Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 4 maja 2023 r.w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów 1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie §
1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 sierpnia 2020 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. z 2021 r. poz. 932).
Spis treści
- Treść rozporządzenia
- Załącznik nr 1 - Wykaz specjalizacji lekarskich i lekarsko-dentystycznych
- Załącznik nr 2 - Wykaz modułów podstawowych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego
- Załącznik nr 3 - Wykaz specjalizacji posiadających wspólny moduł podstawowy
- Załącznik nr 4 - Wykaz modułów jednolitych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego
- Załącznik nr 5 - Wykaz specjalizacji z uwzględnieniem modułów lub specjalizacji wymaganych do ich zrealizowania oraz minimalny czas ich trwania
- Załącznik nr 6 - Wykaz specjalizacji, w których można uzyskać tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny po zrealizowaniu programu specjalizacji właściwego dla lekarza posiadającego odpowiednią specjalizację i lub ii stopnia lub tytuł specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny albo zrealizowany i zaliczony odpowiedni moduł podstawowy
- Załącznik nr 7 - Regulamin postępowania kwalifikacyjnego
- Załącznik nr 8 - Elektroniczna karta szkolenia specjalizacyjnego (wzór)
- Załącznik nr 9 - Potwierdzenie ukończenia kursu specjalizacyjnego (wzór)
- Załącznik nr 10 - Umowa o staż kierunkowy (wzór)
- Załącznik nr 11 - Oświadczenie członka zespołu egzaminacyjnego Państwowej Komisji Egzaminacyjnej (wzór)
- Załącznik nr 12 - Tekst załącznika
- Załącznik nr 13 - Przeliczniki ocen końcowych Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego
- Załącznik nr 14 - Dyplom (wzór)
- Załącznik nr 15 - Dyplom (wzór)
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 16x ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
wykaz specjalizacji lekarskich i lekarsko-dentystycznych;
2)
wykaz modułów podstawowych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego i wykaz
specjalizacji posiadających wspólny moduł podstawowy;
3)
wykaz modułów jednolitych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego;
4)
regulamin postępowania kwalifikacyjnego;
5)
szczegółowy sposób kierowania na szkolenie i odbywania szkolenia specjalizacyjnego,
w tym przez lekarzy posiadających I lub II stopień specjalizacji lub tytuł specjalisty;
6)
formy specjalistycznego szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz sposoby ich prowadzenia;
7)
szczegółowy sposób i tryb składania Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego, zwanego
dalej „PES”, oraz ustalania jego wyników;
8)
tryb uznawania stażu szkoleniowego, staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych odbytych
za granicą lub w kraju za równoważne ze zrealizowaniem elementów określonych w danym
programie specjalizacji i ewentualne skrócenie szkolenia specjalizacyjnego;
9)
sposób i tryb uzyskania potwierdzenia posiadania umiejętności praktycznych określonych
programem specjalizacji;
10)
wzory dokumentów potwierdzających realizację programu specjalizacji i jego ukończenie;
11)
wysokość wynagrodzenia dla członków i przewodniczącego Państwowej Komisji Egzaminacyjnej,
zwanej dalej „PKE”, oraz zespołu egzaminacyjnego, o którym mowa w art. 16u ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza
dentysty, zwanej dalej „ustawą”;
12)
wysokość i sposób uiszczania opłaty, o której mowa w art. 16t ust. 1 ustawy;
13)
tryb powoływania PKE;
14)
wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 14b ust. 8 ustawy, dla członków PKE;
15)
tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego lekarza i lekarza dentysty;
16)
tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego w nowej dziedzinie medycyny nieobjętej
systemem szkolenia specjalizacyjnego za równoważny z odbytym szkoleniem specjalizacyjnym,
w tym kryteria oceny dorobku zawodowego i naukowego;
17)
tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego lekarzy posiadających stopień naukowy
doktora habilitowanego za równoważny z odbytym szkoleniem specjalizacyjnym, w tym
kryteria oceny dorobku zawodowego i naukowego;
18)
tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego lekarzy dentystów posiadających stopień
naukowy doktora habilitowanego za równoważny z odbytym szkoleniem specjalizacyjnym,
w tym kryteria oceny dorobku zawodowego i naukowego;
19)
tryb wydawania przez dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych, zwanego dalej „CEM”,
duplikatu albo odpisu dyplomu PES oraz sposób uiszczania opłaty za wydanie duplikatu
albo odpisu dyplomu PES;
20)
tryb dokonywania przez dyrektora CEM wymiany dyplomu PES oraz sposób uiszczania opłaty
za dokonanie wymiany dyplomu PES;
21)
wzór dokumentu, o którym mowa w art. 19g ust. 7 ustawy;
22)
wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności kontrolnych, o którym mowa w art.
19i ust. 12 pkt 1 ustawy;
23)
wzór umowy, o której mowa w art. 19f ust. 2 pkt 10 ustawy.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o lekarzu, należy przez to rozumieć również lekarza
dentystę.
§ 3.
Określa się:
1)
wykaz specjalizacji lekarskich i lekarsko-dentystycznych, stanowiący załącznik nr
1 do rozporządzenia;
2)
wykaz modułów podstawowych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego, stanowiący
załącznik nr 2 do rozporządzenia;
3)
wykaz specjalizacji posiadających wspólny moduł podstawowy, stanowiący załącznik nr
3 do rozporządzenia;
4)
wykaz modułów jednolitych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego, stanowiący
załącznik nr 4 do rozporządzenia;
5)
wykaz specjalizacji z uwzględnieniem modułów lub specjalizacji wymaganych do ich zrealizowania
oraz minimalny czas ich trwania, stanowiący załącznik nr 5 do rozporządzenia;
6)
wykaz specjalizacji, w których można uzyskać tytuł specjalisty w danej dziedzinie
medycyny po zrealizowaniu programu specjalizacji właściwego dla lekarza posiadającego
odpowiednią specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w odpowiedniej dziedzinie
medycyny albo zrealizowany i zaliczony odpowiedni moduł podstawowy, stanowiący załącznik
nr 6 do rozporządzenia.
§ 4.
Regulamin postępowania kwalifikacyjnego stanowi załącznik nr 7 do rozporządzenia.
§ 5.
1.
Wzór Elektronicznej Karty Szkolenia Specjalizacyjnego, zwanej dalej „EKS”, stanowi
załącznik nr 8 do rozporządzenia.
2.
Wzór dokumentu potwierdzającego ukończenie kursu specjalizacyjnego, o którym mowa
w art. 19g ust. 7 ustawy, stanowi załącznik nr 9 do rozporządzenia.
3.
Wzór umowy, o której mowa w art. 19f ust. 2 pkt 10 ustawy, stanowi załącznik nr 10
do rozporządzenia.
4.
Wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 14b ust. 8 ustawy, dla członków PKE stanowi
załącznik nr 11 do rozporządzenia.
§ 6.
1.
Wojewoda kieruje lekarza do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w wybranej przez
lekarza jednostce akredytowanej w ramach posiadanych przez nią wolnych miejsc szkoleniowych
w danej dziedzinie medycyny, na podstawie ostatecznych list lekarzy zakwalifikowanych
do odbywania szkolenia specjalizacyjnego, w kolejności ustalonej w oparciu o wynik
postępowania kwalifikacyjnego i dane, o których mowa w art. 16c ust. 10a ustawy, z
wyjątkiem lekarzy zakwalifikowanych:
1)
do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w trybie określonym w art. 16h ust. 2 pkt
1 albo 5 ustawy, którzy zostają skierowani w pierwszej kolejności;
2)
na dodatkowo wydzielone miejsca, o których mowa w art. 16e ust. 6 ustawy, którzy są
kierowani w ramach miejsc szkoleniowych dla nich przeznaczonych, z uwzględnieniem
wyniku postępowania kwalifikacyjnego i danych, o których mowa w art. 16c ust. 10a
ustawy.
2.
Od dnia ogłoszenia przez dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, zwanego
dalej „CMKP”, liczby miejsc, o których mowa w art. 16e ust. 3 ustawy, do dnia upływu
terminu na skierowanie lekarzy do odbywania szkolenia specjalizacyjnego po danym postępowaniu
kwalifikacyjnym, miejsca szkoleniowe wyszczególnione na liście jednostek prowadzących
szkolenie specjalizacyjne, w których znajdują się wolne miejsca szkoleniowe objęte
danym postępowaniem kwalifikacyjnym, o której mowa w art. 16e ust. 3 ustawy, są przeznaczone
w pierwszej kolejności dla lekarzy zakwalifikowanych do odbywania szkolenia specjalizacyjnego
w danym postępowaniu kwalifikacyjnym.
3.
