Obwieszczenie Ministra Sportu i Turystykiz dnia 21 listopada 2023 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki
w sprawie nabywania uprawnień przewodnika górskiego
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie nabywania
uprawnień przewodnika górskiego
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Obszary i klasy uprawnień
- Rozdział 3 - Szkolenia dla kandydatów na przewodników górskich
- Rozdział 4 - Postępowanie egzaminacyjne
- Rozdział 5 - Dokumenty dołączane do wniosku o nadanie uprawnień przewodnika górskiego
- Rozdział 6 - Przepisy przejściowe i końcowe
- Załącznik nr 1 - Wzór legitymacji przewodnika górskiego
- Załącznik nr 2 - Wzór identyfikatora przewodnika górskiego
- Załącznik nr 3 - Program podstawowego szkolenia specjalistycznego dla kandydatów na przewodników górskich beskidzkich lub sudeckich klasy III
- Załącznik nr 4 - Program podstawowego szkolenia specjalistycznego dla kandydatów na przewodników górskich tatrzańskich klasy III
- Załącznik nr 5 - Programy uzupełniających szkoleń dla przewodników górskich klasy III albo II
- Załącznik nr 6 - Wzór świadectwa zdania egzaminu na przewodnika górskiego
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie nabywania
uprawnień przewodnika górskiego , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Sportu i Turystyki z dnia 5 lipca 2019 r. zmieniającym rozporządzenie
w sprawie nabywania uprawnień przewodnika górskiego .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje:
1)
§ 23 i 24 oraz § 27 rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 26 czerwca 2014 r.
w sprawie nabywania uprawnień przewodnika górskiego , które stanowią:
„
§ 23.
Do czasu powołania przez marszałków województw komisji egzaminacyjnych, do wykonywania
zadań określonych w § 13 ust. 7 uprawnione są komisje egzaminacyjne powołane przez
marszałków województw na podstawie rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 4 marca 2011 r. w sprawie przewodników
turystycznych i pilotów wycieczek , jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
§ 24.
1.
Szkolenia dla przewodników górskich, rozpoczęte i niezakończone przed dniem wejścia
w życie niniejszego rozporządzenia, są kontynuowane zgodnie z dotychczasowymi przepisami.
2.
Egzaminy dla osób, które ukończyły szkolenia rozpoczęte przed dniem wejścia w życie
niniejszego rozporządzenia, są przeprowadzane na podstawie przepisów dotychczasowych.
”
„
§ 27.
1.
Egzaminy dla osób, które złożyły wniosek o dopuszczenie do egzaminu na przewodnika
górskiego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, przeprowadza się
na podstawie przepisów dotychczasowych, z zastrzeżeniem § 26 ust. 1.
2.
Świadectwa zdania egzaminu dla osób, które zdały egzamin dla przewodników górskich
przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, wydaje się według wzorów określonych
w przepisach dotychczasowych.
”
;
2)
§ 2 rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 5 lipca 2019 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie nabywania uprawnień przewodnika górskiego , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie nabywania uprawnień przewodnika górskiego1)Minister Sportu i Turystyki kieruje działem administracji rządowej - turystyka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 października 2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Sportu i Turystyki (Dz. U. poz. 1946).
Na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 1-5 i 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich
oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych2)Tytuł ustawy zmieniony przez art. 64 pkt 1 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach
turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (Dz. U. poz. 2361), która weszła
w życie z dniem 1 lipca 2018 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 1944) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
właściwość terytorialną marszałków województwa powołujących komisje egzaminacyjne
dla przewodników górskich, zwanych dalej „komisjami egzaminacyjnymi”;
2)
skład komisji egzaminacyjnych, kwalifikacje, sposób powoływania i odwoływania członków
komisji egzaminacyjnych, procedurę egzaminowania kandydatów na przewodników górskich
oraz wzór świadectwa wydawanego przez komisje egzaminacyjne;
3)
konieczne elementy wniosku o nadanie uprawnień przewodnika górskiego oraz dokumenty
załączane do wniosku;
4)
programy szkolenia kandydatów na przewodników górskich, w tym program podstawowego
szkolenia specjalistycznego, oraz programy uzupełniającego szkolenia dla przewodników
górskich poszczególnych klas;
5)
warunki uzyskiwania poszczególnych klas przewodników górskich, obszary uprawnień przewodników
górskich i stopień trudności tras oraz wycieczek prowadzonych przez przewodników górskich
posiadających uprawnienia określonej klasy;
6)
wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień przewodnika górskiego, a także
sposób noszenia identyfikatorów podczas wykonywania zadań przewodnika górskiego.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
warunkach zimowych - należy przez to rozumieć występowanie przez większą część wycieczki
lokalnych zalodzeń, głębokiego lub świeżego śniegu, a w przypadku obszaru Tatr - warunki,
w których występuje pokrywa śnieżna (ciągła lub płaty) i istnieje możliwość wystąpienia
zagrożenia lawinowego, zaś bezpieczne poruszanie się w terenie górskim wymaga użycia
odpowiedniego sprzętu;
2)
warunkach letnich - należy przez to rozumieć stan, w którym nie występują warunki
zimowe;
3)
stowarzyszeniu zrzeszającym przewodników górskich - należy przez to rozumieć stowarzyszenie
w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach , którego celem jest zrzeszanie przewodników górskich i działalność na ich rzecz.
