Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 26 lutego 2024 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych
- Dział I - Przepisy ogólne
- Dział II - Zasady działania komisji lekarskich
- Rozdział 1 - Orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby
- Rozdział 2
- Rozdział 3 - Orzekanie o uznaniu funkcjonariusza, emeryta albo rencisty za inwalidę, o związku inwalidztwa ze służbą oraz orzekanie o zdolności do pracy
- Rozdział 4 - Kontrola prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego
- Rozdział 5 - Orzekanie o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego
- Dział III - Organizacja komisji lekarskich
- Dział IV - Tryb postępowania komisji lekarskich
- Dział V - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Dział VI - Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowy
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu
do spraw wewnętrznych , z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny
funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą
albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 22 lutego 2024 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
art. 27 i art. 29 ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym
członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła
w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia
ludzkiego albo mienia , które stanowią:
„
Art. 27.
Sprawy wszczęte i niezakończone przed rejonowymi komisjami lekarskimi, o których mowa
w ustawie zmienianej w art. 22, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzone
są na dotychczasowych zasadach. Czynności podjęte w tych sprawach pozostają w mocy.
”
„
Art. 29.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych
Dział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady działania komisji lekarskich oraz zasady i tryb orzekania przez
te komisje w sprawach:
1)
ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydatów do służby w Policji, Straży
Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa,
Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej;
2)
oceny stanu zdrowia funkcjonariuszy służb wskazanych w pkt 1 oraz ustalenia ich zdolności
fizycznej i psychicznej do służby;
2a)
ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla
celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszom służb wskazanych
w pkt 1 za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby;
3)
(uchylony)
4)
ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy służb wskazanych w pkt 1 doznanego
wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby, zwanego dalej „wypadkiem”,
lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby,
a także związku śmierci funkcjonariusza z wypadkiem lub chorobą pozostającą w związku
ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby;
5)
ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób niebędących funkcjonariuszami Policji,
Straży Granicznej, Służby Celno-Skarbowej, Państwowej Straży Pożarnej lub Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, które w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez
te służby z ich pomocy poniosły uszczerbek na zdrowiu, oraz związku tego stopnia uszczerbku
z tym zdarzeniem albo związku śmierci z tym zdarzeniem;
6)
ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej
w rozumieniu art. 16a ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej oraz członków ochotniczej straży pożarnej, którzy doznali uszczerbku na zdrowiu w
związku z udziałem w działaniach ratowniczych lub ćwiczeniach;
7)
(uchylony)
8)
uznania funkcjonariuszy służb wskazanych w pkt 1, funkcjonariuszy zwolnionych z tych
służb za inwalidów lub uznania ich za niezdolnych do samodzielnej egzystencji, jak
również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą albo ustalenia
związku albo braku związku śmierci ze służbą funkcjonariuszy i funkcjonariuszy zwolnionych
ze służby;
9)
ustalenia zdolności do pracy funkcjonariuszy służb, o których mowa w pkt 1, zwolnionych
ze służby, w celu określenia grupy inwalidzkiej;
10)
potrzeby udzielenia urlopu zdrowotnego funkcjonariuszowi Policji, Straży Granicznej,
Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej;
11)
kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby
lub prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego przez funkcjonariuszy służb,
o których mowa w pkt 1.
2.
Komisje lekarskie podlegają ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
Art. 2.
1.
Komisje lekarskie są właściwe do orzekania wobec:
1)
kandydatów do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej
Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie
Więziennej;
2)
funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży
Pożarnej, Służby Ochrony Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej;
3)
funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży
Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
i Służby Więziennej zwolnionych ze służby lub których stosunek służbowy wygasł;
4)
emerytów i rencistów.
2.
Komisje lekarskie są właściwe również do orzekania wobec:
1)
(uchylony)
2)
osób niebędących funkcjonariuszami Policji, Straży Granicznej, Służby Celno-Skarbowej,
Państwowej Straży Pożarnej lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego, które w czasie
korzystania lub w związku z korzystaniem przez te służby z ich pomocy utraciły życie
lub poniosły uszczerbek na zdrowiu;
3)
strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz członków ochotniczej straży pożarnej.
4)
(uchylony)
Art. 3.
1.
Komisje lekarskie współdziałają z jednostkami organizacyjnymi służby medycyny pracy.
Współdziałanie polega w szczególności na wymianie informacji o stanie zdrowia funkcjonariuszy
służb, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, zwłaszcza o stanach chorobowych mogących
mieć związek z zagrożeniami środowiska służby lub sposobem jej pełnienia oraz na udostępnianiu
dokumentacji lub wyników badań i konsultacji.
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb współdziałania, o którym
mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia właściwej ochrony zdrowia funkcjonariuszy
oraz charakter i specyfikę środowiska służby.
Art. 4.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego .
Art. 4a.
1.
Organy administracji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, pracodawcy oraz organy emerytalne i rentowe są obowiązane udzielać komisjom lekarskim
pomocy i informacji, w tym udostępniać dane osobowe, w związku z orzecznictwem lekarskim
oraz wydawać bezpłatnie, na ich żądanie, wszelkie dokumenty, w tym zaświadczenia,
niezbędne do wydania orzeczenia lekarskiego.
2.
Komisje lekarskie są uprawnione do bezpłatnego pozyskiwania drogą elektroniczną informacji
niezbędnych do wydania orzeczenia od organów emerytalnych lub rentowych oraz z rejestrów
publicznych, w szczególności z:
1)
rejestru PESEL,
2)
Systemu Informacji Medycznej i innych rejestrów, o których mowa w przepisach o systemie
informacji w ochronie zdrowia,
3)
Centralnego Wykazu Ubezpieczonych
- w celu potwierdzenia aktualności posiadanych danych, pozyskania danych kontaktowych
lub umożliwienia wydania orzeczenia.
3.
W przypadku awarii systemów teleinformatycznych służących do pozyskiwania informacji
drogą elektroniczną zgodnie z ust. 2 komisje lekarskie uzyskują te informacje w drodze
pisemnej wymiany informacji.
Dział II
Zasady działania komisji lekarskich
Rozdział 1
Orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby
Art. 5.
1.
Zdolność fizyczną i psychiczną kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży
Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze
Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących
kategorii zdolności do służby:
1)
kategoria Z - „zdolny”, która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń
albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby;
2)
kategoria N - „niezdolny”, która oznacza, że stwierdzone choroby lub ułomności uniemożliwiają
mu pełnienie służby.
2.
Przepis ust. 1 dotyczy także funkcjonariusza Policji, Państwowej Straży Pożarnej,
Służby Ochrony Państwa i Służby Więziennej, który odbył służbę kandydacką i chce pozostać
w służbie.
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
Art. 6.
1.
Zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby w Policji, Straży
Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa,
Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej ustala się przez zaliczenie
go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby:
1)
kategoria A - „zdolny do służby”, która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych
zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia
służby;
2)
kategoria B - „zdolny do służby z ograniczeniem”, która oznacza, że stwierdzono choroby
lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć
wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;
3)
kategoria C - „niezdolny do służby”, która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności,
które uniemożliwiają pełnienie służby.
2.
Orzeczenie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby, oprócz jednej z kategorii
zdolności do służby wymienionych w ust. 1, zawiera jedno z następujących określeń:
1)
„zdolny do służby”, jeżeli nie stwierdzono żadnych chorób lub ułomności stanowiących
przeciwwskazanie do pełnienia służby;
2)
„trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku”, jeżeli stwierdzono
choroby lub ułomności, które zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby
i nie pozwalają na pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, jednak te choroby lub
ułomności nie stanowią przeszkody do dalszego pełnienia służby na innym stanowisku;
w takim przypadku komisja lekarska określa, jakie warunki służby są przeciwwskazane
dla badanego;
3)
„czasowo niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku”, jeżeli stwierdzono
choroby lub ułomności, które czasowo zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną
do służby, ale mogą rokować poprawę stanu zdrowia i odzyskanie pełnej sprawności i
zdolności do służby na zajmowanym stanowisku;
4)
„zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku”, jeżeli stwierdzono pewne choroby
lub ułomności, które zmniejszają wprawdzie zdolność fizyczną lub psychiczną, ale nie
stanowią przeszkody do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;
5)
„trwale niezdolny do służby”, jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które nie
pozwalają na pełnienie służby.
3.
W przypadku orzeczenia, które zawiera określenie wskazane w ust. 2 pkt 3, komisja
lekarska wyznacza termin kolejnego badania w celu wydania ostatecznego orzeczenia
o zdolności do pełnienia służby funkcjonariusza na zajmowanym stanowisku.
Art. 7.
W stosunku do kandydatów do Centralnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji
„BOA” oraz samodzielnego pododdziału kontrterrorystycznego Policji lub w stosunku
do funkcjonariuszy pełniących służbę w tych pododdziałach orzeczenie komisji lekarskiej
zawiera również jedno z następujących określeń:
1)
zdolny do służby w pododdziale;
2)
czasowo niezdolny do służby w pododdziale;
3)
niezdolny do służby w pododdziale.
Art. 8.
1.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz chorób i ułomności,
wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie
o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Centralnym Biurze
Antykorupcyjnym albo funkcjonariusza tej służby oraz szczegółowe objaśnienia odnoszące
się do tych chorób i ułomności, jak również zalecane czynności wskazane przy ich ustalaniu
w przypadkach, w których wymaga tego wiedza medyczna, uwzględniając potrzebę ustalenia
w toku badania przez komisję lekarską przydatności i predyspozycji do służby z uwagi
na charakter i warunki tej służby oraz konieczność zapewnienia jednolitego orzecznictwa.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz chorób
i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane
orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji,
Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie
Ochrony Państwa albo funkcjonariusza tych służb oraz szczegółowe objaśnienia odnoszące
się do tych chorób i ułomności, jak również zalecane czynności wskazane przy ich ustalaniu
w przypadkach, w których wymaga tego wiedza medyczna, uwzględniając potrzebę ustalenia
w toku badania przez komisję lekarską przydatności i predyspozycji do służby z uwagi
na charakter i warunki tej służby oraz konieczność zapewnienia jednolitego orzecznictwa.
3.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wykaz chorób i ułomności,
wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie
o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do Służby Więziennej i funkcjonariusza
Służby Więziennej oraz szczegółowe objaśnienia odnoszące się do tych chorób i ułomności,
jak również zalecane czynności wskazane przy ich ustalaniu w przypadkach, w których
wymaga tego wiedza medyczna, uwzględniając potrzebę ustalenia w toku badania przez
komisję lekarską przydatności i predyspozycji do służby z uwagi na charakter i warunki
tej służby oraz konieczność zapewnienia jednolitego orzecznictwa.
Rozdział 2
(uchylony)
Rozdział 3
Orzekanie o uznaniu funkcjonariusza, emeryta albo rencisty za inwalidę, o związku inwalidztwa ze służbą oraz orzekanie o zdolności do pracy
Art. 10.
1.
Uznanie funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej
Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
i Służby Więziennej, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb oraz emeryta i rencisty
za inwalidę następuje przez ustalenie stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności
organizmu oraz określenie grupy inwalidzkiej, do której funkcjonariusz, emeryt i rencista
zostaje zaliczony.
2.
W celu ustalenia, czy nastąpiło stałe naruszenie sprawności organizmu, komisja lekarska
ocenia, czy rozpoznane choroby lub schorzenia spowodowały takie upośledzenie czynności
organizmu, które nie rokuje poprawy według wiedzy lekarskiej.
3.
W celu ustalenia, czy nastąpiło długotrwałe naruszenie sprawności organizmu, komisja
lekarska ocenia, czy rozpoznane choroby lub schorzenia spowodowały upośledzenie czynności
organizmu na okres przekraczający 12 miesięcy, mogące jednak ulec poprawie według
wiedzy lekarskiej.
4.
Jeżeli przy orzekaniu o stanie zdrowia komisja lekarska stwierdzi u badanego kilka
chorób lub schorzeń pozostających w związku ze służbą i jedno z nich pojedynczo lub
łącznie z innymi jest przyczyną niezdolności do służby, to inwalidztwo pozostaje w
związku ze służbą.
5.
Datę powstania inwalidztwa komisja lekarska ustala na podstawie dokumentacji medycznej.
Za datę powstania inwalidztwa przyjmuje się datę ustaloną przez komisję lekarską.
Jeżeli komisja, nie mogąc ustalić daty powstania inwalidztwa, ustaliła okres, w którym
ono powstało, za datę powstania inwalidztwa przyjmuje się datę końcową tego okresu.
Jeżeli komisja nie mogła ustalić ani daty, ani okresu powstania inwalidztwa, za datę
jego powstania przyjmuje się datę zgłoszenia wniosku o świadczenie.
Art. 11.
1.
W celu ustalenia grupy inwalidzkiej komisja lekarska ocenia, czy istnieje zdolność
do pracy.
2.
Przy ocenie zdolności do pracy funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Straży
Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, emeryta i rencisty bierze
się pod uwagę, czy i jaką pracę oraz w jakim wymiarze czasowym mógłby wykonywać, wykorzystując
posiadane kwalifikacje ogólne i przygotowanie zawodowe, przy istniejących przeciwwskazaniach
zdrowotnych do zatrudnienia.
3.
Orzekając o całkowitej niezdolności do pracy, komisja lekarska ocenia, czy funkcjonariusz,
o którym mowa w ust. 2, emeryt albo rencista jest niezdolny do wykonywania jakiegokolwiek
zatrudnienia, z wyjątkiem zatrudnienia w warunkach specjalnie stworzonych lub na specjalnych
stanowiskach pracy.
