Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 11 maja 2023 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych
ustaw oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 8 maja 2023 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
art. 22 ust. 2, art. 24, art. 25 i art. 46 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie
ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
Art. 22.
„2. W przypadku umów o pracę na czas określony trwających w dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy pracodawca użytkownik, na wniosek agencji pracy tymczasowej złożony na piśmie,
przekazuje informacje, o których mowa w art. 11c ustawy zmienianej w art. 13, w terminie
2 miesięcy od dnia złożenia wniosku.
”
„
Art. 24.
Do umów o pracę na czas określony trwających w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy,
które przed tym dniem zostały wypowiedziane, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 25.
Do postępowań dotyczących odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony
stosuje się przepisy dotychczasowe, jeżeli umowy te zostały wypowiedziane przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 46.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych1)[I)] Niniejsza ustawa wdraża w zakresie swojej regulacji następujące dyrektywy: 1) dyrektywę Rady 91/383/EWG z dnia 25 czerwca 1991 r. uzupełniającą środki mające wspierać poprawę bezpieczeństwa i zdrowia w pracy pracowników pozostających w stosunku pracy na czas określony lub w czasowym stosunku pracy (Dz. Urz. WE L 206 z 29.07.1991, str. 19; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 1, str. 418); 2) dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1152 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 186 z 11.07.2019, str. 105). [I)] Odnośnik w brzmieniu ustalonym przez art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 641), która weszła w życie z dniem 26 kwietnia 2023 r.
Rozdział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa reguluje zasady zatrudniania pracowników tymczasowych przez pracodawcę będącego
agencją pracy tymczasowej oraz zasady kierowania tych pracowników i osób niebędących
pracownikami agencji pracy tymczasowej do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz pracodawcy
użytkownika.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
pracodawca użytkownik - pracodawcę lub podmiot niebędący pracodawcą w rozumieniu Kodeksu pracy wyznaczający pracownikowi skierowanemu przez agencję pracy tymczasowej zadania i
kontrolujący ich wykonanie;
2)
pracownik tymczasowy - pracownika zatrudnionego przez agencję pracy tymczasowej wyłącznie
w celu wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika;
3)
praca tymczasowa - wykonywanie na rzecz danego pracodawcy użytkownika, przez okres
nie dłuższy niż wskazany w ustawie, zadań:
a)
o charakterze sezonowym, okresowym, doraźnym lub
b)
których terminowe wykonanie przez pracowników zatrudnionych przez pracodawcę użytkownika
nie byłoby możliwe, lub
c)
których wykonanie należy do obowiązków nieobecnego pracownika zatrudnionego przez
pracodawcę użytkownika.
Art. 3.
(uchylony)
Art. 4.
Pracodawca nie może być pracodawcą użytkownikiem w stosunku do pracowników pozostających
z nim w stosunku pracy.
Art. 5.
W zakresie nieuregulowanym odmiennie przepisami ustawy i przepisami odrębnymi do agencji
pracy tymczasowej, pracownika tymczasowego i pracodawcy użytkownika stosuje się przepisy
prawa pracy dotyczące odpowiednio pracodawcy i pracownika, z uwzględnieniem art. 6.
Art. 6.
Do pracowników tymczasowych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami
stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników .
Rozdział II
Zasady zatrudniania pracowników tymczasowych oraz kierowania tych pracowników i osób niebędących pracownikami agencji pracy tymczasowej do wykonywania pracy tymczasowej
Art. 7.
1.
Agencja pracy tymczasowej zatrudnia pracowników tymczasowych na podstawie umowy o
pracę na czas określony.
2.
Agencja pracy tymczasowej może, na podstawie umowy prawa cywilnego, kierować osoby niebędące pracownikami takiej agencji do wykonywania pracy tymczasowej.
Art. 8.
Pracownikowi tymczasowemu nie może być powierzone wykonywanie na rzecz pracodawcy
użytkownika pracy:
1)
szczególnie niebezpiecznej w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 23715Kodeksu pracy;
2)
na stanowisku pracy, na którym jest zatrudniony pracownik pracodawcy użytkownika,
w okresie uczestniczenia tego pracownika w strajku;
3)
tego samego rodzaju co praca wykonywana przez pracownika pracodawcy użytkownika, z
którym został rozwiązany stosunek pracy z przyczyn niedotyczących pracowników w okresie
ostatnich 3 miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania pracy
tymczasowej przez pracownika tymczasowego, jeżeli taka praca miałaby być wykonywana
w jakiejkolwiek jednostce organizacyjnej pracodawcy użytkownika położonej w gminie,
na terenie której znajduje się lub znajdowała się jednostka organizacyjna, w której
był zatrudniony zwolniony pracownik;
4)
wymagającej uzbrojenia pracownika ochrony w broń palną bojową lub przedmioty przeznaczone
do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej, których posiadanie wymaga uzyskania
pozwolenia, o którym mowa w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji .
Art. 9.
1.
