Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiskaz dnia 8 marca 2024 r.w sprawie weryfikacji dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z uwzględnieniem
niepewności pomiarowej 1)Minister Klimatu i Środowiska kieruje działem administracji rządowej - klimat, na
podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 grudnia
2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska (Dz.
U. poz. 2726).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 204a ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
sposób dokonywania oceny dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z instalacji
określonych w pozwoleniu zintegrowanym dokonywanej na podstawie wyników ciągłych pomiarów,
o których mowa w art. 204a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zwanej dalej „ustawą”;
2)
maksymalne wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru;
3)
sposób uwzględniania niepewności pomiarowych podczas dokonywania oceny dotrzymywania
wielkości dopuszczalnej emisji;
4)
sposób rozliczania przekroczeń wielkości dopuszczalnej emisji.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
średniej długookresowej - rozumie się przez to średnią dobową lub dłuższą, dostosowaną
do okresu uśredniania, w którym jest wyrażona wielkość dopuszczalnej emisji;
2)
średniej krótkookresowej - rozumie się przez to średnią jednogodzinową lub krótszą,
dostosowaną do okresu uśredniania, w którym jest wyrażona wielkość dopuszczalnej emisji;
3)
ważnej średniej krótkookresowej - rozumie się przez to średnią krótkookresową uzyskaną
w wyniku:
a)
ciągłych pomiarów w okresie bez konserwacji lub awarii systemu do pomiarów ciągłych
oraz z wyłączeniem okresów testów funkcjonalności QAL2, AST i QAL3 normy PN-EN 14181,
b)
pomiarów przeprowadzonych z niepewnością pomiarową nie większą niż maksymalne wartości
niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru określone w załączniku do rozporządzenia;
4)
zatwierdzonej średniej krótkookresowej - rozumie się przez to ważną średnią krótkookresową
pomniejszoną o niepewność pomiarową.
§ 3.
Maksymalne wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru określa
załącznik do rozporządzenia.
§ 4.
1.
Ocena dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji jest dokonywana na podstawie wyników
ciągłych pomiarów wielkości emisji w oparciu o zatwierdzone średnie krótkookresowe
lub średnie długookresowe.
2.
Średnie długookresowe oblicza się na podstawie zatwierdzonych średnich krótkookresowych.
3.
Zatwierdzoną średnią krótkookresową oblicza się, odejmując od ważnej średniej krótkookresowej
niepewność pomiarową:
1)
obliczoną z wykorzystaniem wartości odchylenia standardowego, wyznaczoną w procedurze
spełniającej co najmniej wymagania QAL2 normy PN-EN 14181 albo
2)
stanowiącą określony w załączniku do rozporządzenia procent ważnej średniej krótkookresowej
- w zależności od tego, która z tych wartości jest mniejsza.
4.
Dla instalacji, dla których zastosowano odstępstwo, o którym mowa w art. 204 ust.
2 ustawy, wartość odejmowana zgodnie z ust. 3 od ważnej średniej krótkookresowej nie
przekracza maksymalnej wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru
określonej w załączniku do rozporządzenia, obliczonej w stosunku do wielkości dopuszczalnej
emisji, która miałaby zastosowanie do instalacji w przypadku nieudzielenia odstępstwa.
§ 5.
1.
Niepewność pomiarowa wyznaczana w procedurze spełniającej co najmniej wymagania QAL2
normy PN-EN 14181 odzwierciedla faktyczną niepewność rozszerzoną wyników ciągłych
pomiarów uzyskiwanych za pośrednictwem danego systemu do pomiarów ciągłych zainstalowanego
na konkretnym obiekcie w odniesieniu do mierzonej substancji.
2.
W przypadku systemów spełniających wymagania, o których mowa w ust. 1 oraz w § 4 ust.
3 i 4, a także w przypadku gdy ocena dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji
jest dokonywana w sposób, o którym mowa w § 4 ust. 1 i 2, niepewność pomiarową uwzględnia
się przy ocenie dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z instalacji określonych
w pozwoleniu zintegrowanym.
§ 6.
1.
Ocena dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji jest dokonywana w oparciu o zatwierdzone
stężenie lub strumień masy gazów odlotowych obliczony na podstawie zatwierdzonego
stężenia i sumy przepływów gazów odlotowych w danym czasie, zgodnie z jednostkami
i okresami uśredniania, w których wyrażono wielkość dopuszczalnej emisji.
2.
Przy dokonywaniu oceny dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji danej substancji
nie uwzględnia się okresów pracy z niesprawnymi urządzeniami ochronnymi ograniczającymi
emisję tej substancji do powietrza, zwanych dalej „zakłóceniami”, które łącznie nie
mogą przekroczyć:
1)
60 godzin w roku kalendarzowym, licząc od początku roku - w przypadku instalacji spalania
odpadów oraz instalacji współspalania odpadów;
2)
120 godzin w ciągu każdego okresu dwunastomiesięcznego - w przypadku instalacji innych
niż wskazane w pkt 1.
3.
W przypadku źródeł spalania paliw objętych przepisami wydanymi na podstawie art. 146
ust. 3 ustawy okresy pracy, o których mowa w ust. 2 pkt 2, mogą wynosić do 300 godzin,
jeżeli jest to uzasadnione nadrzędną koniecznością utrzymania dostaw energii lub koniecznością
zastąpienia źródła, w którym nastąpiło zakłócenie, przez inne źródło, którego użytkowanie
spowodowałoby ogólny wzrost wielkości emisji substancji.
4.
Prowadzący instalację przekazuje informację o zakłóceniach wojewódzkiemu inspektorowi
ochrony środowiska nie później niż w ciągu:
1)
24 godzin od momentu wystąpienia tych zakłóceń - w przypadku instalacji spalania odpadów
oraz instalacji współspalania odpadów;
2)
48 godzin od momentu wystąpienia tych zakłóceń - w przypadku instalacji innych niż
wskazane w pkt 1.
§ 7.
1.
Przekroczenia wielkości dopuszczalnej emisji są rozliczane dla każdego okresu uśredniania
określonego w pozwoleniu zintegrowanym.
2.
Wielkość przekroczenia jest obliczana w jednostkach masy danej substancji wprowadzonej
do powietrza w jednostce czasu odpowiadającej okresowi uśredniania, z uwzględnieniem:
1)
sumarycznego przepływu gazów odlotowych wprowadzanych do powietrza w uśrednianym okresie
oraz
2)
ważnego średniego stężenia gazów odlotowych w uśrednianym okresie.
3.
W przypadku stwierdzenia przekroczenia wielkości dopuszczalnej emisji w wyniku oceny
dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji wielkość przekroczenia jest obliczana
jako różnica między tą wielkością a wynikiem pomiaru stanowiącym ważną średnią krótkookresową
lub średnią długookresową niepomniejszoną o niepewność pomiarową.
§ 8.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Minister Klimatu i Środowiska kieruje działem administracji rządowej - klimat, na
podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 grudnia
2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska (Dz.
U. poz. 2726).
2)
Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 8 listopada
2023 r., pod numerem 2023/0626/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia
23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji
norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę
(UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą
procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących
usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015,
str. 1).