzenie, o którym mowa w pkt 6, zostało udostępnione przez krajowe laboratorium
referencyjne do spraw jakości powietrza atmosferycznego.
2.
Dopuszcza się stosowanie metodyk innych niż referencyjne pod warunkiem wykazania,
że metodyka taka daje równoważne wyniki w porównaniu z metodykami referencyjnymi.
3.
W przypadku pyłu zawieszonego PM10 i pyłu zawieszonego PM2,5, w celu wykazania odpowiedniego
poziomu porównywalności danych metodyki równoważnej do metodyki referencyjnej, należy
stosować normę PN-EN 16450:2017-05 „Powietrze atmosferyczne - Automatyczne systemy
pomiarowe do pomiarów stężenia pyłu zawieszonego (PM10; PM2,5)”. Wyniki uzyskane za
pomocą metodyki równoważnej do metodyki referencyjnej należy skorygować (wsteczna
korekta), aby uzyskane wyniki były równoważne z tymi, które otrzymano za pomocą metodyki
referencyjnej.
§ 6.
1.
Górne i dolne progi oszacowania dla benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku
siarki, ozonu, tlenku węgla, pyłu zawieszonego PM2,5, pyłu zawieszonego PM10 oraz
ołowiu, arsenu, kadmu, niklu i benzo(a)pirenu w pyle zawieszonym PM10 oraz dopuszczalne
częstości ich przekraczania na potrzeby ustalania metody oceny poziomów substancji
w powietrzu określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
2.
Dolny lub górny próg oszacowania uznaje się za przekroczony w przypadku:
1)
benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, tlenku węgla, pyłu zawieszonego
PM2,5, pyłu zawieszonego PM10, ołowiu, arsenu, kadmu, niklu, benzo(a)pirenu w pyle
zawieszonym PM10, jeżeli podczas pięciu poprzednich lat był przekroczony w trzech
lub więcej odrębnych latach;
2)
ozonu, jeżeli podczas pięciu poprzednich lat był przekroczony przynajmniej w jednym
roku.
3.
W przypadku braku danych pomiarowych z okresu poprzednich pięciu lat do określenia,
czy progi, o których mowa w ust. 2, zostały przekroczone, wykorzystuje się dane z
krótszego okresu pomiarowego, jeżeli pomiary były prowadzone w czasie i w miejscach
o najwyższych poziomach substancji w powietrzu, w połączeniu z wynikami inwentaryzacji
emisji i modelowania matematycznego transportu i przemian substancji w powietrzu.
4.
Dla strefy, której klasyfikacji, zgodnie z art. 88 ust. 2 ustawy, dokonuje się metodami
innymi niż pomiary, gromadzi się:
1)
opis czynności wykonywanych w związku z klasyfikacją;
2)
opis zastosowanych metod przy dokonywaniu klasyfikacji;
3)
informacje o źródłach danych i informacje wykorzystane przy dokonywaniu klasyfikacji;
4)
opis wyników klasyfikacji wraz z niepewnością;
5)
informacje o zasięgu terytorialnym każdego obszaru, na którym poziom substancji przekracza
górny lub dolny próg oszacowania.
§ 7.
1.
Kryteria lokalizacji punktów pomiarowych określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.
2.
Przy ocenie poziomów substancji w powietrzu ze względu na ochronę zdrowia ludzi oraz
ze względu na ochronę roślin wykorzystuje się wyniki pomiarów z punktów pomiarowych
substancji spełniających kryteria lokalizacji punktów pomiarowych.
3.
Jakość powietrza atmosferycznego jest oceniana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
z wyjątkiem miejsc wymienionych w § 2 ust. 3, według kryteriów określonych w ust.
1 i 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia. Przepisy ust. 1 i 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia
mają również zastosowanie w stopniu, w jakim jest możliwa identyfikacja poszczególnych
miejsc, w których zostały określone stężenia danych zanieczyszczeń, w przypadku gdy
jakość powietrza atmosferycznego jest oceniana za pomocą pomiarów wskaźnikowych lub
modelowania matematycznego transportu i przemian substancji w powietrzu.
§ 8.
1.
Minimalną liczbę stałych stanowisk pomiarowych:
1)
do pomiarów poziomów benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, pyłu
zawieszonego PM2,5, pyłu zawieszonego PM10 i tlenku węgla w powietrzu oraz ołowiu,
arsenu, kadmu, niklu i benzo(a)pirenu w pyle zawieszonym PM10,
2)
do pomiarów stężenia ozonu
- określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.
2.
