Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 12 kwietnia 2023 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kredycie konsumenckim
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Obowiązki kredytodawcy i pośrednika kredytowego przed zawarciem umowy o kredyt
- Rozdział 3 - Umowa o kredyt
- Rozdział 4 - Spłata kredytu przed terminem
- Rozdział 5 - Odstąpienie od umowy przez konsumenta
- Rozdział 5a - Działalność instytucji pożyczkowych i rejestr instytucji pożyczkowych
- Rozdział 5aa - Wpis do rejestru pośredników kredytowych
- Rozdział 5ab - Nadzór nad działalnością instytucji pożyczkowych
- Rozdział 5b - Przepisy karne
- Rozdział 6 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 7 - Przepisy przejściowe i końcowe
- Załącznik nr 1 - Formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego (wzór)
- Załącznik nr 2 - Formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym (wzór)
- Załącznik nr 3 - Tekst załącznika
- Załącznik nr 4 - Sposób obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 6 października 2022 r. o zmianie ustaw w celu przeciwdziałania lichwie oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 12 kwietnia 2023 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
art. 10 ust. 1 i art. 11-14 ustawy z dnia 6 października 2022 r. o zmianie ustaw w
celu przeciwdziałania lichwie , które stanowią:
Art. 10.
„1. Przepisów ustaw zmienianych w art. 1, art. 4, art. 6 i art. 7 pkt 3-7 w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą nie stosuje się do umów zawartych przed dniem wejścia w życie
tych przepisów.
”
„
Art. 11.
Instytucja pożyczkowa prowadząca działalność w zakresie udzielania kredytu konsumenckiego
przed dniem 1 stycznia 2024 r., pierwszą wpłatę, o której mowa w art. 59do ust. 1
ustawy zmienianej w art. 7, wnosi w roku 2024 w terminie i w sposób określony w przepisach
wydanych na podstawie art. 59do ust. 3 ustawy zmienianej w art. 7.
Art. 12.
1.
Instytucje pożyczkowe wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 59aa ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 7, przed dniem wejścia w życie przepisów art. 7 pkt 6, 7, 10 i 11
niniejszej ustawy, które z dniem wejścia w życie tych przepisów nie spełniają wymogów
w nich określonych, mogą prowadzić działalność w zakresie udzielania kredytów konsumenckich
bez spełniania tych wymogów do dnia 31 grudnia 2023 r.
2.
W terminie do dnia 30 listopada 2023 r. instytucje pożyczkowe, o których mowa w ust.
1, poinformują Komisję Nadzoru Finansowego o podjętych działaniach zmierzających do
spełnienia wymogów, o których mowa w art. 59a ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art.
7 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3.
Instytucje pożyczkowe, które z dniem 1 stycznia 2024 r. nie spełniają wymogów, o których
mowa w art. 59a ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 7 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, z tym dniem podlegają wykreśleniu z rejestru, o którym mowa w art. 59aa ust.
1 ustawy zmienianej w art. 7.
4.
Postępowania w sprawie o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 59aa ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 7, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie przepisów
art. 7 pkt 6, 7, 10 i 11 niniejszej ustawy, podlegają umorzeniu, o ile z dniem wejścia
w życie tych przepisów wnioskodawca nie spełnia wymogów w nich określonych.
Art. 13.
Wejście w życie niniejszej ustawy nie powoduje obowiązku wcześniejszego wykupu wyemitowanych
obligacji ani wcześniejszej spłaty finansowania uzyskanego z wykorzystaniem innych
instrumentów dłużnych, jeżeli zaciągnięcie takich zobowiązań nie jest dopuszczalne
na gruncie art. 59ca ust. 1 ustawy zmienianej w art. 7 niniejszej ustawy.
Art. 14.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1, art. 2, art. 4, art. 6 oraz art. 7 pkt 1, 3-7, 10 i 11, które wchodzą w życie
po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 7 pkt 13, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2008/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz. Urz. UE L 133 z 22.05.2008, str. 66).
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
zasady i tryb zawierania umów o kredyt konsumencki;
2)
obowiązki kredytodawcy i pośrednika kredytowego w zakresie informacji udzielanych
przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki oraz obowiązki konsumenta, kredytodawcy
i pośrednika kredytowego w związku z zawartą umową o kredyt konsumencki;
3)
(uchylony)
4)
skutki uchybienia obowiązkom kredytodawcy.
Art. 2.
Ustawę stosuje się także do umów o kredyt konsumencki, który spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa
w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia swojemu członkowi.
Art. 3.
1.
Przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej
niż 255 550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który
kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia
konsumentowi.
1a.
Przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się także umowę o kredyt niezabezpieczony
hipoteką, który jest przeznaczony na remont domu albo lokalu mieszkalnego, w tym w
wysokości większej niż wysokość określona w ust. 1.
2.
Za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności:
1)
umowę pożyczki;
2)
umowę kredytu w rozumieniu przepisów prawa bankowego;
3)
umowę o odroczeniu konsumentowi terminu spełnienia świadczenia pieniężnego, jeżeli
konsument jest zobowiązany do poniesienia jakichkolwiek kosztów związanych z odroczeniem
spełnienia świadczenia;
4)
umowę o kredyt, w której kredytodawca zaciąga zobowiązanie wobec osoby trzeciej, a
konsument zobowiązuje się do zwrotu kredytodawcy spełnionego świadczenia;
5)
umowę o kredyt odnawialny.
3.
Za umowę o kredyt konsumencki nie uważa się umów dotyczących odroczenia terminu spełnienia
świadczenia niepieniężnego, którego przedmiotem jest stałe lub sukcesywne świadczenie
usług lub dostaw towarów tego samego rodzaju, jeżeli konsument jest zobowiązany do
zapłaty za spełnione świadczenie lub dostawę towaru w ustalonych odstępach czasu w
trakcie obowiązywania umowy.
Art. 4.
1.
Ustawy nie stosuje się do umów:
1)
w których konsument nie jest zobowiązany do zapłaty oprocentowania oraz innych kosztów
związanych z udzieleniem lub spłatą kredytu konsumenckiego;
2)
leasingu, jeżeli umowa nie przewiduje obowiązku nabycia przedmiotu umowy przez konsumenta;
3)
o świadczenie usług maklerskich zawieranych z podmiotami, o których mowa w art. 3 pkt 32 i 33 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi ;
4)
o kredyt będących wynikiem ugody sądowej oraz ugody będącej wynikiem postępowania
w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich, o którym mowa w ustawie z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich ;
5)
o kredyt udzielany wyłącznie pracownikom zatrudnionym u danego pracodawcy w ramach
działalności dodatkowej, w której pracownik nie jest zobowiązany do zapłaty oprocentowania
lub jest zobowiązany do zapłaty rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania niższej
od powszechnie stosowanych na rynku;
6)
(uchylony)
7)
odwróconego kredytu hipotecznego zawartych na podstawie ustawy z dnia 23 października 2014 r. o odwróconym kredycie hipotecznym .
2.
W zakresie:
1)
(uchylony)
2)
umów o kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym konsumenta, który jest spłacany
przez konsumenta w terminie do jednego miesiąca stosuje się art. 17 ust. 4;
3)
umów o kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym konsumenta, który jest spłacany
przez konsumenta w terminie do trzech miesięcy lub na żądanie stosuje się art. 7 ust.
1 pkt 1 i 2 oraz ust. 4, art. 8-10, art. 12, art. 17 ust. 2, 3 i 5, art. 19, art.
20, art. 25, art. 28, art. 29, art. 30 ust. 2, art. 31, art. 32, art. 38, art. 40,
art. 44, art. 45, art. 47, art. 57 i art. 59;
4)
przekroczenia środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym
stosuje się art. 34, art. 39, art. 45 i art. 47;
5)
umów przewidujących odroczenie płatności lub zmianę sposobu spłaty w przypadku gdy
konsument jest w zwłoce w związku ze spłatą zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt,
o ile postanowienia tej umowy nie są dla konsumenta mniej korzystne od postanowień
zawartych w umowie, do której odnosi się umowa przewidująca odroczenie płatności lub
sposobu spłaty, stosuje się art. 7, art. 8, art. 10, art. 12, art. 18, art. 19, art.
21, art. 25, art. 28, art. 29, art. 30 ust. 2, art. 33, art. 33a, art. 34, art. 36,
art. 36a-36c, art. 39, art. 42, art. 43, art. 45, art. 47 i rozdział 4 oraz odpowiednio
stosuje się art. 28a;
6)
umów określonych w pkt 5, będących umowami o kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym
konsumenta, który jest spłacany przez konsumenta w terminie do trzech miesięcy lub
na żądanie stosuje się art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 8-10, art. 17 ust. 2, 3 i 5,
art. 19, art. 20, art. 25, art. 28, art. 29, art. 30 ust. 2, art. 31, art. 32, art.
38, art. 40, art. 44, art. 45 i art. 57.
3.
Do umów o kredyt konsumencki nie stosuje się przepisów rozdziału I działu IV tytułu XI księgi trzeciej ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
- Kodeks cywilny .
4.
Ustawę stosuje się do umów leasingu i najmu, jeżeli umowa odrębna od tych umów przewiduje
obowiązek nabycia przedmiotu umowy, uzależniając go od żądania kredytodawcy.
Art. 5.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
konsument - konsument w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2)
kredytodawca - przedsiębiorca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, który w zakresie swojej działalności gospodarczej lub zawodowej, udziela lub daje
przyrzeczenie udzielenia konsumentowi kredytu;
2a)
instytucja pożyczkowa - kredytodawca inny niż:
a)
bank krajowy, bank zagraniczny, oddział banku zagranicznego, instytucja kredytowa
lub oddział instytucji kredytowej w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe ,
b)
spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa,
c)
podmiot, którego działalność polega na udzielaniu kredytów konsumenckich w postaci
odroczenia zapłaty ceny lub wynagrodzenia na zakup oferowanych przez niego towarów
i usług,
d2)Dodana przez art. 7 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 6 października 2022 r. o zmianie ustaw w celu przeciwdziałania lichwie (Dz. U. poz. 2339), która wejdzie w życie z dniem 18 maja 2023 r.; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.)
krajowa instytucja płatnicza, mała instytucja płatnicza, krajowa instytucja pieniądza
elektronicznego, unijna instytucja płatnicza lub unijna instytucja pieniądza elektronicznego,
w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych w zakresie, w jakim udziela kredytu płatniczego, o którym mowa w art. 74 ust. 3 tej
ustawy;
3)
pośrednik kredytowy - przedsiębiorca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, inny niż kredytodawca, który w zakresie swojej działalności gospodarczej lub zawodowej
uzyskuje korzyści majątkowe, w szczególności wynagrodzenie od konsumenta, dokonując
czynności faktycznych lub prawnych związanych z przygotowaniem, oferowaniem lub zawieraniem
umowy o kredyt;
4)
kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym - umowa o kredyt, który kredytodawca
udostępnia konsumentowi umożliwiając dysponowanie środkami pieniężnymi w wysokości
przekraczającej środki pieniężne zgromadzone na rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym
konsumenta;
5)
przekroczenie - każde, inne niż kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym,
akceptowane przez kredytodawcę przekroczenie kwoty środków pieniężnych zgromadzonych
na rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym lub kwoty udzielonego kredytu w rachunku
oszczędnościowo-rozliczeniowym;
6)
całkowity koszt kredytu - wszelkie koszty, które konsument jest zobowiązany ponieść
w związku z umową o kredyt, w szczególności:
a)
odsetki, opłaty, prowizje, podatki i marże jeżeli są znane kredytodawcy oraz
b)
koszty usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń, w przypadku gdy ich poniesienie
jest niezbędne do uzyskania kredytu lub do uzyskania go na oferowanych warunkach
- z wyjątkiem kosztów opłat notarialnych ponoszonych przez konsumenta;
6a)
pozaodsetkowe koszty kredytu - wszystkie koszty, które konsument ponosi w związku
z umową o kredyt konsumencki, z wyłączeniem odsetek;
7)
całkowita kwota kredytu - maksymalna kwota wszystkich środków pieniężnych nieobejmujących
kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostępnia konsumentowi na podstawie
umowy o kredyt, a w przypadku umów, dla których nie przewidziano tej maksymalnej kwoty,
suma wszystkich środków pieniężnych nieobejmujących kredytowanych kosztów kredytu,
które kredytodawca udostępnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt;
8)
całkowita kwota do zapłaty przez konsumenta - suma całkowitego kosztu kredytu i całkowitej
kwoty kredytu;
9)
stopa referencyjna - stopa oprocentowania służąca za podstawę ustalenia oprocentowania
kredytu odnosząca się do minimalnego oprocentowania podstawowych operacji otwartego
rynku prowadzonych przez Narodowy Bank Polski, ustalana przez Radę Polityki Pieniężnej,
ogłaszana w Dzienniku Urzędowym Narodowego Banku Polskiego;
10)
stopa oprocentowania kredytu - stopa oprocentowania wyrażona jako stałe lub zmienne
oprocentowanie stosowane do wypłaconej kwoty na podstawie umowy o kredyt w stosunku
rocznym;
11)
stała stopa oprocentowania kredytu - stopa oprocentowania określona wyłącznie w umowie
o kredyt, przy wykorzystaniu określonej stałej wartości procentowej wyrażonej na cały
czas obowiązywania umowy lub w danych okresach obowiązywania umowy;
12)
rzeczywista roczna stopa oprocentowania - całkowity koszt kredytu ponoszony przez
konsumenta, wyrażony jako wartość procentowa całkowitej kwoty kredytu w stosunku rocznym;
13)
umowa o kredyt konsumencki zawierana na odległość - umowa o kredyt konsumencki zawierana
z konsumentem bez jednoczesnej obecności obu stron, przy wykorzystaniu środków porozumiewania
się na odległość, o której mowa w ustawie z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności
za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny 5)Ustawa utraciła moc z dniem 25 grudnia 2014 r. na podstawie art. 52 pkt 1 ustawy z
dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. poz. 827), która weszła w życie
z dniem 25 grudnia 2014 r.;
14)
umowa o kredyt wiązany - umowa o kredyt, z którego jest wyłącznie finansowane nabycie
towaru lub usługi na podstawie innej umowy, a obie te umowy są ze sobą powiązane,
zgodnie z którymi:
a)
sprzedawca lub usługodawca udziela kredytu konsumentowi na nabycie towaru lub usługi
od tego sprzedawcy lub usługodawcy, albo
b)
nabycie towaru lub usługi jest finansowane przez kredytodawcę, który współpracuje
ze sprzedawcą lub usługodawcą w związku z przygotowaniem lub zawarciem umowy o kredyt,
albo
c)
nabycie towaru lub usługi jest finansowane przez kredytodawcę, a towar lub usługa
są szczegółowo określone w umowie o kredyt;
15)
bazy danych - zbiory danych prowadzone dla celów oceny zdolności kredytowej przez
instytucje, o których mowa w art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, oraz biura informacji gospodarczej, o których mowa w ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych ;
16)
ocena zdolności kredytowej- ocena zdolności konsumenta do spłaty zaciągniętego kredytu
wraz z odsetkami, w terminach określonych w umowie o kredyt konsumencki, dokonywana
przez kredytodawcę;
17)
trwały nośnik - materiał lub urządzenie służące do przechowywania i odczytywania informacji
przekazywanych konsumentowi w związku z umową o kredyt, przez czas odpowiedni do celów
jakim informacje te służą oraz pozwalające na odtworzenie tych informacji w niezmienionej
postaci.