4.
Orzekając o częściowej niezdolności do pracy, komisja lekarska ocenia, czy funkcjonariusz,
o którym mowa w ust. 2, emeryt albo rencista może wykonywać pracę w zmniejszonym zakresie
bądź w warunkach specjalnie stworzonych lub na specjalnych stanowiskach pracy.
Art. 12.
Komisja lekarska w szczególności:
1)
stwierdza, czy nastąpiło stałe lub długotrwałe naruszenie sprawności organizmu, oraz
ustala datę powstania inwalidztwa;
2)
określa grupę inwalidzką, do której funkcjonariusz zostaje zaliczony;
3)
ustala, czy istnieje konieczność stałej opieki osoby drugiej przy wykonywaniu podstawowych
czynności życiowych;
4)
ustala, czy inwalidztwo powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem
służby lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami
służby;
5)
ustala, czy inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą;
6)
ustala, czy istnieje związek śmierci ze służbą;
7)
stwierdza, czy istnieje zdolność do pracy;
8)
ustala wskazania i przeciwwskazania dotyczące zatrudnienia funkcjonariusza niezdolnego
do służby;
9)
ustala termin badania kontrolnego.
Rozdział 4
Kontrola prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego
Art. 13.
1.
Kontrola prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby
polega na sprawdzeniu prawidłowości ustalenia okresu zwolnienia od zajęć służbowych
z powodu przebywania na zwolnieniu lekarskim przez funkcjonariusza Policji, Straży
Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Ochrony Państwa,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej.
2.
Kontrolę, o której mowa w ust. 1, komisja lekarska przeprowadza z urzędu albo na wniosek
przełożonego funkcjonariusza właściwego w sprawach osobowych. Komisja lekarska informuje
przełożonego funkcjonariusza o wyniku kontroli.
3.
Komisja lekarska w toku kontroli może przeprowadzić badanie lekarskie funkcjonariusza
w wyznaczonym miejscu lub w miejscu jego pobytu.
4.
W przypadku ustalenia wcześniejszej daty ustania przyczyny będącej podstawą zwolnienia
od zajęć służbowych niż orzeczona w zaświadczeniu lekarskim zaświadczenie to traci
ważność za okres od tej daty, jednak nie wcześniej niż od dnia badania lekarskiego
przeprowadzonego przez komisję lekarską.
5.
W przypadku gdy funkcjonariusz służby wskazanej w ust. 1 nie podda się badaniom lekarskim
lub uniemożliwia ich przeprowadzenie lub nie dostarcza wyników badań lekarskich mimo
wezwania komisji lekarskiej, zaświadczenie lekarskie traci ważność od dnia następującego
po terminie wskazanym w wezwaniu.
6.
W przypadku, o którym mowa w:
1)
ust. 4 - komisja lekarska orzeka o zdolności funkcjonariusza do służby;
2)
ust. 5 - komisja lekarska wydaje orzeczenie, które jest traktowane na równi z orzeczeniem
o zdolności funkcjonariusza do służby.
7.
Komisja lekarska o wydanym orzeczeniu informuje lekarza wystawiającego zaświadczenie
lekarskie, funkcjonariusza oraz jego przełożonego właściwego w sprawach osobowych.
Art. 14.
1.
Kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego polega na ustaleniu, czy
funkcjonariusz Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży
Pożarnej, Służby Ochrony Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej
w okresie orzeczonego zwolnienia od zajęć służbowych, w tym w razie konieczności osobistego
sprawowania opieki nad dzieckiem lub innym chorym członkiem rodziny lub zwolnienia
w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie
przepisów o zwalczaniu chorób zakaźnych albo o zwalczaniu gruźlicy, nie wykonuje pracy
zarobkowej lub nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w inny sposób niezgodny z jego
celem.
2.
Kontrolę, o której mowa w ust. 1, komisja lekarska przeprowadza z urzędu.
3.
Czynności kontrolnych dokonują członkowie komisji lekarskiej, a także inne osoby zatrudnione
w jednostce organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1, upoważnione przez przewodniczącego
komisji lekarskiej.
4.
W razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że funkcjonariusz wykonuje pracę zarobkową
albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba
kontrolująca sporządza protokół, w którym wskazuje, na czym polegało nieprawidłowe
wykorzystanie zwolnienia lekarskiego.
5.
Protokół przedstawia się funkcjonariuszowi, który może zgłosić do niego uwagi na piśmie
w terminie 3 dni. W przypadku zgłoszenia uwag przez funkcjonariusza, załącza się je
do protokołu.
6.
W razie niemożności lub odmowy podpisania protokołu przez funkcjonariusza, osoba przeprowadzająca
kontrolę zamieszcza w protokole odpowiednią wzmiankę, podając przyczyny braku podpisu.
7.
O dokonanym ustaleniu komisja lekarska niezwłocznie zawiadamia przełożonego funkcjonariusza
właściwego w sprawach osobowych oraz zainteresowanego funkcjonariusza.
Rozdział 5
Orzekanie o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego
Art. 15.
1.
O potrzebie lub braku potrzeby udzielenia urlopu zdrowotnego funkcjonariuszowi Policji,
Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej komisja lekarska
orzeka, w przypadku gdy funkcjonariusz mimo wykorzystania 12 miesięcy zwolnienia od
wykonywania obowiązków służbowych z powodu choroby nie odzyskał zdolności do wykonywania
tych obowiązków, a stan jego zdrowia rokuje poprawę w stopniu umożliwiającym dalsze
pełnienie służby.
2.
Komisja lekarska, orzekając o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego, wnioskuje o
udzielenie tego urlopu jednorazowo na okres do 2 miesięcy, łącznie w ciągu kolejnych
12 miesięcy na okres do 6 miesięcy.
Dział III
Organizacja komisji lekarskich
Art. 16.
Komisje lekarskie orzekają w dwóch instancjach:
1)
w pierwszej instancji - rejonowe komisje lekarskie;
2)
w drugiej instancji - Centralna Komisja Lekarska.
Art. 17.
1.
Właściwość miejscowa rejonowych komisji lekarskich w zakresie orzekania w sprawach,
o których mowa w art. 1 ust. 1, jest określana dla:
1)
funkcjonariuszy - zgodnie z miejscem pełnienia służby;
2)
pozostałych osób - zgodnie z miejscem ich zamieszkania.
2.
Na uzasadniony wniosek podmiotu kierującego do komisji lekarskiej lub osoby ubiegającej
się o wydanie orzeczenia lekarskiego Centralna Komisja Lekarska może wyrazić zgodę
na zmianę właściwości orzekania.
3.
