Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 28 stycznia 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz
Służbie Wywiadu Wojskowego
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Służbie Wywiadu Wojskowego
- Rozdział 1 - Postanowienia ogólne
- Rozdział 2 - Organizacja Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego
- Rozdział 3 - Uprawnienia funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz żołnierzy zawodowych wyznaczonych na stanowiska służbowe w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego
- Rozdział 4 - Służba funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz żołnierzy zawodowych wyznaczonych na stanowiska służbowe w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego
- Rozdział 5 - Przepisy karne
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu
Wojskowego , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych ,
2)
ustawą z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących
zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 26 stycznia 2022 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 166 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych , który stanowi:
„
Art. 166.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 października 2021 r., z wyjątkiem:
1)
art. 145 i art. 146, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 80, art. 115, art. 144 i art. 161, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od
dnia ogłoszenia;
3)
art. 96 pkt 18, art. 130, art. 134, art. 149 ust. 1 oraz art. 150, które wchodzą w
życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
4)
art. 38 ust. 6, art. 50, art. 52 ust. 5-7, art. 54 ust. 1-5 oraz art. 57 ust. 4, które
wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;
5)
art. 9 ust. 1 pkt 1-8, art. 11 pkt 2, art. 16 ust. 1, art. 18 ust. 2, art. 28 pkt
2 lit. b i c, art. 31, art. 83 oraz art. 141, które wchodzą w życie z dniem 5 lipca
2022 r.;
6)
art. 122, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem pkt 5, który
wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.;
7)
art. 58 ust. 1 pkt 4 i art. 63, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2022 r.;
8)
art. 126 pkt 8, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.;
9)
art. 9 ust. 1 pkt 9, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2026 r.;
10)
art. 82 pkt 2, w zakresie dodawanego art. 100b, i art. 159, które wchodzą w życie
z dniem 1 października 2028 r.;
11)
art. 82 pkt 1, 2, w zakresie dodawanego art. 100a, i pkt 3-21, art. 93, art. 96 pkt
1-17 i 19, art. 105 oraz art. 162, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2029 r.
”
;
2)
art. 28 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób
realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa , który stanowi:
„
Art. 28.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 22,
który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego
Rozdział 1
Postanowienia ogólne
Art. 1.
Tworzy się Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, zwaną dalej „SKW”, jako służbę specjalną,
właściwą w sprawach ochrony przed zagrożeniami wewnętrznymi dla obronności Państwa,
bezpieczeństwa i zdolności bojowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych
dalej „SZ RP”, oraz innych jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych
przez Ministra Obrony Narodowej.
Art. 2.
Tworzy się Służbę Wywiadu Wojskowego, zwaną dalej „SWW”, jako służbę specjalną, właściwą
w sprawach ochrony przed zagrożeniami zewnętrznymi dla obronności Państwa, bezpieczeństwa
i zdolności bojowej SZ RP oraz innych jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych
przez Ministra Obrony Narodowej.
Art. 3.
1.
Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego, zwany dalej „Szefem SKW”, i Szef Służby Wywiadu
Wojskowego, zwany dalej „Szefem SWW”, są centralnymi organami administracji rządowej,
działającymi odpowiednio przy pomocy SKW i SWW, będącymi urzędami administracji rządowej.
2.
Szef SKW oraz Szef SWW podlegają Ministrowi Obrony Narodowej, z zastrzeżeniem określonych
w ustawie uprawnień Prezesa Rady Ministrów lub Ministra Koordynatora Służb Specjalnych,
w przypadku jego powołania.
3.
Działalność Szefa SKW oraz Szefa SWW podlega kontroli Sejmu.
Art. 4.
1.
Nazwy: Służba Kontrwywiadu Wojskowego i Służba Wywiadu Wojskowego oraz ich skróty:
„SKW” i „SWW” przysługują wyłącznie Służbom, o których mowa w art. 1 i 2.
2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
„jednostkach organizacyjnych MON” - należy przez to rozumieć inne, niż SZ RP jednostki
organizacyjne podległe lub nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej;
2)
„Kolegium do Spraw Służb Specjalnych” - należy przez to rozumieć organ działający
przy Radzie Ministrów, o którym mowa w ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu ;
3)
„Ministrze Koordynatorze Służb Specjalnych” - należy rozumieć Ministra - członka Rady
Ministrów, którego zakres działania, wyznaczony na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów , obejmuje zadania związane z działalnością służb specjalnych, w rozumieniu ustawy,
o której mowa w pkt 2, w tym koordynację działalności służb specjalnych.
Art. 5.
1.
Do zadań SKW należy:
1)
rozpoznawanie, zapobieganie oraz wykrywanie, popełnianych przez żołnierzy pełniących
czynną służbę wojskową, funkcjonariuszy SKW i SWW oraz pracowników SZ RP i innych
jednostek organizacyjnych MON, przestępstw:
a)
przeciwko pokojowi, ludzkości oraz przestępstw wojennych określonych w rozdziale XVI ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny , a także innych ustawach i umowach międzynarodowych,
b)
przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej określonych w rozdziale XVII ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oraz takich czynów skierowanych przeciwko państwom obcym, które zapewniają wzajemność,
c)
określonych w art. 140 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny,
d)
określonych w art. 228-230 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, jeżeli mogą one zagrażać bezpieczeństwu lub zdolności bojowej SZ RP lub innych jednostek
organizacyjnych MON,
e)
przeciwko ochronie informacji określonych w rozdziale XXXIII ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, jeżeli mogą one zagrażać bezpieczeństwu lub zdolności bojowej SZ RP lub innych jednostek
organizacyjnych MON, a także takich czynów skierowanych przeciwko państwom obcym,
które zapewniają wzajemność,
f)
określonych w art. 33 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami,
technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także
dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa ,
g)
innych niż określone w lit. a-f, godzących w bezpieczeństwo potencjału obronnego państwa,
SZ RP oraz jednostek organizacyjnych MON, a także państw, które zapewniają wzajemność,
h)
określonych w art. 232, art. 233 § 1, 1a, 4 i 6, art. 234, art. 235, art. 236 § 1 i art. 239 § 1
ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, jeżeli dotyczą przestępstw, o których mowa w lit. a-g,
jak również ujawnianie mienia zagrożonego przepadkiem w związku z tymi przestępstwami;
2)
współdziałanie z Żandarmerią Wojskową i innymi organami uprawnionymi do ścigania przestępstw
wymienionych w pkt 1;
2a)
rozpoznawanie, zapobieganie oraz wykrywanie zdarzeń oraz przestępstw o charakterze
terrorystycznym godzących w bezpieczeństwo potencjału obronnego państwa, SZ RP oraz
jednostek organizacyjnych MON;
3)
realizowanie, w granicach swojej właściwości, zadań określonych w przepisach ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych ;
4)
uzyskiwanie, gromadzenie, analizowanie, przetwarzanie i przekazywanie właściwym organom
informacji mogących mieć znaczenie dla obronności państwa, bezpieczeństwa lub zdolności
bojowej SZ RP lub innych jednostek organizacyjnych MON, w zakresie określonym w pkt
1, oraz podejmowanie działań w celu eliminowania ustalonych zagrożeń;
5)
prowadzenie kontrwywiadu radioelektronicznego oraz przedsięwzięć z zakresu ochrony
kryptograficznej i kryptoanalizy;
6)
uczestniczenie w planowaniu i przeprowadzaniu kontroli realizacji umów międzynarodowych
dotyczących rozbrojenia;
7)
ochrona bezpieczeństwa jednostek wojskowych, innych jednostek organizacyjnych MON
oraz żołnierzy wykonujących zadania służbowe poza granicami państwa;
8)
ochrona bezpieczeństwa badań naukowych i prac rozwojowych zleconych przez SZ RP i
inne jednostki organizacyjne MON oraz produkcji i obrotu towarami, technologiami i
usługami o przeznaczeniu wojskowym zamówionymi przez SZ RP i inne jednostki organizacyjne
MON, w zakresie określonym w pkt 1;
9)
podejmowanie działań, przewidzianych dla SKW, w innych ustawach, a także umowach międzynarodowych,
którymi Rzeczpospolita Polska jest związana.
2.
Zadania SKW obejmują również rozpoznawanie oraz wykrywanie przestępstw, o których
mowa w ust. 1, popełnionych we współdziałaniu z żołnierzami pełniącymi czynną służbę
wojskową, funkcjonariuszami SKW i SWW lub pracownikami SZ RP i innych jednostek organizacyjnych
MON.
3.
Działalność SKW poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej może być prowadzona w związku
z jej działalnością na terytorium państwa wyłącznie w zakresie realizacji zadań określonych
w ust. 1 i 2.
Art. 6.
1.