Skierowanie, o którym mowa w art. 16c ust. 17 ustawy, zawiera następujące informacje:
1)
numer skierowania;
2)
numer wniosku o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego;
3)
datę wystawienia skierowania;
4)
wskazanie postępowania, w którym lekarz został zakwalifikowany do odbywania szkolenia
specjalizacyjnego;
5)
tryb szkolenia specjalizacyjnego;
6)
dziedzinę, w której lekarz będzie odbywał szkolenie specjalizacyjne;
7)
imię (imiona) i nazwisko lekarza kierowanego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego;
8)
miejsce i datę urodzenia;
9)
numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość:
nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;
10)
obywatelstwo (obywatelstwa);
11)
adres miejsca zamieszkania;
12)
dane kontaktowe lekarza, w tym adres elektroniczny lub numer telefonu;
13)
informacje na temat uprawnień zawodowych lekarza: numer prawa wykonywania zawodu,
zwanego dalej „PWZ”, numer rejestracyjny lekarza w okręgowej izbie lekarskiej, rodzaj
PWZ, numer seryjny PWZ, datę wydania PWZ, podmiot wydający PWZ oraz wskazanie okręgowej
izby lekarskiej, do której należy lekarz;
14)
informacje dotyczące posiadanych specjalizacji;
15)
informacje dotyczące zaliczonych modułów podstawowych;
16)
program specjalizacji;
17)
planowaną datę rozpoczęcia i zakończenia szkolenia specjalizacyjnego;
18)
informacje na temat jednostki akredytowanej, do której jest kierowany lekarz;
19)
informacje o tym, czy miejsce szkoleniowe, na które jest kierowany lekarz, przynależy
do wojewody kierującego lekarza, innego wojewody, Ministra Obrony Narodowej albo ministra
właściwego do spraw wewnętrznych.
4.
Jeżeli w wyniku postępowania kwalifikacyjnego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego
w danej dziedzinie medycyny zakwalifikowało się co najmniej dwóch lekarzy deklarujących
we wniosku jej odbywanie w trybie określonym w art. 16h ust. 2 pkt 3 ustawy, wojewoda
może skierować do jednostki akredytowanej, na jedno wolne miejsce szkoleniowe, tych
lekarzy w liczbie umożliwiającej realizację programu specjalizacji, ustalonej przez
kierownika jednostki akredytowanej, na podstawie harmonogramu ich szkolenia opracowanego
przez kierownika lub kierowników specjalizacji w porozumieniu z właściwym konsultantem
wojewódzkim.
5.
W szczególnie uzasadnionym przypadku wojewoda może, na wniosek lekarza zakwalifikowanego
i skierowanego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego, który nie rozpoczął odbywania
tego szkolenia, przenieść go do innej jednostki akredytowanej.
6.
Wojewoda kieruje lekarza zakwalifikowanego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego
w danym postępowaniu kwalifikacyjnym po zweryfikowaniu, we współpracy z właściwą okręgową
izbą lekarską, posiadania przez tego lekarza PWZ na czas nieokreślony albo po przedłożeniu
przez lekarza zaświadczenia, o którym mowa w art. 16c ust. 18 ustawy, w terminie,
o którym mowa w art. 16c ust. 17 ustawy.
§ 7.
1.
W przypadku zmiany przez lekarza trybu odbywania szkolenia specjalizacyjnego na rezydenturę,
wojewoda dokonuje zmiany trybu odbywania szkolenia specjalizacyjnego w EKS, wskazując
datę zmiany trybu.
2.
Dokonując zmiany, o której mowa w ust. 1, wojewoda określa także nową datę zakończenia
szkolenia specjalizacyjnego, uwzględniając przerwy w szkoleniu, o których mowa w art.
16l ustawy, które wystąpiły w dotychczas odbywanym szkoleniu. Nową datę zakończenia
szkolenia specjalizacyjnego wojewoda określa na podstawie adnotacji o przedłużeniu
czasu trwania szkolenia specjalizacyjnego zawartych w EKS lub, jeżeli lekarz nie posiada
EKS, na podstawie zaświadczenia o nieobecnościach lekarza wydanego przez jednostkę
akredytowaną, w której lekarz odbywał szkolenie w trybie pozarezydenckim. Zaświadczenie
o nieobecnościach lekarz jest obowiązany dostarczyć wojewodzie nie później niż w terminie
10 dni od dnia ogłoszenia ostatecznych list lekarzy zakwalifikowanych do odbywania
szkolenia specjalizacyjnego.
§ 8.
1.
Jednostka akredytowana posiadająca wolne miejsca szkoleniowe w danej dziedzinie medycyny
umożliwia odbywanie szkolenia specjalizacyjnego lekarzowi skierowanemu do jego odbywania
w tej jednostce.
2.
W przypadku likwidacji jednostki akredytowanej, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne,
albo zaprzestania spełniania przez tę jednostkę wymagań, o których mowa w art. 19f
ust. 2 ustawy, wojewoda przenosi lekarza do innej jednostki akredytowanej, wskazując
w EKS tego lekarza nową jednostkę akredytowaną, w której lekarz będzie kontynuować
szkolenie specjalizacyjne w ramach posiadanych przez nią wolnych miejsc szkoleniowych.
3.
W szczególnie uzasadnionym przypadku wojewoda może, na wniosek lekarza odbywającego
szkolenie specjalizacyjne, przenieść go do innej jednostki akredytowanej posiadającej
wolne miejsce szkoleniowe.
4.
Jeżeli jednostka akredytowana, o której mowa w ust. 2 i 3, znajduje się na obszarze
innego województwa, zmiana miejsca szkolenia specjalizacyjnego następuje po wyrażeniu
pisemnej zgody przez wojewodę właściwego dla województwa, na którego obszarze lekarz
ma kontynuować odbywanie tego szkolenia. Zgoda na przeniesienie szkolenia specjalizacyjnego
na teren innego województwa zawiera wskazanie jednostki akredytowanej, w której lekarz
będzie kontynuował szkolenie.
5.
Wojewoda wyraża zgodę, o której mowa w ust. 4, albo odmawia jej wyrażenia po zasięgnięciu
opinii konsultanta wojewódzkiego właściwego dla województwa, na którego obszarze lekarz
ma kontynuować odbywanie szkolenia specjalizacyjnego.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, wojewoda właściwy dla województwa, na którego
obszarze lekarz odbywał dotychczas szkolenie specjalizacyjne, przenosi w Systemie
Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie
zdrowia , zwanym dalej „SMK”, szkolenie specjalizacyjne tego lekarza do województwa, na którego
obszarze lekarz ma kontynuować odbywanie tego szkolenia, na podstawie zgody wojewody,
o której mowa w ust. 4.
7.
Lekarz zmieniający miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego jest obowiązany do
uzyskania potwierdzenia zaliczenia zrealizowanych elementów szkolenia specjalizacyjnego
przez dotychczasowego kierownika specjalizacji do dnia przeniesienia w SMK jego szkolenia
specjalizacyjnego do innej jednostki akredytowanej.
8.
Lekarzowi, który zmienił miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego, kierownik
podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne, do którego lekarz został przeniesiony,
wyznacza niezwłocznie nowego kierownika specjalizacji.
9.
Przeniesienie przez wojewodę lekarza do innej jednostki akredytowanej posiadającej
wolne miejsce szkoleniowe jest równoznaczne ze skierowaniem lekarza do odbywania szkolenia
specjalizacyjnego w tej jednostce.
§ 9.
1.
Kierownik jednostki akredytowanej, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne,
lub kierownik specjalizacji tego lekarza zamieszcza w EKS rzeczywistą datę rozpoczęcia
szkolenia specjalizacyjnego lub rzeczywistą datę zmiany trybu odbywania szkolenia
specjalizacyjnego.
2.
W przypadku przedłużenia okresu szkolenia specjalizacyjnego w trybie określonym w
art. 16h ust. 2 ustawy z powodu nieobecności lekarza, o którym mowa w art. 16l ust.
1 i 2 ustawy, kierownik jednostki akredytowanej, w której lekarz odbywa szkolenie
specjalizacyjne, zamieszcza w EKS informację o przedłużeniu okresu szkolenia specjalizacyjnego.
3.
W przypadku przedłużenia okresu szkolenia specjalizacyjnego w trybie określonym w
art. 16h ust. 2 ustawy na podstawie art. 16l ust. 3 ustawy wojewoda zamieszcza w EKS
informację o dodatkowym przedłużeniu szkolenia specjalizacyjnego.
4.
Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne na podstawie art. 16h ust. 2 pkt 1 ustawy,
z którym rozwiązano umowę o pracę, może kontynuować odbywanie szkolenia specjalizacyjnego
w tej samej jednostce akredytowanej na podstawie wskazanej w art. 16h ust. 2 pkt 4
ustawy.
5.
Lekarz, o którym mowa w ust. 4, może kontynuować szkolenie specjalizacyjne również
na innej podstawie wskazanej w art. 16h ust. 2 ustawy, jeżeli wyrazi na to zgodę kierownik
jednostki akredytowanej, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne.
6.
Kierownik jednostki akredytowanej, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne,
zamieszcza w EKS podstawę odbywania szkolenia specjalizacyjnego, o której mowa w art.
16h ust. 2 pkt 1-5 ustawy, lub jej zmianę.
7.
Lekarz posiadający orzeczenie lekarskie o istnieniu przeciwwskazań do kontynuowania
dotychczasowej specjalizacji, o którym mowa w art. 16ea ust. 6 ustawy, niezwłocznie
powiadamia o tym fakcie kierownika jednostki akredytowanej, w której odbywa szkolenie
specjalizacyjne. O rozwiązaniu umowy o pracę lekarz powiadamia właściwego wojewodę.
§ 10.
Wojewoda powiadamia o rozpoczęciu przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego dyrektora
CMKP oraz okręgową izbę lekarską, której lekarz jest członkiem.
§ 11.
1.
Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne realizuje wszystkie elementy programu
specjalizacji, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 16 ust. 7 i 9 oraz art.
16m ust. 12 ustawy.
2.
Kierownik specjalizacji potwierdza w EKS realizację poszczególnych elementów programu
specjalizacji.
3.