W przypadku pomiarów poziomów benzenu, dwutlenku azotu, tlenków azotu, dwutlenku siarki,
pyłu zawieszonego PM2,5, pyłu zawieszonego PM10 i tlenku węgla w powietrzu oraz ołowiu,
arsenu, kadmu, niklu i benzo(a)pirenu w pyle zawieszonym PM10 minimalna liczba stałych
stanowisk pomiarowych w strefach, w których są wymagane pomiary poziomów substancji
w powietrzu, może być zmniejszona do 50 % w stosunku do minimalnej liczby stanowisk
pomiarowych w strefach określonej w załączniku nr 4 do rozporządzenia, jeżeli wyniki
pomiarów są uzupełniane danymi uzyskanymi z innych metod, takich jak modelowanie matematyczne
transportu i przemian substancji w powietrzu, inwentaryzacje emisji lub pomiary wskaźnikowe,
pod warunkiem że dane te umożliwią dokonanie rzetelnej oceny poziomów substancji w
powietrzu i zapewnią właściwą informację dla społeczeństwa.
§ 9.
1.
Oceny jakości powietrza w strefach, w których poziom substancji przekracza górny próg
oszacowania, dokonuje się na podstawie pomiarów ciągłych rozumianych jako pomiary
automatyczne lub jako pomiary manualne prowadzone w sposób systematyczny, w stałych
punktach pomiarowych, w których występowały wcześniej najwyższe stężenia substancji.
2.
Przy dokonywaniu ocen, o których mowa w ust. 1, można dodatkowo wykorzystać metody
modelowania matematycznego transportu i przemian substancji w powietrzu, którego wyniki
powinny być poddane sprawdzeniu poprawności (walidacji) w oparciu o wyniki pomiarów
ciągłych substancji w powietrzu.
3.
Oceny jakości powietrza w strefach, w których poziom substancji nie przekracza górnego
progu oszacowania, a przekracza dolny próg oszacowania, dokonuje się na podstawie
pomiarów w stałych punktach pomiarowych w połączeniu z metodami szacowania, w tym
metodą modelowania matematycznego transportu i przemian substancji w powietrzu, której
wyniki powinny być poddane walidacji w oparciu o wyniki pomiarów ciągłych substancji
w powietrzu.
4.
Oceny jakości powietrza w strefach, w których poziom substancji nie przekracza dolnego
progu oszacowania, można dokonać na podstawie modelowania matematycznego transportu
i przemian substancji w powietrzu, innych metod szacowania lub pomiarów wskaźnikowych.
5.
Pomiarów, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, dokonuje się zgodnie z metodykami referencyjnymi,
o których mowa w § 13.
§ 10.
1.
Pomiary poziomów substancji, które przyczyniają się do tworzenia ozonu przyziemnego
w powietrzu, obejmujące co najmniej tlenki azotu, tlenek węgla i lotne związki organiczne,
prowadzi się w co najmniej jednym punkcie pomiarowym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Głównym celem pomiarów, o których mowa w ust. 1, jest analiza zmian stężeń prekursorów
ozonu w czasie, sprawdzenie skuteczności strategii redukcji emisji, kontrola spójności
inwentaryzacji emisji oraz pomoc w identyfikacji źródeł emisji do zaobserwowanych
stężeń zanieczyszczeń. Celem dodatkowym jest lepsze zrozumienie procesów powstawania
ozonu i rozprzestrzeniania się jego prekursorów, jak również zastosowanie modeli matematycznych
transportu i przemian substancji w powietrzu, w tym modeli fotochemicznych.
3.
Wykaz substancji, które przyczyniają się do tworzenia ozonu przyziemnego w powietrzu,
określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.
§ 11.
W celu określenia udziału benzo(a)pirenu w wielopierścieniowych węglowodorach aromatycznych
obecnych w powietrzu, oprócz pomiarów benzo(a)pirenu w pyle zawieszonym PM10, prowadzi
się pomiary zawartości benzo(a)antracenu, benzo(b)fluorantenu, benzo(j)fluorantenu,
benzo(k)fluorantenu, indeno(l,2,3-cd)pirenu, dibenzo(a,h)antracenu w pyle zawieszonym
PM10 w jednym punkcie pomiarowym w obszarze tła miejskiego w województwie.
§ 12.
1.
