Dodatek specjalny, dodatek służbowy oraz dodatek motywacyjny przyznaje się w wysokości stanowiącej iloczyn kwoty obliczeniowej oraz współczynników określonych odpowiednio w § 8 ust. 1 i 2, § 10, § 13 ust. 1 i 2, § 14 ust. 1, § 16 ust. 1 i 2, § 18 ust. 1 i 2, § 20 ust. 1, § 22 ust. 1-3, § 23 ust. 1, § 24 ust. 1, § 25 ust. 1, § 26 ust. 1, § 27 ust. 1, 3, 8, 9 i 15, § 28 ust. 1 oraz § 33 ust. 1.

Kwotą obliczeniową w rozumieniu rozporządzenia jest kwota 1500 zł.

Wysokość dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego należnego żołnierzowi zawodowemu na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia zasadniczego, o której mowa w § 35 ust. 3 albo 4.

Wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową stanowi procent należnego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego, określony w § 31.

Żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje:

W przypadku:

- za ostatni miesiąc pełnienia zawodowej służby wojskowej żołnierzowi przysługuje pełna wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1.

W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 i 2, otrzymującego dodatek specjalny na podstawie § 8 ust. 9 i 17 pkt 1, § 14 ust. 4, § 16 ust. 7 lub § 18 ust. 5, dla celów ustalenia dodatku specjalnego o charakterze stałym w ostatnim miesiącu pełnienia służby przyjmuje się kwotę dodatku ustaloną odpowiednio z uwzględnieniem § 8 ust. 1 i 2, § 14 ust. 1, § 16 ust. 1 i 2 lub § 18 ust. 1 i 2.

W razie śmierci żołnierza, zaginięcia lub uznania za zmarłego wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1, określa się w decyzji przyznającej odprawę pośmiertną.

Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatku specjalnego w wysokości obowiązującej w dniu zwolnienia ze służby lub wygaśnięcia stosunku służbowego w związku ze śmiercią żołnierza, zaginięciem lub uznaniem za zmarłego jest uprzednia utrata prawa do otrzymywania dodatku specjalnego o charakterze stałym.

Ustalenie wysokości dodatku specjalnego o charakterze stałym, obowiązującej w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej lub wygaśnięcia stosunku służbowego, następuje przez:

W zakresie przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, przepisy § 6 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:

Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7, zwiększa się żołnierzom zawodowym wykonującym loty:

Przepis ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio do żołnierza zawodowego wykonującego w trakcie szkolenia wojskowego loty na samolocie wielozadaniowym F-16, F-35 lub FA 50 niebędącym statkiem powietrznym używanym przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.

Zwiększenie dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, stosuje się do żołnierza zawodowego pełniącego służbę w Jednostce Wojskowej Nr 4198 lub w Jednostce Wojskowej Nr 1155, spełniającego warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD.

Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który zgodnie z indywidualnym rocznym planem szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach, zwanym dalej „indywidualnym rocznym planem”, w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż:

W przypadku pełnienia służby wojskowej na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin lotów przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę godzin lotów zaokrągla się w górę do pełnych godzin.

Do liczby godzin lotów, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, wlicza się czas lotów:

W przypadku wykonywania przez żołnierza zawodowego w ciągu roku kalendarzowego lotów różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 5 pkt 2.

Do celów ustalania godzin lotu, o których mowa w ust. 1, czas lotu personelu latającego jest liczony od chwili, gdy statek powietrzny rozpoczyna poruszanie się za pomocą własnej mocy z zamiarem wykonania startu, do chwili wyłączenia silnika po zakończonym locie, a w odniesieniu do załóg śmigłowców jest liczony od chwili uruchomienia silnika do zatrzymania łopat wirnika po zakończonym locie, z tym że czas lotu wykonanego:

Funkcje pełnione na pokładzie statku powietrznego

Mnożnik kwoty obliczeniowej w zależności od okresu zajmowania stanowisk służbowych, w ramach których żołnierz wykonywał loty statkiem powietrznym przeznaczonym do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD

do 2 lat

od 2 lat do 5 lat

od 5 lat do 6 lat

od 6 lat do 8 lat

od 8 lat do 10 lat

od 10 lat do 12 lat

powyżej 12 lat

dowódca statku powietrznego / drugi pilot

do 0,60 do 0,70 do 1,00 do 1,10 do 1,20 do 1,30 do 1,50

pozostali członkowie załogi do 0,30 do 0,40 do 0,60 do 0,70 do 0,80 do 0,90 do 1,00

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin lotu określonej w ust. 5, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości:

Dodatek specjalny, ustalony w sposób określony w ust. 9, wypłaca się żołnierzowi zawodowemu do dnia wykonania liczby godzin lotów określonych w ust. 5, nie dłużej jednak niż do końca roku kalendarzowego. Od dnia 1 stycznia roku następnego dodatek specjalny ustala się w sposób wskazany w ust. 1.