Po zrealizowaniu przez lekarza programu specjalizacji kierownik specjalizacji potwierdza
w EKS odbycie szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji lub odmawia
potwierdzenia odbycia szkolenia specjalizacyjnego nie później niż w terminie 30 dni
od rzeczywistej daty zakończenia szkolenia specjalizacyjnego wskazanej w EKS.
4.
W przypadku gdy lekarzowi odbywającemu szkolenie specjalizacyjne, z uwzględnieniem
art. 16l ustawy, pozostał do wykorzystania urlop wypoczynkowy lub pozostały do wykorzystania
dni na samokształcenie przewidziane w programie specjalizacji, kierownik specjalizacji
może potwierdzić w EKS odbycie szkolenia zgodnie z programem specjalizacji nie wcześniej
niż z dniem poprzedzającym rozpoczęcie tego urlopu lub z dniem poprzedzającym rozpoczęcie
wykorzystywania pozostałych dni na samokształcenie przewidziane w programie specjalizacji.
5.
W przypadku odmowy potwierdzenia odbycia szkolenia specjalizacyjnego kierownik specjalizacji
informuje lekarza odbywającego szkolenie, których elementów programu szkolenia nie
zrealizował.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5, w celu kontynuacji przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego,
kierownik specjalizacji jest obowiązany niezwłocznie, nie później niż na 7 dni przed
upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, wystąpić do wojewody o wyrażenie zgody, o
której mowa w art. 16l ust. 3 ustawy. We wniosku o wyrażenie zgody, o której mowa
w art. 16l ust. 3 ustawy, kierownik specjalizacji wskazuje termin przedłużenia szkolenia
specjalizacyjnego, uwzględniając niezrealizowane elementy programu szkolenia specjalizacyjnego.
W szczególnie uzasadnionym przypadku wojewoda może uwzględnić wniosek kierownika specjalizacji
o wyrażenie zgody, o której mowa w art. 16l ust. 3 ustawy, złożony po wskazanym terminie.
7.
Jednostka akredytowana prowadząca szkolenie specjalizacyjne umożliwia lekarzowi odbywającemu
szkolenie specjalizacyjne realizację wszystkich elementów programu specjalizacji w
ramach czasu trwania specjalizacji.
8.
Kierownik jednostki akredytowanej prowadzącej szkolenie specjalizacyjne wskazuje lekarzowi
odbywającemu szkolenie specjalizacyjne w EKS jednostkę akredytowaną, w której ma odbyć
dany element programu specjalizacji, o którym mowa w ust. 7, jeżeli ten element programu
specjalizacji ma być realizowany w innej jednostce akredytowanej.
9.
W przypadku gdy lekarz nie zrealizuje wszystkich elementów programu modułu podstawowego,
może rozpocząć realizację programu modułu specjalistycznego i uzupełnić niezrealizowane
elementy modułu podstawowego w trakcie trwania modułu specjalistycznego tylko w przypadku,
gdy kierownik specjalizacji stwierdzi, że niezrealizowanie danych elementów modułu
podstawowego nie jest przeszkodą do kontynuowania szkolenia specjalizacyjnego.
10.
Lekarz zakwalifikowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego lub odbywający to
szkolenie zgodnie z programem specjalizacji obowiązującym lekarzy nieposiadających
odpowiedniej specjalizacji, który w okresie postępowania kwalifikacyjnego lub w okresie
po zakończeniu postępowania kwalifikacyjnego, a przed rozpoczęciem szkolenia specjalizacyjnego
lub w okresie odbywania tego szkolenia uzyskał tytuł specjalisty w odpowiedniej dziedzinie
medycyny, może wystąpić do wojewody z wnioskiem o zmianę dotychczasowego programu
specjalizacji na program obowiązujący lekarzy posiadających tytuł specjalisty w odpowiedniej
dziedzinie medycyny.
11.
Lekarz, o którym mowa w ust. 10, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem o uznanie
elementów programu specjalizacji, o których mowa w art. 16m ust. 8 ustawy, zrealizowanych
przed rozpoczęciem szkolenia specjalizacyjnego po zmianie programu specjalizacji,
o której mowa w ust. 10, w trybie art. 16m ust. 12 ustawy.
§ 12.
Za wykonywanie czynności kontrolnych, o których mowa w art. 19i ust. 12 pkt 1 ustawy,
osobom wykonującym te czynności przysługuje wynagrodzenie w wysokości 300 zł.
§ 13.
Formy specjalistycznego szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz sposoby ich prowadzenia
określone w programie specjalizacji obejmują:
1)
kurs specjalizacyjny wprowadzający do odbywania danego szkolenia specjalizacyjnego,
w ramach którego w zależności od specyfiki danej specjalizacji przeprowadza się wykład
z zakresu wiedzy teoretycznej lub studium przypadków, lub ćwiczenia praktyczne;
2)
kursy specjalizacyjne właściwe dla danej specjalizacji obejmujące zakres wiedzy określonej
w programie danej specjalizacji, w ramach których w zależności od specyfiki kursu
przeprowadza się wykład z zakresu wiedzy teoretycznej lub studium przypadków, lub
ćwiczenia praktyczne;
3)
kurs atestacyjny podsumowujący odbyte szkolenie, obejmujący zakres wiedzy z kursów
specjalizacyjnych i staży kierunkowych zrealizowanych w trakcie całego szkolenia specjalizacyjnego,
w ramach którego w zależności od specyfiki danej specjalizacji przeprowadza się wykłady
powtórzeniowe lub studium przypadków, lub ćwiczenia praktyczne;
4)
staż podstawowy obejmujący szkolenie w zakresie wiedzy teoretycznej i uczestniczenie
w wykonywaniu oraz wykonanie określonych zabiegów lub procedur medycznych objętych
programem specjalizacji:
a)
z asystą lub pod nadzorem kierownika specjalizacji albo lekarza specjalisty przez
niego wyznaczonego - oznaczonych kodem „A”,
b)
w których lekarz uczestniczy jako pierwsza asysta - oznaczonych kodem „B”;
5)
staże kierunkowe właściwe dla danej specjalizacji obejmujące szkolenie w zakresie
wiedzy teoretycznej i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub procedur
medycznych objętych programem stażu;
6)
pełnienie dyżurów medycznych określonych w programie danej specjalizacji w maksymalnym
czasie pracy określonym ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej albo pracę w systemie zmianowym, jeżeli program danej specjalizacji przewiduje pracę
w takim systemie, a także gdy lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne oraz kierownik
specjalizacji, pod którego nadzorem jest lekarz, pracują na tej samej zmianie, albo
pracę w równoważnym czasie pracy, jeżeli program danej specjalizacji przewiduje pracę
w takim systemie i system ten jest stosowany do wszystkich lekarzy w jednostce akredytowanej;
7)
samokształcenie, w ramach którego lekarz samodzielnie pogłębia wiedzę w dziedzinie
odbywanego szkolenia specjalizacyjnego przez:
a)
napisanie pracy naukowej, której lekarz jest autorem lub współautorem, i opublikowanie
jej w recenzowanym czasopiśmie medycznym lub napisanie pracy poglądowej - na temat
objęty programem specjalizacji,
b)
korzystanie z aktualnych podręczników i z czasopism naukowych z zakresu tematyki odbywanego
szkolenia specjalizacyjnego, a także z innych źródeł wiedzy wskazanych przez kierownika
specjalizacji,
c)
uczestniczenie w posiedzeniach edukacyjnych towarzystw naukowych oraz w zjazdach,
sympozjach i konferencjach naukowych z zakresu tematyki odbywanego szkolenia specjalizacyjnego,
d)
uczestniczenie w innych formach szkolenia podyplomowego wskazanych przez kierownika
specjalizacji.
§ 14.
Potwierdzenia posiadania umiejętności praktycznych określonych programem specjalizacji
dokonuje:
1)
w ramach stażu podstawowego - kierownik specjalizacji przez potwierdzenie w EKS wykonania
przez lekarza poszczególnych zabiegów lub procedur medycznych objętych programem stażu
podstawowego;
2)
w ramach stażu kierunkowego - kierownik stażu przez potwierdzenie w EKS odbycia stażu
kierunkowego zgodnie z programem specjalizacji.
§ 15.
1.
W ramach realizacji szczegółowego planu szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa
w art. 16m ust. 6 ustawy, lekarz:
1)
realizuje elementy szkolenia specjalizacyjnego wskazane na danym etapie szkolenia
przez kierownika specjalizacji, w tym staż podstawowy, staże kierunkowe oraz kursy
szkoleniowe;
2)
występuje do swojego pracodawcy lub odpowiednio do osoby kierującej podmiotem prowadzącym
szkołę doktorską z wnioskiem o udzielenie mu urlopu szkoleniowego albo odpowiednio
o zwolnienie go z obowiązku uczestniczenia w zajęciach programowych kształcenia w
szkole doktorskiej - w celu odbycia modułu podstawowego, staży kierunkowych i kursów
określonych w programie specjalizacji;
3)
prowadzi pacjentów wyznaczonych mu przez kierownika specjalizacji;
4)
dyżuruje zgodnie z harmonogramem dyżurów, o których mowa w art. 16f ust. 3 pkt 2 lit.
h ustawy, ustalonym przez kierownika specjalizacji w porozumieniu z kierownikiem jednostki
akredytowanej;
5)
przygotowuje opracowania teoretyczne objęte programem specjalizacji: pracę naukową
lub pracę poglądową, które podlegają ocenie przez kierownika specjalizacji;
6)
zalicza sprawdziany weryfikujące umiejętności praktyczne nabyte przez niego w trakcie
szkolenia specjalizacyjnego, przeprowadzane przez kierownika specjalizacji;
7)
zalicza kolokwia i sprawdziany przewidziane do zaliczenia w programie specjalizacji,
które przeprowadza kierownik specjalizacji;
8)
wprowadza do EKS informacje o zrealizowaniu poszczególnych elementów programu szkolenia
specjalizacyjnego, w tym:
a)
uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie określonych zabiegów i procedur medycznych
- w liczbie ustalonej w programie specjalizacji,
b)
odbycie stażu podstawowego objętego programem specjalizacji,
c)
odbycie staży kierunkowych objętych programem specjalizacji,
d)
odbycie dyżurów objętych programem specjalizacji
- których zrealizowanie jest potwierdzane następnie przez kierownika specjalizacji;
9)
zwraca się do kierownika specjalizacji o potwierdzenie w SMK zaliczenia modułu podstawowego
niezwłocznie po jego zakończeniu;
10)
zwraca się do kierownika specjalizacji o potwierdzenie w SMK zaliczenia szkolenia
specjalizacyjnego niezwłocznie po jego zakończeniu.