Do zadań SWW należy:
1)
uzyskiwanie, gromadzenie, analizowanie, przetwarzanie i przekazywanie właściwym organom
informacji mogących mieć istotne znaczenie dla:
a)
bezpieczeństwa potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
bezpieczeństwa i zdolności bojowej SZ RP,
c)
warunków realizacji, przez SZ RP, zadań poza granicami państwa;
2)
rozpoznawanie i przeciwdziałanie:
a)
militarnym zagrożeniom zewnętrznym godzącym w obronność Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
zagrożeniom międzynarodowym terroryzmem;
3)
rozpoznawanie międzynarodowego obrotu bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi oraz
towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa,
a także rozpoznawanie międzynarodowego obrotu bronią masowej zagłady i zagrożeń związanych
z rozprzestrzenianiem tej broni oraz środków jej przenoszenia;
3a)
rozpoznawanie, przeciwdziałanie i zapobieganie zdarzeniom o charakterze terrorystycznym
wymierzonym przeciwko personelowi i mieniu SZ RP poza granicami państwa oraz zwalczanie
skutków takich zdarzeń;
4)
rozpoznawanie i analizowanie zagrożeń występujących w rejonach napięć, konfliktów
i kryzysów międzynarodowych, mających wpływ na obronność państwa oraz zdolność bojową
SZ RP, a także podejmowanie działań mających na celu eliminowanie tych zagrożeń;
5)
prowadzenie wywiadu elektronicznego na rzecz SZ RP oraz przedsięwzięć z zakresu kryptoanalizy
i kryptografii;
6)
współdziałanie w organizowaniu polskich przedstawicielstw wojskowych za granicą;
7)
uczestniczenie w planowaniu i przeprowadzaniu kontroli realizacji umów międzynarodowych
dotyczących rozbrojenia;
8)
podejmowanie innych działań przewidzianych dla SWW w odrębnych ustawach, a także umowach
międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana.
2.
Zadania, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3, są realizowane poza granicami
Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Działalność SWW na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może być prowadzona wyłącznie
w związku z jej działalnością poza granicami państwa, a realizacja czynności, o których
mowa w art. 29, art. 31 ust. 1, art. 33 ust. 1 oraz art. 34 ust. 1 dopuszczalna jest
wyłącznie za pośrednictwem SKW albo Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, odpowiednio
do ich kompetencji.
Art. 7.
1.
Minister Obrony Narodowej określa kierunki działania SKW i SWW w drodze wytycznych.
W przypadku powołania Ministra Koordynatora Służb Specjalnych określenie kierunków
działania SKW i SWW w drodze wytycznych następuje w uzgodnieniu z tym ministrem. Wytyczne
zatwierdza Prezes Rady Ministrów.
2.
Szefowie SKW i SWW, najpóźniej na 3 miesiące przed końcem roku kalendarzowego, przedstawiają
Ministrowi Obrony Narodowej, każdy w zakresie swojej właściwości, roczne plany działania
na rok następny.
3.
Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, przedstawiają corocznie do
dnia 31 marca Prezesowi Rady Ministrów oraz Ministrowi Obrony Narodowej sprawozdania
z działalności i wykonania budżetu SKW i SWW za poprzedni rok kalendarzowy.
4.
Wytyczne, o których mowa w ust. 1, oraz plany i sprawozdania, o których mowa w ust.
2 i 3, opiniuje Kolegium do Spraw Służb Specjalnych.
5.
Plany i sprawozdania, o których mowa w ust. 2 i 3, zatwierdza Minister Obrony Narodowej.
6.
Minister Obrony Narodowej przekazuje niezwłocznie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej
wytyczne, o których mowa w ust. 1, oraz zatwierdzone plany i sprawozdania, o których
mowa w ust. 2 i 3, wraz z opiniami, o których mowa w ust. 4.
Art. 8.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu,
formy i tryb współdziałania SKW i SWW.
Art. 9.
1.
Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, w celu realizacji zadań podległych
sobie służb mogą podejmować współpracę z właściwymi organami i służbami innych państw.
2.
Podjęcie współpracy, o której mowa w ust. 1, może nastąpić po uzyskaniu zgody Prezesa
Rady Ministrów. Prezes Rady Ministrów przed wyrażeniem zgody zasięga opinii Ministra
Obrony Narodowej.
Art. 10.
1.
SKW i SWW przy realizacji swoich zadań współdziałają:
1)
ze Sztabem Generalnym Wojska Polskiego i innymi komórkami organizacyjnymi Ministerstwa
Obrony Narodowej oraz Dowódcą Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcą Operacyjnym
Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcą Wojsk Obrony Terytorialnej, Szefem Inspektoratu Wsparcia
Sił Zbrojnych, dowódcami garnizonów wojskowych i jednostek wojskowych;
2)
odpowiednimi organami, służbami i instytucjami podległymi ministrowi właściwemu do
spraw wewnętrznych;
3)
odpowiednimi organami i jednostkami organizacyjnymi podległymi ministrowi właściwemu
do spraw finansów publicznych;
4)
odpowiednimi organami, służbami i instytucjami podległymi ministrowi właściwemu do
spraw zagranicznych;
5)
innymi organami, służbami i instytucjami uprawnionymi do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych.
1a.
W celu realizacji współdziałania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w szczególności dla
zapewnienia bezpieczeństwa i właściwej realizacji zadań SWW poza granicami państwa,
w SWW mogą być tworzone zespoły zadaniowe składające się z funkcjonariuszy SWW, żołnierzy
zawodowych wyznaczonych na stanowiska służbowe w SWW oraz żołnierzy pełniących służbę
w oddziałach lub pododdziałach SZ RP.
1b.
Żołnierze pełniący służbę w oddziałach lub pododdziałach SZ RP, wchodzący w skład
zespołów zadaniowych, o których mowa w ust. 1a, wykonują polecenia i rozkazy według
procedur obowiązujących w SWW. Żołnierzom tym przysługują uprawnienia, o których mowa
w art. 26, art. 28 i art. 30.
2.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu,
zakres i tryb współdziałania SKW i SWW ze Sztabem Generalnym Wojska Polskiego i innymi
komórkami organizacyjnymi Ministerstwa Obrony Narodowej oraz Dowódcą Generalnym Rodzajów
Sił Zbrojnych, Dowódcą Operacyjnym Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcą Wojsk Obrony Terytorialnej,
Szefem Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, dowódcami garnizonów wojskowych i jednostek
wojskowych.
2a.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu,
sposób i tryb tworzenia zespołów zadaniowych, o których mowa w ust. 1a, oraz wyznaczania
żołnierzy pełniących służbę w oddziałach lub pododdziałach SZ RP do składu takich
zespołów.
3.
Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw zagranicznych określą, w drodze
zarządzenia niepodlegającego ogłoszeniu, formy i tryb współdziałania SKW i SWW z organami,
służbami i instytucjami podległymi ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, uwzględniając
właściwość tych organów, służb i instytucji.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, formy i tryb współdziałania
SKW i SWW z odpowiednimi organami, służbami i instytucjami podległymi ministrowi właściwemu
do spraw wewnętrznych, z odpowiednimi organami i jednostkami organizacyjnymi podległymi
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, a także z innymi organami, służbami
i instytucjami uprawnionymi do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, uwzględniając
właściwość tych organów, służb i instytucji.
Art. 11.
1.
Działalność SKW i SWW jest finansowana z budżetu państwa z części - obrona narodowa.
2.
Koszty realizacji zadań SKW i SWW, w zakresie których - ze względu na wyłączenie ich
jawności - nie mogą być stosowane przepisy o finansach publicznych, rachunkowości
i zamówieniach publicznych, są finansowane z utworzonego na ten cel dla każdej ze
służb funduszu operacyjnego.
3.
Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, po zatwierdzeniu przez Ministra
Obrony Narodowej, określają, w drodze zarządzeń, stanowiące informacje niejawne szczegółowe
zasady tworzenia i gospodarowania funduszem operacyjnym, o którym mowa w ust. 2.
Art. 12.
1.
Organy administracji rządowej, organy samorządu terytorialnego, instytucje państwowe
oraz przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie użyteczności publicznej są obowiązani,
w zakresie swojego działania, do współdziałania z SKW i SWW, a w szczególności do
udzielania pomocy w realizacji zadań SKW i SWW.
2.
Przedsiębiorcy, instytucje oraz inne organizacje realizujące umowy z jednostkami organizacyjnymi
MON, w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych oraz produkcji i obrotu towarami,
technologiami i usługami o przeznaczeniu wojskowym są obowiązane, w zakresie realizowanych
umów, do współdziałania z SKW i SWW, jeżeli nie stoi to w sprzeczności z ich prawnie
chronionym interesem.
Art. 12a1)Dodany przez art. 109 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 1135), która weszła w życie z dniem 5 października 2021 r..
Obowiązku doręczenia korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego
doręczenia elektronicznego albo publicznej usługi hybrydowej, o których mowa w ustawie z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych , nie stosuje się:
1)
w sprawach dotyczących przyjęcia do służby albo pracy w SKW i SWW;
2)
w sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy SKW i SWW oraz żołnierzy
zawodowych wyznaczonych na stanowiska służbowe w SKW i SWW;
3)
w sprawach wynikających ze stosunku pracy pracowników SKW i SWW;
4)
w sprawach wynikających ze stosunku służbowego byłych funkcjonariuszy SKW i SWW oraz
byłych żołnierzy zawodowych wyznaczonych na stanowiska służbowe w SKW i SWW;
5)
w sprawach wynikających ze stosunku pracy byłych pracowników SKW oraz SWW;
6)
jeżeli doręczenie korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego
doręczenia elektronicznego albo publicznej usługi hybrydowej mogłoby wpłynąć negatywnie
na sposób realizacji zadań SKW lub SWW.