Przepisów ust. 5-10 nie stosuje się do żołnierza zawodowego w okresie przeszkolenia na nowy typ statku powietrznego.

Przepisów ust. 5 i 7 nie stosuje się do żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1, zajmującego stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego.

Inspektor Sił Powietrznych corocznie w terminie do 30 czerwca i do 31 grudnia w odniesieniu do żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust. 12, przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej do akceptacji wykaz żołnierzy zawodowych wykonujących loty, wraz z uzasadnieniem i liczbą godzin nalotu w danym roku kalendarzowym, celem ujęcia w indywidualnym rocznym planie.

W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 12, posiadającego licencję pilota klasy pierwszej lub mistrzowskiej, dopuszcza się wykonanie 30% przyznanego nalotu na symulatorach lotu.

W stosunku do żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust. 12, przepisy ust. 9 i 10 stosuje się odpowiednio, uwzględniając normę godzin lotu zawartą w indywidualnym rocznym planie.

Żołnierzom zawodowym, o których mowa w ust. 12, którzy nie otrzymali nalotu na dany rok kalendarzowy, na wniosek Inspektora Sił Powietrznych, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2.

Żołnierzowi zawodowemu, który ze względu na stan zdrowia utracił możliwość wykonywania lotów, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2, w wysokości:

Dodatek przysługuje nie dłużej niż przez łączny okres 6 lat od dnia wydania orzeczenia o utracie zdrowia i niemożliwości wykonywania lotów.

Żołnierzowi zawodowemu, który nie będzie przeszkalany na nowy typ statku powietrznego, w przypadku wycofania statku powietrznego z eksploatacji przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Inspektora Sił Powietrznych, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2, przez okres nie dłuższy niż 3 lata.

Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 8 ust. 1, posiadającemu co najmniej dziesięcioletni staż zawodowej służby wojskowej pełnionej w składzie personelu latającego, który wykonał w roku kalendarzowym loty w wymiarze nie niższym niż:

- po zakończeniu roku kalendarzowego lub w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym żołnierz zawodowy otrzymywał ten dodatek, przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny w wysokości 300% kwoty pobieranego dodatku specjalnego o charakterze stałym.

W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w § 8 ust. 1, zajmującego stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, posiadającego licencję pilota klasy pierwszej lub mistrzowskiej, dopuszcza się wykonanie 30% przyznanego nalotu na symulatorach lotu.

Wysokość jednorazowego dodatku specjalnego ulega zwiększeniu o 20% kwoty pobieranego przez żołnierza zawodowego dodatku specjalnego o charakterze stałym za każdy pełny rok zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpośrednio w składzie personelu latającego ponad dziesięć lat, nie więcej jednak niż do wysokości 600%.

W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego lotów różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 1 pkt 2.

Do celów ustalania jednorazowego dodatku specjalnego przyjmuje się staż zawodowej służby wojskowej, o którym mowa w § 8 ust. 6 pkt 2, pełnionej w składzie personelu latającego, oraz kwotę dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 i 2, ustalone na ostatni dzień roku kalendarzowego, za który żołnierzowi zawodowemu jest przyznawany ten dodatek.

Jednorazowy dodatek specjalny przyznaje się również żołnierzowi zawodowemu, który w trakcie roku kalendarzowego został zwolniony ze stanowiska służbowego, o którym mowa w § 8 ust. 1, i wyznaczony na stanowisko, na którym nie ma obowiązku wykonywania lotów, lub przeniesiony do dyspozycji. Dodatek ten ustala się na podstawie stażu zawodowej służby wojskowej w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne, o których mowa w § 8 ust. 6 pkt 2, oraz kwoty dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 i 2, ustalonych na ostatni dzień zajmowania stanowiska służbowego. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.

Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym przysługiwało prawo do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1.

