Obwieszczenie Ministra Finansówz dnia 26 maja 2023 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie
cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie cen transferowych
w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 lutego 2022 r. zmieniającym rozporządzenie
w sprawie cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 lutego 2022 r. zmieniającego rozporządzenie
w sprawie cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych , który stanowi:
„
§ 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych1)Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 kwietnia 2022 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. poz. 939).
Na podstawie art. 11j ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
osób prawnych zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa sposób i tryb:
1)
oceny zgodności warunków ustalonych przez podmioty powiązane z warunkami, jakie ustaliłyby
między sobą podmioty niepowiązane, zwanej dalej „badaniem porównywalności”, w tym
kryteria porównywalności tych warunków;
2)
określania wysokości dochodu (straty) podatnika w drodze oszacowania z zastosowaniem
metod, o których mowa w art. 11d ust. 1-3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, w tym określania wynagrodzenia z tytułu przeniesienia pomiędzy podmiotami powiązanymi
istotnych ekonomicznie funkcji, aktywów lub kategorii ryzyka.
§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1)
restrukturyzacji - rozumie się przez to reorganizację:
a)
obejmującą istotną zmianę relacji handlowych lub finansowych, w tym również zakończenie
obowiązujących umów lub zmianę ich istotnych warunków, oraz
b)
wiążącą się z przeniesieniem pomiędzy podmiotami powiązanymi funkcji, aktywów lub
kategorii ryzyka, jeżeli w wyniku tego przeniesienia przewidywany średnioroczny wynik
finansowy podatnika przed odsetkami i opodatkowaniem (EBIT) w trzyletnim okresie po
tym przeniesieniu uległby zmianie o co najmniej 20% przewidywanego średniorocznego
EBIT w tym samym okresie, gdyby nie dokonano przeniesienia;
2)
trudnych do wyceny wartościach niematerialnych - rozumie się przez to wartości niematerialne,
a także prawa do tych wartości, dla których w momencie ich przenoszenia między podmiotami
powiązanymi nie istniały wiarygodne dane porównawcze oraz prognozy dotyczące przyszłych
przepływów pieniężnych lub przewidywanych przychodów z tych wartości lub założenia
zastosowane przy wycenie tych wartości obarczone były wysokim stopniem niepewności,
co powoduje, że ostateczny rezultat ekonomiczny z przeniesienia tych wartości był
trudny do określenia;
3)
wartości rynkowej - rozumie się przez to wartość, jaką ustaliłyby podmioty niepowiązane
działające w porównywalnych okolicznościach;
4)
wskaźniku finansowym - rozumie się przez to relację wybranych pozycji sprawozdania
finansowego lub pozycji pochodzących z innej ewidencji prowadzonej dla celów finansowych,
jeżeli użycie pozycji z innej ewidencji jest bardziej właściwe;
5)
zdolności do ponoszenia ryzyka - rozumie się przez to posiadanie przez podmiot powiązany
zdolności do sprawowania kontroli nad danym ryzykiem oraz zdolności finansowych do
jego ponoszenia.
Rozdział 2
Badanie porównywalności
§ 3.
1.
W ramach badania porównywalności uwzględnia się w szczególności następujące kryteria
porównywalności:
1)
cechy charakterystyczne dóbr, usług lub innych świadczeń,
2)
przebieg transakcji, w tym funkcje, jakie pełnią podmioty w porównywanych transakcjach,
angażowane przez nie aktywa oraz ponoszone ryzyka, uwzględniając zdolność stron transakcji
do pełnienia danej funkcji oraz ponoszenia danego ryzyka,
3)
warunki transakcji określone w umowie, porozumieniu lub innym dowodzie dokumentującym
te warunki,
4)
warunki ekonomiczne występujące w czasie i miejscu, w których dokonano transakcji,
5)
strategię gospodarczą
- w zakresie, w jakim kryteria te mają lub mogą mieć istotny wpływ na warunki ustalone
lub narzucone między podmiotami powiązanymi.
