Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 23 marca 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rybactwie śródlądowym
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 23 marca 2022 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
odnośnika nr 1 oraz art. 60 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa:
1)
służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014
z dnia 22 października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu
do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych (Dz. Urz. UE L 317
z 04.11.2014, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 317 z 23.11.2016, str. 4);
2)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Komisji (UE) 2018/350 z dnia 8 marca 2018 r. zmieniającą dyrektywę Parlamentu
Europejskiego i Rady 2001/18/WE w odniesieniu do oceny ryzyka organizmów zmodyfikowanych
genetycznie dla środowiska naturalnego .
”
„
Art. 60.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 43, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 40 pkt 6, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2022 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym
Art. 1.
1.
Ustawa określa:
1)
zasady i warunki ochrony, chowu, hodowli i połowu ryb w powierzchniowych wodach śródlądowych,
zwanych dalej „wodami”, w wodach znajdujących się w urządzeniach wodnych oraz w obiektach
przeznaczonych do chowu lub hodowli ryb;
2)
właściwość organów administracji publicznej, sposób ich postępowania, a także zadania
i obowiązki jednostek organizacyjnych i osób, związane z wykonywaniem przepisów:
a)
rozporządzenia Rady (WE) nr 708/2007 z dnia 11 czerwca 2007 r. w sprawie wykorzystania
w akwakulturze gatunków obcych i niewystępujących miejscowo , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 708/2007”,
b)
rozporządzenia Rady (WE) nr 1100/2007 z dnia 18 września 2007 r. ustanawiającego środki
służące odbudowie zasobów węgorza europejskiego ,
c)
Unii Europejskiej wydanych w trybie przepisów rozporządzeń, o których mowa w lit.
a i b.
2.
Za chów ryb uważa się działania zmierzające do utrzymywania i zwiększania produkcji
ryb, a za hodowlę - chów połączony z doborem i selekcją, w celu zachowania i poprawienia
wartości użytkowej ryb.
3.
Ryby i inne organizmy wodne żyjące w wodzie stanowią jej pożytki.
4.
Przepisy ustawy nie naruszają postanowień umów międzynarodowych dotyczących gospodarki
rybackiej w wodach granicznych.
Art. 1a.
1.
Zadania i uprawnienia państwa członkowskiego albo właściwego organu, określone w przepisach
wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 2, wykonuje minister właściwy do spraw rybołówstwa,
jeżeli zakres spraw określony w tych przepisach nie należy do właściwości innych organów
administracji publicznej.
2.
Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 6 ust. 2a, 2c i 3, art. 6a ust.
4, art. 6b ust. 1, art. 15 ust. 2, 2b i 2c, art. 17 ust. 1, 3 i 5, art. 18 ust. 1
oraz art. 27 ust. 4, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.
Art. 2.
1.
Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do warunków chowu, hodowli i połowu raków,
minogów oraz innych organizmów żyjących w wodzie, stanowiących jej pożytki, z tym
że rak błotny i rak szlachetny nie mogą być przedmiotem amatorskiego połowu.
2.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska, w drodze rozporządzenia, może określać warunki chowu, hodowli i połowu
innych organizmów żyjących w wodzie, do których stosuje się odpowiednio przepisy ustawy.
Art. 2a.
Ochronę i odbudowę zasobów ryb w wodach, z wyjątkiem gatunków ryb, które są objęte
ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody, zapewnia się przez racjonalne
gospodarowanie zasobami, w tym podejmowanie działań służących utrzymaniu, odtworzeniu
lub przywróceniu właściwego stanu tych zasobów i relacji przyrodniczych między poszczególnymi
ich elementami, zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju.
Art. 2b.
1.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w celu stworzenia warunków niezbędnych do
ochrony i odbudowy zasobów ryb określonych gatunków, w szczególności w celu odtworzenia
żerowisk lub tarlisk ryb, a także utrzymania lub przywrócenia w wybranych dorzeczach
możliwości odbycia tarła i wędrówki ryb, może opracować program ochrony i odbudowy
zasobów ryb tych gatunków.
2.
W programie ochrony i odbudowy zasobów ryb określa się w szczególności:
1)
cel ogólny i cele szczegółowe ochrony i odbudowy zasobów określonych gatunków ryb,
z uwzględnieniem priorytetów krótko- i długoterminowych;
2)
rodzaj, zakres i harmonogram działań:
a)
podstawowych - obejmujących w szczególności zalecane środki prawne, ekonomiczne, kontrolne
i monitorujące,
b)
wspomagających - obejmujących w szczególności działania badawczo-rozwojowe, promocyjne,
edukacyjne i szkoleniowe, zapewniające prawidłową realizację działań podstawowych;
3)
podmioty uprawnione lub obowiązane do podjęcia działań podstawowych oraz działań wspomagających,
w tym organy administracji publicznej i użytkowników wód;
4)
możliwe źródła i sposoby finansowania działań podstawowych oraz działań wspomagających.
3.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić program
ochrony i odbudowy zasobów ryb na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części,
mając na względzie utrzymanie, odtworzenie lub poprawę stanu zasobów określonych gatunków
ryb w wodach, racjonalne korzystanie z zasobów tych ryb oraz zachowanie różnorodności
biologicznej w wodach.
4.
Realizacja programu ochrony i odbudowy zasobów ryb jest finansowana albo współfinansowana
ze środków budżetu państwa.
Art. 2c.
1.
Jeżeli przepisy Unii Europejskiej nakładają obowiązek lub przewidują uprawnienie dla
państwa członkowskiego Unii Europejskiej do opracowania programu mającego na celu
ochronę i odbudowę zasobów ryb określonych gatunków o znaczeniu gospodarczym, minister
właściwy do spraw rybołówstwa jest organem właściwym do opracowania tego programu
jako programu ochrony i odbudowy zasobów ryb tych gatunków, zgodnie z wymaganiami
określonymi w przepisach Unii Europejskiej, oraz podejmowania innych czynności związanych
z jego przygotowaniem i wdrożeniem oraz współpracy z Komisją Europejską lub innymi
organami Unii Europejskiej przy jego realizacji.
2.
Jeżeli przepisy Unii Europejskiej nie określają wymagań dotyczących zawartości lub
treści programu ochrony i odbudowy zasobów ryb, lub w zakresie nieokreślonym w tych
przepisach, przepis art. 2b ust. 2 stosuje się odpowiednio.
3.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze rozporządzenia, wprowadza program
ochrony i odbudowy zasobów ryb na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części,
po jego zatwierdzeniu przez właściwy organ Unii Europejskiej, mając na względzie utrzymanie,
odtworzenie lub poprawę stanu zasobów określonych gatunków ryb w wodach, racjonalne
korzystanie z zasobów tych ryb oraz zachowanie różnorodności biologicznej w wodach.
4.
Realizacja programu ochrony i odbudowy zasobów ryb jest finansowana albo współfinansowana
ze środków budżetu państwa, w szczególności stanowiących środki pochodzące z budżetu
Unii Europejskiej.
Art. 2d.
1.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej, w przypadku wprowadzenia
programu ochrony i odbudowy zasobów ryb, o którym mowa w art. 2b, dokonuje okresowej
analizy wyników realizacji działań przewidzianych w tym programie oraz przedstawia
w tym zakresie sprawozdanie Radzie Ministrów.
2.
Jeżeli przepisy Unii Europejskiej nakładają obowiązek okresowej analizy wyników realizacji
działań przewidzianych w programie ochrony i odbudowy zasobów ryb, o którym mowa w
art. 2c, i przedstawiania w tym zakresie sprawozdania odpowiednim organom Unii Europejskiej,
czynności te są dokonywane przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa, przy czym
czynności związane z okresową analizą wyników realizacji tych działań są dokonywane
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska oraz ministrem właściwym
do spraw gospodarki wodnej.
3.
Podmioty objęte programem ochrony i odbudowy zasobów ryb, o którym mowa w art. 2b
lub 2c, w przypadku jego wprowadzenia, są obowiązane do realizacji działań przewidzianych
w tym programie oraz do udostępniania organom administracji publicznej, upoważnionym
do podejmowania środków kontrolnych lub monitorujących, informacji niezbędnych do
dokonania okresowej analizy wyników realizacji działań przewidzianych w tym programie.
Art. 3.
1.
Zezwoleń wymagają następujące działania:
1)
wprowadzenie ryb gatunku obcego, stanowiącego gatunek obcy w rozumieniu art. 3 pkt
6 rozporządzenia nr 708/2007, zwany dalej „gatunkiem obcym”, polegające na zarybieniu
wód,
2)
wprowadzenie w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 708/2007 ryb gatunku obcego
- zwane dalej „działaniami z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy”.
2.
Zezwoleń, o których mowa w ust. 1, nie wymagają następujące działania:
1)
wprowadzenie ryb gatunku obcego wymienionego w wykazie gatunków ryb uznanych za nierodzime
określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 3f pkt 1 lit. a, polegające na
zarybieniu wód, dokonywane zgodnie z warunkami określonymi w tych przepisach;
2)
wprowadzenie w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia nr 708/2007 ryb gatunku obcego
wymienionego w wykazie gatunków ryb uznanych za nierodzime określonym w przepisach
wydanych na podstawie art. 3f pkt 1 lit. b, dokonywane zgodnie z warunkami określonymi
w tych przepisach.
2a1)Dodany przez art. 37 pkt 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych (Dz. U. poz. 1718), która weszła w życie z dniem 18 grudnia 2021 r..
Chów, hodowla lub działanie z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy, należącego
do inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Unii w rozumieniu art.
3 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia 22
października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu
do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych (Dz. Urz. UE L 317
z 04.11.2014, str. 35, z późn. zm.2)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 317 z 23.11.2016,
str. 4.) lub do inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski, umieszczonych
na liście inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski określonej
w przepisach wydanych na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych są możliwe tylko w zamkniętym zakładzie akwakultury, w przypadku spełniania warunków
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3f oraz po uzyskaniu zezwolenia na odstępstwo od zakazów, o których mowa w art.
7 ust. 1 rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia 22
października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu
do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych, lub odstępstwo od zakazów, o których mowa w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych.
3.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa może określić, w drodze rozporządzenia, warunki,
w szczególności techniczne, organizacyjne lub gospodarcze, przeniesienia ryb gatunku
niewystępującego miejscowo w rozumieniu art. 3 pkt 7 rozporządzenia nr 708/2007, polegającego
na zarybieniu wód, lub przeniesienia w rozumieniu art. 3 pkt 11 tego rozporządzenia
ryb znajdujących się w wykazie gatunków ryb uznanych za rodzime określonym w przepisach
wydanych na podstawie art. 3f pkt 2, mając na względzie rodzaj prowadzonej działalności
rybackiej, znaczenie gospodarcze poszczególnych gatunków ryb oraz przewidywany wpływ
takiego przeniesienia na środowisko.