Dodatek specjalny wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:

Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się żołnierzowi zawodowemu wykonującemu bezpośrednią obsługę:

Stanowiskami służbowymi objętymi prawem do dodatku specjalnego są stanowiska służbowe w pododdziałach technicznych jednostek wojskowych, w których dokonuje się obsługi wojskowych statków powietrznych, oznaczone w etatach jednostek wojskowych cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22, cechą grupy osobowej inżynieryjno-lotniczej - J.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego uwzględnia się poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza oraz uprawnienia posiadane przez niego w zakresie obsługi statków powietrznych, stopień trudności i złożoności wykonywanych zadań, liczbę podległych lub nadzorowanych żołnierzy, a także uciążliwości i zagrożenia związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego.

Żołnierz zawodowy zajmujący etatowe stanowisko służbowe w składzie załogi jednostki pływającej Marynarki Wojennej, który wypływa na morze na tej lub innej jednostce pływającej Marynarki Wojennej, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej określonych w tabeli:

Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w składzie załogi jednostki pływającej Marynarki Wojennej przebywa na morzu w łącznym wymiarze nie niższym niż 30 dni w ciągu roku kalendarzowego, w czasie nie krótszym niż 6 godzin dziennie. W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę dni przebywania na morzu przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych zajmowania stanowiska służbowego. Liczbę dni przebywania na morzu zaokrągla się w górę do pełnego dnia. Czas przebywania jednostki pływającej Marynarki Wojennej na morzu jest liczony od chwili minięcia głowic falochronów wejściowych do portu przy wyjściu na morze do chwili minięcia tych głowic przy wejściu do portu.

Do czasu służby w składach etatowych załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej oraz do czasu przebywania na morzu wlicza się odpowiednio czas służby w składach etatowych załóg jednostek pływających oraz dni przebywania na morzu w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, który w okresie roku kalendarzowego wypływał na jednostkach pływających Marynarki Wojennej na morze w wymiarze niższym niż określony w ust. 2, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej w ust. 1 za każdy dzień w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, w którym żołnierz wypływał na morze na czas nie krótszy niż 6 godzin dziennie. Przepis § 8 ust. 10 stosuje się odpowiednio.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje prace podwodne z użyciem sprzętu nurkowego, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:

Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się:

Łączna suma zwiększeń nie może przekraczać 0,60 mnożnika kwoty obliczeniowej.

Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ramach wykonywania prac podwodnych w ciągu roku kalendarzowego przebywa pod powierzchnią wody w wymiarze nie niższym niż:

W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego, przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę godzin wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego zaokrągla się w górę do pełnej godziny.

W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego prac podwodnych w różnym sprzęcie nurkowym przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 3 pkt 3, z tym że czas pobytu pod powierzchnią wody:

Do czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust. 1 i 3, wlicza się czas wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

Dla celów ustalania łącznego czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust. 1, czas przebywania pod powierzchnią wody jest liczony od chwili rozpoczęcia zanurzania pod powierzchnię wody do chwili zakończenia wynurzania spod powierzchni wody. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin prac podwodnych, określonych w ust. 3 albo w ust. 4, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości:

Przepis § 8 ust. 10 stosuje się odpowiednio.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje skoki ze spadochronem, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:

Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,30 żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego.

Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym wykonuje w ciągu roku kalendarzowego co najmniej:

W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę skoków ze spadochronem przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę skoków ze spadochronem zaokrągla się w górę do pełnych jedności.

Do liczby wykonanych skoków ze spadochronem, o których mowa w ust. 1 i 3, wlicza się skoki ze spadochronem wykonane w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby skoków określonej w ust. 3, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości:

Przepis § 8 ust. 10 stosuje się odpowiednio.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Jednostce Wojskowej Nr 2305, który wykonuje zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej określonych w tabeli:

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza.

Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwie rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej w Jednostce Wojskowej Nr 2305.

Dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwach rodzajów Sił Zbrojnych, w Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 6 lat od dnia zwolnienia ze stanowiska służbowego w Jednostce Wojskowej Nr 2305.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Żandarmerii Wojskowej, który zajmuje stanowisko służbowe określone grupą osobową operacyjno-rozpoznawczą lub dochodzeniowo-śledczą, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty obliczeniowej do 0,90.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie, który wykonuje zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej określonych w tabeli:

Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Żandarmerii Wojskowej, na innym stanowisku służbowym niż wymienione w ust. 1 i 2, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1 i 3, uwzględnia się stopień trudności i złożoności powierzanych zadań oraz efekty uzyskiwane w trakcie ich realizowania, a także poziom doświadczenia i wyszkolenia specjalistycznego żołnierza.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w Służbie Wywiadu Wojskowego otrzymuje miesięczny dodatek specjalny w wysokości od 0,04 do 3,50 kwoty obliczeniowej.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, zakres tych obowiązków oraz posiadane kwalifikacje zawodowe.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w etatowych patrolach saperskich, który wykonuje czynności polegające na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu z przedmiotów wybuchowych albo niebezpiecznych, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym do wysokości 0,60 kwoty obliczeniowej.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się stopień niebezpieczeństwa utraty zdrowia lub życia oraz inne uciążliwości i niebezpieczeństwa w trakcie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, a także poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza.

