Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 26 lutego 2024 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o szczególnych formach sprawowania
nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez
ministra właściwego do spraw wewnętrznych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych
ustaw ,
2)
ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy
- Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych
innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 22 lutego 2024 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 33 ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych
innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 33.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2023 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 14, 67 lit. c, pkt 68 lit. c oraz art. 9 pkt 11 i 12, które wchodzą w życie
z dniem 14 marca 2024 r.;
2)
art. 10 pkt 1-6, 12, 13 i 17, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.
”
;
2)
art. 38 i art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania
cywilnego, ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy - Kodeks postępowania
karnego oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 38.
1.
Ilekroć przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1)
art. 19 ust. 21 ustawy zmienianej w art. 6,
2)
art. 9e ust. 20 ustawy zmienianej w art. 7,
3)
art. 11n ust. 28 ustawy zmienianej w art. 9,
4)
art. 31 ust. 20 ustawy zmienianej w art. 12,
5)
art. 27 ust. 18, art. 29 ust. 5, art. 30 ust. 5, art. 32c ust. 14 i art. 34a ust.
15 ustawy zmienianej w art. 13,
6)
art. 17 ust. 18, art. 19 ust. 6 i art. 23 ust. 15 ustawy zmienianej w art. 17,
7)
art. 31 ust. 16, art. 33 ust. 5 i art. 34 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 18,
8)
art. 23p ust. 28, art. 23q ust. 13 i art. 23r ust. 7 ustawy zmienianej w art. 19,
9)
art. 9 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 22,
10)
art. 118 ust. 18, art. 119 ust. 11 i art. 120 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 23,
11)
art. 54 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 25
- dotyczą uprawnień, obowiązków lub czynności Prokuratora Generalnego lub określają
dokumenty do niego kierowane, od niego pochodzące lub wzory dokumentów, od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy w zakresie odnoszącym się do zmian ustaw określonych w art.
6, art. 7, art. 9, art. 12, art. 13, art. 17-19, art. 22, art. 23 i art. 25, przepisy
te zamiast do Prokuratora Generalnego stosuje się do Pierwszego Zastępcy Prokuratora
Generalnego Prokuratora Krajowego.
2.
Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w zakresie odnoszącym
się do zmian ustaw określonych w art. 6, art. 7, art. 9, art. 12, art. 13, art. 17-19,
art. 22, art. 23 i art. 25 na podstawie:
1)
art. 19 ust. 1, 9 i 16a oraz art. 20 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 6,
2)
art. 9e ust. 1, 4 pkt 1 i ust. 17a oraz art. 10c ust. 10 ustawy zmienianej w art.
7,
3)
art. 11n ust. 1, 3, 7, 8, 15, 16, 17 pkt 2, ust. 18-21, 23, 26 i 27 pkt 2 oraz art.
11p ust. 11 ustawy zmienianej w art. 9,
4)
art. 31 ust. 1, 4 pkt 1 i ust. 17a ustawy zmienianej w art. 12,
5)
art. 22b ust. 3, art. 27 ust. 1, 3, 8, 9, 11a pkt 2, ust. 14, 15, 15f, 15g, 15h pkt
2, ust. 15i-15l i 16a-16c, art. 28 ust. 6, art. 29 ust. 2, 2a i 4, art. 30 ust. 2
i 4, art. 32c ust. 1, 4, 7, 10 i 12 oraz art. 34a ust. 10 ustawy zmienianej w art.
13,
6)
art. 17 ust. 1, 3, 8, 9, 14, 15, 15f pkt 2, ust. 15g-15j, 16a, 17 pkt 2 i ust. 17a,
art. 18 ust. 6, art. 19 ust. 2, 2a i 5, art. 23 ust. 10 i art. 46 ust. 3 ustawy zmienianej
w art. 17,
7)
art. 27a ust. 3, art. 31 ust. 1, 3, 6, 7, 10 pkt 2, ust. 13, 14, 14f pkt 2, ust. 14g-14j,
15a i 15b, art. 32 ust. 8, art. 33 ust. 2, 2a i 4 oraz art. 34 ust. 2 i 4 ustawy zmienianej
w art. 18,
8)
art. 23p ust. 1, 3, 7, 8, 15, 16, 17 pkt 2, ust. 18-21, 23, 26 i ust. 27 pkt 2, art.
23q ust. 4-7, 9, 10 i 12, art. 23r ust. 2, 3, 5 i 6, art. 23s ust. 11 i art. 25c ust.
2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 19,
9)
art. 9 ust. 4 i 6-9 ustawy zmienianej w art. 22,
10)
art. 118 ust. 1, 3, 6, 7, 9, 13, 15 i 16 pkt 2, art. 119 ust. 3-6 i 9, art. 120 ust.
2, art. 122 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 i ust. 3-5, art. 123 ust. 3 i art. 127a ust.
9 ustawy zmienianej w art. 23,
11)
art. 42 ust. 1 i 4, art. 44 ust. 1 i 2, art. 46 ust. 2, art. 48 ust. 1 i 2 pkt 2 i
ust. 3-5, art. 49 ust. 2 i 3, art. 50, art. 52 ust. 1, art. 53 ust. 2 i art. 54 ust.
1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 25
- są skuteczne, jeżeli dokonano ich z zachowaniem wymogów określonych w tych przepisach
w brzmieniu dotychczasowym.
”
„
Art. 40.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 28 pkt 1, art. 30 pkt 2-6, art. 31 pkt 1 lit. a, c-e, f w zakresie pkt 67 lit.
b, oraz lit. g i h, pkt 2-4 oraz art. 39 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie z dniem
1 października 2023 r.;
2)
art. 2 pkt 1, pkt 6 lit. b, pkt 14, 16 i 17 oraz art. 33, które wchodzą w życie z
dniem 1 stycznia 2024 r.;
3)
art. 6, art. 7, art. 9, art. 12, art. 13, art. 17-19 i art. 21 pkt 2 w zakresie art.
13 § 3a pkt 1 oraz art. 22, art. 23, art. 25 i art. 38, które wchodzą w życie po upływie
3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
4)
art. 1 pkt 1-14, 21 i 33, art. 2 pkt 6 lit. a, pkt 8, 12 i 15, art. 3 pkt 1, 6, 10
i 16-20, art. 4, art. 5, art. 10, art. 11, art. 24 pkt 1, art. 28 pkt 2 - w zakresie
uchylenia art. 15zzs1ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 i 3, art. 28 pkt 3 oraz art. 39 ust. 3, które wchodzą w życie
po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;
5)
art. 30 pkt 1, art. 31 pkt 1 lit. b oraz f w zakresie pkt 67 lit. c, które wchodzą
w życie z dniem 14 marca 2024 r.;
6)
art. 14, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2029 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych
Art. 1.
(uchylony)
Art. 1a.
Ustawa określa:
1)
zasady sprawowania szczególnych form nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych
nad Policją, Strażą Graniczną, Służbą Ochrony Państwa oraz Państwową Strażą Pożarną,
zwanego dalej „nadzorem”;
2)
zadania Inspektora Nadzoru Wewnętrznego;
3)
organizację i tryb działania Biura Nadzoru Wewnętrznego, zwanego dalej „Biurem”.
Art. 1b.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad Policją, Strażą Graniczną,
Służbą Ochrony Państwa oraz Państwową Strażą Pożarną w zakresie:
1)
prawidłowości realizacji czynności operacyjno-rozpoznawczych,
2)
prowadzonych czynności wyjaśniających i postępowań dyscyplinarnych,
3)
rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania popełnianych przez funkcjonariuszy Policji,
Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej,
a także pracowników zatrudnionych w tych służbach umyślnych, ściganych z oskarżenia
publicznego przestępstw oraz przestępstw skarbowych, a także realizacji zadań w tym
zakresie przez Biuro Spraw Wewnętrznych Policji i Biuro Spraw Wewnętrznych Straży
Granicznej,
4)
weryfikowania kandydatów na określone stanowiska oraz osób zajmujących te stanowiska,
5)
prawidłowości realizacji postępowań sprawdzających oraz kontrolnych postępowań sprawdzających
przeprowadzanych przez Policję, Straż Graniczną i Służbę Ochrony Państwa oraz Państwową
Straż Pożarną wobec własnych funkcjonariuszy, strażaków i pracowników w rozumieniu
ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
6)
realizacji obowiązku składania oświadczeń o stanie majątkowym przez funkcjonariuszy
Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży
Pożarnej oraz pracowników zatrudnionych w tych służbach, a także ich analizy przez
właściwych przełożonych w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji Centralnego
Biura Antykorupcyjnego,
7)
działania zgodnego z przepisami prawa oraz zasadami etyki funkcjonariuszy Policji,
Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej,
w związku z koniecznością zapewnienia przestrzegania praw i wolności człowieka i obywatela,
8)
przestrzegania zasad etyki zawodowej przez funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej
i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej,
9)
gromadzenia i przetwarzania danych osobowych przez Policję, Straż Graniczną, Służbę
Ochrony Państwa i Państwową Straż Pożarną,
10)
zezwalania przez Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Straży Granicznej
i Komendanta Służby Ochrony Państwa na udzielenie wiadomości stanowiącej informację
niejawną uprawnionym podmiotom
- przy pomocy Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, z zastrzeżeniem art. 1d.