W celu zawarcia umowy o pracę między agencją pracy tymczasowej a pracownikiem tymczasowym
pracodawca użytkownik uzgadnia z tą agencją na piśmie:
1)
rodzaj pracy, która ma być powierzona pracownikowi tymczasowemu;
2)
wymagania kwalifikacyjne konieczne do wykonywania pracy, która ma być powierzona pracownikowi
tymczasowemu;
3)
przewidywany okres wykonywania pracy tymczasowej;
4)
wymiar czasu pracy pracownika tymczasowego;
5)
miejsce wykonywania pracy tymczasowej.
2.
Pracodawca użytkownik informuje agencję pracy tymczasowej na piśmie o:
1)
wynagrodzeniu za pracę, której wykonywanie ma być powierzone pracownikowi tymczasowemu,
oraz o wewnętrznych regulacjach dotyczących wynagradzania obowiązujących u danego
pracodawcy użytkownika, a na wniosek agencji pracy tymczasowej przedstawia do wglądu
treść tych regulacji;
2)
warunkach wykonywania pracy tymczasowej w zakresie dotyczącym bezpieczeństwa i higieny
pracy;
3)
niewystępowaniu okoliczności uniemożliwiających rozpoczęcie wykonywania pracy tymczasowej
przez pracownika tymczasowego na rzecz pracodawcy użytkownika, o których mowa w art.
8 pkt 3.
2a.
Pracodawca użytkownik dostarcza pracownikowi tymczasowemu odzież i obuwie robocze
oraz środki ochrony indywidualnej, zapewnia napoje i posiłki profilaktyczne, przeprowadza
szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, ustala okoliczności i przyczyny
wypadku przy pracy, przeprowadza ocenę ryzyka zawodowego oraz informuje o tym ryzyku.
2b.
Do sposobu i terminów przeprowadzania szkoleń w zakresie bezpieczeństwa i higieny
pracy przepisy Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.
3.
Przed zawarciem umowy o pracę między agencją pracy tymczasowej a pracownikiem tymczasowym
agencja pracy tymczasowej i pracodawca użytkownik uzgadniają na piśmie:
1)
zakres informacji dotyczących przebiegu pracy tymczasowej, które mają wpływ na wysokość
wynagrodzenia za pracę pracownika tymczasowego, oraz sposób i termin przekazywania
tych informacji agencji pracy tymczasowej w celu prawidłowego obliczania wynagrodzenia
za pracę tego pracownika;
2)
zakres przejęcia przez pracodawcę użytkownika obowiązków pracodawcy dotyczących bezpieczeństwa
i higieny pracy innych niż określone w ust. 2a;
3)
zakres przejęcia przez pracodawcę użytkownika obowiązku pracodawcy dotyczącego wypłacania
należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.
Art. 9a.
Pracodawca użytkownik niezwłocznie informuje na piśmie agencję pracy tymczasowej o
zmianie wewnętrznych regulacji dotyczących wynagradzania, o których mowa w art. 9
ust. 2 pkt 1, w okresie wykonywania na jego rzecz pracy tymczasowej przez pracownika
tymczasowego, a na wniosek agencji pracy tymczasowej przedstawia do wglądu treść zmienionych
regulacji.
Art. 10.
1.
Agencja pracy tymczasowej i pracodawca użytkownik mogą uzgodnić wykorzystanie przez
pracownika tymczasowego urlopu wypoczynkowego, w całości lub w części, w okresie wykonywania
pracy tymczasowej na rzecz tego pracodawcy użytkownika, ustalając zarazem tryb udzielenia
tego urlopu.
2.
Jeżeli okres wykonywania pracy na rzecz danego pracodawcy użytkownika obejmuje 6 miesięcy
lub okres dłuższy, pracodawca użytkownik jest obowiązany umożliwić pracownikowi tymczasowemu
wykorzystanie w tym okresie urlopu wypoczynkowego, udzielając, w terminie uzgodnionym
z tym pracownikiem, czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym przysługującemu
temu pracownikowi urlopowi wypoczynkowemu.
Art. 11.
O treści uzgodnień w zakresie, o którym mowa w art. 9 i art. 10, agencja pracy tymczasowej
zawiadamia na piśmie osobę, której ma być powierzone wykonywanie pracy tymczasowej,
przed zawarciem z nią umowy o pracę.
Art. 11a.
W celu zawarcia umowy o pracę albo umowy prawa cywilnego między agencją pracy tymczasowej a osobą, której ma być powierzone wykonywanie pracy
tymczasowej, agencja pracy tymczasowej ustala łączny okres pracy dotychczas wykonywanej
przez taką osobę na rzecz danego pracodawcy użytkownika na podstawie umowy o pracę
lub umowy prawa cywilnego.
Art. 11b.
Osoba, której ma być powierzone wykonywanie pracy tymczasowej na podstawie umowy o
pracę albo umowy prawa cywilnego, przedkłada agencji pracy tymczasowej świadectwa pracy lub inne dokumenty potwierdzające
okresy wykonywania pracy tymczasowej na rzecz danego pracodawcy użytkownika na podstawie
umowy o pracę oraz składa pisemne oświadczenie lub przedkłada zaświadczenia potwierdzające
okresy wykonywania pracy tymczasowej na rzecz danego pracodawcy użytkownika na podstawie
umowy prawa cywilnego, o których mowa w art. 25a ust. 2, z okresu 36 miesięcy poprzedzających
przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania pracy tymczasowej u danego pracodawcy
użytkownika.