Rozdział 2
Organizacja Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego
Art. 13.
1.
Szefów SKW i SWW powołuje i odwołuje, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, Prezes
Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz Kolegium
do Spraw Służb Specjalnych i Sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.
2.
Prezes Rady Ministrów zwracając się do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o wyrażenie
opinii w sprawie, o której mowa w ust. 1, załącza opinie Kolegium do Spraw Służb Specjalnych
i Sejmowej Komisji do Spraw Służb Specjalnych.
3.
Minister Obrony Narodowej, na wniosek Szefa właściwej służby, powołuje i odwołuje
zastępców Szefa SKW i Szefa SWW, po zasięgnięciu opinii Sejmowej Komisji do Spraw
Służb Specjalnych.
Art. 14.
W stosunku do żołnierzy zawodowych wyznaczonych na stanowiska Szefa SKW, Szefa SWW
lub ich zastępców nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych , w zakresie przepisów określających zasady i tryb wyznaczania oraz zwalniania ze
stanowisk służbowych.
Art. 15.
Powołanie na stanowisko Szefa SKW, Szefa SWW lub ich zastępców osoby niebędącej żołnierzem
zawodowym albo funkcjonariuszem SKW albo SWW, jest równoznaczne z nawiązaniem stosunku
pracy na podstawie powołania, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .
Art. 16.
Szefem SKW i Szefem SWW może zostać osoba, która:
1)
posiada wyłącznie obywatelstwo polskie;
2)
korzysta z pełni praw publicznych;
3)
wykazuje nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną;
4)
daje rękojmię należytego wykonywania zadań;
5)
spełnia wymagania określone w przepisach ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych w zakresie dostępu do informacji niejawnych o klauzuli tajności „ściśle tajne”;
6)
posiada wyższe wykształcenie;
7)
nie pełniła służby zawodowej, nie pracowała i nie była współpracownikiem organów bezpieczeństwa
państwa, wymienionych w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu ;
8)
nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu dyscyplinarnego za czyn, o którym mowa
w art. 1 ust. 1 lub 3 ustawy z dnia 3 grudnia 1998 r. o odpowiedzialności dyscyplinarnej
sędziów, którzy w latach 1944-1989 sprzeniewierzyli się niezawisłości sędziowskiej .
Art. 17.
1.
Odwołanie Szefa SKW albo Szefa SWW z zajmowanego stanowiska następuje w przypadku:
1)
rezygnacji z zajmowanego stanowiska;
2)
zrzeczenia się obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa;
3)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;
4)
utraty predyspozycji niezbędnych do zajmowania stanowiska.
2.
Odwołanie Szefa SKW albo Szefa SWW z zajmowanego stanowiska może nastąpić w przypadku
niewykonywania obowiązków z powodu choroby trwającej nieprzerwanie ponad 3 miesiące.
Art. 18.
W przypadku zwolnienia stanowiska Szefa SKW albo Szefa SWW lub czasowej niemożności
sprawowania przez niego funkcji, Prezes Rady Ministrów może powierzyć pełnienie obowiązków
Szefa, na czas nie dłuższy niż 3 miesiące, jego zastępcy lub, na wniosek Ministra
Obrony Narodowej, innej osobie.
Art. 19.
1.
Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, powiadamiając Ministra Obrony
Narodowej, przekazują niezwłocznie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesowi
Rady Ministrów informacje mogące mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa i międzynarodowej
pozycji Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, przekazują niezwłocznie Prezydentowi
Rzeczypospolitej Polskiej informacje, o których mowa w ust. 1, w każdym przypadku,
kiedy Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej tak zadecyduje.
3.
Jeśli informacje, o których mowa w ust. 1, dotyczą spraw objętych zakresem działania
właściwego ministra, Szef SKW lub Szef SWW przekazuje je temu ministrowi, chyba że
Prezes Rady Ministrów zadecyduje inaczej.
Art. 20.
1.
Szefowie SKW i SWW kierują podległymi sobie służbami bezpośrednio lub przez swoich
zastępców.
2.
Szefowie SKW i SWW mogą upoważnić podległych żołnierzy zawodowych lub funkcjonariuszy
do załatwiania spraw w ich imieniu w określonym zakresie, z zastrzeżeniem, że upoważnienie
Szefa SKW nie może obejmować spraw, o których mowa w art. 29 ust. 3, art. 33 ust.
1 i art. 34 ust. 1, a także art. 31, z wyłączeniem upoważnienia zastępcy Szefa SKW
w zakresie określonym w art. 31 ust. 7a.
3.
Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, w drodze zarządzeń niepodlegających
ogłoszeniu, określają sposoby, metody i formy wykonywania zadań w służbach w zakresie
nieobjętym innymi przepisami.
Art. 21.
1.
Minister Obrony Narodowej, po uzyskaniu zgody Prezesa Rady Ministrów, nadaje, w drodze
zarządzeń, odrębnie dla SKW i SWW statut, który określa ich organizację wewnętrzną.
2.
Szefowie SKW i SWW, po uzyskaniu zgody Ministra Obrony Narodowej, w drodze zarządzeń,
każdy w zakresie swojej właściwości, nadają regulaminy organizacyjne jednostkom organizacyjnym
każdej ze służb, w których określają ich strukturę wewnętrzną i szczegółowe zadania.
3.
Szefowie SKW i SWW, w drodze zarządzeń, każdy w zakresie swojej właściwości, tworzą,
przekształcają i likwidują ośrodki szkolenia służb, określając ich strukturę, zadania
oraz zasady funkcjonowania w zakresie nieobjętym innymi przepisami.
4.
Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojej właściwości, mogą tworzyć zespoły o charakterze
stałym lub doraźnym, określając ich nazwę, skład osobowy oraz szczegółowy zakres i
tryb działania.
Art. 22.
1.
Dla zapewnienia bezpieczeństwa i zdolności bojowej jednostek wojskowych SZ RP realizujących
zadania za granicą w skład tych jednostek mogą wchodzić jednostki organizacyjne SKW
i SWW.
2.
Funkcjonariusze SKW i SWW pełniący służbę w jednostkach organizacyjnych SKW i SWW,
o których mowa w ust. 1, wykonują polecenia i rozkazy według procedur obowiązujących
w SZ RP.
3.
Do funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące
uprawnień żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa.
4.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, tryb i sposób powoływania
jednostek organizacyjnych SKW i SWW, wchodzących w skład jednostek wojskowych SZ RP
realizujących zadania za granicą, uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa
i zdolności bojowej tych jednostek oraz przepisy regulujące funkcjonowanie jednostek
Sił Zbrojnych.
Art. 23.
W SKW i SWW mogą być zatrudniani pracownicy.
Rozdział 3
Uprawnienia funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz żołnierzy zawodowych wyznaczonych na stanowiska służbowe w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego
Art. 24.
Żołnierze zawodowi wyznaczeni na stanowiska służbowe w SKW albo SWW posiadają uprawnienia
i podlegają obowiązkom określonym w niniejszym rozdziale odpowiednio dla funkcjonariuszy
SKW albo SWW.
Art. 25.
W granicach zadań, o których mowa w art. 5, funkcjonariusze SKW wykonują czynności:
1)
operacyjno-rozpoznawcze;
2)
analityczno-informacyjne;
3)
wynikające z przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.
Art. 26.
W granicach zadań, o których mowa w art. 6 ust. 1, funkcjonariusze SWW wykonują czynności:
1)
operacyjno-rozpoznawcze;
2)
analityczno-informacyjne.
Art. 27.
1.
Jeżeli informacje i materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych przez SKW albo
SWW wskazują, że sprawa będąca ich przedmiotem należy do zakresu działania innych
organów, służb lub instytucji, SKW albo SWW przekazują, z zastrzeżeniem ust. 5-7,
uzyskane informacje i materiały właściwemu podmiotowi.
2.
Jeżeli informacje i materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych przez organy,
służby lub instytucje uprawnione do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych
wskazują, że sprawa będąca przedmiotem tych czynności należy do zakresu działania
SKW albo SWW, podmioty te przekazują uzyskane informacje i materiały właściwej służbie.
3.
Jeżeli informacje i materiały uzyskane przez SKW albo SWW wskazują na uzasadnione
podejrzenie popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo potwierdzają
jego popełnienie, SKW albo SWW przedstawia je właściwemu prokuratorowi, w celu podjęcia
decyzji w zakresie ich dalszego procesowego wykorzystania.
4.
Jeżeli informacje i materiały uzyskane przez SKW albo SWW dostatecznie uzasadniają
podejrzenie popełnienia wykroczenia lub wykroczenia skarbowego albo potwierdzają jego
popełnienie, SKW albo SWW zawiadamia organ właściwy dla ścigania sprawcy.
