Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 10 marca 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia
instytucjom finansowym
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom
finansowym , z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie
gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 8 marca 2022 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
odnośnika nr 1 oraz art. 40 i art. 46 ustawy z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu
Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz
niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa:
1)
służy stosowaniu:
-
-rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 208 z 02.08.2013, str. 68, Dz. Urz. UE L 321 z 30.11.2013, str. 6, Dz. Urz. UE L 11 z 17.01.2015, str. 37, Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 153, Dz. Urz. UE L 20 z 25.01.2017, str. 4, Dz. Urz. UE L 310 z 25.11.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 27, Dz. Urz. UE L 347 z 28.12.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 111 z 25.04.2019, str. 4, Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 183 z 09.07.2019, str. 14, Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 328 z 18.12.2019, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 204 z 26.06.2020, str. 4),
-
-rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kredytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozdawczości i ujawniania informacji, a także rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 183 z 09.07.2019, str. 14, Dz. Urz. UE L 204 z 26.06.2020, str. 4 oraz Dz. Urz. UE L 65 z 25.02.2021, str. 70);
2)
uzupełnia wdrożenie:
-
-dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 149, Dz. Urz. UE L 212 z 18.07.2014, str. 47 oraz Dz. Urz. UE L 309 z 30.10.2014, str. 37),
-
-dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190, Dz. Urz. UE L 349 z 05.12.2014, str. 68, Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 96, Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 296, Dz. Urz. UE L 203 z 01.08.2019, str. 10, Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 64, Dz. Urz. UE L 328 z 18.12.2019, str. 29 oraz Dz. Urz. UE L 22 z 22.01.2021, str. 1);
3)
wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/879 z dnia 20 maja 2019 r.
zmieniającą dyrektywę 2014/59/UE w odniesieniu do zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania
instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz dyrektywę 98/26/WE (Dz. Urz. UE
L 150 z 07.06.2019, str. 296 oraz Dz. Urz. UE L 283 z 31.08.2020, str. 2).
”
„
Art. 40.
Przepisy art. 6 ust. 7 i 8 ustawy zmienianej w art. 15, stosuje się do wymagalnych
wierzytelności Skarbu Państwa z tytułu udzielonych gwarancji. Nadwyżka środków pieniężnych
i pozostałe zabezpieczenie, o których mowa w art. 6 ust. 7 ustawy zmienianej w art.
15, nie wchodzą do masy upadłości ani do masy układowej do chwili zaspokojenia należności
Skarbu Państwa.
”
„
Art. 46.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 114 i art. 14 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu
ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 1 lit. n, pkt 5 lit. b tiret trzecie, pkt 40 lit. d w zakresie art. 101
ust. 12b pkt 3, pkt 46, pkt 67, pkt 83 lit. a, pkt 84, pkt 87 lit. b, pkt 106 lit.
c oraz art. 3 pkt 1, które wchodzą w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia;
3)
art. 20 pkt 1, 2 i 4-6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.;
4)
art. 1 pkt 39 w zakresie art. 99a ust. 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia
2024 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym
Art. 1.
Ustawa określa formy, warunki i tryb udzielania przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom
finansowym przeznaczonego na przedsięwzięcia mające na celu utrzymanie płynności płatniczej,
w tym w związku z rozwojem akcji kredytowej banku krajowego.
Art. 2.
Instytucją finansową w rozumieniu ustawy jest:
1)
bank krajowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe ;
2)
spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa,
o których mowa w ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych ;
3)
fundusz inwestycyjny w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
funduszami inwestycyjnymi ;
4)
dom maklerski, o którym mowa w art. 95 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi ;
5)
krajowy zakład ubezpieczeń, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej
i reasekuracyjnej ;
6)
fundusz emerytalny, o którym mowa w ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych .
Art. 3.
1.
Wsparcie może być udzielane w formie:
1)
gwarancji Skarbu Państwa;
2)
pożyczek skarbowych papierów wartościowych;
3)
sprzedaży skarbowych papierów wartościowych z odroczonym terminem płatności;
4)
sprzedaży skarbowych papierów wartościowych z rozłożeniem płatności na raty;
5)
sprzedaży skarbowych papierów wartościowych w drodze oferty kierowanej do określonej
instytucji finansowej.