Art. 11c2)Dodany przez art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 641), która weszła w życie z dniem 26 kwietnia 2023 r..
W celu umożliwienia agencji pracy tymczasowej spełnienia obowiązku, o którym mowa
w art. 29 § 3-33
Kodeksu pracy, pracodawca użytkownik informuje agencję pracy tymczasowej na piśmie o:
1)
przysługujących pracownikowi przerwach w pracy;
2)
w przypadku pracy zmianowej - zasadach dotyczących przechodzenia ze zmiany na zmianę;
3)
innych niż uzgodnione w umowie o pracę składnikach wynagrodzenia oraz świadczeniach
pieniężnych lub rzeczowych.
Art. 12.
Ustalenie między agencją pracy tymczasowej a pracodawcą użytkownikiem warunku niezatrudnienia
pracownika tymczasowego przez pracodawcę użytkownika po zakończeniu wykonywania pracy
tymczasowej jest nieważne.
Art. 13.
1.
Umowa o pracę zawarta między agencją pracy tymczasowej a pracownikiem tymczasowym
powinna określać strony umowy i datę zawarcia umowy oraz wskazywać pracodawcę użytkownika
i ustalony okres wykonywania na jego rzecz pracy tymczasowej, a także warunki zatrudnienia
pracownika tymczasowego w okresie wykonywania pracy na rzecz pracodawcy użytkownika,
w szczególności:
1)
warunki wskazane w art. 9 ust. 1 pkt 1, 4 i 5;
2)
wynagrodzenie za pracę oraz termin i sposób wypłacania tego wynagrodzenia przez agencję
pracy tymczasowej.
2.
W umowie o pracę strony mogą przewidzieć możliwość wcześniejszego rozwiązania tej
umowy przez każdą ze stron:
1)
za trzydniowym wypowiedzeniem, gdy umowa o pracę została zawarta na okres nieprzekraczający
2 tygodni;
2)
za jednotygodniowym wypowiedzeniem, gdy umowa o pracę została zawarta na okres dłuższy
niż 2 tygodnie.
2a.
Agencja pracy tymczasowej przekazuje pracownikowi tymczasowemu, nie później niż w
terminie 7 dni od dnia zawarcia umowy o pracę, informacje umożliwiające mu bezpośredni
kontakt z przedstawicielami agencji pracy tymczasowej, dotyczące adresu miejsca kontaktu,
numeru telefonu oraz adresu poczty elektronicznej, a także dni i przedziału godzinowego,
kiedy możliwy jest taki kontakt. Informacje przekazuje się w postaci papierowej lub
elektronicznej.
2b.
O każdej zmianie informacji, o których mowa w ust. 2a, agencja pracy tymczasowej informuje
pracownika tymczasowego nie później niż w terminie 7 dni od dnia zaistnienia zmiany,
w sposób określony w ust. 2a zdanie drugie.
3.
Do pracownicy tymczasowej mającej łączny co najmniej 2-miesięczny okres skierowania
do wykonywania pracy tymczasowej przez daną agencję pracy tymczasowej na podstawie
umowy o pracę stosuje się art. 177 § 3 Kodeksu pracy.
3a.
Łączny co najmniej 2-miesięczny okres, o którym mowa w ust. 3, obejmuje:
1)
okres lub okresy skierowania do wykonywania pracy tymczasowej przypadające w okresie
obejmującym 36 kolejnych miesięcy poprzedzającym zawarcie umowy o pracę, do której
miałby mieć zastosowanie art. 177 § 3 Kodeksu pracy, lub
2)
okres przypadający od dnia zawarcia umowy o pracę, o której mowa w pkt 1, do dnia,
w którym pracownica tymczasowa osiągnęła łączny co najmniej 2-miesięczny okres skierowania
do wykonywania pracy tymczasowej.
4.
Umowę o pracę zawiera się na piśmie. Jeżeli umowa o pracę nie została zawarta na piśmie,
agencja pracy tymczasowej potwierdza pracownikowi tymczasowemu w formie pisemnej warunki
zawartej umowy o pracę, nie później niż w drugim dniu wykonywania pracy tymczasowej.
Art. 14.
1.
Pracodawca użytkownik wykonuje obowiązki i korzysta z praw przysługujących pracodawcy,
w zakresie niezbędnym do organizowania pracy z udziałem pracownika tymczasowego.
2.
Pracodawca użytkownik:
1)
jest obowiązany zapewnić pracownikowi tymczasowemu bezpieczne i higieniczne warunki
pracy w miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy tymczasowej;
2)
prowadzi ewidencję czasu pracy pracownika tymczasowego w zakresie i na zasadach obowiązujących
w stosunku do pracowników;
3)
nie może stosować do pracownika tymczasowego przepisu art. 42 § 4 Kodeksu pracy ani też powierzać mu wykonywania pracy na rzecz i pod kierownictwem innego podmiotu.
Art. 14a.
