Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologiiz dnia 27 października 2023 r.zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać
budynki i ich usytuowanie 1)Minister Rozwoju i Technologii kieruje działem administracji rządowej - budownictwo,
planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo, na podstawie § 1 ust.
2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2022 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Technologii (Dz. U. poz. 838).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane zarządza się, co następuje:
§ 1.
W rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków
technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wprowadza się następujące zmiany:
1)
w § 3 w pkt 26 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 27 w brzmieniu:
„
27)
publicznie dostępnym placu - należy przez to rozumieć ogólnodostępny teren służący
rekreacji, komunikacji, pełniący także funkcję reprezentacyjną; jest to teren przeznaczony
w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren placu lub rynku lub
jako teren komunikacji drogowej publicznej, a w przypadku braku miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego - jako użytek gruntowy oznaczony w ewidencji gruntów
i budynków jako tereny rekreacyjno-wypoczynkowe lub jako droga, oznaczone odpowiednio
symbolem: Bz lub dr.
”
;
2)
w § 12:
a)
ust. 1-3 otrzymują brzmienie:
„
1.
Jeżeli z przepisów § 13, § 19, § 23, § 36, § 40, § 60 i § 271-273 lub przepisów odrębnych
określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają
inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy
tej działki nie mniejszej niż:
1)
4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy;
2)
3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien lub drzwi w stronę tej granicy;
3)
5 m - w przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego o wysokości ponad 4 kondygnacji
nadziemnych, zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy;
4)
5 m - w przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego o wysokości ponad 4 kondygnacji
nadziemnych, zwróconego ścianą bez okien lub drzwi w stronę tej granicy.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 4, dopuszcza się sytuowanie budynku
w odległości nie mniejszej niż 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy,
jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje taką możliwość.
3.
Dopuszcza się, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, § 19, § 23, § 36,
§ 40, § 60 i § 271-273, sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej,
jeżeli będzie on przylegał całą długością swojej ściany do ściany budynku istniejącego
na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie
miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy
i zagospodarowania terenu.
”
,
b)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Odległość od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż:
1)
1,5 m do okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także do balkonu, daszku
nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub pochylni - z wyjątkiem
pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych;
2)
4 m do okna umieszczonego w dachu zwróconego w stronę tej granicy;
3)
3 m do balkonu w budynku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i 4.
”
,
c)
ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„
8.
Budynek inwentarski lub budynek gospodarczy, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy
§ 13, § 60 i § 271-273, nie może być sytuowany ścianą z oknami lub drzwiami w odległości
mniejszej niż 8 m od ściany istniejącego na sąsiedniej działce budowlanej budynku
mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego lub budynku użyteczności publicznej,
lub takiego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę albo zostało
dokonane zgłoszenie budowy, do którego organ administracji architektoniczno-budowlanej
nie wniósł sprzeciwu lub zostało wydane zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia
sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust. 5aa ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 3.
”
,
d)
ust. 10 otrzymuje brzmienie:
„
10.
Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1-9, nie jest wymagane w przypadku, gdy
sąsiednia działka jest działką drogową lub publicznie dostępnym placem.
”
,
e)
dodaje się ust. 11 w brzmieniu:
„
11.
Budynek produkcyjny lub magazynowy o powierzchni zabudowy przekraczającej 1000 m2, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, § 60 i § 271-273, należy sytuować
ścianą w odległości nie mniejszej niż 30 m od ściany:
1)
istniejącego na innej działce budowlanej budynku mieszkalnego albo budynku zamieszkania
zbiorowego;
2)
projektowanego na innej działce budowlanej budynku mieszkalnego albo budynku zamieszkania
zbiorowego, dla których istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę albo zostało
dokonane zgłoszenie budowy, do którego organ administracji architektoniczno-budowlanej
nie wniósł sprzeciwu lub zostało wydane zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia
sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust. 5aa ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
”
;
3)
§ 20 otrzymuje brzmienie:
„
§ 20.