Centralna Komisja Lekarska jest właściwa w zakresie:
1)
rozpatrywania odwołań od orzeczeń rejonowych komisji lekarskich;
2)
konsultacji w zakresie orzecznictwa lekarskiego oraz rozstrzygania kwestii spornych
lub nasuwających szczególne wątpliwości;
3)
współpracy z instytucjami naukowo-lekarskimi w celu podnoszenia poziomu orzecznictwa
lekarskiego;
4)
rozpatrywania skarg na działalność rejonowych komisji lekarskich.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób i
tryb działania komisji lekarskich, uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego
działania tych komisji.
Art. 18.
1.
Centralną Komisją Lekarską kieruje jej przewodniczący.
2.
Członków Centralnej Komisji Lekarskiej, w tym przewodniczącego i jego zastępcę, wyznacza
minister właściwy do spraw wewnętrznych spośród kandydatów przedstawionych przez kierownika
jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1. Kierownik tej jednostki
organizacyjnej zawiera z tak wyznaczonymi osobami umowę o pracę, umowę cywilnoprawną
albo występuje o ich delegowanie do jednostki organizacyjnej.
3.
Siedzibą Centralnej Komisji Lekarskiej jest Warszawa.
4.
Centralna Komisja Lekarska może rozpatrywać sprawy, o których mowa w art. 17 ust.
3 pkt 1, poprzez składy orzekające działające poza jej siedzibą.
5.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze zarządzenia, miejscowości,
w których orzekają składy orzekające Centralnej Komisji Lekarskiej, o których mowa
w ust. 4, oraz obszary ich właściwości terytorialnej, mając na względzie zapewnienie
sprawnego funkcjonowania Centralnej Komisji Lekarskiej.
Art. 19.
1.
Rejonową komisją lekarską kieruje jej przewodniczący.
2.
Członków rejonowej komisji lekarskiej, w tym przewodniczącego i jego zastępcę, wyznacza
przewodniczący Centralnej Komisji Lekarskiej spośród kandydatów przedstawionych przez
kierownika jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1. Kierownik tej
jednostki organizacyjnej zawiera z tak wyznaczonymi osobami umowę o pracę, umowę cywilnoprawną
albo występuje o ich delegowanie do jednostki organizacyjnej.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, siedziby
i obszary właściwości terytorialnej rejonowych komisji lekarskich, biorąc pod uwagę
konieczność zapewnienia szybkiego dostępu do komisji lekarskiej.
Art. 20.
Członkiem komisji lekarskiej jest lekarz posiadający specjalizację, w szczególności
w zakresie następujących dziedzin medycyny: chorób wewnętrznych, chirurgii, kardiologii,
neurologii, psychiatrii, medycyny pracy, ortopedii, laryngologii lub neurochirurgii.
Art. 21.
1.
Nadzór nad działalnością komisji lekarskich sprawuje minister właściwy do spraw wewnętrznych,
z tym że w zakresie nadzoru nad rejonowymi komisjami lekarskimi - za pośrednictwem
przewodniczącego Centralnej Komisji Lekarskiej.
2.
Nadzór, o którym mowa w ust. 1, polega w szczególności na:
1)
zapewnianiu prawidłowości i jednolitości stosowania zasad orzecznictwa przez lekarzy
- członków komisji lekarskich;
2)
koordynowaniu systemu orzecznictwa, w tym udzielaniu komisjom lekarskim wytycznych
w zakresie stosowania zasad orzecznictwa i organizowaniu szkoleń.
Art. 22.
1.
Obsługę organizacyjno-administracyjną i biurową komisji lekarskich wykonuje jednostka
organizacyjna zapewniająca realizację zadań przez organ emerytalny określony przez
ministra właściwego do spraw wewnętrznych.
2.
Działalność komisji lekarskich jest finansowana z budżetu państwa ze środków, których
dysponentem jest organ emerytalny, o którym mowa w ust. 1.
Art. 23.
1.
Do pracowników zatrudnionych w jednostce organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust.
1, wykonujących obsługę komisji lekarskich, w szczególności członków komisji lekarskich,
stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych .
2.
Do jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1, w celu zapewnienia działania
komisji lekarskich, mogą być delegowani funkcjonariusze.
3.
Z osobami wchodzącymi w skład komisji lekarskich, o ile nie są zatrudnione lub oddelegowane
do jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1, mogą być zawierane umowy
na świadczenie usług w zakresie orzekania.
Art. 24.
Kierownik jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1, w celu realizacji zadań komisji lekarskiej zawiera, z wyłączeniem
przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych , umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych oraz o świadczenie usług psychologicznych
dla komisji lekarskich, z podmiotami leczniczymi tworzonymi i nadzorowanymi przez
ministra właściwego do spraw wewnętrznych. W przypadku gdy udzielanie określonych
świadczeń zdrowotnych lub świadczenie usług psychologicznych w podmiotach, o których
mowa w zdaniu pierwszym nie jest możliwe, mogą być one zlecane innym podmiotom.
Dział IV
Tryb postępowania komisji lekarskich
Rozdział 1
Kierowanie do komisji lekarskich
Art. 25.
1.
Do komisji lekarskich, zgodnie z ich właściwością, kieruje się z urzędu lub na wniosek
osoby ubiegającej się o wydanie orzeczenia lekarskiego.
2.
Do komisji lekarskiej kieruje się z urzędu:
1)
kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej
Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie
Więziennej;
2)
funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży
Pożarnej, Służby Ochrony Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej,
którego stan zdrowia daje podstawę do przypuszczeń, że stopień jego zdolności do służby
uległ zasadniczej zmianie lub że dalsze pełnienie przez niego służby na zajmowanym
stanowisku jest niemożliwe.
3)
(uchylony)
3.
Do komisji lekarskiej kieruje się z urzędu w celu:
1)
ustalenia zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej,
Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym
i Służbie Więziennej;
2)
(uchylony)
3)
ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej,
Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony
Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej doznanego wskutek
wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami
służby, z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze;
4)
uznania funkcjonariusza służb wskazanych w pkt 1 oraz funkcjonariusza zwolnionego
z tych służb za inwalidę oraz uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji
w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby
Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży
Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin;
5)
w sprawach kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu
choroby funkcjonariuszy służb wskazanych w pkt 1;
6)
ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 2
i 3;
7)
ustalenia potrzeby udzielenia urlopu zdrowotnego.
Art. 26.
1.
Do komisji lekarskiej kieruje:
1)
kandydatów do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej
Straży Pożarnej lub Służbie Ochrony Państwa - kierownik komórki organizacyjnej właściwej
w sprawach osobowych danej służby;
2)
funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej lub Państwowej
Straży Pożarnej - przełożony właściwy w sprawach osobowych;
3)
funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa - Komendant Służby Ochrony Państwa;
4)
kandydatów do służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i funkcjonariuszy Centralnego
Biura Antykorupcyjnego - kierownik jednostki organizacyjnej Centralnego Biura Antykorupcyjnego
właściwej w sprawach osobowych;
5)
kandydatów do służby w Służbie Więziennej i funkcjonariuszy Służby Więziennej - kierownik
jednostki organizacyjnej Służby Więziennej;
6)
(uchylony)
7)
osoby, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 2 - kierownik komórki organizacyjnej właściwej
w sprawach osobowych danej służby;
8)
osoby, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 3 - kierownik komórki organizacyjnej Państwowej
Straży Pożarnej.