1.
Pracodawca użytkownik prowadzi ewidencję osób wykonujących pracę tymczasową na podstawie
umowy o pracę oraz umowy prawa cywilnego, zawierającą informacje o dacie rozpoczęcia i dacie zakończenia wykonywania takiej
pracy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy, o którym mowa w art. 20, oraz przechowuje
tę ewidencję przez okres jej prowadzenia i przypadający bezpośrednio po nim okres
36 miesięcy.
2.
Ewidencję, o której mowa w ust. 1, prowadzi się i przechowuje w postaci papierowej
lub elektronicznej, odrębnie dla każdej osoby.
Art. 15.
1.
Pracownik tymczasowy w okresie wykonywania pracy na rzecz pracodawcy użytkownika nie
może być traktowany mniej korzystnie w zakresie warunków pracy i innych warunków zatrudnienia
niż pracownicy zatrudnieni przez tego pracodawcę użytkownika na takim samym lub podobnym
stanowisku pracy.
2.
W zakresie dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych organizowanego
przez pracodawcę użytkownika przepis ust. 1 nie dotyczy pracownika tymczasowego wykonującego
pracę na rzecz tego pracodawcy użytkownika krócej niż 6 tygodni.
Art. 16.
1.
Pracownikowi tymczasowemu, wobec którego pracodawca użytkownik naruszył zasadę równego
traktowania, w zakresie warunków określonych w art. 15, przysługuje prawo dochodzenia
od agencji pracy tymczasowej odszkodowania w wysokości określonej w przepisach Kodeksu pracy dotyczących odszkodowania należnego pracownikowi od pracodawcy z tytułu naruszenia
zasady równego traktowania pracowników w zatrudnieniu.
2.
Agencja pracy tymczasowej ma prawo dochodzenia od pracodawcy użytkownika zwrotu równowartości
odszkodowania, które zostało wypłacone pracownikowi tymczasowemu.
Art. 17.
1.
Pracownikowi tymczasowemu przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze dwóch dni za każdy
miesiąc pozostawania w dyspozycji jednego pracodawcy użytkownika lub więcej niż jednego
pracodawcy użytkownika; urlop nie przysługuje za okres, za który pracownik wykorzystał
u poprzedniego pracodawcy urlop wypoczynkowy przysługujący na podstawie odrębnych
przepisów.
2.
Urlopu wypoczynkowego udziela się pracownikowi tymczasowemu w dni, które byłyby dla
niego dniami pracy, gdyby nie korzystał z tego urlopu. W przypadku określonym w art.
10 ust. 2 do pracownika tymczasowego stosuje się przepisy art. 1672Kodeksu pracy.
3.
W razie niewykorzystania przez pracownika tymczasowego urlopu wypoczynkowego w okresie
wykonywania pracy tymczasowej agencja pracy tymczasowej wypłaca pracownikowi tymczasowemu
ekwiwalent pieniężny w zamian za ten urlop lub niewykorzystaną jego część.
3a.
Agencja pracy tymczasowej nie ma obowiązku wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego, o którym
mowa w ust. 3, w przypadku gdy strony postanowią o wykorzystaniu urlopu wypoczynkowego
w czasie pozostawania pracownika tymczasowego w stosunku pracy na podstawie kolejnej
umowy o pracę zawartej z tą samą agencją pracy tymczasowej, w celu powierzenia wykonywania
pracy tymczasowej u tego samego pracodawcy użytkownika, u którego była wykonywana
taka praca, bezpośrednio przed rozwiązaniem lub wygaśnięciem poprzedniej umowy o pracę
z tą agencją.
4.
Wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy ustala się:
1)
dzieląc wynagrodzenie wypłacone pracownikowi tymczasowemu w okresie 3 miesięcy wykonywania
pracy na rzecz tego samego pracodawcy użytkownika na podstawie umowy o pracę lub umów
o pracę z daną agencją pracy tymczasowej, poprzedzających miesiąc kalendarzowy, w
którym udzielono takiemu pracownikowi czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym
przysługującemu mu urlopowi wypoczynkowemu, przez liczbę godzin pracy, w czasie których
wykonywał on pracę w okresie tych 3 miesięcy;
2)
a następnie mnożąc tak otrzymane wynagrodzenie za jedną godzinę wykonywania pracy
przez liczbę godzin przypadających w czasie wolnym od pracy w dniach, w których pracownik
tymczasowy wykonywałby pracę, gdyby nie korzystał z urlopu wypoczynkowego.
5.
Okres 3 miesięcy, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, obejmuje łącznie okres kolejnych 90
dni zatrudnienia na podstawie umowy o pracę lub umów o pracę z daną agencją pracy
tymczasowej udzielającą urlopu wypoczynkowego, dotyczących wykonywania pracy na rzecz
tego samego pracodawcy użytkownika, przypadający w okresie 6 miesięcy kalendarzowych
poprzedzających miesiąc kalendarzowy, w którym pracownikowi tymczasowemu udzielono
czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym przysługującemu mu urlopowi wypoczynkowemu.