Art. 6.
Wartość kwoty kredytu konsumenckiego udzielanego w walucie innej niż waluta polska,
stanowi równowartość kwoty kredytu wyrażonej w walucie polskiej ustaloną przy zastosowaniu
średniego kursu tej waluty ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia
kwartału poprzedzającego dzień zawarcia umowy.
Rozdział 2
Obowiązki kredytodawcy i pośrednika kredytowego przed zawarciem umowy o kredyt
Art. 7.
1.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy w reklamach dotyczących kredytu konsumenckiego
zawierających dane dotyczące kosztu kredytu konsumenckiego, w szczególności stopę
oprocentowania, podaje konsumentowi w sposób jednoznaczny, zrozumiały i widoczny:
1)
stopę oprocentowania kredytu łącznie z informacją o tym, czy jest to stopa stała,
zmienna czy też zastosowanie mają obydwie te stopy; informacje te podaje się wraz
z wyodrębnieniem opłat uwzględnianych w całkowitym koszcie kredytu;
2)
całkowitą kwotę kredytu;
3)
rzeczywistą roczną stopę oprocentowania.
2.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy, w stosownych przypadkach, dodatkowo podaje konsumentowi:
1)
czas obowiązywania umowy;
2)
całkowitą kwotę do zapłaty przez konsumenta oraz wysokość rat;
3)
cenę towaru lub usługi oraz kwotę wszystkich zaliczek w przypadku umowy o kredyt przewidującej
odroczenie płatności.
3.
Jeżeli do zawarcia umowy o kredyt konsumencki, na warunkach określonych w reklamie,
niezbędne jest zawarcie umowy dodatkowej, w szczególności umowy ubezpieczenia, a kosztu
takiej umowy nie można z góry określić, kredytodawca lub pośrednik kredytowy podaje
konsumentowi w sposób jednoznaczny, zrozumiały i widoczny informację o tym obowiązku
wraz z rzeczywistą roczną stopą oprocentowania.
4.
Pośrednik kredytowy w reklamach dotyczących kredytu konsumenckiego podaje konsumentowi
w sposób jednoznaczny, zrozumiały i widoczny:
1)
zakres umocowania do dokonywania czynności faktycznych lub prawnych;
2)
informację, czy pośrednik kredytowy współpracuje z kredytodawcami.
5.
W przypadku gdy pośrednik kredytowy współpracuje z kredytodawcami należy przekazać
konsumentowi informację o nazwach kredytodawców, z którymi pośrednik ten współpracuje.
Art. 7a.
Informacje, o których mowa w art. 7, podaje się konsumentowi w sposób co najmniej
tak samo widoczny, czytelny i słyszalny jak dane dotyczące kosztu kredytu konsumenckiego.
Art. 7b.
1.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy w reklamach dotyczących kredytu konsumenckiego
innych niż reklamy, o których mowa w art. 7 ust. 1, podaje konsumentowi rzeczywistą
roczną stopę oprocentowania.
2.
Informację, o której mowa w ust. 1, podaje się konsumentowi w sposób co najmniej tak
samo widoczny, czytelny i słyszalny jak pozostałe informacje przekazywane w reklamie.
Art. 8.
1.
Informacje, o których mowa w art. 7 ust. 1-3 oraz art. 7b ust. 1, kredytodawca lub
pośrednik kredytowy podaje na podstawie reprezentatywnego przykładu.
2.
Przy określaniu reprezentatywnego przykładu należy określić warunki umowy o kredyt
konsumencki, na których kredytodawca lub pośrednik kredytowy spodziewa się zawrzeć
co najmniej dwie trzecie umów danego rodzaju przy uwzględnieniu przez te umowy średniego
okresu kredytowania, całkowitej kwoty kredytu i częstotliwości występowania na rynku
umów danego rodzaju.
3.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy jest zobowiązany gromadzić odpowiednie dane w
celu ustalenia na ich podstawie reprezentatywnego przykładu.
Art. 9.
1.
Kredytodawca przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki jest zobowiązany do dokonania
oceny zdolności kredytowej konsumenta.
2.
Ocena zdolności kredytowej dokonywana jest na podstawie informacji uzyskanych od konsumenta
lub na podstawie informacji pozyskanych z odpowiednich baz danych lub zbiorów danych
kredytodawcy.
3.
Konsument jest zobowiązany do przedstawienia, na żądanie kredytodawcy, dokumentów
i informacji niezbędnych do dokonania oceny zdolności kredytowej.
4.
Jeżeli kredytodawcą jest bank, albo inna instytucja ustawowo upoważniona do udzielania
kredytów ocena zdolności kredytowej dokonywana jest zgodnie z art. 70 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe oraz innymi regulacjami obowiązującymi te podmioty, z uwzględnieniem ust. 1-3.
Art. 9a6)Dodany przez art. 7 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Instytucja pożyczkowa uzależnia udzielenie kredytu konsumenckiego od pozytywnej oceny
zdolności kredytowej kredytobiorcy.
2.
Oceny zdolności kredytowej dokonuje się na podstawie analizy danych udostępnianych
przez zaufanych dostawców gromadzących i przetwarzających dane niezbędne do takiej
oceny, w szczególności przez:
1)
instytucje, o których mowa w art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, lub
2)
biura informacji gospodarczej, o których mowa w ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych.
3.
Jeżeli analiza danych, o których mowa w ust. 2, nie pozwala na dokonanie oceny zdolności
kredytowej, a instytucja pożyczkowa nie dysponuje innymi wiarygodnymi danymi pozwalającymi
na dokonanie tej oceny, w celu jej dokonania odbiera się od konsumenta oświadczenie
o jego dochodach i stałych wydatkach gospodarstwa domowego, wraz z dokumentami potwierdzającymi
wysokość dochodów konsumenta. Oświadczenie wraz z dokumentami, o których mowa w zdaniu
pierwszym, odbiera się od konsumenta w każdym przypadku, w którym całkowita kwota
kredytu przekracza dwukrotność wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego
na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę .
4.
Oświadczenie odebrane od konsumenta na podstawie ust. 3 stanowi załącznik do umowy
kredytu konsumenckiego. Dane uzyskane przez instytucję pożyczkową, stanowiące podstawę
dokonania oceny zdolności kredytowej konsumenta, instytucja pożyczkowa przechowuje
przez okres trzech lat od dnia ustania stosunku prawnego uzasadniającego ich pozyskanie.
Obowiązek wykazania, że instytucja pożyczkowa dokonała oceny zdolności kredytowej
w sposób zgodny z wymogami ust. 2, spoczywa na instytucji pożyczkowej lub jej następcach
prawnych.
5.
Jeżeli instytucja pożyczkowa udzieliła konsumentowi kredytu konsumenckiego z naruszeniem
przepisów ust. 1 i 2 lub gdy z treści oświadczenia konsumenta i uzyskanych przez instytucję
pożyczkową informacji wynikało, że na dzień zawarcia umowy kredytu konsumenckiego
konsument miał zaległości w spłacie innego zobowiązania pieniężnego wynoszące powyżej
6 miesięcy, a kredyt konsumencki nie był przeznaczony na spłatę tej zaległości, to:
1)
zbycie wierzytelności z tej umowy w drodze przelewu lub w inny sposób jest nieważne;
2)
dochodzenie wierzytelności jest dopuszczalne dopiero po dniu całkowitej spłaty wcześniejszego
zobowiązania, jego wygaśnięcia lub po prawomocnym stwierdzeniu przez sąd nieistnienia
tego zobowiązania - przy czym zakaz zbywania wierzytelności i jej dochodzenia nie
wstrzymuje biegu przedawnienia, a za okres zakazu zbywania wierzytelności i jej dochodzenia
nie można doliczać odsetek lub pozaodsetkowych kosztów kredytu, a także innych opłat
związanych z tą wierzytelnością.
6.
Okoliczności, o których mowa w ust. 5 pkt 2, sąd bada na zarzut konsumenta.
7.
Przepisów ust. 3 i 5 nie stosuje się, jeżeli łączna wysokość ustalonych w umowie pozaodsetkowych
kosztów kredytu i odsetek jest niższa od połowy sumy maksymalnej wysokości pozaodsetkowych
kosztów kredytu, o której mowa w art. 36a ust. 1, oraz odsetek maksymalnych, o których
mowa w art. 359 § 21 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
8.
Instytucja pożyczkowa, która udzieliła kredytu konsumenckiego, niezwłocznie przekazuje
informację o jego udzieleniu instytucjom, o których mowa w art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe. Informację o zaległościach w spłacie kredytu przekazuje się tym instytucjom lub
biuru informacji gospodarczej, o którym mowa w ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych. Za przekazanie informacji nie pobiera się żadnych opłat.
Art. 10.
1.
Jeżeli kredytodawca odmówi konsumentowi udzielenia kredytu konsumenckiego na podstawie
informacji zawartych w bazie danych lub zbiorze danych kredytodawcy, kredytodawca
niezwłocznie przekazuje konsumentowi bezpłatną informację o wynikach tego sprawdzenia
oraz wskazuje bazę danych, w której tego sprawdzenia dokonano.
2.
Jeżeli kredytodawca odmówi konsumentowi udzielenia kredytu konsumenckiego przepisy
art. 70a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe stosuje się odpowiednio.
Art. 11.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy zobowiązany jest przed zawarciem umowy o kredyt
konsumencki udzielić konsumentowi wyjaśnień dotyczących treści informacji przekazanych
przed zawarciem umowy oraz postanowień zawartych w umowie, która ma zostać zawarta,
w sposób umożliwiający konsumentowi podjęcie decyzji dotyczącej umowy o kredyt konsumencki.
Art. 12.
Konsument ma prawo do otrzymania, na wniosek, bezpłatnego projektu umowy o kredyt
konsumencki, jeżeli w ocenie kredytodawcy lub pośrednika kredytowego, spełnia on warunki
do udzielenia mu kredytu konsumenckiego przez tego kredytodawcę lub pośrednika kredytowego.
Projekt umowy powinien zawierać dane konsumenta, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt
1 oraz wszystkie warunki, na których kredyt mógłby zostać udzielony.
Art. 13.
1.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki jest
zobowiązany podać konsumentowi, na trwałym nośniku, w czasie umożliwiającym zapoznanie
się z tymi informacjami:
1)
imię, nazwisko (nazwę) i adres (siedzibę) oraz adres do doręczeń elektronicznych,
o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych , zwany dalej „adresem do doręczeń elektronicznych”, wpisany do bazy adresów elektronicznych,
o której mowa w art. 25 tej ustawy, zwanej dalej „bazą adresów elektronicznych”, kredytodawcy
i pośrednika kredytowego;
2)
rodzaj kredytu;
3)
czas obowiązywania umowy;
4)
stopę oprocentowania kredytu, warunki stosowania tej stopy oprocentowania oraz, jeżeli
są dostępne, wszelkie indeksy lub stopy referencyjne mające zastosowanie do pierwotnej
stopy oprocentowania kredytu, a także okresy, warunki i procedury zmian stopy oprocentowania
kredytu; jeżeli umowa o kredyt konsumencki przewiduje różne stopy oprocentowania,
informacje te podaje się dla wszystkich stosowanych stóp procentowych w danym okresie
obowiązywania umowy;
5)
całkowitą kwotę kredytu;
6)
terminy i sposób wypłaty kredytu;
7)
całkowitą kwotę do zapłaty przez konsumenta;
7a)
rzeczywistą roczną stopę oprocentowania przedstawioną za pomocą reprezentatywnego
przykładu, który obejmuje wszystkie założenia przyjęte do obliczenia tej stopy; w
przypadku gdy konsument poinformował kredytodawcę o co najmniej jednym ze składników
preferowanego przez siebie kredytu, takim jak okres obowiązywania umowy o kredyt lub
całkowita kwota kredytu, składniki te powinny być uwzględnione w reprezentatywnym
przykładzie;
7b)
informację, że inne mechanizmy dokonywania wypłat mogą spowodować zastosowanie wyższej
rocznej stopy oprocentowania - jeżeli umowa o kredyt przewiduje różne sposoby dokonywania
wypłat, w odniesieniu do których obowiązują różne opłaty i stopy oprocentowania, a
kredytodawca korzysta z założenia, o którym mowa w ust. 4 pkt 2 załącznika nr 4 do
ustawy;
8)
zasady i terminy spłaty kredytu oraz, w odpowiednich przypadkach, kolejność zaliczania
rat kredytu konsumenckiego na poczet należności kredytodawcy; jeżeli w ramach kredytu
stosuje się różne stopy oprocentowania dla różnych należności kredytodawcy, należy
także podać kolejność zaliczania rat kredytu konsumenckiego na poczet różnych należnych
sald, dla których stosuje się różne stopy oprocentowania;
9)
informację dotyczącą obowiązku zawarcia umowy dodatkowej, w szczególności umowy ubezpieczenia,
w przypadku gdy zawarcie takiej umowy jest niezbędne do uzyskania kredytu lub do uzyskania
go na oferowanych warunkach;
10)
w odpowiednich przypadkach, informację o innych kosztach, które konsument jest zobowiązany
ponieść w związku z umową o kredyt konsumencki, w szczególności o odsetkach, prowizjach,
marżach, opłatach, w tym opłatach za prowadzenie jednego lub kilku rachunków, na których
są zapisywane zarówno transakcje płatności, jak i wypłaty, łącznie z opłatami za korzystanie
z instrumentów płatniczych zarówno dla transakcji płatności, jak i dla wypłat, oraz
kosztach usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń, jeżeli są znane kredytodawcy,
oraz warunki, na jakich koszty te mogą ulec zmianie;
11)
informację o konieczności poniesienia opłat notarialnych, o ile wystąpią;
12)
informację o stopie oprocentowania zadłużenia przeterminowanego, warunki jej zmiany
oraz ewentualne inne opłaty z tytułu zaległości w spłacie kredytu;
13)
informację o skutkach braku płatności;
14)
w odpowiednich przypadkach informację o wymaganych zabezpieczeniach kredytu konsumenckiego;
15)
informację o prawie konsumenta do odstąpienia od umowy;
16)
informację o prawie konsumenta do spłaty kredytu przed terminem;
17)
informację o prawie kredytodawcy do zastrzeżenia w umowie prowizji za spłatę kredytu
przed terminem oraz zasady jej ustalania;
18)
informację o prawie konsumenta do niezwłocznego otrzymania bezpłatnej informacji na
temat wyników przeprowadzonej w celu oceny zdolności kredytowej weryfikacji w bazie
danych;
19)
informację o prawie konsumenta do otrzymania bezpłatnego projektu umowy, na warunkach
określonych w art. 12;
20)
w odpowiednich przypadkach informację o terminie, w którym kredytodawca lub pośrednik
kredytowy jest związany informacjami, które przekazał konsumentowi.