5.
Jeżeli w toku realizacji czynności operacyjno-rozpoznawczych ujawnią się okoliczności
wskazujące na to, że sprawa będąca przedmiotem tych czynności nie pozostaje w kompetencji
SKW albo SWW, Szef właściwej służby może podjąć decyzję o jej kontynuowaniu, jeżeli
jest to uzasadnione bezpieczeństwem państwa.
6.
Szef SKW albo Szef SWW podejmuje decyzję, o której mowa w ust. 5, za zgodą Prezesa
Rady Ministrów, z zastrzeżeniem ust. 7. Wniosek w tej sprawie Szef SKW albo Szef SWW
przedstawia za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej, powiadamiając Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej.
7.
W przypadku powołania Ministra Koordynatora Służb Specjalnych, zgodę, o której mowa
w ust. 6, wyraża Minister Koordynator Służb Specjalnych.
8.
Szef SKW albo Szef SWW, niezwłocznie po uzyskaniu zgody, o której mowa w ust. 6 albo
7, powiadamia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o kontynuacji czynności, o których
mowa w ust. 5.
9.
Minister Obrony Narodowej, za zgodą Prezesa Rady Ministrów, określi, w drodze zarządzenia,
sposób i tryb realizacji przez SKW i SWW obowiązków określonych w ust. 1, 3 i 4, uwzględniając
przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.
Art. 27a.
1.
Jeżeli informacje lub materiały uzyskane przez SKW podczas realizacji zadań, o których
mowa w art. 5 ust. 1:
1)
wskazują na popełnienie przestępstwa szpiegostwa albo
2)
uprawdopodobniają działalność zmierzającą do popełnienia przestępstwa o charakterze
terrorystycznym
- Szef SKW może, w przypadku gdy jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa państwa,
odstąpić od obowiązku zawiadomienia właściwego prokuratora o uzasadnionym podejrzeniu
popełnienia tego przestępstwa oraz osobie, która według uzyskanych przez SKW informacji
lub materiałów może być jego sprawcą.
2.
Szef SKW może odstąpić od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy sprawca
przestępstwa szpiegostwa albo podejrzewany o przestępstwa o charakterze terrorystycznym
świadomie i dobrowolnie:
1)
ujawnił wszelkie okoliczności popełnionego czynu lub prowadzonej działalności;
2)
zobowiązał się do podjęcia tajnej współpracy z SKW.
3.
Szef SKW może odstąpić od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, po zasięgnięciu opinii
Prokuratora Generalnego oraz Ministra Koordynatora Służb Specjalnych, jeżeli został
powołany.
4.
Odstąpienie od obowiązku, o którym mowa w ust. 1, dotyczy funkcjonariuszy publicznych
wykonujących czynności w postępowaniu określonym w niniejszym artykule.
5.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy sprawca przestępstwa szpiegostwa
lub podejrzewany o przestępstwa o charakterze terrorystycznym:
1)
popełnił umyślne przestępstwo przeciwko życiu albo inne przestępstwo umyślne, którego
skutkiem jest śmierć człowieka, ciężki uszczerbek na zdrowiu, albo
2)
współdziałał w popełnieniu takiego przestępstwa lub usiłował je popełnić, albo
3)
nakłaniał inną osobę do popełnienia czynu zabronionego, o którym mowa w pkt 1.
6.
W przypadku gdy sprawca przestępstwa szpiegostwa lub podejrzewany o przestępstwa o
charakterze terrorystycznym mimo podjęcia tajnej współpracy z SKW prowadzi nadal działalność
na szkodę SZ RP lub obronności Rzeczypospolitej Polskiej niezgodnie z warunkami tej
współpracy albo popełnił jedno z przestępstw, o których mowa w ust. 5, lub współdziałał
w popełnieniu takiego przestępstwa, albo nakłaniał do jego popełnienia, Szef SKW powiadamia
o tym właściwego prokuratora.
7.
Szef SKW powiadamia właściwego prokuratora także w przypadku, gdy zostanie ujawnione,
że sprawca przestępstwa szpiegostwa lub podejrzewany o przestępstwa o charakterze
terrorystycznym, który podjął tajną współpracę z SKW, świadomie nie ujawnił wszelkich
okoliczności czynu lub działalności, o których mowa w ust. 1.
8.
W przypadku zagrożenia życia lub zdrowia osoby, o której mowa w ust. 1, lub osób przez
nią wskazanych Szef SKW stosuje wobec tej osoby lub osób przez nią wskazanych odpowiednie
do zagrożenia środki ochronne, a także zapewnia niezbędne środki pomocy, w tym, w
szczególnie uzasadnionych przypadkach, także pomoc finansową. Przepisy art. 39 ust.
3 i art. 40 stosuje się odpowiednio.
9.
Szef SKW cofa ochronę lub pomoc w przypadku:
1)
umyślnego naruszania przez osobę objętą ochroną lub pomocą, o których mowa w ust.
8, zasad albo zaleceń w zakresie tej ochrony lub pomocy;
2)
zaistnienia co najmniej jednej z okoliczności, o których mowa w ust. 5-7.
10.
W razie cofnięcia ochrony lub pomocy w przypadkach, o których mowa w ust. 9, sprawca
przestępstwa szpiegostwa lub podejrzewany o przestępstwa o charakterze terrorystycznym
jest obowiązany do zwrotu Szefowi SKW równowartości świadczeń otrzymanych w ramach
pomocy, a także do zwrotu dokumentów określonych w art. 39 ust. 3, jeżeli zostały
mu wydane. Przepis stosuje się odpowiednio do osób chronionych, o których mowa w ust.
8.
Art. 28.
1.
Funkcjonariusze SKW i SWW, wykonując czynności operacyjno-rozpoznawcze mają prawo:
1)
żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej
i samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie
użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i przedsiębiorcy są obowiązani,
w zakresie swojego działania, do udzielania nieodpłatnie tej pomocy, w ramach obowiązujących
przepisów prawa;
2)
zwracania się o niezbędną pomoc do innych, niż wymienieni w pkt 1, przedsiębiorców,
jednostek organizacyjnych i organizacji społecznych, jak również zwracania się w nagłych
wypadkach do każdej osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących przepisów
prawa.
2.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób przeprowadzania
czynności, o których mowa w ust. 1, uwzględniając obowiązki funkcjonariusza SKW i
SWW występującego z żądaniem udzielenia pomocy lub zwracającego się o tę pomoc.
Art. 28a.
1.
Funkcjonariusze SKW i SWW mają prawo przeprowadzania doprowadzenia, o którym mowa
w art. 4 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego
i broni palnej , lub konwoju, o którym mowa w art. 4 pkt 3 tej ustawy.
2.
Funkcjonariusze SKW i SWW wykonujący zadania w zakresie przeprowadzania doprowadzenia
lub konwoju, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa tego doprowadzenia
lub konwoju, mają prawo wydawania poleceń określonego zachowania się.
3.
Do wykonywania zadań w zakresie przeprowadzania doprowadzenia lub konwoju stosuje
się przepisy art. 30-30b.
Art. 29.
1.
Funkcjonariusze SKW, wykonując czynności służące realizacji zadań, o których mowa
w art. 5, mają prawo obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych
obrazu zdarzeń w miejscach publicznych oraz dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom
w trakcie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych na podstawie
ustawy.
2.
Na sposób przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od
dnia gdy podmiot dowiedział się o dokonanych wobec niego czynnościach - przysługuje
zażalenie do prokuratora właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia czynności.
Do zażalenia stosuje się przepisy postępowania karnego w zakresie dotyczącym postępowania
odwoławczego.
3.
Materiały, z czynności o których mowa w ust. 1, które nie stanowią informacji potwierdzających
popełnienie przestępstwa lub nie są istotne dla bezpieczeństwa potencjału obronnego
SZ RP, podlegają niezwłocznie protokolarnemu, komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie
materiałów zarządza Szef SKW.
4.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki przeprowadzania
i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1, uwzględniając dostosowany do
sytuacji sposób przeprowadzania przez funkcjonariuszy SKW czynności podejmowanych
w ramach ustawowych uprawnień oraz obowiązki funkcjonariuszy podczas realizacji tych
czynności.
Art. 29a.
1.
W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a-c, f oraz g,
Szef SKW może zarządzić o zastosowaniu urządzeń uniemożliwiających telekomunikację
na określonym obszarze, przez czas niezbędny do wykonywania czynności przez SKW, z
uwzględnieniem konieczności minimalizacji skutków braku możliwości korzystania z usług
telekomunikacyjnych.
2.
O zastosowaniu urządzeń, o których mowa w ust. 1, Szef SKW niezwłocznie informuje
Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.
Art. 30.
1.
W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-3, 6, 8, 9, 12 i 13 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu
bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz SKW może użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art.
12 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 11, pkt 12 lit. a i d, pkt 13 i 18 tej ustawy, lub wykorzystać
te środki.
2.