4.
W przypadku wystąpienia negatywnego wpływu na środowisko związanego z wprowadzaniem
gatunków ryb, na które nie są wymagane zezwolenia, o których mowa w ust. 1, lub przenoszeniem
ryb gatunków, dla których nie określono warunków ich przenoszenia na podstawie ust.
3, minister właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze rozporządzenia:
1)
wprowadzić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo jego części zakaz wprowadzania
lub przenoszenia tych ryb,
2)
określić działania mające na celu wyeliminowanie zaistniałych negatywnych skutków
- uwzględniając ochronę różnorodności biologicznej.
Art. 3a.
1.
Organem właściwym do wydawania zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest minister
właściwy do spraw rybołówstwa. Zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, jest
wydawane z uwzględnieniem stanowiska ministra właściwego do spraw środowiska.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, wydaje się na wniosek, w drodze decyzji
administracyjnej, na czas określony.
3.
Do wymagań, jakie powinien spełniać wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w
art. 3 ust. 1 pkt 1, przepis art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 708/2007 stosuje się
odpowiednio.
4.
W zezwoleniu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, określa się:
1)
podmiot uprawniony do prowadzenia działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za
nierodzimy;
2)
gatunek, ilość, płeć, stadium rozwoju osobniczego oraz źródło pochodzenia ryb przeznaczonych
do prowadzenia działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy;
3)
rodzaj działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy;
4)
czas trwania, miejsce i warunki prowadzenia działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego
za nierodzimy;
5)
czas trwania, miejsce i warunki prowadzenia kwarantanny, jeżeli ustalono potrzebę
jej przeprowadzenia;
6)
czas trwania, miejsce i warunki pilotażowego uwolnienia ryb, jeżeli ustalono potrzebę
jego przeprowadzenia;
7)
czas trwania, zakres i warunki monitoringu działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego
za nierodzimy oraz sposób i termin przekazywania raportu z prowadzonego monitoringu,
jeżeli ustalono potrzebę jego przeprowadzenia.
5.
W zezwoleniu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, zatwierdza się plan awaryjny, jeżeli
ustalono potrzebę jego sporządzenia.
6.
W uzasadnionych przypadkach, w zezwoleniu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, określa
się, że działanie z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy jest działaniem
o charakterze pilotażowego uwolnienia ryb.
Art. 3b.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia
wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli:
1)
wnioskodawca:
a)
w okresie 3 lat przed złożeniem wniosku o wydanie zezwolenia naruszył zakaz, o którym
mowa w art. 3i, powodując istotne zagrożenie ekologiczne, lub
b)
nie przedstawił dokumentów lub nie podał informacji, wymaganych do wydania tego zezwolenia,
lub
c)
wskazał miejsce prowadzenia kwarantanny, w przypadku ustalenia potrzeby jej przeprowadzenia,
w którym warunki lokalizacyjne, techniczne, sanitarne, technologiczne lub organizacyjne
uniemożliwiają jej przeprowadzenie;
2)
planowane działania z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy, z wyłączeniem
pilotażowego uwolnienia ryb, wiążą się ze średnim lub wysokim poziomem ryzyka ekologicznego
albo
3)
nie można ustalić ryzyka ekologicznego w oparciu o dostępną wiedzę i udokumentowane
doświadczenie w zakresie wpływu działań z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy
na środowisko.
Art. 3c.
1.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze decyzji administracyjnej, zmienić
lub cofnąć, w całości lub w części, zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli
po wydaniu tego zezwolenia stwierdzono:
1)
negatywne skutki dla środowiska lub innych populacji ryb;
2)
że działania z wykorzystaniem ryb gatunku uznanego za nierodzimy są prowadzone niezgodnie
z wydanym zezwoleniem lub w sposób naruszający przepisy o rybactwie śródlądowym, przepisy
o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, przepisy o
ochronie przyrody, przepisy o ochronie środowiska lub przepisy o ochronie zwierząt.
2.
W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się termin i warunki podjęcia czynności
mających na celu eliminację zagrożeń wynikających z prowadzonej działalności. Decyzja
podlega natychmiastowemu wykonaniu.
33)Dodany przez art. 37 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
W przypadku gdy gatunek ryby został umieszczony w wykazie inwazyjnych gatunków obcych
stwarzających zagrożenie dla Unii, o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia
22 października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu
do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych, albo na liście inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Polski określonej
w przepisach wydanych na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych, minister właściwy do spraw rybołówstwa cofa, w drodze decyzji administracyjnej,
zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na wprowadzenie ryb tego gatunku i określa
w tej decyzji termin, do którego może być prowadzona działalność objęta cofniętym
zezwoleniem, nie dłuższy niż 2 lata.
43)Dodany przez art. 37 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Minister właściwy do spraw rybołówstwa informuje Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska
o cofnięciu zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, w terminie 30 dni od dnia cofnięcia
zezwolenia.
Art. 3d.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze decyzji administracyjnej, na
wniosek podmiotu uprawnionego do prowadzenia działań z wykorzystaniem ryb gatunku
uznanego za nierodzimy, przedłużyć okres ważności zezwolenia, o którym mowa w art.
3 ust. 1, jeżeli nie stwierdzono niekorzystnych skutków dla środowiska lub innych
populacji ryb. W tym przypadku nie jest wymagane przeprowadzenie oceny ryzyka ekologicznego.
Art. 3e.
1.
W sprawach dotyczących zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, w zakresie
nieokreślonym w ustawie, przepisy rozporządzenia nr 708/2007 stosuje się odpowiednio.
2.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa prowadzi rejestr, o którym mowa w rozdziale
VI rozporządzenia nr 708/2007, również w sprawach związanych z wydaniem zezwolenia,
o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1.
Art. 3f.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wykaz gatunków ryb uznanych za nierodzime oraz warunki, w szczególności techniczne,
organizacyjne lub gospodarcze, wprowadzania ryb tych gatunków, dla których nie jest
wymagane zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1:
a)
pkt 1,
b)
pkt 2,
2)
wykaz gatunków ryb uznanych za rodzime
- mając na względzie potrzebę ochrony i utrzymania różnorodności biologicznej oraz
konieczność zapobiegania negatywnemu wpływowi działań związanych z wprowadzeniem ryb
gatunku obcego na środowisko, a także wyniki badań i dostępną wiedzę w zakresie stosowanych
w rybactwie śródlądowym praktyk gospodarczych i ich potencjalnego wpływu na środowisko.
Art. 3g.
1.
Tworzy się zespół ekspertów do spraw związanych z wydawaniem zezwoleń, o których mowa
w art. 3 ust. 1, oraz innych spraw w zakresie wykorzystania ryb gatunków obcych oraz
ryb gatunków niewystępujących miejscowo, zwany dalej „zespołem ekspertów”.
2.
Zespół ekspertów jest organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego do spraw
rybołówstwa.
3.
Do zadań zespołu ekspertów należy w szczególności:
1)
wykonywanie obowiązków i uprawnień komitetu doradczego, o którym mowa w rozporządzeniu
nr 708/2007;
2)
przeprowadzanie analiz, dokonywanie ocen, wydawanie opinii, przedstawianie stanowisk,
w tym dotyczących konieczności przeprowadzenia oceny ryzyka ekologicznego i określenia
jej wyniku, jeżeli ustalono konieczność jej przeprowadzenia, oraz dotyczących naukowego
uzasadnienia odmowy, cofnięcia lub zmiany zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust.
1.
4.
W skład zespołu ekspertów wchodzą osoby posiadające stopień lub tytuł naukowy oraz
wiedzę specjalistyczną i udokumentowane doświadczenie w zakresie wykorzystania ryb
gatunków obcych oraz ryb gatunków niewystępujących miejscowo.
5.
Członków zespołu ekspertów powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rybołówstwa,
uwzględniając w składzie zespołu ekspertów przedstawiciela wskazanego przez ministra
właściwego do spraw środowiska.
6.
Zespół ekspertów wybiera ze swojego grona przewodniczącego i zastępców oraz ustala
regulamin jego działania określający w szczególności kompetencje przewodniczącego
oraz tryb podejmowania rozstrzygnięć przez zespół ekspertów. Regulamin wymaga zatwierdzenia
przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa.
7.
Wydatki związane z działalnością zespołu ekspertów są pokrywane z budżetu państwa
z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw rybołówstwa.
8.
Obsługę prac zespołu ekspertów zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw
rybołówstwa.
Art. 3h.
1.
Za wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości:
1)
jednej drugiej przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku
kalendarzowym ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w
Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie przepisów
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej „przeciętnym
wynagrodzeniem”, ustalonego według stanu na dzień złożenia wniosku o wydanie tego
zezwolenia - w przypadku konieczności przeprowadzenia oceny ryzyka ekologicznego;
2)
jednej czwartej przeciętnego wynagrodzenia, ustalonego według stanu na dzień złożenia
wniosku o wydanie tego zezwolenia - w przypadku wydania przez zespół ekspertów opinii
o braku konieczności przeprowadzenia oceny ryzyka ekologicznego.
2.
Za przedłużenie okresu ważności zezwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pobiera
się opłatę w wysokości jednej ósmej przeciętnego wynagrodzenia, ustalonego według
stanu na dzień złożenia wniosku o przedłużenie okresu ważności tego zezwolenia.
3.
Opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2, stanowią dochód budżetu państwa.
4.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób wnoszenia
opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, mając na względzie zapewnienie skutecznego ich
uiszczenia.
Art. 3i.
Zabrania się:
1)
wprowadzania ryb gatunku obcego, na których wprowadzenie jest wymagane zezwolenie,
o którym mowa w art. 3 ust. 1, bez wymaganego zezwolenia albo wbrew warunkom określonym
w tym zezwoleniu;
2)
wprowadzania ryb z gatunków wymienionych w wykazie określonym w przepisach wydanych
na podstawie art. 3f pkt 1 niezgodnie z warunkami określonymi w tych przepisach, w
przypadkach gdy zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, nie jest wymagane;
3)
przenoszenia ryb określonych gatunków niezgodnie z warunkami ich przenoszenia określonymi
w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3, jeżeli warunki te zostały określone
w tych przepisach.
Art. 4.
1.