2.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy przed zawarciem umowy o kredyt wiązany lub w
formie odroczonej płatności jest zobowiązany podać konsumentowi, na trwałym nośniku,
dane, o których mowa w ust. 1, oraz opis i cenę towaru lub usługi.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do sprzedawców i usługodawców, którzy działają
w charakterze pośredników kredytowych w ramach działalności pomocniczej.
Art. 14.
1.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy przekazuje konsumentowi dane, o których mowa
w art. 13 ust. 1 i 2, na formularzu informacyjnym dotyczącym kredytu konsumenckiego,
którego wzór określa załącznik nr 1 do ustawy.
2.
Termin ważności formularza wynosi co najmniej 1 dzień roboczy.
Art. 15.
1.
W przypadku umowy o kredyt konsumencki zawieranej na wniosek konsumenta na odległość,
jeżeli środek porozumiewania się na odległość nie pozwala na przekazanie danych zgodnie
z art. 13 ust. 1 i 2, kredytodawca lub pośrednik kredytowy przekazuje konsumentowi
te dane niezwłocznie po zawarciu umowy o kredyt konsumencki na formularzu informacyjnym
dotyczącym kredytu konsumenckiego.
2.
W przypadku przekazywania konsumentowi informacji w formie głosowych komunikatów telefonicznych,
kredytodawca lub pośrednik kredytowy jest zobowiązany przekazać konsumentowi co najmniej:
1)
dane określone w art. 13 ust. 1 pkt 3-6 i 8;
2)
rzeczywistą roczną stopę oprocentowania w formie reprezentatywnego przykładu;
3)
całkowitą kwotę do zapłaty przez konsumenta;
4)
opis i cenę towaru lub usługi w odniesieniu do umów o kredyt wiązany lub w formie
odroczonej płatności.
Art. 16.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy może przekazać konsumentowi przed zawarciem umowy
o kredyt, na trwałym nośniku, dodatkowo dane inne niż określone w art. 13 ust. 1 i
2, łącznie z właściwym formularzem informacyjnym.
Art. 17.
1.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy przed zawarciem umowy o kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym
jest zobowiązany podać konsumentowi, na trwałym nośniku, dane, o których mowa w art.
13 ust. 1. Informacje te są podawane konsumentowi w czasie umożliwiającym mu zapoznanie
się z nimi.
2.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy przed zawarciem umowy o kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym,
który jest spłacany przez konsumenta w terminie do trzech miesięcy jest zobowiązany
podać konsumentowi, na trwałym nośniku:
1)
dane określone w art. 13 ust. 1 pkt 1-5, 12, 18 i 20;
2)
informację o warunkach i sposobie rozwiązania umowy o kredyt;
3)
informację o opłatach stosowanych w czasie obowiązywania umowy oraz warunki ich zmiany.
3.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy przed zawarciem umowy o kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym,
który jest spłacany przez konsumenta na żądanie jest zobowiązany podać konsumentowi,
na trwałym nośniku, dane, o których mowa w ust. 2, oraz informację o możliwości żądania
w dowolnym momencie spłaty pełnej kwoty kredytu przez konsumenta.
4.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy przed zawarciem umowy o kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym,
który jest spłacany przez konsumenta w terminie do jednego miesiąca jest zobowiązany
podać konsumentowi, na trwałym nośniku:
1)
dane określone w art. 13 ust. 1 pkt 4 i 5;
2)
rzeczywistą roczną stopę oprocentowania przedstawioną w formie reprezentatywnego przykładu
wraz z założeniami przyjętymi do jej obliczenia;
3)
informację o możliwości żądania w dowolnym momencie spłaty pełnej kwoty kredytu przez
konsumenta;
4)
informację o opłatach stosowanych w czasie obowiązywania umowy oraz warunki ich zmiany.
5.
Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do sprzedawców i usługodawców, którzy działają
w charakterze pośredników kredytowych w ramach działalności pomocniczej.
Art. 18.
1.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy przed zawarciem umowy o kredyt przewidującej
odroczenie płatności lub zmianę sposobu spłaty w przypadku gdy konsument jest w zwłoce
ze spłatą zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt jest zobowiązany podać konsumentowi,
na trwałym nośniku:
1)
dane określone w art. 13 ust. 1 pkt 1-5, 8, 12, 16-18 i 20;
2)
informację o warunkach i sposobie rozwiązania umowy o kredyt;
3)
informację o opłatach stosowanych w czasie obowiązywania umowy oraz warunki ich zmiany;
4)
rzeczywistą roczną stopę oprocentowania przedstawioną w formie reprezentatywnego przykładu
wraz z założeniami przyjętymi do jej obliczenia.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do sprzedawców i usługodawców, którzy działają w charakterze
pośredników kredytowych w ramach działalności pomocniczej.
Art. 19.
1.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy może przekazać konsumentowi dane, o których mowa
w art. 17 ust. 2-4 i art. 18 ust. 1, na formularzu informacyjnym dotyczącym kredytu
konsumenckiego w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym, którego wzór określa załącznik
nr 2 do ustawy.
2.
Termin ważności formularza wynosi co najmniej 1 dzień roboczy.
Art. 20.
1.
W przypadku umowy o kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym zawieranej na
wniosek konsumenta na odległość, jeżeli środek porozumiewania się na odległość nie
pozwala na przekazanie danych zgodnie z art. 17 ust. 2-4 i art. 19, kredytodawca lub
pośrednik kredytowy dostarcza konsumentowi niezwłocznie po zawarciu umowy o kredyt
co najmniej:
1)
dane określone w art. 30 ust. 1 pkt 1-3, 5, 6 i 15;
2)
informację o możliwości żądania w dowolnym momencie spłaty pełnej kwoty kredytu przez
konsumenta;
3)
informację o opłatach stosowanych od chwili zawarcia umowy oraz warunkach ich zmiany.
2.
Jeżeli informacja przekazywana jest konsumentowi w formie głosowych komunikatów telefonicznych,
a konsument wnosi o niezwłoczne udostępnienie kredytu w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym,
kredytodawca lub pośrednik kredytowy jest zobowiązany przekazać konsumentowi co najmniej:
1)
dane określone w art. 13 ust. 1 pkt 4 i 5;
2)
informację o możliwości żądania w dowolnym momencie spłaty pełnej kwoty kredytu przez
konsumenta;
3)
rzeczywistą roczną stopę oprocentowania przedstawioną w formie reprezentatywnego przykładu
wraz z założeniami przyjętymi do jej obliczenia;
4)
informację o opłatach stosowanych w czasie obowiązywania umowy oraz warunki ich zmiany.
Art. 21.
1.
W przypadku umowy o kredyt przewidującej odroczenie płatności lub zmianę sposobu spłaty
gdy konsument jest w zwłoce ze spłatą zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt, zawieranej
na wniosek konsumenta na odległość, jeżeli środek porozumiewania się na odległość
nie pozwala na przekazanie danych zgodnie z art. 18 ust. 1 i art. 19, kredytodawca
lub pośrednik kredytowy dostarcza konsumentowi niezwłocznie po zawarciu umowy o kredyt
dane, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1-8, 11, 16 i 17.
2.
Jeżeli informacja jest przekazywana konsumentowi w formie głosowych komunikatów telefonicznych
dotyczących umowy o odroczenie płatności lub zmianę sposobu spłaty, a konsument jest
w zwłoce ze spłatą zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt, kredytodawca lub pośrednik
kredytowy jest zobowiązany przekazać konsumentowi co najmniej:
1)
dane określone w art. 13 ust. 1 pkt 3-5;
2)
informację o możliwości żądania w dowolnym momencie spłaty pełnej kwoty kredytu przez
konsumenta;
3)
rzeczywistą roczną stopę oprocentowania przedstawioną w formie reprezentatywnego przykładu
wraz z założeniami przyjętymi do jej obliczenia;
4)
informację o opłatach stosowanych w czasie obowiązywania umowy oraz warunki ich zmiany.
Art. 22.
(uchylony)
Art. 23.
(uchylony)
Art. 24.
1.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy ustala rzeczywistą roczną stopę oprocentowania
oraz całkowitą kwotę do zapłaty przez konsumenta, na podstawie informacji uzyskanych
od konsumenta dotyczących składników preferowanego przez konsumenta kredytu, w szczególności
co najmniej co do czasu obowiązywania umowy o kredyt konsumencki i całkowitej kwoty
kredytu.
2.
Jeżeli konsument nie udzieli informacji zgodnie z ust. 1, kredytodawca lub pośrednik
kredytowy ustala rzeczywistą roczną stopę oprocentowania oraz całkowitą kwotę do zapłaty
przez konsumenta, na podstawie reprezentatywnego przykładu.
3.
Do ustalania reprezentatywnego przykładu przepis art. 8 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 25.
1.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy przy ustalaniu rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania
uwzględnia:
1)
całkowity koszt kredytu ponoszony przez konsumenta, z wyłączeniem opłat z tytułu niewykonania
swoich zobowiązań wynikających z umowy o kredyt oraz opłat innych niż cena nabycia
towaru lub usługi, które konsument jest zobowiązany ponieść bez względu na sposób
finansowania tego nabycia, oraz
2)
koszty prowadzenia rachunku, z którego realizowane są spłaty, koszty przelewów i wpłat
na ten rachunek, oraz inne koszty związane z tymi transakcjami, chyba że otwarcie
rachunku nie jest obowiązkowe, a koszty rachunku zostały w sposób jasny, zrozumiały
i widoczny podane w umowie o kredyt lub w innej umowie zawartej z konsumentem.
2.
Jeżeli z postanowień umowy o kredyt wynika możliwość zmiany stopy oprocentowania kredytu
i opłat uwzględnianych przy ustalaniu rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania, których
nie można określić w chwili jej ustalenia - rzeczywistą roczną stopę oprocentowania
ustala się w oparciu o założenie, że stopa oprocentowania kredytu i opłaty te pozostaną
niezmienione przez cały czas obowiązywania umowy o kredyt.
3.
Sposób obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania określa załącznik nr 4
do ustawy.
Art. 26.
Jeżeli zgodnie z postanowieniami umowy o kredyt, płatności dokonywane przez konsumenta
nie są niezwłocznie zaliczane do spłaty całkowitej kwoty kredytu, ale są wykorzystywane
do zgromadzenia kapitału przez okresy i na zasadach określonych w umowie o kredyt
lub w umowie dodatkowej, informacje udzielane przed zawarciem umowy, o których mowa
w art. 13 ust. 1 i 2, zawierają jasne i zwięzłe stwierdzenie, że taka umowa o kredyt
nie przewiduje gwarancji spłaty całkowitej kwoty kredytu wypłaconej na jej podstawie.
Art. 27.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy jest zobowiązany do udostępniania informacji
o wysokości stopy referencyjnej w lokalu służącym do obsługi konsumenta jeżeli zawiera
z konsumentem umowę o kredyt, zgodnie z którą wysokość stopy oprocentowania kredytu
uzależniona jest od wysokości stopy referencyjnej.
Art. 28.
1.
Przed zawarciem umowy o kredyt, pośrednik kredytowy jest zobowiązany przekazać konsumentowi,
na trwałym nośniku, informacje, o których mowa w art. 7 ust. 4 i 5, oraz:
1)
informację o wysokości ewentualnych kosztów czynności faktycznych lub prawnych związanych
z przygotowaniem, oferowaniem, zawieraniem lub wykonywaniem umowy o kredyt, które
pośrednik kredytowy otrzymuje od konsumenta;
2)
informacje, czy pośrednik kredytowy otrzymuje wynagrodzenie od kredytodawcy.
2.
Pośrednik kredytowy jest zobowiązany poinformować kredytodawcę o wysokości ewentualnych
opłat pobranych od konsumenta w celu obliczenia przez kredytodawcę rocznej stopy oprocentowania.
Art. 28a.
Opłaty i inne koszty uiszczone przez konsumenta przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki
podlegają niezwłocznie zwrotowi, w przypadku gdy umowa o kredyt konsumencki nie została
zawarta lub kwota kredytu nie została wypłacona przez kredytodawcę w terminie wskazanym
w umowie.