Żołnierz zawodowy, który zajmuje stanowisko służbowe, na którym występują warunki szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:

Stanowiskami służbowymi, na których pełnienie służby wojskowej jest szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe, są stanowiska, z których zakresu zadań wynika konieczność wykonywania obowiązków służbowych przez co najmniej połowę obowiązującego miesięcznego czasu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, których wykaz jest określony w załączniku do rozporządzenia.

Dodatek specjalny za służbę pełnioną w warunkach określonych w pkt 1 ppkt 1, 2, 4, 7 i 11, pkt 2 ppkt 1, 2, 4 i 6 oraz w pkt 4 ppkt 9 załącznika do rozporządzenia przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, jeżeli w środowisku pełnienia służby są przekroczone najwyższe dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia określone w przepisach wydanych na podstawie art. 228 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy   (Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i 2140).

Zaliczenia stanowisk służbowych do określonego stopnia szkodliwości dla zdrowia lub uciążliwości dokonuje dowódca jednostki wojskowej na podstawie protokołu powołanej w tym celu komisji. Protokół określa stanowiska służbowe oraz stopień szkodliwości dla zdrowia lub uciążliwości występujący na tych stanowiskach, oraz przeciętny miesięczny wymiar czasu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych na tych stanowiskach.

Wypłatę dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje się po osiągnięciu poprawy warunków służby, potwierdzonej pomiarami środowiskowymi, lub po wyeliminowaniu czynników, które stanowiły uzasadnienie dla przyznania dodatku.

Żołnierzowi zawodowemu wykonującemu poza macierzystą jednostką wojskową zadania związane z bezpośrednim udziałem w zwalczaniu klęsk żywiołowych lub likwidacji ich skutków, w akcjach poszukiwawczych oraz ratowania lub ochrony zdrowia i życia ludzkiego albo z zakresu zarządzania kryzysowego przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 0,03 kwoty obliczeniowej za każdą rozpoczętą dobę wykonywania tych zadań.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje za:

Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym z tytułu zajmowania stanowiska służbowego, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego uwzględnia się:

Mnożniki kwoty obliczeniowej określone w ust. 1 pkt 1-3 zwiększa się o 0,30 żołnierzowi zawodowemu z tytułu zajmowania stanowiska służbowego w jednostce organizacyjnej, o której mowa w § 28 ust. 1 pkt 9.

Stanowiskami służbowymi lekarzy i lekarzy dentystów, w rozumieniu ust. 1 pkt 4, są stanowiska służbowe, które w etatach oznaczono cechą korpusu osobowego medycznego - 40 oraz cechą grupy osobowej lekarzy - A lub lekarzy dentystów - B, bez względu na nazwę tych stanowisk.

Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu posiadającemu prawo wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty.

Stanowiskami służbowymi kontrolerów ruchu lotniczego w rozumieniu ust. 1 pkt 5 są stanowiska służbowe, które w etatach jednostek wojskowych oznaczono cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22 oraz cechą grupy osobowej ruchu lotniczego E.

Żołnierzowi zawodowemu posiadającemu licencję wojskowego kontrolera ruchu lotniczego co najmniej z jednym uprawnieniem dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, przyznaje się na okres nie dłuższy niż czas ważności uprawnienia wpisanego do licencji.

Mnożniki kwoty obliczeniowej określone w ust. 1 pkt 5 zwiększa się żołnierzowi zawodowemu z tytułu posiadania każdego kolejnego wpisanego do licencji:

W przypadku utraty ważności uprawnień wpisanych do licencji lub ich czasowego zawieszenia mnożnik kwoty obliczeniowej, o którym mowa w ust. 8, ulega obniżeniu:

W przypadku odsunięcia kontrolera ruchu lotniczego od pracy operacyjnej, które jest związane z danym uprawnieniem, wypłatę dodatku służbowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lub w ust. 8, wstrzymuje się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło odsunięcie, do dnia wznowienia lub przywrócenia przedmiotowego uprawnienia.

