Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrówz dnia 29 marca 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych
warunków bezpiecznej pracy ze źródłami promieniowania jonizującego
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków
bezpiecznej pracy ze źródłami promieniowania jonizującego
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Wymagania techniczne i wymagania ochrony radiologicznej dotyczące pracowni stosujących źródła promieniotwórcze lub urządzenia zawierające takie źródła oraz wymagania dotyczące urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące i pracowni stosujących takie urządzenia
- Rozdział 3 - Wymagania dotyczące pracy ze źródłami promieniotwórczymi, urządzeniami zawierającymi takie źródła oraz urządzeniami wytwarzającymi promieniowanie jonizujące, stosowanymi poza pracowniami stosującymi źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające takie źródła lub urządzenia wytwarzające promieniowanie jonizujące
- Rozdział 4 - Kontrola źródeł promieniowania jonizującego oraz ewidencja źródeł promieniotwórczych
- Załącznik nr 1 - Wzory tablic informacyjnych do oznakowania wejść do pracowni
- Załącznik nr 2 - Wzór tablicy informacyjnej do oznakowania miejsca przechowywania źródeł promieniotwórczych
- Załącznik nr 3 - Klasy pracowni izotopowych z otwartymi źródłami promieniotwórczymi w zależności od aktywności stosowanych jednocześnie w pracowni izotopów promieniotwórczych i ich przynależności do grupy izotopów
- Załącznik nr 4 - Grupy izotopów promieniotwórczych
- Załącznik nr 5 - Karta ewidencyjna wyjściowego materiału promieniotwórczego i wyprodukowanych z niego źródeł promieniotwórczych (wzór)
- Załącznik nr 6 - Karta ewidencyjna przychodu i rozchodu źródeł promieniotwórczych (wzór)
- Załącznik nr 7 - Karta ewidencyjna otwartego źródła promieniotwórczego (wzór)
- Załącznik nr 8 - Karta ewidencyjna ruchu otwartego źródła promieniotwórczego (wzór)
- Załącznik nr 9 - Karta ewidencyjna zamkniętego źródła promieniotwórczego (wzór)
- Załącznik nr 10 - Karta ewidencyjna ruchu zamkniętego źródła promieniotwórczego (wzór)
- Załącznik nr 11 - Karta ewidencyjna źródła wysoko aktywnego (wzór)
- Załącznik nr 12 - Karta ewidencyjna posiadanych zamkniętych źródeł promieniotwórczych (wzór)
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków
bezpiecznej pracy ze źródłami promieniowania jonizującego , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2020 r. zmieniającym rozporządzenie
w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy ze źródłami promieniowania jonizującego .
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie
obejmuje odnośnika nr 1 oraz § 2 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2020 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy ze źródłami promieniowania
jonizującego , które stanowią:
„
1) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady 2013/59/Euratom
z dnia 5 grudnia 2013 r. ustanawiającą podstawowe normy bezpieczeństwa w celu ochrony
przed zagrożeniami wynikającymi z narażenia na działanie promieniowania jonizującego
oraz uchylającą dyrektywy 89/618/Euratom, 90/641/Euratom, 96/29/Euratom, 97/43/Euratom
i 2003/122/Euratom (Dz. Urz. UE L 13 z 17.01.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 72 z 17.03.2016,
str. 69, Dz. Urz. UE L 152 z 11.06.2019, str. 128 oraz Dz. Urz. UE L 324 z 13.12.2019,
str. 80).
”
„
§ 2.
Jednostki organizacyjne, które w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wykonują
działalność ze źródłami wysokoaktywnymi, dostosują karty ewidencyjne źródeł wysokoaktywnych
do wymogów rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem,
w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
§ 3.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy ze źródłami promieniowania jonizującego1)Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowienia dyrektywy 2003/122/Euratom z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie kontroli wysoce radioaktywnych źródeł zamkniętych i odpadów radioaktywnych (Dz. Urz. UE L 346 z 31.12.2003, str. 57 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 694).
Na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
wymagania techniczne i wymagania ochrony radiologicznej dotyczące pracowni stosujących
źródła promieniotwórcze lub urządzenia zawierające takie źródła oraz wymagania dotyczące
urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące i pracowni stosujących takie urządzenia;
2)
wzory tablic informacyjnych do oznakowania wejść do pracowni, wzór tablicy informacyjnej
do oznakowania miejsca przechowywania źródeł promieniotwórczych;
3)
podział pracowni izotopowych z otwartymi źródłami promieniotwórczymi na klasy i kryteria
tego podziału;
4)
wymagania dotyczące pracy ze źródłami promieniotwórczymi, urządzeniami zawierającymi
takie źródła oraz urządzeniami wytwarzającymi promieniowanie jonizujące, stosowanymi
poza pracowniami, o których mowa w pkt 1;
5)
sposób prowadzenia kontroli źródeł promieniowania jonizującego oraz ewidencji źródeł
promieniotwórczych, częstotliwość tej kontroli i sposób dokumentowania jej wyników;
6)
wzory kart ewidencyjnych do prowadzenia ewidencji źródeł promieniotwórczych, okres
przechowywania tych kart i innych dokumentów ewidencji;
7)
dokumenty ewidencji, których kopie stanowią podstawę wpisu do rejestru źródeł wysokoaktywnych,
z którymi jest wykonywana działalność związana z narażeniem, oraz innych zamkniętych
źródeł promieniotwórczych stosowanych i przechowywanych w jednostkach organizacyjnych
wykonujących na podstawie zezwolenia działalność polegającą na stosowaniu lub przechowywaniu
źródeł promieniotwórczych lub urządzeń zawierających takie źródła;
8)
częstotliwość przekazywania kopii dokumentów ewidencji Prezesowi Państwowej Agencji
Atomistyki, a także okres przechowywania przez niego tych kopii.