Rozdział 3
Umowa o kredyt
Art. 29.
1.
Umowa o kredyt konsumencki powinna być zawarta w formie pisemnej, chyba że odrębne
przepisy przewidują inną szczególną formę.
2.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy jest zobowiązany niezwłocznie doręczyć umowę
konsumentowi.
3.
Umowa powinna być sformułowana w sposób jednoznaczny i zrozumiały.
Art. 30.
1.
Umowa o kredyt konsumencki, z zastrzeżeniem art. 31-33, powinna określać:
1)
imię, nazwisko i adres konsumenta oraz imię, nazwisko (nazwę) i adres (siedzibę) oraz
adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych kredytodawcy
i pośrednika kredytowego;
2)
rodzaj kredytu;
3)
czas obowiązywania umowy;
4)
całkowitą kwotę kredytu;
5)
terminy i sposób wypłaty kredytu;
6)
stopę oprocentowania kredytu, warunki stosowania tej stopy, a także okresy, warunki
i procedury zmiany stopy oprocentowania wraz z podaniem indeksu lub stopy referencyjnej,
o ile ma zastosowanie do pierwotnej stopy oprocentowania kredytu; jeżeli umowa o kredyt
konsumencki przewiduje różne stopy oprocentowania, informacje te podaje się dla wszystkich
stosowanych stóp procentowych w danym okresie obowiązywania umowy;
7)
rzeczywistą roczną stopę oprocentowania oraz całkowitą kwotę do zapłaty przez konsumenta
ustaloną w dniu zawarcia umowy o kredyt konsumencki wraz z podaniem wszystkich założeń
przyjętych do jej obliczenia;
8)
zasady i terminy spłaty kredytu, w szczególności kolejność zaliczania rat kredytu
konsumenckiego na poczet należności kredytodawcy, w tym informację o prawie, o którym
mowa w art. 37 ust. 1; jeżeli w ramach kredytu stosuje się różne stopy oprocentowania
dla różnych należności kredytodawcy, należy także podać kolejność zaliczania rat kredytu
konsumenckiego na poczet różnych należnych sald, dla których stosuje się różne stopy
oprocentowania;
9)
zestawienie zawierające terminy i zasady płatności odsetek oraz wszelkich innych kosztów
kredytu, w przypadku gdy kredytodawca lub pośrednik kredytowy udziela karencji w spłacie
kredytu;
10)
informację o innych kosztach, które konsument jest zobowiązany ponieść w związku z
umową o kredyt konsumencki, w szczególności o opłatach, w tym opłatach za prowadzenie
jednego lub kilku rachunków, na których są zapisywane zarówno transakcje płatności,
jak i wypłaty, łącznie z opłatami za korzystanie ze środków płatniczych zarówno dla
transakcji płatności, jak i dla wypłat, prowizjach, marżach oraz kosztach usług dodatkowych,
w szczególności ubezpieczeń, jeżeli są znane kredytodawcy, oraz warunki, na jakich
koszty te mogą ulec zmianie;
10a7)Dodany przez art. 7 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.)
numer rachunku płatniczego do spłaty kredytu, jeżeli umowa przewiduje samodzielną
spłatę rat kredytu przez konsumenta;
11)
roczną stopę oprocentowania zadłużenia przeterminowanego, warunki jej zmiany oraz
ewentualne inne opłaty z tytułu zaległości w spłacie kredytu;
12)
skutki braku płatności;
13)
informację o konieczności poniesienia opłat notarialnych, o ile wystąpią;
14)
sposób zabezpieczenia i ubezpieczenia spłaty kredytu, jeżeli umowa je przewiduje;
15)
termin, sposób i skutki odstąpienia konsumenta od umowy, obowiązek zwrotu przez konsumenta
udostępnionego przez kredytodawcę kredytu oraz odsetek zgodnie z rozdziałem 5, a także
kwotę odsetek należnych w stosunku dziennym;
16)
prawo konsumenta do spłaty kredytu przed terminem oraz procedurę spłaty kredytu przed
terminem;
17)
informację o prawie kredytodawcy do otrzymania prowizji za spłatę kredytu przed terminem
i o sposobie jej ustalania, o ile takie prawo zastrzeżono w umowie;
18)
informację o prawie, o którym mowa w art. 59 ust. 1;
19)
warunki rozwiązania umowy;
20)
informację o możliwości korzystania z pozasądowego rozstrzygania sporów oraz zasadach
dostępu do tej procedury, jeżeli takie prawo przysługuje konsumentowi;
21)
wskazanie organu nadzoru właściwego w sprawach ochrony konsumentów.
2.
Jeżeli zgodnie z postanowieniami umowy o kredyt, płatności dokonywane przez konsumenta
nie są niezwłocznie zaliczane do spłaty całkowitej kwoty kredytu, ale są wykorzystywane
do zgromadzenia kapitału przez okresy i na zasadach określonych w umowie o kredyt
lub w umowie dodatkowej, umowa powinna zawierać jasne i zwięzłe stwierdzenie, że nie
przewiduje gwarancji spłaty całkowitej kwoty kredytu wypłaconej na jej podstawie.
Art. 31.
1.
Umowa o kredyt wiązany lub w formie odroczonej płatności, oprócz danych określonych
w art. 30, powinna zawierać również:
1)
opis towaru lub usługi;
2)
cenę nabycia towaru lub usługi.
2.
Przepisy dotyczące umowy o kredyt wiązany stosuje się odpowiednio do umowy o kredyt
konsumencki przeznaczony na nabycie określonego prawa.
Art. 32.
Umowa o kredyt konsumencki w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym podlegający spłacie
na żądanie lub w terminie do trzech miesięcy powinna zawierać co najmniej:
1)
dane określone w art. 30 ust. 1 pkt 1-3, 5, 6 i 15;
2)
limit kredytu;
3)
całkowity koszt kredytu;
4)
informację o możliwości żądania w dowolnym momencie spłaty pełnej kwoty kredytu przez
konsumenta;
5)
informację o opłatach stosowanych od chwili zawarcia umowy oraz warunkach ich zmiany.
Art. 33.
Umowa o kredyt konsumencki przewidująca odroczenie płatności lub zmianę sposobu spłaty
w przypadku gdy konsument jest w zwłoce w związku ze spłatą zadłużenia wynikającego
z umowy o kredyt, powinna zawierać co najmniej:
1)
dane określone w art. 30 ust. 1 pkt 1-8, 11, 16 i 17;
2)
opis towaru lub usługi;
3)
cenę nabycia towaru lub usługi.
Art. 33a.
W przypadku gdy łączna wysokość opłat z tytułu zaległości w spłacie kredytu, o których
mowa w art. 30 ust. 1 pkt 11, oraz odsetek za opóźnienie naliczonych konsumentowi
przekracza kwotę odpowiadającą kwocie odsetek maksymalnych za opóźnienie, o których
mowa w art. 481 § 21 Kodeksu cywilnego, obliczonych od kwoty zaległości w spłacie kredytu, należnych na dzień pobrania tych
opłat lub odsetek, należy się tylko kwota opłat i odsetek odpowiadająca kwocie tych
odsetek maksymalnych za opóźnienie.
Art. 34.
Jeżeli zgodnie z umową rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego konsumenta możliwe
jest przekroczenie salda na tym rachunku, umowa powinna zawierać co najmniej dane
określone w art. 30 ust. 1 pkt 6 oraz informację o opłatach stosowanych od chwili
zawarcia umowy oraz warunkach ich zmiany.
Art. 35.
(uchylony)
Art. 35a.
1.
W przypadku umowy o kredyt denominowany lub indeksowany do waluty innej niż waluta
polska, konsument może dokonywać spłaty rat kapitałowo-odsetkowych bezpośrednio w
tej walucie.
2.
Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do spłaty całości lub części kredytu przed
terminem określonym w umowie.
3.
Wykonanie uprawnienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może wiązać się z poniesieniem
dodatkowych kosztów przez konsumenta.
4.
Kredytodawca nie może uzależnić wykonania przez konsumenta uprawnienia, o którym mowa
w ust. 1 i 2, od wprowadzenia dodatkowych ograniczeń, w szczególności nie może zobowiązać
kredytobiorcy do nabywania waluty przeznaczonej na spłatę rat kredytu, jego całości
lub części, od określonego podmiotu.
Art. 36.
1.
W przypadku zmiany wysokości stopy oprocentowania w czasie obowiązywania umowy o kredyt
konsumencki, konsument przed jej dokonaniem otrzymuje od kredytodawcy, na trwałym
nośniku, informację o tej zmianie.
2.
Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera szczegółowe określenie stopy oprocentowania,
wysokości raty kredytu po dokonaniu zmiany stopy oprocentowania oraz informację o
liczbie i częstotliwości płatności rat, o ile ulegają one zmianie.
3.
Jeżeli zgodnie z umową, wysokość stopy oprocentowania kredytu uzależniona jest od
wysokości stopy referencyjnej lub indeksu, strony mogą w umowie określić inny, niż
określony w ust. 1, sposób informowania konsumenta o zmianie wysokości stopy oprocentowania
kredytu konsumenckiego.
4.
W przypadku zmiany wysokości stopy oprocentowania w czasie obowiązywania umowy o kredyt
konsumencki będącej wynikiem zmiany wysokości odsetek, o których mowa w art. 359 § 21 Kodeksu cywilnego, konsument otrzymuje od kredytodawcy niezwłocznie, na trwałym nośniku, informację
o tej zmianie.
Art. 36a.
18)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
Maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu dla kredytów o okresie spłaty
nie krótszym niż 30 dni oblicza się według wzoru:
MPKK = (K × 10%) + (K × n/R × 10%)
w którym poszczególne symbole oznaczają:
MPKK - maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu,
K - całkowitą kwotę kredytu,
n - okres spłaty wyrażony w dniach,
R - liczbę dni w roku.
1a9)Dodany przez art. 7 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
Maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu dla kredytów o okresie spłaty
krótszym niż 30 dni oblicza się według wzoru:
MPKK = K x 5%
w którym poszczególne symbole oznaczają:
MPKK - maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu,
K - całkowitą kwotę kredytu.
210)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
Pozaodsetkowe koszty kredytu nie mogą być wyższe od 45% całkowitej kwoty kredytu.
310)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
Pozaodsetkowe koszty kredytu wynikające z umowy o kredyt konsumencki nie należą się
w części przekraczającej maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu obliczoną
w sposób określony w ust. 1-2.
411)Dodany przez art. 7 pkt 4 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
Przepisów art. 7202-7205 Kodeksu cywilnego nie stosuje się do umowy pożyczki pieniężnej udzielanej przez instytucję pożyczkową
na podstawie przepisów niniejszej ustawy.
Art. 36b.
W przypadku odroczenia spłaty zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt konsumencki
w okresie 120 dni od dnia wypłaty tego kredytu:
1)
całkowitą kwotę kredytu dla celów ustalenia maksymalnej wysokości pozaodsetkowych
kosztów kredytu, o której mowa w art. 36a, stanowi kwota udzielonego i wypłaconego
kredytu, którego spłata została następnie odroczona;
2)
do pozaodsetkowych kosztów kredytu dolicza się wszystkie koszty i opłaty, które kredytobiorca
jest obowiązany ponieść w związku z odroczeniem spłaty kredytu, naliczone w okresie
120 dni od dnia wypłaty kredytu.
Art. 36c.
W przypadku udzielenia przez kredytodawcę lub podmiot z nim powiązany konsumentowi,
który nie dokonał pełnej spłaty kredytu, kolejnych kredytów w okresie 120 dni od dnia
wypłaty pierwszego z kredytów:12)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 5 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.
1)
całkowitą kwotę kredytu, dla celów ustalenia maksymalnej wysokości pozaodsetkowych
kosztów kredytu, o której mowa w art. 36a, stanowi kwota pierwszego z kredytów;
2)
pozaodsetkowe koszty kredytu obejmują sumę pozaodsetkowych kosztów wszystkich kredytów
udzielonych w tym okresie.
Art. 36d.
Przepisów art. 36a-36c nie stosuje się do:
1)
kredytu w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym konsumenta, prowadzonym przez kredytodawcę,
o którym mowa w art. 5 pkt 2a lit. a i b;
2)
umowy o kartę kredytową, o której mowa w art. 2 pkt 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/751 z dnia
29 kwietnia 2015 r. w sprawie opłat interchange w odniesieniu do transakcji płatniczych
realizowanych w oparciu o kartę , o ile kredytodawca jest jednocześnie wydawcą karty kredytowej.
Art. 37.
1.
W przypadku umowy o kredyt konsumencki zawartej na czas określony, przez cały czas
jej obowiązywania, konsument ma prawo do otrzymania, na wniosek, w każdym czasie bezpłatnie
harmonogramu spłaty.
2.
Harmonogram, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
określenie terminu, wysokości raty kredytu z wyodrębnieniem jej poszczególnych składników,
w szczególności kapitału, odsetek oraz wszelkich innych kosztów kredytu, które konsument
jest zobowiązany ponieść;
2)
w przypadku umów o kredyt konsumencki, które przewidują możliwość zmiany stopy oprocentowania
lub wszelkich innych kosztów kredytu - informacje, że dane zawarte w harmonogramie
obowiązują do momentu zmiany stopy oprocentowania lub wszelkich innych kosztów kredytu
składających się na wysokość raty kredytu.
Art. 38.
1.
W czasie obowiązywania umowy o kredyt konsumencki w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym
konsument otrzymuje, na trwałym nośniku, wyciąg z tego rachunku, który w szczególności
zawiera:
1)
wskazanie okresu objętego wyciągiem;
2)
informację o saldzie z poprzedniego wyciągu z rachunku oraz jego datę;
3)
kwoty i daty operacji dokonywanych na rachunku w okresie objętym wyciągiem;
4)
informację o aktualnym saldzie;
5)
stopę oprocentowania;
6)
informację o wysokości pobranych opłat;
7)
informację o kwocie minimalnej wymagalnej spłaty, o ile umowa ją przewiduje.