2.
W odniesieniu do transakcji kontrolowanych obejmujących wartości niematerialne badanie
porównywalności uwzględnia również ocenę zdolności stron transakcji do pełnienia danej
funkcji oraz ponoszenia danego ryzyka w zakresie:
1)
posiadania tytułu prawnego do wartości niematerialnych, jego ochrony i utrzymania;
2)
tworzenia wartości niematerialnych, w tym ich opracowywania;
3)
rozwijania wartości niematerialnych, w tym ich ulepszania;
4)
wykorzystania wartości niematerialnych.
3.
W odniesieniu do transakcji kontrolowanych obejmujących trudne do wyceny wartości
niematerialne badanie porównywalności uwzględnia również ocenę:
1)
czy podmioty niepowiązane w porównywalnych okolicznościach:
a)
dokonałyby rekalkulacji wysokości pierwotnie ustalonej ceny w oparciu o klauzulę umowną
dotyczącą zmiany ceny,
b)
renegocjowałyby pierwotnie ustalone warunki, w tym wysokość ceny przedmiotu transakcji,
c)
przyjęłyby do rozliczenia porównywalnej transakcji płatności warunkowe;
2)
czy przeprowadzając prognozę ceny transferowej na dzień zawarcia transakcji uwzględniono
wszystkie możliwe do przewidzenia przez podmiot powiązany okoliczności, mające wpływ
na wysokość ceny transferowej.
§ 4.
Badanie porównywalności obejmuje następujące etapy:
1)
określenie okresu, jaki powinien zostać objęty badaniem;
2)
analizę informacji dotyczących podmiotu powiązanego i jego otoczenia gospodarczego;
3)
analizę wszelkich okoliczności badanej transakcji kontrolowanej, jakie mogą mieć istotny
wpływ na poziom ceny transferowej, z uwzględnieniem pełnionych funkcji, angażowanych
aktywów oraz ponoszonych ryzyk, oraz, w przypadku gdy wymaga tego zastosowanie najbardziej
odpowiedniej metody, wybór podmiotu badanego;
4)
weryfikację, czy istnieją wewnętrzne dane porównawcze, które mogą zostać wykorzystane
na potrzeby badania porównywalności;
5)
identyfikację dostępnych zewnętrznych źródeł danych porównawczych;
6)
wybór najbardziej odpowiedniej metody oraz wskaźnika finansowego, w przypadku gdy
analiza wskaźnika finansowego jest niezbędna do prawidłowego zastosowania najbardziej
odpowiedniej metody;
7)
analizę dostępnych danych porównawczych, w szczególności pod kątem ich porównywalności
z badaną transakcją;
8)
dokonanie korekt porównywalności, jeżeli są one niezbędne do uzyskania wyższego stopnia
porównywalności danych porównawczych do badanej transakcji kontrolowanej;
9)
kalkulację wyników badania porównywalności oraz ich interpretację.
§ 5.
1.
Za porównywalne uznać można takie transakcje, w których żadna z ewentualnych różnic
pomiędzy porównywanymi transakcjami lub podmiotami nie mogłaby w sposób istotny wpłynąć
na cenę przedmiotu takiej porównywalnej transakcji lub można dokonać racjonalnie dokładnych
korekt porównywalności eliminujących istotne efekty takich różnic.
2.
Oceniając porównywalność transakcji, bierze się pod uwagę jedynie te różnice pomiędzy
porównywanymi transakcjami lub podmiotami, które mają istotny wpływ na poziom ceny
transferowej, określonej za pomocą najbardziej odpowiedniej metody w transakcji kontrolowanej.
§ 6.
1.
Przeprowadzając badanie porównywalności, ujawnia się dane porównawcze, ich źródło,
sposób pozyskania oraz wszelkie inne informacje wykorzystane w tym celu.
2.