§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
akcelerator - urządzenie wytwarzające promieniowanie jonizujące w wyniku przyspieszania
cząstek naładowanych, w szczególności: przyspieszacz liniowy, betatron, cyklotron,
generator neutronów;
2)
aparat rentgenowski - aparat lub zestaw składający się z urządzeń przeznaczonych do
wytwarzania i wykorzystywania promieniowania rentgenowskiego, w którym źródłem promieniowania
jonizującego jest lampa rentgenowska;
3)
grupy izotopów - grupy, na które dzieli się izotopy promieniotwórcze w zależności
od wartości skutecznej dawki obciążającej dla pracowników przy jednostkowym wniknięciu
izotopu do organizmu drogą oddechową;
5)
pomieszczenie do napromieniania - pomieszczenie, w którym w celu napromieniania jest
wyprowadzana wiązka promieniowania z zainstalowanego akceleratora, aparatu rentgenowskiego
lub urządzenia zawierającego zamknięte źródło promieniotwórcze, oraz pomieszczenie,
w którym w celu napromieniania jest wyprowadzane źródło promieniotwórcze z urządzenia
zawierającego zamknięte źródło promieniotwórcze;
6)
pomieszczenie terapeutyczne - pomieszczenie do napromieniania, w którym wyprowadzana
wiązka promieniowania lub wyprowadzane źródło promieniotwórcze są wykorzystywane do
prowadzenia leczenia promieniowaniem jonizującym;
11)
sterownia - pomieszczenie, z którego kieruje się zdalnie pracą akceleratora, aparatu
rentgenowskiego lub urządzenia zawierającego zamknięte źródło promieniotwórcze;
12)
śluza sanitarno-dozymetryczna - wydzielony teren pracowni izotopowej z otwartymi źródłami
promieniotwórczymi, wyposażony w stacjonarny przyrząd dozymetryczny i urządzenia sanitarne
(umywalkę, a jeżeli wymagają tego prowadzone prace, również natrysk), przystosowany
do usuwania zewnętrznych skażeń promieniotwórczych z powierzchni ciała ludzkiego,
ze środków ochrony indywidualnej oraz do zmiany odzieży i obuwia roboczego;
13)
świadectwo źródła - dokumentację źródła promieniotwórczego, sporządzoną przez producenta
tego źródła;
14)
świadectwo wyjściowego materiału promieniotwórczego - dokumentację wyjściowego materiału
promieniotwórczego, sporządzoną przez producenta tego materiału;
15)
wyjściowy materiał promieniotwórczy - materiał tarczowy po aktywacji lub inny materiał
wykorzystywany do produkcji źródeł promieniotwórczych;
16)
zezwolenie - zezwolenie na wykonywanie działalności związanej z narażeniem na promieniowanie
jonizujące, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe.
§ 3.
Bezpieczeństwo pracy ze źródłami promieniowania jonizującego wymaga przestrzegania
zasady ograniczenia narażenia przez skracanie czasu narażenia, zwiększanie odległości
od źródła promieniowania jonizującego, ograniczanie pola tego promieniowania i eliminowanie
skażeń promieniotwórczych, w szczególności przez:
1)
stosowanie wyposażenia i sprzętu zgodnie z ich przeznaczeniem oraz zaleceniami producenta;
2)
stosowanie środków ochrony indywidualnej;
3)
dopuszczanie do pracy na poszczególnych stanowiskach pracy osób przeszkolonych i posiadających
uprawnienia wymagane do pracy na tych stanowiskach;
4)
stałą kontrolę stosowanych procedur oraz bieżącą kontrolę i konserwację eksploatowanych
urządzeń.
Rozdział 2
Wymagania techniczne i wymagania ochrony radiologicznej dotyczące pracowni stosujących źródła promieniotwórcze lub urządzenia zawierające takie źródła oraz wymagania dotyczące urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące i pracowni stosujących takie urządzenia
§ 4.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do aparatów rentgenowskich do celów
diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii
schorzeń nienowotworowych oraz pracowni stosujących takie aparaty.
§ 5.
1.
Stopień osłabienia promieniowania jonizującego przez ściany zewnętrzne i stropy pracowni
zapobiega otrzymaniu przez osoby z ogółu ludności w ciągu kolejnych 12 miesięcy dawki
skutecznej (efektywnej) promieniowania jonizującego, związanej z prowadzeniem działalności
z promieniowaniem jonizującym w pracowni, przekraczającej:
1)
0,1 milisiwerta (mSv) w przypadku pracowni zlokalizowanej w budynku mieszkalnym albo
w budynku zamieszkania zbiorowego,
2)
0,3 milisiwerta (mSv) w przypadku pozostałych pracowni
- z uwzględnieniem czasu narażenia tych osób, rodzaju prowadzonych w pracowni prac
i rodzaju stosowanych osłon.
2.
Pracownię wyposaża się, zależnie od rodzaju prowadzonych prac, w:
1)
sprzęt dozymetryczny dostosowany do używanych źródeł promieniowania jonizującego;
2)
stałe lub ruchome osłony przed promieniowaniem jonizującym;
3)
pojemniki do przechowywania źródeł i odrębne do przechowywania odpadów promieniotwórczych;
4)
wentylację grawitacyjną, chyba że dla danego rodzaju lub klasy pracowni jest wymagana
wentylacja mechaniczna, a jeżeli producent urządzeń zainstalowanych w pracowni tego
wymaga, także w klimatyzację;
5)
instalację wodną i kanalizacyjną.