Stanowiskami służbowymi nawigatora naprowadzania albo wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa, w rozumieniu ust. 1 pkt 6, są stanowiska służbowe, które w etatach jednostek wojskowych oznaczono cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22 oraz cechą grupy osobowej nawigatorów naprowadzania - C, oraz symbolem specjalności wojskowej nawigator naprowadzania - 02 lub 22 albo symbolem specjalności wojskowej - 04 lub 24.

Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu na czas posiadania wymaganych kwalifikacji i uprawnień nawigatora naprowadzania lub wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa.

Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. a, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu posiadającemu aktualne prawo wykonywania zawodu radcy prawnego, zajmującemu stanowisko służbowe oznaczone cechą korpusu osobowego sprawiedliwości i obsługi prawnej - 46, cechą grupy osobowej obsługi prawnej - C oraz cechą specjalności wojskowej - 02, bez względu na nazwę zajmowanego stanowiska służbowego.

Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. b, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej, zajmującemu stanowisko służbowe oznaczone cechą korpusu osobowego sprawiedliwości i obsługi prawnej - 46, cechą grupy osobowej obsługi prawnej - C oraz cechą specjalności wojskowej - 01 i 03, bez względu na nazwę stanowiska.

Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. b, zwiększa się o 0,10 mnożnika kwoty obliczeniowej żołnierzom zawodowym posiadającym aktualne prawo wykonywania zawodu radcy prawnego albo ukończoną aplikację legislacyjną.

Żołnierzowi zawodowemu, który przez okres roku kalendarzowego zajmował stanowisko służbowe wskazane w ust. 1 pkt 8, przyznaje się po zakończeniu roku kalendarzowego jednorazowy dodatek służbowy w wysokości od 100% do 620% kwoty miesięcznego dodatku służbowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 8, przyznanego za grudzień roku kalendarzowego, za który dodatek przysługuje.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego, o którym mowa w ust. 16, uwzględnia się zakres zadań lub czynności realizowanych przez żołnierza, stopień ich trudności i złożoności, a także stopień wywiązywania się żołnierza z powierzonych zadań lub czynności oraz posiadane przez żołnierza kwalifikacje.

Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym z tytułu pełnienia służby w następujących jednostkach organizacyjnych, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:

Nr 1696, w Jednostce Wojskowej Nr 1747, w Jednostce Wojskowej Nr 1749, w Jednostce Wojskowej Nr 1872, w Jednostce Wojskowej Nr 1889, w Jednostce Wojskowej Nr 2039, w Jednostce Wojskowej Nr 2189, w Jednostce Wojskowej Nr 2234, w Jednostce Wojskowej Nr 2250, w Jednostce Wojskowej Nr 2399, w Jednostce Wojskowej Nr 2423, w Jednostce Wojskowej Nr 2568, w Jednostce Wojskowej Nr 2980, w Jednostce Wojskowej Nr 3136, w Jednostce Wojskowej Nr 3224, w Jednostce Wojskowej Nr 3233, w Jednostce Wojskowej Nr 3248, w Jednostce Wojskowej Nr 3390, w Jednostce Wojskowej Nr 3391, w Jednostce Wojskowej Nr 3411, w Jednostce Wojskowej Nr 3435, w Jednostce Wojskowej Nr 3519, w Jednostce Wojskowej Nr 3537, w Jednostce Wojskowej Nr 3538, w Jednostce Wojskowej Nr 3688, w Jednostce Wojskowej Nr 3718, w Jednostce Wojskowej Nr 3730, w Jednostce Wojskowej Nr 3751, w Jednostce Wojskowej Nr 3797, w Jednostce Wojskowej Nr 3841, w Jednostce Wojskowej Nr 3868, w Jednostce Wojskowej Nr 3928, w Jednostce Wojskowej Nr 3934, w Jednostce Wojskowej Nr 3936, w Jednostce Wojskowej Nr 3937, w Jednostce Wojskowej Nr 3939, w Jednostce Wojskowej Nr 3946, w Jednostce Wojskowej Nr 3949, w Jednostce Wojskowej Nr 3957, w Jednostce Wojskowej Nr 4009, w Jednostce Wojskowej Nr 4055, w Jednostce Wojskowej Nr 4115, w Jednostce Wojskowej Nr 4161, w Jednostce Wojskowej Nr 4261, w Jednostce Wojskowej Nr 4289, w Jednostce Wojskowej Nr 4290, w Jednostce Wojskowej Nr 4291, w Jednostce Wojskowej Nr 4292, w Jednostce Wojskowej Nr 4389, w Jednostce Wojskowej Nr 4390, w Jednostce Wojskowej Nr 4391, w Jednostce Wojskowej Nr 4392, w Jednostce Wojskowej Nr 4393, w Jednostce Wojskowej Nr 4395, w Jednostce Wojskowej Nr 4495, w Jednostce Wojskowej Nr 4498, w Jednostce Wojskowej Nr 4539, w Jednostce Wojskowej Nr 4686, w Jednostce Wojskowej Nr 4713, w Jednostce Wojskowej Nr 4719, w Jednostce Wojskowej Nr 4808, w Jednostce Wojskowej 5322, w Jednostce Wojskowej Nr 5323, w Jednostce Wojskowej Nr 5324, w Jednostce Wojskowej Nr 5332, w Jednostce Wojskowej Nr 5333, w Jednostce Wojskowej Nr 5442, w Jednostce Wojskowej Nr 5444, w Jednostce Wojskowej Nr 5445, w Jednostce Wojskowej Nr 5446, w Jednostce Wojskowej Nr 5448, w Jednostce Wojskowej Nr 5699, w Jednostce Wojskowej Nr 5700 - 0,30.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego, o którym mowa w ust. 1, przepis § 27 ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