2.
Do komisji lekarskich kieruje:
1)
Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego i jego zastępców - Prezes Rady Ministrów;
2)
Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego
Państwowej Straży Pożarnej, Komendanta Służby Ochrony Państwa i ich zastępców - minister
właściwy do spraw wewnętrznych;
3)
Dyrektora Generalnego Służby Więziennej - Minister Sprawiedliwości;
4)
Komendanta Straży Marszałkowskiej i jego zastępców - Szef Kancelarii Sejmu.
Art. 27.
1.
Funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży
Pożarnej, Służby Ochrony Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej
zwolnionego z tych służb kieruje do komisji lekarskich kierownik jednostki organizacyjnej
odpowiednio: Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży
Pożarnej, Służby Ochrony Państwa i Służby Więziennej, w których ostatnio pełnił on
służbę, albo kierownik jednostki organizacyjnej Centralnego Biura Antykorupcyjnego
właściwej w sprawach osobowych.
2.
Jeżeli funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 1, ustalono prawo do renty inwalidzkiej
lub emerytury, przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin, do komisji lekarskich kieruje go właściwy organ
emerytalny w celu ustalenia aktualnej grupy inwalidzkiej.
Art. 28.
1.
W sprawach dotyczących ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza Policji,
Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Ochrony
Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej doznanego wskutek
wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami
służby, z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze, do komisji lekarskiej
kieruje kierownik jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełnił służbę,
albo kierownik jednostki organizacyjnej Centralnego Biura Antykorupcyjnego właściwej
w sprawach osobowych, na podstawie rozkazu personalnego albo decyzji w celu określenia
przez komisję lekarską stopnia uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku lub choroby pozostającej
w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby.
2.
W razie uzasadnionego przypuszczenia, że śmierć funkcjonariusza może być następstwem
wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami
służby, kierownik jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełnił służbę
w chwili wypadku lub ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek choroby,
występuje do komisji lekarskiej z wnioskiem o ustalenie, czy śmierć funkcjonariusza
pozostaje w związku z tym wypadkiem lub chorobą.
Art. 29.
1.
Do skierowania do komisji lekarskiej dołącza się w szczególności:
1)
posiadane informacje i dokumenty, które dotyczą stanu zdrowia osób, o których mowa
w art. 2 ust. 1;
2)
opis stanowiska, charakteru i warunków służby;
3)
(uchylony)
4)
opinię psychologiczną.
2.
Skierowanie do komisji lekarskiej traci ważność po upływie 30 dni od daty pierwszego
badania wyznaczonego przez komisję lekarską.
Art. 30.
1.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza skierowania
do komisji lekarskiej kandydata do służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, funkcjonariusza
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, funkcjonariusza zwolnionego ze służby, funkcjonariusza
Centralnego Biura Antykorupcyjnego zwolnionego ze służby, który ma ustalone prawo
do emerytury policyjnej lub do renty policyjnej, oraz osoby niebędącej funkcjonariuszem
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, która w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem
przez tę służbę z jej pomocy poniosła uszczerbek na zdrowiu lub utraciła życie, uwzględniając
w szczególności potrzebę zawarcia w nim informacji niezbędnych do oceny zdolności
fizycznej i psychicznej funkcjonariuszy do służby.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza
skierowania do komisji lekarskiej kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej,
Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Biurze Ochrony Rządu i Służbie
Ochrony Państwa, funkcjonariusza tych służb oraz funkcjonariusza zwolnionego z tych
służb, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb, który ma ustalone prawo do emerytury
policyjnej lub do renty policyjnej, oraz osób niebędących funkcjonariuszami Policji,
Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej i Państwowej Straży Pożarnej, które w czasie
korzystania lub w związku z korzystaniem przez te służby z ich pomocy poniosły uszczerbek
na zdrowiu lub utraciły życie, a także wzór skierowania do komisji lekarskiej osób,
o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 3, uwzględniając w szczególności potrzebę zawarcia
w nim informacji niezbędnych do oceny zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariuszy
do służby.
3.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza skierowania
do komisji lekarskiej kandydata do Służby Więziennej, funkcjonariusza Służby Więziennej,
funkcjonariusza zwolnionego z tej służby, funkcjonariusza Służby Więziennej zwolnionego
ze służby, który ma ustalone prawo do emerytury policyjnej lub do renty policyjnej,
uwzględniając w szczególności potrzebę zawarcia w nim informacji niezbędnych do oceny
zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariuszy do służby.
4.
(uchylony)
Art. 31.
1.
Komisja lekarska wyznacza termin badania lekarskiego i zawiadamia o tym podmiot kierujący
do komisji lekarskiej oraz osobę skierowaną do komisji lekarskiej.
2.
W przypadku nieusprawiedliwionego niestawienia się na badanie lekarskie osoby skierowanej
do komisji lekarskiej, której wyznaczono termin badania lekarskiego, przewodniczący
komisji lekarskiej zawiadamia o tym podmiot kierujący do komisji lekarskiej.
3.
Komisja lekarska w toku przeprowadzania kontroli prawidłowości orzekania o czasowej
niezdolności do służby z powodu choroby wysyła do funkcjonariusza, za zwrotnym potwierdzeniem
odbioru, wezwanie, w którym określa termin badania przez komisję lekarską lub dostarczenia
posiadanych wyników badania specjalistycznego lub badań dodatkowych. Wezwanie zawiera
informację o skutku, o którym mowa w art. 13 ust. 5.
Rozdział 2
Orzekanie przez komisje lekarskie
Art. 32.
1.
Rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby, funkcjonariusza
Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura
Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby
Więziennej, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb, emeryta, rencisty, pracownika,
kandydata do pracy lub osoby skierowanej do komisji lekarskiej, zwanych dalej „osobą
badaną”, i sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie
wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby.
2.
Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne
oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie.
3.
W przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na
wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia
niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, komisja lekarska może skierować
osobę badaną na taką obserwację. Obserwacja w podmiocie leczniczym może nastąpić po
wyrażeniu zgody przez osobę badaną.
4.
Jeżeli w toku badania lekarskiego powstało uzasadnione podejrzenie, że osoba badana
rozmyślnie spowodowała u siebie uszkodzenie ciała albo chorobę, rejonowa komisja lekarska
orzeka o stanie zdrowia tej osoby zgodnie z wynikami badań lekarskich, a o podejrzeniu
zawiadamia podmiot, który skierował osobę badaną do komisji lekarskiej.