2.
W czasie odbywania modułu podstawowego lub stażu kierunkowego funkcję kierownika specjalizacji
w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2-6, 8 i 9, pełni odpowiednio lekarz wyznaczony
przez kierownika jednostki akredytowanej, w której lekarz odbywa moduł podstawowy
lub staż kierunkowy. Lekarz wyznaczony przez kierownika jednostki akredytowanej potwierdza
w EKS odbycie modułu podstawowego lub stażu kierunkowego zgodnie z programem specjalizacji,
ponadto potwierdza w EKS lekarza w trakcie specjalizacji uczestniczenie w wykonywaniu
oraz wykonanie określonych zabiegów i procedur medycznych, które odbywa się w ramach
modułu podstawowego.
§ 16.
1.
Lekarz składa do dyrektora CMKP wniosek, o którym mowa w art. 16m ust. 8 ustawy, zawierający:
1)
imię (imiona) i nazwisko, adres korespondencyjny, adres e-mail oraz numer telefonu
lekarza;
2)
numer PWZ;
3)
określenie przedmiotu wniosku: „wniosek o uznanie za równoważne ze zrealizowaniem
elementów programu specjalizacji stażu szkoleniowego, obejmującego szkolenie i uczestniczenie
w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub procedur medycznych, a także staży kierunkowych
lub kursów szkoleniowych odbytych za granicą lub w kraju, w podmiotach prowadzących
szkolenie specjalizacyjne, i ewentualne skrócenie okresu odbywanego szkolenia specjalizacyjnego”;
4)
nazwę i adres podmiotu, w którym odbywa szkolenie specjalizacyjne;
5)
termin zakwalifikowania do odbywania szkolenia specjalizacyjnego;
6)
imię (imiona) i nazwisko, adres korespondencyjny, adres e-mail oraz numer telefonu
kierownika specjalizacji;
7)
informacje na temat odbytych elementów programu specjalizacji będących przedmiotem
wniosku;
8)
wskazanie wymiaru skrócenia okresu odbywanego szkolenia specjalizacyjnego, który jest
przedmiotem wniosku;
9)
planowany termin przystąpienia do PES.
2.
Do wniosku, o którym mowa w art. 16m ust. 8 ustawy, lekarz dołącza:
1)
dokumenty potwierdzające odbycie elementów programu specjalizacji będących przedmiotem
wniosku, zawierające informacje dotyczące terminu i miejsca odbycia danego szkolenia,
trybu jego realizacji oraz jego zakresu i programu wraz z wykazem zabiegów i procedur
medycznych, które lekarz wykonywał lub w których uczestniczył, z podaniem ich liczby;
2)
kopię PWZ;
3)
kopię dyplomu posiadanej specjalizacji;
4)
poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię karty szkolenia specjalizacyjnego - jeżeli
była prowadzona w postaci papierowej;
5)
opinię kierownika specjalizacji potwierdzającą wiedzę i umiejętności lekarza w zakresie
zrealizowanych elementów programu specjalizacji będących przedmiotem wniosku;
6)
zaświadczenie wydane przez podmiot zatrudniający lekarza w okresie realizacji elementów
programu specjalizacji będących przedmiotem wniosku, zawierające informacje o wymiarze
zatrudnienia oraz ewentualnych nieobecnościach lekarza.
3.
Wniosek, o którym mowa w art. 16m ust. 8 ustawy, może zostać złożony z wykorzystaniem
formularza opublikowanego na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej CMKP.
§ 17.
1.
Dyrektor CMKP sprawdza wniosek, o którym mowa w art. 16m ust. 8 ustawy, pod względem
formalnym.
2.
W przypadku stwierdzenia braków formalnych lekarz jest wzywany do ich usunięcia w
terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu
wniosek jest pozostawiany bez rozpoznania.
3.
Dyrektor CMKP ustala termin i miejsce posiedzenia zespołów, o których mowa w art.
16m ust. 12 i 13 ustawy, i przekazuje przewodniczącym zespołów wniosek spełniający
wymogi formalne wraz z dokumentami, o których mowa w § 16 ust. 2, i formularz protokołu.
4.
Zespoły, o których mowa w art. 16m ust. 12 i 13 ustawy, wyrażają na formularzu protokołu
merytoryczne opinie w sprawie uznania albo odmowy uznania lekarzowi za równoważne
ze zrealizowaniem elementów programu specjalizacji stażu szkoleniowego, obejmującego
szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub procedur medycznych,
a także staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych odbytych przed rozpoczęciem szkolenia
specjalizacyjnego za granicą lub w kraju, w podmiotach prowadzących szkolenie specjalizacyjne,
oraz określają proponowany czas skrócenia okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego.
5.
W przypadku gdy opinia zespołów, o których mowa w art. 16m ust. 12 i 13 ustawy, jest
negatywna, zespoły na formularzu protokołu uzasadniają merytorycznie swoje stanowisko
w odniesieniu do przedstawionych we wniosku elementów programu specjalizacji.
6.
Zespoły, o których mowa w art. 16m ust. 12 i 13 ustawy, przekazują do dyrektora CMKP
wniosek lekarza oraz dokumenty, o których mowa w § 16 ust. 2, wraz z wypełnionym formularzem
protokołu, o którym mowa w ust. 4, w terminie 7 dni od dnia posiedzenia zespołu.
7.
Dyrektor CMKP zamieszcza niezwłocznie w EKS danego lekarza decyzję, o której mowa
w art. 16m ust. 12 albo 13 ustawy, wydaną na podstawie opinii, o których mowa w ust.
4, o czym powiadamia podmiot, w którym lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne, w
celu odpowiednio wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę zawartej na okres odbywania
tego szkolenia.
8.
Na podstawie decyzji, o której mowa w art. 16m ust. 12 albo 13 ustawy, kierownik podmiotu
prowadzącego szkolenie specjalizacyjne zmienia w EKS lekarza rzeczywistą datę zakończenia
szkolenia specjalizacyjnego.
§ 18.
Do wniosków o uznanie do okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego, stażu szkoleniowego,
obejmującego szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub
procedur medycznych, a także staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych zrealizowanych
za granicą w okresie aktualnie odbywanego szkolenia specjalizacyjnego, o których mowa
w art. 16m ust. 10 ustawy, stosuje się odpowiednio przepisy § 16 i § 17.
§ 19.
1.
Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego, o którym mowa w art. 16
ust. 5 i 6 ustawy, na wniosek kierownika specjalizacji może mieć uznany dotychczasowy
dorobek naukowy i zawodowy za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w całości modułu
specjalistycznego albo w całości modułu jednolitego pod warunkiem, że okres wykonywania
przez lekarza czynności naukowych i zawodowych będących przedmiotem oceny dorobku
naukowego i zawodowego nie będzie krótszy, a wymiar wykonywania tych czynności nie
będzie mniejszy niż okres i wymiar realizacji danego modułu specjalistycznego albo
modułu jednolitego.
2.
Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego, o którym mowa w art. 16
ust. 5 i 6 ustawy, na wniosek kierownika specjalizacji może mieć uznany dotychczasowy
dorobek naukowy i zawodowy za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w części modułu
specjalistycznego albo w części modułu jednolitego pod warunkiem, że łączny okres
wykonywania przez lekarza czynności naukowych i zawodowych będących przedmiotem oceny
dorobku naukowego i zawodowego oraz okres odbycia modułu specjalistycznego albo modułu
jednolitego pozostały do odbycia nie będzie krótszy, a wymiar wykonywanych czynności
nie będzie mniejszy niż okres i wymiar realizacji danego modułu specjalistycznego
albo danego modułu jednolitego.
§ 20.
1.