Bieg okresu kolejnych 90 dni zatrudnienia rozpoczyna się w dniu bezpośrednio poprzedzającym
miesiąc kalendarzowy, w którym pracownikowi tymczasowemu udzielono czasu wolnego od
pracy w wymiarze odpowiadającym przysługującemu mu urlopowi wypoczynkowemu.
6.
Jeżeli w okresie 6 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym pracownikowi
tymczasowemu udzielono czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym przysługującemu
mu urlopowi wypoczynkowemu, pracownik tymczasowy pozostawał w zatrudnieniu wyłącznie
na podstawie umowy o pracę lub umów o pracę obejmujących miesiąc kalendarzowy lub
jego wielokrotność, okres 3 miesięcy, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, obejmuje łącznie
okres kolejnych 3 miesięcy kalendarzowych.
7.
Jeżeli pracownik tymczasowy przed rozpoczęciem korzystania z udzielonego mu czasu
wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym przysługującemu mu urlopowi wypoczynkowemu
otrzymał wynagrodzenie za okres krótszy niż określony w ust. 4 pkt 1, do obliczania
wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy przyjmuje się wynagrodzenie wypłacone w okresie
faktycznie przepracowanym, przypadającym w okresie, o którym mowa w ust. 5.
8.
Przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za jeden dzień urlopu wypoczynkowego przyjmuje
się, że dla pracownika tymczasowego zatrudnionego:
1)
w pełnym wymiarze czasu pracy - jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom;
2)
w niepełnym wymiarze czasu pracy - jeden dzień urlopu odpowiada liczbie godzin ustalonej
proporcjonalnie do tego wymiaru czasu pracy, biorąc za podstawę 8 godzin, przy czym
niepełne godziny urlopu zaokrągla się w górę do pełnych godzin.
9.
Przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za jeden dzień urlopu wypoczynkowego dla pracownika
tymczasowego, którego wymiar czasu pracy w okresie zatrudnienia ulegał zmianom, przepis
ust. 8 stosuje się odpowiednio.
10.
Ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy ustala się:
1)
sumując kwoty wypłaconych wynagrodzeń w okresie 3 miesięcy poprzedzających miesiąc,
w którym pracownikowi tymczasowemu wypłaca się ekwiwalent pieniężny, przypadających
w okresie 6 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc wypłaty ekwiwalentu;
2)
a następnie dzieląc otrzymany wynik przez liczbę godzin, w czasie których pracownik
tymczasowy wykonywał pracę w okresie, o którym mowa w pkt 1;
3)
a następnie mnożąc tak otrzymane wynagrodzenie za jedną godzinę wykonywania pracy
tymczasowej przez liczbę godzin urlopu wypoczynkowego, za którą jest wypłacany ekwiwalent,
ustaloną zgodnie z ust. 8.
11.
Do ustalania ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy przepisy ust. 5-7 stosuje
się odpowiednio.
Art. 18.
1.
Umowa o pracę zawarta z pracownikiem tymczasowym rozwiązuje się z upływem ustalonego
między stronami okresu wykonywania pracy tymczasowej na rzecz danego pracodawcy użytkownika,
z uwzględnieniem art. 13 ust. 2.
2.
Pracodawca użytkownik, który zamierza zrezygnować z wykonywania pracy przez pracownika
tymczasowego przed upływem okresu wykonywania pracy tymczasowej uzgodnionego z agencją
pracy tymczasowej, zawiadamia agencję pracy tymczasowej na piśmie o przewidywanym
terminie zakończenia wykonywania pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego,
w miarę możliwości z wyprzedzeniem uwzględniającym obowiązujący strony umowy o pracę
okres wypowiedzenia tej umowy.
3.
W razie faktycznego zaprzestania wykonywania przez pracownika tymczasowego pracy tymczasowej
na rzecz pracodawcy użytkownika z powodu niestawienia się do pracy, bez usprawiedliwienia
przyczyn nieobecności w pracy, albo odmowy dalszego wykonywania pracy tymczasowej
na jego rzecz, pracodawca użytkownik zawiadamia niezwłocznie agencję pracy tymczasowej
o terminie i okolicznościach zaprzestania wykonywania pracy przez pracownika tymczasowego.
Art. 18a.
1.
Agencja pracy tymczasowej wydaje pracownikowi tymczasowemu świadectwo pracy dotyczące
łącznego zakończonego okresu zatrudnienia w tej agencji, objętego kolejnymi umowami
o pracę, nawiązanymi w okresie nie dłuższym niż 12 kolejnych miesięcy.
1a.
W świadectwie pracy należy podać informacje dotyczące każdego pracodawcy użytkownika,
na rzecz którego była wykonywana praca tymczasowa na podstawie umowy o pracę, oraz
okresy wykonywania takiej pracy.
2.
Świadectwo pracy wydaje się w dniu upływu terminu, o którym mowa w ust. 1. Jeżeli
jednak rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy o pracę nawiązanej przed upływem 12 kolejnych
miesięcy przypada po upływie tego terminu, świadectwo pracy wydaje się w dniu rozwiązania
lub wygaśnięcia takiej umowy o pracę.
3.