3.
Wejście do pracowni oznacza się tablicami informacyjnymi, których wzory są określone
w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
4.
Źródła i odpady promieniotwórcze przechowuje się w sposób uniemożliwiający rozprzestrzenianie
się skażeń promieniotwórczych.
5.
Miejsce przechowywania źródeł promieniotwórczych oznacza się tablicą informacyjną,
której wzór jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia, a miejsce przechowywania
odpadów promieniotwórczych tablicą informacyjną do oznaczania magazynu odpadów promieniotwórczych,
której wzór jest określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 2002 r. w sprawie odpadów promieniotwórczych
i wypalonego paliwa jądrowego 3)Rozporządzenie utraciło moc z dniem 25 listopada 2015 r. na podstawie z art. 9 ustawy
z dnia 4 kwietnia 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo atomowe oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 587), która weszła w życie z dniem 24 maja 2014 r..
6.
W pomieszczeniu, w którym są przechowywane źródła lub odpady promieniotwórcze, nie
przechowuje się substancji łatwopalnych, o właściwościach wybuchowych, żrących i o
właściwościach utleniających, a także gazów sprężonych.
7.
Dokumentacja pracowni zawiera:
1)
zezwolenie;
2)
regulamin pracy, o którym mowa w Kodeksie pracy;
3)
instrukcje pracy ze źródłami promieniowania jonizującego oraz z odpadami promieniotwórczymi,
ustalające szczegółowe postępowanie w zakresie ochrony radiologicznej dla każdego
rodzaju wykonywanych prac;
4)
zakładowy plan postępowania awaryjnego;
5)
rejestr wyników pomiarów dozymetrycznych w środowisku pracy;
6)
wykaz pracowników wykonujących pracę w pracowni, z podziałem na kategorie A i B;
a w zależności od rodzaju prac prowadzonych w pracowni także:
7)
opisy techniczne i instrukcje obsługi akceleratorów, aparatów rentgenowskich lub urządzeń
zawierających źródła promieniotwórcze;
8)
instrukcję postępowania przeznaczoną dla pacjentów, którym podano substancję promieniotwórczą
w celu medycznej diagnostyki lub leczenia;
9)
instrukcje obsługi i świadectwa wzorcowania sprzętu dozymetrycznego;
10)
ewidencję źródeł i odpadów promieniotwórczych oraz ewidencję materiałów jądrowych;
11)
rejestr dawek indywidualnych promieniowania jonizującego otrzymanych przez pracowników.
8.
Osoby biorące udział w pracach prowadzonych w pracowni wyposaża się w:
1)
środki ochrony indywidualnej właściwe dla prowadzonych prac;
2)
akustyczne indywidualne sygnalizatory promieniowania jonizującego - w przypadku szczególnym,
gdy prace prowadzone w pracowni mogą spowodować przekroczenie limitu użytkowego dawki
(ogranicznika dawki) ustalonego w zezwoleniu.
9.
Pracownie izotopowe lokalizuje się w pomieszczeniach zabezpieczonych przed zalaniem
wodą w budynkach zaliczonych co najmniej do klasy D odporności pożarowej, przy czym
pomieszczenia, w których są przechowywane źródła i odpady promieniotwórcze, lokalizuje
się w budynkach zaliczonych co najmniej do klasy B odporności pożarowej.
§ 6.
W przypadku pracowni izotopowej z zamkniętymi źródłami promieniotwórczymi oraz pracowni
izotopowej z urządzeniami zawierającymi źródła promieniotwórcze (pracownie klasy Z):
1)
powierzchnia pomieszczenia, w którym są prowadzone prace ze źródłami promieniotwórczymi,
nie może być mniejsza niż 10 m2, przy czym w pracowni klasy Z przeznaczonej do celów medycznych powierzchnia pomieszczenia
terapeutycznego nie może być mniejsza niż 20 m2;
2)
wielkość wolnej powierzchni w pomieszczeniach przeznaczonych do prac ze źródłami promieniotwórczymi
nie może być mniejsza niż 5 m2 na jednego pracownika wykonującego pracę w pracowni.
§ 7.
1.
Powierzchnia pomieszczenia pracowni rentgenowskiej, w którym jest zainstalowany aparat
rentgenowski defektoskopowy lub inny aparat rentgenowski o energii promieniowania
powyżej 300 keV, nie może być mniejsza niż 20 m2.
2.
Powierzchnia pomieszczenia pracowni rentgenowskiej, w którym jest zainstalowany aparat
rentgenowski o energii promieniowania do 300 keV, nie może być, z zastrzeżeniem §
8, mniejsza niż 10 m2, chyba że w zezwoleniu określono inaczej.
3.
Wysokość pomieszczenia weterynaryjnej pracowni rentgenowskiej, w którym jest zainstalowany
aparat rentgenowski, nie może być mniejsza niż 2,5 m, a jeżeli łączny czas przebywania
w nim pracownika nie przekracza czterech godzin na dobę, nie może być mniejsza niż
2,2 m.
4.
Powierzchnia pomieszczenia do napromieniania w pracowni akceleratorowej nie może być
mniejsza niż 20 m2, chyba że w zezwoleniu określono inaczej.
5.