Do chowu, hodowli lub połowu ryb:
1)
uprawniony jest:
a)
władający wodami w sztucznym zbiorniku wodnym przeznaczonym do chowu lub hodowli ryb
i usytuowanym na publicznych śródlądowych wodach płynących,
b)
właściciel albo posiadacz gruntów pod wodami stojącymi lub gruntów pod wodami, do
których stosuje się odpowiednio art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne , zwanej dalej „ustawą - Prawo wodne”,
c)
właściciel albo posiadacz gruntów pod stawami rybnymi lub innymi urządzeniami w gospodarstwie
rolnym przeznaczonymi do chowu lub hodowli ryb;
2)
w obwodzie rybackim uprawniony jest podmiot wykonujący uprawnienia właściciela wód
w zakresie rybactwa śródlądowego albo osoba władająca obwodem rybackim na podstawie
umowy zawartej z:
a)
właściwym podmiotem na podstawie art. 6d ust. 2 albo
b)
podmiotem wykonującym uprawnienia Skarbu Państwa w zakresie rybactwa śródlądowego
do dnia 30 czerwca 2017 r., albo
c)
podmiotem wykonującym do dnia 31 grudnia 2005 r. uprawnienia Skarbu Państwa w zakresie
rybactwa śródlądowego na warunkach określonych przepisami ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu
Państwa
- zwani dalej „uprawnionymi do rybactwa”.
2.
Uprawnionemu do rybactwa na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1 pkt 2, przysługuje
prawo pierwszeństwa w zawarciu umowy na dalszy okres.
3.
Uprawniony do rybactwa, o którym mowa w ust. 2, powinien złożyć oświadczenie o skorzystaniu
ze swojego prawa w terminie do 6 miesięcy przed dniem upływu okresu, na jaki została
zawarta umowa, o której mowa w ust. 1 pkt 2.
4.
Jeżeli uprawniony do rybactwa, o którym mowa w ust. 2, złoży w terminie oświadczenie,
o którym mowa w ust. 3, organ administracji publicznej wykonujący uprawnienia właściciela
wód w zakresie rybactwa śródlądowego zawiera z tym uprawnionym umowę, o której mowa
w art. 6d ust. 2. Oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego następuje na okres 10 lat,
chyba że strony ustalą dłuższy okres.
5.
W przypadku gdy dotychczasowa umowa została zawarta na podstawie art. 6d ust. 2, określona
w umowie, o której mowa w ust. 6, stawka opłaty rocznej za użytkowanie obwodu rybackiego
oraz równowartość nakładów rzeczowych na zarybienia nie ulegają zmianie.
6.
W przypadku gdy dotychczasowa umowa została zawarta z Agencją Nieruchomości Rolnych,
określone w umowie, o której mowa w ust. 4:
1)
stawka opłaty rocznej za użytkowanie obwodu rybackiego jest ustalana w wysokości równej
maksymalnej stawce opłaty rocznej za 1 ha powierzchni obwodu rybackiego, uwzględniającej
rybacki typ wody i jej położenie;
2)
nakłady rzeczowo-finansowe na zarybienia odpowiadają równowartości czynszu dzierżawnego
oraz nakładów rzeczowych określonych w dotychczasowej umowie, wyliczonych na podstawie
średniej rocznej z ostatnich 3 lat trwania tej umowy, pomniejszonych o opłatę roczną.
Art. 4a.
1.
Uprawniony do rybactwa jest obowiązany:
1)
dokumentować działania związane z prowadzoną gospodarką rybacką w sposób rzetelny,
systematyczny i zgodny ze stanem faktycznym;
2)
udostępniać dane dotyczące prowadzonej przez siebie działalności w celach statystycznych
oraz badawczych podmiotom wykonującym zadania powierzone przez ministra właściwego
do spraw rybołówstwa lub w celu dokonania kontroli przestrzegania przepisów o rybactwie
śródlądowym.
2.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia
dokumentacji gospodarki rybackiej, w tym wzory dokumentów, które należy stosować w
tej dokumentacji, oraz terminy i sposób przygotowywania i podawania informacji w dokumentacji
rybackiej oraz ich przekazywania, mając na względzie potrzebę obiektywnej oceny prawidłowości
prowadzenia dokumentacji gospodarki rybackiej oraz zapewnienia dostępu do informacji
o gospodarce rybackiej.
Art. 4b.
1.
Zarybianie wód może prowadzić:
1)
uprawniony do rybactwa;
2)
instytut badawczy, uczelnia, fundacja, uznana organizacja producentów ryb lub organizacja
społeczna, w ramach programu badawczego lub programu ochrony i odbudowy zasobów ryb
w porozumieniu z uprawnionym do rybactwa;
3)
organ administracji publicznej, we współpracy z uprawnionym do rybactwa, instytutem
badawczym, uczelnią, fundacją, uznaną organizacją producentów ryb lub organizacją
społeczną, jeżeli utrzymanie, odtwarzanie lub poprawa stanu zasobów ryb należy do
zadań organu administracji publicznej lub wynika z działań określonych w programie
ochrony i odbudowy zasobów ryb;
4)
dyrektor parku narodowego w celu wykonywania ochrony ryb na wodach parku narodowego.
2.
Zarybienia wód nie mogą powodować zmniejszenia lub utraty różnorodności biologicznej
żywych zasobów wód.
3.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa może określić, w drodze rozporządzenia, warunki,
w szczególności techniczne, organizacyjne lub gospodarcze, zarybiania wód, kierując
się potrzebą zapewnienia ochrony różnorodności biologicznej, zgodnie z zasadami lub
zaleceniami dobrej praktyki w zakresie zrównoważonego korzystania z żywych zasobów
wód na poziomie umożliwiającym gospodarcze korzystanie z nich przyszłym uprawnionym
do rybactwa.
Art. 5.
Osoba dokonująca połowu ryb na rzecz uprawnionego do rybactwa jest obowiązana posiadać
i okazywać na żądanie dokument stwierdzający upoważnienie uprawnionego do połowu ryb.
Art. 6.
1.
Uprawniony do rybactwa w obwodzie rybackim jest obowiązany prowadzić racjonalną gospodarkę
rybacką.
2.
Racjonalna gospodarka rybacka polega na wykorzystywaniu produkcyjnych możliwości wód,
zgodnie z operatem rybackim, w sposób nienaruszający interesów uprawnionych do rybactwa
w tym samym dorzeczu, z zachowaniem zasobów ryb w równowadze biologicznej i na poziomie
umożliwiającym gospodarcze korzystanie z nich przyszłym uprawnionym do rybactwa.
2a.
Oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej
gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim dokonuje marszałek województwa na podstawie
operatu rybackiego, dokumentacji gospodarki rybackiej oraz programu ochrony i odbudowy
zasobów ryb, co najmniej raz na 5 lat.
2b.
Czynności związane z dokonywaniem oceny, o której mowa w ust. 2a, wykonuje upoważniony
przez właściwego marszałka województwa pracownik urzędu marszałkowskiego, zwany dalej
„inspektorem rybackim”, który ukończył studia wyższe:
1)
na kierunku rybactwo lub
2)
na kierunkach pokrewnych, w szczególności na kierunku zootechnika, rolnictwo lub ochrona
środowiska - ze specjalizacją rybacką lub uzupełnionych wykształceniem z zakresu rybactwa.
2c.
O wynikach oceny, o której mowa w ust. 2a, marszałek województwa powiadamia organ
administracji publicznej wykonujący uprawnienia właściciela wód w zakresie rybactwa
śródlądowego, niezwłocznie po upływie terminu wyznaczonego uprawnionemu do rybactwa
do usunięcia nieprawidłowości w prowadzonej gospodarce rybackiej.
2d.
Do udostępniania informacji o wynikach oceny, o której mowa w ust. 2a, stosuje się
odpowiednio przepisy o dostępie do informacji publicznej.
3.
Marszałek województwa w wyjątkowo uzasadnionych przypadkach, a zwłaszcza w razie zanieczyszczenia
znacząco pogarszającego warunki bytowania ryb albo masowego wystąpienia chorób ryb,
może, w drodze decyzji administracyjnej wydanej po zasięgnięciu opinii dyrektora regionalnego
zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, zwolnić od
obowiązku, o którym mowa w ust. 1, lub uznać zbiornik wodny za nieprzydatny do prowadzenia
racjonalnej gospodarki rybackiej na czas określony.
4.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa określi, w drodze rozporządzenia, zakres i
sposób postępowania przy dokonywaniu oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa
obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, kierując się potrzebą dokonania
specjalistycznej i obiektywnej oceny gospodarki rybackiej prowadzonej przez uprawnionego
do rybactwa w obwodzie rybackim.
5.
(uchylony)
Art. 6a.
1.
Operat rybacki określający zasady prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie
rybackim sporządza uprawniony do rybactwa.
2.
Operat rybacki sporządza się raz na 10 lat w formie opisowej i graficznej.
3.
Część opisowa operatu rybackiego powinna zawierać w szczególności:
1)
dane dotyczące uprawnionego do rybactwa;
2)
dane i informacje dotyczące obwodu rybackiego;
3)
zasady prowadzenia gospodarki rybackiej, opracowane z uwzględnieniem zróżnicowania
obwodu rybackiego na zasadniczy i uzupełniający obwód rybacki.
4.
Uprawniony do rybactwa może dokonać zmian w operacie rybackim przed upływem terminu,
o którym mowa w ust. 2, jeżeli organ administracji publicznej, z którym uprawniony
do rybactwa zawarł umowę, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, wyraził, przez zmianę
tej umowy, zgodę na dostosowanie zasad prowadzenia gospodarki rybackiej do:
1)
strategii, polityki, planów lub programów w dziedzinie rybactwa śródlądowego, w tym
programu ochrony i odbudowy zasobów ryb, opracowanych przez organy administracji publicznej,
2)
nowych okoliczności, niewynikających z przyczyn leżących po stronie uprawnionego do
rybactwa, których nie mógł on przewidzieć przed złożeniem operatu rybackiego do zaopiniowania,
w szczególności klęsk żywiołowych, zmiany przebiegu granic obwodu rybackiego lub realizacji
inwestycji znacząco oddziałującej na środowisko wodne w obwodzie rybackim,
3)
warunków korzystania z wód regionu wodnego lub zlewni, o których mowa w przepisach
ustawy - Prawo wodne
- przy czym, w przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących celowości dokonania
zmiany w operacie rybackim, organ administracji publicznej, przed wydaniem zgody,
zwraca się o zajęcie stanowiska, odpowiednio, do organu administracji publicznej,
który opracował projekt programu, planu, polityki lub strategii, w przypadku, o którym
mowa w pkt 1, albo właściwego marszałka województwa, w przypadku, o którym mowa w
pkt 2.
5.
Operat rybacki oraz jego zmiany wymagają uzyskania pozytywnej opinii uprawnionej jednostki.
5a.
Sporządzenie opinii, o której mowa w ust. 5, jest odpłatne.
5b.
Wysokość odpłatności za sporządzenie opinii, o której mowa w ust. 5, powinna odpowiadać
kosztom jej sporządzenia, przy czym nie może przekraczać wysokości przeciętnego wynagrodzenia
za rok poprzedzający rok ustalenia wysokości tych kosztów i jest określana przez kierownika
uprawnionej jednostki w uzgodnieniu z zainteresowaną stroną.