Jeżeli wydanie świadectwa pracy w terminach określonych w ust. 2 nie jest możliwe,
agencja pracy tymczasowej, nie później niż w terminie kolejnych 7 dni, przesyła albo
doręcza świadectwo pracy pracownikowi tymczasowemu lub osobie upoważnionej przez niego
na piśmie do odebrania świadectwa pracy.
Art. 18b.
1.
Pracownik tymczasowy może w każdym czasie żądać wydania przez agencję pracy tymczasowej
świadectwa pracy w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy.
2.
Świadectwo pracy dotyczy okresu zatrudnienia na podstawie każdej kolejnej umowy o
pracę lub łącznego okresu zatrudnienia objętego kolejnymi umowami o pracę.
3.
Świadectwo pracy wydaje się w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia żądania, a jeżeli
jego wydanie w tym terminie nie jest możliwe, agencja pracy tymczasowej, nie później
niż w terminie kolejnych 7 dni, przesyła albo doręcza świadectwo pracy pracownikowi
tymczasowemu lub osobie upoważnionej przez niego na piśmie do odebrania świadectwa
pracy.
Art. 19.
1.
Agencja pracy tymczasowej jest obowiązana do naprawienia szkody wyrządzonej pracodawcy
użytkownikowi przez pracownika tymczasowego przy wykonywaniu pracy tymczasowej - na
zasadach i w granicach obowiązujących pracownika zgodnie z przepisami o odpowiedzialności
materialnej pracowników.
2.
Agencja pracy tymczasowej ma prawo dochodzenia od pracownika tymczasowego zwrotu równowartości
odszkodowania, które zostało wypłacone pracodawcy użytkownikowi.
Art. 20.
1.
Agencja pracy tymczasowej może skierować danego pracownika tymczasowego do wykonywania
pracy tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres nieprzekraczający
łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy.
2.
Agencja pracy tymczasowej może skierować daną osobę do wykonywania pracy tymczasowej
na podstawie umowy o pracę oraz umowy prawa cywilnego na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres nieprzekraczający łącznie 18
miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy.
3.
Pracodawca użytkownik może korzystać z pracy tego samego pracownika tymczasowego przez
okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy.
4.
Pracodawca użytkownik może korzystać z pracy tej samej osoby wykonującej pracę tymczasową
na podstawie umowy o pracę oraz umowy prawa cywilnego przez okres nieprzekraczający
łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy.
5.
Agencja pracy tymczasowej może skierować pracownika tymczasowego do wykonywania w
sposób ciągły, przez okres nieprzekraczający 36 miesięcy, pracy tymczasowej na rzecz
jednego pracodawcy użytkownika, obejmującej zadania, których wykonanie należy do obowiązków
nieobecnego pracownika zatrudnionego przez danego pracodawcę użytkownika, a pracodawca
użytkownik może korzystać z pracy takiego pracownika tymczasowego przez taki okres.
6.
Po okresie wykonywania pracy tymczasowej, o którym mowa w ust. 5, pracownik tymczasowy
może być skierowany przez agencję pracy tymczasowej oraz przyjęty przez tego samego
pracodawcę użytkownika do wykonywania pracy tymczasowej na jego rzecz nie wcześniej
niż po upływie 36 miesięcy.
7.
Agencja pracy tymczasowej może skierować daną osobę do wykonywania w sposób ciągły,
przez okres nieprzekraczający 36 miesięcy, pracy tymczasowej na podstawie umowy o
pracę oraz umowy prawa cywilnego na rzecz jednego pracodawcy użytkownika, obejmującej zadania, których wykonanie należy
do obowiązków nieobecnego pracownika zatrudnionego przez danego pracodawcę użytkownika,
a pracodawca użytkownik może korzystać z pracy takiej osoby przez taki okres.
8.
Po okresie wykonywania pracy tymczasowej, o którym mowa w ust. 7, dana osoba może
być skierowana przez agencję pracy tymczasowej oraz przyjęta przez tego samego pracodawcę
użytkownika do wykonywania pracy tymczasowej na jego rzecz nie wcześniej niż po upływie
36 miesięcy.
9.
Przepisów ust. 1, 3 i 5 nie stosuje się w przypadku przedłużenia umowy o pracę do
dnia porodu, zgodnie z art. 177 § 3 Kodeksu pracy.
Art. 213)W brzmieniu ustalonym przez art. 13 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Do umów o pracę zawartych między agencją pracy tymczasowej a pracownikiem tymczasowym
nie stosuje się art. 251, art. 30 § 4, art. 38 § 1 i art. 45 § 1 Kodeksu pracy.
2.
Jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi tymczasowemu nastąpiło z naruszeniem
przepisów o wypowiadaniu takiej umowy, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie.
3.
Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas,
do upływu którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za 3 miesiące.
4.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się w razie wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi,
o którym mowa w art. 39 Kodeksu pracy, pracownicy w okresie ciąży oraz w okresie urlopu macierzyńskiego, a także od dnia
złożenia przez pracownika wniosku o udzielenie urlopu macierzyńskiego albo jego części,
urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego albo jego części, urlopu ojcowskiego albo
jego części, urlopu rodzicielskiego albo jego części - do dnia zakończenia tego urlopu,
a także pracownikowi w okresie korzystania z ochrony stosunku pracy na podstawie przepisów
ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych . W tych przypadkach stosuje się odpowiednio przepisy art. 45 Kodeksu pracy.
