Zaliczki na podatek dochodowy za miesiące od lutego do grudnia 2022 r. od przychodów określonych w art. 31 i art. 34 ust. 1 oraz z umów zlecenia określonych w art. 13 pkt 8 płatnik nie pobiera i nie wpłaca w terminach, o których mowa w art. 31, art. 38 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1, w części stanowiącej nadwyżkę:

Nadwyżkę zaliczki niepobraną i niewpłaconą na podstawie ust. 1 płatnik pobiera odpowiednio od przychodów określonych w art. 31 i art. 34 ust. 1 oraz z umów zlecenia określonych w art. 13 pkt 8 uzyskanych w miesiącu, w którym wystąpiła ujemna różnica między:

- przy czym poboru tej nadwyżki zaliczki dokonuje się do wysokości tej ujemnej różnicy.

W przypadku gdy nadwyżka zaliczki obliczona zgodnie z ust. 1 nie została pobrana w całości na podstawie ust. 2, płatnik pobiera pozostałą część nadwyżki zaliczki odpowiednio od przychodów określonych w art. 31 i art. 34 ust. 1 oraz z umów zlecenia określonych w art. 13 pkt 8 w kolejnych miesiącach 2022 r., w których wystąpi różnica obliczona zgodnie z ust. 2.

Przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, płatnik uwzględnia koszty uzyskania przychodów i kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2021 r., o ile na moment obliczania tej zaliczki płatnik jest uprawniony do ich stosowania.

Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio do nadwyżki zaliczki niepobranej za styczeń 2022 r., której termin pobrania został przedłużony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 50 Ordynacji podatkowej.

Płatnik przekazuje nadwyżkę zaliczki, o której mowa w ust. 1 i 5, w terminie określonym dla przekazania zaliczki na podatek dochodowy od przychodów, o których mowa odpowiednio w ust. 2 lub 3, nie później jednak niż w terminie do dnia 20 stycznia 2023 r.

Przepisy ust. 1-6 mają zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy pobieranych w miesiącu, w którym podatnik uzyskał od płatnika przychody określone w art. 31 lub art. 34 ust. 1 lub z umów zlecenia określonych w art. 13 pkt 8 w wysokości nieprzekraczającej 12 800 zł, przy czym limit ten stosuje się odrębnie dla każdego źródła tych przychodów.

W przypadku gdy płatnik pobrał zaliczkę na podatek dochodowy w części odpowiadającej nadwyżce obliczonej zgodnie z ust. 1 i nie przekazał tej zaliczki na rachunek urzędu skarbowego, niezwłocznie zwraca tę nadwyżkę podatnikowi.

W przypadku gdy podatnik złożył płatnikowi sporządzony na piśmie wniosek o nieprzedłużanie terminów, o których mowa w art. 31, art. 38 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1, przepisów ust. 1-8 nie stosuje się najpóźniej od miesiąca następującego po miesiącu, w którym płatnik otrzymał ten wniosek.

Zwalnia się płatnika z obowiązku poboru i wpłacenia nadwyżki zaliczki, o której mowa w ust. 1 i 5, niepobranej do dnia 31 grudnia 2022 r. w części, w jakiej nie została pobrana ze względu na niewystąpienie różnicy obliczonej zgodnie z ust. 2-4.

Na wniosek dysponenta zakładowego funduszu aktywności albo funduszu rehabilitacji Fundusz przekazuje, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, na rachunek bankowy, o którym mowa w art. 29 ust. 3a¹albo art. 33 ust. 3 pkt 2, miesięczne środki w wysokości równej iloczynowi stanu zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych dysponenta oraz 4% kwoty najniższego wynagrodzenia.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, nie podlegają łączeniu z uprawnieniami, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych   (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.²⁾Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 1163, 1243, 1551, 1574, 1834, 1981, 2071, 2105, 2133, 2232, 2269, 2270, 2328, 2376, 2427, 2430 i 2490 oraz z 2022 r. poz. 1, 24, 64, 138, 501 i 558.). Warunkiem otrzymania miesięcznych środków określonych w ust. 1 jest złożenie Prezesowi Zarządu Funduszu oświadczenia dysponenta zakładowego funduszu aktywności albo funduszu rehabilitacji o wyborze tego uprawnienia za poszczególne miesiące przypadające do końca danego roku, zawartego we wniosku, o którym mowa w ust. 1, składanym pierwszy raz w danym roku.

Przepis ust. 1 stosuje się do wniosków złożonych w okresie 5 lat, licząc od końca roku, w którym dysponent utracił status zakładu pracy chronionej, jeżeli spełnia warunki określone w art. 33 ust. 7b.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy ten wniosek.

Stan zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, ustala się w wartościach przeciętnych w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, stosując wyłączenia ze stanów zatrudnienia określone w art. 21 ust. 5, a w przypadku dysponentów funduszu rehabilitacji - również art. 28 ust. 3.

Status dysponenta funduszu rehabilitacji lub zakładowego funduszu aktywności ustala się według stanu istniejącego w ostatnim dniu każdego miesiąca, którego dotyczył wniosek, o którym mowa w ust. 1.

Prezes Zarządu Funduszu może przeprowadzać kontrole dysponenta funduszu rehabilitacji lub zakładowego funduszu aktywności, który otrzymał środki, o których mowa w ust. 1, w zakresie prawidłowości realizacji przepisów ust. 1-6 lub wykonania obowiązku przewidzianego w ust. 8.

Dysponent funduszu rehabilitacji lub zakładowego funduszu aktywności, który otrzymał środki określone w ust. 1, dokonuje wpłaty na Fundusz w wysokości kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy nienależną lub zawyżoną kwotą środków, o których mowa w ust. 1, a prawidłowo obliczoną kwotą tych środków, w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym te okoliczności zostały ujawnione w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 7, lub czynności sprawdzających, o których mowa w art. 272 Ordynacji podatkowej. Jeżeli łączna wysokość wpłaty nie przekracza pięciokrotności kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, potrąca się ją z wypłat środków, o których mowa w ust. 1, za kolejne 3 miesiące, a kwota wpłaty w części niepotrąconej z tych wypłat podlega niezwłocznej wpłacie na Fundusz.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1, zawierający w szczególności informacje o składającym wniosek pracodawcy, zatrudnionych przez niego pracownikach i osobach wykonujących pracę nakładczą, wnioskowaną kwotę, rachunek bankowy pracodawcy, a także oświadczenie pracodawcy o zgodności wniosku ze stanem faktycznym i prawnym. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego udostępni wzór wniosku w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej tego ministra.