Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 3 kwietnia 2024 r.w sprawie warunków, sposobu i trybu zaopatrywania pacjentów szpitala w znaki identyfikacyjne
oraz sposobu postępowania w razie stwierdzenia ich braku 1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie §
1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 2704).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 36 ust. 6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej zarządza się, co następuje:
§ 1.
1.
Pacjenta zaopatruje się w znak identyfikacyjny przy przyjęciu do szpitala, po ustaleniu
jego tożsamości.
2.
Pacjenta, którego tożsamości nie można ustalić przy przyjęciu do szpitala, zaopatruje
się w znak identyfikacyjny zawierający oznaczenie „NN” oraz dodatkowe oznaczenie numeryczne,
umożliwiające identyfikację pacjenta do czasu ustalenia jego tożsamości.
3.
Pacjenta, który potrzebuje natychmiastowego udzielenia świadczenia zdrowotnego ze
względu na zagrożenie życia lub zdrowia, zaopatruje się w znak identyfikacyjny niezwłocznie
po udzieleniu takiego świadczenia.
§ 2.
1.
Noworodka urodzonego w szpitalu zaopatruje się w znak identyfikacyjny niezwłocznie
po urodzeniu.
2.
Czynności, o której mowa w ust. 1, dokonuje się w obecności matki lub innej osoby
bliskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku
Praw Pacjenta obecnej przy porodzie, chyba że przebieg porodu na to nie pozwala.
3.
Adnotacji o dokonaniu czynności, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w indywidualnej
dokumentacji medycznej noworodka oraz indywidualnej dokumentacji medycznej matki.
§ 3.
Znak identyfikacyjny umieszcza się w indywidualnej dokumentacji medycznej pacjenta
oraz na opasce albo na zdjęciu - w przypadku, o którym mowa w § 5 ust. 1.
§ 4.
1.
Opaskę ze znakiem identyfikacyjnym zakłada się na nadgarstek pacjenta, a w przypadku
gdy jest to niemożliwe albo niewskazane ze względu na przebieg procesu leczenia, w
okolicy kostki kończyny dolnej.
2.
W przypadku noworodka opaskę ze znakiem identyfikacyjnym zakłada się na oba nadgarstki,
a gdy jest to niemożliwe albo niewskazane ze względu na przebieg procesu leczenia,
w okolicy kostki obu kończyn dolnych albo na nadgarstek i w okolicy kostki kończyny
dolnej.
3.
Opaska ze znakiem identyfikacyjnym powinna być zapięta w sposób zapewniający jej utrzymanie
się na nadgarstku lub okolicy kostki kończyny dolnej pacjenta w trakcie jego pobytu
w szpitalu.
§ 5.
1.
W przypadku gdy założenie opaski ze znakiem identyfikacyjnym dziecku, które nie ukończyło
szóstego roku życia, w sposób określony w § 4 ust. 1 nie jest możliwe, za zgodą matki
lub innej osoby bliskiej, lub opiekuna faktycznego wykonuje się zdjęcie dziecka, na
którym umieszcza się znak identyfikacyjny i umieszcza się to zdjęcie w widocznym miejscu
na łóżku dziecka albo na inkubatorze.
2.
W przypadku braku zgody, o której mowa w ust. 1, na łóżku dziecka albo na inkubatorze
umieszcza się opaskę ze znakiem identyfikacyjnym.
§ 6.
Adnotacji o okolicznościach uniemożliwiających założenie opaski ze znakiem identyfikacyjnym
w sposób określony w § 4 ust. 1 oraz oświadczenia o wyrażeniu zgody na wykonanie i
umieszczenie na łóżku albo na inkubatorze zdjęcia dziecka, albo o braku takiej zgody,
dokonuje się w indywidualnej dokumentacji medycznej dziecka.
§ 7.
1.
Przy wypisywaniu pacjenta ze szpitala, po sprawdzeniu zgodności znaku identyfikacyjnego
umieszczonego na opasce, a w przypadku, o którym mowa w § 5 ust. 1, na zdjęciu dziecka,
ze znakiem identyfikacyjnym umieszczonym w indywidualnej dokumentacji medycznej, opaskę
ze znakiem identyfikacyjnym albo zdjęcie wydaje się pacjentowi albo jego matce lub
innej osobie bliskiej, lub opiekunowi faktycznemu.
2.
W przypadku, o którym mowa w § 4 ust. 2, drugą opaskę ze znakiem identyfikacyjnym
dołącza się do indywidualnej dokumentacji medycznej pacjenta.
3.
Adnotacji o dokonaniu czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w indywidualnej
dokumentacji medycznej pacjenta.
§ 8.
1.
W przypadku stwierdzenia braku albo zniszczenia opaski ze znakiem identyfikacyjnym
albo zdjęcia, niezwłocznie potwierdza się tożsamość pacjenta i zakłada się pacjentowi
albo umieszcza na łóżku albo na inkubatorze nową opaskę ze znakiem identyfikacyjnym
albo zdjęcie.
2.
Adnotacji o okolicznościach, o których mowa w ust. 1, dokonuje się w indywidualnej
dokumentacji medycznej pacjenta.
§ 9.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia
20 września 2012 r. w sprawie warunków, sposobu i trybu zaopatrywania pacjentów szpitala
w znaki identyfikacyjne oraz sposobu postępowania w razie stwierdzenia ich braku (Dz.
U. poz. 1098), które utraciło moc z dniem 7 marca 2024 r. zgodnie z art. 10 ustawy
z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1675).
1)
Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie §
1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 2704).
2)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia
20 września 2012 r. w sprawie warunków, sposobu i trybu zaopatrywania pacjentów szpitala
w znaki identyfikacyjne oraz sposobu postępowania w razie stwierdzenia ich braku (Dz.
U. poz. 1098), które utraciło moc z dniem 7 marca 2024 r. zgodnie z art. 10 ustawy
z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1675).