Dodatek służbowy, o którym mowa w § 27 ust. 1 pkt 1-4 i 7-9 i § 28, przyznaje się od dnia objęcia przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego.

W zakresie przyznawania dodatku służbowego, w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej, przepisy § 6 i § 7 stosuje się odpowiednio.

Żołnierzowi zawodowemu przyznaje się dodatek za długoletnią służbę wojskową o charakterze stałym w wysokości:

- należnego uposażenia zasadniczego.

Dodatek określony w ust. 1 pkt 5 zwiększa się o kwotę 1% należnego uposażenia zasadniczego za każdy kolejny rok służby wojskowej pełnionej ponad piętnaście lat, nie więcej jednak niż do wysokości 35% po 35 latach służby wojskowej.

Żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w korpusie podoficerów lub korpusie szeregowych przyznaje się dodatek motywacyjny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:

W przypadku ponownego powołania do zawodowej służby wojskowej dla celów ustalenia wysokości dodatku, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się oceny z opinii służbowych wystawionych po tym powołaniu.

Dodatek motywacyjny wstrzymuje się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym opinia służbowa, w której wystawiono żołnierzowi ogólną ocenę niższą niż bardzo dobra, stała się ostateczna.

Dodatek motywacyjny obniża się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym opinia służbowa, w której wystawiono żołnierzowi ogólną ocenę bardzo dobrą, stała się ostateczna, jeżeli w poprzedniej opinii służbowej otrzymał ocenę ogólną wzorową.

Żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu na stanowisko służbowe w trybie art. 193 ust. 2 ustawy od dnia objęcia obowiązków na wyższym stanowisku służbowym przyznaje się dodatek kompensacyjny o charakterze stałym.

Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w trybie art. 193 ust. 2 ustawy po objęciu wyższego stanowiska służbowego otrzymuje uposażenie zasadnicze należne na poprzednio zajmowanym stanowisku, z zastrzeżeniem ust. 4.

Wysokość dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego należnego żołnierzowi zawodowemu na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia zasadniczego otrzymywaną na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym.

W przypadku mianowania żołnierza zawodowego na wyższy stopień wojskowy, który jest niższy od stopnia etatowego zajmowanego przez żołnierza stanowiska służbowego, wysokość dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego należnego na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia zasadniczego w wysokości odpowiadającej najniższej grupie uposażenia dla posiadanego stopnia wojskowego.

Dodatek kompensacyjny ulega podwyższeniu w przypadku podwyższenia stawki uposażenia zasadniczego zajmowanego stanowiska służbowego.

Dodatku kompensacyjnego nie wypłaca się w przypadku mianowania żołnierza zawodowego na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi etatowemu zajmowanego stanowiska służbowego.

Do celów wypłaty dodatków, o których mowa w § 6 ust. 1 lub § 7 ust. 1:

Do przyznawania dodatków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 5, określenia wskaźnika, o którym mowa w § 7 ust. 2 pkt 1, dokonuje się w relacji do kwoty uposażenia bazowego w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy   (Dz. U. poz. 1005, z 2001 r. poz. 669, z 2003 r. poz. 275 oraz z 2004 r. poz. 55).