5c.
Uprawniony do rybactwa w obwodzie rybackim jest obowiązany przekazać kopię operatu
rybackiego i opinii, o której mowa w ust. 5, do systemu informacyjnego gospodarowania
wodami, w sposób i w terminie określonych w umowie, o której mowa w art. 4 ust. 1
pkt 2.
6.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze rozporządzenia, określi sposoby sporządzania
i opiniowania operatu rybackiego, szczegółowe wymagania, jakim powinien odpowiadać
operat rybacki, a także wskaże jednostki uprawnione do opiniowania operatów rybackich.
7.
Minister, określając sposoby sporządzania i opiniowania operatu rybackiego oraz wymagania,
jakim powinien odpowiadać operat rybacki, wskaże niezbędne elementy, które powinny
być zawarte w operacie rybackim i zaopiniowane przez uprawnioną jednostkę. Minister
uwzględni potrzebę opracowania i zaopiniowania szczegółowej charakterystyki obwodu
rybackiego oraz planu gospodarki rybackiej obejmującego w szczególności informacje
o nakładach rzeczowo-finansowych, zasadach i warunkach odtwarzania zasobów ryb z gatunków
wędrownych lub zagrożonych pogarszającymi się warunkami rozrodu naturalnego w wodach
obwodu rybackiego.
Art. 6b.
1.
W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy opinia do operatu rybackiego jest
wadliwa, nierzetelna lub obciążona błędem, który uniemożliwia dokonanie oceny prowadzenia
gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim, na wniosek marszałka województwa, minister
właściwy do spraw rybołówstwa może, w drodze decyzji administracyjnej, nakazać uprawnionemu
do rybactwa przekazanie operatu rybackiego do ponownego zaopiniowania, określając
termin przekazania operatu do ponownego zaopiniowania.
2.
We wniosku, o którym mowa w ust. 1, podaje się szczegółowo okoliczności przemawiające
za koniecznością ponownego zaopiniowania operatu rybackiego.
3.
Do operatu rybackiego przekazanego do ponownego zaopiniowania przepisy art. 6a ust.
5a-5c stosuje się odpowiednio.
Art. 6c.
1.
Jeżeli uprawniony do rybactwa, o którym mowa w art. 6b ust. 1, nie przekazał operatu
rybackiego do ponownego zaopiniowania w terminie wyznaczonym ostateczną decyzją, o
której mowa w art. 6b ust. 1, albo ponownie wydana opinia uprawnionej jednostki jest
negatywna, uprawnienie do prowadzenia gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim zawiesza
się, z mocy prawa, odpowiednio od dnia upływu terminu przekazania operatu do ponownego
zaopiniowania albo od dnia doręczenia uprawnionemu do rybactwa negatywnej opinii.
2.
W przypadku negatywnej opinii sporządza się nowy operat rybacki w porozumieniu z organem
administracji publicznej wykonującym uprawnienia właściciela wód w zakresie rybactwa
śródlądowego.
3.
W przypadku nieprzekazania operatu rybackiego do ponownego zaopiniowania lub w przypadku
braku porozumienia, o którym mowa w ust. 2, przepis art. 6d ust. 6 stosuje się odpowiednio.
Art. 6d.
1.
Publiczne śródlądowe wody powierzchniowe płynące stanowiące własność Skarbu Państwa
dyrektor regionalnego zarządu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie przekazuje
do rybackiego korzystania w drodze oddania w użytkowanie obwodu rybackiego.
2.
Oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego następuje za opłatą roczną, na czas nie krótszy
niż 10 lat, na podstawie umowy, do zawarcia której jest upoważniony dyrektor regionalnego
zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.
3.
Warunkiem oddania w użytkowanie obwodu rybackiego jest przedłożenie pozytywnie zaopiniowanego
operatu rybackiego.
4.
Oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego następuje w drodze konkursu ofert, przy czym
maksymalna oferowana stawka opłaty rocznej za 1 ha powierzchni obwodu rybackiego nie
może być wyższa niż równowartość pieniężna 0,5 dt żyta, ustalona według średniej ceny
skupu żyta, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym , w zależności od rybackiego typu wody i jej położenia.
5.
Nie pobiera się opłat za oddanie w użytkowanie następujących części obwodu rybackiego:
1)
obrębu ochronnego;
2)
uzupełniającego obwodu rybackiego;
3)
wód uznanych za nieprzydatne do prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej.
6.
W przypadku nierealizowania założeń zawartych w operacie rybackim dyrektor regionalnego
zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie może rozwiązać
umowę użytkowania w każdym czasie i bez odszkodowania.
7.
W sprawach nieuregulowanych dotyczących użytkowania stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
8.
Konkurs ofert na oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego, zwany dalej „konkursem”,
ogłasza i przeprowadza dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego
Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, zapraszając zainteresowane podmioty do udziału
w konkursie.
9.
W celu przeprowadzenia konkursu powołuje się komisję konkursową, zwaną dalej „komisją”.
10.
W skład komisji wchodzą co najmniej 3 osoby zatrudnione w regionalnym zarządzie gospodarki
wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, z wyłączeniem osób zatrudnionych
na stanowiskach pomocniczych lub na stanowiskach obsługi.
11.
Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody
Polskie wyznacza przewodniczącego komisji spośród jej członków oraz ustala regulamin
pracy komisji. Regulamin pracy komisji udostępnia się oferentom do wglądu w siedzibie
regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.
12.
Członkiem komisji nie może być osoba, która:
1)
jest małżonkiem oferenta lub jego krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia włącznie
albo jest związana z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli z oferentem;
2)
jest lub była w ostatnich 3 latach pracownikiem, przedstawicielem, pełnomocnikiem,
udziałowcem albo akcjonariuszem oferenta bądź członkiem organizacji społecznej występującej
jako oferent;
3)
pozostaje z oferentem w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione
wątpliwości co do jej bezstronności.
13.
W przypadku ujawnienia okoliczności, o których mowa w ust. 12, dyrektor regionalnego
zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie dokonuje zmiany
w składzie komisji i zarządza powtórzenie czynności dokonanych przez komisję.
14.
Komisja, dokonując oceny ofert, sprawdza:
1)
zgodność założeń operatu rybackiego z warunkami korzystania z wód regionu wodnego
obowiązującymi w dniu wywieszenia ogłoszenia o konkursie;
2)
zgodność rodzaju i wysokości nakładów rzeczowo-finansowych zaproponowanych w ofercie
z rodzajem i wysokością nakładów rzeczowo-finansowych przewidzianych na zarybienia
w operacie rybackim;
3)
czy ilość, rodzaj i stan techniczny środków trwałych oraz wyposażenia służącego do
chowu, hodowli lub połowu ryb lub raków, kwalifikacje i doświadczenie zawodowe oferenta
lub jego pracowników w zakresie rybactwa śródlądowego dają gwarancję możliwości prowadzenia
racjonalnej gospodarki w danym obwodzie rybackim i są zgodne z typem gospodarki rybackiej
określonym w operacie rybackim.
15.
W przypadku stwierdzenia, że oferta nie spełnia jednego z warunków dotyczących zgodności,
o których mowa w ust. 14, komisja odrzuca ofertę.
16.
Komisja dokonuje oceny następujących elementów oferty:
1)
kwalifikacje i doświadczenie oferenta;
2)
wysokość zaproponowanej stawki opłaty rocznej;
3)
wysokość zaproponowanych nakładów rzeczowo-finansowych;
4)
gatunki materiału zarybieniowego zaproponowane w nakładach rzeczowo-finansowych.
17.
Z przebiegu konkursu komisja sporządza protokół wraz z dokumentacją dotyczącą jego
przebiegu i wynikiem konkursu.
18.
Przewodniczący komisji w terminie 3 dni od dnia podjęcia przez komisję uchwały o wyniku
konkursu przekazuje dyrektorowi regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego
Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie protokół, o którym mowa w ust. 17.
19.
Po przekazaniu dyrektorowi regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa
Wodnego Wody Polskie protokołu z przebiegu konkursu każdy z oferentów może zapoznać
się w siedzibie dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa
Wodnego Wody Polskie z tym protokołem.
20.
W terminie 7 dni od dnia otrzymania wyniku konkursu oraz protokołu z jego przebiegu
dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody
Polskie zawiadamia oferentów na piśmie, za potwierdzeniem odbioru, o wyniku konkursu
i o otrzymanej przez nich liczbie punktów albo o odrzuceniu oferty.
21.
Oferent może złożyć do dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego
Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie protest dotyczący wyniku konkursu w terminie 7 dni
od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 20.
22.
O złożeniu protestu, o którym mowa w ust. 21, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki
wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie zawiadamia niezwłocznie wszystkich
oferentów, których oferty komisja przyjęła do postępowania konkursowego.
23.
Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody
Polskie rozpatruje protest w ciągu 7 dni od jego otrzymania.
24.
W przypadku uwzględnienia protestu dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej
Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w terminie 7 dni od dnia jego uwzględnienia
zarządza ponowne rozpatrzenie ofert przez komisję.
25.
Przepisy ust. 20 stosuje się odpowiednio przy powiadamianiu oferentów o wyniku ponownego
rozpatrzenia ofert.
25a.
Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody
Polskie zamieszcza i aktualizuje na swojej stronie internetowej:
1)
wykaz obwodów rybackich;
2)
imię i nazwisko albo nazwę uprawnionego do rybactwa w obwodzie rybackim;
3)
wskazane przez uprawnionego do rybactwa dane kontaktowe uprawnionego;
4)
okres obowiązywania umów użytkowania obwodu rybackiego.
26.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, wymogi dotyczące ogłoszenia o
konkursie ofert, o którym mowa w ust. 8, elementy ofert i sposób ich oceny, czynności
komisji, a także maksymalną stawkę opłaty rocznej za 1 ha powierzchni obwodu rybackiego.
27.
Minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 26:
1)
kieruje się potrzebą sprawnego przeprowadzenia konkursu, potrzebą wyłonienia oferenta,
którego przygotowanie i doświadczenie zawodowe zapewni realizację zasad racjonalnej
gospodarki rybackiej zgodnie z przedłożonym operatem rybackim, w celu utrzymania lub
uzyskania dobrego stanu wód obwodu rybackiego;
2)
określając tryb i warunki przeprowadzania konkursu ofert, uwzględni w szczególności
konieczność udostępnienia oferentom informacji w zakresie:
a)
rozliczenia obciążeń publicznoprawnych związanych z przedmiotem użytkowania oraz nakładów
rzeczowych określonych w operacie rybackim,
b)
zasad udostępniania wód obwodu rybackiego do celów badań naukowych oraz przekazywania
danych na temat wyników prowadzonej gospodarki rybackiej,
c)
ograniczeń związanych z oddaniem w użytkowanie gruntów pod wodami w obwodzie rybackim
na cele określone w art. 261 ust. 1 ustawy - Prawo wodne oraz potrzeby zapewnienia
kontroli nad prawidłowością przeprowadzanego postępowania w konkursie ofert;
3)
określając maksymalną stawkę opłaty rocznej za 1 ha powierzchni obwodu rybackiego,
uzależni jej wysokość od rybackiego typu wody i jej położenia.