Do przeprowadzenia badania porównywalności w oparciu o dane zewnętrzne wykorzystuje
się dane porównawcze, które są powszechnie dostępne. W odniesieniu do danych zewnętrznych
przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
§ 7.
1.
Przy określaniu dochodu (straty) podatnika w zakresie transakcji kontrolowanej w drodze
oszacowania organ podatkowy nie bierze pod uwagę okoliczności, w tym danych porównawczych,
które nie mogły być znane jej stronom w dniu jej zawarcia, a które, jeżeli byłyby
znane, mogłyby powodować określenie przez strony wyższej lub niższej wartości przedmiotu
takiej transakcji, z zastrzeżeniem ust. 2 i § 8 ust. 2.
2.
Przy określaniu dochodu (straty) podatnika w zakresie transakcji kontrolowanej w drodze
oszacowania, w przypadku gdy podmiot powiązany dokonał zmiany ceny transferowej z
uwzględnieniem okoliczności, w tym danych porównawczych, które nie mogły być znane
stronom transakcji kontrolowanej w dniu jej zawarcia, organ podatkowy nie jest związany
ograniczeniem wynikającym z ust. 1 w zakresie tej zmiany.
§ 8.
1.
Jeżeli cena transferowa trudnych do wyceny wartości niematerialnych została ustalona
na podstawie informacji lub danych finansowych dotyczących zdarzeń przyszłych, w tym
prognoz finansowych, to w celu oceny jej wartości rynkowej należy ocenić, czy informacje
lub dane finansowe wzięte pod uwagę przy jej kalkulacji nie odbiegają istotnie od
rzeczywistych danych i informacji finansowych.
2.
W przypadku rozbieżności pomiędzy danymi prognozowanymi a rzeczywistymi, prowadzącej
do różnicy w wysokości ceny transferowej trudnych do wyceny wartości niematerialnych,
wynoszącej co najmniej 20% wartości ceny transferowej skalkulowanej w oparciu o dane
prognozowane, określając wysokości dochodu (straty) podatnika w drodze oszacowania
organ podatkowy nie jest związany ograniczeniem wynikającym z § 7 ust. 1 w zakresie
okoliczności wymienionych w § 3 ust. 3.
33)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 lutego 2022 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. poz. 522), które weszło w życie z dniem 5 marca 2022 r..
W przypadku gdy transakcja kontrolowana obejmująca przeniesienie trudnych do wyceny
wartości niematerialnych jest objęta uprzednim porozumieniem cenowym, porozumieniem
inwestycyjnym, o którym mowa w art. 20zs § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa , albo porozumieniem podatkowym, o którym mowa w art. 20zb pkt 2 tej ustawy, przepisu
ust. 2 nie stosuje się za okres, którego dotyczy to porozumienie.
§ 9.
1.
Jeżeli w transakcji kontrolowanej ustalone zostały warunki mniej korzystne od warunków,
jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, a jednocześnie w innej transakcji kontrolowanej
między tymi samymi podmiotami powiązanymi ustalone zostaną warunki bardziej korzystne,
określając wysokość dochodu (straty) podatnika w drodze oszacowania organ podatkowy
uwzględnia fakt, czy mniejsze korzyści uzyskane w związku z jedną transakcją kontrolowaną
są kompensowane większymi korzyściami uzyskanymi w związku z inną transakcją kontrolowaną.
25)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3..
Jeżeli w wyniku transakcji kontrolowanych podmiot powiązany wykaże w jednym roku podatkowym
dochód niższy niż należałoby oczekiwać, gdyby warunki zostały ustalone pomiędzy podmiotami
niepowiązanymi, a w trzyletnim okresie obejmującym ten rok podatkowy wykaże w wyniku
transakcji kontrolowanych dochód wyższy niż należałoby oczekiwać, gdyby warunki zostały
ustalone pomiędzy podmiotami niepowiązanymi, określając wysokość dochodu (straty)
podatnika w drodze oszacowania organ podatkowy uwzględnia fakt, czy niższy dochód
uzyskany w jednym roku podatkowym kompensowany jest wyższym dochodem z tego trzyletniego
okresu.