2.
Wsparcie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może być udzielone wyłącznie bankowi krajowemu,
spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej oraz Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej.
3.
W celu zabezpieczenia wierzytelności wynikających z udzielonego wsparcia, o którym
mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych żąda ustanowienia zabezpieczenia
gwarantującego zwrot pełnej kwoty wsparcia wraz z odsetkami.
4.
Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 3, może być ustanowione w formach przewidzianych
w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny , ustawie z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe , ustawie z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów , ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych oraz zwyczajami przyjętymi w obrocie krajowym i zagranicznym.
5.
W przypadku ogłoszenia upadłości podmiotu, któremu Skarb Państwa udzielił wsparcia,
o którym mowa w ust. 1, albo otwarcia wobec takiego podmiotu postępowania układowego,
przedmiot zabezpieczenia wierzytelności, o którym mowa w ust. 3, nie wchodzi do masy
upadłości ani do masy układowej.
Art. 4.
1.
Skarb Państwa może udzielić gwarancji spłaty kredytu refinansowego w rozumieniu art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim , zwanej dalej „gwarancją dla Narodowego Banku Polskiego”.
2.
Gwarancja dla Narodowego Banku Polskiego może być udzielona do wysokości 50% pozostającej
do spłaty kwoty kredytu refinansowego.
3.
W przypadku ogłoszenia upadłości podmiotu, któremu Narodowy Bank Polski udzielił kredytu
refinansowego, odnośnie do którego Skarb Państwa udzielił gwarancji dla Narodowego
Banku Polskiego, albo otwarcia wobec takiego podmiotu postępowania układowego, przedmiot
zabezpieczenia kredytu refinansowego oraz przedmiot zabezpieczenia gwarancji dla Narodowego
Banku Polskiego nie wchodzi do masy upadłości ani do masy układowej.
Art. 5.
1.
Skarb Państwa może udzielić gwarancji spłaty kredytów oraz linii kredytowych, zwanej
dalej „gwarancją za instytucję finansową”, przyznanych przez:
1)
bank krajowy, bank zagraniczny lub instytucję kredytową - bankowi krajowemu w celu
utrzymania przez ten bank wymogów wynikających z norm płynności płatniczej, o której
mowa w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;
2)
Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową - spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej
w celu utrzymania przez tę kasę rezerwy płynnej, o której mowa w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych;
3)
bank krajowy, bank zagraniczny lub instytucję kredytową - Krajowej Spółdzielczej Kasie
Oszczędnościowo-Kredytowej na zasilenie funduszu stabilizacyjnego, o którym mowa w
art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, w celu utrzymania w systemie spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych rezerwy
płynnej, o której mowa w art. 38 ust. 1 tej ustawy.
2.
Instytucja kredytowa, bank zagraniczny oraz bank krajowy udzielający kredytu, o których
mowa w ust. 1, nie mogą pozostawać z bankiem krajowym, któremu został przyznany kredyt
lub linia kredytowa, w relacjach, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 14-16 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.
3.
Przez kredyt, o którym mowa w ust. 1, rozumie się również emisję lub wystawienie przez
bank krajowy, spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub Krajową Spółdzielczą
Kasę Oszczędnościowo-Kredytową dłużnych papierów wartościowych.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udzielać, w imieniu Skarbu Państwa,
gwarancji spełnienia przez emitenta świadczeń pieniężnych wynikających z tytułu dłużnych
papierów wartościowych, o których mowa w ust. 3, wyłącznie dla papierów wartościowych
wyemitowanych z terminem zapadalności nie krótszym niż 3 miesiące i nie dłuższym niż
5 lat.
Art. 6.
1.
Gwarancja dla Narodowego Banku Polskiego oraz gwarancja za instytucję finansową obejmuje
spłatę kredytu wraz z odsetkami umownymi oraz innymi kosztami związanymi z kredytem.
2.
Gwarancja dla Narodowego Banku Polskiego oraz gwarancja za instytucję finansową nie
może obejmować spłaty kredytu wraz z odsetkami, którego zabezpieczenie stanowią skarbowe
papiery wartościowe oraz papiery wartościowe wyemitowane przez Narodowy Bank Polski
- do wysokości ich wartości nominalnej.