Rozdział 2
Obszary i klasy uprawnień
§ 3.
1.
Określa się następujące obszary uprawnień przewodników górskich:
1)
beskidzkich - obszar określony w § 5 ust. 1;
2)
tatrzańskich - obszar określony w § 5 ust. 2;
3)
sudeckich - obszar określony w § 5 ust. 3.
2.
Nabycie uprawnień przewodnika górskiego na dany obszar uprawnień oznacza nabycie uprawnień
klasy III.
§ 4.
1.
Warunkiem uzyskania uprawnień przewodnika górskiego klasy III na danym obszarze uprawnień
jest wykazanie się wiadomościami i umiejętnościami w zakresie określonym programem
szkolenia, niezbędnymi do prowadzenia wycieczek na tym obszarze uprawnień.
2.
Przewodnik górski klasy III może ubiegać się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego
klasy II na danym obszarze uprawnień po spełnieniu łącznie następujących warunków:
1)
posiadanie co najmniej dwuletniego stażu przewodnika górskiego klasy III na odpowiednim
obszarze uprawnień;
2)
prowadzenie na danym obszarze uprawnień w klasie III wycieczek co najmniej przez 30
dni, a w przypadku przewodnika górskiego tatrzańskiego - co najmniej przez 90 dni;
3)
wykazanie się wiadomościami i umiejętnościami z zakresu przedmiotów określonych w
programie szkolenia uzupełniającego dla przewodników górskich ubiegających się o uzyskanie
uprawnień przewodnika górskiego klasy II na danym obszarze uprawnień;
4)
złożenie oświadczenia o wykazie odbytych przejść przez obszary górskie w okresie,
w którym posiadał on uprawnienia przewodnika górskiego klasy III, obejmującym także
przejścia w warunkach zimowych, a w przypadku przewodników tatrzańskich obejmującym
dodatkowo przejścia skalne wielowyciągowe, przejścia lodowe i skalno-lodowe; wymagane
parametry odbytych przejść przez obszary górskie określi minister właściwy do spraw
turystyki w konsultacji ze stowarzyszeniami zrzeszającymi przewodników górskich; parametry
te będą opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu ministra właściwego
do spraw turystyki.
3.
Przewodnik górski klasy II może ubiegać się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego
klasy I na danym obszarze uprawnień po spełnieniu łącznie następujących warunków:
1)
posiadanie co najmniej trzyletniego stażu przewodnika górskiego klasy II na odpowiednim
obszarze uprawnień;
2)
prowadzenie na danym obszarze uprawnień w klasie II wycieczek w warunkach letnich
i zimowych co najmniej przez 50 dni, a w przypadku przewodnika górskiego tatrzańskiego
- co najmniej przez 90 dni;
3)
wykazanie się wiadomościami i umiejętnościami z zakresu przedmiotów określonych w
programie szkolenia uzupełniającego dla przewodników górskich ubiegających się o uzyskanie
uprawnień przewodnika górskiego klasy I na danym obszarze uprawnień;
4)
złożenie oświadczenia o wykazie odbytych przejść przez obszary górskie w okresie,
w którym posiadał on uprawnienia przewodnika górskiego klasy II, obejmującym także
przejścia w warunkach zimowych, a w przypadku przewodników tatrzańskich obejmującym
dodatkowo przejścia skalne wielowyciągowe, przejścia lodowe i skalno-lodowe; wymagane
parametry odbytych przejść przez obszary górskie określi minister właściwy do spraw
turystyki w konsultacji ze stowarzyszeniami zrzeszającymi przewodników górskich; parametry
te będą opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu ministra właściwego
do spraw turystyki.
§ 5.
1.
Obszar uprawnień przewodnika górskiego beskidzkiego jest ograniczony:
1)
od północy drogami: Cieszyn - Bielsko Biała (droga S1) - Andrychów - Wadowice - Kalwaria
Zebrzydowska - Głogoczów (droga nr 69 oraz droga nr 52) - Myślenice (droga nr 7) -
Gdów (droga nr 967) - Tymowa (droga nr 966) - Nowy Sącz (droga nr 75) - Gorlice (droga
nr 28) - Dukla (droga nr 993) - Miejsce Piastowe (droga nr 19) - Sanok - Mrzygłód
- Tyrawa Wołoska - Kuźmina (droga nr 28) - Wojtkowa (droga nr 890) - Grąziowa - Trójca
- Posada Rybotycka - Rybotycze - Huwniki do granicy Rzeczypospolitej Polskiej (drogi
lokalne);
2)
od wschodu i zachodu: granicą Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
od południa: granicą Rzeczypospolitej Polskiej oraz granicą Tatrzańskiego Parku Narodowego.
2.