Stanowiska postojowe dla samochodów osobowych, z których korzystają wyłącznie osoby
niepełnosprawne, w liczbie nie większej niż 6% ogólnej liczby stanowisk postojowych,
o której mowa w § 18 ust. 2, jednak nie mniejszej niż 1, mogą być zbliżone bez ograniczeń
do okien budynków. Miejsca te wymagają odpowiedniego oznakowania.
”
;
4)
§ 39 i § 40 otrzymują brzmienie:
„
§ 39.
1.
Na działkach budowlanych przeznaczonych pod budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych,
budynków opieki zdrowotnej, z wyjątkiem przychodni, oraz budynków oświaty i wychowania
co najmniej 25% powierzchni działki należy urządzić jako teren biologicznie czynny,
jeżeli inny procent nie wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
2.
Na działkach przeznaczonych pod publicznie dostępny plac o powierzchni powyżej 1000
m2 co najmniej 20% jego powierzchni należy urządzić jako teren biologicznie czynny,
jeżeli wyższy procent nie wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
§ 40.
1.
Plac zabaw dla dzieci dostępny również dla osób ze szczególnymi potrzebami wykonuje
się w przypadku budowy jednego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, w którym liczba
mieszkań przekracza 20, a także w przypadku budowy zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych,
w którym liczba mieszkań przekracza 20, przy czym co najmniej 30% powierzchni placu
zabaw dla dzieci znajduje się na terenie biologicznie czynnym.
2.
Miejsce rekreacyjne dostępne również dla osób ze szczególnymi potrzebami, wyposażone
w miejsca do wypoczynku, wykonuje się w przypadku budowy zespołu budynków mieszkalnych
wielorodzinnych, w którym liczba mieszkań przekracza 20, przy czym co najmniej 30%
powierzchni miejsca rekreacyjnego znajduje się na terenie biologicznie czynnym.
3.
Nasłonecznienie co najmniej 50% powierzchni placu zabaw dla dzieci wynosi co najmniej
2 godziny, liczone w dniach równonocy, w godzinach 1000-1600. W zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się nasłonecznienie nie krótsze niż 1 godzina.
4.
Odległość placów zabaw dla dzieci, boisk dla dzieci i młodzieży oraz miejsc rekreacyjnych
od linii rozgraniczających ulicę, dróg, ciągów pieszo-jezdnych, okien pomieszczeń
przeznaczonych na pobyt ludzi oraz miejsc gromadzenia odpadów wynosi co najmniej 10
m, przy zachowaniu wymogów, o których mowa w § 19 ust. 1.
5.
Plac zabaw dla dzieci powinien być ogrodzony.
6.
Ogrodzenie placu zabaw dla dzieci od strony drogi, ulicy, parkingu lub ciągu pieszo-jezdnego
wykonuje się z materiałów i w sposób zapewniający bezpieczeństwo ludziom i zwierzętom.
Ogrodzenie to posiada:
1)
wysokość nie mniejszą niż 1,0 m;
2)
furtkę o szerokości co najmniej 1,2 m nieutrudniającą dostępu osobom ze szczególnymi
potrzebami.
7.
W przypadkach innych niż wymienione w ust. 6 dopuszcza się ogrodzenie placu zabaw
dla dzieci w postaci żywopłotu.
8.
Powierzchnia placu zabaw dla dzieci wynosi co najmniej:
1)
1 m2 na każde mieszkanie - w przypadku gdy w budynku lub zespole budynków znajduje się
od 21 do 50 mieszkań;
2)
50 m2 - w przypadku gdy w budynku lub zespole budynków znajduje się od 51 do 100 mieszkań;
3)
0,5 m2 na każde mieszkanie - w przypadku gdy w budynku lub zespole budynków znajduje się
od 101 do 300 mieszkań;
4)
200 m2 - w przypadku gdy w budynku lub zespole budynków znajduje się powyżej 300 mieszkań.
9.