Art. 1c.
W celu sprawowania nadzoru, o którym mowa w art. 1b, minister właściwy do spraw wewnętrznych
jest uprawniony do:
1)
weryfikacji funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz
strażaków Państwowej Straży Pożarnej, a także pracowników zatrudnionych w tych służbach
w zakresie określonym w art. 11a ust. 3 pkt 2;
2)
zapoznawania się z wynikami i materiałami czynności operacyjno-rozpoznawczych prowadzonych
w Policji, Straży Granicznej i Służbie Ochrony Państwa;
3)
uzyskiwania informacji o wynikach i zapoznawania się z materiałami czynności wykonywanych
przez Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.
Art. 1d.
Przepisy niniejszej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw regulujących kwestie
sprawowania nadzoru przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych nad Policją, Strażą
Graniczną, Państwową Strażą Pożarną i Służbą Ochrony Państwa.
Art. 2.
(uchylony)
Art. 3.
(uchylony)
Art. 4.
(uchylony)
Art. 5.
(uchylony)
Art. 6.
1.
(uchylony)
2.
W urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw wewnętrznych zatrudnia się pracowników
na zasadach określonych w przepisach o pracownikach urzędów państwowych lub o służbie
cywilnej, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
3.
Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, stanowiska w urzędzie
obsługującym ministra właściwego do spraw wewnętrznych, na których mogą być zatrudniani
oddelegowani funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa lub
strażacy Państwowej Straży Pożarnej, mając na względzie potrzebę zapewnienia właściwej
organizacji pracy w tym urzędzie.
Art. 7.
1.
Komórki organizacyjne urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych
i jednostki organizacyjne Obrony Cywilnej, Policji, Straży Granicznej, Państwowej
Straży Pożarnej i Służby Ochrony Państwa oraz związki zawodowe, funkcjonariusze, strażacy
i pracownicy tych jednostek nie mogą uczestniczyć w żadnej działalności, w tym gospodarczej,
jeżeli działalność ta mogłaby prowadzić do wykorzystania autorytetu urzędowego, informacji
służbowych lub środków publicznych do celów pozasłużbowych albo w sposób sprzeczny
z ich przeznaczeniem.
2.
Na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, uzgodniony z właściwym ministrem,
państwowe jednostki organizacyjne są obowiązane uwzględniać potrzeby Policji, Straży
Granicznej, Służby Ochrony Państwa oraz Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie produkcji,
usług i dostaw środków technicznych niezbędnych do wykonywania ich zadań.
Art. 8.
1.
(uchylony)
2.
(uchylony)
Art. 9.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może zezwalać:
1)
byłym i obecnym pracownikom urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych
oraz organów i jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra
właściwego do spraw wewnętrznych, z wyłączeniem pracowników Policji, Straży Granicznej
oraz Służby Ochrony Państwa,
2)
Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, Komendantowi
Służby Ochrony Państwa, Komendantowi Biura Spraw Wewnętrznych Policji, Komendantowi
Biura Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej, Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego oraz
ich zastępcom,
3)
byłym i obecnym strażakom oraz pracownikom Państwowej Straży Pożarnej,
4)
funkcjonariuszom Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oddelegowanym
do urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz organów i jednostek
organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
z wyłączeniem odpowiednio Policji, Straży Granicznej oraz Służby Ochrony Państwa,
w zakresie zadań realizowanych w okresie oddelegowania,
5)
funkcjonariuszom Biura Spraw Wewnętrznych Policji oraz Biura Spraw Wewnętrznych Straży
Granicznej, w zakresie wynikającym z art. 11j ust. 1 pkt 1-3,
6)
osobom udzielającym inspektorom Biura pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych
- na udzielenie wiadomości stanowiącej informację niejawną uprawnionemu podmiotowi.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy sytuacji, o których mowa w art. 11n,
art. 11o, art. 11v ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 oraz art. 11w, z wyjątkiem dokumentów
i materiałów, które sąd okręgowy lub prokurator Biura Lustracyjnego lub oddziałowego
biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko
Narodowi Polskiemu uzna za niezbędne w związku z wykonywaniem ich zadań określonych
w ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów
bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów oraz ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu .
3.
W razie odmowy zezwolenia na udzielenie wiadomości stanowiącej informację niejawną
o klauzuli „tajne” lub „ściśle tajne” pomimo żądania prokuratora lub sądu, zgłoszonego
w związku z postępowaniem karnym o zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości i o przestępstwa
wojenne lub o zbrodnię godzącą w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu i zdrowiu,
gdy jego następstwem była śmierć człowieka - minister właściwy do spraw wewnętrznych,
na wniosek prokuratury lub sądu, przedstawia żądane dokumenty i materiały oraz wyjaśnienia
Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego. Jeżeli Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego stwierdzi,
że uwzględnienie żądania prokuratora lub sądu jest konieczne do prawidłowości postępowania
karnego, minister właściwy do spraw wewnętrznych jest obowiązany zezwolić na udostępnienie
wnioskowanych informacji.
4.
Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie odmowy zezwolenia na udzielenie wiadomości
stanowiącej informację niejawną przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w
przypadkach określonych w art. 20ba ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji , art. 9da ust. 3 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej oraz art. 64 ust. 3-7 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa .
Art. 10.
(uchylony)
Art. 11.
(uchylony)
Art. 11a.
1.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego jest organem, przy pomocy którego minister właściwy
do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad służbami jemu podległymi lub przez niego
nadzorowanymi, nad funkcjonariuszami Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa
oraz strażakami Państwowej Straży Pożarnej, a także nad pracownikami zatrudnionymi
w tych służbach, zwanymi dalej „podmiotami nadzorowanymi”.
2.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego podlega ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
3.
Do zadań Inspektora Nadzoru Wewnętrznego należy:
1)
wspieranie ministra właściwego do spraw wewnętrznych w czynnościach związanych z egzekwowaniem
działania zgodnego z przepisami prawa oraz zasadami etyki w Policji, Straży Granicznej,
Służby Ochrony Państwa oraz Państwowej Straży Pożarnej, w związku z koniecznością
zapewnienia przestrzegania praw i wolności człowieka i obywatela oraz ujawnianie nieprawidłowości
w tym zakresie;
2)
weryfikowanie, na podstawie informacji, w tym również oznaczonych klauzulą tajności,
będących w posiadaniu służb i podmiotów podległych lub nadzorowanych przez Prezesa
Rady Ministrów, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do
spraw finansów publicznych, Ministra Obrony Narodowej i Ministra Sprawiedliwości oraz
danych zawartych w prowadzonych przez nie zbiorach, rejestrach, ewidencjach i bazach
danych, w tym również oznaczonych klauzulą tajności:
a)
kandydatów na stanowiska komendantów, dowódców jednostek organizacyjnych i ich zastępców,
Dyrektora CLKP i jego zastępców, dyrektorów i zastępców dyrektorów komórek organizacyjnych
w podmiotach nadzorowanych oraz naczelników, a także osób zajmujących te stanowiska,
b)
funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków
Państwowej Straży Pożarnej w związku z planowanym oddelegowaniem lub przedłużeniem
oddelegowania do pełnienia służby lub wykonywaniem zadań poza granicami kraju na okres
przekraczający 14 dni, z wyłączeniem przypadków oddelegowania lub przedłużenia oddelegowania
do pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie policyjnym, o którym mowa
w art. 145a ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, oddelegowania lub przedłużenia oddelegowania do pełnienia służby poza granicami
państwa w kontyngencie Straży Granicznej, o którym mowa w art. 147c pkt 3a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, oddelegowania lub przedłużenia oddelegowania do pełnienia służby poza granicami
państwa w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. f ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa, oraz oddelegowania lub przedłużenia oddelegowania do pełnienia służby poza granicami
państwa w grupie ratowniczej, o której mowa w art. 49b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej ,
c)
kandydatów do mianowania na stopnie generalnego inspektora Policji, nadinspektora
Policji, generała brygady Straży Granicznej (kontradmirała Straży Granicznej), generała
dywizji Straży Granicznej (wiceadmirała Straży Granicznej), generała brygady i generała
dywizji w Służbie Ochrony Państwa oraz kandydatów do nadania stopni nadbrygadiera
i generała brygadiera w Państwowej Straży Pożarnej,
d)
kandydatów w przypadku przedterminowego mianowania w korpusie oficerów młodszych Policji
i korpusie oficerów starszych Policji, korpusie oficerów Straży Granicznej i korpusie
oficerów Służby Ochrony Państwa oraz przedterminowego nadania stopnia w korpusie oficerów
Państwowej Straży Pożarnej,
e)
kandydatów do wyróżnienia, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, orderami
i odznaczeniami, o których mowa w ustawie z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach ,
f)
kandydatów do oddelegowania do wykonywania zadań w Biurze Nadzoru Wewnętrznego, a
także funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków
Państwowej Straży Pożarnej w trakcie tego oddelegowania
- w zakresie przebiegu służby lub dawania rękojmi należytego wykonywania zadań;
3)
ujawnianie i monitorowanie zachowań naruszających zasady etyki zawodowej funkcjonariuszy
Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży
Pożarnej;
4)
ujawnianie i analizowanie nieprawidłowości zaistniałych w związku z prowadzonymi czynnościami
wyjaśniającymi i postępowaniami dyscyplinarnymi w Policji, Straży Granicznej, Służbie
Ochrony Państwa oraz Państwowej Straży Pożarnej;
5)
analizowanie informacji dotyczących naruszeń prawa przez podmioty nadzorowane;
6)
analizowanie i ocenianie czynności operacyjno-rozpoznawczych prowadzonych w Policji,
Straży Granicznej i Służbie Ochrony Państwa oraz ujawnianie nieprawidłowości w tym
obszarze w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji prokuratury i sądu;
7)
rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie popełnianych przez funkcjonariuszy Policji,
Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażaków Państwowej Straży Pożarnej,
a także pracowników zatrudnionych w tych służbach umyślnych, ściganych z oskarżenia
publicznego przestępstw oraz przestępstw skarbowych;
8)
ocenianie realizacji zadań przez Biuro Spraw Wewnętrznych Policji i Biuro Spraw Wewnętrznych
Straży Granicznej;
9)
ocenianie prawidłowości realizacji postępowań sprawdzających oraz kontrolnych postępowań
sprawdzających przeprowadzanych przez Policję, Straż Graniczną, Służbę Ochrony Państwa
oraz Państwową Straż Pożarną wobec własnych funkcjonariuszy, strażaków i pracowników
w rozumieniu ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
10)
ocenianie realizacji obowiązku składania oświadczeń o stanie majątkowym przez funkcjonariuszy
Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa, strażaków Państwowej Straży Pożarnej
oraz pracowników zatrudnionych w tych służbach, a także ich analizy przez właściwych
przełożonych w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
11)
analizowanie i ocenianie gromadzenia i przetwarzania danych osobowych przez Policję,
Straż Graniczną, Służbę Ochrony Państwa i Państwową Straż Pożarną oraz ujawnianie
nieprawidłowości w tym zakresie;
12)
ocenianie realizacji uprawnienia w zakresie zezwalania przez Komendanta Głównego Policji,
Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz Komendanta Służby Ochrony Państwa na udzielenie
wiadomości stanowiącej informację niejawną uprawnionym podmiotom.