31)Dodany przez art. 15 ustawy z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598), która weszła w życie z dniem 15 września 2021 r..
W przypadku zabezpieczenia gwarancji, o których mowa w ust. 1, przelewem wierzytelności hipotecznych lub wierzytelności zabezpieczonych zastawami
rejestrowymi na Skarb Państwa przechodzą odpowiednio hipoteki lub zastawy rejestrowe
z dniem udzielenia tych gwarancji. Przepisów art. 79 ust. 1 zdanie drugie ustawy z
dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece i art. 17 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym
i rejestrze zastawów nie stosuje się.
41)Dodany przez art. 15 ustawy z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598), która weszła w życie z dniem 15 września 2021 r..
Do chwili ujawnienia cesjonariusza w odpowiednim rejestrze przelew wierzytelności,
o którym mowa w ust. 3, jest bezskuteczny w stosunku do dłużnika rzeczowego. W razie
wygaśnięcia hipoteki albo zastawu rejestrowego przed ujawnieniem cesjonariusza w odpowiednim
rejestrze cedent jest obowiązany dokonać wszelkich czynności umożliwiających wykreślenie
hipoteki z księgi wieczystej albo zastawu rejestrowego z rejestru zastawów.
51)Dodany przez art. 15 ustawy z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598), która weszła w życie z dniem 15 września 2021 r..
Z chwilą zawiadomienia sądu, sądu polubownego lub organu prowadzącego postępowanie
administracyjne o przelewie wierzytelności na zabezpieczenie gwarancji, o których
mowa w ust. 1, Skarb Państwa wstępuje z mocy prawa w miejsce instytucji finansowej
do postępowań cywilnych, administracyjnych, sądowo-administracyjnych oraz przed sądami
polubownymi, dotyczących przelanych wierzytelności, bez zezwolenia strony przeciwnej
albo osoby trzeciej, która ma interes prawny.
61)Dodany przez art. 15 ustawy z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598), która weszła w życie z dniem 15 września 2021 r..
Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do instytucji finansowej w zakresie wstąpienia
w miejsce Skarbu Państwa do postępowań po spłacie należności z tytułu udzielenia gwarancji,
o których mowa w ust. 1, na podstawie zaświadczenia wydanego przez ministra właściwego
do spraw finansów publicznych.
71)Dodany przez art. 15 ustawy z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598), która weszła w życie z dniem 15 września 2021 r..
Z chwilą zaspokojenia należności Narodowego Banku Polskiego z tytułu udzielenia kredytu
refinansowego, o którym mowa w art. 42 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim - w przypadku braku zaspokojenia Skarbu Państwa z tytułu wypłaty gwarancji dla Narodowego
Banku Polskiego - na Skarb Państwa z mocy prawa przechodzi nadwyżka środków pieniężnych
i pozostałe zabezpieczenie tego kredytu, a w przypadku, w którym zabezpieczenie to
stanowią wierzytelności, na Skarb Państwa z mocy prawa przechodzą także wszelkie prawa
związane z tymi wierzytelnościami.
81)Dodany przez art. 15 ustawy z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598), która weszła w życie z dniem 15 września 2021 r..
W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Skarb Państwa wstępuje z mocy prawa w miejsce
Narodowego Banku Polskiego w stosunki prawne dotyczące przejętego zabezpieczenia.
Przepisy ust. 3-5 stosuje się odpowiednio.
91)Dodany przez art. 15 ustawy z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598), która weszła w życie z dniem 15 września 2021 r..
Z chwilą zaspokojenia należności Skarbu Państwa z tytułu wypłaty gwarancji dla Narodowego
Banku Polskiego - w przypadku braku zaspokojenia Narodowego Banku Polskiego z tytułu
udzielenia kredytu refinansowego, o którym mowa w art. 42 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim, zabezpieczonego tą gwarancją - na Narodowy Bank Polski z mocy prawa przechodzi nadwyżka
środków pieniężnych i pozostałe zabezpieczenie tej gwarancji, a w przypadku, w którym
zabezpieczenie to stanowią wierzytelności, na Narodowy Bank Polski z mocy prawa przechodzą
także wszelkie prawa związane z tymi wierzytelnościami.