2.
W przypadku zmiany wysokości stopy oprocentowania lub wysokości opłat w czasie obowiązywania
umowy, o której mowa w ust. 1, konsument przed jej dokonaniem otrzymuje, na trwałym
nośniku, informację o zmianie wysokości stopy oprocentowania lub wysokości opłat.
3.
Informacja, o której mowa w ust. 2, określa termin zmiany stopy oprocentowania.
4.
Strony mogą w umowie określić inny, niż wskazany w ust. 2, sposób informowania konsumenta
o zmianie wysokości stopy oprocentowania kredytu konsumenckiego, jeżeli zgodnie z
umową, o której mowa w ust. 1, wysokość stopy oprocentowania kredytu uzależniona jest
od wysokości stopy referencyjnej.
Art. 39.
Jeżeli znaczne przekroczenie salda na rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym konsumenta
utrzymuje się dłużej niż miesiąc, konsument otrzymuje niezwłocznie, na trwałym nośniku,
informację o wysokości tego przekroczenia oraz o stopie oprocentowania zadłużenia
przeterminowanego, warunkach jej zmiany oraz ewentualnych innych opłatach z tytułu
zaległości w spłacie kredytu.
Art. 40.
1.
W przypadku zmiany całkowitej kwoty kredytu, w czasie obowiązywania umowy o kredyt
konsumencki, konsument jest zobowiązany do przedstawienia, na żądanie kredytodawcy,
dokumentów i informacji dotyczących jego aktualnej sytuacji finansowej.
2.
W przypadku znacznego zwiększenia całkowitej kwoty kredytu kredytodawca jest zobowiązany
do przeprowadzenia ponownej oceny zdolności kredytowej konsumenta, zgodnie z art.
9.
Art. 41.
1.
Czek konsumenta wręczony kredytodawcy w celu spełnienia lub zabezpieczenia świadczenia
wynikającego z umowy o kredyt konsumencki powinien zawierać zastrzeżenie „nie na zlecenie”
lub inne równoznaczne.
2.
W razie przyjęcia przez kredytodawcę czeku niezawierającego zastrzeżenia „nie na zlecenie”
lub innego równoznacznego i przeniesienia takiego czeku na inną osobę kredytodawca
jest zobowiązany do naprawienia poniesionej przez konsumenta szkody przez zapłatę
czeku.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się również, gdy czek znalazł się w posiadaniu innej osoby
wbrew woli kredytodawcy.
4.
(uchylony)
Art. 42.
1.
Konsument ma prawo w każdym czasie, bez dodatkowych opłat, wypowiedzieć umowę o kredyt
odnawialny; strony mogą w umowie określić termin wypowiedzenia tej umowy, który nie
może być jednak dłuższy niż jeden miesiąc.
2.
Jeżeli umowa o kredyt tak stanowi, kredytodawca ma prawo wypowiedzieć, na trwałym
nośniku, umowę o kredyt odnawialny z zachowaniem co najmniej dwumiesięcznego okresu
wypowiedzenia.
Art. 43.
1.
Jeżeli umowa o kredyt tak stanowi, kredytodawca ma prawo wypowiedzieć, na trwałym
nośniku, konsumentowi prawo do dokonywania wypłat na podstawie umowy o kredyt odnawialny
w przypadku niedotrzymania przez niego zobowiązań dotyczących warunków udzielenia
tego kredytu określonych w umowie oraz negatywnej oceny zdolności kredytowej konsumenta.
2.
Kredytodawca informuje konsumenta o wypowiedzeniu i jego przyczynach.
3.
Jeżeli istnieje taka możliwość, kredytodawca przekazuje informacje, o których mowa
w ust. 2, przed złożeniem oświadczenia o wypowiedzeniu prawa do dokonywania wypłat
na podstawie umowy o kredyt odnawialny, chyba że przekazanie tych informacji jest
zabronione na podstawie przepisów szczególnych.
Art. 44.
1.
Wyłączenie lub ograniczenie zarzutów przysługujących konsumentowi w razie przelewu
wierzytelności z umowy o kredyt konsumencki jest bezskuteczne.
2.
Kredytodawca zawiadamia konsumenta, na trwałym nośniku, o przelewie wierzytelności,
chyba że konsument nadal ma spełniać świadczenie do rąk kredytodawcy.
Art. 45.
1.
W przypadku naruszenia przez kredytodawcę art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 1-8,
10, 11, 14-17, art. 31-33, art. 33a i art. 36a-36c konsument, po złożeniu kredytodawcy
pisemnego oświadczenia, zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu należnych
kredytodawcy w terminie i w sposób ustalony w umowie.
2.
Jeżeli kredytodawca w umowie nie określił zasad i terminów spłaty kredytu, konsument
zwraca kredyt w równych ratach, płatnych co miesiąc, od dnia zawarcia umowy.
3.
Jeżeli umowa o kredyt konsumencki nie przewiduje terminu spłaty kredytu, konsument
zwraca kredyt w terminie:
1)
pięciu lat - w przypadku kredytów konsumenckich do wysokości 80 000 zł;
2)
dziesięciu lat - w przypadku kredytów konsumenckich powyżej 80 000 zł.
4.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, konsument ponosi koszty ustanowienia zabezpieczenia
kredytu przewidziane w umowie.
5.
Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, wygasa po upływie roku od dnia wykonania umowy.
Art. 46.
(uchylony)
Art. 47.
Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać uprawnień konsumenta przewidzianych
w ustawie. W takich przypadkach stosuje się przepisy ustawy.
Rozdział 4
Spłata kredytu przed terminem
Art. 48.
1.
Konsument ma prawo w każdym czasie do spłaty całości lub części kredytu przed terminem
określonym w umowie.
2.
Kredytodawca nie może uzależnić wcześniejszej spłaty kredytu od jego poinformowania
przez konsumenta.
Art. 49.
1.
W przypadku spłaty całości kredytu przed terminem określonym w umowie, całkowity koszt
kredytu ulega obniżeniu o te koszty, które dotyczą okresu, o który skrócono czas obowiązywania
umowy, chociażby konsument poniósł je przed tą spłatą.
2.
W przypadku spłaty części kredytu przed terminem określonym w umowie, ust. 1 stosuje
się odpowiednio.
Art. 50.
1.
Kredytodawca może zastrzec w umowie prowizję za spłatę kredytu przed terminem, pod
warunkiem że ta spłata przypada na okres, w którym stopa oprocentowania kredytu jest
stała, a kwota spłacanego w okresie dwunastu kolejnych miesięcy kredytu jest wyższa
niż trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, ogłaszanego
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, z grudnia roku poprzedzającego rok spłaty kredytu.
2.
Prowizja za spłatę kredytu przed terminem nie może przekraczać 1% spłacanej części
kredytu, jeżeli okres między datą spłaty kredytu a terminem spłaty kredytu przekracza
jeden rok.
3.
W przypadku gdy okres, o którym mowa w ust. 2, nie przekracza jednego roku, prowizja
za spłatę kredytu przed terminem nie może przekraczać 0,5% spłacanej części kwoty
kredytu.
4.
Prowizja, o której mowa w ust. 1-3, nie może być wyższa niż wysokość odsetek, które
konsument byłby zobowiązany zapłacić w okresie między spłatą kredytu przed terminem,
a uzgodnionym terminem zakończenia umowy, a także nie może być wyższa niż bezpośrednie
koszty kredytodawcy związane z tą spłatą.
Art. 51.
Prowizja za spłatę kredytu przed terminem nie przysługuje kredytodawcy w przypadku
umów:
1)
kredytu w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym;
2)
w których spłata została dokonana zgodnie z umową ubezpieczenia zawartą w celu zabezpieczenia
spłaty kredytu.
Art. 52.
Kredytodawca jest zobowiązany do rozliczenia z konsumentem kredytu w terminie 14 dni
od dnia dokonania wcześniejszej spłaty kredytu w całości.
Rozdział 5
Odstąpienie od umowy przez konsumenta
Art. 53.
1.
Konsument ma prawo, bez podania przyczyny, do odstąpienia od umowy o kredyt konsumencki
w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy.
2.
Jeżeli umowa o kredyt konsumencki nie zawiera elementów określonych w art. 30, konsument
może odstąpić od umowy o kredyt konsumencki w terminie 14 dni od dnia dostarczenia
wszystkich elementów wymienionych w art. 30.
3.
Kredytodawca lub pośrednik kredytowy jest zobowiązany przy zawarciu umowy wręczyć
konsumentowi, na trwałym nośniku, wzór oświadczenia o odstąpieniu od umowy, z oznaczeniem
swojego imienia, nazwiska (nazwy) i adresu zamieszkania (siedziby) oraz adresu do
doręczeń elektronicznych wpisanego do bazy adresów elektronicznych, o ile taki posiada.
4.
Termin do odstąpienia od umowy jest zachowany, jeżeli konsument przed jego upływem
złoży oświadczenie o odstąpieniu od umowy pod jeden ze wskazanych przez kredytodawcę
lub pośrednika kredytowego adresów, o których mowa w ust. 3.
5.
Dla zachowania terminu, o którym mowa w ust. 4, jest wystarczające wysłanie oświadczenia
przed jego upływem.
Art. 54.
1.
Konsument nie ponosi kosztów związanych z odstąpieniem od umowy o kredyt konsumencki,
z wyjątkiem odsetek za okres od dnia wypłaty kredytu do dnia spłaty kredytu.
2.
Konsument zwraca niezwłocznie kredytodawcy kwotę udostępnionego kredytu wraz z odsetkami,
o których mowa w ust. 1, nie później niż w terminie 30 dni od dnia złożenia oświadczenia
o odstąpieniu od umowy.
3.
Dniem spłaty kredytu jest dzień przekazania środków pieniężnych kredytodawcy przez
konsumenta.
4.
W przypadku odstąpienia od umowy, o którym mowa w art. 53, kredytodawcy nie przysługują
żadne inne opłaty, z wyjątkiem bezzwrotnych kosztów poniesionych przez niego na rzecz
organów administracji publicznej.
Art. 55.
Jeżeli z umową o kredyt związana jest usługa dodatkowa świadczona przez kredytodawcę
lub osobę trzecią - na podstawie umowy między tą osobą a kredytodawcą - w przypadku
skorzystania przez konsumenta z prawa do odstąpienia od umowy o kredyt - odstąpienie
to jest skuteczne także wobec umowy o usługę dodatkową.
Art. 56.
1.
W przypadku odstąpienia przez konsumenta od umowy o kredyt wiązany, jeżeli spełnienie
świadczenia przez kredytodawcę ma nastąpić na rzecz sprzedawcy lub usługodawcy, od
którego konsument nabył towar lub usługę, konsument może odstąpić od umowy o kredyt
konsumencki przez złożenie kredytodawcy lub pośrednikowi kredytowemu oświadczenia
o odstąpieniu od umowy.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sprzedawca lub usługodawca jest zobowiązany do
zwrotu kredytodawcy spełnionego na jego rzecz świadczenia.
3.
Kredytodawca przedstawia sprzedawcy lub usługodawcy kopię oświadczenia o odstąpieniu
od umowy wraz z żądaniem zwrotu kredytu.
4.
Konsument jest zobowiązany do zwrotu kredytodawcy odsetek należnych mu od dnia wydania
towaru przez sprzedawcę lub rozpoczęcia świadczenia usług przez usługodawcę do dnia
złożenia przez konsumenta oświadczenia o odstąpieniu od umowy, nie później jednak
niż w terminie 30 dni od dnia złożenia tego oświadczenia.
5.
W przypadku gdy towar został wydany konsumentowi przed upływem terminu do odstąpienia
od umowy o kredyt konsumencki, a konsument skorzystał z tego prawa, sprzedawca zachowuje
roszczenie o zapłatę przez konsumenta ceny, chyba że konsument niezwłocznie zwróci
towar, a sprzedawca go przyjmie; w takim przypadku umowa o nabycie towaru wygasa.
Warunki dotyczące przyjęcia przez sprzedawcę towaru określa umowa między sprzedawcą
a konsumentem. W przypadku umowy o świadczenie usług konsument powinien zwrócić usługodawcy
wynagrodzenie za świadczoną usługę.
6.
Strony mogą postanowić, że wydanie towaru lub rozpoczęcie świadczenia usługi może
nastąpić po upływie terminu odstąpienia od umowy o kredyt konsumencki, o którym mowa
w art. 53 ust. 1.
7.
Zakazane jest uzależnianie prawa do odstąpienia od umowy o kredyt konsumencki od zwrotu
towaru przez konsumenta.
8.
W przypadku odstąpienia konsumenta od umowy o kredyt wiązany, jeżeli spełnienie świadczenia
przez kredytodawcę ma nastąpić na rzecz konsumenta, stosuje się przepisy art. 53 i
art. 54.
Art. 57.
Jeżeli konsument skorzystał z przyznanego mu, na podstawie odrębnych przepisów, prawa
do odstąpienia od umowy na nabycie określonego towaru lub usługi, to odstąpienie konsumenta
od tej umowy jest skuteczne także wobec umowy o kredyt wiązany.
Art. 58.
1.
W przypadku odstąpienia od umowy o kredyt konsumencki zawartej na odległość lub poza
lokalem przedsiębiorstwa stosuje się przepisy niniejszego rozdziału.
2.
(uchylony)
Art. 59.
1.
Jeżeli sprzedawca lub usługodawca nie wykonał lub nienależycie wykonał zobowiązanie
wobec konsumenta, a żądanie przez konsumenta wykonania tego zobowiązania nie było
skuteczne, konsumentowi przysługuje prawo dochodzenia swoich roszczeń o wykonanie
tego zobowiązania od kredytodawcy.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, odpowiedzialność kredytodawcy jest ograniczona
do wysokości udzielonego konsumentowi kredytu.
Rozdział 5a
Działalność instytucji pożyczkowych i rejestr instytucji pożyczkowych
Art. 59a.
113)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
Instytucja pożyczkowa może prowadzić działalność wyłącznie w formie spółki akcyjnej,
albo w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której ustanowiono radę nadzorczą.
213)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
Minimalny kapitał zakładowy instytucji pożyczkowej wynosi 1 000 000 zł.