Art. 6e.
1.
Następca prawny uprawnionego do rybactwa, któremu oddano w użytkowanie obwód rybacki,
posiadający kwalifikacje i doświadczenie zawodowe w zakresie rybactwa, określone w
przepisach wydanych na podstawie art. 6d ust. 27, oraz nie był skazany prawomocnym
wyrokiem sądowym na podstawie art. 27 w okresie ostatnich 3 lat, przejmuje prawa i
obowiązki wynikające z umowy, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2.
2.
Następca prawny, o którym mowa w ust. 1, występuje niezwłocznie, nie później jednak
niż 2 miesiące po zaprzestaniu prowadzenia przez dotychczasowego uprawnionego do rybactwa
gospodarki rybackiej w danym obwodzie rybackim, do dyrektora regionalnego zarządu
gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z wnioskiem o dokonanie
w umowie, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, zmian w zakresie oznaczenia uprawnionego
do rybactwa.
Art. 7.
1.
Za amatorski połów ryb uważa się pozyskiwanie ryb wędką lub kuszą, przy czym dopuszcza
się, w miejscu i w czasie prowadzenia połowu ryb wędką, pozyskiwanie ryb na przynętę
przy użyciu podrywki wędkarskiej.
1a.
Ryby przeznaczone na przynętę mogą być wprowadzone wyłącznie do wód, z których zostały
pozyskane.
2.
Amatorski połów ryb może uprawiać osoba posiadająca dokument uprawniający do takiego
połowu, zwany dalej „kartą wędkarską” lub „kartą łowiectwa podwodnego”, a jeżeli połów
ryb odbywa się w wodach uprawnionego do rybactwa - posiadająca ponadto jego zezwolenie.
2a.
Posiadanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 2, potwierdza dokument wydany w postaci
papierowej lub elektronicznej przez uprawnionego do rybactwa w obwodzie rybackim określający
podstawowe warunki uprawiania amatorskiego połowu ryb ustalone przez uprawnionego
do rybactwa wynikające z potrzeby prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w tym
obwodzie rybackim, uwzględniającej w szczególności wymiary gospodarcze, limity połowu,
czas, miejsce i technikę połowu ryb. Zezwolenie może także wprowadzać warunek prowadzenia
rejestru amatorskiego połowu ryb, a w przypadku wprowadzenia tego warunku - określać
sposób prowadzenia tego rejestru.
3.
Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej są zwolnione osoby do lat 14, z tym że mogą
one uprawiać amatorski połów ryb wyłącznie pod opieką osoby pełnoletniej posiadającej
taką kartę.
4.
Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego są zwolnieni
cudzoziemcy czasowo przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadający
zezwolenie, o którym mowa w ust. 2. Z obowiązku tego są także zwolnione osoby uprawiające
amatorski połów ryb w wodach znajdujących się w obiektach przeznaczonych do chowu
lub hodowli ryb, jeżeli uzyskały od uprawnionego do rybactwa zezwolenie na połów w
tych wodach.
5.
Kartę wędkarską oraz kartę łowiectwa podwodnego wydaje starosta właściwy ze względu
na miejsce zamieszkania zainteresowanej osoby, która złożyła z wynikiem pozytywnym
egzamin ze znajomości zasad i warunków ochrony i połowu ryb przed komisją egzaminacyjną,
o której mowa w ust. 7a. Z obowiązku składania egzaminu są zwolnione osoby posiadające
średnie, średnie branżowe lub wyższe wykształcenie z zakresu rybactwa.
6.
Kartę wędkarską wydaje się osobie, która ukończyła 14 lat. Kartę łowiectwa podwodnego
wydaje się osobie, która ukończyła 18 lat.
7.
Za wydanie karty wędkarskiej i karty łowiectwa podwodnego pobiera się opłatę, której
wysokość powinna odpowiadać kosztom jej wydania.
7a.
Uprawniona do powołania komisji egzaminacyjnej jest organizacja społeczna, której
statutowym celem jest działanie na rzecz ochrony ryb oraz rozwoju amatorskiego połowu
ryb, określona w przepisach wydanych na podstawie art. 21 pkt 2. Za przeprowadzenie
egzaminu organizacja społeczna może pobrać opłatę w celu pokrycia kosztów jego przeprowadzenia.
7b.
Członkiem komisji egzaminacyjnej może być osoba, która:
1)
posiada wiedzę i doświadczenie w zakresie ochrony oraz połowów ryb;
2)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo albo umyślne wykroczenie
przeciwko przepisom o rybactwie śródlądowym, przepisom o rybołówstwie, przepisom o
łowiectwie, przepisom o ochronie przyrody lub przepisom o ochronie zwierząt.
8.
Uprawniony do rybactwa za wydane zezwolenie na uprawianie amatorskiego połowu ryb
może pobierać opłatę w wysokości przez siebie ustalonej.
Art. 8.
1.
Zabrania się połowu ryb:
1)
w wypadkach określonych przepisami o ochronie przyrody;
2)
o wymiarach ochronnych;
3)
w okresie ochronnym;
3a)
z naruszeniem limitu połowu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 21;
4)
w odległości mniejszej niż 50 m od budowli i urządzeń hydrotechnicznych piętrzących
wodę;
5)
sieciami, wędkami lub kuszami innymi niż określone w przepisach wydanych na podstawie
art. 21;
6)
przez wytwarzanie w wodzie pola elektrycznego charakterystycznego dla prądu zmiennego;
7)
środkami trującymi i odurzającymi;
8)
narzędziami kaleczącymi, z wyjątkiem sznurów hakowych, pęczków hakowych, haczyka wędki
i harpuna kuszy;
9)
materiałami wybuchowymi;
10)
przez ich głuszenie;
11)
więcej niż dwiema wędkami jednocześnie, a w wypadku ryb łososiowatych i lipieni -
więcej niż jedną wędką;
12)
wędką:
a)
w odległości mniejszej niż 50 m od rozstawionych w wodzie narzędzi połowowych uprawnionego
do rybactwa oraz oznakowanych przez uprawnionego do rybactwa krześlisk,
b)
w odległości mniejszej niż 75 m od znaku oznaczającego dokonywanie podwodnego połowu
ryb kuszą,
c)
przez podnoszenie i opuszczanie przynęty w sposób ciągły, z wyjątkiem łowienia ryb
pod lodem,
d)
wytwarzającą w wodzie pole elektryczne;
13)
kuszą:
a)
ryb łososiowatych i węgorzy,
b)
na szlaku żeglownym,
c)
od dnia 15 października do dnia 15 maja,
d)
przy użyciu specjalnych aparatów do oddychania w wodzie,
e)
w odległości mniejszej niż 75 m od innych osób oraz ustawionych w wodzie narzędzi
połowowych.
2.
Zabrania się pozyskiwania ikry ryb, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, oraz niszczenia
ikry złożonej na tarliskach i krześliskach.
Art. 9.
1.
Ryby złowione z naruszeniem przepisów art. 8 ust. 1 pkt 1-3a, jeżeli są żywe, niezwłocznie
wypuszcza się do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej staranności.
2.
Jeżeli podczas jednego połowu masa ryb, wymienionych w art. 8 ust. 1 pkt 2, przekroczy
10% w razie użycia narzędzia ciągnionego, a 5% w razie użycia narzędzia stawnego -
niezwłocznie wypuszcza się wszystkie ryby do tego samego łowiska, z zachowaniem niezbędnej
staranności.
Art. 10.
1.
Zabrania się:
1)
przechowywania, posiadania, przewożenia, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu ikry
i ryb złowionych lub pozyskanych z naruszeniem przepisów art. 8 i 9;
2)
wprowadzania do obrotu ryb pochodzących z amatorskiego połowu ryb.
2.
Osoba fizyczna lub prawna przetwarzająca lub wprowadzająca ryby do obrotu jest obowiązana
posiadać dokument stwierdzający pochodzenie ryb.
Art. 11.
Zabrania się połowu ryb i raków przez wyciąganie ich z nor oraz naruszania nor.
Art. 12.
1.
Publiczne śródlądowe wody powierzchniowe płynące dzieli się na obwody rybackie.
1a.
Do obwodu rybackiego nie włącza się wód znajdujących się w granicach parku narodowego
lub rezerwatu przyrody, w których jest zabronione wykonywanie rybactwa, oraz wód w
sztucznych zbiornikach wodnych przeznaczonych do chowu lub hodowli ryb i innych organizmów
wodnych, usytuowanych na publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących,
jeżeli wody w tych zbiornikach sztucznie zajęły grunty, które nie stanowią własności
publicznej.
2.
Obwód rybacki składa się z:
1)
zasadniczego obwodu rybackiego oraz
2)
uzupełniającego obwodu rybackiego.
3.
Zasadniczy obwód rybacki obejmuje wody jezior, zbiorników wodnych, rzek, kanałów lub
cieków naturalnych niezbędnych do prowadzenia przez uprawnionego do rybactwa racjonalnej
gospodarki rybackiej.
4.
Uzupełniający obwód rybacki obejmuje wody płynące dopływów zasadniczego obwodu rybackiego,
na których uprawniony do rybactwa okresowo wykonuje czynności związane z prowadzeniem
racjonalnej gospodarki rybackiej, określone w operacie rybackim, a w szczególności
połowy tarlaków, zarybiania oraz zabiegi ochronne.
5.
W obwodzie rybackim uprawnioną do rybactwa może być tylko jedna osoba fizyczna albo
prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.
Art. 13.
1.
W miejscach szczególnie przydatnych do prowadzenia chowu lub hodowli ryb mogą być
ustanawiane obręby hodowlane, w ramach obwodu rybackiego lub poza nim.
2.
Wstęp do obrębu hodowlanego wymaga uzgodnienia z uprawnionym do rybactwa.
3.
W obrębie hodowlanym nie obowiązują uprawnionego do rybactwa zakazy, o których mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2, oraz nakaz określony w art. 20 ust. 2.
4.
Obręb hodowlany nie może być ustanowiony w przyujściowych odcinkach cieków wpadających
do morza.
Art. 14.
1.
W ramach obwodu rybackiego, w wodach, w których znajdują się miejsca stałego tarła
oraz rozwoju narybku gromadnego zimowania, bytowania i przepływu ryb, mogą być ustanawiane
obręby ochronne.
2.