Dopuszcza się podział placu zabaw dla dzieci na części, przy czym minimalna powierzchnia
każdej z nich wynosi 50 m2.
10.
Wyposażenie placu zabaw dla dzieci oraz jego nawierzchnia spełnia wymagania określone
w Polskich Normach dotyczących wyposażenia placów zabaw i nawierzchni.
11.
Na placu zabaw dla dzieci zapewnia się wyposażenie o różnej funkcji zabawy oraz dostosowane
do różnych kategorii wiekowych dzieci, umożliwiające jednoczesne korzystanie z wyposażenia
przez co najmniej 5 dzieci na każde 20 m2 powierzchni placu zabaw dla dzieci.
12.
Placu zabaw dla dzieci nie wykonuje się na stropodachu znajdującym się powyżej 5 m
nad poziomem terenu.
13.
Plac zabaw dla dzieci na stropodachu kondygnacji nadziemnej jest:
1)
odsunięty od krawędzi stropodachu o 10 m;
2)
zabezpieczony przed wypadnięciem dzieci oraz wyrzuceniem zabawek;
3)
zlokalizowany na powierzchni ogólnodostępnej ogrodzonej balustradą o wysokości nie
mniejszej niż 1,6 m uniemożliwiającej wspinanie i zapewniającej bezpieczeństwo.
14.
W przypadku budowy jednego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, w którym liczba mieszkań
przekracza 20, dopuszcza się:
1)
niewykonanie placu zabaw dla dzieci, gdy w odległości do 750 m, liczonej jako droga
dojścia ogólnodostępną trasą dla pieszych, od granicy działki, na której znajduje
się budynek, istnieje publicznie dostępny plac zabaw dla dzieci;
2)
wykonanie placu zabaw dla dzieci o powierzchni wynoszącej co najmniej 50% powierzchni,
o której mowa w ust. 8, lecz nie mniejszej niż 20 m2, w przypadku gdy budynek znajduje się w zabudowie śródmiejskiej;
3)
niewykonanie placu zabaw dla dzieci i wykonanie sali zabaw o powierzchni, o której
mowa w ust. 8, lecz nie mniejszej niż 50 m2, wewnątrz budynku, w przypadku gdy budynek znajduje się w zabudowie śródmiejskiej.
15.
W przypadku budowy zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych, w którym liczba
mieszkań przekracza 20, w zabudowie śródmiejskiej, dopuszcza się:
1)
niewykonanie placu zabaw dla dzieci, gdy w odległości do 300 m, liczonej jako droga
dojścia ogólnodostępną trasą dla pieszych, od granicy działki, na której znajduje
się zespół budynków, istnieje publicznie dostępny plac zabaw dla dzieci;
2)
wykonanie placu zabaw dla dzieci o powierzchni wynoszącej co najmniej 50% powierzchni,
o której mowa w ust. 8, lecz nie mniejszej niż 20 m2.
”
;
5)
po § 56 dodaje się § 56a w brzmieniu:
„
§ 56a.
1.
Lokal użytkowy w budynku posiada powierzchnię użytkową nie mniejszą niż 25 m2.
2.
Dopuszcza się wydzielenie lokalu użytkowego o mniejszej powierzchni użytkowej, jeżeli
znajduje się on na pierwszej lub drugiej kondygnacji nadziemnej i posiada bezpośredni
dostęp z zewnątrz budynku.
3.
Wymaganie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy lokali znajdujących się w:
1)
budynkach zamieszkania zbiorowego lub budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, w których
wydzielono lokal użytkowy;
2)
budynkach, dla których przed dniem 1 kwietnia 2024 r. została wydana decyzja o pozwoleniu
na budowę albo zostało dokonane zgłoszenie budowy, do którego organ administracji
architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu lub zostało wydane zaświadczenie
o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust. 5aa ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
”
;
6)
§ 76 otrzymuje brzmienie:
„
§ 76.