Art. 11b.
1.
Inspektora Nadzoru Wewnętrznego powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych.
2.
Zastępcę Inspektora Nadzoru Wewnętrznego powołuje i odwołuje minister właściwy do
spraw wewnętrznych na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.
3.
Powoływanym Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego i zastępcy Inspektora Nadzoru Wewnętrznego
minister właściwy do spraw wewnętrznych ustala wynagrodzenie, a w przypadku oddelegowania
na te stanowiska funkcjonariusza zalicza, do celów obliczenia uposażenia i innych
należności pieniężnych przysługujących w trakcie oddelegowania, stanowisko służbowe
do odpowiedniej grupy zaszeregowania oraz ustala stopień etatowy, stosownie do zaszeregowania
stanowiska służbowego, i ustala wysokość należnych dodatków do uposażenia.
4.
Regulamin organizacyjny Biura ustala, w drodze zarządzenia, minister właściwy do spraw
wewnętrznych.
Art. 11c.
Inspektorem Nadzoru Wewnętrznego lub zastępcą Inspektora Nadzoru Wewnętrznego może
być osoba, która:
1)
posiada wyłącznie obywatelstwo polskie;
2)
korzysta z pełni praw publicznych;
3)
jest nieskazitelnego charakteru;
4)
ze względu na posiadane kwalifikacje i praktykę zawodową daje rękojmię należytego
wykonywania zadań;
5)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe;
6)
spełnia wymagania określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych w zakresie
dostępu do informacji niejawnych o klauzuli „ściśle tajne”;
7)
posiada wyższe wykształcenie;
8)
nie pełniła służby zawodowej, nie pracowała i nie była współpracownikiem organów bezpieczeństwa
państwa, wymienionych w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, ani też nie była sędzią, który orzekając uchybił godności urzędu, sprzeniewierzając
się niezawisłości sędziowskiej.
Art. 11d.
1.
Odwołanie Inspektora Nadzoru Wewnętrznego albo zastępcy Inspektora Nadzoru Wewnętrznego
z zajmowanego stanowiska następuje w przypadku:
1)
rezygnacji z zajmowanego stanowiska;
2)
zrzeczenia się obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa;
3)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo popełnione umyślnie ścigane z oskarżenia
publicznego lub przestępstwo skarbowe;
4)
utraty predyspozycji niezbędnych do zajmowania stanowiska;
5)
wykonywania czynności lub zajęć pozostających w kolizji z pełnionymi obowiązkami lub
podważających zaufanie do jego niezależności bądź bezstronności.
2.
Odwołanie Inspektora Nadzoru Wewnętrznego albo zastępcy Inspektora Nadzoru Wewnętrznego
może nastąpić w przypadku niewykonywania obowiązków z powodu choroby trwającej nieprzerwanie
ponad 3 miesiące.
Art. 11e.
1.
W przypadku odwołania Inspektora Nadzoru Wewnętrznego lub czasowej niemożności sprawowania
przez niego funkcji minister właściwy do spraw wewnętrznych może powierzyć pełnienie
obowiązków Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, na czas nie dłuższy niż 3 miesiące, zastępcy
Inspektora Nadzoru Wewnętrznego lub innej osobie.
2.
Wobec innej osoby, o której mowa w ust. 1, przepis art. 11c stosuje się odpowiednio.
Art. 11f.
1.
Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego przysługują kompetencje dyrektora generalnego urzędu
określone w art. 25 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej wyłącznie w zakresie prawa pracy wobec osób zatrudnionych w Biurze i gospodarowania
składnikami rzeczowymi majątku ruchomego użytkowanymi przez Biuro.
2.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego gospodaruje:
1)
funduszem operacyjnym, o którym mowa w art. 11z ust. 5;
2)
składnikami majątkowymi uzyskanymi w trybie art. 11s ust. 2 i art. 11z ust. 5.
Art. 11g.
1.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego wykonuje swoje zadania przy pomocy Biura, które jest
komórką organizacyjną wyodrębnioną w tym celu w urzędzie obsługującym ministra właściwego
do spraw wewnętrznych. Działalnością Biura kieruje Inspektor Nadzoru Wewnętrznego.
2.
W skład Biura wchodzą funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony
Państwa oddelegowani do wykonywania zadań w Biurze, zwani dalej „inspektorami Biura”.
3.
Do Biura mogą zostać oddelegowani, w celu wspomagania inspektorów Biura przy wykonywaniu
ich zadań, strażacy Państwowej Straży Pożarnej, zwani dalej „ekspertami Biura”.
4.
Decyzje o oddelegowaniu, o którym mowa w ust. 2 i 3, i odwołaniu z niego wydaje minister
właściwy do spraw wewnętrznych.
5.
Oddelegowanie następuje na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, po wyrażeniu zgody
na oddelegowanie przez funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Służby Ochrony
Państwa i strażaków Państwowej Straży Pożarnej oraz po zaopiniowaniu wniosku odpowiednio
przez Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta
Służby Ochrony Państwa albo Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, który
zwalnia oddelegowywanego z zajmowanego stanowiska służbowego, przenosi do dyspozycji,
jeżeli jest to wymagane, i pozostawia na zaopatrzeniu wskazanego organu macierzystej
formacji.
6.
Odwołanie z oddelegowania może nastąpić w każdym czasie, na wniosek Inspektora Nadzoru
Wewnętrznego, po poinformowaniu o tym wniosku odpowiednio Komendanta Głównego Policji,
Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej
albo Komendanta Służby Ochrony Państwa, lub na wniosek odpowiednio Komendanta Głównego
Policji, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Państwowej Straży
Pożarnej albo Komendanta Służby Ochrony Państwa, po zaopiniowaniu wniosku przez Inspektora
Nadzoru Wewnętrznego.
7.
W decyzji o oddelegowaniu określa się termin oddelegowania, zalicza się, do celów
obliczenia uposażenia i innych należności pieniężnych przysługujących w trakcie oddelegowania,
stanowisko służbowe do odpowiedniej grupy zaszeregowania oraz ustala się stopień etatowy,
stosownie do zaszeregowania stanowiska służbowego, i ustala wysokość należnych dodatków
do uposażenia.
8.
Inspektorom Biura w okresie oddelegowania do Biura przysługują uprawnienia wynikające
z przepisów niniejszej ustawy.
9.
Inspektorom Biura oraz ekspertom Biura może zostać przyznany przez ministra właściwego
do spraw wewnętrznych, na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, dodatek specjalny
na okres oddelegowania do Biura w wysokości do:
1)
75% kwoty bazowej - dla inspektorów Biura;
2)
50% kwoty bazowej - dla ekspertów Biura.
10.
Przy obliczaniu wysokości dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 9, stosuje się
kwotę bazową dla funkcjonariuszy, określoną w ustawie budżetowej.
11.
Inspektor Biura oraz ekspert Biura zachowują prawo do dodatku specjalnego przez okres
3 miesięcy po zakończeniu tego oddelegowania, pod warunkiem że w czasie oddelegowania
do Biura realizował zadania łącznie przez okres co najmniej 12 miesięcy.
12.