W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a-c i e, pkt 2 i pkt 4 lit. c tiret trzecie oraz w art. 47 pkt
1, pkt 2 lit. a, pkt 3 i 5-7 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego
i broni palnej, funkcjonariusz SKW może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.
Art. 30a.
1.
W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1-3, 5, 6, 8-10, 12 i 13 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu
bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz SWW może użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art.
12 ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a i b, pkt 7, 9, pkt 12 lit. a, pkt 13 i 18 tej ustawy,
lub wykorzystać te środki.
2.
W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a-c i e, pkt 2 i pkt 3 lit. a oraz w art. 47 pkt 1, 6 i 7 ustawy
z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, funkcjonariusz SWW może użyć broni palnej lub ją wykorzystać.
Art. 30b.
Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej przez funkcjonariuszy
SKW i SWW oraz dokumentowanie tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych
w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.
Art. 31.
1.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych przez SKW w celu
realizacji zadań określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1, 5, 7 i 8 oraz ust. 2, gdy inne
środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne, sąd, na pisemny wniosek Szefa
SKW, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może, w drodze postanowienia,
zarządzić kontrolę operacyjną.
1a.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami uzasadniającymi
potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.
2.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie.
3.
W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować utratę informacji
lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa, Szef SKW może zarządzić, po uzyskaniu
pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie
do sądu, o którym mowa w ust. 2, z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie.
W razie nieudzielenia przez sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli
operacyjnej Szef SKW wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz poleca niezwłoczne, protokolarne
i komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania.
4.
Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na:
1)
uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków technicznych,
w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;
2)
uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków transportu
lub miejsc innych niż miejsca publiczne;
3)
uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji prowadzonej za
pomocą środków komunikacji elektronicznej;
4)
uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych w informatycznych nośnikach danych, telekomunikacyjnych
urządzeniach końcowych, systemach informatycznych i teleinformatycznych;
5)
uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.
5.
Wniosek Szefa SKW, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:
1)
numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;
2)
okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej
bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;
3)
dane osoby lub inne dane pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,
wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu
jej stosowania;
4)
cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej.
6.
Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd, o którym
mowa w ust. 2, może, na pisemny wniosek Szefa SKW, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody
Prokuratora Generalnego, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, wydać postanowienie
o jednorazowym przedłużeniu kontroli operacyjnej, jeżeli nie ustały przyczyny zarządzenia
tej kontroli.
7.
W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się
nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo ustalenia
sprawcy i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd, o którym mowa w ust. 2, na pisemny
wniosek Szefa SKW, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może
wydawać, również po upływie okresów, o których mowa w ust. 6, kolejne postanowienia
o przedłużeniu kontroli operacyjnej na następujące po sobie okresy, z których żaden
nie może trwać dłużej niż 12 miesięcy.
7a.
Szef SKW może upoważnić swojego zastępcę do składania wniosków, o których mowa w ust.
1, 3, 6 i 7, lub do zarządzania kontroli operacyjnej w trybie ust. 3.
8.
Do wniosków, o których mowa w ust. 3, 6 i 7, stosuje się odpowiednio przepisy ust.
1a i 5. Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, zapoznaje
się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas stosowania
kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.
9.
Wnioski, o których mowa w ust. 1, 3, 6 i 7, sąd rozpoznaje jednoosobowo, przy czym
czynności sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków powinny być realizowane w warunkach
przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych
oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego . W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i przedstawiciel Szefa
SKW.
10.
Na postanowienia sądu, o których mowa w:
1)
ust. 1, 3, 6 i 7 - przysługuje zażalenie Szefowi SKW;
2)
ust. 3 i 14c - przysługuje zażalenie Prokuratorowi Generalnemu.
Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
11.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi
drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych
i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez SKW kontroli operacyjnej.
11a.
Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikroprzedsiębiorcą lub małym
przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez SKW kontroli
operacyjnej stosownie do posiadanej infrastruktury.
12.
Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,
najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.
13.
Szef SKW informuje Prokuratora Generalnego o wynikach kontroli operacyjnej po jej
zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej kontroli, przedstawiając zebrane
w jej toku materiały.
14.
W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub
mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Szef SKW przekazuje Prokuratorowi
Generalnemu wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej.
W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio
art. 393 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania
karnego.
14a.
(uchylony)
14b.
(uchylony)
14c.
(uchylony)
14d.
(uchylony)
14e.
(uchylony)
14f.
W przypadku, gdy materiały, o których mowa w ust. 14:
1)
zawierają informacje, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, Szef SKW zarządza ich niezwłoczne, komisyjne i protokolarne zniszczenie;
2)
mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, albo informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji,
o których mowa w art. 180 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, Szef SKW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu te materiały.
14g.
W przypadku, o którym mowa w ust. 14f pkt 2, Prokurator Generalny niezwłocznie po
otrzymaniu materiałów, kieruje je do sądu, który zarządził kontrolę operacyjną, albo
wyraził na nią zgodę w trybie określonym w ust. 3, wraz z wnioskiem o:
1)
stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o których mowa
w ust. 14f pkt 2;
2)
dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów zawierających informacje
stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w
art. 180 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, nieobjęte zakazami określonymi w art. 178a i art. 180 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
14h.
Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez Prokuratora Generalnego, wydaje postanowienie
o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów, o których mowa w
ust. 14g pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność
nie może być ustalona na podstawie innego dowodu, a także zarządza niezwłoczne zniszczenie
materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.
14i.
Na postanowienie sądu w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania w postępowaniu karnym
materiałów, o których mowa w ust. 14g pkt 2, Prokuratorowi Generalnemu przysługuje
zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
14j.
Szef SKW jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu materiałów, o
którym mowa w ust. 14h, oraz niezwłocznego, komisyjnego i protokolarnego zniszczenia
materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne. Szef
SKW niezwłocznie informuje Prokuratora Generalnego o zniszczeniu tych materiałów.
15.
Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały, które nie stanowią
informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,
komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Szef SKW.
15a.
O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów, o których mowa
w ust. 15, Szef SKW jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania Prokuratora Generalnego.
15b.
Sąd, Prokurator Generalny i Szef SKW prowadzą rejestry wniosków, zarządzeń, zgód i
postanowień dotyczących kontroli operacyjnej. Rejestry prowadzi się w formie elektronicznej,
z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.
16.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokumentowania kontroli
operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania wniosków i zarządzeń, a także przechowywania,
przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania
tej kontroli, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych
czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.
Art. 32.
1.
SKW może uzyskiwać niezbędne do realizacji zadań, o których mowa w art. 5, dane niestanowiące
treści odpowiednio, przekazu telekomunikacyjnego, przesyłki pocztowej albo przekazu
w ramach usługi świadczonej drogą elektroniczną, określone w:
1)
art. 180c i art. 180d ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne , zwane dalej „danymi telekomunikacyjnymi”,
2)
art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe , zwane dalej „danymi pocztowymi”,
3)
art. 18 ust. 1-5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną , zwane dalej „danymi internetowymi”
- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.
2.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy lub usługodawca świadczący usługi
drogą elektroniczną udostępnia nieodpłatnie dane, o których mowa w ust. 1:
1)
na pisemny wniosek Szefa SKW lub osoby przez niego upoważnionej;
2)
na ustne żądanie funkcjonariusza SKW, posiadającego pisemne upoważnienie Szefa SKW;
3)
za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej funkcjonariuszowi SKW posiadającemu pisemne
upoważnienie Szefa SKW.
3.
O udostępnieniu danych w trybie określonym w ust. 2 pkt 2 przedsiębiorca telekomunikacyjny,
operator pocztowy lub usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną informuje
niezwłocznie Szefa SKW.
4.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi
drogą elektroniczną są obowiązani udostępnić dane, o których mowa w ust. 1, funkcjonariuszom
wskazanym we wniosku.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, udostępnianie danych, o których mowa w
ust. 1, odbywa się bez udziału pracowników przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, operatora
pocztowego lub usługodawcy świadczącego usługi drogą elektroniczną lub przy niezbędnym
ich współudziale, jeżeli możliwość taką przewiduje porozumienie zawarte pomiędzy Szefem
SKW a tym podmiotem.
6.
Udostępnienie SKW danych telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych może nastąpić
za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, jeżeli:
1)
wykorzystywane sieci i system teleinformatyczny zapewniają:
a)
możliwość ustalenia osoby uzyskującej te dane, ich rodzaju oraz czasu, w którym zostały
uzyskane,
b)
zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiają osobie nieuprawnionej dostęp
do tych danych;
2)
jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem zadań wykonywanych przez SKW albo prowadzonych
przez nią czynności.
7.
Szef SKW prowadzi rejestr wystąpień o uzyskanie danych telekomunikacyjnych, pocztowych
i internetowych zawierający informacje identyfikujące jednostkę organizacyjną SKW
i funkcjonariusza SKW uzyskującego te dane, ich rodzaj, cel uzyskania oraz czas, w
którym zostały uzyskane. Rejestr prowadzi się w formie elektronicznej, z zachowaniem
przepisów o ochronie informacji niejawnych.