W pracowniach akceleratorowych, rentgenowskich, z wyjątkiem weterynaryjnych pracowni
rentgenowskich, oraz w pracowniach klasy Z z wydzieloną sterownią:
1)
wejście do pracowni wyposaża się w sygnalizację świetlną informującą o włączeniu zasilania
aparatu lub akceleratora wysokim napięciem lub umieszczeniu źródła promieniotwórczego
w pozycji roboczej;
2)
geometria ustawienia osłon stałych wyklucza możliwość padania pierwotnej wiązki promieniowania
jonizującego na drzwi do pomieszczenia do napromieniania;
3)
w pomieszczeniach terapeutycznych instaluje się wentylację mechaniczną nawiewno-wyciągową
zapewniającą co najmniej 6-krotną wymianę powietrza na godzinę, chyba że producent
zainstalowanego źródła promieniowania jonizującego wymaga częstszej wymiany powietrza;
4)
konstrukcja drzwi umożliwia ich otwarcie od wewnątrz i od zewnątrz pomieszczenia do
napromieniania.
6.
Poza wymaganiami określonymi w ust. 5 w wyposażonych w wydzieloną sterownię:
1)
pracowniach akceleratorowych, rentgenowskich, z wyjątkiem weterynaryjnych pracowni
rentgenowskich, oraz w pracowniach klasy Z zapewnia się łączność głosową i wizualną
między sterownią a pomieszczeniem terapeutycznym;
2)
pracowniach akceleratorowych i rentgenowskich, z wyjątkiem weterynaryjnych pracowni
rentgenowskich, stosuje się system uniemożliwiający włączenie zasilania aparatu rentgenowskiego
lub akceleratora wysokim napięciem przy otwartych drzwiach do pomieszczenia do napromieniania;
3)
w pracowniach klasy Z stosuje się system powodujący umieszczenie źródeł w pozycji
ochronnej, przy otwieraniu drzwi do pomieszczenia do napromieniania.
7.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się do pomieszczenia weterynaryjnej pracowni rentgenowskiej,
w którym jest zainstalowany aparat rentgenowski, jeżeli w pomieszczeniu tym występuje
także inny niż promieniowanie jonizujące szkodliwy dla zdrowia czynnik środowiska
pracy.
§ 8.
1.
Powierzchnia pomieszczenia weterynaryjnej pracowni rentgenowskiej wykonującej badania
małych zwierząt, w którym jest zainstalowany aparat rentgenowski, ma zapewnić, żeby
przy typowym badaniu diagnostycznym - w przypadku aparatu przenośnego lub przy zawieszonej
głowicy i wiązce skierowanej w dół - źródło promieniowania znajdowało się co najmniej
1 m od najbliższej ściany.
2.
Powierzchnia pomieszczenia weterynaryjnej pracowni rentgenowskiej dla zwierząt większych,
w którym jest zainstalowany aparat rentgenowski, ma zapewnić, żeby źródło promieniowania
znajdowało się co najmniej 1,5 m od najbliższej ściany.
§ 9.
W urządzeniach wytwarzających promieniowanie jonizujące niewykorzystywane do celów
diagnostycznych, terapeutycznych lub zastosowań naukowych i technicznych, emitowane
przez lampy próżniowe wzbudzane przez napięcie przekraczające 5 kV, moc dawki tego
promieniowania w odległości 0,05 m od dowolnej dostępnej powierzchni urządzenia nie
może przekraczać 5 mikrogrejów na godzinę (µGy/h).
§ 10.
1.
Aparaty rentgenowskie oraz akceleratory:
1)
użytkuje się zgodnie z wymaganiami środowiskowymi i warunkami zasilania elektrycznego
określonymi w opisie technicznym oraz zgodnie z instrukcją eksploatacyjną;
2)
konserwuje się zgodnie z zaleceniami określonymi w instrukcji eksploatacyjnej;
3)
poddaje się kontroli zgodnie z programem bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej,
a także kontroli kalibracji.
2.
Budowa aparatów rentgenowskich oraz akceleratorów zapewnia bezpieczeństwo elektryczne
i mechaniczne przez:
1)
ochronę przed niebezpieczeństwem urazu mogącego powstać w wyniku dotknięcia aparatu
rentgenowskiego lub akceleratora;
2)
ochronę przed powstaniem temperatury lub łuku elektrycznego mogących spowodować niebezpieczeństwo.
§ 11.
1.
Budowa aparatów rentgenowskich zapewnia:
1)
możliwość zamontowania ograniczników promieniowania odpowiadających przeznaczeniu
aparatu rentgenowskiego;
2)
ograniczenie mocy dawki promieniowania przy zamkniętym okienku wiązki promieniowania
i przy najwyższych parametrach eksploatacji podanych przez producenta do wartości,
która nie przekracza:
a)
25 µGy/h w odległości 0,5 m od ogniska lampy - dla aparatów rentgenowskich stosowanych
do dyfrakcji promieni rentgenowskich, mikroradiografii i rentgenowskiej analizy spektralnej,
b)
2,5 mGy/h, dla napięcia do 200 kV włącznie, lub 10 mGy/h, dla napięcia powyżej 200
kV, w odległości 1 m od ogniska lampy - dla pozostałych rodzajów aparatów rentgenowskich;
3)
dla aparatów rentgenowskich, w których obudowa ochronna osłania lampę rentgenowską
oraz napromieniany obiekt, ograniczenie mocy dawki w odległości 0,1 m od dostępnej
powierzchni obudowy do wartości, która nie przekracza:
a)
7,5 µGy/h (aparaty rentgenowskie w pełni ochronne),
b)
25 µGy/h (aparaty rentgenowskie o wysokiej ochronności).
2.
Aparaty rentgenowskie w pełni ochronne i aparaty rentgenowskie o wysokiej ochronności
wyposaża się w dwa niezależne zabezpieczenia, uniemożliwiające ich eksploatację przy
otwarciu obudowy.
3.
Aparatów rentgenowskich w pełni ochronnych nie wyposaża się w zabezpieczenia, o których
mowa w ust. 2, jeżeli stosowanie aparatu rentgenowskiego nie pozwala na zamknięcie
jego obudowy, a moc dawki w dostępnym miejscu otwartej obudowy nie przekracza 7,5
µGy/h.