Funkcjonariuszom Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz strażakom
Państwowej Straży Pożarnej oddelegowanym do Biura wypłacane są w urzędzie obsługującym
ministra właściwego do spraw wewnętrznych uposażenie, nagroda roczna za okres oddelegowania
i nagrody uznaniowe. Pozostałe należności i świadczenia wypłacane są przez macierzystą
formację.
13.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może przyznać nagrody uznaniowe inspektorom
Biura oraz ekspertom Biura.
Art. 11h.
W Biurze mogą zostać zatrudnieni pracownicy, których wiedza i doświadczenie mogą przyczynić
się do realizacji zadań Biura.
Art. 11i.
W okresie oddelegowania do Biura inspektorzy Biura oraz eksperci Biura podlegają Inspektorowi
Nadzoru Wewnętrznego.
Art. 11ia.
Obowiązku doręczenia korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego
doręczenia elektronicznego albo publicznej usługi hybrydowej, o których mowa w ustawie z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych , nie stosuje się:
1)
w sprawach osobowych inspektorów Biura i ekspertów Biura oraz pracowników zatrudnionych
w Biurze;
2)
w sprawach osobowych byłych inspektorów Biura i ekspertów Biura oraz byłych pracowników
Biura;
3)
jeżeli doręczenie korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego
doręczenia elektronicznego albo publicznej usługi hybrydowej mogłoby istotnie utrudniać
lub uniemożliwić realizację zadań Biura.
Art. 11j.
1.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego jest uprawniony do:
1)
bezpośredniego zlecania wykonania określonych czynności, w tym również w trybie czynności
operacyjno-rozpoznawczych, Komendantowi Biura Spraw Wewnętrznych Policji, zwanemu
dalej „Komendantem BSWP”, i Komendantowi Biura Spraw Wewnętrznych Straży Granicznej,
zwanemu dalej „Komendantem BSWSG”, oraz żądania od nich informacji na temat wyników
tych czynności, w uzasadnionych przypadkach z wyłączeniem informowania przełożonych
służbowych kierowników tych jednostek organizacyjnych, a także Komendantowi Służby
Ochrony Państwa;
2)
bezpośredniego żądania od Komendanta BSWP, Komendanta BSWSG i Komendanta Służby Ochrony
Państwa informacji dotyczących wyników czynności operacyjno-rozpoznawczych prowadzonych
wobec podmiotów nadzorowanych oraz wobec zachodzących w tych podmiotach zjawisk i
zdarzeń;
3)
bezpośredniego zlecania Komendantowi BSWP, Komendantowi BSWSG i Komendantowi Służby
Ochrony Państwa dokonywania sprawdzeń kandydatów, o których mowa w art. 11a ust. 3
pkt 2;
4)
powoływania zespołów zadaniowych złożonych z funkcjonariuszy podmiotów nadzorowanych
oraz pracowników zatrudnionych w tych podmiotach, za zgodą ich przełożonych, określając
ich skład, zadania, organizację i tryb pracy;
5)
zlecania wykonania ekspertyz związanych z realizacją zadań Biura;
6)
przetwarzania informacji, w tym danych osobowych, w ramach realizowanych kompetencji
nadzorczych w konkretnych sprawach;
7)
uzyskania dostępu do materiałów uzyskanych w wyniku prowadzonych czynności operacyjno-rozpoznawczych
Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa, w celu analizy i oceny prowadzonych
form czynności operacyjno-rozpoznawczych, z zachowaniem ograniczeń wynikających z
przepisów odpowiednio art. 20b ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, art. 9d ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej lub art. 67 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa;
8)
uzyskania dostępu do materiałów postępowań sprawdzających i kontrolnych postępowań
sprawdzających przeprowadzanych przez Policję, Straż Graniczną, Służbę Ochrony Państwa
oraz Państwową Straż Pożarną wobec własnych funkcjonariuszy, strażaków i pracowników
w rozumieniu ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych w zakresie, w jakim nie narusza to kompetencji Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
9)
uzyskania dostępu do materiałów z prowadzonych przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego
kontroli, o których mowa w art. 12 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych, postępowań sprawdzających oraz kontrolnych postępowań sprawdzających, przeprowadzanych
przez Policję, Straż Graniczną, Służbę Ochrony Państwa oraz Państwową Straż Pożarną
wobec własnych funkcjonariuszy, strażaków i pracowników;
10)
uzyskania dostępu do oświadczeń o stanie majątkowym składanych przez funkcjonariuszy
Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa, strażaków Państwowej Straży Pożarnej
oraz pracowników zatrudnionych w tych służbach, a także materiałów sporządzonych w
wyniku ich analizy przez właściwych przełożonych w zakresie, w jakim nie narusza to
kompetencji Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
2.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego jest obowiązany niezwłocznie przedstawiać ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych informacje i materiały mogące mieć istotne znaczenie
dla sprawowania nadzoru, o którym mowa w art. 1b.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych może w każdym czasie żądać informacji i materiałów
z realizacji zadań przez Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.
4.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego przedstawia corocznie do dnia 31 marca ministrowi właściwemu
do spraw wewnętrznych informację o działalności Biura.
5.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego określa metody i formy wykonywania zadań przez inspektorów
Biura i ekspertów Biura w zakresie nieobjętym innymi przepisami wydanymi na podstawie
ustawy.
6.
Do czynności operacyjno-rozpoznawczych w zakresie nieobjętym przepisami wydanymi na
podstawie niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
Art. 11k.
1.
Inspektorzy Biura otrzymują na czas pełnienia służby w Biurze wkładkę do legitymacji
służbowej.
2.
Do wkładki do legitymacji służbowej wpisuje się imię i nazwisko inspektora Biura oraz
numer legitymacji służbowej. Wkładka zawiera także datę, podpis i pieczęć Inspektora
Nadzoru Wewnętrznego oraz pouczenie o treści „Okazicielowi niniejszego dokumentu polecam
udzielić wszelkiej pomocy przy wykonywaniu czynności służbowych prowadzonych przez
inspektora Biura Nadzoru Wewnętrznego”.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wkładki
do legitymacji służbowej inspektora Biura, mając na względzie zapewnienie właściwej
identyfikacji inspektorów Biura.
Art. 11l.
1.
W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 11a ust. 3, inspektorzy Biura mają
prawo:
1)
legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;
2)
obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu zdarzeń w miejscach
publicznych i dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom;
3)
żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej
i samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie
użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i przedsiębiorcy są obowiązani,
w zakresie swojego działania, do udzielenia tej pomocy w zakresie obowiązujących przepisów
prawa;
4)
zwracania się o niezbędną pomoc do innych przedsiębiorców i organizacji społecznych,
jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej
pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa;
5)
swobodnego wstępu i poruszania się po terenie podmiotu nadzorowanego bez obowiązku
uzyskiwania przepustki;
6)
dostępu do danych oraz wglądu do dokumentów dotyczących działalności podmiotu nadzorowanego,
pobierania za pokwitowaniem oraz zabezpieczania dokumentów, z zachowaniem przepisów
o tajemnicy prawnie chronionej i przepisów o ochronie informacji niejawnych;
7)
sporządzania, a w razie potrzeby żądania sporządzenia niezbędnych kopii, odpisów lub
wyciągów z dokumentów oraz zestawień lub obliczeń;
8)
przetwarzania danych osobowych w zakresie niezbędnym do realizacji zadań;
9)
żądania złożenia ustnych lub pisemnych wyjaśnień.
2.
Czynności wymienione w ust. 1 powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej naruszający
dobra osobiste osoby, wobec której zostają podjęte.
3.
Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przysługuje zażalenie
do miejscowo właściwego prokuratora.
4.
Zgromadzone zapisy obrazu i dźwięku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, niezawierające
dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego, postępowania w sprawach o
wykroczenia albo postępowania dyscyplinarnego lub mogących być wykorzystanymi w postępowaniu
w ramach czynności wyjaśniających albo dowodów mających znaczenie dla toczących się
takich postępowań, Biuro przechowuje przez okres co najmniej 30 dni, nie dłużej jednak
niż 60 dni od dnia zarejestrowania, a następnie komisyjnie je niszczy.
5.
Przy wykonywaniu uprawnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, przepisy określające
sposób ich realizacji, wydane na podstawie art. 15 ust. 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, stosuje się odpowiednio.
Art. 11m.
Zadania, o których mowa w art. 11a ust. 3 pkt 7, mogą być realizowane w formie czynności
operacyjno-rozpoznawczych.
Art. 11n.
12)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 8 ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2600 oraz z 2023 r. poz. 403), która weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.; ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1860); wszedł w życie z dniem 14 grudnia 2023 r..
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez Biuro w
stosunku do funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz
strażaków Państwowej Straży Pożarnej, a także pracowników zatrudnionych w tych służbach,
w celu zapobieżenia, wykrycia, ustalenia sprawców, a także uzyskania i utrwalenia
dowodów, ściganych z oskarżenia publicznego, umyślnych przestępstw określonych w art. 228 § 1 i 3-6, art. 229 § 1 i 3-5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 231 § 2,
art. 245, art. 246, art. 258, art. 269 oraz art. 299 § 1, 2, 5 i 6 ustawy z dnia 6
czerwca 1997 r. - Kodeks karny , zwanej dalej „Kodeksem karnym”, gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo będą
nieprzydatne, Sąd Okręgowy w Warszawie może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę
operacyjną, na pisemny wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, złożony po uzyskaniu
pisemnej zgody Pierwszego Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami uzasadniającymi
potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.