101)Dodany przez art. 15 ustawy z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598), która weszła w życie z dniem 15 września 2021 r..
W przypadku, o którym mowa w ust. 9, Narodowy Bank Polski wstępuje z mocy prawa w
miejsce Skarbu Państwa w stosunki prawne dotyczące przejętego zabezpieczenia. Przepisy
art. 43a ust. 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim stosuje się odpowiednio.
111)Dodany przez art. 15 ustawy z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598), która weszła w życie z dniem 15 września 2021 r..
W przypadku udzielenia gwarancji za instytucję finansową przepisy ust. 7-10 stosuje
się odpowiednio.
Art. 7.
Wypłaty z tytułu gwarancji dla Narodowego Banku Polskiego oraz z tytułu gwarancji
za instytucję finansową są pomniejszane o spłaty kredytu dokonane przez kredytobiorcę
oraz o kwoty uzyskane przez Narodowy Bank Polski, bank krajowy, bank zagraniczny,
instytucję kredytową lub Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową, w wyniku
zaspokojenia się z przedmiotu zabezpieczenia tego kredytu.
Art. 8.
Od gwarancji dla Narodowego Banku Polskiego oraz gwarancji za instytucję finansową
jest pobierana opłata prowizyjna.
Art. 9.
Do gwarancji dla Narodowego Banku Polskiego oraz do gwarancji za instytucję finansową
nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb
Państwa oraz niektóre osoby prawne , z wyjątkiem art. 31.
Art. 10.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w imieniu Skarbu Państwa, może udzielać
pożyczek skarbowych papierów wartościowych.
Art. 11.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w imieniu Skarbu Państwa, może udzielać
wsparcia poprzez sprzedaż skarbowych papierów wartościowych z odroczonym terminem
płatności, sprzedaż skarbowych papierów wartościowych z rozłożeniem płatności na raty
lub sprzedaż skarbowych papierów wartościowych w drodze oferty kierowanej do określonej
instytucji finansowej.
Art. 12.
1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi przez wydanie listu emisyjnego
warunki emisji skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w art. 10 i 11, oraz
sposób realizacji świadczeń z nich wynikających.
2.
List emisyjny zawiera w szczególności:
1)
datę emisji;
2)
powołanie podstawy prawnej emisji;
3)
jednostkową wartość nominalną;
4)
walutę, w której może następować emisja, lub sposób określenia waluty emisji;
5)
cenę zbycia lub sposób jej ustalenia, o ile emisja nie następuje w celu, o którym
mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2;
6)
stopę procentową lub sposób jej obliczania;
7)
określenie sposobu i terminów wypłaty należności głównej oraz należności ubocznych;
8)
datę, od której nalicza się oprocentowanie skarbowych papierów wartościowych tej emisji;
9)
termin wykupu oraz zastrzeżenia w przedmiocie możliwości wcześniejszego wykupu.
Art. 13.
Emisja skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w art. 10 i 11, następuje
z dniem zarejestrowania skarbowych papierów wartościowych w depozycie papierów wartościowych
oraz w kwocie równej wartości nominalnej wyemitowanych papierów wartościowych.
Art. 14.
1.
Do emisji skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w niniejszej ustawie,
nie stosuje się przepisów art. 95-97 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych .
2.
Emisji skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w niniejszej ustawie, nie
wlicza się do limitów określonych w ustawie budżetowej.
3.
Wartość nominalną zobowiązań z tytułu wyemitowanych skarbowych papierów wartościowych,
o których mowa w niniejszej ustawie, zalicza się do długu Skarbu Państwa, zgodnie
z ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
Art. 15.
1.
Wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, udziela, w imieniu Skarbu Państwa, na wniosek
instytucji finansowej minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze umowy.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:
1)
nazwę instytucji finansowej;
2)
wysokość wnioskowanej kwoty wsparcia;
3)
informacje o aktualnej sytuacji ekonomiczno-finansowej instytucji finansowej;
4)
formy proponowanego zabezpieczenia.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się do ministra właściwego do spraw finansów
publicznych.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udzielić wsparcia po zasięgnięciu
opinii Komisji Nadzoru Finansowego oraz Prezesa Narodowego Banku Polskiego, a w przypadku
wsparcia udzielanego bankowi - również Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.