3.
Jeżeli podmiot powiązany ustalił warunki w sposób wskazany w ust. 1 lub 2, ocenie
podlega, czy:
1)
mniejsze korzyści z jednej transakcji kontrolowanej są równoważone większymi korzyściami
wynikającymi z innej transakcji kontrolowanej - w przypadku warunków ustalonych w
sposób wskazany w ust. 1 lub
26)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.)
niższy dochód w jednym roku podatkowym jest równoważony wyższym dochodem w następnym
roku podatkowym - w przypadku warunków ustalonych w sposób wskazany w ust. 2.
Rozdział 3
Metody weryfikacji cen transferowych
§ 10.
1.
Metoda porównywalnej ceny niekontrolowanej polega na porównaniu ceny przedmiotu transakcji
kontrolowanej z ceną stosowaną w porównywalnych transakcjach przez podmioty niepowiązane
i ustaleniu na tej podstawie wartości rynkowej przedmiotu transakcji kontrolowanej.
2.
Porównania, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie cen, jakie stosuje dany
podmiot na porównywalnym rynku z podmiotami niepowiązanymi (wewnętrzne porównanie
cen), lub na podstawie cen, jakie stosują w porównywalnych transakcjach niepowiązane
podmioty (zewnętrzne porównanie cen).
§ 11.
1.
Metoda ceny odprzedaży polega na kalkulacji ceny zakupu towaru lub usługi od podmiotu
powiązanego w drodze obniżenia ceny sprzedaży tego towaru lub tej usługi podmiotowi
niepowiązanemu o marżę ceny odprzedaży.
2.
Marża ceny odprzedaży powinna zapewnić podmiotowi odprzedającemu pokrycie jego kosztów
bezpośrednich i pośrednich, związanych z odprzedażą przedmiotu transakcji kontrolowanej
oraz zapewnić zysk odpowiedni do pełnionych przez ten podmiot funkcji, angażowanych
aktywów i ponoszonego ryzyka.
3.
Rynkową wartość marży ceny odprzedaży ustala się poprzez odniesienie do poziomu marży,
jaką podmiot powiązany stosuje w porównywalnych transakcjach zawieranych z podmiotami
niepowiązanymi, lub marży stosowanej w porównywalnych transakcjach przez podmioty
niepowiązane.
§ 12.
1.
Metoda koszt plus polega na ustaleniu ceny przedmiotu transakcji kontrolowanej na
poziomie sumy bazy kosztowej i narzutu zysku, kalkulowanego w odniesieniu do bazy
kosztowej.
2.
Przez bazę kosztową rozumie się sumę kosztów bezpośrednio związanych albo sumę kosztów
bezpośrednio lub pośrednio związanych z wytworzeniem we własnym zakresie lub nabyciem
przedmiotu transakcji kontrolowanej.
3.
Rynkową wartość narzutu zysku w stosunku do określonej bazy kosztowej ustala się poprzez
odniesienie do poziomu narzutu zysku, jaki ten sam podmiot stosuje w porównywalnych
transakcjach z podmiotami niepowiązanymi w odniesieniu do takiej samej bazy kosztowej,
lub narzutu zysku stosowanego w porównywalnych transakcjach przez podmioty niepowiązane
w odniesieniu do porównywalnej bazy kosztowej.
§ 13.
1.
Metoda podziału zysku polega na określeniu łącznego zysku, jaki w związku z daną transakcją
kontrolowaną osiągnęły podmioty powiązane, oraz podziału tego zysku między te podmioty
w takiej proporcji, w jakiej dokonałyby tego podziału podmioty niepowiązane, w szczególności
uwzględniając pełnione przez strony transakcji kontrolowanej funkcje, angażowane aktywa
i ponoszone ryzyka.