8.
Dane, o których mowa w ust. 1, które mają znaczenie dla postępowania karnego, Szef
SKW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu. Prokurator Generalny podejmuje decyzję o
zakresie i sposobie wykorzystania przekazanych danych.
9.
Dane, o których mowa w ust. 1, które nie mają znaczenia dla postępowania karnego albo
nie są istotne dla obronności Państwa, podlegają niezwłocznemu, komisyjnemu i protokolarnemu
zniszczeniu.
Art. 32a.
1.
Kontrolę nad uzyskiwaniem przez SKW danych telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych
sprawuje Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie.
2.
Szef SKW przekazuje, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, sądowi,
o którym mowa w ust. 1, w okresach półrocznych, sprawozdanie obejmujące:
1)
liczbę przypadków pozyskania w okresie sprawozdawczym danych telekomunikacyjnych,
pocztowych lub internetowych oraz rodzaj tych danych;
2)
kwalifikacje prawne czynów, w związku z zaistnieniem których wystąpiono o dane telekomunikacyjne,
pocztowe lub internetowe.
3.
W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, sąd może zapoznać się z materiałami uzasadniającymi
udostępnienie SKW danych telekomunikacyjnych, pocztowych lub internetowych.
4.
Sąd, o którym mowa w ust. 1, informuje Szefa SKW o wyniku kontroli w terminie 30 dni
od jej zakończenia.
5.
Kontroli, o której mowa w ust. 1, nie podlega uzyskiwanie danych na podstawie art.
32b ust. 1.
Art. 32b.
1.
W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 5, SKW może uzyskiwać dane:
1)
z wykazu, o którym mowa w art. 179 ust. 9 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,
2)
o których mowa w art. 161 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne,
3)
w przypadku użytkownika, który nie jest osobą fizyczną numer zakończenia sieci oraz
siedzibę lub miejsce wykonywania działalności gospodarczej, firmę lub nazwę i formę
organizacyjną tego użytkownika,
4)
w przypadku stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej - także nazwę miejscowości
oraz ulicy, przy której znajduje się zakończenie sieci, udostępnione użytkownikowi
- oraz może je przetwarzać bez wiedzy i zgody osoby, której dotyczą.
2.
Do udostępniania i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 1, art. 32 ust. 2-9
stosuje się.
Art. 33.
1.
W sprawach o przestępstwa, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, czynności operacyjno-rozpoznawcze
zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej wiarygodnych informacji o popełnieniu
przestępstwa oraz wykrycia jego sprawców i uzyskania dowodów jego popełnienia mogą
polegać na dokonaniu w sposób niejawny nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących
z przestępstwa, ulegających przepadkowi albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie
lub którymi obrót są zabronione, a także przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.
2.
Szef SKW może zarządzić, na czas określony, czynności wymienione w ust. 1, po uzyskaniu
pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, którego na bieżąco informuje o przebiegu tych
czynności i ich wyniku.
2a.
Przed wydaniem pisemnej zgody Prokurator Generalny zapoznaje się z materiałami uzasadniającymi
potrzebę przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1.
3.
Czynności określone w ust. 1 nie mogą polegać na kierowaniu działaniami wyczerpującymi
znamiona czynu zabronionego pod groźbą kary.
4.
W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie określonym w art. 5 ust. 1 pkt 1 Szef SKW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie materiały
zgromadzone w wyniku wykonywania czynności. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu
do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze ustawy z
dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
5.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania
i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1. Rozporządzenie powinno, uwzględniając
niejawny charakter czynności, ustalać sposób przechowywania, przekazywania i niszczenia
materiałów i dokumentów uzyskanych lub wytworzonych w związku z realizacją czynności,
o których mowa w ust. 1, a także określać wzory stosowanych druków i rejestrów.
Art. 34.
1.
W sprawach o przestępstwa, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, w ramach czynności
operacyjno-rozpoznawczych zmierzających do udokumentowania tych przestępstw albo ustalenia
tożsamości osób uczestniczących w tych przestępstwach lub przejęcia przedmiotów przestępstwa,
Szef SKW może zarządzić niejawne nadzorowanie wytwarzania, przemieszczania, przechowywania
i obrotu przedmiotami przestępstwa, jeżeli nie stworzy to zagrożenia dla życia lub
zdrowia ludzkiego.
2.
O zarządzeniu, przebiegu i wynikach czynności podjętych w trybie ust. 1 Szef SKW niezwłocznie
zawiadamia Prokuratora Generalnego, który może nakazać ich zaniechanie.
3.
Stosownie do zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, urzędy, instytucje i podmioty prowadzące
działalność w dziedzinie poczty i transportu, organy celne oraz organy Straży Granicznej
są obowiązane dopuścić do dalszego przewozu przesyłki zawierające przedmioty przestępstwa
w stanie nienaruszonym lub po ich usunięciu albo zastąpieniu w całości lub w części.
4.
W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie Szef SKW przekazuje Prokuratorowi
Generalnemu wszystkie materiały zgromadzone w wyniku wykonywania czynności. W postępowaniu
przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania
karnego.
5.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania
i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1. Rozporządzenie powinno, uwzględniając
niejawny charakter czynności, ustalać sposób przechowywania, przekazywania i niszczenia
materiałów i dokumentów uzyskanych lub wytworzonych w związku z realizacją czynności,
o których mowa w ust. 1, a także określać wzory stosowanych druków i rejestrów.
Art. 35.
Nie popełnia przestępstwa, kto, będąc do tego uprawnionym, wykonuje czynności określone
w art. 33 ust. 1, jeżeli zostały zachowane warunki określone w art. 33 ust. 3, a także
kto wykonuje czynności określone w art. 34 ust. 1.
Art. 36.
Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 33 ust. 1 i 34 ust. 1, może być
stosowana kontrola korespondencji lub środki techniczne na zasadach określonych w
art. 31.
Art. 37.
W zakresie swojej właściwości SKW i SWW mogą uzyskiwać informacje, w tym także niejawnie,
gromadzić je, sprawdzać i przetwarzać.
Art. 38.
1.
W zakresie swojej właściwości SKW i SWW mogą zbierać, także niejawnie, wszelkie dane
osobowe, w tym również, jeżeli jest to uzasadnione charakterem realizowanych zadań,
dane wskazane w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych
w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości , a także korzystać z danych osobowych i innych informacji uzyskanych w wyniku wykonywania
czynności operacyjno-rozpoznawczych przez uprawnione do tego organy, służby i instytucje
państwowe oraz przetwarzać je bez wiedzy i zgody osoby, której te dane dotyczą.
2.
Administrator zbioru danych jest obowiązany nieodpłatnie udostępnić dane osobowe,
o których mowa w ust. 1, na podstawie imiennego upoważnienia wydanego odpowiednio
przez Szefa SKW albo Szefa SWW okazanego przez funkcjonariusza wraz z legitymacją
służbową.
3.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW i SWW,
wzór upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, uwzględniając konieczność wskazania w upoważnieniu
zakresu danych osobowych mających podlegać udostępnieniu.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW i SWW, zakres,
warunki i tryb przekazywania odpowiednio SKW i SWW informacji przez organy, służby
i instytucje państwowe, o których mowa w ust. 1, uwzględniając zakres i sposób działania
tych instytucji, potrzebę minimalizowania kosztów udostępniania oraz konieczność szczegółowej
ochrony danych osobowych.
Art. 39.
1.
W związku z wykonywaniem swoich zadań SKW i SWW zapewniają ochronę środków, form i
metod realizacji zadań, zgromadzonych informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących
funkcjonariuszy tych służb.
2.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze SKW i SWW mogą
posługiwać się dokumentami publicznymi w rozumieniu ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o dokumentach publicznych lub innymi dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących funkcjonariusza
oraz środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.
2a.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze SKW i SWW mogą
posługiwać się środkami identyfikacji elektronicznej zawierającymi dane inne niż dane
identyfikujące odpowiednio funkcjonariusza SKW albo SWW.
3.
Osoby udzielające SKW i SWW pomocy przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych
mogą posługiwać się dokumentami, o których mowa w ust. 2, oraz odpowiednio środkami
identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 2a.
4.
SWW, na potrzeby uprawnionych organów, służb i instytucji państwowych, sporządza i
wydaje dokumenty publiczne, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 16-20 oraz pkt 32 lit. g i h ustawy z dnia 22 listopada 2018 r.
o dokumentach publicznych, i inne dokumenty wojskowe oraz dokumenty SKW i SWW, uniemożliwiające ustalenie danych
identyfikujących żołnierzy, funkcjonariuszy albo pracowników tych organów, służb i
instytucji, osób udzielających im pomocy przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych
oraz środków, którymi posługują się przy wykonywaniu zadań służbowych, a także prowadzi
rejestr tych dokumentów. Sporządzanie i wydawanie dokumentów na potrzeby organów,
służb i instytucji innych niż SWW następuje na ich wniosek.
4a.