33)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2..
W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować utratę informacji
lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego
może zarządzić, po uzyskaniu pisemnej zgody Pierwszego Zastępcy Prokuratora Generalnego
Prokuratora Krajowego, kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie do Sądu Okręgowego
w Warszawie z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia
przez sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej, Inspektor
Nadzoru Wewnętrznego wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz dokonuje protokolarnego,
komisyjnego zniszczenia materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania.
4.
W przypadku potrzeby zarządzenia kontroli operacyjnej wobec osoby podejrzanej lub
oskarżonego, we wniosku Inspektora Nadzoru Wewnętrznego o zarządzenie kontroli operacyjnej
zamieszcza się informację o toczącym się wobec tej osoby postępowaniu.
5.
Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na:
1)
uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków technicznych,
w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;
2)
uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków transportu
lub miejsc innych niż miejsca publiczne;
3)
uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji prowadzonej za
pomocą środków komunikacji elektronicznej;
4)
uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych w informatycznych nośnikach danych, telekomunikacyjnych
urządzeniach końcowych, systemach informatycznych i teleinformatycznych;
5)
uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.
6.
Wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego o zarządzenie przez Sąd Okręgowy w Warszawie
kontroli operacyjnej powinien zawierać w szczególności:
1)
numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;
2)
opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej;
3)
okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej
bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;
4)
dane osoby lub inne dane, pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,
wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu
jej stosowania;
5)
cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej, o której mowa w ust. 5.
73)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2..
Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd Okręgowy
w Warszawie może, na pisemny wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, złożony po uzyskaniu
pisemnej zgody Pierwszego Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego,
na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu
kontroli operacyjnej, jeżeli nie ustały przyczyny tej kontroli.
83)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2..
W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się
nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo ustalenia
sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, Sąd Okręgowy w Warszawie, na pisemny wniosek
Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Pierwszego Zastępcy
Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego, może, również po upływie okresów, o
których mowa w ust. 7, wydawać kolejne postanowienia o przedłużeniu kontroli operacyjnej
na następujące po sobie okresy, których łączna długość nie może przekraczać 12 miesięcy.
9.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego może upoważnić swojego zastępcę do składania wniosków,
o których mowa w ust. 1, 3, 7 i 8, lub do zarządzania kontroli operacyjnej w trybie
ust. 3.
10.
Do wniosków, o których mowa w ust. 3, 7 i 8, stosuje się odpowiednio ust. 2 i 6. Sąd
Okręgowy w Warszawie przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 3, 7 i
8, zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi
podczas stosowania kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.
11.
Wnioski, o których mowa w ust. 1, 3, 4, 7 i 8, sąd rozpoznaje jednoosobowo, przy czym
czynności sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków powinny być realizowane w warunkach
przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych
oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego , zwanej dalej „Kodeksem postępowania karnego”. W posiedzeniu sądu może wziąć udział
wyłącznie prokurator i przedstawiciel Inspektora Nadzoru Wewnętrznego wnioskującego
o zarządzenie kontroli operacyjnej.
12.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi
drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych
i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez Biuro kontroli operacyjnej.
13.
Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikroprzedsiębiorcą lub małym
przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez Biuro
kontroli operacyjnej stosownie do posiadanej infrastruktury.
14.
Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,
najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.
153)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2..
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego informuje Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego
Prokuratora Krajowego o wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego
żądanie również o przebiegu tej kontroli.
163)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2..
W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub
mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Inspektor Nadzoru Wewnętrznego
przekazuje Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu wszystkie
materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej. W postępowaniu przed
sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.
17.
W przypadku gdy materiały, o których mowa w ust. 16:
1)
zawierają informacje, o których mowa w art. 178 Kodeksu postępowania karnego, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego zarządza ich niezwłoczne, komisyjne i protokolarne
zniszczenie;
23)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2.)
mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego, albo informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji,
o których mowa w art. 180 § 2 Kodeksu postępowania karnego, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego przekazuje Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego
Prokuratorowi Krajowemu te materiały.
18.
W przypadku, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego
Prokurator Krajowy niezwłocznie po otrzymaniu materiałów kieruje je do Sądu Okręgowego
w Warszawie wraz z wnioskiem o:4)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako
druga w odnośniku 2.
1)
stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o których mowa
w ust. 17 pkt 2;
2)
dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów zawierających informacje
stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w
art. 180 § 2 Kodeksu postępowania karnego, nieobjęte zakazami, określonymi w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu postępowania karnego z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.
193)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2..
Sąd Okręgowy w Warszawie, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Pierwszego Zastępcę
Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego, wydaje postanowienie o dopuszczeniu
do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów, o których mowa w ust. 18 pkt 2,
gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być
ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza niezwłoczne zniszczenie materiałów,
których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.
203)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2..
Na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania
w postępowaniu karnym materiałów, o których mowa w ust. 18 pkt 2, Pierwszemu Zastępcy
Prokuratora Generalnego Prokuratorowi Krajowemu przysługuje zażalenie. Do zażalenia
stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
213)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2..
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego jest obowiązany do wykonania zarządzenia Sądu Okręgowego
w Warszawie o zniszczeniu materiałów, o którym mowa w ust. 19, oraz niezwłocznego,
komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu
karnym jest niedopuszczalne. Inspektor Nadzoru Wewnętrznego niezwłocznie informuje
Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego o zniszczeniu tych
materiałów.
22.
Osobie, wobec której kontrola operacyjna była stosowana, nie udostępnia się materiałów
zgromadzonych podczas trwania tej kontroli. Przepis nie narusza uprawnień wynikających
z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.
233)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2..
Sąd Okręgowy w Warszawie, Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator Krajowy
i Inspektor Nadzoru Wewnętrznego prowadzą rejestry postanowień, pisemnych zgód, wniosków
i zarządzeń dotyczących kontroli operacyjnej.
24.
Rejestry, o których mowa w ust. 23, prowadzi się w formie elektronicznej, z zachowaniem
przepisów o ochronie informacji niejawnych.
25.
Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały niezawierające dowodów
pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub dowodów mających znaczenie dla
toczącego się postępowania karnego podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu i komisyjnemu
zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Inspektor Nadzoru Wewnętrznego.
263)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2..
O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa
w ust. 25, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania
Pierwszego Zastępcę Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego.
27.
Na postanowienia sądu, o których mowa w:
1)
ust. 1, 3, 7 i 8 - przysługuje zażalenie Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego;
23)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2.)
ust. 3 - przysługuje zażalenie Pierwszemu Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratorowi
Krajowemu.
Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
28.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,
ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji,
określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokumentowania kontroli operacyjnej oraz
przechowywania i przekazywania wniosków i zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania
oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli,
a także wzory stosowanych druków i rejestrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego
charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.
29.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia corocznie Sejmowi i Senatowi informację
o działalności określonej w ust. 1-28, łącznie z informacjami o działalności określonej
w art. 19 ust. 1-21 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, w tym informacje i dane, o których mowa w art. 11p ust. 1 niniejszej ustawy oraz
art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Informacja powinna być przedstawiona Sejmowi i Senatowi do dnia 30 czerwca roku
następnego po roku nią objętym.
Art. 11o.
1.
W sprawach o przestępstwa określone w art. 11n ust. 1 czynności operacyjno-rozpoznawcze
zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej wiarygodnych informacji o przestępstwie
oraz ustalenia sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa mogą polegać na dokonaniu
w sposób niejawny nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa,
ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi
obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.
2.
Czynności operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w ust. 1, mogą polegać także na
złożeniu propozycji nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa,
ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi
obrót są zabronione, a także przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej.
3.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego lub upoważniony przez niego zastępca może zarządzić,
na czas określony, czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, po uzyskaniu pisemnej zgody
Prokuratora Okręgowego w Warszawie, którego na bieżąco informuje o wynikach przeprowadzonych
czynności. Prokurator może zarządzić zaniechanie czynności w każdym czasie.
4.
Przed wydaniem pisemnej zgody prokurator, o którym mowa w ust. 3, zapoznaje się z
materiałami uzasadniającymi przeprowadzenie czynności, o których mowa w ust. 1 i 2.
5.
Czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, zarządza się na czas nie dłuższy niż 3 miesiące.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego może, po uzyskaniu pisemnej zgody prokuratora, o którym
mowa w ust. 3, jednorazowo przedłużyć stosowanie czynności na czas nie dłuższy niż
kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny ich zarządzenia. Przepis ust. 4 stosuje
się odpowiednio.
6.
W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania czynności, o których mowa w ust.
1 i 2, pojawią się nowe okoliczności istotne dla sprawdzenia uzyskanych wcześniej
wiarygodnych informacji o przestępstwie oraz ustalenia sprawców i uzyskania dowodów
przestępstwa, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego może, po uzyskaniu pisemnej zgody prokuratora,
o którym mowa w ust. 3, zarządzić kontynuowanie czynności przez czas oznaczony również
po upływie okresów, o których mowa w ust. 5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
7.
Czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być niejawnie rejestrowane za pomocą
urządzeń służących do rejestracji obrazu lub dźwięku.
8.
W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub
mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Inspektor Nadzoru Wewnętrznego
przekazuje prokuratorowi, o którym mowa w ust. 3, wszystkie materiały zgromadzone
podczas stosowania czynności, o których mowa w ust. 1 i 2. W postępowaniu przed sądem,
w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.
9.
Zgromadzone podczas stosowania czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, materiały niezawierające
dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub dowodów mających znaczenie
dla toczącego się postępowania karnego podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu i komisyjnemu
zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Inspektor Nadzoru Wewnętrznego.
10.
O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa
w ust. 9, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania
prokuratora, o którym mowa w ust. 3.
11.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,
określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności,
o których mowa w ust. 1 i 2, a także przekazywania, przetwarzania i niszczenia materiałów
uzyskanych podczas stosowania tych czynności oraz wzory stosowanych druków i rejestrów,
uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i
uzyskanych materiałów.
Art. 11p.
1.
Jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia przestępstwom określonym w art.
11n ust. 1 lub ich wykrycia, ustalenia ich sprawców, uzyskania i utrwalenia dowodów,
a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących
z tych przestępstw albo ich równowartości, Biuro może korzystać z informacji:
1)
stanowiących tajemnicę skarbową, przetwarzanych przez organy administracji rządowej
i samorządu terytorialnego;
2)
stanowiących tajemnicę zawodową, o której mowa w art. 9e ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych ;
3)
stanowiących tajemnicę bankową, o której mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe ;
4)
stanowiących dane indywidualne, o których mowa w art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych ;
5)
stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych ;
6)
stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
funduszami inwestycyjnymi ;
7)
stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi ;
8)
stanowiących tajemnicę w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej ;
9)
stanowiących tajemnicę w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych ;
10)
stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym ;
11)
stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. o finansowaniu społecznościowym dla przedsięwzięć gospodarczych
i pomocy kredytobiorcom .
2.
Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, oraz informacje związane z przekazywaniem
tych informacji i danych podlegają ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie
informacji niejawnych i mogą być udostępniane jedynie inspektorom Biura prowadzącym
czynności w danej sprawie i ich przełożonym, uprawnionym do sprawowania nadzoru nad
prowadzonymi przez nich w tej sprawie czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi. Akta
zawierające te informacje i dane udostępnia się ponadto wyłącznie sądom i prokuratorom,
jeżeli następuje to w celu ścigania karnego.
3.
Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się nieodpłatnie na podstawie
postanowienia wydanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie na pisemny wniosek Inspektora
Nadzoru Wewnętrznego lub upoważnionego przez niego zastępcy.
4.
Informacje i dane, o których mowa w ust. 1:
1)
dotyczące dokumentacji związanej z nadaniem NIP oraz aktualizowaniem danych zawartych
w zgłoszeniach identyfikacyjnych, określonej w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji
podatników i płatników ,
2)
zawarte w aktach niezawierających informacji, o których mowa w art. 182 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ,
3)
dotyczące zawarcia z osobą fizyczną, prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej umowy o wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, lub czynności, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, umożliwiające weryfikację zawarcia takich umów i czasu ich obowiązywania,
4)
dotyczące objęcia osoby fizycznej ubezpieczeniem społecznym i zwaloryzowanej wysokości
składek na ubezpieczenie emerytalne osoby fizycznej, a także dane płatnika składek,
o których mowa w art. 40, art. 45 i art. 50 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
społecznych,
5)
niezbędne do ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna, a także podmiot nieposiadający
osobowości prawnej dokonywała transakcji dotyczących towarów giełdowych, o których
mowa w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
6)
niezbędne do ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna, a także podmiot nieposiadający
osobowości prawnej, jest uczestnikiem funduszu inwestycyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
funduszami inwestycyjnymi,
7)
dotyczące ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna, a także podmiot nieposiadający
osobowości prawnej jest stroną umowy dotyczącej obrotu instrumentami finansowymi,
o której mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,
8)
dotyczące ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna, a także podmiot nieposiadający
osobowości prawnej jest ubezpieczającym, ubezpieczonym lub uprawnionym z umowy ubezpieczenia
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej,
9)
dotyczące ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna, a także podmiot nieposiadający
osobowości prawnej jest klientem usługi finansowania społecznościowego, o której mowa
w art. 2 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1503
z dnia 7 października 2020 r. w sprawie europejskich dostawców usług finansowania
społecznościowego dla przedsięwzięć gospodarczych oraz zmieniającego rozporządzenie
(UE) 2017/1129 i dyrektywę (UE) 2019/1937
- udostępnia się nieodpłatnie, w formie pisemnej lub za pomocą środków komunikacji
elektronicznej, na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego lub upoważnionego przez
niego zastępcy.
5.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, powinien zawierać:
1)
numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został ustalony;
2)
opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej;
3)
okoliczności uzasadniające potrzebę udostępnienia informacji i danych;
4)
wskazanie podmiotu, którego informacje i dane dotyczą;
5)
podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji i danych;
6)
rodzaj i zakres informacji i danych.
6.
Wniosek, o którym mowa w ust. 4, powinien zawierać informacje określone w ust. 5 pkt
1, 2 i 4-6.
7.
Po rozpatrzeniu wniosku, o którym mowa w ust. 3, Sąd Okręgowy w Warszawie, w drodze
postanowienia, wyraża zgodę na udostępnienie informacji i danych wskazanego podmiotu,
określając ich rodzaj i zakres, podmiot zobowiązany do ich udostępnienia oraz Inspektora
Nadzoru Wewnętrznego uprawnionego do zwrócenia się o przekazanie informacji i danych
albo odmawia udzielenia zgody na udostępnienie informacji i danych. Przepis art. 11n
ust. 11 stosuje się odpowiednio.
8.
Na postanowienie sądu, o którym mowa w ust. 7, przysługuje zażalenie Inspektorowi
Nadzoru Wewnętrznego.
9.
Uprawniony przez sąd Inspektor Nadzoru Wewnętrznego pisemnie informuje podmiot zobowiązany
do udostępnienia informacji i danych o rodzaju i zakresie informacji i danych, które
mają być udostępnione, podmiocie, którego informacje i dane dotyczą, oraz o osobie
inspektora Biura upoważnionego do ich odbioru.
10.
W terminie do 90 dni od dnia przekazania informacji i danych, o których mowa w ust.
1, Biuro informuje podmiot, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, o postanowieniu sądu wyrażającym
zgodę na udostępnienie informacji i danych.
113)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2..
Sąd Okręgowy w Warszawie, na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, złożony po uzyskaniu
pisemnej zgody Pierwszego Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego,
może zawiesić, w drodze postanowienia, na czas oznaczony, z możliwością dalszego przedłużania,
obowiązek, o którym mowa w ust. 10, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że poinformowanie
podmiotu, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, może zaszkodzić wynikom podjętych czynności
operacyjno-rozpoznawczych. Przepis art. 11n ust. 11 stosuje się odpowiednio.
12.
Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 10 lub 11, zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze,
podmiot wskazany w ust. 5 pkt 4 jest powiadamiany o postanowieniu sądu o udostępnieniu
informacji i danych przez prokuratora lub, na jego polecenie, przez Biuro przed zamknięciem
postępowania przygotowawczego albo niezwłocznie po jego umorzeniu.
13.
Jeżeli informacje i dane, o których mowa w ust. 1, nie dostarczyły podstaw do wszczęcia
postępowania przygotowawczego, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego zawiadamia o tym podmiot,
który informacje i dane przekazał.
14.
Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone naruszeniem przepisów ust.
2 na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny .
Art. 11q.
Jeżeli informacje i materiały uzyskane przez Biuro dostatecznie uzasadniają podejrzenie
popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, wykroczenia lub wykroczenia
skarbowego albo potwierdzają jego popełnienie, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego zawiadamia
organ właściwy dla ścigania sprawcy.
Art. 11r.
1.
Inspektor Biura, realizując zadania, o których mowa w art. 11a ust. 3 pkt 7, może:
1)
użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, 2, 13, 18 i 19 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu
bezpośredniego i broni palnej , w przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-3, 10 i 12-14 tej ustawy, lub wykorzystać
te środki;
2)
użyć broni palnej w przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a-c, pkt 2, 3 i pkt 4 lit. a i b ustawy z dnia 24 maja 2013 r.
o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, lub ją wykorzystać w przypadkach, o których mowa w art. 47 pkt 1-6 tej ustawy.
2.
Użycie i wykorzystanie przez inspektora Biura środków przymusu bezpośredniego i broni
palnej oraz dokumentowanie tego użycia i wykorzystania następuje na zasadach określonych
w ustawie, o której mowa w ust. 1.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposoby
ewidencjonowania, wymogi przechowywania w Biurze broni, amunicji i środków przymusu
bezpośredniego oraz tryb ich pobierania, mając na względzie potrzebę właściwego zabezpieczenia
tej broni, amunicji i środków oraz uniemożliwienie dostępu do nich osobom nieuprawnionym.
Art. 11s.
1.