2.
Podziału zysku, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się poprzez określenie przychodów
uzyskanych przez każdy z podmiotów powiązanych oraz poniesionych kosztów związanych
z daną transakcją kontrolowaną. W przypadku gdy tak określone koszty przekraczają
związaną z nimi sumę przychodów, podziałowi podlega strata.
3.
Podziału zysku, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się za pomocą:
1)
analizy rezydualnej albo
2)
analizy udziału.
§ 14.
1.
Metoda marży transakcyjnej netto polega na określeniu wskaźnika finansowego, odzwierciedlającego
relację marży zysku netto, jaką uzyskuje podmiot powiązany w transakcji kontrolowanej,
do odpowiedniej bazy.
2.
Marżę zysku netto, o której mowa w ust. 1, określa się poprzez odliczenie od przychodu
osiągniętego w wyniku transakcji kontrolowanej kosztów związanych z realizacją tej
transakcji. Jeżeli na potrzeby kalkulacji marży zysku netto zasadne jest uwzględnienie
kosztów, których przypisanie bezpośrednio do danej transakcji nie jest możliwe, przypisania
takich kosztów dokonuje się za pomocą zastosowania klucza alokacji, który w racjonalnie
najlepszy sposób odzwierciedla proces tworzenia wartości w transakcji kontrolowanej.
3.
Bazę, o której mowa w ust. 1, stanowić mogą w szczególności przychody, koszty, aktywa
albo elementy przychodów, kosztów lub aktywów.
4.
Wyboru odpowiedniego wskaźnika finansowego, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się przy
uwzględnieniu specyfiki branży oraz istotnych okoliczności transakcji.
5.
Rynkową wartość wskaźnika finansowego, o którym mowa w ust. 1, ustala się poprzez
odniesienie do poziomu wskaźnika finansowego:
1)
jaki uzyskuje podmiot w porównywalnych transakcjach z podmiotami niepowiązanymi w
odniesieniu do tej samej bazy albo
2)
uzyskiwanego w porównywalnych transakcjach przez podmioty niepowiązane w odniesieniu
do porównywalnej bazy, albo
3)
uzyskiwanego przez podmioty prowadzące działalność porównywalną do zakresu badanej
transakcji w odniesieniu do porównywalnej bazy.
§ 15.
Jeżeli za inną metodę została uznana technika wyceny, metodę tę stosuje się w następujący
sposób:
1)
w przypadku gdy zastosowanie techniki wyceny wymaga oparcia analizy o prognozy - w
pierwszej kolejności stosuje się prognozy sporządzone dla celów planowania finansowego;
2)
wielkości bądź wskaźniki stosowane w ramach techniki wyceny powinny odpowiadać wartości
rynkowej;
3)
w przypadku, w którym prawidłowe zastosowanie techniki wyceny wymaga zastosowania
czynnika dyskontującego:
a)
wybór czynnika dyskontującego uwzględnia sposób, w jaki wyceniany przedmiot transakcji
kontrolowanej generuje przepływy pieniężne,
b)
wysokość czynnika dyskontującego uwzględnia poziom ryzyka biznesowego podmiotu powiązanego
oraz poziom wahania przyszłych przepływów pieniężnych generowanych przez wyceniany
przedmiot transakcji kontrolowanej;
4)
analiza uwzględnia oczekiwany przez każdą ze stron transakcji kontrolowanej poziom
wartości przedmiotu transakcji kontrolowanej.
Rozdział 4
Restrukturyzacja
§ 16.
W przypadku restrukturyzacji przy badaniu porównywalności uwzględnia się również zasadność
wprowadzenia i wysokość wynagrodzenia wypłaconego w ramach restrukturyzacji.
§ 17.