Art. 22.
Pracownik tymczasowy w okresie wykonywania pracy tymczasowej na rzecz pracodawcy użytkownika
ma prawo do korzystania z urządzeń socjalnych pracodawcy użytkownika na zasadach przewidzianych
dla pracowników zatrudnionych przez tego pracodawcę użytkownika.
Art. 23.
1.
Pracodawca użytkownik jest obowiązany informować organizację związkową reprezentatywną
w rozumieniu art. 253ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych o zamiarze powierzenia wykonywania pracy tymczasowej pracownikowi agencji pracy tymczasowej.
Jednakże pracodawca użytkownik, który zamierza powierzyć pracownikowi agencji pracy
tymczasowej wykonywanie pracy przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, jest obowiązany
podjąć działania zmierzające do uzgodnienia tego zamierzenia z reprezentatywnymi organizacjami
związkowymi.
2.
Pracodawca użytkownik jest obowiązany przekazać organizacjom związkowym, o których
mowa w ust. 1, informacje określone w art. 9 ust. 1. Pracodawca użytkownik i reprezentatywne
organizacje związkowe mogą ustalić szerszy zakres informacji, które mają być przekazane
tym organizacjom związkowym.
3.
Pracodawca użytkownik jest obowiązany informować pracowników tymczasowych, w sposób
przyjęty u tego pracodawcy użytkownika, o wolnych stanowiskach pracy, na których zamierza
zatrudnić pracowników.
Art. 24.
(uchylony)
Art. 25.
Prawa i obowiązki pracodawcy użytkownika i agencji pracy tymczasowej w zakresie nieuregulowanym
w ustawie określa zawarta między nimi umowa.
Art. 25a.
1.
Do osób skierowanych do wykonywania pracy tymczasowej na podstawie umowy prawa cywilnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 8, art. 9 ust. 1, art. 12, art. 20 ust. 1,
3, 5 i 6 oraz art. 23.
2.
Agencja pracy tymczasowej wydaje osobie skierowanej do wykonywania pracy tymczasowej
na podstawie umowy prawa cywilnego zaświadczenie potwierdzające okres wykonywania pracy tymczasowej na rzecz danego
pracodawcy użytkownika.
3.
Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 2, wydaje się w dniu zakończenia wykonywania pracy
tymczasowej na podstawie umowy prawa cywilnego, a jeżeli z przyczyn obiektywnych wydanie zaświadczenia w tym terminie nie jest możliwe,
agencja pracy tymczasowej, nie później niż w terminie 7 dni od dnia upływu tego terminu,
przesyła albo doręcza zaświadczenie osobie, która wykonywała pracę tymczasową na podstawie
umowy prawa cywilnego, lub osobie przez nią upoważnionej do odebrania takiego zaświadczenia. Upoważnienie
może być złożone w postaci papierowej lub elektronicznej.
Art. 25b.
Do osób w wieku od 16 do 18 lat będących uczniami, skierowanych do wykonywania pracy
tymczasowej na podstawie umowy prawa cywilnego, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu pracy dotyczące zatrudniania młodocianych w innym celu niż przygotowanie zawodowe.
Rozdział III
(uchylony)
Rozdział IV
Przepisy karne
Art. 27.
1.
Kto, będąc pracodawcą użytkownikiem lub działając w jego imieniu, nie zapewnia pracownikowi
tymczasowemu bezpiecznych i higienicznych warunków pracy w miejscu wyznaczonym do
wykonywania pracy tymczasowej lub nie wyposaża stanowiska pracy pracownika tymczasowego
w maszyny i inne urządzenia techniczne, które spełniają wymagania dotyczące oceny
zgodności, podlega karze grzywny od 1000 do 30 000 zł.
2.
Tej samej karze podlega, kto, będąc pracodawcą użytkownikiem lub działając w jego
imieniu, nie wypełnia uzgodnionych na piśmie z agencją pracy tymczasowej obowiązków
pracodawcy, w tym:
1)
nie dostarcza pracownikowi tymczasowemu odzieży i obuwia roboczego oraz środków ochrony
indywidualnej;
2)
nie zapewnia pracownikowi tymczasowemu napojów i posiłków profilaktycznych;
3)
nie zapewnia przeszkolenia pracownika tymczasowego w zakresie bezpieczeństwa i higieny
pracy przed dopuszczeniem go do pracy oraz szkolenia okresowego;
4)
nie zapewnia ustalenia w przewidzianym trybie okoliczności i przyczyn wypadku przy
pracy, któremu uległ pracownik tymczasowy;
5)
nie informuje pracownika tymczasowego o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną
pracą, oraz zasadach ochrony przed zagrożeniami;
6)
nie wypełnia innych obowiązków, uzgodnionych z agencją pracy tymczasowej, związanych
z wykonywaniem pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego.
Art. 27a.