5.
W przypadku stwierdzenia dwóch lub więcej chorób lub ułomności, z których każda ogranicza
zdolność osoby badanej do służby lub pracy rejonowa komisja lekarska rozpatruje wszystkie
te choroby i ułomności łącznie, mając na uwadze ogólną zdolność osoby badanej do służby
albo do pracy.
6.
W przypadku ostrego schorzenia, konieczności rehabilitacji lub ciąży rejonowa komisja
lekarska nie wydaje orzeczenia o zdolności do służby albo pracy do czasu zakończenia
leczenia lub zakończenia urlopu macierzyńskiego. Przewodniczący rejonowej komisji
lekarskiej zawiadamia o tym podmiot, który skierował osobę badaną do komisji lekarskiej.
Art. 33.
1.
Rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie
badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych,
wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie
leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych
istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie
dla treści orzeczenia.
2.
Związek inwalidztwa ze służbą rejonowe komisje lekarskie ustalają także na podstawie:
1)
wyników przeprowadzonego dochodzenia lub śledztwa;
2)
wyroków sądowych;
3)
protokołu warunków służby;
4)
oświadczeń przełożonych;
5)
innych dokumentów, jeżeli mają one znaczenie w sprawie.
3.
Rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również:
1)
w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób
i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby
badanej;
2)
w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza Policji, Straży
Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Ochrony Państwa
i Centralnego Biura Antykorupcyjnego doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej
w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, z tytułu których przysługuje
świadczenie odszkodowawcze, oraz w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu
osób, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 2 - odpowiednio wykazami
chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w Policji, Straży Granicznej, Straży
Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa i w Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym oraz wykazami norm oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu;
3)
w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza Służby Więziennej
doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami
lub właściwościami służby, z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze,
oraz w przypadku ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osób, o których mowa w art.
2 ust. 1 pkt 3 - wykazem chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w Służbie
Więziennej oraz wykazem norm oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu;
4)
w przypadku uznania funkcjonariusza za inwalidę oraz uznania go za niezdolnego do
samodzielnej egzystencji w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin - odpowiednio wykazami chorób powstałych w czasie
pełnienia służby wydanymi na podstawie tych przepisów;
5)
w przypadku osób, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 3 - odpowiednio wykazem chorób
powstałych w czasie pełnienia służby w Państwowej Straży Pożarnej oraz wykazem norm
oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu.
Art. 34.
Rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej,
Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Ochrony Państwa, Centralnego
Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej do jednej z kategorii zdolności do służby,
bierze pod uwagę charakter i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku
oraz kryteria zdrowotne.
Art. 35.
W przypadku orzeczenia niezdolności do służby rejonowa komisja lekarska orzeka również
o grupie inwalidzkiej w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin.
Art. 36.
Orzekając o związku albo braku związku śmierci ze służbą funkcjonariusza Policji,
Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony
Rządu, Służby Ochrony Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej,
funkcjonariusza tych służb zwolnionego ze służby lub emeryta i rencisty, rejonowa
komisja lekarska ustala jednocześnie, czy śmierć jest następstwem wypadku lub choroby,
z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze.
Art. 37.
1.
W toku kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu
choroby rejonowa komisja lekarska może żądać od wystawiającego zaświadczenie lekarskie
udostępnienia dokumentacji medycznej dotyczącej osoby badanej, stanowiącej podstawę
wydania zaświadczenia lekarskiego, lub udzielenia wyjaśnień i informacji w sprawie.
2.
Osoba badana jest obowiązana udostępnić posiadaną dokumentację medyczną komisji lekarskiej.
Art. 38.
1.
Rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych
badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej.
2.
Jeżeli do wydania orzeczenia są niezbędne dodatkowe dokumenty, rejonowa komisja lekarska
pisemnie wzywa osobę badaną do ich dostarczenia w terminie 14 dni od dnia doręczenia
wezwania. W takim przypadku rejonowa komisja lekarska może wystąpić także do podmiotu
kierującego do komisji lekarskiej o dostarczenie tych dokumentów w terminie 14 dni
od dnia doręczenia wystąpienia.
3.
Po upływie terminu wyznaczonego do dostarczenia niezbędnych dodatkowych dokumentów,
o których mowa w ust. 2, lub też w przypadku odmowy osoby badanej poddania się obserwacji
w podmiocie leczniczym, rejonowa komisja lekarska może wydać orzeczenie na podstawie
posiadanych dokumentów i oceny stanu zdrowia osoby badanej.
Art. 39.
1.
Orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według
terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem
na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów,
o których mowa w art. 33 ust. 3.
2.
Orzeczenie komisji lekarskiej dotyczące ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu osoby
badanej, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-4 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, doznanego wskutek
wypadku lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami
służby zawiera także:
1)
określenie stopnia uszkodzenia czynności naruszonego organu, narządu albo układu,
łącznie z towarzyszącymi powikłaniami;
2)
określenie procentowego stopnia uszczerbku na zdrowiu;
3)
ustalenie, czy stwierdzony uszczerbek na zdrowiu, powstały wskutek tego wypadku lub
choroby, pozostaje w związku ze służbą.
3.
Orzeczenie komisji lekarskiej dotyczące zmarłego funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej,
Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony
Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej określa przyczynę
śmierci oraz zawiera ustalenie, czy śmierć funkcjonariusza jest następstwem wypadku
lub choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby.
4.
Orzeczenie komisji lekarskiej dotyczące ustalenia inwalidztwa zawiera:
1)
określenie grupy inwalidzkiej;
2)
stwierdzenie, czy nastąpiła całkowita utrata zdolności do służby oraz czy istnieje
zdolność do pracy;
3)
ustalenie, czy osoba badana jest niezdolna do samodzielnej egzystencji;
4)
datę powstania inwalidztwa;
5)
datę badania kontrolnego;
6)
ustalenie związku lub braku związku inwalidztwa ze służbą;
7)
uzasadnienie.
5.
Orzeczenia komisji lekarskich, które ustalają:
1)
trwałą lub całkowitą niezdolność do służby,
2)
trwałą niezdolność do służby na zajmowanym stanowisku,
3)
związek śmierci ze służbą,
4)
trwały uszczerbek na zdrowiu na skutek wypadku lub choroby pozostającej w związku
ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby,
5)
całkowitą niezdolność do pracy,
6)
trwałą niezdolność do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku
- uzasadnia się szczegółowo.
Art. 40.
11)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 22 ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz. U. poz. 658), która weszła w życie z dniem 21 kwietnia 2023 r..
Rejonowe komisje lekarskie orzekają w składzie co najmniej jednoosobowym. Orzeczenie
wydane przez komisję lekarską podpisują wszyscy członkowie komisji. Komisja podejmuje
rozstrzygnięcie zwykłą większością głosów. W razie równej liczby głosów decyduje głos
przewodniczącego składu.