4.
Aparatów rentgenowskich o wysokiej ochronności nie wyposaża się w zabezpieczenia,
o których mowa w ust. 2, jeżeli moc dawki w przestrzeni wewnętrznej aparatu rentgenowskiego,
przy maksymalnych parametrach, w żadnym punkcie nie przekracza 0,25 mGy/h albo stosowanie
aparatu rentgenowskiego nie pozwala na zamknięcie jego obudowy, a moc dawki w dostępnym
miejscu otwartej obudowy nie przekracza 25 µGy/h.
5.
Aparaty rentgenowskie diagnostyczne do celów weterynaryjnych wyposaża się w:
1)
filtry umożliwiające filtrację nie mniejszą niż wartość równoważna 1,5 mm aluminium
(Al);
2)
przycisk do zdalnego wyzwalania ekspozycji zapewniający operatorowi zachowanie odległości
co najmniej 2 m od ogniska lampy;
3)
urządzenie sygnalizujące w sposób akustyczny lub optyczny wykonanie ekspozycji; sygnalizacja
ma być słyszalna i widoczna z miejsca uruchomienia wyzwalacza;
4)
wskaźniki natężenia prądu i napięcia na lampie rentgenowskiej;
5)
świetlny wskaźnik napromienianego pola, zapewniający średnie natężenie oświetlenia
pola nie mniejsze niż 100 luksów (lx) w płaszczyźnie prostopadłej do osi wiązki w
odległości 1 m od ogniska, jeżeli odległość ta w normalnych warunkach pracy jest mniejsza
niż 1 m.
§ 12.
1.
Akcelerator terapeutyczny zapewnia:
1)
bezpieczeństwo pacjenta podczas leczenia;
2)
sygnalizację w pomieszczeniu terapeutycznym oraz w sterowni obecności w pomieszczeniu
terapeutycznym wiązki promieniowania;
3)
kontrolę dawki promieniowania i mocy dawki promieniowania z użyciem dwóch niezależnych
od siebie torów dozymetrycznych;
4)
zachowanie zapisu wskazań dotyczących dawki promieniowania po zakończeniu napromieniania.
2.
Budowa akceleratora zapewnia zakończenie lub przerwanie napromieniania w przypadku,
gdy:
1)
w sytuacji prawidłowego przebiegu terapii promieniowaniem jonizującym system pomiaru
dawki promieniowania wskazał osiągnięcie wartości dawki promieniowania ustalonej przed
rozpoczęciem napromieniania;
2)
występuje różnica między wskazaniami niezależnych torów dozymetrycznych przekraczająca
5% tych wskazań;
3)
pomiar czasu napromieniania osiągnął wartość ustaloną przed rozpoczęciem napromieniania.
§ 13.
1.
W zależności od aktywności stosowanych jednocześnie izotopów promieniotwórczych i
ich przynależności do grupy izotopów promieniotwórczych pracownie izotopowe z otwartymi
źródłami promieniotwórczymi zalicza się do klasy III, II i I, zgodnie z załącznikiem
nr 3 do rozporządzenia.
2.
Grupy izotopów, o których mowa w ust. 1, są określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia.
3.
Zamknięte źródła promieniotwórcze mogą być stosowane w pracowniach izotopowych z otwartymi
źródłami promieniotwórczymi.
§ 14.
1.
W przypadku pracowni izotopowej klasy III:
1)
zapewnia się spełnienie wymagań, o których mowa w § 6;
2)
zapewnia się jej lokalizację w:
a)
obiekcie budowlanym, który nie jest budynkiem mieszkalnym ani budynkiem zamieszkania
zbiorowego, lub
b)
wyodrębnionej, niemieszkalnej części budynku mieszkalnego lub budynku zamieszkania
zbiorowego, z osobnym wejściem oraz osobnymi drogami komunikacji wewnętrznej;
3)
powierzchnie robocze wykonuje się w sposób uniemożliwiający rozprzestrzenianie się
skażeń promieniotwórczych oraz umożliwiający ich usuwanie;
4)
jeżeli jest to konieczne ze względu na rodzaj prowadzonych prac, stanowiska pracy
wyposaża się w wyciągi radiochemiczne, a także w komory rękawicowe lub inne urządzenia
uniemożliwiające rozprzestrzenianie się skażeń promieniotwórczych;
5)
podłogi, ściany i instalacje przygotowuje się w sposób umożliwiający usunięcie powstałych
na ich powierzchniach skażeń promieniotwórczych;
6)
zapewnia się wentylowanie mechaniczne pomieszczeń odrębnym systemem wentylacyjnym
umożliwiającym co najmniej 3-krotną wymianę powietrza w ciągu godziny;
7)
w zależności od rodzaju prowadzonych prac z otwartymi źródłami promieniotwórczymi
zapewnia się:
a)
pomiar zawartości substancji promieniotwórczych w powietrzu i ściekach usuwanych z
tej pracowni,
b)
zbieranie oraz przechowywanie stałych i ciekłych odpadów promieniotwórczych w specjalnych
pojemnikach lub zbiornikach,
c)
oczyszczanie usuwanego z tej pracowni powietrza,
d)
wyposażenie techniczne do oczyszczania odzieży roboczej stosowanej w pracowni,
e)
podciśnienie w szczelnych komorach roboczych, wynoszące co najmniej 200 Pa (paskali)
w stosunku do otoczenia.
2.
W pracowni izotopowej klasy III nie jest dopuszczalne wykonywanie czynności, które
mogłyby ułatwić wprowadzenie substancji promieniotwórczych do wnętrza organizmu, w
szczególności spożywanie posiłków i palenie tytoniu.