Uzbrojenie i wyposażenie, w tym osobiste i ochronne, wskazane przez Inspektora Nadzoru
Wewnętrznego w zakresie i na czas niezbędny do wykonywania czynności służbowych przez
inspektora Biura zapewnia służba, z której został on oddelegowany do Biura.
2.
Organy i jednostki organizacyjne podległe lub nadzorowane przez ministra właściwego
do spraw wewnętrznych są obowiązane, na wniosek Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, udostępnić
lub przekazać nieodpłatnie składniki rzeczowe majątku ruchomego, w tym urządzenia
i środki techniczne niezbędne do wykonywania zadań, o których mowa w art. 11a ust.
3.
3.
Udostępnienie lub przekazanie składników, o których mowa w ust. 2, następuje w terminie
7 dni od dnia przekazania wniosku Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób i
tryb przekazywania składników rzeczowych majątku ruchomego, o których mowa w ust.
2, mając na względzie zapewnienie sprawnego przekazywania tych składników.
Art. 11t.
1.
W celu realizacji zadań określonych w art. 11a ust. 3 oraz w zakresie niezbędnym do
realizacji tych zadań Inspektor Nadzoru Wewnętrznego może:
1)
uzyskiwać informacje, w tym dane osobowe, gromadzić je, sprawdzać oraz przetwarzać,
w tym również informacje niejawne oraz informacje uzyskane lub przetwarzane przez
organy innych państw, przez Międzynarodową Organizację Policji Kryminalnych - Interpol
i Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol),
2)
korzystać z danych o osobie, w tym również w formie zapisu elektronicznego, uzyskanych
przez inne organy, służby i instytucje państwowe w wyniku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych
oraz przetwarzać je,
3)
uzyskiwać, gromadzić i przetwarzać informacje, w tym dane osobowe, ze zbiorów i rejestrów
prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez organy władzy publicznej, w tym
również ze zbiorów i rejestrów, w których przetwarza się informacje, obejmujące dane
osobowe, uzyskane w wyniku wykonywania przez te organy czynności operacyjno-rozpoznawczych
- bez wiedzy i zgody osób, których dotyczą.
2.
(uchylony)
3.
Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępnia się nieodpłatnie inspektorowi Biura
wskazanemu w imiennym upoważnieniu Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, po okazaniu tego
upoważnienia oraz legitymacji służbowej. Fakt udostępnienia tych danych podlega ochronie
na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.
4.
Upoważnienie, o którym mowa w ust. 3, powinno zawierać: imię i nazwisko inspektora
Biura, numer legitymacji służbowej, wskazanie podmiotu zobowiązanego do przekazania
informacji oraz termin ważności.
5.
Organy władzy publicznej prowadzące zbiory i rejestry, o których mowa w ust. 1 pkt
3, mogą, w drodze decyzji, wyrazić zgodę na udostępnianie za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych
informacji zgromadzonych w zbiorach i rejestrach inspektorom Biura, bez konieczności
składania pisemnych wniosków, jeżeli:
1)
Biuro posiada urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim
celu oraz jakie dane uzyskał;
2)
Biuro posiada zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie
danych niezgodnie z celem ich uzyskania;
3)
jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywania zadań.
6.
Organ uprawniony nie przekazuje informacji lub ogranicza zakres przekazywanych informacji,
jeżeli mogłoby to spowodować ujawnienie danych osoby niebędącej jego funkcjonariuszem,
udzielającej pomocy temu organowi, lub uniemożliwić realizację zadań ustawowych organu
uprawnionego.
7.
Administratorem danych osobowych przetwarzanych przez Biuro jest Inspektor Nadzoru
Wewnętrznego.
8.
Dane osobowe przetwarzane są przez okres niezbędny do realizacji ustawowych zadań
Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.
9.
(uchylony)
10.
Dane osobowe uznane za zbędne można przekształcić w sposób uniemożliwiający przyporządkowanie
poszczególnych informacji osobistych lub rzeczowych do określonej lub możliwej do
zidentyfikowania osoby fizycznej albo w taki sposób, iż przyporządkowanie takie wymagałoby
niewspółmiernych kosztów, czasu lub działań.
11.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb przekazywania
Biuru informacji uzyskanych przez podmioty, o których mowa w ust. 1, wzór imiennego
upoważnienia, o którym mowa w ust. 3, z uwzględnieniem danych niezbędnych do zidentyfikowania
upoważnionego inspektora Biura oraz terminu ważności tego upoważnienia, mając na względzie
zapewnienie bezpieczeństwa przekazywanych danych.
Art. 11u.
1.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych inspektorzy Biura mogą posługiwać
się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących ich oraz środków,
którymi posługują się przy wykonywaniu zadań służbowych.
1a.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych inspektorzy Biura mogą posługiwać
się środkami identyfikacji elektronicznej zawierającymi dane inne niż dane identyfikujące
inspektora Biura.
2.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach przepisy ust. 1 i 1a mogą mieć zastosowanie
do osób, o których mowa w art. 11z ust. 1.
3.
Nie popełnia przestępstwa:
1)
kto poleca sporządzenie lub kieruje sporządzeniem dokumentów lub wydawaniem środków
identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 1, 1a i 2;
2)
kto sporządza dokumenty lub wydaje środki identyfikacji elektronicznej, o których
mowa w ust. 1, 1a i 2;
3)
kto udziela pomocy w sporządzeniu dokumentów lub wydawaniu środków identyfikacji elektronicznej,
o których mowa w ust. 1, 1a i 2;
4)
inspektor Biura lub osoba wymieniona w ust. 2, jeżeli dokumentami lub środkami identyfikacji
elektronicznej, o których mowa w ust. 1, 1a i 2, posługują się przy wykonywaniu czynności
operacyjno-rozpoznawczych;
5)
kto wydaje środki identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 1a, inspektorowi
Biura albo osobom, o których mowa w ust. 2, lub dopuszcza do uwierzytelnienia z wykorzystaniem
takiego środka identyfikacji elektronicznej w swoim systemie identyfikacji elektronicznej.
4.
Organy administracji rządowej i organy samorządu terytorialnego są obowiązane do udzielania
Biuru, w granicach swojej właściwości, niezbędnej pomocy w zakresie wydawania i zabezpieczania
dokumentów, o których mowa w ust. 1 i 2.
Art. 11v.
1.
Udzielenie informacji o prowadzonych czynnościach operacyjno-rozpoznawczych oraz o
stosowanych środkach i metodach ich realizacji może nastąpić:
1)
w przypadku gdy istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa ściganego
z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem tych czynności;
2)
w związku z prowadzoną współpracą z innymi organami, służbami lub instytucjami państwowymi
uprawnionymi do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym także w związku
z prowadzoną współpracą z organami i służbami innych państw w trybie i zakresie określonym
w umowach i porozumieniach międzynarodowych.
2.
Udzielenie informacji o osobie uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych
może nastąpić:
1)
na żądanie sądu lub prokuratora, a wykorzystanie tych informacji może nastąpić tylko
w celu ścigania karnego;
2)
w przypadku gdy ustawa nakłada obowiązek lub umożliwia udzielenie takich informacji
określonemu organowi albo obowiązek taki wynika z umów lub porozumień międzynarodowych,
a także w przypadkach, gdy zatajenie takiej informacji prowadziłoby do zagrożenia
życia lub zdrowia innych osób.
3.
Udzielenie informacji o szczegółowych formach, zasadach i organizacji czynności operacyjno-rozpoznawczych
może nastąpić w szczególnie uzasadnionych przypadkach.
4.
W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 udzielenie informacji
następuje w trybie określonym w art. 9.
Art. 11w.
1.
W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw Biuro może uzyskiwać dane niestanowiące
treści odpowiednio, przekazu telekomunikacyjnego, przesyłki pocztowej albo przekazu
w ramach usługi świadczonej drogą elektroniczną, określone w:
1)
art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne , zwane dalej „danymi telekomunikacyjnymi”,
2)
art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe , zwane dalej „danymi pocztowymi”,
3)
art. 18 ust. 1-5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną , zwane dalej „danymi internetowymi”
- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.
2.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy lub usługodawca świadczący usługi
drogą elektroniczną przekazuje nieodpłatnie dane, o których mowa w ust. 1, Inspektorowi
Nadzoru Wewnętrznego albo upoważnionemu inspektorowi Biura, w tym za pośrednictwem
sieci telekomunikacyjnej.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, udostępnianie danych, o których mowa w ust. 1,
za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej odbywa się bez udziału pracowników przedsiębiorcy
telekomunikacyjnego, operatora pocztowego lub usługodawcy świadczącego usługi drogą
elektroniczną lub przy niezbędnym ich udziale, jeżeli możliwość taka jest przewidziana
w porozumieniu zawartym między ministrem właściwym do spraw wewnętrznych a tym podmiotem.
4.
Udostępnienie Biuru danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pośrednictwem
sieci telekomunikacyjnej, jeżeli:
1)
wykorzystywane sieci telekomunikacyjne zapewniają:
a)
możliwość ustalenia osoby uzyskującej dane, ich rodzaju oraz czasu, w którym zostały
uzyskane,
b)
zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające osobie nieuprawnionej dostęp
do danych;
2)
jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem zadań wykonywanych przez Biuro albo prowadzonych
przez nie czynności.