2.
Członek komisji lekarskiej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu przed komisją
lekarską z urzędu lub na wniosek osoby badanej albo osoby zainteresowanej, o której
mowa w art. 41 ust. 3, jeżeli:
1)
wydał zaskarżone orzeczenie;
2)
jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym do drugiego stopnia lekarza, który wydał
zaskarżone orzeczenie;
3)
zaskarżone orzeczenie wydał lekarz pozostający z nim w stosunku przysposobienia, opieki
lub kurateli;
4)
zaskarżone orzeczenie wydał lekarz pozostający z nim w stosunku nadrzędności lub podrzędności
służbowej.
3.
Powody wyłączenia członka komisji lekarskiej z udziału w postępowaniu trwają także
po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.
4.
Członek komisji lekarskiej, który ma zdanie odrębne w sprawie orzeczenia, może wnieść
je na piśmie wraz z uzasadnieniem. Zgłoszenie zdania odrębnego odnotowuje się przy
podpisie złożonym na orzeczeniu przez zamieszczenie odpowiedniej wzmianki. Zdanie
odrębne załącza się do treści orzeczenia.
Art. 41.
1.
Orzeczenie rejonowej komisji lekarskiej doręcza się niezwłocznie na piśmie wraz z
uzasadnieniem osobie badanej albo osobie zainteresowanej oraz podmiotowi kierującemu
do komisji lekarskiej, a w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze szczególnymi
warunkami lub właściwościami służby - organowi właściwemu do ustalania prawa do świadczenia
odszkodowawczego przysługującego w razie wypadku lub choroby pozostających w związku
ze służbą.
2.
Egzemplarz orzeczenia pozostawia się w aktach rejonowej komisji lekarskiej.
3.
Przez osobę zainteresowaną, o której mowa w ust. 1, należy rozumieć małżonka lub innego
uprawnionego członka rodziny.
Rozdział 3
Postępowanie odwoławcze
Art. 42.
1.
Od orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej osobie badanej lub podmiotowi kierującemu
tę osobę do rejonowej komisji lekarskiej w celu wydania orzeczenia przysługuje odwołanie.
2.
Prawo odwołania od orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej ustalającego związek śmierci
funkcjonariusza służb, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, ze służbą przysługuje
osobie zainteresowanej, o której mowa w art. 41 ust. 3.
3.
Przedmiotem odwołania może być orzeczenie w całości lub w części. Odwołanie nie wymaga
szczegółowego uzasadnienia.
Art. 43.
1.
Odwołanie wnosi się na piśmie do Centralnej Komisji Lekarskiej za pośrednictwem rejonowej
komisji lekarskiej, która wydała orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia
orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej.
2.
Odwołanie wniesione po terminie określonym w ust. 1 nie podlega rozpatrzeniu. W przypadku
gdy naruszenie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn niezależnych od
osoby badanej albo osoby zainteresowanej, o której mowa w art. 41 ust. 3, Centralna
Komisja Lekarska, na uzasadniony wniosek tej osoby, rozpatruje odwołanie mimo upływu
terminu do jego wniesienia.
Art. 44.
Rejonowa komisja lekarska przesyła odwołanie, również wniesione po terminie, wraz
z dokumentacją medyczną do Centralnej Komisji Lekarskiej w terminie 14 dni od dnia
otrzymania odwołania.
Art. 45.
Centralna Komisja Lekarska rozpatruje odwołanie w składzie trzyosobowym.
Art. 46.
Centralna Komisja Lekarska rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania
albo w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania w przypadku konieczności wykonania
dodatkowych badań lub uzyskania dodatkowych dokumentów, po zapoznaniu się ze wszystkimi
dokumentami w sprawie, a w razie potrzeby również po przeprowadzeniu niezbędnych badań
lub po zleceniu przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich, w tym obserwacji w podmiocie
leczniczym, lub po dostarczeniu na jej żądanie dodatkowych dokumentów.
Art. 47.
1.
Centralna Komisja Lekarska po rozpatrzeniu odwołania:
1)
utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo
2)
uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo
3)
uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową
komisję lekarską.
2.
Centralna Komisja Lekarska nie może wydać nowego orzeczenia na niekorzyść osoby badanej,
chyba że zaskarżone orzeczenie jest sprzeczne z prawem lub zostało wydane z pominięciem
istotnych okoliczności faktycznych.
3.
Do postępowania odwoławczego prowadzonego przez Centralną Komisję Lekarską stosuje
się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed rejonowymi komisjami lekarskimi.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, Centralna Komisja Lekarska niezwłocznie
zwraca dokumentację orzeczniczą do rejonowej komisji lekarskiej. Rejonowa komisja
lekarska wydaje nowe orzeczenie w terminie 30 dni od dnia otrzymania dokumentacji.
Rozdział 4
Dokumentacja komisji lekarskich
Art. 48.
1.
Komisje lekarskie gromadzą, prowadzą i przechowują dokumentację zebraną w toku postępowania.
2.
Podstawowe ustalenia zawarte w protokole badania lekarskiego i w orzeczeniu komisji
lekarskiej wpisuje się do rejestru orzeczeń.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór orzeczenia
komisji lekarskiej oraz wzór rejestru orzeczeń, uwzględniając dokumentację zebraną
w toku postępowania przed komisją lekarską, w tym dokumentację medyczną oraz odpowiednie
wykazy chorób i ułomności.
Art. 49.
Dokumentację komisje lekarskie przechowują i udostępniają na zasadach określonych
w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta .
Dział V
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 50-63.
(pominięte)
Dział VI
Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowy
Rozdział 1
Przepisy przejściowe i dostosowujące
Art. 64.
Dotychczas stosowane kategorie zdrowia określające stopień zdolności fizycznej i psychicznej
do służby ulegają zmianie:
1)
w stosunku do funkcjonariuszy pełniących służbę w Biurze Ochrony Rządu:
a)
kategoria „Z” staje się kategorią „A”,
b)
kategoria „C” staje się kategorią „B”,
c)
kategoria „N” staje się kategorią „C”,
2)
w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym:
a)
kategoria „Z” z oznaczeniem „A” staje się kategorią „Z” w stosunku do kandydatów i
kategorią „A” w stosunku do funkcjonariuszy,
b)
kategoria „Z” z oznaczeniem „C” staje się kategorią „B” w stosunku do funkcjonariuszy,
c)
kategoria „N” z oznaczeniem „D” staje się kategorią „N” w stosunku do kandydatów i
kategorią „C” w stosunku do funkcjonariuszy,
3)
w stosunku do funkcjonariuszy pełniących służbę w Służbie Więziennej, Policji, Straży
Granicznej oraz Państwowej Straży Pożarnej:
a)
kategoria „C” staje się kategorią „B”,
b)
kategoria „D” staje się kategorią „C”,
4)
w stosunku do kandydatów do pracy w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych kontroli
skarbowej, inspektorów i pracowników zatrudnionych w tych komórkach oraz kandydatów
do pracy w wywiadzie skarbowym, a także pracowników wywiadu skarbowego:
a)
kategoria „C” staje się kategorią „B”,
b)
kategoria „D” staje się kategorią „C”
- w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.