SWW prowadzi centralny rejestr środków identyfikacji elektronicznej, o których mowa
w ust. 2a.
4b.
Przy sporządzaniu i wydawaniu dokumentów, o których mowa w ust. 4, SWW może dokonywać
zmiany danych i informacji zgromadzonych w rejestrach publicznych i ewidencjach prowadzonych
przez organy administracji publicznej, służących uprawdopodobnieniu danych i informacji
zawartych w tych dokumentach.
4c.
Przy sporządzaniu i wydawaniu dokumentów, o których mowa w ust. 4, Szef SWW może korzystać
z pomocy emitenta dokumentu publicznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o dokumentach publicznych, Spółki, o której mowa w art. 17 ust. 1 tej ustawy, i podmiotów, o których mowa w
art. 18 tej ustawy, innych niż Spółka.
5.
Na pisemny wniosek Szefa SKW albo Szefa SWW uprawnione organy, służby i instytucje
państwowe wydają dokumenty i znaki identyfikujące osobom posługującym się nimi jako
funkcjonariusze lub pracownicy tych organów, służb lub instytucji państwowych.
6.
Nie popełnia przestępstwa:
1)
kto poleca sporządzenie lub kieruje sporządzeniem dokumentów, o których mowa w ust.
2 i 3;
2)
kto sporządza dokumenty, o których mowa w ust. 2 i 3;
3)
kto udziela pomocy w sporządzeniu dokumentów, o których mowa w ust. 2 i 3;
4)
funkcjonariusz SKW, SWW, żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w SKW
albo SWW lub osoba wymieniona w ust. 3, posługujący się przy wykonywaniu czynności
operacyjno-rozpoznawczych dokumentami, o których mowa w ust. 2 i 3, lub środkami identyfikacji
elektronicznej, o których mowa w ust. 2a;
5)
kto wydaje środki identyfikacji elektronicznej, o których mowa w ust. 2a, funkcjonariuszowi
SKW, SWW albo osobom, o których mowa w ust. 3, lub dopuszcza do uwierzytelnienia z
wykorzystaniem takiego środka identyfikacji elektronicznej w swoim systemie identyfikacji
elektronicznej.
7.
Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojego działania, określą, w drodze zarządzeń,
szczegółowy tryb wydawania i przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2 i
3, oraz posługiwania się tymi dokumentami, z uwzględnieniem wymogów dotyczących ochrony
informacji niejawnych.
Art. 40.
1.
SKW i SWW przy wykonywaniu swoich zadań mogą korzystać, z zastrzeżeniem art. 41, z
pomocy osób niebędących ich funkcjonariuszami. Zabronione jest, z zastrzeżeniem ust.
2, ujawnianie danych o osobie udzielającej SKW i SWW pomocy przy wykonywaniu czynności
operacyjno-rozpoznawczych.
2.
Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach
określonych w art. 43 ust. 4.
3.
Za udzielenie pomocy osobom, o których mowa w ust. 1, może być przyznane wynagrodzenie
wypłacane z funduszu operacyjnego.
4.
Jeśli w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez SKW i SWW z pomocy osób,
o których mowa w ust. 1, osoby te utraciły życie lub poniosły uszczerbek na zdrowiu,
osobom tym lub ich spadkobiercom przysługuje odszkodowanie, renta inwalidzka i rodzinna
oraz świadczenia wyrównawcze, na zasadach i w trybie określonych w przepisach o świadczeniach
osobistych na rzecz obrony w czasie pokoju.
5.
Jeśli w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez SKW i SWW z pomocy osób,
o których mowa w ust. 1, osoby te poniosły szkodę w mieniu, osobom tym przysługuje
ryczałt albo odszkodowanie, na zasadach i w trybie określonych w przepisach o świadczeniach
rzeczowych na rzecz obrony w czasie pokoju.
6.
Osoba, o której mowa w ust. 1, nie może ujawniać faktu udzielania pomocy ani okoliczności
związanych z jej udzieleniem.
Art. 41.
1.
SKW i SWW nie mogą przy wykonywaniu swoich zadań korzystać z tajnej współpracy:
1)
posłów i senatorów;
2)
osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze
stanowiska państwowe ;
3)
dyrektorów generalnych w ministerstwach, urzędach centralnych lub urzędach wojewódzkich;
4)
sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych;
5)
członków rady nadzorczej, członków zarządu oraz dyrektorów programów „Telewizji Polskiej
- Spółka Akcyjna” i „Polskiego Radia - Spółka Akcyjna”, a także dyrektorów terenowych
oddziałów „Telewizji Polskiej - Spółka Akcyjna”;
6)
dyrektora generalnego, dyrektorów biur oraz kierowników oddziałów regionalnych „Polskiej
Agencji Prasowej - Spółka Akcyjna”;
7)
nadawców w rozumieniu art. 4 pkt 12)Obecnie art. 4 pkt 1 tej ustawy nie zawiera definicji nadawcy. ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji ;
8)
redaktorów naczelnych, dziennikarzy lub osób prowadzących działalność wydawniczą,
o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe ;
9)
rektorów;
10)
członków Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej
i Rady Doskonałości Naukowej.
2.
Funkcjonariusze SKW i SWW w okresie pełnienia służby nie mogą:
1)
być członkami zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółek prawa handlowego;
2)
być członkami zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółdzielni, z wyjątkiem
rad nadzorczych spółdzielni mieszkaniowych;
3)
być członkami zarządów fundacji prowadzących działalność gospodarczą;
4)
posiadać w spółkach prawa handlowego więcej niż 10% akcji lub udziały przedstawiające
więcej niż 10% kapitału zakładowego - w każdej z tych spółek;
5)
prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami,
a także zarządzać taką działalnością lub być przedstawicielem czy pełnomocnikiem w
prowadzeniu takiej działalności.
3.
Szefowie SKW i SWW, w celu realizacji zadań SKW albo SWW, mogą wydać zgodę na:
1)
korzystanie z tajnej współpracy z osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8,
2)
sprawowanie funkcji, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3,
3)
posiadanie akcji lub udziałów, o których mowa w ust. 2 pkt 4,
4)
prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 2 pkt 5
- jeżeli jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa państwa, po uzyskaniu zgody
Prezesa Rady Ministrów, z zastrzeżeniem ust. 4. Wniosek w tej sprawie Szefowie SKW
i SWW przedstawiają za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej.
4.
W przypadku powołania Ministra Koordynatora Służb Specjalnych, Szefowie SKW i SWW
wyrażają zgodę, o której mowa w ust. 3, po uzyskaniu zgody Ministra Koordynatora Służb
Specjalnych.
Art. 42.
Funkcjonariusze SKW i SWW składają odpowiednio Szefowi SKW albo Szefowi SWW oświadczenie
o swoim stanie majątkowym, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące funkcje publiczne , w trybie określonym w tych przepisach.
Art. 43.
1.
Szefowie SKW i SWW, każdy w zakresie swojego działania, mogą zezwalać funkcjonariuszom
i pracownikom SKW i SWW oraz byłym funkcjonariuszom i pracownikom, po ustaniu stosunku
służbowego lub stosunku pracy w SKW i SWW, a także osobom udzielającym im pomocy w
wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, na udzielenie informacji niejawnej
określonej osobie lub instytucji.
2.
Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, wobec byłych żołnierzy i pracowników Wojskowych
Służb Informacyjnych przysługuje Ministrowi Obrony Narodowej.
3.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może dotyczyć udzielenia informacji o:
1)
osobie, jeżeli zostały uzyskane w wyniku prowadzonych przez SKW, SWW albo inne organy,
służby lub instytucje państwowe czynności operacyjno-rozpoznawczych;
2)
szczegółowych formach i zasadach przeprowadzania czynności operacyjno-rozpoznawczych
oraz o stosowanych w związku z ich prowadzeniem środkach i metodach;
3)
osobie, o której mowa w art. 40 ust. 1, udzielającej pomocy SKW i SWW;
4)
osobie udzielającej pomocy Wojskowym Służbom Informacyjnym w wykonywaniu czynności
operacyjno-rozpoznawczych lub wojskowym jednostkom organizacyjnym realizującym zadania
z zakresu wywiadu i kontrwywiadu wojskowego przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o Wojskowych Służbach Informacyjnych 3)Utraciła moc z dniem 30 września 2006 r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 9 czerwca
2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie
Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. poz. 711), która weszła w życie z dniem 8 lipca
2006 r..
4.
Zakazu określonego w ust. 3 nie stosuje się w przypadku żądania prokuratora albo sądu,
zgłoszonego w celu ścigania karnego za czyn zabroniony, stanowiący zbrodnię lub występek,
którego skutkiem jest śmierć, albo żądania Rzecznika Interesu Publicznego 4)Urząd zniesiony z dniem 15 marca 2007 r. na podstawie art. 66 ustawy z dnia 18 października
2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat
1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. poz. 1592), która weszła w życie z dniem
15 marca 2007 r. w celu przeprowadzenia postępowania lustracyjnego lub realizacji zadań Rzecznika Interesu Publicznego 4)Urząd zniesiony z dniem 15 marca 2007 r. na podstawie art. 66 ustawy z dnia 18 października
2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat
1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. poz. 1592), która weszła w życie z dniem
15 marca 2007 r., lub przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie
informacji niejawnych.