Wniosek kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 19, zawiera:
1)
imię (imiona) i nazwisko, adres korespondencyjny, adres e-mail oraz numer telefonu
lekarza;
2)
numer PWZ;
3)
określenie przedmiotu wniosku;
4)
informacje o aktualnym miejscu zatrudnienia lekarza;
5)
termin zakwalifikowania do odbywania szkolenia specjalizacyjnego albo informację,
że lekarz został skierowany do odbywania modułu specjalistycznego albo szkolenia specjalizacyjnego
bez postępowania kwalifikacyjnego na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy, wraz ze wskazaniem
daty wystawienia skierowania;
6)
imię (imiona) i nazwisko, adres korespondencyjny, adres e-mail oraz numer telefonu
kierownika specjalizacji;
7)
informacje o przebiegu działalności naukowej i zawodowej lekarza, w tym okres i wymiar
wykonywanych czynności naukowych i zawodowych;
8)
informację o posiadanym przez lekarza stopniu naukowym;
9)
informację o posiadanych przez lekarza tytułach specjalisty lub specjalizacjach II
stopnia w dziedzinie odpowiadającej modułowi podstawowemu lub o ukończonym przez lekarza
i zaliczonym mu przez kierownika specjalizacji module podstawowym;
10)
stanowisko konsultanta krajowego właściwego w danej dziedzinie medycyny, wyrażające
poparcie dla wniosku kierownika specjalizacji - w przypadku, o którym mowa w art.
16 ust. 6 ustawy;
11)
planowany termin przystąpienia do PES.
2.
Do wniosku kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 19, dołącza się dokumenty,
o których mowa w § 16 ust. 2 pkt 1-4, oraz inne dokumenty potwierdzające przebieg
działalności naukowej i zawodowej lekarza, uwzględniające w szczególności okres i
wymiar wykonywania poszczególnych aktywności naukowych lub zawodowych oraz osiągnięcia
z zakresu dziedziny, której dotyczy wniosek. Wniosek może zostać złożony z wykorzystaniem
formularza opublikowanego na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej CMKP.
3.
Dyrektor CMKP sprawdza wniosek kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 19, i dokumenty,
o których mowa w ust. 2, pod względem formalnym.
4.
W przypadku stwierdzenia braków formalnych wniosku kierownika specjalizacji, o którym
mowa w § 19, dyrektor CMKP wzywa kierownika specjalizacji do ich usunięcia w terminie
14 dni od dnia doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek
jest pozostawiany bez rozpoznania.
5.
Dyrektor CMKP ustala termin i miejsce posiedzenia zespołu, o którym mowa w art. 16
ust. 7 ustawy, i przekazuje przewodniczącemu zespołu wnioski spełniające wymogi formalne
wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 2, i formularzem protokołu.
6.
Zespół, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, wyraża na formularzu protokołu opinię
merytoryczną w sprawie uznania albo odmowy uznania dotychczasowego dorobku naukowego
i zawodowego lekarza za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w części albo w całości
modułu specjalistycznego albo modułu jednolitego.
7.
W przypadku gdy wniosek kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 19, dotyczy uznania
dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze zrealizowaniem
modułu specjalistycznego albo modułu jednolitego w całości, a z opinii zespołu, o
którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, wynika, że przedstawiony przez lekarza dotychczasowy
dorobek naukowy i zawodowy nie może zostać uznany za równoważny ze zrealizowaniem
przez niego w całości modułu specjalistycznego albo w całości modułu jednolitego,
zespół ten na formularzu protokołu uzasadnia merytorycznie swoje stanowisko oraz wskazuje
elementy programu specjalizacji, które pozostały do zrealizowania.
8.
Zespół, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, zwraca do CMKP wniosek kierownika specjalizacji,
o którym mowa w § 19, i dokumenty, o których mowa w ust. 2, wraz z wypełnionym formularzem
protokołu w terminie 7 dni od dnia posiedzenia zespołu.
9.
Dyrektor CMKP zamieszcza niezwłocznie w EKS danego lekarza decyzję, o której mowa
w art. 16 ust. 7 ustawy, wydaną na podstawie opinii, o której mowa w ust. 6.
§ 21.
1.
Jeżeli dotychczasowe przepisy nie przewidywały uzyskiwania tytułu specjalisty w określonej
dziedzinie medycyny, konsultant krajowy w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie
pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta, może wystąpić
do ministra właściwego do spraw zdrowia, za pośrednictwem dyrektora CMKP, z wnioskiem
o uznanie dotychczasowego dorobku zawodowego i naukowego lekarza za równoważny z realizacją
programu specjalizacji w nowej dziedzinie medycyny nieobjętej dotychczasowym systemem
szkolenia specjalizacyjnego i dopuszczenie tego lekarza do PES, zwanym dalej „wnioskiem
o uznanie dorobku”, zawierającym:
1)
imię (imiona) i nazwisko, adres korespondencyjny, adres e-mail oraz numer telefonu
lekarza;
2)
numer PWZ;
3)
określenie przedmiotu wniosku;
4)
informacje o aktualnym miejscu zatrudnienia lekarza;
5)
informacje o przebiegu działalności naukowej i zawodowej lekarza, uwzględniające w
szczególności osiągnięcia z zakresu dziedziny, której dotyczy wniosek;
6)
informację o posiadanym stopniu naukowym;
7)
informację o posiadanych tytułach specjalisty lub specjalizacjach;
8)
planowany termin przystąpienia do PES.
2.
Do wniosku o uznanie dorobku dołącza się dokumenty, o których mowa w § 16 ust. 2 pkt
1-3, oraz inne dokumenty potwierdzające przebieg działalności naukowej i zawodowej
lekarza, uwzględniające w szczególności osiągnięcia z zakresu dziedziny, której dotyczy
wniosek. Wniosek może zostać złożony z wykorzystaniem formularza opublikowanego na
stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej CMKP.
3.
Dyrektor CMKP sprawdza wniosek o uznanie dorobku i dokumenty, o których mowa w ust.
2, pod względem formalnym.
4.
W przypadku stwierdzenia braków formalnych wniosku o uznanie dorobku dyrektor CMKP
wzywa wnioskodawcę do ich usunięcia w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.
Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek o uznanie dorobku jest pozostawiany
bez rozpoznania.
5.
Dyrektor CMKP ustala termin i miejsce posiedzenia zespołu, o którym mowa w art. 16
ust. 7 ustawy, i przekazuje przewodniczącemu zespołu wniosek o uznanie dorobku spełniający
wymogi formalne wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 2, i formularzem protokołu.
6.
Zespół, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, wyraża na formularzu protokołu merytoryczną
opinię w sprawie uznania albo odmowy uznania dotychczasowego dorobku zawodowego i
naukowego lekarza za równoważny z realizacją programu specjalizacji w nowej dziedzinie
medycyny nieobjętej dotychczasowym systemem szkolenia specjalizacyjnego i zwraca do
CMKP wniosek o uznanie dorobku wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 2, i wypełnionym
formularzem protokołu w terminie 7 dni od dnia posiedzenia zespołu.
7.
Dyrektor CMKP na podstawie opinii, o której mowa w ust. 6, wnioskuje do ministra właściwego
do spraw zdrowia o wydanie decyzji o uznaniu dotychczasowego dorobku zawodowego i
naukowego lekarza za równoważny z realizacją programu specjalizacji w nowej dziedzinie
medycyny nieobjętej dotychczasowym systemem szkolenia specjalizacyjnego oraz o dopuszczeniu
lekarza do PES albo decyzji o odmowie uznania dotychczasowego dorobku zawodowego i
naukowego lekarza za równoważny z realizacją programu specjalizacji w nowej dziedzinie
medycyny nieobjętej dotychczasowym systemem szkolenia specjalizacyjnego oraz o odmowie
dopuszczenia lekarza do PES.
8.
Minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 7, wydaje
decyzję o uznaniu albo odmowie uznania dotychczasowego dorobku zawodowego i naukowego
lekarza za równoważny z realizacją programu specjalizacji w nowej dziedzinie medycyny
nieobjętej dotychczasowym systemem szkolenia specjalizacyjnego oraz, w przypadku uznania
dorobku, również o dopuszczeniu lekarza do PES. Kopię decyzji, wraz z wnioskiem o
uznanie dorobku i dokumentami, o których mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw
zdrowia przekazuje do CMKP.
§ 22.
1.
Wysokość opłaty za PES, o której mowa w art. 16t ust. 1 ustawy, wynosi 700 zł.
2.
Opłata za PES, o której mowa w art. 16t ust. 1 ustawy, jest wnoszona na rachunek bankowy
wskazany przez CEM, podany za pomocą SMK w trakcie składania wniosku, o którym mowa
w art. 16rb ust. 1 ustawy. Opłata powinna być uiszczona niezwłocznie po złożeniu wniosku,
nie później niż w terminie 5 dni od dnia upływu terminu składania wniosków, o którym
mowa w art. 16rb ust. 5 ustawy.
3.
W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w art. 16t ust. 1 ustawy, albo wniesienia
jej w wysokości niższej niż należna dyrektor CEM wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia
braków formalnych za pomocą SMK lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej na
adres poczty elektronicznej wskazany przez wnioskodawcę we wniosku, o którym mowa
w art. 16rb ust. 2 ustawy. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie
7 dni od dnia skierowania wezwania wniosek traktuje się jako niezłożony. O konsekwencji
tej dyrektor CEM informuje w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.
§ 23.
1.
Konsultant krajowy właściwy dla danej dziedziny medycyny, towarzystwo naukowe właściwe
dla danej dziedziny medycyny oraz Naczelna Rada Lekarska przesyłają dyrektorowi CEM
zgłoszenia swoich kandydatów do PKE.
2.
W zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się:
1)
imię (imiona) i nazwisko kandydata;
2)
numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość:
nazwę i numer dokumentu oraz kraj jego wydania;
3)
określenie posiadanej specjalizacji;
4)
wskazanie dziedziny, której dotyczy powołanie kandydata do PKE;
5)
adres korespondencyjny kandydata.