Pomiary:
1)
składu chemicznego pyłu zawieszonego PM2,5 i pyłu zawieszonego PM10,
2)
rtęci całkowitej w stanie gazowym,
3)
depozycji całkowitej substancji rozumianej jako masa całkowita zanieczyszczeń, które
przedostają się z atmosfery na powierzchnię ziemi na określonym obszarze w danym czasie
- wspomagające ocenę jakości powietrza, prowadzi się na obszarze tła regionalnego
w co najmniej trzech punktach pomiarowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
w oddaleniu od istotnych źródeł zanieczyszczeń.
2.
Pomiary, o których mowa w ust. 1, mogą być w uzasadnionych przypadkach skoordynowane
ze strategią monitorowania oraz programem pomiarów w ramach wspólnego programu monitoringu
i oceny przenoszenia zanieczyszczeń powietrza na dalekie odległości w Europie (EMEP)4)Oświadczenie rządowe z dnia 18 listopada 1988 r. w sprawie przystąpienia przez Polską
Rzeczpospolitą Ludową do Protokołu do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego
zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości, dotyczącego długofalowego finansowania
wspólnego programu monitoringu i oceny przenoszenia zanieczyszczeń powietrza na dalekie
odległości w Europie (EMEP), sporządzonego w Genewie dnia 28 września 1984 r. (Dz.
U. poz. 314)..
3.
Pomiary, o których mowa w ust. 1, mogą być w uzasadnionych przypadkach prowadzone
wspólnie z sąsiadującymi z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej państwami członkowskimi
Unii Europejskiej, pod warunkiem że jeden punkt pomiarowy przypada na obszar 100 tysięcy
km2.
4.
Zakres pomiarów, o których mowa w ust. 1, określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.
§ 13.
Metodyki referencyjne określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.
§ 14.
1.
Przeglądu lokalizacji punktów pomiarowych pod kątem ich zgodności z kryteriami i warunkami
określonymi w załącznikach nr 3 i 4 do rozporządzenia dokonuje się co najmniej raz
na 2 lata.
2.
Dokumentację dotyczącą uzasadnienia lokalizacji punktów pomiarowych, w tym jej zakres,
określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.
§ 15.
Kryteria kontroli poprawności danych dotyczących substancji w powietrzu w trakcie
ich agregacji i obliczania parametrów statystycznych dla substancji określa załącznik
nr 9 do rozporządzenia.
§ 16.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia5)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 17 grudnia 2020 r..6)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia
8 czerwca 2018 r. w sprawie dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu (Dz.
U. poz. 1119), które zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie
ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1479)
utraciło moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
1)
Na dzień ogłoszenia obwieszczenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej działem
administracji rządowej - klimat kieruje Minister Klimatu i Środowiska, na podstawie
§ 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 2023 r. w
sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska (Dz. U. poz.
2726).
2)
Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża: 1) dyrektywę Parlamentu
Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza
i czystszego powietrza dla Europy (Dz. Urz. UE L 152 z 11.06.2008, str. 1 oraz Dz.
Urz. UE L 226 z 29.08.2015, str. 4); 2) dyrektywę 2004/107/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie arsenu, kadmu, rtęci, niklu i wielopierścieniowych
węglowodorów aromatycznych w otaczającym powietrzu (Dz. Urz. UE L 23 z 26.01.2005,
str. 3, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109 oraz Dz. Urz. UE L 226 z 29.08.2015,
str. 4); 3) dyrektywę Komisji (UE) 2015/1480 z dnia 28 sierpnia 2015 r. zmieniającą
niektóre załączniki do dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/107/WE i 2008/50/WE
ustanawiających przepisy dotyczące metod referencyjnych, zatwierdzania danych i lokalizacji
punktów pomiarowych do oceny jakości powietrza (Dz. Urz. UE L 226 z 29.08.2015, str.
4 oraz Dz. Urz. UE L 72 z 14.03.2019, str. 141).
3)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska
z dnia 3 października 2022 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dokonywania oceny
poziomów substancji w powietrzu (Dz. U. poz. 2131), które weszło w życie z dniem 2
listopada 2022 r.
4)
Oświadczenie rządowe z dnia 18 listopada 1988 r. w sprawie przystąpienia przez Polską
Rzeczpospolitą Ludową do Protokołu do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego
zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości, dotyczącego długofalowego finansowania
wspólnego programu monitoringu i oceny przenoszenia zanieczyszczeń powietrza na dalekie
odległości w Europie (EMEP), sporządzonego w Genewie dnia 28 września 1984 r. (Dz.
U. poz. 314).
5)
Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 17 grudnia 2020 r.
6)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia
8 czerwca 2018 r. w sprawie dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu (Dz.
U. poz. 1119), które zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie
ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1479)
utraciło moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.