Obszar uprawnień przewodnika górskiego tatrzańskiego jest ograniczony:
1)
od północy: doliną rzeki Orawy - linią łączącą Przełęcz Spytkowicką, Chabówkę i Przełęcz
Sieniawską - doliną rzeki Lepietnicy do jej ujścia do Czarnego Dunajca i dalej do
Dunajca - doliną rzeki Dunajec - przełęczą Krośnicką - rzeką Krośnicą do jej ujścia
do Dunajca - rzeką Dunajec do ujścia rzeki Grajcarek - rzeką Grajcarek - potokiem
Biała Woda - przełęczą Rozdziela;
2)
od wschodu, południa i zachodu: granicą Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Obszar uprawnień przewodnika górskiego sudeckiego jest ograniczony:
1)
od wschodu, północy, zachodu od granicy Rzeczypospolitej Polskiej drogami: Paczków
- Ząbkowice Śląskie (droga nr 382) - Niemcza - Jordanów (droga nr 8) - Sobótka - Tworzyjanów
(droga lokalna) - Świdnica - Świebodzice (droga nr 35) - Dobromierz (droga nr 34)
- Bolków (droga nr 5) - Jawor (droga nr 3) - Świerzawa (droga nr 365) - Sokołowiec
- Proboszczów - Bełczyna - Bystrzyca - Wleń - Lubomierz - Gryfów Śląski - Złotniki
Lubańskie - Leśna - Miłoszów - granica Rzeczypospolitej Polskiej (drogi lokalne) oraz
drogami: granica Rzeczypospolitej Polskiej - Głuchołazy - Prudnik (droga nr 40) -
Trzebina do granicy Rzeczypospolitej Polskiej (droga nr 41);
2)
od południa i południowego zachodu: granicą Rzeczypospolitej Polskiej.
4.
Obszary uprawnień, o których mowa w ust. 1-3, nie obejmują dróg publicznych w rozumieniu
ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oraz terenów zwartej zabudowy miast i wsi.
§ 6.
1.
Ustala się następujące stopnie trudności tras i wycieczek prowadzonych przez przewodników
górskich tatrzańskich odpowiedniej klasy:
1)
przewodnik górski tatrzański klasy III jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w
warunkach letnich po wszystkich szlakach turystycznych i drogach tam, gdzie nie jest
to ograniczone przepisami zarządzeń dyrektorów parków narodowych, wydawanych na podstawie
art. 8e ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody , a w warunkach zimowych - szlakami określonymi w programie podstawowego szkolenia
specjalistycznego dla kandydatów na przewodników górskich tatrzańskich klasy III;
2)
przewodnik górski tatrzański klasy II jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach
i po trasach określonych w pkt 1 oraz do prowadzenia wycieczek po drogach taternickich
do III stopnia trudności w warunkach letnich, a w warunkach zimowych - po drogach
taternickich do II stopnia trudności oraz po wszystkich szlakach turystycznych i drogach
tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w pkt 1;
3)
przewodnik górski tatrzański klasy I jest uprawniony do prowadzenia wycieczek w warunkach
i po trasach określonych w pkt 1 i 2 oraz do prowadzenia wycieczek po drogach taternickich
powyżej III stopnia trudności w warunkach letnich i powyżej II stopnia trudności w
warunkach zimowych tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w
pkt 1.
2.
Ustala się następujące stopnie trudności tras i wycieczek prowadzonych przez przewodników
górskich beskidzkich lub sudeckich odpowiedniej klasy:
1)
przewodnik górski beskidzki lub sudecki klasy III jest uprawniony do prowadzenia wycieczek
w warunkach letnich i zimowych po wszystkich szlakach turystycznych i drogach tam,
gdzie nie jest to ograniczone przepisami, o których mowa w ust. 1 pkt 1;
2)
przewodnik górski beskidzki lub sudecki klasy II jest uprawniony do prowadzenia wycieczek
w warunkach i po trasach określonych w pkt 1 oraz do prowadzenia wycieczek w warunkach
letnich poza szlakami turystycznymi i drogami tam, gdzie nie jest to ograniczone przepisami,
o których mowa w ust. 1 pkt 1;
3)
przewodnik górski beskidzki lub sudecki klasy I jest uprawniony do prowadzenia wycieczek
w warunkach i po trasach określonych w pkt 1 i 2 oraz do prowadzenia wycieczek w warunkach
zimowych poza szlakami turystycznymi i drogami tam, gdzie nie jest to ograniczone
przepisami, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
§ 7.
1.
Potwierdzeniem posiadania uprawnień przewodnika górskiego jest legitymacja przewodnika
górskiego i identyfikator przewodnika górskiego.
2.
Wzór legitymacji przewodnika górskiego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
3.
Wzór identyfikatora przewodnika górskiego określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
4.
Identyfikatory przewodnika górskiego są ważne przez 5 lat od daty ich wydania.
5.
Identyfikator powinien być noszony w sposób umożliwiający okazanie go na żądanie osób
upoważnionych do kontroli, o których mowa w art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach
pilotów wycieczek i przewodników turystycznych2)Tytuł ustawy zmieniony przez art. 64 pkt 1 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach
turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (Dz. U. poz. 2361), która weszła
w życie z dniem 1 lipca 2018 r., zwanej dalej „ustawą”, a także podmiotów upoważnionych do kontroli na podstawie
odrębnych przepisów.
6.
Na wniosek osoby przedstawiającej dokumenty potwierdzające znajomość języka obcego,
o których mowa w art. 32 ustawy, marszałek województwa poświadcza znajomość języka
obcego w legitymacji przewodnika górskiego.
Rozdział 3
Szkolenia dla kandydatów na przewodników górskich
§ 8.
1.
Program podstawowego szkolenia specjalistycznego dla kandydatów na przewodników górskich:
1)
beskidzkich lub sudeckich klasy III określa załącznik nr 3 do rozporządzenia;
2)
tatrzańskich klasy III określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.
2.
Ukończenie szkolenia, o którym mowa w ust. 1, jest podstawą dopuszczenia do egzaminu
na przewodnika górskiego odpowiednio: beskidzkiego, sudeckiego lub tatrzańskiego klasy
III.