3.
Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, dołącza się kopie PWZ oraz dyplomu specjalisty
potwierdzone za zgodność z oryginałem.
4.
Kopia dyplomu specjalisty nie jest wymagana w przypadku, gdy lekarz uzyskał dyplom
specjalisty wydany przez dyrektora CEM. W takim przypadku w zgłoszeniu podaje się
datę wydania i numer dyplomu.
5.
Osoby powołane do PKE otrzymują akt powołania. Powołanie następuje na czas nieokreślony.
§ 24.
Wysokość wynagrodzenia za udział w pracach zespołu egzaminacyjnego przeprowadzającego
PES, o którym mowa w art. 16u ust. 7 pkt 1 ustawy, wynosi:
1)
500 zł dla przewodniczącego;
2)
300 zł dla członka.
§ 25.
1.
PES jest organizowany corocznie w dwóch sesjach egzaminacyjnych:
1)
w sesji wiosennej - od dnia 1 marca do dnia 31 maja;
2)
w sesji jesiennej - od dnia 1 października do dnia 20 grudnia.
2.
Egzamin testowy w danej dziedzinie odbywa się jednocześnie w całym kraju.
3.
Wniosek o udzielenie urlopu szkoleniowego, o którym mowa w art. 16s ust. 2 ustawy,
lekarz składa nie wcześniej niż po prawidłowym złożeniu wniosku o przystąpienie do
PES.
§ 26.
Dokumentem przeznaczonym do udzielania odpowiedzi w trakcie egzaminu testowego jest
karta odpowiedzi, oznaczona numerem kodowym zdającego nadanym przez CEM.
§ 27.
Przeliczenie procentowe poprawnych odpowiedzi egzaminu testowego udzielonych przez
zdającego na ocenę następuje według współczynników przeliczeń procentowych poprawnych
odpowiedzi na skalę ocen egzaminu testowego, określonych w tabeli nr 1 w załączniku
nr 12 do rozporządzenia.
§ 28.
1.
Egzamin ustny składa się z co najmniej 4 zadań egzaminacyjnych i nie więcej niż 6
zadań egzaminacyjnych.
2.
Co najmniej jedno zadanie egzaminacyjne w ramach egzaminu ustnego powinno mieć charakter
praktyczny i powinno dotyczyć w szczególności analizy procesu diagnostycznego oraz
planowania leczenia w konkretnym przypadku klinicznym.
3.
Egzamin ustny obejmuje udzielenie odpowiedzi na losowo wybrany przez zdającego zestaw
albo na przedstawione przez członków zespołu zadania egzaminacyjne.
4.
Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego wyznacza członka zespołu egzaminacyjnego, który
przedstawia zdającemu dane zadanie egzaminacyjne, i tylko ten członek zespołu egzaminacyjnego
może zadawać pytania uszczegóławiające.
5.
Czas przeznaczony na udzielenie odpowiedzi na pojedyncze zadanie egzaminacyjne nie
może przekroczyć 15 minut.
6.
Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego może wyznaczyć spośród członków zespołu egzaminacyjnego
jedną osobę, która będzie dokonywać wpisów w protokole indywidualnym PES sporządzanym
przez zespół egzaminacyjny.
7.
Odpowiedzi na poszczególne zadania egzaminacyjne są oceniane przez każdego członka
zespołu egzaminacyjnego według następującej skali ocen: 5 (bardzo dobry), 4,5 (dobry
plus), 4 (dobry), 3,5 (dostateczny plus), 3 (dostateczny), 2 (niedostateczny) i 1
(dyskwalifikujący).
8.
Na wniosek przewodniczącego PKE, złożony do dyrektora CEM, w danej sesji egzaminacyjnej
odpowiedzi na poszczególne zadania egzaminacyjne mogą być odbierane i oceniane przez
co najmniej dwuosobowe podzespoły członków zespołu egzaminacyjnego. W takim przypadku
zdający składa egzamin przed co najmniej dwoma podzespołami, natomiast odpowiedzi
na dane zadanie egzaminacyjne udziela przed jednym podzespołem, który ocenia odpowiedź
na to zadanie, bez udziału pozostałych podzespołów.
9.
W protokole, o którym mowa w ust. 6, zamieszcza się uzasadnienie wystawionej oceny
za każde zadanie egzaminacyjne. W przypadku oceny niedostatecznej (2) i dyskwalifikującej
(1) w protokole zamieszcza się informacje dotyczące błędów lub braków w wykonaniu
zadania egzaminacyjnego albo informację o niewykonaniu zadania egzaminacyjnego.
10.
Ocena za dane zadanie egzaminacyjne jest ustalana jako średnia arytmetyczna ocen wystawionych
przez poszczególnych członków zespołu egzaminacyjnego albo podzespołu oceniającego
dane zadanie egzaminacyjne i zaokrąglana do dwóch miejsc po przecinku.
11.
W przypadku gdy zdający po zapoznaniu się z treścią zadania egzaminacyjnego nie udzieli
żadnej odpowiedzi, otrzymuje za to zadanie ocenę dyskwalifikującą (1) od wszystkich
członków zespołu egzaminacyjnego albo podzespołu oceniającego dane zadanie egzaminacyjne.
12.
Oceną końcową egzaminu ustnego jest ocena wynikająca ze średniej arytmetycznej ocen
uzyskanych za poszczególne zadania egzaminacyjne. Ocenę końcową z egzaminu ustnego
ustala się zgodnie z przelicznikiem średniej ocen uzyskanych za zadania egzaminacyjne
na skalę ocen końcowych egzaminu ustnego, określonym w tabeli nr 2 w załączniku nr
12 do rozporządzenia. Uzyskanie oceny niedostatecznej oznacza negatywny wynik egzaminu
ustnego.
13.
W przypadku gdy co najmniej połowa składu zespołu egzaminacyjnego oceni odpowiedź
na dane zadanie egzaminacyjne jako dyskwalifikującą (1), zdający uzyskuje ocenę niedostateczną
z egzaminu ustnego i egzamin nie jest kontynuowany.
14.
W przypadku gdy egzamin ustny jest przeprowadzany w sposób określony w ust. 8, zdający
otrzymuje ocenę niedostateczną z egzaminu ustnego i egzamin nie jest kontynuowany,
jeżeli jego odpowiedź na dane zadanie egzaminacyjne zostanie oceniona jako dyskwalifikująca
(1) przez wszystkich członków podzespołu egzaminacyjnego.
15.
Uzyskanie przez zdającego oceny niższej niż 2,76 za dwa zadania egzaminacyjne albo
więcej zadań egzaminacyjnych powoduje uzyskanie niedostatecznej oceny końcowej z egzaminu
ustnego, niezależnie od ocen uzyskanych za pozostałe zadania egzaminacyjne.
§ 29.
1.
Ocenę końcową PES ustala się zgodnie z przelicznikiem ocen końcowych określonym w
załączniku nr 13 do rozporządzenia.
2.
Zdający, który otrzymał ocenę niedostateczną z egzaminu testowego lub egzaminu ustnego,
otrzymuje niedostateczną ocenę końcową PES.
3.
Jeżeli PES składał się tylko z egzaminu testowego albo tylko z egzaminu ustnego, ocenę
końcową PES stanowi odpowiednio ocena uzyskana z egzaminu testowego albo egzaminu
ustnego.
4.
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do osoby, która uzyskała pozytywną ocenę z
egzaminu testowego, a egzamin ustny w kolejnej sesji egzaminacyjnej, na którą się
zgłosiła, nie został zorganizowany przez CEM.
5.
W przypadku uzyskania przez zdającego ocen bardzo dobrych z egzaminu testowego i egzaminu
ustnego otrzymuje on jako ocenę końcową PES ocenę bardzo dobrą z wyróżnieniem, jeżeli
za taką oceną opowie się zespół egzaminacyjny przeprowadzający egzamin ustny tego
zdającego. Uzasadnienie wyróżnienia zamieszcza się w protokole indywidualnym PES.
6.
Jeżeli PES składał się tylko z egzaminu ustnego, przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio.
§ 30.
Na pisemny wniosek lekarza CEM wystawia zaświadczenie o wyniku PES. Przepisy art. 217-219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
§ 31.
1.
Wzór dyplomu, o którym mowa w art. 16ra ust. 5 ustawy, jest określony w załączniku
nr 14 do rozporządzenia.
2.
Wzór dyplomu, o którym mowa w art. 16w ust. 7 ustawy, jest określony w załączniku
nr 15 do rozporządzenia.
§ 32.
1.
Odpis dyplomu PES jest wydawany na pisemny wniosek lekarza, jako dodatkowy egzemplarz
dyplomu mający charakter jego kopii.
2.
Duplikat dyplomu PES jest wydawany na umotywowany pisemny wniosek lekarza.
3.
Opłatę za wydanie duplikatu albo odpisu, o której mowa w art. 16w ust. 10 ustawy,
uiszcza się na rachunek bankowy CEM podany na stronie internetowej CEM.
4.
Dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 3, dołącza się do wniosku, o którym
mowa w ust. 1 i 2.
5.
W przypadku nieuiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 3, albo niedołączenia do wniosku
dowodu uiszczenia tej opłaty dyrektor CEM wzywa lekarza do usunięcia braków formalnych
w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków
we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
6.
Odpis dyplomu PES i jego duplikat wydaje się według wzoru dotyczącego odpowiednich
dyplomów.
7.
Duplikat dyplomu PES jest oznaczony pieczęcią albo naklejką, albo nadrukiem o treści
„Duplikat”.