W przypadku restrukturyzacji badanie porównywalności obejmuje również następujące
etapy:
1)
identyfikację relacji handlowych lub finansowych pomiędzy podmiotami powiązanymi przed
i po restrukturyzacji, obejmującą:
a)
prawidłową identyfikację faktycznych transakcji, składających się na restrukturyzację,
w szczególności poprzez określenie faktycznych funkcji, ryzyk i aktywów podmiotów
powiązanych przed i po restrukturyzacji, w tym zdolności podmiotów powiązanych do
realizacji przypisanych im w wyniku restrukturyzacji funkcji, ponoszenia ryzyk oraz
zaangażowania aktywów,
b)
analizę przyczyn gospodarczych przeprowadzonej restrukturyzacji, jak również oczekiwanych
w wyniku restrukturyzacji korzyści, w szczególności efektów synergii,
c)
analizę opcji realistycznie dostępnych dla podmiotów powiązanych;
2)
określenie skutków podatkowych faktycznych transakcji, składających się na restrukturyzację;
3)
określenie, w jakim zakresie w rezultacie restrukturyzacji doszło do przeniesienia
potencjału do generowania zysku, w szczególności wskutek przeniesienia wartościowych
aktywów lub praw do tych aktywów, w tym wartości niematerialnych, lub rozwiązania
lub istotnego renegocjowania istniejących umów, lub przeniesienia zorganizowanej części
przedsiębiorstwa;
4)
określenie, czy należne jest wynagrodzenie z tytułu restrukturyzacji uwzględniające
wartość przeniesionego potencjału do generowania zysku;
5)
jeżeli wynagrodzenie jest należne - określenie, czy jego wysokość jest zasadna, w
szczególności przy uwzględnieniu:
a)
przychodów i zysków jakie mogły być oczekiwane przez podmiot przenoszący, jeżeli do
restrukturyzacji by nie doszło,
b)
obowiązku wypłaty odszkodowania wynikającego z innych przepisów prawa, przy czym takie
odszkodowanie podlega ocenie w świetle tego, czy w danych okolicznościach podmioty
niepowiązane zgodziłyby się na takie odszkodowanie i czy odszkodowanie przewidziane
w innych przepisach prawa nie jest za wysokie albo za niskie w stosunku do odszkodowania,
na które zgodziłyby się w danych okolicznościach podmioty niepowiązane,
c)
relacji między wynagrodzeniem z tytułu restrukturyzacji a oczekiwanym przez podmiot
przenoszący wynagrodzeniem z transakcji z podmiotem przejmującym.
§ 18.
Jeżeli do określenia wynagrodzenia z tytułu restrukturyzacji została wybrana technika
wyceny oparta o wycenę przyszłych oczekiwanych korzyści ekonomicznych, to wycenie
podlegają łącznie przenoszone funkcje, aktywa, kategorie ryzyka, w tym korzyści, efekty
synergii oraz szanse.
Rozdział 5
Przepis końcowy
1)
Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie
§ 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 kwietnia 2022 r.
w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. poz. 939).
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r.
poz. 2640 i 2745 oraz z 2023 r. poz. 185, 326, 412, 825 i 1059.
3)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 lutego
2022 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie cen transferowych w zakresie podatku
dochodowego od osób prawnych (Dz. U. poz. 522), które weszło w życie z dniem 5 marca
2022 r.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r.
poz. 2707 oraz z 2023 r. poz. 180, 326, 511, 556, 614 i 1059.
5)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
3.
6)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
3.
7)
Zakres spraw uregulowany w niniejszym rozporządzeniu był poprzednio regulowany w rozporządzeniu
Ministra Finansów z dnia 10 września 2009 r. w sprawie sposobu i trybu określania
dochodów osób prawnych w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego
opodatkowania osób prawnych w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych (Dz.
U. z 2014 r. poz. 1186), które utraciło moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,
zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku
dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy
o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby
fizyczne (Dz. U. poz. 2175 oraz z 2018 r. poz. 2159).