3.
Szkolenia, o których mowa w ust. 1, powinny obejmować zajęcia praktyczne zarówno w
warunkach letnich, jak i zimowych.
4.
Zajęcia praktyczne powinny w szczególności obejmować samodzielne prowadzenie wybranych
odcinków wycieczek w obrębie obszaru uprawnień przez kandydatów na przewodników górskich,
pod kierunkiem instruktora, o którym mowa w art. 24 ust. 3 pkt 1 lit. b ustawy.
§ 9.
1.
Program uzupełniającego szkolenia dla przewodników górskich:
1)
beskidzkich lub sudeckich ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego
klasy II albo I określa część I załącznika nr 5 do rozporządzenia;
2)
tatrzańskich ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II
określa część II załącznika nr 5 do rozporządzenia;
3)
tatrzańskich ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy I
określa część III załącznika nr 5 do rozporządzenia.
2.
Warunkiem dopuszczenia do szkolenia uzupełniającego dla przewodników górskich:
1)
ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II na dany obszar
uprawnień jest posiadanie uprawnień przewodnika górskiego klasy III na ten obszar
uprawnień;
2)
ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy I na dany obszar
uprawnień jest posiadanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II na ten obszar uprawnień.
3.
Szkolenie uzupełniające dla przewodników górskich ubiegających się o uzyskanie uprawnień
przewodnika górskiego wyższej klasy może odbywać się w formie:
1)
szkolenia grupowego lub
2)
kierowanego samokształcenia odbywanego zgodnie z programem szkolenia pod kierunkiem
osoby wskazanej przez organizatora szkolenia na określony obszar uprawnień posiadającej
uprawnienia przewodnika górskiego na ten obszar uprawnień oraz co najmniej tę klasę
uprawnień, o którą przewodnik górski się ubiega.
4.
Szkolenia dla przewodników górskich ubiegających się o wyższą klasę uprawnień mogą
odbywać się na całym obszarze posiadanych uprawnień, w tym na drogach wspinaczkowych
oraz poza szlakami oznakowanymi.
5.
Szkolenia dla przewodników górskich na prowadzenie wycieczek narciarskich mogą odbywać
się na całym obszarze posiadanych uprawnień, w tym poza szlakami oznakowanymi.
6.
Jeżeli szkolenie dla przewodników górskich obejmowało sprawdzenie w formie egzaminu
na prowadzenie wycieczek narciarskich dla przewodników górskich umiejętności prowadzenia
wycieczek narciarskich, przewodnicy górscy klasy III, II i I są uprawnieni do prowadzenia
wycieczek narciarskich. Marszałek województwa potwierdza uprawnienia do prowadzenia
wycieczek narciarskich wpisem w legitymacji przewodnika górskiego.
7.
Egzamin na prowadzenie wycieczek narciarskich dla przewodników górskich jest przeprowadzany
przez organizatora szkolenia dla przewodników górskich w formie praktycznej, trwa
1 dzień i obejmuje sprawdzenie umiejętności z zakresu jazdy terenowej na nartach,
technik narciarskich i profilaktyki lawinowej. Po zdaniu tego egzaminu organizator
szkolenia wydaje zaświadczenie o jego zdaniu. Marszałek województwa potwierdza uprawnienia
do prowadzenia wycieczek narciarskich wpisem w legitymacji przewodnika górskiego.
8.
Organizator szkolenia po zaliczeniu szkolenia przez uczestnika wydaje mu zaświadczenie
o ukończeniu szkolenia.
9.
Zaświadczenie powinno zawierać następujące informacje:
1)
imię, nazwisko, datę i miejsce urodzenia osoby, która ukończyła szkolenie;
23)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 5 lipca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie nabywania uprawnień przewodnika górskiego (Dz. U. poz. 1328), które weszło w życie z dniem 1 sierpnia 2019 r.)
nazwę organizatora szkoleń i adres miejsca wykonywania działalności organizatora szkoleń
dla kandydatów na przewodników górskich oraz numer zaświadczenia o wpisie do rejestru
organizatorów szkoleń dla kandydatów na przewodników górskich, o którym mowa w art.
24 ust. 1 ustawy;
3)
obszar uprawnień, na które przeprowadzono szkolenie;
4)
termin szkolenia;
5)
datę i miejsce wystawienia zaświadczenia;
64)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.)
czytelny podpis kierownika kursu lub osoby wskazanej przez organizatora szkolenia
jako kierującej samokształceniem.
§ 10.
Na podstawie programów, o których mowa w § 8 i § 9, organizator szkolenia opracowuje
szczegółowy harmonogram szkolenia zgodnie z następującymi zasadami:
1)
harmonogram uwzględnia zajęcia teoretyczne w formie wykładów i ćwiczeń oraz zajęcia
praktyczne w formie wycieczek szkoleniowych;
2)
harmonogram określa daty i miejsca przeprowadzenia poszczególnych zajęć, a także wskazuje,
które wykłady zostaną przeprowadzone podczas zajęć stacjonarnych, a które - podczas
wycieczek szkoleniowych;
3)
wymiar zajęć teoretycznych określa się w godzinach zegarowych, natomiast wymiar zajęć
praktycznych - w dniach szkolenia.
Rozdział 4
Postępowanie egzaminacyjne
§ 11.
1.