8.
Odpis dyplomu PES jest drukowany na miękkim papierze z napisem „Odpis” oraz sygnowany
pieczęcią albo naklejką, albo nadrukiem „Za zgodność z oryginałem” i podpisem dyrektora
CEM oraz imienną pieczęcią albo naklejką, albo nadrukiem zawierającymi: imię (imiona)
i nazwisko oraz oznaczenie funkcji dyrektora CEM.
9.
Wydanie odpisu dyplomu PES albo jego duplikatu następuje w terminie 30 dni od dnia
otrzymania wniosku, o którym mowa odpowiednio w ust. 1 albo 2.
§ 33.
1.
W przypadku ujawnienia przez lekarza, który złożył PES, błędów na dyplomie PES może
on zwrócić się do dyrektora CEM z pisemnym wnioskiem o wymianę tego dyplomu.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
1)
dyplom PES, który ma zostać wymieniony;
2)
dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 16w ust. 10 ustawy.
3.
Opłatę, o której mowa w art. 16w ust. 10 ustawy, uiszcza się na rachunek bankowy CEM
podany na stronie internetowej CEM.
4.
W przypadku nieuiszczenia opłaty, o której mowa w art. 16w ust. 10 ustawy, albo niedołączenia
do wniosku dowodu uiszczenia tej opłaty lub niedołączenia do wniosku dyplomu PES,
który ma być wymieniony, dyrektor CEM wzywa lekarza do usunięcia braków formalnych
w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków
we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
5.
Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor CEM weryfikuje zasadność dokonania
wymiany dyplomu PES.
6.
W przypadku niestwierdzenia błędu na dyplomie PES jest on zwracany lekarzowi, o którym
mowa w ust. 1. Opłata, o której mowa w art. 16w ust. 10 ustawy, podlega zwrotowi na
rachunek bankowy wskazany przez wnioskodawcę.
7.
W przypadku stwierdzenia błędu na dyplomie PES wymiana dyplomu PES następuje w terminie
30 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1.
§ 34.
1.
Do szkoleń specjalizacyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 lutego 2023 r.
stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 31 sierpnia 2020 r. w sprawie specjalizacji
lekarzy i lekarzy dentystów , zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie specjalizacji”.
2.
Za datę wszczęcia szkolenia specjalizacyjnego uznaje się dzień złożenia wniosku o
odbywanie szkolenia specjalizacyjnego, na podstawie którego rozpoczęto szkolenie specjalizacyjne.
3.
Szkolenie specjalizacyjne:
1)
w dziedzinie transplantologii klinicznej dla lekarzy posiadających tytuł specjalisty
w dziedzinie gastroenterologii dziecięcej oraz
2)
w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży na podstawie programu specjalizacji właściwego
dla lekarza posiadającego specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie
pediatrii
- może rozpocząć się po raz pierwszy po zakończeniu postępowania kwalifikacyjnego
rozpoczynającego się w dniu 1 marca 2023 r.
4.
Do postępowania kwalifikacyjnego na specjalizacje lekarskie i lekarsko-dentystyczne
rozpoczynającego się w dniu 1 marca 2023 r. stosuje się przepisy rozporządzenia w
sprawie specjalizacji.
5.
Do kierowania na szkolenie specjalizacyjne lekarzy zakwalifikowanych do odbywania
tego szkolenia na podstawie postępowania kwalifikacyjnego na specjalizacje lekarskie
i lekarsko-dentystyczne rozpoczynającego się w dniu 1 marca 2023 r. stosuje się przepisy
rozporządzenia w sprawie specjalizacji.
6.
Za czynności kontrolne, o których mowa w art. 19i ust. 12 pkt 1 ustawy, wykonane przed
dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia osobom wykonującym te czynności przysługuje
wynagrodzenie ustalone na podstawie przepisów rozporządzenia w sprawie specjalizacji.
7.
Do postępowań w sprawie:
1)
wniosków, o których mowa w art. 16m ust. 8 i 10 ustawy,
2)
uznania dorobku zawodowego i naukowego lekarzy i lekarzy dentystów posiadających stopień
naukowy doktora habilitowanego za równoważny z odbytym szkoleniem specjalizacyjnym,
o których mowa w art. 16 ust. 5 i 6 ustawy,
3)
uznania dorobku zawodowego i naukowego w nowej dziedzinie medycyny nieobjętej systemem
szkolenia specjalizacyjnego za równoważny z odbytym szkoleniem specjalizacyjnym
- wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
stosuje się przepisy rozporządzenia w sprawie specjalizacji.
8.
Do PES organizowanego w sesji wiosennej w 2023 r. stosuje się przepisy rozporządzenia
w sprawie specjalizacji.
9.
Za udział w pracach zespołu egzaminacyjnego w sesji PES odbywającej się od dnia 1
marca 2023 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r. przewodniczącemu i członkom tego zespołu
przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w przepisach rozporządzenia w sprawie
specjalizacji.
§ 35.
Jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 19f ust. 1 ustawy, które zawarły umowy,
o których mowa w art. 19f ust. 2 pkt 10 ustawy, są obowiązane do dostosowania treści
tych umów do wzoru określonego w załączniku nr 10 do niniejszego rozporządzenia, w
terminie do dnia 31 grudnia 2023 r.
§ 36.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od
dnia 1 lutego 2023 r.4)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia
31 sierpnia 2020 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. poz.
1566 i 1918 oraz z 2022 r. poz. 1408), które utraciło moc z dniem 9 grudnia 2022 r.
zgodnie z art. 27 pkt 4 ustawy z dnia 16 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o zawodach
lekarza i lekarza dentysty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1291, 1493, 2112,
2345 i 2401, z 2021 r. poz. 2232 i 2459 oraz z 2022 r. poz. 2770).
1)
Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie §
1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 sierpnia 2020 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. z 2021 r. poz. 932).
2)
Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2005/36/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych
(Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, Dz. Urz. UE C 3 z 06.01.2006, str. 12, Dz.
Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 141, Dz. Urz. UE C 165 z 19.07.2007, str. 13, Dz.
Urz. UE C 165 z 19.07.2007, str. 18, Dz. Urz. UE L 271 z 16.10.2007, str. 18, Dz.
Urz. UE L 320 z 06.12.2007, str. 3, Dz. Urz. UE L 93 z 04.04.2008, str. 28, Dz. Urz.
UE L 205 z 01.08.2008, str. 10, Dz. Urz. UE L 311 z 21.11.2008, str. 1, Dz. Urz. UE
L 93 z 07.04.2009, str. 11, Dz. Urz. UE L 59 z 04.03.2011, str. 4, Dz. Urz. UE L 180
z 12.07.2012, str. 9, Dz. Urz. UE L 112 z 24.04.2012, str. 21, Dz. Urz. UE L 158 z
10.06.2013, str. 368, Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 132, Dz. Urz. UE L 305
z 24.10.2014, str. 115, Dz. Urz. UE L 134 z 24.05.2016, str. 135, Dz. Urz. UE L 317
z 01.12.2017, str. 119, Dz. Urz. UE L 104 z 15.04.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 131
z 24.04.2020, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 444 z 10.12.2021, str. 16).
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r.
poz. 655, 974, 1079, 2280, 2705 i 2770.
4)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia
31 sierpnia 2020 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. poz.
1566 i 1918 oraz z 2022 r. poz. 1408), które utraciło moc z dniem 9 grudnia 2022 r.
zgodnie z art. 27 pkt 4 ustawy z dnia 16 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o zawodach
lekarza i lekarza dentysty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1291, 1493, 2112,
2345 i 2401, z 2021 r. poz. 2232 i 2459 oraz z 2022 r. poz. 2770).
Załącznik nr 1 - Wykaz specjalizacji lekarskich i lekarsko-dentystycznych
*
1.