3.
Organizacja pracy w pracowni izotopowej klasy III zapewnia komunikację między pomieszczeniami
bez konieczności wychodzenia na zewnątrz pracowni.
4.
Jeżeli pracownia klasy III jest wyposażona w magazyn źródeł promieniotwórczych lub
odpadów promieniotwórczych znajdujący się poza pracownią, to przepis ust. 3 nie ma
zastosowania do tego magazynu.
§ 15.
W przypadku pracowni izotopowej klasy II zapewnia się:
1)
spełnienie wymagań określonych dla pracowni izotopowej klasy III;
2)
powierzchnię, z wyłączeniem śluzy sanitarno-dozymetrycznej i pomieszczenia do przechowywania
źródeł i odpadów promieniotwórczych, nie mniejszą niż 15 m2;
3)
wejście i wyjście przez śluzę sanitarno-dozymetryczną;
4)
wentylację mechaniczną nawiewno-wyciągową gwarantującą:
a)
przepływ powietrza w kierunku pomieszczeń, w których istnieje większe prawdopodobieństwo
powstawania skażeń promieniotwórczych,
b)
ruch powietrza lub układ ciśnień, który zapobiega rozprzestrzenianiu się skażeń promieniotwórczych
powstających na stanowiskach pracy,
c)
wyrzut powietrza na wysokości co najmniej 1 m ponad kalenicą budynku pracowni izotopowej
klasy II i budynku sąsiadującego;
5)
oznaczenie środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego w sposób
zapobiegający użyciu ich przez osoby, którym nie zostały przydzielone, a także użyciu
ich poza pracownią;
6)
przechowywanie źródeł i odpadów promieniotwórczych w wydzielonym magazynie, o wentylacji
mechanicznej nawiewno-wyciągowej zapewniającej w czasie przebywania tam pracowników
co najmniej 6-krotną wymianę powietrza w ciągu godziny, przy czym włączenie wentylacji
następuje co najmniej 10 minut przed wejściem pracowników do magazynu.
§ 16.
W przypadku pracowni izotopowej klasy I:
1)
zapewnia się spełnienie wymagań określonych dla pracowni izotopowej klasy II, z tym
że pracownia klasy I może być zlokalizowana tylko w obiekcie budowlanym, który nie
jest budynkiem mieszkalnym ani budynkiem zamieszkania zbiorowego;
2)
źródła i odpady promieniotwórcze przechowuje się oddzielnie, w wydzielonych magazynach,
o wentylacji mechanicznej nawiewno-wyciągowej zapewniającej w czasie przebywania tam
pracowników co najmniej 6-krotną wymianę powietrza w ciągu godziny, przy czym włączenie
wentylacji następuje co najmniej 10 minut przed wejściem pracowników do magazynu.
§ 17.
W przypadku pracowni, w których są stosowane źródła promieniowania jonizującego w
celach medycznych, wymaga się dodatkowo spełniania odpowiednich wymagań ogólnych,
określonych w przepisach dotyczących pomieszczeń i urządzeń zakładów opieki zdrowotnej.
Rozdział 3
Wymagania dotyczące pracy ze źródłami promieniotwórczymi, urządzeniami zawierającymi takie źródła oraz urządzeniami wytwarzającymi promieniowanie jonizujące, stosowanymi poza pracowniami stosującymi źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające takie źródła lub urządzenia wytwarzające promieniowanie jonizujące
§ 18.
1.
Źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające takie źródła oraz urządzenia wytwarzające
promieniowanie jonizujące mogą być stosowane poza pracownią, jeżeli:
1)
są zainstalowane na terenie jednostki organizacyjnej w sposób uniemożliwiający niekontrolowane
narażenie osób i środowiska lub
2)
zachodzi konieczność prowadzenia prac w terenie, a ochrona radiologiczna nie wymaga
zastosowania stałych osłon przed promieniowaniem jonizującym i izolowania miejsc stosowania
źródeł promieniowania jonizującego od otoczenia.
2.
W warunkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2:
1)
w przypadku prac wymagających stosowania otwartych źródeł promieniotwórczych, przed
rozpoczęciem prac uzyskuje się zgodę właściciela lub administratora terenu, na którym
prace mają być prowadzone, oraz zawiadamia się o nich właściwego państwowego inspektora
sanitarnego;
2)
w razie możliwości przekroczenia limitu użytkowego dawki (ogranicznika dawki) ustalonego
w zezwoleniu osoby biorące udział w pracach wyposaża się w akustyczne indywidualne
sygnalizatory promieniowania jonizującego;
3)
wszystkie czynności związane ze stosowaniem otwartych źródeł promieniotwórczych wykonuje
się w obecności inspektora ochrony radiologicznej;
4)
w razie konieczności magazynowania źródeł i odpadów promieniotwórczych poza pracownią
- przechowuje się je na terenie nadzorowanym zabezpieczonym na zasadach określonych
w przepisach przeciwpożarowych oraz zabezpieczonym przed zalaniem wodą i dostępem
osób postronnych, stosując wymagania, o których mowa w § 5 ust. 4-6.
Rozdział 4
Kontrola źródeł promieniowania jonizującego oraz ewidencja źródeł promieniotwórczych
§ 19.
1.
Kontrola źródeł promieniotwórczych obejmuje sprawdzenie, nie rzadziej niż raz na rok
kalendarzowy:
1)
zgodności stanu źródeł z dokumentami ewidencji źródeł promieniotwórczych;
2)
szczelności zamkniętych źródeł promieniotwórczych;
3)
warunków stosowania i przechowywania źródeł promieniotwórczych;
44)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.)
sposobu zabezpieczenia źródeł promieniotwórczych przed utratą, uszkodzeniem, kradzieżą
lub dostaniem się w ręce osób nieuprawnionych.