Komisje egzaminacyjne dla kandydatów na przewodników górskich powołują dla przewodników
górskich:
1)
beskidzkich - Marszałek Województwa Małopolskiego lub Marszałek Województwa Podkarpackiego,
lub Marszałek Województwa Śląskiego;
2)
sudeckich - Marszałek Województwa Dolnośląskiego;
3)
tatrzańskich - Marszałek Województwa Małopolskiego.
2.
Komisję egzaminacyjną dla przewodników górskich powołuje się w składzie:
1)
przewodniczący;
2)
zastępca przewodniczącego;
3)
pozostali członkowie w liczbie co najmniej 4 osób.
3.
Kandydatem na członka komisji egzaminacyjnej może być osoba spełniająca następujące
kryteria:
1)
posiadająca wykształcenie wyższe w zakresie związanym z problematyką egzaminu na przewodnika
górskiego, zwanego dalej „egzaminem”, lub
2)
posiadająca odpowiednie uprawnienia przewodnika górskiego oraz wykazująca się pięcioletnią
czynną działalnością jako przewodnik górski na odpowiednim obszarze uprawnień.
4.
Kryteria, o których mowa w ust. 3, nie dotyczą przedstawiciela wojewódzkiego konserwatora
zabytków, o którym mowa w art. 25 ust. 4 ustawy.
5.
W pracach komisji egzaminacyjnej uczestniczy sekretarz tej komisji, który jest pracownikiem
urzędu marszałkowskiego, odpowiedzialny za sporządzenie dokumentacji z przebiegu egzaminu.
Sekretarz komisji nie jest członkiem tej komisji.
6.
Informację o naborze do komisji egzaminacyjnych publikuje się w Biuletynie Informacji
Publicznej urzędu marszałkowskiego w terminie 30 dni przed dniem powołania komisji
przez marszałka województwa.
§ 12.
1.
Marszałek województwa może odwołać członka komisji egzaminacyjnej w przypadku:
1)
złożenia wniosku o odwołanie przez tego członka;
2)
uchylania się przez tego członka od wykonywania obowiązków lub rażąco niedbałego ich
wykonywania;
3)
utraty uprawnień przewodnika górskiego przez tego członka;
4)
uzasadnionego wniosku stowarzyszenia zrzeszającego przewodników górskich, organizacji
zrzeszającej organizatorów turystyki lub wojewódzkiego konserwatora zabytków, który
wskazał danego członka komisji egzaminacyjnej.
2.
W razie odwołania członka komisji egzaminacyjnej z przyczyn określonych w ust. 1,
stowarzyszenie lub organizacja wskazuje innego kandydata.
3.
W razie odwołania członka komisji egzaminacyjnej będącego przedstawicielem wojewódzkiego
konserwatora zabytków z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 1, 2 lub 4, wojewódzki konserwator
zabytków wskazuje innego kandydata na wniosek marszałka województwa.
§ 13.
1.
Komisja egzaminacyjna przeprowadza egzamin lub poszczególne części egzaminu w trzyosobowych
składach egzaminatorów, wyznaczanych każdorazowo przez przewodniczącego komisji spośród
członków komisji w celu przeprowadzenia konkretnego egzaminu.
2.
W pracach komisji egzaminacyjnej uczestniczy także sekretarz tej komisji.
3.
Na egzaminatora podczas danego egzaminu nie można wyznaczyć osoby, która uczestniczyła
w szkoleniu osób egzaminowanych jako organizator lub kierownik szkolenia.
4.
Na potrzeby danego egzaminu przewodniczący komisji wyznacza egzaminatorów, którzy
posiadają uprawnienia przewodnika górskiego na odpowiedni obszar uprawnień co najmniej
tej klasy, na którą odbywa się egzamin, z zastrzeżeniem ust. 5.
5.
Na potrzeby danego egzaminu przewodniczący komisji może wyznaczyć jednego egzaminatora
posiadającego wykształcenie wyższe w zakresie związanym z problematyką egzaminu, niespełniającego
wymogów określonych w ust. 4.
6.
Na wniosek organizatora szkolenia dla kandydatów na przewodników górskich, grupy kandydatów
w liczbie co najmniej 10 osób lub co najmniej 3 osób w przypadku, o którym mowa w
§ 14 ust. 5, złożony do sekretarza komisji egzaminacyjnej, przewodniczący komisji
egzaminacyjnej wyznacza termin egzaminu oraz podaje go do wiadomości wnioskodawcom
i do publicznej wiadomości w miejscach ogólnie dostępnych w urzędzie marszałkowskim
oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu marszałkowskiego, nie później niż 30
dni przed planowanym terminem egzaminu.
7.
Do zadań komisji egzaminacyjnej należy:
1)
przygotowywanie pytań testowych do egzaminu pisemnego;
2)
przygotowywanie zestawów pytań do egzaminu ustnego;
3)
określanie zadań do realizacji w ramach części praktycznej egzaminu;
4)
przeprowadzanie egzaminów i wystawianie ocen;
5)
wydawanie świadectw, o których mowa w § 21 ust. 1.
8.
Pytania testowe, zestawy pytań i zadania oraz protokoły przebiegu egzaminów stanowią
dokumentację przechowywaną przez marszałka województwa.
§ 14.
1.