Art. 65.
1.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy znosi się komisje lekarskie podległe ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych, powołane na podstawie dotychczasowych przepisów,
z wyjątkiem Centralnej Komisji Lekarskiej, okręgowych komisji lekarskich oraz wojewódzkich
komisji lekarskich, które znosi się z dniem 30 czerwca 2015 r.
2.
W okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.:
1)
zadania przewidziane niniejszą ustawą dla rejonowych komisji lekarskich wykonują dotychczasowe
wojewódzkie komisje lekarskie;
2)
zadania przewidziane niniejszą ustawą dla Centralnej Komisji Lekarskiej wykonuje dotychczasowa
Centralna Komisja Lekarska, z wyjątkiem zadania określonego w art. 17 ust. 3 pkt 1,
które wykonują dotychczasowe okręgowe komisje lekarskie.
3.
W okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. Centralna Komisja
Lekarska, utworzona na podstawie dotychczasowych przepisów działa w jednostce organizacyjnej,
o której mowa w art. 22 ust. 1. Kierownik tej jednostki może zawierać z członkami
komisji, w tym przewodniczącym, umowy o pracę albo umowy cywilnoprawne. Członkowie
Centralnej Komisji Lekarskiej mogą być przez przewodniczącego czasowo wyznaczeni do
orzekania w wojewódzkich lub okręgowych komisjach lekarskich.
4.
Koszty wynagrodzenia za orzeczenia wydane przez komisje lekarskie, o których mowa
w ust. 2, w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. są ponoszone
przez jednostkę organizacyjną, o której mowa w art. 22 ust. 1.
Art. 66.
1.
Z dniem 1 lipca 2015 r. tworzy się komisje lekarskie, o których mowa w art. 1.
2.
W okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. kierownik jednostki
organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1, może zawierać umowy na udzielanie
świadczeń zdrowotnych oraz usług psychologicznych dla komisji lekarskich, o których
mowa w ust. 1, zawierać umowy z członkami komisji oraz pracownikami zapewniającymi
działanie komisji, w tym umowy o pracę oraz zawierać umowy najmu lokali dla komisji,
a także dokonywać zakupu wyposażenia dla komisji.
Art. 67.
1.
Kierownik jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1, może zaproponować
do dnia 28 lutego 2015 r. warunki zatrudnienia w komisjach lekarskich, o których mowa
w art. 1, lekarzom orzecznikom oraz innym pracownikom zapewniającym obsługę komisji
lekarskich, o których mowa w art. 65 ust. 2, zatrudnionym w podmiotach leczniczych
tworzonych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych na podstawie
umowy o pracę, ze wskazaniem terminu, nie krótszego niż jeden miesiąc, do którego
pracownicy ci mogą złożyć oświadczenie o przyjęciu proponowanych warunków.
2.
W przypadku przyjęcia proponowanych warunków pracy i płacy:
1)
z dniem 1 lipca 2015 r. zostaje nawiązany stosunek pracy z jednostką organizacyjną,
o której mowa w art. 22 ust. 1, przy czym w stosunku do osób zatrudnionych na podstawie
umowy o pracę na czas nieokreślony, strony zawierają umowę na czas nieokreślony;
2)
z dniem 30 czerwca 2015 r. dotychczasowy stosunek pracy z podmiotem leczniczym tworzonym
i nadzorowanym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych ulega rozwiązaniu,
z tym, że rozwiązanie stosunku pracy w tym trybie powoduje dla pracownika skutki,
jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy za porozumieniem stron.
Art. 68.
1.
Sprawy wszczęte i niezakończone przed komisjami lekarskimi przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, prowadzą dalej wojewódzkie komisje lekarskie, okręgowe komisje
lekarskie albo Centralna Komisja Lekarska. Czynności podjęte w tych sprawach do dnia
31 grudnia 2014 r. pozostają w mocy, chyba że są sprzeczne z niniejszą ustawą.
2.
Sprawy w przedmiocie sprzeciwu wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, podlegają umorzeniu z mocy prawa.
3.
Sprawy wszczęte po dniu 1 stycznia 2015 r. i niezakończone przed dniem 1 lipca 2015 r.
prowadzą dalej komisje lekarskie utworzone na podstawie niniejszej ustawy, z tym że
sprawy prowadzone przez wojewódzkie komisje lekarskie prowadzą w dalszym ciągu rejonowe
komisje lekarskie, a sprawy prowadzone przez okręgowe komisje lekarskie i Centralną
Komisję Lekarską prowadzi w dalszym ciągu Centralna Komisja Lekarska.
4.
Sprawy, o których mowa w ust. 1 i 3, w tym zebrana w toku postępowań dokumentacja,
również wytworzona w formie elektronicznej, zostaną przekazane komisjom lekarskim
utworzonym na podstawie niniejszej ustawy zgodnie z właściwością określoną w przepisach
wydanych na podstawie art. 19 ust. 3 albo Centralnej Komisji Lekarskiej w terminie
do dnia 30 września 2015 r.
Art. 69.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1)
art. 29 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 582)Artykuł 58 zawiera zmiany do ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych
przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową. zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 29 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 582)Artykuł 58 zawiera zmiany do ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych
przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową., w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
2)
art. 4 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 613)Artykuł 61 zawiera zmiany do ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy
Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego. zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 4 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 613)Artykuł 61 zawiera zmiany do ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy
Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego., w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
3)
art. 110 ust. 2, art. 118 ust. 19 i art. 205 ustawy zmienianej w art. 634)Artykuł 63 zawiera zmiany do ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej. zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 110 ust. 2, art. 118 ust. 19 i art. 205 ustawy zmienianej w art. 634)Artykuł 63 zawiera zmiany do ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej., w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
- nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Rozdział 2
Przepis końcowy
Art. 70.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem art. 60 pkt 6 i art.
63 pkt 5 i 6, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia5)Ustawa została ogłoszona w dniu 18 grudnia 2014 r..
1)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 22 ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym
przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których
śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania
życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz. U. poz. 658), która weszła w życie z
dniem 21 kwietnia 2023 r.
2)
Artykuł 58 zawiera zmiany do ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych
przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową.
3)
Artykuł 61 zawiera zmiany do ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy
Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego.
4)
Artykuł 63 zawiera zmiany do ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej.
5)
Ustawa została ogłoszona w dniu 18 grudnia 2014 r.