Wykaz specjalizacji lekarskich:
1)
alergologia (0731);
2)
anestezjologia i intensywna terapia (0701);
3)
angiologia (0732);
4)
audiologia i foniatria (0733);
5)
balneologia i medycyna fizykalna (0734);
6)
chirurgia dziecięca (0702);
7)
chirurgia klatki piersiowej (0735);
8)
chirurgia naczyniowa (0736);
9)
chirurgia ogólna (0703);
10)
chirurgia onkologiczna (0737);
11)
chirurgia plastyczna (0738);
12)
chirurgia szczękowo-twarzowa (0704);
13)
choroby płuc (0739);
14)
choroby płuc dzieci (0792);
15)
choroby wewnętrzne (0705);
16)
choroby zakaźne (0706);
17)
dermatologia i wenerologia (0707);
18)
diabetologia (0740);
19)
diagnostyka laboratoryjna (0708);
20)
endokrynologia (0741);
21)
endokrynologia ginekologiczna i rozrodczość (0799);
22)
endokrynologia i diabetologia dziecięca (0796);
23)
epidemiologia (0710);
24)
farmakologia kliniczna (0742);
25)
gastroenterologia (0743);
26)
gastroenterologia dziecięca (0797);
27)
genetyka kliniczna (0709);
28)
geriatria (0744);
29)
ginekologia onkologiczna (0787);
30)
hematologia (0745);
31)
hipertensjologia (0788);
32)
immunologia kliniczna (0746);
33)
intensywna terapia (0801);
34)
kardiochirurgia (0747);
35)
kardiologia (0748);
36)
kardiologia dziecięca (0762);
37)
medycyna lotnicza (0793);
38)
medycyna morska i tropikalna (0794);
39)
medycyna nuklearna (0749);
40)
medycyna paliatywna (0750);
41)
medycyna pracy (0711);
42)
medycyna ratunkowa (0712);
43)
medycyna rodzinna (0713);
44)
medycyna sądowa (0714);
45)
medycyna sportowa (0751);
46)
mikrobiologia lekarska (0716);
47)
nefrologia (0752);
48)
nefrologia dziecięca (0798);
49)
neonatologia (0753);
50)
neurochirurgia (0717);
51)
neurologia (0718);
52)
neurologia dziecięca (0763);
53)
neuropatologia (0789);
54)
okulistyka (0719);
55)
onkologia i hematologia dziecięca (0755);
56)
onkologia kliniczna (0754);
57)
ortopedia i traumatologia narządu ruchu (0720);
58)
otorynolaryngologia (0721);
59)
otorynolaryngologia dziecięca (0790);
60)
patomorfologia (0722);
61)
pediatria (0723);
62)
pediatria metaboliczna (0795);
63)
perinatologia (0800);
64)
położnictwo i ginekologia (0724);
65)
psychiatria (0725);
66)
psychiatria dzieci i młodzieży (0756);
67)
radiologia i diagnostyka obrazowa (0726);
68)
radioterapia onkologiczna (0727);
69)
rehabilitacja medyczna (0728);
70)
reumatologia (0757);
71)
seksuologia (0758);
72)
toksykologia kliniczna (0759);
73)
transfuzjologia kliniczna (0760);
74)
transplantologia kliniczna (0761);
75)
urologia (0729);
76)
urologia dziecięca (0791);
77)
zdrowie publiczne (0730).
2.
Wykaz specjalizacji lekarsko-dentystycznych:
1)
chirurgia stomatologiczna (0781);
2)
chirurgia szczękowo-twarzowa (0704);
3)
epidemiologia (0710);
4)
ortodoncja (0782);
5)
periodontologia (0783);
6)
protetyka stomatologiczna (0784);
7)
stomatologia dziecięca (0785);
8)
stomatologia zachowawcza z endodoncją (0786);
9)
zdrowie publiczne (0730).
* Oznaczenie zawarte obok nazwy specjalizacji oznacza czterocyfrowy kod specjalności.
Załącznik nr 2 - Wykaz modułów podstawowych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego
1)
moduł podstawowy w zakresie chirurgii ogólnej;
2)
moduł podstawowy w zakresie chorób wewnętrznych;
3)
moduł podstawowy w zakresie otorynolaryngologii;
4)
moduł podstawowy w zakresie patomorfologii;
5)
moduł podstawowy w zakresie pediatrii.
Załącznik nr 3 - Wykaz specjalizacji posiadających wspólny moduł podstawowy
1.
Specjalizacje posiadające wspólny moduł podstawowy w zakresie chirurgii ogólnej:
1)
chirurgia klatki piersiowej;
2)
chirurgia naczyniowa;
3)
chirurgia ogólna;
4)
chirurgia onkologiczna;
5)
chirurgia plastyczna.
2.
Specjalizacje posiadające wspólny moduł podstawowy w zakresie chorób wewnętrznych:
1)
alergologia;
2)
angiologia;
3)
balneologia i medycyna fizykalna;
4)
choroby płuc;
5)
choroby wewnętrzne;
6)
diabetologia;
7)
endokrynologia;
8)
gastroenterologia;
9)
geriatria;
10)
hematologia;
11)
immunologia kliniczna;
12)
kardiologia;
13)
medycyna lotnicza;
14)
medycyna morska i tropikalna;
15)
medycyna paliatywna;
16)
medycyna pracy;
17)
nefrologia;
18)
onkologia kliniczna;
19)
reumatologia;
20)
toksykologia kliniczna;
21)
transfuzjologia kliniczna.
3.
Specjalizacje posiadające wspólny moduł podstawowy w zakresie otorynolaryngologii:
1)
audiologia i foniatria;
2)
otorynolaryngologia;
3)
otorynolaryngologia dziecięca.
4.
Specjalizacje posiadające wspólny moduł podstawowy w zakresie patomorfologii:
1)
neuropatologia;
2)
patomorfologia.
5.
Specjalizacje posiadające wspólny moduł podstawowy w zakresie pediatrii:
1)
choroby płuc dzieci;
2)
endokrynologia i diabetologia dziecięca;
3)
gastroenterologia dziecięca;
4)
kardiologia dziecięca;
5)
nefrologia dziecięca;
6)
neonatologia;
7)
onkologia i hematologia dziecięca;
8)
pediatria;
9)
pediatria metaboliczna.
Załącznik nr 4 - Wykaz modułów jednolitych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego
1.
Dla specjalizacji lekarskich:
1)
anestezjologia i intensywna terapia;
2)
chirurgia szczękowo-twarzowa;
3)
chirurgia dziecięca;
4)
choroby zakaźne;
5)
dermatologia i wenerologia;
6)
diagnostyka laboratoryjna;
7)
epidemiologia;
8)
farmakologia kliniczna;
9)
genetyka kliniczna;
10)
kardiochirurgia;
11)
medycyna nuklearna;
12)
medycyna ratunkowa;
13)
medycyna rodzinna;
14)
medycyna sądowa;
15)
medycyna sportowa;
16)
mikrobiologia lekarska;
17)
neurochirurgia;
18)
neurologia;
19)
neurologia dziecięca;
20)
okulistyka;
21)
ortopedia i traumatologia narządu ruchu;
22)
położnictwo i ginekologia;
23)
psychiatria;
24)
psychiatria dzieci i młodzieży;
25)
radiologia i diagnostyka obrazowa;
26)
radioterapia onkologiczna;
27)
rehabilitacja medyczna;
28)
urologia;
29)
zdrowie publiczne.
2.
Dla specjalizacji lekarsko-dentystycznych:
1)
chirurgia stomatologiczna;
2)
chirurgia szczękowo-twarzowa;
3)
epidemiologia;
4)
ortodoncja;
5)
periodontologia;
6)
protetyka stomatologiczna;
7)
stomatologia dziecięca;
8)
stomatologia zachowawcza z endodoncją;
9)
zdrowie publiczne.
Załącznik nr 5 - Wykaz specjalizacji z uwzględnieniem modułów lub specjalizacji wymaganych do ich zrealizowania oraz minimalny czas ich trwania
Załącznik nr 6 - Wykaz specjalizacji, w których można uzyskać tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny po zrealizowaniu programu specjalizacji właściwego dla lekarza posiadającego odpowiednią specjalizację i lub ii stopnia lub tytuł specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny albo zrealizowany i zaliczony odpowiedni moduł podstawowy
Załącznik nr 7 - Regulamin postępowania kwalifikacyjnego
Załącznik nr 8 - Elektroniczna karta szkolenia specjalizacyjnego (wzór)
Załącznik nr 9 - Potwierdzenie ukończenia kursu specjalizacyjnego (wzór)
Załącznik nr 10 - Umowa o staż kierunkowy (wzór)
Załącznik nr 11 - Oświadczenie członka zespołu egzaminacyjnego Państwowej Komisji Egzaminacyjnej (wzór)
Załącznik nr 12 - Tekst załącznika
Załącznik nr 13 - Przeliczniki ocen końcowych Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego
Załącznik nr 14 - Dyplom (wzór)
Załącznik nr 15 - Dyplom (wzór)
Opis dyplomu:
1.
Dyplom zawiera:
1)
wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
nazwę dokumentu „DYPLOM”;
3)
numer seryjny dyplomu;
4)
elementy zabezpieczające przed fałszerstwem - w przypadku podłoża:
a)
papier niewykazujący luminescencji w promieniowaniu ultrafioletowym,
b)
papier uczulony na działanie odczynników chemicznych (zabezpieczony chemicznie),
c)
dwutonowy bieżący znak wodny,
d)
włókna zabezpieczające widoczne w świetle widzialnym oraz aktywne w promieniowaniu
ultrafioletowym,
e)
losowo rozmieszczone drobiny niewidoczne w świetle widzialnym i wykazujące luminescencję
w promieniowaniu ultrafioletowym typu „gwiezdny pył” („gwieździste niebo”);
5)
elementy zabezpieczające przed fałszerstwem w przypadku druku:
a)
druk offsetowy,
b)
dwukolorowe linie giloszowe wykonane w technice druku irysowego,
c)
mikrodruki,
d)
element graficzny wykonany farbą aktywną wyłącznie w promieniowaniu ultrafioletowym,
e)
element graficzny wykonany farbą irydyscentną;
6)
wyrażenia określające zamieszczane dane:
a)
imiona i nazwisko,
b)
numer prawa wykonywania zawodu lekarza/lekarza dentysty,
c)
wskazanie przepisu prawnego, na podstawie którego jest wydawany dyplom,
d)
nazwę dziedziny szkolenia specjalizacyjnego, w której został uzyskany tytuł specjalisty,
e)
pieczęć urzędową Centrum Egzaminów Medycznych,
f)
podpis dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych albo nadruk, albo naklejkę zawierającą
imię i nazwisko oraz funkcję,
g)
numer dyplomu,
h)
miejsce i datę wydania dyplomu.
2.
Blankiet wzoru dyplomu jest wykonany na podłożu papierowym w formacie jednostronnym
A4.
3.
Pozostałe zabezpieczenia: numeracja typograficzna wykonana farbą aktywną w promieniowaniu
ultrafioletowym.