5.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego prowadzi rejestry wystąpień o uzyskanie danych telekomunikacyjnych,
pocztowych i internetowych zawierające informacje identyfikujące inspektorów Biura
uzyskujących te dane, ich rodzaj, cel uzyskania oraz czas, w którym zostały uzyskane.
Rejestry prowadzi się w formie elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie
informacji niejawnych.
6.
Dane, o których mowa w ust. 1, które mają znaczenie dla postępowania karnego, Inspektor
Nadzoru Wewnętrznego przekazuje prokuratorowi właściwemu miejscowo lub rzeczowo. Prokurator
podejmuje decyzję o zakresie i sposobie wykorzystania przekazanych danych.
7.
Dane, o których mowa w ust. 1, które nie mają znaczenia dla postępowania karnego,
podlegają niezwłocznemu, komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.
Art. 11x.
1.
Kontrolę nad uzyskiwaniem przez Biuro danych telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych
sprawuje Sąd Okręgowy w Warszawie.
2.
Inspektor Nadzoru Wewnętrznego przekazuje, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji
niejawnych, sądowi, o którym mowa w ust. 1, w okresach półrocznych, sprawozdanie obejmujące:
1)
liczbę przypadków pozyskania w okresie sprawozdawczym danych telekomunikacyjnych,
pocztowych lub internetowych oraz rodzaj tych danych;
2)
kwalifikacje prawne czynów, w związku z zaistnieniem których wystąpiono o dane telekomunikacyjne,
pocztowe lub internetowe.
3.
W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, Sąd Okręgowy w Warszawie może zapoznać
się z materiałami uzasadniającymi udostępnienie Biuru danych telekomunikacyjnych,
pocztowych lub internetowych.
4.
Sąd Okręgowy w Warszawie informuje Inspektora Nadzoru Wewnętrznego o wyniku kontroli
w terminie 30 dni od jej zakończenia.
5.
Kontroli, o której mowa w ust. 1, nie podlega uzyskiwanie danych na podstawie art.
11y ust. 1.
Art. 11y.
1.
W celu zapobiegania lub wykrywania przestępstw Inspektor Nadzoru Wewnętrznego może
uzyskiwać dane:
1)
z wykazu, o którym mowa w art. 179 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,
2)
o których mowa w art. 161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,
3)
w przypadku użytkownika, który nie jest osobą fizyczną - numer zakończenia sieci oraz
siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, firmę lub nazwę i formę
organizacyjną tego użytkownika,
4)
w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej - także nazwę miejscowości
oraz ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci, udostępnione użytkownikowi
- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.
2.
Do udostępniania i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 1, art. 11w ust. 2-7
stosuje się.
Art. 11z.
1.
Biuro przy wykonywaniu swych zadań może korzystać z pomocy osób niebędących inspektorami
i ekspertami Biura. Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy
Biuru, w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.
2.
Udostępnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach
i trybie określonych w art. 9.
3.
Dane o osobie, o której mowa w ust. 1, mogą być udostępnione na żądanie prokuratora
lub sądu, także w razie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa
ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych
oraz w przypadku ujawnienia przez tę osobę faktu udzielania pomocy Biuru w zakresie
czynności operacyjno-rozpoznawczych; udostępnienie tych danych następuje w trybie
określonym w art. 9.
4.
Za udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 1, osobom niebędącym inspektorami i ekspertami
Biura może być przyznane wynagrodzenie.
5.
Koszty podejmowanych przez Biuro czynności operacyjno-rozpoznawczych, w zakresie których
ze względu na ochronę, o której mowa w niniejszej ustawie, nie mogą być stosowane
przepisy o finansach publicznych, rachunkowości i zamówień publicznych, a także wynagrodzenia
osób wymienionych w ust. 1, pokrywane są z tworzonego na ten cel funduszu operacyjnego.
6.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji
niejawnych, określi, w drodze zarządzenia, sposób tworzenia i gospodarowania funduszem
operacyjnym, mając na uwadze zapewnienie efektywnego i celowego wydatkowania środków
z tego funduszu.
7.
Jeżeli w czasie korzystania i w związku z korzystaniem przez Biuro z pomocy osób,
o których mowa w ust. 1, osoby te utraciły życie lub poniosły uszczerbek na zdrowiu albo szkodę w mieniu,
odszkodowanie przysługuje w sposób i w trybie określonych w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
Art. 11za.
Inspektor Biura i ekspert Biura podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych
korzysta z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.
Art. 11zb.
Inspektor Biura i ekspert Biura nie mogą podejmować dodatkowego zajęcia zarobkowego.
Art. 11zc.
Inspektor Biura i ekspert Biura składają oświadczenie o swoim stanie majątkowym Inspektorowi
Nadzoru Wewnętrznego na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące funkcje publiczne .
Art. 11zd.
Inspektor Biura i ekspert Biura są obowiązani poinformować Inspektora Nadzoru Wewnętrznego
o podjęciu przez małżonka lub osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym
zatrudnienia lub innych czynności zarobkowych w podmiotach świadczących usługi detektywistyczne
lub ochrony osób i mienia oraz o objęciu w nich akcji lub udziałów, a także o fakcie
bycia wykonawcą w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych na rzecz organów i jednostek organizacyjnych nadzorowanych i podległych ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych, w terminie 14 dni od dnia powzięcia informacji o
tym zdarzeniu.
Art. 11ze.
Przynależność inspektora Biura i eksperta Biura do organizacji lub stowarzyszeń krajowych,
zagranicznych albo międzynarodowych wymaga pisemnej zgody Inspektora Nadzoru Wewnętrznego.
Art. 11zf.
Inspektor Biura i ekspert Biura są obowiązani powiadomić Inspektora Nadzoru Wewnętrznego
o planowanym wyjeździe zagranicznym poza obszar Unii Europejskiej.
Art. 11zg.
1.
Inspektor Biura i ekspert Biura podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej na zasadach
określonych dla funkcjonariusza służby, z której inspektor Biura lub ekspert Biura
został oddelegowany do Biura, z tym że przełożonym dyscyplinarnym jest Inspektor Nadzoru
Wewnętrznego. Przełożonym dyscyplinarnym Inspektora Nadzoru Wewnętrznego i zastępcy
Inspektora Nadzoru Wewnętrznego jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.
2.
Od orzeczenia dyscyplinarnego wydanego w pierwszej instancji odwołanie przysługuje
do ministra właściwego do spraw wewnętrznych, a od orzeczeń wydanych w pierwszej instancji
przez tego ministra służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
3.
Od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne przysługuje
prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Art. 11zh.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych wyznacza rzecznika dyscyplinarnego w stosunku
do Inspektora Nadzoru Wewnętrznego i zastępcy Inspektora Nadzoru Wewnętrznego. Inspektor
Nadzoru Wewnętrznego wyznacza rzecznika dyscyplinarnego w stosunku do oddelegowanych
do Biura funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej i Służby Ochrony Państwa oraz
komisję dyscyplinarną w stosunku do oddelegowanych do Biura strażaków Państwowej Straży
Pożarnej spośród inspektorów Biura i ekspertów Biura.
Art. 11zi.
1.
Uprawnienia i obowiązki inspektorów Biura i ekspertów Biura określone w art. 11za-11zg
stosuje się odpowiednio do Inspektora Nadzoru Wewnętrznego i zastępcy Inspektora Nadzoru
Wewnętrznego.
2.
W zakresie rozpatrywania spraw dotyczących uprawnień i obowiązków Inspektora Nadzoru
Wewnętrznego i zastępcy Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, o których mowa w ust. 1,
decyzje podejmuje minister właściwy do spraw wewnętrznych.
3.
Oświadczenie o stanie majątkowym, o którym mowa w art. 11zc, Inspektor Nadzoru Wewnętrznego
i zastępca Inspektora Nadzoru Wewnętrznego składają ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych.
Art. 11zj.
W sprawach wynikających ze stosunku służbowego Inspektora Nadzoru Wewnętrznego i zastępcy
Inspektora Nadzoru Wewnętrznego, jeżeli są oddelegowanymi funkcjonariuszami, uprawnienia
przełożonego właściwego w sprawach osobowych wynikające z odrębnych przepisów przysługują
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
Art. 11zk.
W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej i ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa.
Art. 12.
Ustawa wchodzi w życie w terminie5)Ustawa weszła w życie z dniem 1 stycznia 1997 r. na podstawie art. 31 w związku z
art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące
funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej (Dz. U. poz. 497 i 775). i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r.
poz. 2600 oraz z 2023 r. poz. 240, 347, 641, 1586 i 1860.
2)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 8 ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy
- Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2600 oraz z 2023 r. poz.
403), która weszła w życie z dniem 1 października 2023 r.; ze zmianą wprowadzoną przez
art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego,
ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy - Kodeks postępowania karnego
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1860); wszedł w życie z dniem 14 grudnia
2023 r.
3)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 2.
4)
Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 ustawy wymienionej jako
druga w odnośniku 2.
5)
Ustawa weszła w życie z dniem 1 stycznia 1997 r. na podstawie art. 31 w związku z
art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące
funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej (Dz. U. poz. 497 i 775).