Wymagania dotyczące pomieszczeń higienicznosanitarnych określają przepisy rozporządzenia,
a także przepisy dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy oraz obrony cywilnej. Do
pomieszczeń higienicznosanitarnych zalicza się łaźnie, sauny, natryski, łazienki,
ustępy, umywalnie, szatnie, przebieralnie, pralnie, pomieszczenia higieny osobistej
kobiet, pomieszczenia dostosowane i przeznaczone wyłącznie do karmienia i przewijania
dzieci, pomieszczenia dostosowane i przeznaczone do przewijania dorosłych osób ze
szczególnymi potrzebami oraz pomieszczenia służące do odkażania, oczyszczania oraz
suszenia odzieży i obuwia, a także do przechowywania sprzętu do utrzymania czystości.
”
;
7)
§ 85a otrzymuje brzmienie:
„
§ 85a.
1.
W budynku gastronomii, handlu lub usług o powierzchni użytkowej powyżej 1000 m2, a także stacji paliw o powierzchni użytkowej powyżej 100 m2, wydziela się pomieszczenie dostosowane i przeznaczone wyłącznie do karmienia i przewijania
dzieci.
2.
W budynku:
1)
przeznaczonym na potrzeby administracji publicznej o powierzchni użytkowej powyżej
2000 m2,
2)
przeznaczonym na potrzeby kultury, sportu, handlu, usług lub obsługi pasażerów w transporcie
kolejowym, drogowym lub lotniczym o powierzchni użytkowej powyżej 10 000 m2,
3)
stacji paliw o powierzchni użytkowej powyżej 300 m2 zlokalizowanej przy autostradzie lub drodze ekspresowej,
4)
przeznaczonym na potrzeby opieki zdrowotnej
- wydziela się pomieszczenie dostosowane i przeznaczone do przewijania dorosłych osób
ze szczególnymi potrzebami.
3.
Pomieszczenie, o którym mowa w ust. 2:
1)
posiada powierzchnię użytkową nie mniejszą niż 12 m2 iszerokość co najmniej 3 m;
2)
posiada wyposażenie umożliwiające przewinięcie dorosłej osoby ze szczególnymi potrzebami
w pozycji leżącej;
3)
jest zlokalizowane w odległości nie większej niż 20 m od wejścia do budynku, na tej
samej kondygnacji co wejście do budynku.
4.
Pomieszczenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, jest wyposażone w umywalkę.
5.
Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do stacji paliw zlokalizowanej na terenie zamkniętym.
6.
Dopuszcza się urządzenie pomieszczenia, o którym mowa w ust. 2, w ustępie ogólnodostępnym
dla osób niepełnosprawnych, jeżeli dodatkowo spełnia on warunki, o których mowa w
ust. 3.
7.
Wymaganie, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy budynków, dla których przed dniem 1
kwietnia 2024 r. została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę albo zostało dokonane
zgłoszenie budowy, do którego organ administracji architektoniczno-budowlanej nie
wniósł sprzeciwu lub zostało wydane zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu,
o którym mowa w art. 30 ust. 5aa ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
”
;
8)
po § 95 dodaje się § 95a w brzmieniu:
„
§ 95a.
1.
W przypadku gdy balkony sąsiednich lokali mieszkalnych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym
znajdują się na jednej płycie balkonowej, stosuje się między tymi balkonami pełne
oddzielenie pionowe w postaci stałej przegrody, zapewniającej komfort użytkowania,
o przepuszczalności światła nie mniejszej niż 30% i nie większej niż 50%.
2.
Przegroda, o której mowa w ust. 1, posiada wysokość co najmniej 2,2 m mierzoną od
poziomu posadzki balkonu oraz szerokość nie mniejszą niż 2 m, a w przypadku gdy balkon
ma szerokość mniejszą niż 2 m - wynoszącą co najmniej szerokość balkonu, uwzględniając
szerokość balustrady.
3.
Stykające się ze sobą loggie w budynku mieszkalnym wielorodzinnym oddziela się za
pomocą przegrody spełniającej wymagania określone w ust. 1 i 2.
4.