Do egzaminu dopuszcza się osoby, które:
1)
najpóźniej w terminie 14 dni przed terminem egzaminu złożyły w urzędzie marszałkowskim
zgłoszenie na egzamin;
2)
w przypadku przewodników górskich klasy III ubiegających się o uzyskanie uprawnień
przewodnika górskiego klasy II na danym obszarze uprawnień - spełniły warunki określone
w § 4 ust. 2;
3)
w przypadku przewodników górskich klasy II ubiegających się o uzyskanie uprawnień
przewodnika górskiego klasy I na danym obszarze uprawnień - spełniły warunki określone
w § 4 ust. 3.
2.
Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera:
1)
imię i nazwisko;
2)
adres zamieszkania;
3)
datę i miejsce urodzenia;
4)
wskazanie obszaru uprawnień, którego ma dotyczyć egzamin.
3.
Do zgłoszenia należy dołączyć dowód wniesienia opłaty egzaminacyjnej oraz odpowiednio:
1)
zaświadczenie o ukończeniu szkolenia na odpowiedni obszar i klasę uprawnień wystawione
przez organizatora szkoleń dla kandydatów na przewodników górskich albo
2)
w przypadku osób, o których mowa w art. 22a ust. 2 ustawy - kopię legitymacji przewodnika
górskiego.
4.
Egzamin jest przeprowadzany, jeżeli do egzaminu dopuszczono co najmniej 10 osób, z
zastrzeżeniem ust. 5.
5.
W przypadku egzaminu dla przewodników górskich na klasę II albo I uprawnień egzamin
jest przeprowadzany, jeżeli do egzaminu dopuszczono co najmniej 3 osoby.
§ 15.
1.
Egzamin składa się z dwóch części:
1)
teoretycznej - obejmującej zagadnienia, dla których programy szkolenia przewidują
zajęcia teoretyczne;
2)
praktycznej - obejmującej zagadnienia, dla których programy szkolenia przewidują zajęcia
praktyczne.
2.
Do egzaminu sprawdzającego, o którym mowa w art. 26 ust. 2 ustawy, dla osób, którym
zawieszono uprawnienia przewodnika górskiego, stosuje się odpowiednio przepisy ust.
1, § 13 ust. 1-5, 7 i 8, § 14 ust. 1 i 2 oraz § 16-21. Egzamin sprawdzający przeprowadza
się po upływie terminu zawieszenia. Do zgłoszenia na egzamin sprawdzający należy dołączyć
dowód wniesienia opłaty egzaminacyjnej.
§ 16.
1.
Część teoretyczna egzaminu składa się ze sprawdzianu pisemnego i sprawdzianu ustnego,
a w przypadku egzaminu na przewodnika górskiego klasy II albo I - ze sprawdzianu ustnego.
2.
Część teoretyczną egzaminu przeprowadza się w sali egzaminacyjnej, w warunkach umożliwiających
egzaminowanym samodzielną pracę.
3.
Przed wejściem do sali egzaminacyjnej osoba przystępująca do egzaminu jest obowiązana
okazać dokument tożsamości w celu weryfikacji tożsamości.
4.
Komisja egzaminacyjna sprawuje nadzór nad prawidłowym przebiegiem egzaminu i może
wykluczyć z egzaminu osobę, która podczas egzaminu korzystała z cudzej pomocy, posługiwała
się materiałami pomocniczymi, pomagała innym uczestnikom egzaminu lub zakłócała przebieg
egzaminu.
§ 17.
1.
W przypadku egzaminu na przewodnika górskiego klasy III, sprawdzian pisemny trwa 45
minut i polega na rozwiązaniu testu składającego się z 30 pytań jednokrotnego wyboru.
2.
Sprawdziany pisemne są oznaczane kodem.
3.
Każde pytanie testowe jest oceniane w następujący sposób:
1)
odpowiedź prawidłowa - 1 punkt;
2)
odpowiedź nieprawidłowa albo brak odpowiedzi - 0 punktów.
4.
Warunkiem zaliczenia sprawdzianu pisemnego jest uzyskanie co najmniej 20 punktów.
§ 18.
1.
W przypadku egzaminu na przewodnika górskiego klasy III, do sprawdzianu ustnego dopuszcza
się osoby, które zaliczyły sprawdzian pisemny.
2.
Sprawdzian ustny polega na udzieleniu odpowiedzi na pytania zamieszczone w wylosowanym
zestawie pytań.
3.
Każdy z zestawów składa się z trzech pytań.
4.
Każdy egzaminator ocenia odrębnie odpowiedź na każde pytanie, przyznając od 0 do 5
punktów.
5.
Warunkiem zaliczenia sprawdzianu ustnego jest uzyskanie przez zdającego co najmniej
9 punktów łącznie za wszystkie odpowiedzi od wszystkich egzaminatorów oraz uzyskanie
co najmniej 1 punktu za każdą odpowiedź od każdego z egzaminatorów.
§ 19.
1.
Część praktyczna egzaminu trwa 2 dni i odbywa się w warunkach górskich na obszarze
uprawnień, o które ubiega się osoba przystępująca do egzaminu.
2.
Do części praktycznej egzaminu dopuszcza się osoby, które zaliczyły część teoretyczną
egzaminu.
3.
Część praktyczna egzaminu obejmuje od 3 do 5 zadań.
4.
Komisja egzaminacyjna na co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem egzaminu podaje do publicznej
wiadomości w miejscach ogólnie dostępnych w urzędzie marszałkowskim oraz w Biuletynie
Informacji Publicznej urzędu marszałkowskiego:
1)
główne punkty trasy egzaminacyjnej;
2)
sposób oceniania dotyczący poszczególnych rodzajów zadań egzaminacyjnych stosowany
podczas przeprowadzania części praktycznej egzaminu.