1a5)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
W jednostkach organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie wytwarzania lub
przetwarzania źródeł promieniotwórczych kontrola obejmuje także przebieg procesu wytwarzania
lub przetwarzania źródeł promieniotwórczych.
1b5)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Wyniki kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4 oraz ust. 1a, odnotowuje się
w protokole kontroli, który zawiera w szczególności:
1)
datę kontroli;
2)
w przypadku zamkniętego źródła promieniotwórczego:
a)
numer źródła lub numer świadectwa źródła,
b)
typ urządzenia zawierającego źródło promieniotwórcze podlegające kontroli, jeżeli
źródło znajduje się w urządzeniu;
3)
w przypadku otwartego źródła promieniotwórczego - numer świadectwa otwartego źródła
promieniotwórczego;
4)
ustalenia kontroli;
5)
nazwę i adres jednostki organizacyjnej oraz imię i nazwisko osoby, która przeprowadziła
kontrolę;
6)
imię i nazwisko oraz podpis kierownika jednostki organizacyjnej.
2.
Wyniki kontroli szczelności zamkniętych źródeł promieniotwórczych rejestruje się w
protokole kontroli szczelności źródła, który zawiera w szczególności:6)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. c tiret pierwsze
rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
1)
datę kontroli;
27)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. c tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.)
numer źródła lub numer świadectwa źródła oraz typ urządzenia zawierającego źródło
promieniotwórcze podlegające kontroli, jeżeli źródło znajduje się w urządzeniu;
3)
rodzaj izotopu promieniotwórczego, jego aktywność oraz datę określenia aktywności;
4)
typ i numer przyrządu, którym wykonano pomiary;
5)
wynik pomiaru;
6)
wyniki kontroli;
78)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. c tiret trzecie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.)
nazwę i adres jednostki organizacyjnej przeprowadzającej kontrolę;
89)Dodany przez § 1 pkt 2 lit. c tiret czwarte rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.)
imię i nazwisko osoby, która przeprowadziła kontrolę, i jej podpis.
310)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
W jednostkach organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie wytwarzania, przetwarzania
i instalowania źródeł promieniotwórczych lub urządzeń zawierających takie źródła oraz
obrotu nimi kontrolę, o której mowa w ust. 1 i 1a, wykonuje się na bieżąco.
4.
Kontrolę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, wykonuje się także po zdarzeniu radiacyjnym
oraz innym incydencie mogącym mieć wpływ na szczelność źródła, w szczególności po
pożarze, korzystaniu ze źródła przez osobę nieuprawnioną, czasowej utracie posiadania
źródła i po odzyskaniu go po kradzieży.
§ 20.
1.
Kontrola urządzeń zawierających źródła promieniotwórcze lub wytwarzających promieniowanie
jonizujące przed wprowadzeniem ich do eksploatacji obejmuje sprawdzenie zgodności
parametrów urządzenia z dokumentacją techniczną, w szczególności określenie mocy dawki
promieniowania jonizującego w odległości 0,1 m i 1 m od obudowy urządzenia w kierunku
innym niż kierunek wiązki promieniowania wyprowadzonego z urządzenia.
2.
Wyniki kontroli, o której mowa w ust. 1, odnotowuje się w protokole zdawczo-odbiorczym
urządzenia.
311)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
Kopię protokołu zdawczo-odbiorczego, o którym mowa w ust. 2, kierownik jednostki organizacyjnej
prowadzący kontrolę przekazuje niezwłocznie organowi wydającemu zezwolenie.
§ 21.
1.
W jednostkach organizacyjnych wykonujących działalność polegającą na wytwarzaniu i
przetwarzaniu źródeł promieniotwórczych ewidencja obejmuje wyjściowe materiały promieniotwórcze
oraz wyprodukowane źródła promieniotwórcze i jest prowadzona na karcie ewidencyjnej,
której wzór jest określony w załączniku nr 5 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust.
5.
2.
W jednostkach organizacyjnych wykonujących działalność polegającą na obrocie źródłami
promieniotwórczymi, produkcji, obrocie lub instalowaniu urządzeń zawierających źródła
promieniotwórcze ewidencja obejmuje przychód i rozchód źródeł promieniotwórczych i
jest prowadzona na karcie ewidencyjnej, której wzór jest określony w załączniku nr
6 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 5.
3.
W jednostkach organizacyjnych wykonujących działalność polegającą na stosowaniu lub
przechowywaniu źródeł promieniotwórczych lub urządzeń zawierających takie źródła ewidencja
obejmuje odpowiednio stosowane lub przechowywane źródła promieniotwórcze i jest prowadzona
na kartach ewidencyjnych, których wzory są określone w załącznikach nr 7-10 do rozporządzenia,
z zastrzeżeniem ust. 5.
4.
W jednostkach organizacyjnych wykonujących działalność polegającą na transporcie źródeł
promieniotwórczych, z wyłączeniem transportu wewnątrz jednostki, ewidencja obejmuje
dokumenty przewozowe określone w przepisach dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych,
z zastrzeżeniem ust. 5.
5.
W jednostkach organizacyjnych wykonujących działalność ze źródłami wysokoaktywnymi
ewidencja tych źródeł jest prowadzona na karcie ewidencyjnej, której wzór jest określony
w załączniku nr 11 do rozporządzenia.
§ 22.
1.
Karty ewidencyjne, o których mowa w § 21 ust. 1-3 i 5, kierownik jednostki organizacyjnej
przechowuje przez okres 5 lat od chwili zakończenia działalności ze źródłem promieniotwórczym.