Kto, będąc agencją pracy tymczasowej lub działając w jej imieniu, kieruje pracownika
tymczasowego do wykonywania pracy:
1)
szczególnie niebezpiecznej w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 23715 Kodeksu pracy,
2)
na stanowisku pracy, na którym jest zatrudniony pracownik pracodawcy użytkownika w
okresie uczestniczenia tego pracownika w strajku,
3)
tego samego rodzaju co praca wykonywana przez pracownika pracodawcy użytkownika, z
którym został rozwiązany stosunek pracy z przyczyn niedotyczących pracowników w okresie
ostatnich 3 miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania pracy
tymczasowej przez pracownika tymczasowego, jeżeli taka praca miałaby być wykonywana
w jakiejkolwiek jednostce organizacyjnej pracodawcy użytkownika położonej w gminie,
na terenie której znajduje się lub znajdowała się jednostka organizacyjna, w której
był zatrudniony zwolniony pracownik,
4)
wymagającej uzbrojenia pracownika ochrony w broń palną bojową lub przedmioty przeznaczone
do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej, których posiadanie wymaga uzyskania
pozwolenia, o którym mowa w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji,
5)
tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres przekraczający łącznie
18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy,
6)
tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres przekraczający 36
miesięcy, jeżeli pracownik tymczasowy wykonuje w sposób ciągły pracę tymczasową obejmującą
zadania, których wykonanie należy do obowiązków nieobecnego pracownika zatrudnionego
przez danego pracodawcę użytkownika
- podlega karze grzywny od 1000 do 30 000 zł.
Art. 27b.
1.
Kto, będąc pracodawcą użytkownikiem lub działając w jego imieniu, korzysta z pracy
pracownika tymczasowego, powierzając mu wykonywanie pracy:
1)
szczególnie niebezpiecznej w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 23715 Kodeksu pracy,
2)
na stanowisku pracy, na którym jest zatrudniony pracownik pracodawcy użytkownika w
okresie uczestniczenia tego pracownika w strajku,
3)
tego samego rodzaju co praca wykonywana przez pracownika pracodawcy użytkownika, z
którym został rozwiązany stosunek pracy z przyczyn niedotyczących pracowników w okresie
ostatnich 3 miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania pracy
tymczasowej przez pracownika tymczasowego, jeżeli taka praca miałaby być wykonywana
w jakiejkolwiek jednostce organizacyjnej pracodawcy użytkownika położonej w gminie,
na terenie której znajduje się lub znajdowała się jednostka organizacyjna, w której
był zatrudniony zwolniony pracownik,
4)
wymagającej uzbrojenia pracownika ochrony w broń palną bojową lub przedmioty przeznaczone
do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej, których posiadanie wymaga uzyskania
pozwolenia, o którym mowa w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji
- podlega karze grzywny od 1000 do 30 000 zł.
2.
Tej samej karze podlega, kto, będąc pracodawcą użytkownikiem lub działając w jego
imieniu:
1)
korzysta z pracy tymczasowej tego samego pracownika tymczasowego przez okres przekraczający
łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy;
2)
korzysta z pracy tymczasowej przez okres przekraczający 36 miesięcy, jeżeli pracownik
tymczasowy wykonuje w sposób ciągły pracę tymczasową obejmującą zadania, których wykonanie
należy do obowiązków nieobecnego pracownika zatrudnionego przez tego pracodawcę użytkownika;
3)
nie prowadzi ewidencji czasu pracy pracownika tymczasowego w zakresie i na zasadach
obowiązujących w stosunku do pracowników;
4)
uniemożliwia pracownikowi tymczasowemu wykorzystanie urlopu wypoczynkowego zgodnie
z art. 10 ust. 2.
Art. 28.
W sprawach o wykroczenia, o których mowa w art. 27-27b, orzeka się, na podstawie wniosku
pochodzącego od inspektora pracy, w trybie określonym przepisami Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Rozdział V
Przepisy dostosowujące i końcowe
Art. 29.
(pominięty)
Art. 30.
(pominięty)
Art. 31.
(pominięty)
Art. 32.
Przepis art. 21 stosuje się od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii
Europejskiej4)Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r..
Art. 33.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
1)
[I)] Niniejsza ustawa wdraża w zakresie swojej regulacji następujące dyrektywy: 1)
dyrektywę Rady 91/383/EWG z dnia 25 czerwca 1991 r. uzupełniającą środki mające wspierać
poprawę bezpieczeństwa i zdrowia w pracy pracowników pozostających w stosunku pracy
na czas określony lub w czasowym stosunku pracy (Dz. Urz. WE L 206 z 29.07.1991, str.
19; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 1, str. 418); 2) dyrektywę
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1152 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie
przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L
186 z 11.07.2019, str. 105). [I)] Odnośnik w brzmieniu ustalonym przez art. 13 pkt
1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 641), która weszła w życie z dniem 26 kwietnia 2023 r.
2)
Dodany przez art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks
pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 641), która weszła w życie z dniem
26 kwietnia 2023 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 13 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
4)
Rzeczpospolita Polska uzyskała członkostwo w Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r.