§ 20.
1.
Sekretarz komisji egzaminacyjnej sporządza:
1)
protokół przebiegu egzaminu, który podpisują wszyscy egzaminatorzy oraz sekretarz
komisji egzaminacyjnej;
2)
świadectwa zdania egzaminu, które podpisuje przewodniczący komisji egzaminacyjnej.
2.
Protokół przebiegu egzaminu zawiera:
1)
datę i miejsce przeprowadzenia egzaminu;
2)
wskazanie podstaw prawnych przeprowadzenia egzaminu;
3)
określenie obszaru uprawnień, na który przeprowadzono egzamin;
4)
imiona i nazwiska egzaminatorów oraz sekretarza komisji egzaminacyjnej;
5)
listę osób, które zgłosiły się na egzamin, zawierającą dane, o których mowa w § 14
ust. 2 pkt 1-3;
6)
liczbę punktów otrzymanych przez każdego z uczestników od każdego z egzaminatorów;
7)
opis sposobu oceniania zastosowanego podczas przeprowadzania części praktycznej egzaminu;
8)
uwagi zgłaszane w trakcie trwania egzaminu przez jego uczestników;
9)
podpisy egzaminatorów i sekretarza komisji egzaminacyjnej.
3.
Do protokołu można załączyć karty odpowiedzi egzaminowanych osób.
4.
Po sporządzeniu i podpisaniu protokołu przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
sekretarz komisji egzaminacyjnej ogłasza wyniki egzaminu.
§ 21.
1.
Osobie, która zdała egzamin, wydaje się świadectwo, którego wzór określa załącznik
nr 6 do rozporządzenia.
2.
Na wniosek osoby zamieszkałej w województwie, w którym ta osoba zdała egzamin, świadectwo
jest dołączane do akt postępowania w sprawie nadania uprawnień przewodnika górskiego.
3.
Osoba, która nie zaliczyła sprawdzianu pisemnego, ustnego lub części praktycznej egzaminu,
może wystąpić o ponowne dopuszczenie do każdego ze sprawdzianów lub do części praktycznej.
Rozdział 5
Dokumenty dołączane do wniosku o nadanie uprawnień przewodnika górskiego
§ 22.
1.
Osoba ubiegająca się o nadanie uprawnień przewodnika górskiego lub o wydanie legitymacji
przewodnika górskiego lub identyfikatora przewodnika górskiego składa odpowiedni wniosek
do marszałka województwa zgodnie z właściwością, o której mowa w art. 28 ust. 1 i
2 ustawy.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
imię i nazwisko osoby określonej w ust. 1;
2)
imiona rodziców;
3)
datę i miejsce urodzenia;
4)
określenie miejsca zamieszkania oraz adresu do korespondencji;
5)
wskazanie obszaru uprawnień, w stosunku do którego osoba określona w ust. 1 ubiega
się o nadanie uprawnień przewodnika górskiego lub w stosunku do którego ubiega się
o wydanie legitymacji lub identyfikatora.
3.
Do wniosku o nadanie uprawnień przewodnika górskiego klasy III dołącza się:
1)
świadectwo zdania egzaminu przed właściwą komisją egzaminacyjną - z wyjątkiem sytuacji,
o której mowa w § 21 ust. 2;
2)
kopię świadectwa lub dyplomu stwierdzającego posiadanie wykształcenia średniego, potwierdzoną
za zgodność z oryginałem przez pracownika urzędu marszałkowskiego przyjmującego wniosek
na podstawie przedstawionego mu oryginału tego dokumentu lub odpis tego świadectwa
lub dyplomu; jako dokument poświadczający posiadanie wykształcenia średniego przyjmuje
się także dokumenty poświadczające ukończenie szkół, których warunkiem ukończenia
było posiadanie wykształcenia średniego;
3)
trzy fotografie legitymacyjne w formacie 3 cm × 4 cm;
4)
oświadczenie o niekaralności za przestępstwa umyślne lub inne popełnione w związku
z wykonywaniem zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek;
5)
dowód wniesienia opłaty skarbowej.
4.
Do wniosku o nadanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II albo I dołącza się:
1)
świadectwo zdania egzaminu przed właściwą komisją egzaminacyjną - z wyjątkiem sytuacji,
o której mowa w § 21 ust. 2;
2)
dokument lub dokumenty potwierdzające prowadzenie wycieczek przez okres wymagany do
uzyskania uprawnień klasy II albo I, wydane przez stowarzyszenie zrzeszające przewodników
górskich lub przez jednostkę powierzającą tej osobie prowadzenie wycieczek, w szczególności
umowy o wykonanie usługi zawarte przez przewodnika górskiego z klientami lub organizatorami
turystyki lub rachunki za wykonaną usługę, wystawione przez przewodnika górskiego
klientom lub organizatorom turystyki;
3)
oświadczenie, o którym mowa odpowiednio w § 4 ust. 2 pkt 4 lub ust. 3 pkt 4;
4)
jedną fotografię legitymacyjną w formacie 3 cm × 4 cm;
5)
dowód wniesienia opłaty skarbowej.
5.