W obrębach ochronnych zabrania się połowu oraz czynności szkodliwych dla ryb, a w
szczególności naruszania urządzeń tarliskowych, dna zbiornika i roślinności wodnej,
uprawiania sportów motorowodnych i urządzania kąpielisk.
Art. 15.
1.
Wojewoda, w drodze aktu prawa miejscowego, ustanawia i znosi obwody rybackie, kierując
się koniecznością zapewnienia warunków do prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej
w istniejących obwodach rybackich.
2.
Obręby ochronne ustanawia lub znosi zarząd województwa, w drodze uchwały, z urzędu
albo na wniosek uprawnionego do rybactwa lub dyrektora regionalnego zarządu gospodarki
wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Obręb ochronny ustanawia się
na czas nieokreślony albo na czas określony.
2a.
W przypadku konieczności zniesienia obwodu rybackiego na wodach objętych formami ochrony
przyrody obwód rybacki znosi się po upływie terminu, na który została zawarta umowa,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, chyba że uprawniony do rybactwa wyrazi zgodę
na wcześniejsze rozwiązanie umowy.
2b.
Obręb hodowlany ustanawia marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej,
na wniosek uprawnionego do rybactwa, który prowadzi działalność w zakresie chowu i
hodowli zwierząt akwakultury oraz rozrodu ryb, w rozumieniu przepisów o ochronie zdrowia
zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.
2c.
Obręb hodowlany znosi marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, na
wniosek uprawnionego do rybactwa albo z urzędu, jeżeli uprawniony do rybactwa, o którym
mowa w ust. 2b, trwale zaprzestał prowadzenia w obrębie hodowlanym działalności w
zakresie chowu lub hodowli zwierząt akwakultury oraz rozrodu ryb.
2d.
Uchwałę zarządu województwa podjętą w sprawie, o której mowa w ust. 2, ogłasza się
w sposób zwyczajowo przyjęty oraz w wojewódzkim dzienniku urzędowym.
3.
Ustanowienie obrębu hodowlanego w ramach obwodu rybackiego wymaga zawarcia umowy pomiędzy
uprawnionymi do rybactwa.
Art. 15a.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa otrzymuje do dnia 31 stycznia roku następnego
informacje z zakresu rybactwa śródlądowego za rok poprzedni, przekazywane przez następujące
organy albo podmioty:
1)
w zakresie liczby i powierzchni ustanowionych obwodów rybackich i ich zmiany w ciągu
roku - wojewodowie;
2)
w zakresie liczby obwodów rybackich nieoddanych w użytkowanie, przyczyn nieoddania
w użytkowanie oraz okresu, w którym obwody rybackie nie są użytkowane rybacko - dyrektorzy
regionalnych zarządów gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie;
3)
w zakresie liczby umów o oddanie w użytkowanie obwodów rybackich zawartych i rozwiązanych
w ciągu roku - dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa
Wodnego Wody Polskie;
4)
w zakresie negatywnych ocen użytkowników rybackich dotyczących prowadzenia racjonalnej
gospodarki rybackiej w obwodach rybackich i działań podjętych w tych sprawach - marszałkowie
województw;
5)
w zakresie wysokości przychodów z tytułu oddania w użytkowanie obwodów rybackich -
dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego
Wody Polskie;
6)
w zakresie liczby ogłoszonych i rozstrzygniętych konkursów ofert - dyrektorzy regionalnych
zarządów gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie;
7)
w zakresie liczby protestów zgłoszonych w konkursach ofert, treści tych protestów
i sposobu ich rozstrzygnięcia - dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej
Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.
Art. 16.
Uprawniony do rybactwa jest obowiązany oznakować obręby hodowlane i ochronne.
Art. 17.
1.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach, a zwłaszcza do celów zarybieniowych, hodowli,
ochrony zdrowia ryb oraz do celów naukowo-badawczych, marszałek województwa może,
w drodze decyzji administracyjnej, zezwalać na odstępstwo od zakazów, o których mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2 oraz w art. 10 ust. 1, a także na dokonywanie połowu
ryb w obrębach ochronnych.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska w przypadkach, o których mowa w ust. 1, może,
w drodze decyzji administracyjnej, zezwalać na odstępstwo od zakazu, o którym mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 1.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach, w celu ochrony ryb i zapewnienia rybom możliwości
odbycia tarła:
1)
marszałek województwa może, w drodze decyzji administracyjnej, zobowiązać:
a)
użytkownika wód do umożliwienia swobodnego przepływu ryb, jeżeli przepływ taki nie
jest możliwy z przyczyn zależnych od tego użytkownika,
b)
uprawnionego do rybactwa w obwodzie rybackim do zawieszenia połowu ryb niektórych
gatunków, z użyciem wybranych rybackich narzędzi i urządzeń połowowych
- w określonych wodach i na czas niezbędny do zapewnienia rybom ochrony i możliwości
odbycia tarła;
2)
zarząd województwa może, w drodze uchwały, wskazać miejsce i czas, w którym obowiązuje
całkowity albo częściowy zakaz uprawiania amatorskiego połowu ryb.
4.
Decyzja, o której mowa w ust. 3 pkt 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
5.
W przypadku uchylania się zobowiązanych od wykonania ciążących na nich obowiązków
określonych w decyzji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, zarząd województwa wszczyna postępowanie
egzekucyjne dotyczące obowiązków o charakterze niepieniężnym.
6.
Uchwałę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, ogłasza się w sposób zwyczajowo przyjęty oraz
w wojewódzkim dzienniku urzędowym.
7.
Zabrania się uprawiania amatorskiego połowu ryb w miejscu i w czasie wskazanym w uchwale,
o której mowa w ust. 3 pkt 2.
Art. 17a.
1.
Przegradzanie sieciowymi rybackimi narzędziami połowowymi więcej niż połowy szerokości
łożyska wody płynącej jest możliwe wyłącznie na wodach niezaliczonych do wód śródlądowych
żeglownych i wymaga zezwolenia starosty.
2.
Ustawianie sieciowych rybackich narzędzi połowowych na wodach śródlądowych żeglownych
na szlaku żeglownym lub w bezpośrednim jego sąsiedztwie wymaga zezwolenia starosty,
wydanego w uzgodnieniu z właściwą terytorialnie administracją wód śródlądowych żeglownych
oraz organem administracji żeglugi śródlądowej.
3.
Zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny określać uprawnionego do rybactwa,
miejsce wystawiania narzędzi, ich rodzaj i ilość, sposób oznakowania oraz okres połowu.
Art. 18.
1.
W obwodach rybackich, przez które przebiega granica województw, w sprawach dotyczących
rybactwa właściwy jest marszałek województwa, na którego terenie znajduje się większa
część powierzchni obwodu rybackiego.
2.
W obwodach rybackich, przez które przebiega granica powiatów, w sprawach dotyczących
rybactwa właściwy jest starosta powiatu, na którego terenie znajduje się większa część
powierzchni obwodu rybackiego.
Art. 19.
1.
W wypadku wystąpienia wody poza linię brzegu, zabrania się czynienia przeszkód w jej
odpływie.
2.
Uprawniony do rybactwa może wejść na zalany grunt w celu połowu ryb. Posiadaczowi
gruntu zalanego wodą przysługuje odszkodowanie za szkody związane z wejściem na jego
grunt i połowem ryb.
3.
Ryby niewyłowione w ciągu miesiąca od zalania gruntu stanowią pożytki, do których
pobierania jest uprawniony posiadacz gruntu.
4.
Przepis ust. 2 nie ma zastosowania, jeżeli w wyniku zalania gruntów nastąpiło połączenie
się z wodami użytkowanymi przez innego uprawnionego do rybactwa.
Art. 20.
1.
Rybackie narzędzia i urządzenia połowowe może posiadać wyłącznie:
1)
uprawniony do rybactwa;
2)
osoba, o której mowa w art. 5;
3)
osoba prowadząca działalność gospodarczą w zakresie produkcji lub obrotu tymi narzędziami
i urządzeniami;
4)
dyrektor parku narodowego i uprawnione przez niego osoby - w celu wykonywania ochrony
ryb na wodach parku narodowego.
2.
Sprzęt pływający służący do połowu ryb podlega obowiązkowi oznakowania i rejestracji
zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej .
3.
(uchylony)
3a.
(uchylony)
3b.
(uchylony)
4.
Uprawniony do rybactwa ma obowiązek trwale oznakować narzędzia rybackie i urządzenia
połowowe w sposób umożliwiający ustalenie ich właściciela.
5.
Zabrania się osobom nieuprawnionym podejmowania z wody narzędzi rybackich i urządzeń
połowowych.
6.
Amatorski połów ryb przy użyciu jednostki pływającej odbywa się z zachowaniem wymogów
w zakresie bezpieczeństwa uprawiania żeglugi dotyczących budowy, wyposażenia oraz
kwalifikacji, określonych w przepisach o żegludze śródlądowej dla statków przeznaczonych
lub używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji.
Art. 21.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska, w drodze rozporządzenia, określa:
1)
szczegółowe warunki uprawiania amatorskiego połowu ryb;
2)
organizację społeczną uprawnioną do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i
połowu ryb;
3)
wzór karty wędkarskiej i karty łowiectwa podwodnego oraz wysokość opłat pobieranych
za ich wydanie;
4)
szczegółowe warunki ochrony i połowu ryb, rybackie narzędzia i urządzenia połowowe,
zasady ustanawiania obwodów rybackich, obrębów hodowlanych i ochronnych oraz oznakowania
tych obrębów.
Art. 22.
1.
Tworzy się Państwową Straż Rybacką.
2.
Zadaniem Państwowej Straży Rybackiej jest kontrola przestrzegania ustawy oraz przepisów
wydanych na jej podstawie.
3.
Państwowa Straż Rybacka jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną podległą bezpośrednio
wojewodzie.
3a.
Państwowa Straż Rybacka współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych
w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.
4.
Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej pełnią służbę w organach administracji państwowej
i podlegają przepisom ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych , z uwzględnieniem przepisu art. 26 ust. 1 niniejszej ustawy.
5.
W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej Straży Rybackiej ma
prawo do otrzymania bezpłatnego umundurowania, oznak służbowych, odznaki służbowej,
odzieży specjalnej i wyposażenia osobistego z obowiązkiem ich noszenia w czasie pełnienia
obowiązków służbowych.
6.
W wypadkach szczególnie uzasadnionych komendant wojewódzki Państwowej Straży Rybackiej
może zezwolić na używanie ubioru cywilnego w czasie wykonywania obowiązków służbowych.
7.
Wojewoda, w drodze zarządzenia, nadaje regulamin Państwowej Straży Rybackiej, określający
szczegółową organizację i sposób działania tej straży.
Art. 22a.
1.