5.
Umowa o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, powinna określać w szczególności:
1)
formę wsparcia;
2)
wysokość wsparcia;
3)
warunki wsparcia, w tym:
a)
cele wykorzystania udzielonego wsparcia,
b)
planowany rozwój akcji kredytowej, w przypadku gdy wsparcie udzielane jest bankowi
krajowemu w związku z rozwojem tej akcji,
c)
ograniczenia w zakresie wypłaty dywidendy,
d)
ograniczenia w zakresie polityki płacowej wobec członków organów instytucji finansowej
oraz kadry kierowniczej;
4)
formę zabezpieczenia wierzytelności wynikających z udzielonego wsparcia;
5)
koszty ponoszone przez instytucję finansową związane z udzieleniem wsparcia, w tym
wysokość opłaty prowizyjnej;
6)
okres, na jaki udziela się wsparcia.
6.
Komisja Nadzoru Finansowego wykonuje kontrolę nałożonych na instytucję finansową w
umowie o udzielenie wsparcia warunków, w tym ograniczeń.
6a.
Zasady wykonywania kontroli, w przypadku wsparcia udzielonego podmiotom, o których
mowa w art. 2 pkt 2, określa umowa o udzielenie wsparcia.
7.
Odmowa udzielenia wsparcia nie stanowi podstawy roszczeń instytucji finansowych oraz
osób trzecich wobec Skarbu Państwa.
Art. 16.
1.
Na podstawie dokumentów związanych z wierzytelnością Skarbu Państwa z tytułu udzielonego
wsparcia minister właściwy do spraw finansów publicznych może wystawić tytuł wykonawczy.
2.
W tytule wykonawczym należy oznaczyć:
1)
organ, który go wystawił i na rzecz którego egzekucja ma być prowadzona;
2)
dłużnika zobowiązanego do zapłaty;
3)
wysokość zobowiązań dłużnika wraz z odsetkami i terminami ich płatności;
4)
datę wystawienia tytułu wykonawczego;
5)
umowę, z której wynikają dochodzone roszczenia;
6)
wzmiankę o wymagalności dochodzonego roszczenia.
3.
Tytuł wykonawczy należy opatrzyć pieczęcią organu wystawiającego tytuł oraz podpisami
osób uprawnionych do działania w jego imieniu.
4.
W przypadku egzekucji przeciwko kilku osobom lub z kilku części składowych majątku
dłużnika można wystawić dalsze tytuły wykonawcze.
Art. 17.
Jeżeli dług wynikający z udzielonego przez Skarb Państwa wsparcia przejdzie na osobę
trzecią lub gdy obowiązek spełnienia świadczenia z tytułu udzielonego wsparcia przeszedł
na tę osobę w wyniku spadkobrania lub przekształcenia osoby prawnej, podstawą prowadzenia
egzekucji przeciwko takiej osobie może być tytuł wykonawczy oparty na tytule wykonawczym,
o którym mowa w art. 16.
Art. 18.
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może,
po zasięgnięciu opinii komisji sejmowej właściwej do spraw budżetu, w drodze rozporządzenia,
dokonywać przeniesienia planowanych wydatków budżetowych między częściami i działami
budżetu państwa w celu realizacji zadań wynikających z przepisów niniejszej ustawy.
Art. 19.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych przedstawia komisji sejmowej właściwej
do spraw budżetu kwartalną informację o podejmowanych działaniach będących realizacją
postanowień niniejszej ustawy w terminie 30 dni od zakończenia kwartału.
Art. 20.
(uchylony)
Art. 21.
(pominięty)
Art. 22.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia3)Ustawa została ogłoszona w dniu 13 marca 2009 r..
1)
Dodany przez art. 15 ustawy z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu
Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598), która weszła w życie z dniem 15 września
2021 r.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 1236, 1535, 1773, 1927, 1981, 2054 i 2270.
3)
Ustawa została ogłoszona w dniu 13 marca 2009 r.