Do wniosku o nadanie uprawnień przewodnika górskiego na dodatkowy obszar uprawnień
dołącza się:
1)
świadectwo zdania egzaminu na dodatkowy obszar uprawnień przed właściwą komisją egzaminacyjną
- z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w § 21 ust. 2;
2)
jedną fotografię legitymacyjną w formacie 3 cm x 4 cm;
3)
dowód wniesienia opłaty skarbowej.
6.
Osoba ubiegająca się o wydanie kolejnego identyfikatora dołącza do wniosku jedną fotografię
legitymacyjną w formacie 3 cm × 4 cm.
Rozdział 6
Przepisy przejściowe i końcowe
§ 23.
(pominięty).5)Zamieszczony w obwieszczeniu.
§ 24.
(pominięty).5)Zamieszczony w obwieszczeniu.
§ 25.
1.
Uprawnienia przewodnika górskiego nabyte przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
obejmują obszar wskazany w legitymacji posiadanej przez danego przewodnika górskiego,
jednak nie większy niż określony odpowiednio w § 5 ust. 1, 2 lub 3 niniejszego rozporządzenia.
2.
Przewodnik górski, który nabył uprawnienia określonej klasy przed dniem wejścia w
życie niniejszego rozporządzenia, może wykonywać czynności właściwe dla tej klasy,
określone w przepisach, na podstawie których nabył te uprawnienia.
3.
Przewodnicy tatrzańscy klasy I, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
nie uzyskali uprawnienia do prowadzenia wycieczek w warunkach wysokogórskich w Tatrach
powyżej IV stopnia trudności w warunkach letnich i powyżej III stopnia trudności w
warunkach zimowych, mogą uzyskać takie uprawnienie na warunkach określonych w przepisach
dotychczasowych.
§ 26.
1.
Osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia ukończyły szkolenie
na przewodnika górskiego beskidzkiego na część Beskidów, mogą ubiegać się o dopuszczenie
do egzaminu na przewodnika górskiego beskidzkiego na tę część Beskidów, której dotyczyło
odbyte przez nich szkolenie, przeprowadzonego na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie przewodników
turystycznych i pilotów wycieczek . Egzamin przeprowadzany jest przez komisję egzaminacyjną powołaną na podstawie przepisów
niniejszego rozporządzenia. W takim przypadku egzamin jest przeprowadzany, jeżeli
do egzaminu dopuszczono co najmniej 3 osoby. Do przeprowadzania tego egzaminu stosuje
się odpowiednio przepis § 13 ust. 6.
2.
Osoby, które do dnia 17 grudnia 2010 r. zdały egzamin na przewodnika górskiego beskidzkiego
na część Beskidów, mogą ubiegać się o nadanie uprawnień przewodnika beskidzkiego na
tę część Beskidów na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie przewodników
turystycznych i pilotów wycieczek.
3.
Osoby posiadające uprawnienia przewodnika górskiego beskidzkiego na część Beskidów
mogą rozszerzyć swoje uprawnienia przewodnika górskiego beskidzkiego na cały obszar
uprawnień, o którym mowa w § 5 ust. 1, przystępując do egzaminu uzupełniającego obejmującego
programy szkoleń na pozostałe części Beskidów bez konieczności odbycia dodatkowych
szkoleń. Do egzaminu uzupełniającego stosuje się odpowiednio przepisy § 13 ust. 1-5,
7 i 8, § 14 ust. 1 i 2 i ust. 3 pkt 2, § 15 ust. 1 oraz § 16-21.
§ 27.
(pominięty).5)Zamieszczony w obwieszczeniu.
§ 28.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2014 r.6)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sportu i Turystyki
z dnia 4 marca 2011 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek (Dz.
U. poz. 302), które utraciło moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
na podstawie art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących
wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. poz. 829).
1)
Minister Sportu i Turystyki kieruje działem administracji rządowej - turystyka, na
podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 października
2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Sportu i Turystyki (Dz.
U. poz. 1946).
2)
Tytuł ustawy zmieniony przez art. 64 pkt 1 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach
turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (Dz. U. poz. 2361), która weszła
w życie z dniem 1 lipca 2018 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z
dnia 5 lipca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie nabywania uprawnień przewodnika
górskiego (Dz. U. poz. 1328), które weszło w życie z dniem 1 sierpnia 2019 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.
5)
Zamieszczony w obwieszczeniu.
6)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sportu i Turystyki
z dnia 4 marca 2011 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek (Dz.
U. poz. 302), które utraciło moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
na podstawie art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących
wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. poz. 829).
Załącznik nr 1 - Wzór legitymacji przewodnika górskiego
Załącznik nr 2 - Wzór identyfikatora przewodnika górskiego
Załącznik nr 3 - Program podstawowego szkolenia specjalistycznego dla kandydatów na przewodników górskich beskidzkich lub sudeckich klasy III
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Załącznik nr 4 - Program podstawowego szkolenia specjalistycznego dla kandydatów na przewodników górskich tatrzańskich klasy III
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Załącznik nr 5 - Programy uzupełniających szkoleń dla przewodników górskich klasy III albo II
I.
Program uzupełniającego szkolenia dla przewodników górskich beskidzkich lub sudeckich
ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II albo I
|
II.
Program uzupełniającego szkolenia dla przewodników górskich tatrzańskich ubiegających
się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy II
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
III.
Program uzupełniającego szkolenia dla przewodników górskich tatrzańskich ubiegających
się o uzyskanie uprawnień przewodnika górskiego klasy I
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||