3.
Kapitał zakładowy, o którym mowa w ust. 2, może być pokryty wyłącznie wkładem pieniężnym.
Środki na pokrycie tego kapitału nie mogą pochodzić z kredytu, pożyczki, emisji obligacji
lub ze źródeł nieudokumentowanych.
414)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
Członkiem zarządu, rady nadzorczej lub prokurentem instytucji pożyczkowej może być
wyłącznie osoba, która nie była prawomocnie skazana za przestępstwo przeciwko wiarygodności
dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi
lub przestępstwo skarbowe.
5.
Do wniosku o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego dołącza się:
115)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 pkt 6 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.)
zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności za przestępstwo skarbowe
dotyczące członków zarządu i rady nadzorczej lub ich oświadczenia następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że nie byłem skazany za przestępstwo skarbowe.”; klauzula ta zastępuje
pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań;
2)
zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności za przestępstwa określone
w ust. 4 dotyczące prokurenta lub jego oświadczenie następującej treści: „Świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że nie byłem skazany za przestępstwa, o których mowa w art. 59a ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie
fałszywych zeznań;
3)
oświadczenie, że spółka zamierza prowadzić działalność gospodarczą w zakresie udzielania
kredytów konsumenckich jako instytucja pożyczkowa.
Art. 59aa.
1.
Instytucja pożyczkowa może podjąć wykonywanie działalności po uzyskaniu wpisu do rejestru
instytucji pożyczkowych.
2.
Za dzień rozpoczęcia działalności przez instytucję pożyczkową uważa się dzień dokonania
wpisu do rejestru instytucji pożyczkowych.
Art. 59ab.
1.
Rejestr instytucji pożyczkowych jest prowadzony przez Komisję Nadzoru Finansowego.
2.
Rejestr instytucji pożyczkowych jest prowadzony w systemie teleinformatycznym i udostępniany
na stronie internetowej Komisji Nadzoru Finansowego.
Art. 59ac.
1.
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje wpisu do rejestru instytucji pożyczkowych na
wniosek podmiotu zamierzającego podjąć wykonywanie działalności instytucji pożyczkowej.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
firmę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością albo spółki akcyjnej;
2)
siedzibę spółki i adres;
3)
imiona i nazwiska oraz numery Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności
(PESEL) członków zarządu;
4)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym;
5)
numer identyfikacji podatkowej (NIP).
316)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się zaświadczenie z Krajowego Rejestru
Karnego o niekaralności członka zarządu, rady nadzorczej lub prokurenta instytucji
pożyczkowej w zakresie przestępstw, o których mowa w art. 59a ust. 4, oraz dokumenty
potwierdzające spełnianie warunków, o których mowa w art. 59a ust. 1 i 2, przez podmiot
ubiegający się o wpis do rejestru instytucji pożyczkowych.
4.
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje wpisu do rejestru instytucji pożyczkowych w terminie
14 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1.
Art. 59ad.
1.
Podmiot składający wniosek, o którym mowa w art. 59ac ust. 1, jest obowiązany wnieść
opłatę w wysokości 600 zł.
2.
Wniosek o zmianę wpisu w rejestrze instytucji pożyczkowych oraz wniosek o wykreślenie
wpisu z rejestru instytucji pożyczkowych podlegają opłacie w wysokości 200 zł.
3.
Koszty prowadzenia rejestru instytucji pożyczkowych pokrywane są z opłat, o których
mowa w ust. 1 i 2.
Art. 59ae.
Rejestr instytucji pożyczkowych zawiera:
1)
numer wpisu do rejestru;
2)
dane dotyczące instytucji pożyczkowej obejmujące:
a)
firmę,
b)
siedzibę i adres,
c)
numer w rejestrze przedsiębiorców,
d)
NIP;
317)Dodany przez art. 7 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
wzmiankę o wykreśleniu z rejestru.
Art. 59af.
Instytucja pożyczkowa informuje Komisję Nadzoru Finansowego o zmianie danych objętych
wpisem do rejestru instytucji pożyczkowych niezwłocznie, nie później niż w terminie
7 dni od dnia zaistnienia tych zmian.
Art. 59ag.
1.
Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wpisu do rejestru instytucji pożyczkowych, jeżeli
podmiot ubiegający się o wpis do rejestru nie spełnia warunków, o których mowa w art.
59a.
218)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 19..
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje niezwłocznie wykreślenia wpisu z rejestru dotyczącego
podmiotu, który przestał spełniać warunki, o których mowa w art. 59a.
219)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje niezwłocznie wykreślenia wpisu z rejestru instytucji
pożyczkowych dotyczącego podmiotu, który przestał spełniać warunki, o których mowa
w art. 59a, lub który został wykreślony z rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze
Sądowym.
Art. 59b.
1.
Instytucja pożyczkowa może udostępniać instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe informacje w zakresie niezbędnym do oceny zdolności kredytowej konsumenta, o której
mowa w art. 9, i analizy ryzyka kredytowego.
2.
Udostępnianie informacji na podstawie ust. 1 może nastąpić, jeżeli instytucja pożyczkowa
uzyskała upoważnienie konsumenta, którego dotyczą te dane, na piśmie w postaci papierowej
lub w postaci elektronicznej, przesłane na adres do doręczeń elektronicznych, lub
utrwalonej na informatycznym nośniku danych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne . Upoważnienie określa zakres danych przeznaczonych do udostępnienia.
3.
Po udostępnieniu danych konsumenta instytucja pożyczkowa obowiązana jest do informowania
instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, która otrzymała te dane, o całkowitej spłacie zobowiązań, ich wygaśnięciu, o stwierdzeniu
nieistnienia zobowiązania lub korekcie jego wysokości oraz o nowo powstałych zobowiązaniach
i ich aktualizacji, w terminie 7 dni od wystąpienia okoliczności uzasadniających przekazanie
informacji. Instytucja utworzona na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe obowiązana jest wprowadzić informacje, o których mowa w zdaniu poprzedzającym, do
zbioru, w którym są one przetwarzane, w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia ich
otrzymania.
Art. 59c.
1.
Instytucja pożyczkowa i podmiot, o którym mowa w art. 59d, oraz osoby w nich zatrudnione,
w tym na podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia lub innej umowy o podobnym charakterze,
są obowiązane zachować w tajemnicy informacje stanowiące tajemnicę bankową, udostępnione
zgodnie z art. 105 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe. Przetwarzanie tych informacji przez instytucję pożyczkową i podmiot, o którym mowa
w art. 59d, może być wykonywane wyłącznie w celu oceny zdolności kredytowej konsumenta,
o której mowa w art. 9, i analizy ryzyka kredytowego.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, trwa również po zaprzestaniu prowadzenia działalności
jako instytucja pożyczkowa oraz po ustaniu stosunków prawnych, o których mowa w ust.
1.
Art. 59ca20)Dodany przez art. 7 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
1.
Środki przeznaczane na udzielanie kredytów konsumenckich przez instytucje pożyczkowe
nie mogą pochodzić z działalności polegającej na gromadzeniu środków pieniężnych innych
osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości
prawnej, w tym z emisji obligacji lub innych instrumentów dłużnych oraz ze źródeł
nieudokumentowanych.
2.
Środki przeznaczane na udzielanie kredytów konsumenckich przez instytucje pożyczkowe
mogą pochodzić z kredytu bankowego, albo z pożyczek od podmiotów powiązanych pod warunkiem,
że podmioty powiązane udzielające takich pożyczek nie gromadzą środków pieniężnych
w sposób wskazany w ust. 1.
Art. 59cb20)Dodany przez art. 7 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
1.
Instytucja pożyczkowa w zakresie udzielanych kredytów konsumenckich za działania lub
zaniechania jej pracowników, pośredników kredytowych, za których pośrednictwem udziela
kredytów konsumenckich, lub innych przedsiębiorców wykonujących na jej rzecz czynności
związane z udzielaniem kredytów konsumenckich, ponosi wobec kredytobiorców odpowiedzialność
jak za swoje działania, w tym za działania związane z żądaniem od kredytobiorcy zapłaty
odsetek lub pozaodsetkowych kosztów kredytu w wysokości wyższej niż maksymalna lub
zawarciem umowy, która zobowiązuje do tego kredytobiorcę wobec instytucji pożyczkowej.
2.
Odpowiedzialności, o której mowa w ust. 1, nie można wyłączyć ani ograniczyć.
Art. 59cc20)Dodany przez art. 7 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
Ciężar udowodnienia, że instytucja pożyczkowa prawidłowo zrealizowała obowiązki wynikające
z ustawy wobec konsumentów, spoczywa na tej instytucji.
Art. 59d.
121)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
Podmiot mający siedzibę na terytorium państwa będącego członkiem Unii Europejskiej
innego niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym może, na zasadach przewidzianych w ustawie, prowadzić na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej działalność w zakresie udzielania kredytu konsumenckiego, jeżeli spełnia
warunki, o których mowa w art. 59a ust. 2-4.
1a22)Dodany przez art. 7 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
O zamiarze podjęcia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności w zakresie
udzielania kredytu konsumenckiego podmiot, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia Komisję
Nadzoru Finansowego nie później niż na dwa miesiące przed podjęciem tej działalności.
1b22)Dodany przez art. 7 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r..
W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 2, podmiot, o którym mowa w ust. 1, wskazuje
właściwe organy nadzorcze państwa, o którym mowa w ust. 1, wyznaczone do sprawowania
nad tym podmiotem nadzoru w odniesieniu do działalności w zakresie udzielania kredytu
konsumenckiego albo informuje, że przepisy państwa, o którym mowa w ust. 1, nie przewidują
wyznaczenia takich organów.
2.
Minimalny kapitał zakładowy podmiotu, o którym mowa w ust. 1, oblicza się według kursu
średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu rozpoczęcia
działalności jako instytucja pożyczkowa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Rozdział 5aa
Wpis do rejestru pośredników kredytowych
Art. 59da.
1.
Pośrednik kredytowy może podjąć wykonywanie działalności pośrednictwa w zakresie kredytów
konsumenckich po uzyskaniu wpisu w dziale drugim rejestru pośredników kredytowych,
o którym mowa w art. 62 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie hipotecznym oraz o
nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami , zwanego dalej „rejestrem”.
2.
Pośrednikiem kredytowym może być wyłącznie:
1)
osoba fizyczna, która nie była prawomocnie skazana za przestępstwo przeciwko wiarygodności
dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi
lub przestępstwo skarbowe;
2)
osoba prawna, której członkowie zarządu spełniają warunek, o którym mowa w pkt 1;
3)
spółka nieposiadająca osobowości prawnej, której wspólnicy albo członkowie zarządu
spełniają warunek, o którym mowa w pkt 1.
3.
Za dzień rozpoczęcia działalności pośrednictwa w zakresie kredytów konsumenckich uważa
się dzień dokonania wpisu do rejestru.
Art. 59db.
1.
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje wpisu do rejestru na wniosek podmiotu zamierzającego
podjąć wykonywanie działalności pośrednictwa w zakresie kredytów konsumenckich.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
firmę przedsiębiorcy;
2)
siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres przedsiębiorcy;
3)
imiona i nazwiska oraz numery PESEL członków zarządu - w przypadku przedsiębiorcy
będącego osobą prawną;
4)
imiona i nazwiska oraz numery PESEL członków zarządu albo wspólników - w przypadku
przedsiębiorcy będącego spółką nieposiadającą osobowości prawnej;
5)
numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej 23)Obecnie Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej określonej w
ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2022 r. poz. 541),
która weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r., na podstawie art. 202 ust. 2 ustawy
z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz
inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650), która weszła w
życie z dniem 30 kwietnia 2018 r.;
6)
NIP przedsiębiorcy.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się zaświadczenie z Krajowego Rejestru
Karnego o niekaralności w zakresie przestępstw, o których mowa w art. 59da ust. 2
pkt 1.
4.
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje wpisu do rejestru w terminie 14 dni od dnia otrzymania
wniosku, o którym mowa w ust. 1.
Art. 59dc.
1.
Podmiot składający wniosek, o którym mowa w art. 59db ust. 1, jest obowiązany wnieść
opłatę w wysokości 600 zł.
2.
Wniosek o zmianę wpisu w rejestrze oraz wniosek o wykreślenie wpisu z rejestru podlegają
opłacie w wysokości 200 zł.
3.
Koszty prowadzenia rejestru są pokrywane z opłat, o których mowa w ust. 1 i 2.
Art. 59dd.
Pośrednik kredytowy informuje Komisję Nadzoru Finansowego o zmianie danych objętych
wpisem do rejestru niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia zaistnienia
tych zmian.
Art. 59de.
1.
Komisja Nadzoru Finansowego odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wpisu do rejestru,
jeżeli podmiot ubiegający się o wpis do rejestru nie spełnia warunków, o których mowa
w art. 59da ust. 2.
224)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 25..
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje niezwłocznie wykreślenia wpisu z rejestru dotyczącego
podmiotu, który przestał spełniać warunki, o których mowa w art. 59da ust. 2.
225)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje niezwłocznie wykreślenia wpisu z rejestru dotyczącego
podmiotu, który przestał spełniać warunki, o których mowa w art. 59da ust. 2, lub
który został wykreślony z rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo
z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
Rozdział 5ab
Nadzór nad działalnością instytucji pożyczkowych26)Rozdział dodany przez art. 7 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.
Art. 59df.
1.
Działalność instytucji pożyczkowych w zakresie udzielania kredytu konsumenckiego podlega
nadzorowi sprawowanemu przez Komisję Nadzoru Finansowego.
2.
Celem nadzoru nad działalnością instytucji pożyczkowych jest kontrola i egzekwowanie
zgodności tej działalności z ustawą.
Art. 59dg.
1.