Państwowa Straż Rybacka w celu realizacji ustawowych zadań jest uprawniona do przetwarzania
informacji, w tym danych osobowych, z wyłączeniem danych ujawniających pochodzenie
rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub światopoglądowe
lub przynależność do związków zawodowych oraz przetwarzania danych genetycznych lub
danych biometrycznych w celu jednoznacznego zidentyfikowania osoby fizycznej, danych
dotyczących zdrowia lub danych dotyczących seksualności i orientacji seksualnej osoby
fizycznej.
2.
Państwowa Straż Rybacka może przetwarzać dane osobowe bez wiedzy i zgody osoby, której
dane dotyczą, w celu realizacji swoich ustawowych zadań.
3.
Administratorem danych osobowych przetwarzanych w celach, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych
w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości , jest komendant wojewódzki Państwowej Straży Rybackiej.
4.
Państwowa Straż Rybacka w celu realizacji zadań ustawowych, w szczególności dotyczących
wykrywania i zwalczania przestępstw lub wykroczeń oraz identyfikacji osób w ramach
wykonywanych czynności, jest uprawniona do uzyskiwania informacji, w tym danych osobowych,
od innych służb, instytucji państwowych oraz organów władzy publicznej, w szczególności:
1)
gromadzonych w zbiorach danych lub rejestrach prowadzonych przez te podmioty;
2)
uzyskanych w wyniku wykonywania swoich zadań ustawowych przez te podmioty.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, służby, instytucje państwowe oraz organy władzy
publicznej są obowiązane do nieodpłatnego udostępnienia Państwowej Straży Rybackiej
informacji, w tym danych osobowych.
6.
Służby, instytucje państwowe oraz organy władzy publicznej administrujące zbiorami
danych lub rejestrami, o których mowa w ust. 4 pkt 1, mogą wyrazić zgodę na udostępnianie
za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych (teletransmisji) informacji zgromadzonych w
tych zbiorach lub rejestrach jednostkom organizacyjnym Państwowej Straży Rybackiej
bez konieczności składania pisemnych wniosków w postaci papierowej lub elektronicznej,
jeżeli jednostki te spełniają łącznie następujące warunki:
1)
posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie kto, kiedy, w jakim celu
oraz jakie dane uzyskał;
2)
posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie
informacji, w tym danych osobowych, niezgodnie z celem ich uzyskania;
3)
jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywania zadań albo prowadzonej działalności.
Art. 22b.
1.
Państwowa Straż Rybacka jest uprawniona do przetwarzania informacji, w tym danych
osobowych, w zakresie niezbędnym do prowadzenia postępowań kwalifikacyjnych do służby
w Państwowej Straży Rybackiej, przenoszenia do służby w Państwowej Straży Rybackiej
oraz w zakresie wynikającym z przebiegu stosunku służbowego funkcjonariuszy Państwowej
Straży Rybackiej, także po jego ustaniu, w tym ma prawo przetwarzać dane osobowe,
o których mowa w art. 9 i art. 10 rozporządzenia (UE) 2016/679, z wyłączeniem danych
dotyczących kodu genetycznego oraz danych daktyloskopijnych.
2.
Do przetwarzania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się art. 13
ust. 1 lit. d i e oraz art. 16 rozporządzenia (UE) 2016/679 w zakresie, w jakim przepisy
szczególne przewidują odrębny tryb sprostowania. Zabezpieczenie przetwarzania danych
osobowych polega co najmniej na dopuszczeniu do ich przetwarzania wyłącznie pracowników
posiadających pisemne upoważnienie wydane przez administratora danych oraz pisemnym
zobowiązaniu pracowników do zachowania przetwarzanych danych w poufności.
Art. 23.
W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej Straży Rybackiej jest
uprawniony do:
1)
kontroli dokumentów uprawniających do połowu ryb u osób dokonujących połowu oraz dokumentów
stwierdzających pochodzenie ryb u osób przetwarzających lub wprowadzających ryby do
obrotu;
2)
kontroli ilości masy i gatunków odłowionych ryb, przetwarzanych lub wprowadzanych
do obrotu oraz przedmiotów służących do ich połowu;
3)
zabezpieczenia porzuconych ryb i przedmiotów służących do ich połowu w wypadku niemożności
ustalenia ich posiadacza;
4)
żądania wyjaśnień i wykonywania czynności niezbędnych do przeprowadzania kontroli,
a w wypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia:
a)
legitymowania osób podejrzanych w celu ustalenia ich tożsamości,
b)
odebrania za pokwitowaniem ryb i przedmiotów służących do ich połowu, z tym że ryby
należy przekazać za pokwitowaniem uprawnionemu do rybactwa, a przedmioty zabezpieczyć,
c)
zatrzymywania za pokwitowaniem dokumentów, o których mowa w pkt 1, z tym że dokumenty
te wraz z wnioskiem o ukaranie przekazuje się w terminie 7 dni do sądu,
d)
kontroli środków transportowych w celu sprawdzenia zawartości ich ładunku w miejscach
związanych z połowem ryb,
e)
przeszukiwania osób i pomieszczeń na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego w celu znalezienia przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie lub podlegających
przepadkowi,
f)
doprowadzenia do najbliższego komisariatu lub posterunku Policji osób, w stosunku
do których zachodzi uzasadniona potrzeba podjęcia dalszych czynności wyjaśniających;
5)
dokonywania czynności wyjaśniających w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, które
zostały określone w przepisach ustawy, udziału w tych sprawach w charakterze oskarżyciela
publicznego oraz wnoszenia środków zaskarżenia od rozstrzygnięć zapadłych w tych sprawach;
6)
nakładania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia określone w ustawie;
7)
żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, zwracania się o taką pomoc do
jednostek gospodarczych, organizacji społecznych, jak również w nagłych przypadkach
do każdego obywatela o udzielenie doraźnej pomocy na zasadach określonych w przepisach
o Policji, określających szczegółowo zasady żądania takiej pomocy;
8)
wstępu i wjazdu:
a)
do pomieszczeń magazynowych i miejsc składowania ryb oraz na tereny obrębów hodowlanych,
b)
na tereny pozostające w administracji urzędów morskich, na tereny lasów, zakładów
przemysłowych, ośrodków turystyczno-wypoczynkowych, gospodarstw rolnych w zakresie
niezbędnym do prowadzenia kontroli na wodach przyległych do tych terenów,
c)
na wały przeciwpowodziowe, śluzy, tamy, na teren elektrowni, młynów i tartaków wodnych,
przepompowni oraz innych urządzeń piętrzących wodę, z wyjątkiem terenów i obiektów
Sił Zbrojnych, Straży Granicznej i Policji oraz innych, których szczególne przeznaczenie
stanowi informacje niejawne o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne”;
9)
prowadzenia działań kontrolnych w miejscach wymienionych w pkt 8 bez konieczności
uzyskania zgody ich właściciela lub użytkownika;
10)
noszenia broni palnej krótkiej i broni sygnałowej;
11)
noszenia kajdanek zakładanych na ręce, ręcznych miotaczy substancji obezwładniających,
pałki służbowej i przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii
elektrycznej.
Art. 23a.
1.
W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-3 i 8-14 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego
i broni palnej , strażnik Państwowej Straży Rybackiej może użyć środków przymusu bezpośredniego,
o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, pkt 7, 9, pkt 12 lit. a i pkt
13 tej ustawy, lub wykorzystać te środki.
2.
W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a i pkt 2 oraz w art. 47 pkt 1, 3, 5 i 6 ustawy z dnia 24 maja
2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, strażnik Państwowej Straży Rybackiej może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.
3.
Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dokumentowanie
tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.
4.
(uchylony)
5.
Do wykonywania przez strażnika Państwowej Straży Rybackiej czynności, o których mowa
w art. 23, stosuje się odpowiednio przepisy o Policji.
6.
Strażnikowi Państwowej Straży Rybackiej wykonującemu obowiązki przysługują uprawnienia
określone odrębnymi przepisami odnoszącymi się do:
1)
Straży Parku Narodowego - w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie przyrody;
2)
Państwowej Straży Łowieckiej - w zakresie zwalczania kłusownictwa;
3)
strażników leśnych - w zakresie zwalczania szkodnictwa leśnego.
7.
(uchylony)
8.
Na sposób przeprowadzania czynności, o których mowa w art. 23, przysługuje zażalenie
do prokuratora.
9.
Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej przy wykonywaniu czynności służbowych korzystają
z ochrony prawnej przewidzianej w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariusza publicznego.
10.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki:
1)
współdziałania Państwowej Straży Rybackiej z Policją - mając na względzie ustawowe
zadania tych podmiotów oraz konieczność zapewnienia poprawnej i skutecznej współpracy;
2)
posiadania, przechowywania i ewidencjonowania broni palnej i sygnałowej oraz amunicji
do niej oraz środków przymusu bezpośredniego, a także sprawowania przez Policję nadzoru
w tym zakresie nad Strażą - mając na względzie konieczność uniemożliwienia dostępu
do broni, amunicji i środków przymusu bezpośredniego osobom trzecim, potrzebę ochrony
ewidencji przed uszkodzeniem, zniszczeniem lub utratą, a także zapewnienie efektywnego
nadzoru nad Strażą.
Art. 24.
1.
Rada powiatu, na wniosek starosty, może utworzyć Społeczną Straż Rybacką albo wyrazić
zgodę na utworzenie Społecznej Straży Rybackiej przez zainteresowane organizacje społeczne
lub uprawnionych do rybactwa.
1a.
Regulamin Społecznej Straży Rybackiej uchwala rada powiatu.
2.
Zadaniem Społecznej Straży Rybackiej jest współdziałanie z Państwową Strażą Rybacką
w zakresie kontroli przestrzegania ustawy oraz przepisów wydanych na jej podstawie.
3.
Nadzór specjalistyczny nad Społeczną Strażą Rybacką sprawuje wojewoda poprzez komendanta
wojewódzkiego Państwowej Straży Rybackiej.
4.
Strażnikiem Społecznej Straży Rybackiej może być osoba posiadająca kwalifikacje strażnika
Państwowej Straży Rybackiej.
5.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
administracji publicznej, w drodze rozporządzenia, określa:
1)
zasady sprawowania nadzoru, o którym mowa w ust. 3;
2)
ramowy regulamin Społecznej Straży Rybackiej, określający szczegółową organizację
i sposób działania tej straży.
Art. 24a.
1.
Społeczna Straż Rybacka w celu realizacji ustawowych zadań jest uprawniona do przetwarzania
informacji, w tym danych osobowych, z wyłączeniem danych ujawniających pochodzenie
rasowe, etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne, światopoglądowe, przynależność
do związków zawodowych oraz przetwarzania danych genetycznych lub danych biometrycznych
w celu jednoznacznego zidentyfikowania osoby fizycznej, danych dotyczących zdrowia
lub danych dotyczących seksualności i orientacji seksualnej osoby fizycznej.