Przegroda, o której mowa w ust. 1 i 3, może zostać pominięta przy określaniu minimalnej
odległości budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów
pod względem zapewnienia naturalnego oświetlenia tych pomieszczeń oraz spełnienia
wymaganego minimalnego czasu nasłonecznienia dla pokoi mieszkalnych.
”
;
9)
po § 98 dodaje się § 98a w brzmieniu:
„
§ 98a.
1.
W budynku mieszkalnym wielorodzinnym zapewnia się pomieszczenie gospodarcze na potrzeby
przechowywania rowerów i wózków dziecięcych. Pomieszczenie lokalizuje się w pobliżu
wejścia do budynku lub na kondygnacji podziemnej, jeżeli jest do niej zapewniony dostęp
dźwigiem spełniającym wymagania określone w § 193 ust. 2 lub pochylnią z uwzględnieniem
warunków, o których mowa w § 70.
2.
Dopuszcza się zapewnienie pomieszczenia gospodarczego, o którym mowa w ust. 1, w postaci
budynku gospodarczego, altany lub wiaty.
3.
Pomieszczenie gospodarcze, o którym mowa w ust. 1, oraz budynek gospodarczy, altana
lub wiata, o których mowa w ust. 2, posiadają powierzchnię co najmniej 15 m2.
”
;
10)
w §326:
a)
w ust. 2 w pkt 1 po wyrazach „od dźwięków powietrznych” dodaje się wyrazy:
„
, z tym że drzwi wejściowe do mieszkania z klatki schodowej lub korytarza komunikacji
ogólnej powinny mieć izolacyjność akustyczną nie mniejszą niż 37 dB
”
,
b)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu:
„
4a.
Ściany wewnętrzne i stropy oddzielające lokale mieszkalne w budynku mieszkalnym jednorodzinnym
powinny spełniać wymagania akustyczne jak dla przegród między lokalami mieszkalnymi
w budynku mieszkalnym wielorodzinnym określone w Polskiej Normie dotyczącej wymaganej
izolacyjności akustycznej przegród w budynkach.
4b.
W budynku mieszkalnym:
1)
jednorodzinnym z dwoma lokalami,
2)
jednorodzinnym w zabudowie szeregowej lub bliźniaczej,
3)
wielorodzinnym
- wykonywanie robót budowlanych w lokalu nie może pogorszyć wymagań akustycznych określonych
w analizie w zakresie rozwiązań technicznych i materiałowych mających na celu spełnienie
wymagań akustycznych, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
”
;
11)
w załączniku nr 1 do rozporządzenia:
a)
po lp. 1 dodaje się lp. 1a w brzmieniu:
|
b)
lp. 60a-67 otrzymują brzmienie:
|
c)
po lp. 67 dodaje się lp. 67a w brzmieniu:
|
d)
lp. 68 otrzymuje brzmienie:
|
§ 2.
Dla zamierzenia budowlanego, wobec którego przed dniem wejścia w życie niniejszego
rozporządzenia:
1)
został złożony wniosek o pozwolenie na budowę, wniosek o wydanie odrębnej decyzji
o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego,
wniosek o zmianę pozwolenia na budowę,
2)
została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę lub odrębna decyzja o zatwierdzeniu
projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego,
3)
zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonywania innych robót budowlanych w przypadku,
gdy nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę,
4)
została wydana decyzja o legalizacji, o której mowa w art. 49 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
- stosuje się przepisy dotychczasowe.
§ 3.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2024 r.
1)
Minister Rozwoju i Technologii kieruje działem administracji rządowej - budownictwo,
planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo, na podstawie § 1 ust.
2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2022 r. w sprawie
szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Technologii (Dz. U. poz. 838).
2)
Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 13 czerwca
2023 r., pod numerem 2023/0368/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia
23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji
norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę
2015/1535/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą
procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących
usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 19.09.2015,
str. 1).
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r.
poz. 553, 967, 1506, 1597, 1681, 1688, 1762, 1890, 1963 i 2029.