Instytucja pożyczkowa przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego kwartalne i roczne sprawozdania
z działalności w zakresie udzielania kredytu konsumenckiego, obejmujące informacje
o:
1)
udzielonych kredytach konsumenckich, w tym ich liczbie, z uwzględnieniem liczby kredytów,
o których mowa w art. 36b, wartości, strukturze terminowej i walutowej oraz opóźnieniach
w spłatach;
2)
zawartych umowach o kredyt konsumencki, w tym ich liczbie, rodzajach oraz statusie;
3)
liczbie klientów, którym udzielono kredytu konsumenckiego, z uwzględnieniem liczby
klientów, którym udzielono kredytu, o którym mowa w art. 36b;
4)
łącznych przychodach uzyskanych z działalności w zakresie udzielania kredytu konsumenckiego
z wyodrębnieniem przychodów uzyskanych w związku z pozaodsetkowymi kosztami kredytu;
5)
bilansie, ze wskazaniem źródeł finansowania działalności w zakresie udzielania kredytu
konsumenckiego;
6)
osobach, o których mowa w art. 59a ust. 4, w tym o spełnianiu przez te osoby wymagań
określonych w tym przepisie.
2.
Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, są przekazywane Komisji Nadzoru Finansowego
wyłącznie w postaci elektronicznej za pośrednictwem udostępnionych przez Komisję Nadzoru
Finansowego formularzy sprawozdawczych i kanałów komunikacji.
3.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres i terminy przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1, oraz
wzory formularzy sprawozdawczych, mając na względzie zapewnienie Komisji Nadzoru Finansowego
dostępu do danych niezbędnych do sprawowania skutecznego nadzoru nad działalnością
instytucji pożyczkowych.
Art. 59dh.
1.
W ramach sprawowanego nadzoru Komisja Nadzoru Finansowego może:
1)
zażądać od instytucji pożyczkowej przekazania lub okresowego przekazywania przez tę
instytucję informacji, dokumentów lub danych niezbędnych do realizacji celu, o którym
mowa w art. 59df ust. 2, innych niż informacje określone w art. 59dg ust. 1;
2)
wydawać instytucji pożyczkowej zalecenia dotyczące zapewnienia zgodności działalności
w zakresie udzielania kredytu konsumenckiego z ustawą.
2.
Środki podejmowane w ramach nadzoru nie mogą naruszać umów zawartych przez instytucje
pożyczkowe na podstawie ustawy.
Art. 59di.
1.
W razie stwierdzenia, że instytucja pożyczkowa nie wykonuje obowiązku przekazania
informacji, o którym mowa w art. 59dg ust. 1 lub art. 59dh ust. 1 pkt 1, albo wykonuje
ten obowiązek nieprawidłowo, nie wykonała w wyznaczonym terminie zaleceń, o których
mowa w art. 59dh ust. 1 pkt 2, a także w razie stwierdzenia, że działalność instytucji
pożyczkowej, w tym również prowadzona z udziałem pośrednika kredytowego, jest wykonywana
z naruszeniem ustawy lub wbrew warunkom określonym w ustawie, Komisja Nadzoru Finansowego
może:
1)
nałożyć na członka zarządu instytucji pożyczkowej bezpośrednio odpowiedzialnego za
stwierdzone nieprawidłowości administracyjną karę pieniężną w wysokości do 150 000
zł;
2)
nałożyć na instytucję pożyczkową administracyjną karę pieniężną w wysokości do 15
000 000 zł;
3)
wystąpić do właściwego organu instytucji pożyczkowej z wnioskiem o odwołanie członka
zarządu, o którym mowa w pkt 1;
4)
zawiesić w czynnościach członka zarządu, o którym mowa w pkt 1, do czasu podjęcia
rozstrzygnięcia w sprawie wniosku, o którym mowa w pkt 3; zawieszenie w czynnościach
polega na wyłączeniu z podejmowania decyzji w zakresie praw i obowiązków majątkowych
tego podmiotu;
5)
wykreślić instytucję pożyczkową z rejestru instytucji pożyczkowych, a jeżeli jest
wpisana jednocześnie do rejestru pośredników kredytowych - także z tego rejestru.
2.
Zastosowanie sankcji, o których mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji administracyjnej.
3.
Decyzje administracyjne w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5, są natychmiast
wykonalne.
4.
Administracyjna kara pieniężna, o której mowa w ust. 1 pkt 1, może zostać nałożona
również po zakończeniu pełnienia funkcji członka zarządu, jeżeli naruszenie miało
miejsce w trakcie pełnienia tej funkcji.
5.
Administracyjna kara pieniężna, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może być nałożona również
w przypadku, gdy podmiot jest wykreślony z rejestru instytucji pożyczkowych.
6.
Do administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, stosuje się
przepisy działu IVa ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego .
7.
Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje do publicznej wiadomości informację o zastosowaniu
sankcji, o których mowa w ust. 1, chyba że ujawnienie takiej informacji mogłoby w
sposób niewspółmierny zaszkodzić interesowi prawnemu zainteresowanych stron. Imię
i nazwisko osoby, na którą została nałożona sankcja, o której mowa w ust. 1 pkt 1
lub 4, podaje się do publicznej wiadomości, gdy decyzja w tym przedmiocie jest ostateczna.
8.
Informacje, o których mowa w ust. 7, są dostępne na stronie internetowej Komisji Nadzoru
Finansowego przez 5 lat, licząc od dnia ich udostępnienia, z tym że informacje dotyczące
imienia i nazwiska osoby, na którą została nałożona sankcja, dostępne są na tej stronie
przez rok.
Art. 59dj.
1.
Informacje uzyskane lub wytworzone w związku ze sprawowaniem nadzoru, których udzielenie,
ujawnienie lub potwierdzenie mogłoby naruszyć chroniony prawem interes podmiotów,
których te informacje bezpośrednio lub pośrednio dotyczą, lub utrudnić sprawowanie
nadzoru nad instytucjami pożyczkowymi, stanowią tajemnicę zawodową chronioną zgodnie
z przepisem art. 16 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym .
2.
Obowiązku ochrony tajemnicy, o której mowa w ust. 1, nie narusza:
1)
udzielenie informacji niezbędne do realizacji celu, o którym mowa w art. 59df ust.
2;
2)
udzielenie informacji w sytuacjach, o których mowa w art. 59dk;
3)
złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa;
4)
przekazanie informacji osobie, organowi lub innemu podmiotowi na podstawie przepisów
odrębnych.
3.
W przypadku informacji objętych ochroną na podstawie przepisów odrębnych udzielanie
i przekazywanie przez Komisję Nadzoru Finansowego informacji, o których mowa w ust.
1, nie może naruszać zasad ochrony określonej w tych przepisach.
Art. 59dk.
1.
Komisja Nadzoru Finansowego może udzielać informacji uzyskanych lub wytworzonych w
związku z wykonywaniem zadań wynikających z ustawy:
1)
właściwym organom nadzorczym, w przypadkach określonych w art. 59dm;
2)
organom i instytucjom Unii Europejskiej właściwym w sprawach związanych z działalnością
w zakresie udzielania kredytu konsumenckiego i nadzorem nad podmiotami prowadzącymi
taką działalność.
2.
Udzielenie informacji, o których mowa w ust. 1, następuje, jeżeli:
1)
zapewnione jest wykorzystanie udzielonych informacji wyłącznie na potrzeby wykonywanych
przez te organy zadań związanych z działalnością w zakresie udzielania kredytu konsumenckiego
lub nadzorem nad podmiotami prowadzącymi taką działalność;
2)
zagwarantowane jest, że przekazywanie udzielonych informacji poza te organy jest możliwe
wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji Nadzoru Finansowego;
3)
nie narusza to zasad ochrony informacji wynikających z przepisów odrębnych.
Art. 59dl.
1.
W przypadku stwierdzenia, że podmiot, o którym mowa w art. 59d ust. 1, prowadząc na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność w zakresie udzielania kredytu konsumenckiego,
narusza przepisy ustawy lub prowadzi tę działalność wbrew warunkom określonym w ustawie,
Komisja Nadzoru Finansowego może:
1)
wezwać ten podmiot, w formie pisemnej, do przestrzegania przepisów prawa polskiego
i wyznaczyć mu termin usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości;
2)
zakazać wykonywania przez ten podmiot na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności
w zakresie udzielania kredytu konsumenckiego.
2.
Zastosowanie sankcji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, następuje w drodze decyzji administracyjnej.
Decyzja ta jest natychmiast wykonalna. Komisja Nadzoru Finansowego podaje tę decyzję
do publicznej wiadomości.
Art. 59dm.
1.
W celu zapewnienia zgodności działalności podmiotu, o którym mowa w art. 59d ust.
1, z przepisami ustawy oraz podejmowania w stosunku do tego podmiotu działań określonych
w art. 59dl ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego może współpracować z właściwymi organami
nadzorczymi państwa, o którym mowa w art. 59d ust. 1, o ile organy takie zostały wyznaczone.
2.
Komisja Nadzoru Finansowego może współpracować z właściwymi organami nadzorczymi państw,
o których mowa w art. 59d ust. 1, o ile organy takie zostały wyznaczone, w zakresie
działalności instytucji pożyczkowych na terytorium tych państw.
3.
W ramach współpracy, o której mowa w ust. 1 i 2, Komisja Nadzoru Finansowego może
przekazywać właściwym organom nadzorczym, na żądanie lub z własnej inicjatywy, informacje
uzyskane w związku z wykonywaniem zadań wynikających z ustawy, niezbędne do osiągnięcia
celów tej współpracy.
Art. 59dn.
Komisja Nadzoru Finansowego oraz osoby wykonujące czynności nadzoru nie ponoszą odpowiedzialności
za szkodę wynikającą ze zgodnego z przepisami działania lub zaniechania, które pozostaje
w związku ze sprawowanym przez Komisję Nadzoru Finansowego nadzorem.
Art. 59do.
1.
Instytucje pożyczkowe są obowiązane do wnoszenia rocznych wpłat na pokrycie kosztów
nadzoru w kwocie nie wyższej niż 0,5% sumy przychodów uzyskanych z działalności w
zakresie udzielania kredytu konsumenckiego za poprzedzający rok obrotowy i nie mniejszej
niż równowartość w złotych 5000 euro, przeliczonej przy zastosowaniu średniego kursu
euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy roku poprzedzającego
rok kalendarzowy, w którym powstało zobowiązanie.
2.
Instytucje pożyczkowe przekazują Komisji Nadzoru Finansowego deklaracje o dokonaniu
wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru. Przepis art. 59dg ust. 2 stosuje się odpowiednio.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
terminy wnoszenia, wysokość i sposób obliczania wpłat, o których mowa w ust. 1,
2)
sposób i terminy rozliczania należności z tytułu wpłat, o których mowa w ust. 1,
3)
wzór deklaracji o dokonaniu wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru
- mając na względzie, aby wysokość wpłat na pokrycie kosztów nadzoru nie wpływała
w istotny sposób na zwiększenie kosztów działalności podmiotów obowiązanych do ich
uiszczenia, konieczność zapewnienia skuteczności sprawowanego nadzoru oraz możliwość
składania deklaracji o dokonaniu wpłaty na pokrycie kosztów nadzoru w postaci dokumentu
elektronicznego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne.
Art. 59dp.
1.
Instytucja pożyczkowa, która nie wykonała obowiązku, o którym mowa w art. 59dg ust.
1 pkt 4, wnosi na rzecz Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego opłatę sankcyjną w kwocie
stanowiącej równowartość w złotych 5000 euro. Wniesienie opłaty sankcyjnej nie zwalnia
z wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 59dg ust. 1 pkt 4.
2.
Równowartość w złotych wyrażonej w euro kwoty, o której mowa w ust. 1, przelicza się
przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na ostatni
dzień roboczy roku poprzedzającego rok kalendarzowy, w którym powstało zobowiązanie.
3.
W przypadku gdy Komisja Nadzoru Finansowego stwierdzi, że instytucja pożyczkowa nie
wypełniła obowiązku, o którym mowa w art. 59dg ust. 1 pkt 4, Komisja Nadzoru Finansowego
wzywa tę instytucję do uiszczenia opłaty sankcyjnej, o której mowa w ust. 1, w terminie
30 dni oraz wzywa do niezwłocznego wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 59dg
ust. 1 pkt 4, pouczając o treści ust. 1 zdanie drugie.
4.
Opłata sankcyjna, o której mowa w ust. 1, podlega egzekucji w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji .
5.
Jeżeli niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 59dg ust. 1 pkt 4, pociąga za
sobą konieczność nałożenia na instytucję pożyczkową kary wymienionej w art. 59di ust.
1 pkt 2, przy ustalaniu jej wysokości bierze się pod uwagę wysokość uiszczonej opłaty
sankcyjnej, o której mowa w ust. 1.
Rozdział 5b
Przepisy karne
Art. 59e.
1.
Kto, będąc kredytodawcą w rozumieniu art. 5 pkt 2a, nie spełnia warunków, o których
mowa w art. 59a, podlega grzywnie do 500 000 złotych i karze pozbawienia wolności
do lat 2.
2.
Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, będąc członkiem
zarządu podmiotu prowadzącego działalność w rozumieniu art. 5 pkt 2a lub osobą uprawnioną
do jego reprezentacji.
Art. 59f.
Kto, będąc obowiązanym do zachowania w tajemnicy informacji, o których mowa w art.
59c ust. 1, ujawnia lub wykorzystuje te informacje niezgodnie z upoważnieniem określonym
w ustawie, podlega grzywnie do 1 000 000 złotych i karze pozbawienia wolności do lat
3.
Art. 59g.
1.
Kto, będąc do tego obowiązanym, nie przekazuje do instytucji utworzonej na podstawie
art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe informacji o całkowitym wykonaniu zobowiązania albo jego wygaśnięciu, stwierdzeniu
nieistnienia zobowiązania albo korekcie jego wysokości oraz o nowo powstałych zobowiązaniach
w terminie 7 dni od wystąpienia zdarzenia uzasadniającego przekazanie informacji,
podlega grzywnie do 30 000 złotych.
2.
Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, będąc członkiem
zarządu podmiotu będącego kredytodawcą w rozumieniu art. 5 pkt 2a lub osobą uprawnioną
do jego reprezentacji.
Art. 59h.
Kto, będąc kredytodawcą w rozumieniu art. 5 pkt 2a, prowadzi działalność bez wymaganego
wpisu do rejestru instytucji pożyczkowych, podlega grzywnie do 500 000 zł.