2.
Dokumenty przewozowe, o których mowa w § 21 ust. 4, kierownik jednostki organizacyjnej
przechowuje przez okres 3 lat od dnia zakończenia transportu źródeł promieniotwórczych.
3.
Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność, o której mowa w § 21 ust.
3, na której wykonywanie jest wymagane zezwolenie, sporządza ewidencję posiadanych
zamkniętych źródeł promieniotwórczych według stanu na dzień 31 grudnia danego roku,
na karcie ewidencyjnej, której wzór jest określony w załączniku nr 12 do rozporządzenia,
oraz przesyła kopię tej karty Prezesowi Państwowej Agencji Atomistyki w terminie do
dnia 31 stycznia roku następnego.
4.
Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność, o której mowa w § 21 ust.
5, przesyła Prezesowi Państwowej Agencji Atomistyki kopie kart ewidencyjnych źródeł
wysokoaktywnych, z którymi prowadzi działalność:
1)
niezwłocznie po wejściu w posiadanie źródła;
2)
niezwłocznie po dokonaniu zmiany zapisu w karcie ewidencyjnej źródła;
3)
niezwłocznie po przekazaniu źródła innej jednostce organizacyjnej;
4)
niezwłocznie na żądanie Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki;
5)
co roku w terminie do dnia 31 stycznia.
5.
Kopie kart ewidencyjnych, o których mowa w ust. 3 i 4, stanowią podstawę wpisu do
rejestru, o którym mowa w art. 43c ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe.
6.
W przypadku zakończenia działalności przez jednostkę organizacyjną kierownik tej jednostki
niezwłocznie przekazuje Prezesowi Państwowej Agencji Atomistyki karty ewidencyjne,
o których mowa w § 21 ust. 1-3 i 5.
7.
Prezes Państwowej Agencji Atomistyki przechowuje kopie kart ewidencyjnych, o których
mowa w ust. 3 i 4, oraz karty ewidencyjne, o których mowa w ust. 6, przez okres 30
lat od dnia ich otrzymania.
§ 23.
Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków
bezpiecznej pracy ze źródłami promieniowania jonizującego .
§ 24.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia12)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 7 sierpnia 2006 r..
1)
Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowienia dyrektywy 2003/122/Euratom
z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie kontroli wysoce radioaktywnych źródeł zamkniętych
i odpadów radioaktywnych (Dz. Urz. UE L 346 z 31.12.2003, str. 57 - Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 694).
2)
Przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2020 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy ze źródłami promieniowania
jonizującego (Dz. U. poz. 2300), które weszło w życie z dniem 21 stycznia 2021 r.
3)
Rozporządzenie utraciło moc z dniem 25 listopada 2015 r. na podstawie z art. 9 ustawy
z dnia 4 kwietnia 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo atomowe oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 587), która weszła w życie z dniem 24 maja 2014 r.
4)
Dodany przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
5)
Dodany przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
6)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. c tiret pierwsze
rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
7)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. c tiret drugie rozporządzenia, o którym
mowa w odnośniku 2.
8)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. c tiret trzecie rozporządzenia, o którym
mowa w odnośniku 2.
9)
Dodany przez § 1 pkt 2 lit. c tiret czwarte rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
2.
10)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
2.
11)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
12)
Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 7 sierpnia 2006 r.
Załącznik nr 1 - Wzory tablic informacyjnych do oznakowania wejść do pracowni
Załącznik nr 2 - Wzór tablicy informacyjnej do oznakowania miejsca przechowywania źródeł promieniotwórczych
Załącznik nr 3 - Klasy pracowni izotopowych z otwartymi źródłami promieniotwórczymi w zależności od aktywności stosowanych jednocześnie w pracowni izotopów promieniotwórczych i ich przynależności do grupy izotopów
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Objaśnienia:
1.
W przypadku pracowni przeznaczonej do prac z izotopami promieniotwórczymi różnych
grup izotopów klasę pracowni określa się, porównując aktywność obliczoną według wzoru:
A = A1 + 0,1 A2 + 0,01 A3 + 0,001 A4
gdzie A1, A2, A3, A4 - stosowana jednocześnie maksymalna aktywność izotopów odpowiednio 1, 2, 3 lub 4
grupy izotopów z aktywnością 1 grupy izotopów przewidzianą dla poszczególnych klas
pracowni.
2.
W zależności od rodzaju wykonywanych czynności z substancjami promieniotwórczymi aktywność
stosowanych jednocześnie w pracowni izotopów promieniotwórczych może być zwiększona
lub zmniejszona bez zmiany klasy pracowni, poprzez pomnożenie przez współczynnik:
|
Załącznik nr 4 - Grupy izotopów promieniotwórczych
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Załącznik nr 5 - Karta ewidencyjna wyjściowego materiału promieniotwórczego i wyprodukowanych z niego źródeł promieniotwórczych (wzór)
Załącznik nr 6 - Karta ewidencyjna przychodu i rozchodu źródeł promieniotwórczych (wzór)
Załącznik nr 7 - Karta ewidencyjna otwartego źródła promieniotwórczego (wzór)
Załącznik nr 8 - Karta ewidencyjna ruchu otwartego źródła promieniotwórczego (wzór)
Załącznik nr 9 - Karta ewidencyjna zamkniętego źródła promieniotwórczego (wzór)
Załącznik nr 10 - Karta ewidencyjna ruchu zamkniętego źródła promieniotwórczego (wzór)
Załącznik nr 11 - Karta ewidencyjna źródła wysoko aktywnego (wzór)13)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.
13)
W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.