2.
Społeczna Straż Rybacka może przetwarzać dane osobowe bez wiedzy i zgody osoby, której
dane dotyczą, w celu realizacji swoich ustawowych zadań.
3.
Administratorem danych osobowych przetwarzanych w celach, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych
w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, jest komendant właściwej jednostki Społecznej Straży Rybackiej.
Art. 25.
1.
Strażnikowi Społecznej Straży Rybackiej przysługują uprawnienia, o których mowa w
art. 23 pkt 1-3 i 4 lit. b.
2.
Strażnik Społecznej Straży Rybackiej podczas i w związku z wykonywaniem czynności,
o których mowa w art. 23 pkt 1-3 i 4 lit. b:
1)
korzysta z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym;
2)
jest obowiązany nosić oznakę Społecznej Straży Rybackiej oraz na żądanie okazywać
legitymację wystawioną przez starostę.
Art. 26.
1.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w drodze rozporządzenia, określa prawa i obowiązki
pracownicze, zasady wynagradzania, wzory oznak, legitymacji służbowej, odznaki służbowej
i umundurowania strażników Państwowej Straży Rybackiej oraz wzór oznaki i legitymacji
strażnika Społecznej Straży Rybackiej.
2.
Minister właściwy do spraw rybołówstwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
administracji publicznej, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i warunki współpracy
Państwowej Straży Rybackiej ze Społeczną Strażą Rybacką, mając na względzie skuteczność
zapobiegania i zwalczania nielegalnego połowu ryb, raków i minogów w powierzchniowych
wodach śródlądowych oraz zwalczania przez Państwową Straż Rybacką i Społeczną Straż
Rybacką obrotu nielegalnie pozyskanymi rybami, rakami i minogami.
Art. 27.
1.
Uprawniony do rybactwa, który:
1)
nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4a ust. 1 lub w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie art. 4a ust. 2,
2)
korzysta z wód obwodu rybackiego bez wymaganego operatu rybackiego lub wbrew założeniom
tego operatu lub prowadzi gospodarkę rybacką z naruszeniem przepisu art. 6c
- podlega karze grzywny nie niższej niż 100 zł.
2.
W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd orzeka o podaniu orzeczenia
o ukaraniu do publicznej wiadomości, na koszt ukaranego.
3.
W szczególnie rażących przypadkach, sąd może dodatkowo orzec zakaz składania oferty
do konkursu ofert na oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego, na okres od roku do
3 lat.
4.
Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przewidzianym przepisami
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, na podstawie wniosku o ukaranie złożonego przez właściwego marszałka województwa.
Art. 27a.
1.
Kto:
1)
dokonuje połowu ryb na rzecz uprawnionego do rybactwa, nie posiadając przy sobie upoważnienia,
o którym mowa w art. 5,
2)
dokonując amatorskiego połowu ryb:
a)
nie posiada przy sobie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego lub używa
tej karty mimo sądowego orzeczenia o odebraniu karty wędkarskiej lub karty łowiectwa
podwodnego,
b)
nie posiada zezwolenia, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bądź nie stosuje się do warunków
zezwolenia lub nie prowadzi rejestru amatorskiego połowu ryb, jeżeli zezwolenie zobowiązuje
do jego prowadzenia,
3)
dokonuje połowu ryb z naruszeniem art. 7 ust. 1a,
4)
narusza przepis art. 16 lub przepisy wydane na podstawie art. 21 pkt 4, nie oznakowując
obrębu hodowlanego albo ochronnego lub niewłaściwie je oznakowując, lub nie będąc
do tego uprawnionym, umieszcza takie oznakowanie lub niszczy oznakowanie obrębu hodowlanego
albo ochronnego,
5)
wbrew obowiązkowi określonemu w art. 13 ust. 2 wstępuje do obrębu hodowlanego bez
uzgodnienia terminu, miejsca lub sposobu wejścia do obrębu hodowlanego z uprawnionym
do rybactwa w tym obrębie albo wstępuje do obrębu hodowlanego niezgodnie z tymi uzgodnieniami,
6)
dokonuje połowu ryb, wykorzystując do tego jednostkę pływającą nieoznakowaną albo
oznakowaną niezgodnie z art. 20 ust. 2,
7)
dokonuje amatorskiego połowu ryb z naruszeniem art. 20 ust. 6
- podlega karze grzywny albo karze nagany.
2.
Karę, o której mowa w ust. 1, wymierza się odpowiednio za usiłowanie, podżeganie i
pomocnictwo w popełnieniu czynu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3-7.
3.
W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd może orzec o podaniu orzeczenia
o ukaraniu do publicznej wiadomości, na koszt ukaranego.
4.
W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd może dodatkowo orzec, odpowiednio:
1)
na rzecz pokrzywdzonego:
a)
obowiązek naprawienia szkody, na wniosek tego pokrzywdzonego, lub
b)
uprawnionego do rybactwa nawiązkę w wysokości od pięciokrotnej do dwudziestokrotnej
wartości przywłaszczonych ryb;
2)
przepadek rybackich narzędzi połowowych i innych przedmiotów, które służyły lub były
przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio
lub pośrednio z wykroczenia, na rzecz uprawnionego do rybactwa;
3)
trwałe odebranie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego bądź jej przekazanie
do depozytu sądowego na okres nie krótszy niż 12 miesięcy, do czasu złożenia przez
osobę ukaraną ponownego egzaminu z wynikiem pozytywnym.
5.
O orzeczeniu środka karnego, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, sąd powiadamia właściwy
organ, upoważniony do wydawania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego.
6.
Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów
niestanowiących własności sprawcy.
7.
Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przewidzianym przepisami
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 27b.
1.
Kto:
1)
dokonując połowu ryb, narusza zakaz określony w art. 8 ust. 1 pkt 1-5 lub 11-13,
2)
dokonując amatorskiego połowu ryb:
a)
używa podrywki wędkarskiej niezgodnie z art. 7 ust. 1,
b)
narusza zakaz określony w art. 10 ust. 1 pkt 2,
c)
narusza zakaz określony w art. 17 ust. 7,
3)
narusza określone w art. 2 ust. 1 lub w przepisach wydanych na podstawie art. 2 ust.
2 warunki chowu, hodowli lub połowu organizmów żyjących w wodzie innych niż ryby,
4)
dokonuje zarybień niezgodnie z art. 4b ust. 1,
5)
nie stosuje się do nakazu, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lub 2,
6)
dokonuje połowu ryb na rzecz uprawnionego do rybactwa, nie posiadając dokumentu stwierdzającego
upoważnienie, o którym mowa w art. 5,
7)
narusza przepis art. 20 ust. 1, 4 lub 5
- podlega karze ograniczenia wolności albo karze grzywny nie niższej niż 200 zł.
2.
Karę, o której mowa w ust. 1, wymierza się odpowiednio za usiłowanie, podżeganie i
pomocnictwo w popełnieniu czynu, o którym mowa w ust. 1.
3.
W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd może orzec o podaniu orzeczenia
o ukaraniu do publicznej wiadomości, na koszt ukaranego.
4.
W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd może dodatkowo orzec, odpowiednio:
1)
na rzecz pokrzywdzonego:
a)
obowiązek naprawienia szkody, na wniosek tego pokrzywdzonego, lub
b)
uprawnionego do rybactwa nawiązkę w wysokości od pięciokrotnej do dwudziestokrotnej
wartości przywłaszczonych ryb;
2)
przepadek rybackich narzędzi połowowych i innych przedmiotów, które służyły lub były
przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio
lub pośrednio z wykroczenia, na rzecz uprawnionego do rybactwa;
3)
trwałe odebranie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego bądź jej przekazanie
do depozytu sądowego na okres nie krótszy niż 12 miesięcy, do czasu złożenia przez
osobę ukaraną ponownego egzaminu z wynikiem pozytywnym.
5.
O orzeczeniu środka karnego, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, sąd powiadamia właściwy
organ, upoważniony do wydawania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego.
6.
Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów
niestanowiących własności sprawcy.
7.
Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1, następuje w trybie przewidzianym przepisami
Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 27c.
1.
Kto:
1)
poławia raka szlachetnego lub błotnego, nie będąc do tego uprawnionym,
2)
nie będąc uprawnionym do rybactwa albo osobą poławiającą na jego rzecz, poławia ryby
rybackimi narzędziami lub urządzeniami połowowymi,
3)
narusza zakaz określony w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 4 pkt 1,
4)
narusza zakaz określony w art. 3i, art. 8 ust. 1 pkt 6-10 i ust. 2, art. 10 ust. 1
pkt 1, art. 11, art. 14 ust. 2 lub art. 19 ust. 1,
5)
nie stosuje się do nakazu, o którym mowa w art. 10 ust. 2,
6)
dokonuje połowu ryb niezgodnie z otrzymanym zezwoleniem, o którym mowa w art. 17 ust.
1 lub 2,
7)
przegradza łożysko wody płynącej sieciowymi rybackimi narzędziami połowowymi bez zezwolenia,
o którym mowa w art. 17a ust. 1 lub 2, albo przegradza to łożysko niezgodnie z tym
zezwoleniem
- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2.
W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1, sąd orzeka o podaniu orzeczenia
o skazaniu do publicznej wiadomości, na koszt skazanego.
3.
W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1, sąd dodatkowo orzeka, odpowiednio:
1)
na rzecz pokrzywdzonego:
a)
obowiązek naprawienia szkody, na wniosek tego pokrzywdzonego, lub
b)
uprawnionego do rybactwa nawiązkę w wysokości od pięciokrotnej do dwudziestokrotnej
wartości przywłaszczonych ryb;
2)
przepadek rybackich narzędzi połowowych i innych przedmiotów, które służyły lub były
przeznaczone do popełnienia przestępstwa, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio
lub pośrednio z przestępstwa;
3)
trwałe odebranie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego bądź jej przekazanie
do depozytu sądowego na okres nie krótszy niż 12 miesięcy, do czasu złożenia przez
osobę skazaną ponownego egzaminu z wynikiem pozytywnym;
4)
zakaz składania oferty do konkursu ofert na oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego
na okres od roku do 3 lat.
4.
O orzeczeniu środka karnego, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, sąd powiadamia właściwy
organ, upoważniony do wydawania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego.
5.
Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów
niestanowiących własności sprawcy.
Art. 28.
(pominięty)
Art. 29.
Traci moc ustawa z dnia 7 marca 1932 r. o rybołówstwie .
Art. 30.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1985 r.
1)
Dodany przez art. 37 pkt 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych (Dz.
U. poz. 1718), która weszła w życie z dniem 18 grudnia 2021 r.
2)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 317 z 23.11.2016,
str. 4.
3)
Dodany przez art. 37 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.