Art. 59i.
Kto, będąc pośrednikiem kredytowym, prowadzi działalność w zakresie pośrednictwa kredytu
konsumenckiego bez wymaganego wpisu do rejestru, podlega grzywnie do 100 000 zł.
Art. 59j29)Dodany przez art. 7 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Kto, będąc odpowiedzialnym w instytucji pożyczkowej za przekazywanie informacji Komisji
Nadzoru Finansowego, podaje informacje niezgodne ze stanem faktycznym albo w inny
sposób wprowadza w błąd ten organ, podlega grzywnie do 1 000 000 zł albo karze pozbawienia
wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie.
2.
Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega grzywnie do 500 000 zł albo karze pozbawienia
wolności do roku, albo obu tym karom łącznie.
Rozdział 6
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 60-65.
(pominięte)
Rozdział 7
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 66.
1.
Do umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Konsument ma prawo do otrzymywania informacji na podstawie art. 36, art. 38 i art.
42-44, w przypadku umów o kredyt odnawialny zawartych przed dniem wejścia w życie
ustawy oraz w przypadku zmiany tych umów.
Art. 67.
Traci moc ustawa z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim .
Art. 68.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia31)Ustawa została ogłoszona w dniu 17 czerwca 2011 r..
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2008/48/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt
konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz. Urz. UE L 133 z 22.05.2008,
str. 66).
2)
Dodana przez art. 7 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 6 października 2022 r. o zmianie ustaw
w celu przeciwdziałania lichwie (Dz. U. poz. 2339), która wejdzie w życie z dniem
18 maja 2023 r.; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.
3)
Dodany przez art. 7 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie
z dniem 18 grudnia 2022 r.
4)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 338 z 17.12.2008,
str. 10, 17, 21 i 25, Dz. Urz. UE L 339 z 18.12.2008, str. 3, Dz. Urz. UE L 17 z 22.01.2009,
str. 23, Dz. Urz. UE L 21 z 24.01.2009, str. 10 i 16, Dz. Urz. UE L 80 z 26.03.2009,
str. 5, Dz. Urz. UE L 139 z 05.06.2009, str. 6, Dz. Urz. UE L 149 z 12.06.2009, str.
6 i 22, Dz. Urz. UE L 191 z 23.07.2009, str. 5, Dz. Urz. UE L 239 z 10.09.2009, str.
48, Dz. Urz. UE L 244 z 16.09.2009, str. 6, Dz. Urz. UE L 311 z 26.11.2009, str. 6,
Dz. Urz. UE L 312 z 27.11.2009, str. 8, Dz. Urz. UE L 314 z 01.12.2009, str. 15, 21
i 43, Dz. Urz. UE L 347 z 24.12.2009, str. 23, Dz. Urz. UE L 77 z 24.03.2010, str.
33 i 42, Dz. Urz. UE L 157 z 24.06.2010, str. 3, Dz. Urz. UE L 166 z 01.07.2010, str.
6, Dz. Urz. UE L 186 z 20.07.2010, str. 1 i 10, Dz. Urz. UE L 193 z 24.07.2010, str.
1, Dz. Urz. UE L 46 z 19.02.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L 305 z 23.11.2011, str. 16,
Dz. Urz. UE L 146 z 06.06.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 360 z 29.12.2012, str. 1, 78
i 145, Dz. Urz. UE L 61 z 05.03.2013, str. 6, Dz. Urz. UE L 90 z 28.03.2013, str.
78, Dz. Urz. UE L 95 z 05.04.2013, str. 9, Dz. Urz. UE L 312 z 21.11.2013, str. 1,
Dz. Urz. UE L 346 z 20.12.2013, str. 38 i 42, Dz. Urz. UE L 175 z 14.06.2014, str.
9, Dz. Urz. UE L 365 z 19.12.2014, str. 120, Dz. Urz. UE L 5 z 09.01.2015, str. 1
i 11, Dz. Urz. UE L 306 z 24.11.2015, str. 7, Dz. Urz. UE L 307 z 25.11.2015, str.
11, Dz. Urz. UE L 317 z 03.12.2015, str. 19, Dz. Urz. UE L 330 z 16.12.2015, str.
20, Dz. Urz. UE L 333 z 19.12.2015, str. 97, Dz. Urz. UE L 336 z 23.12.2015, str.
49, Dz. Urz. UE L 257 z 23.09.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 295 z 29.10.2016, str. 19,
Dz. Urz. UE L 323 z 29.11.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 291 z 09.11.2017, str. 1, 63,
72, 84 i 89, Dz. Urz. UE L 34 z 08.02.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 55 z 27.02.2018,
str. 21, Dz. Urz. UE L 72 z 15.03.2018, str. 13, Dz. Urz. UE L 82 z 26.03.2018, str.
3, Dz. Urz. UE L 87 z 03.04.2018, str. 3, Dz. Urz. UE L 265 z 24.10.2018, str. 3,
Dz. Urz. UE L 39 z 11.02.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 72 z 14.03.2019, str. 6, Dz.
Urz. UE L 73 z 15.03.2019, str. 93, Dz. Urz. UE L 316 z 06.12.2019, str. 10, Dz. Urz.
UE L 318 z 10.12.2019, str. 74, Dz. Urz. UE L 12 z 16.01.2020, str. 5, Dz. Urz. UE
L 127 z 22.04.2020, str. 13, Dz. Urz. UE L 331 z 12.10.2020, str. 20, Dz. Urz. UE
L 425 z 16.12.2020, str. 10, Dz. Urz. UE L 11 z 14.01.2021, str. 7, Dz. Urz. UE L
234 z 02.07.2021, str. 90 oraz Dz. Urz. UE L 305 z 31.08.2021, str. 17.
5)
Ustawa utraciła moc z dniem 25 grudnia 2014 r. na podstawie art. 52 pkt 1 ustawy z
dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. poz. 827), która weszła w życie
z dniem 25 grudnia 2014 r.
6)
Dodany przez art. 7 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
7)
Dodany przez art. 7 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem
18 grudnia 2022 r.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.
9)
Dodany przez art. 7 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie
z dniem 18 grudnia 2022 r.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 4 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.
11)
Dodany przez art. 7 pkt 4 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie
z dniem 18 grudnia 2022 r.
12)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 5 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.
15)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 pkt 6 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.
16)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł
w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.
17)
Dodany przez art. 7 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
18)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 19.
19)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
20)
Dodany przez art. 7 pkt 10 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem
18 grudnia 2022 r.
21)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 11 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2; weszła w życie z dniem 18 grudnia 2022 r.
22)
Dodany przez art. 7 pkt 11 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; weszła w życie
z dniem 18 grudnia 2022 r.
23)
Obecnie Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej określonej w
ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2022 r. poz. 541),
która weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r., na podstawie art. 202 ust. 2 ustawy
z dnia 6 marca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz
inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650), która weszła w
życie z dniem 30 kwietnia 2018 r.
24)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 25.
25)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
26)
Rozdział dodany przez art. 7 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w
życie z dniem 1 stycznia 2024 r.
27)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r.
poz. 872, 1488, 1692, 2185, 2339 i 2640 oraz z 2023 r. poz. 180.
28)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r.
poz. 1301, 1692, 1967, 2127, 2180, 2600, 2460 i 2687 oraz z 2023 r. poz. 556 i 614.
29)
Dodany przez art. 7 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
30)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. poz. 1030, z 2004 r.
poz. 959 i 1693, z 2005 r. poz. 1316 oraz z 2011 r. poz. 432 i 984.
31)
Ustawa została ogłoszona w dniu 17 czerwca 2011 r.
Załącznik nr 1 - Formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego (wzór)
Załącznik nr 2 - Formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym (wzór)
Załącznik nr 3 - Tekst załącznika
(uchylony)
Załącznik nr 4 - Sposób obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania
1.
Rzeczywistą roczną stopę oprocentowania, stanowiącą całkowity koszt kredytu ponoszony
przez konsumenta, wyrażony jako wartość procentowa całkowitej kwoty kredytu w stosunku
rocznym, kredytodawca lub pośrednik kredytowy oblicza zgodnie z następującym wzorem
matematycznym:
\(
\sum\limits_{k = 1}^M {C_k } (1 + X)^{ - t_k } = \sum\limits_{1 = 1}^{m'} {D_1 }
(1 + X)^{ - S_1 }
\)
2.
Poszczególne litery i symbole użyte we wzorze oznaczają:
X - rzeczywistą roczną stopę oprocentowania,
m - numer kolejny ostatniej wypłaty raty kredytu,
k - numer kolejny wypłaty, zatem 1 ≤ k ≤ m,
Ck - kwotę wypłaty k,
tk - okres, wyrażony w latach lub ułamkach lat, między dniem pierwszej wypłaty a dniem
każdej kolejnej wypłaty, zatem t1 = 0,
m' - numer kolejny ostatniej spłaty lub wnoszonych opłat,
l - numer kolejny spłaty lub wnoszonych opłat,
D1 - kwotę spłaty lub wnoszonych opłat,
S1 - okres, wyrażony w latach lub ułamkach lat, między dniem pierwszej wypłaty a dniem
każdej spłaty lub wniesienia opłat.
3.
W celu obliczenia rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania przyjmuje się następujące
założenia:
1)
umowa o kredyt będzie obowiązywać przez czas, na który została zawarta, a kredytodawca
i konsument wypełnią zobowiązania wynikające z umowy o kredyt w terminach określonych
w tej umowie;
2)
kwoty wypłacane i spłacane przez strony umowy o kredyt konsumencki nie muszą być równe
ani nie muszą być płacone w równych odstępach czasu;
3)
datą początkową będzie data pierwszej wypłaty raty kredytu;
4)
odstępy czasu między datami używanymi w obliczeniach wyrażone będą w latach lub w
ułamkach roku, przy czym rok liczy 365 dni, a w przypadku lat przestępnych 366 dni,
52 tygodnie lub dwanaście równych miesięcy. Przyjmuje się, że równy miesiąc ma 30,41666
dni (tj. 365/12), bez względu na to, czy przypada w roku przestępnym, czy nie;
5)
wynik obliczeń podaje się z dokładnością do co najmniej jednego miejsca po przecinku,
przy czym jeżeli cyfra występująca po wybranym przez obliczającego miejscu po przecinku
jest mniejsza niż 5, cyfrę tę pomija się, gdy zaś jest większa albo równa 5, cyfrę
poprzedzającą zwiększa się o 1;
6)
równanie to może być zapisane w postaci jednej sumy z wykorzystaniem koncepcji przepływów
(Ak), które mogą być dodatnie lub ujemne - zapłacone lub otrzymane w okresach 1 do k,
wyrażonych w latach:
\(
S = \sum\limits_{k = 1}^n {A_k (1 + X)^{ - t_k } } ,
\)
gdzie:
S - oznacza bieżące saldo przepływów; jeżeli celem jest zachowanie równoważności przepływów,
wartość ta będzie równa 0.
4.
W celu obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania przyjmuje się następujące
założenia dodatkowe:
1)
jeżeli umowa o kredyt daje konsumentowi swobodę dokonywania wypłat, przyjmuje się,
że całkowita kwota kredytu została wypłacona od razu i w całości;
2)
jeżeli umowa o kredyt daje konsumentowi zasadniczo swobodę dokonywania wypłat, ale
przewidując różne sposoby dokonywania tych wypłat, wprowadza ograniczenia kwotowe
lub czasowe dotyczące kredytu, przyjmuje się, że kwota kredytu została wypłacona w
najwcześniejszym przewidzianym w umowie terminie i zgodnie z tymi limitami wypłat;
3)
jeżeli umowa o kredyt przewiduje różne sposoby dokonywania wypłat z zastosowaniem
różnych opłat lub różnych stóp oprocentowania kredytu, przyjmuje się, że całkowita
kwota kredytu jest wypłacana z zastosowaniem najwyższej możliwej opłaty i stopy oprocentowania
kredytu, mających zastosowanie do najbardziej rozpowszechnionych mechanizmów dokonywania
wypłat w danym rodzaju umowy o kredyt;
4)
w przypadku kredytu w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym przyjmuje się, że całkowita
kwota kredytu została wypłacona w całości i na cały okres obowiązywania umowy o kredyt.
Jeżeli okres, na jaki udzielono kredytu w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym,
nie jest znany, obliczenia rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania dokonuje się
przy założeniu, że czas trwania kredytu wynosi trzy miesiące;
5)
w przypadku kredytu, innego niż w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym, podlegającego
pełnej spłacie w ciągu jakiegoś okresu lub po jego zakończeniu i w ramach którego,
po dokonaniu spłaty, istnieje możliwość dokonania ponownej wypłaty, gdy umowa o kredyt
ten zawarta została na czas nieokreślony, zakłada się, że:
a)
kredytu udziela się na okres jednego roku, począwszy od dnia pierwszej wypłaty, i
płatność końcowa dokonana przez konsumenta pokrywa ewentualny kapitał pozostający
do spłaty, ewentualne odsetki i inne opłaty,
b)
kapitał jest spłacany przez konsumenta w równych płatnościach miesięcznych, przy czym
pierwsza płatność jest dokonywana po upływie miesiąca od daty pierwszej wypłaty. Jednakże
w przypadkach gdy spłata kapitału musi nastąpić w całości, w jednej płatności, w ramach
każdorazowego okresu płatności, zakłada się, że kolejne wypłaty i spłaty całego kapitału
przez konsumenta następują w okresie jednego roku. Odsetki i inne opłaty stosuje się
odpowiednio do tych wypłat i spłat kapitału oraz zgodnie z ustaleniami umowy o kredyt;
6)
w przypadku umowy o kredyt inny niż kredyty, o których mowa w pkt 4 i 5:
a)
jeżeli nie można ustalić terminu lub kwoty spłaty kapitału, do której jest zobowiązany
konsument, zakłada się, że spłaty dokonano w najwcześniejszym terminie przewidzianym
w umowie o kredyt z zastosowaniem najniższej kwoty przewidzianej w umowie o kredyt,