5.
Zakazu określonego w ust. 3 nie stosuje się również w przypadku żądania prokuratora
lub sądu uzasadnionego podejrzeniem popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia
publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych.
6.
W razie odmowy zwolnienia funkcjonariusza, pracownika lub osoby udzielającej im pomocy
w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych od obowiązku zachowania w tajemnicy
informacji niejawnych o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne” albo odmowy zezwolenia
na udostępnienie materiałów stanowiących informacje niejawne o klauzuli tajności „tajne”
lub „ściśle tajne” pomimo żądania prokuratora lub sądu, zgłoszonego w związku z postępowaniem
karnym o przestępstwo określone w art. 105 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny lub o zbrodnię godzącą w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu lub zdrowiu,
gdy jego następstwem była śmierć człowieka, Szef SKW albo Szef SWW przedstawia żądane
materiały oraz wyjaśnienie Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego. Jeżeli Pierwszy
Prezes Sądu Najwyższego stwierdzi, że uwzględnienie żądania prokuratora lub sądu jest
konieczne do prawidłowości postępowania karnego, Szef SKW albo Szef SWW jest obowiązany
zwolnić od zachowania tajemnicy lub udostępnić materiały objęte tajemnicą.
Art. 44.
1.
SKW i SWW zapewniają ochronę wykorzystywanych przez siebie urządzeń oraz obszarów
i obiektów, a także przebywających w nich osób, przez wewnętrzną służbę ochrony.
2.
Funkcjonariusze wykonujący zadania w zakresie ochrony w granicach chronionych obszarów
i obiektów mają prawo:
1)
ustalania uprawnień osób do przebywania na obszarach lub w obiektach chronionych,
2)
legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości,
3)
wydawania poleceń dotyczących określonego zachowania się w granicach chronionych obszarów
i obiektów, w tym ich opuszczenia,
4)
ujęcia osób stwarzających bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego, a także
zagrożenie dla chronionego mienia, w celu niezwłocznego oddania tych osób Policji
lub innym właściwym organom,
5)
dokonywania sprawdzenia prewencyjnego, a także sprawdzania bagaży, środków transportu
i ładunków,
6)
usunięcia pojazdów z miejsca postoju
- jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa chronionych urządzeń, a także
obszarów, obiektów oraz przebywających w nich osób.
3.
Czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 2, 4 i 6, mogą być wykonywane również w miejscu
bezpośrednio sąsiadującym z chronionymi urządzeniami, obszarami lub obiektami, jeżeli
jest to niezbędne do zapewnienia ich bezpieczeństwa lub bezpieczeństwa przebywających
w nich osób.
4.
Czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 5, wykonuje się z poszanowaniem dóbr osobistych
osoby, w stosunku do której zostały podjęte.
5.
Do wykonywania zadań w zakresie ochrony, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy
art. 30-30b.
Art. 44a.
1.
Sprawdzenie prewencyjne o którym mowa w art. 44 ust. 2 pkt 5, polega na manualnym
sprawdzeniu osoby, zawartości jej odzieży oraz przedmiotów znajdujących się na jej
ciele lub przez nią posiadanych, sprawdzeniu za pomocą środków technicznych niezbędnych
do wykrywania materiałów i urządzeń niebezpiecznych lub których posiadanie jest zabronione,
w szczególności broni, materiałów wybuchowych, środków odurzających, substancji psychotropowych
i ich prekursorów, sprawdzeniu biochemicznym lub z wykorzystaniem psa służbowego w
zakresie niezbędnym do realizacji celu podejmowanych czynności w danych okolicznościach
oraz w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby, wobec której czynności
są wykonywane.
2.
Sprawdzanie bagaży, środków transportu i ładunków polega na sprawdzeniu zawartości
bagaży i sprawdzeniu ładunku poprzez manualne sprawdzenie ładunków i elementów konstrukcyjnych
bagaży oraz znajdujących się w nich przedmiotów lub sprawdzenie bagaży i ładunków
z wykorzystaniem urządzeń i sprzętu specjalistycznego lub psa służbowego lub sprawdzeniu
środków transportu z wykorzystaniem urządzeń i sprzętu specjalistycznego lub psa służbowego,
jeżeli jest to niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa ochranianych obiektów.
3.
Sprawdzenia prewencyjnego, o którym mowa w art. 44 ust. 2 pkt 5, dokonuje funkcjonariusz
tej samej płci, co osoba sprawdzana, w miejscu niedostępnym w czasie wykonywania sprawdzenia
dla osób postronnych.
4.
W przypadku gdy sprawdzenie prewencyjne, o którym mowa w art. 44 ust. 2 pkt 5, musi
być dokonane niezwłocznie, w szczególności ze względu na okoliczności mogące stanowić
zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego lub mienia, może go dokonać funkcjonariusz
płci odmiennej niż osoba sprawdzana, także w miejscu niespełniającym warunku, o którym
mowa w ust. 3, w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby sprawdzanej.
5.
W przypadku gdy przedmioty ujawnione w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1 lub
2, stwarzają niebezpieczeństwo dla życia, zdrowia lub mienia, funkcjonariusz, w granicach
dostępnych środków, niezwłocznie podejmuje działania zmierzające do usunięcia niebezpieczeństwa.
Rozdział 4
Służba funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz żołnierzy zawodowych wyznaczonych na stanowiska służbowe w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego
Art. 45.
Służbę funkcjonariuszy SKW i SWW, określa ustawa z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Służby Wywiadu Wojskowego .
Art. 46.
1.
Zawodową służbę wojskową żołnierzy zawodowych na stanowiskach służbowych w SKW i SWW,
w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, określają przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
2.
Okres przebywania na zwolnieniu lekarskim żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust.
1, w przypadkach uzasadnionych charakterem, miejscem, sposobem lub rodzajem wykonywanych
zadań służbowych stwierdza się na zasadach określonych w art. 96c ust. 2 i 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby
Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego.
2a.
W zakresie bezpieczeństwa i higieny służby żołnierzy zawodowych, o których mowa w
ust. 1, stosuje się odpowiednio zasady określone w art. 11a ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu
Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego.
35)Dodany przez art. 16 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa (Dz. U. poz. 2333), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r..
W zakresie świadczenia teleinformatycznego, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób
realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa , do żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio zasady
określone w art. 83 ust. 1a i art. 83a ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy
Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego.
Art. 47.
1.
Wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe w SKW lub SWW następuje po
przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego. Przepisy art. 4 i art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy
Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego stosuje się odpowiednio.
2.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW i SWW,
szczegółowe formy i tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego wobec żołnierzy
ubiegających się o wyznaczenie na stanowisko służbowe w SKW lub SWW, oraz wzór kwestionariusza
osobowego, uwzględniając potrzebę uzyskania takich informacji o kandydacie, które
są niezbędne do podjęcia decyzji o przyjęciu do służby w SKW lub SWW.
Art. 48.
1.
Legitymacja służbowa SKW albo SWW jest dokumentem potwierdzającym pełnienie służby
w SKW albo SWW, a także posiadanie uprawnień wynikających z zakresu działania tych
służb.
2.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW i SWW,
wzór legitymacji służbowej SKW i SWW oraz innych dokumentów SKW i SWW, organy właściwe
do ich wydawania, wymiany i unieważniania oraz dokonywania w nich wpisów, przypadki,
w których legitymacja służbowa lub inne dokumenty podlegają zwrotowi, wymianie lub
unieważnieniu, a także tryb postępowania w przypadku ich utraty, jak również sposób
posługiwania się legitymacją służbową oraz innymi dokumentami, uwzględniając w szczególności
okres ważności legitymacji, okoliczności uzasadniające jej wymianę i zwrot, zadania
przełożonych w zakresie wydawania legitymacji i dokonywania w niej wpisów, treść legitymacji,
a także regulacje dotyczące innych dokumentów, w tym zwłaszcza dokumentów uprawniających
do świadczeń lekarskich.
Art. 49.
1.
Żołnierzy zawodowych wyznaczają i zwalniają ze stanowisk służbowych Szefowie SKW i
SWW na zasadach i w trybie określonym w ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
2.
Jeżeli żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w SKW lub SWW pełni zawodową
służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej, z dniem wyznaczenia
na stanowisko służbowe w SKW lub SWW kontrakt na pełnienie służby terminowej staje
się z mocy prawa kontraktem na pełnienie służby stałej. Fakt ten, organ, który wyznaczył
na stanowisko służbowe, stwierdza w rozkazie personalnym.
Art. 50.
1.
Żołnierzowi zawodowemu można powierzyć, na okres do 6 miesięcy, pełnienie obowiązków
służbowych na innym stanowisku. W takim przypadku uposażenie żołnierza nie może być
obniżone.
2.
Żołnierza, gdy jest to uzasadnione realizacją zadań SKW albo SWW, w której pełni służbę,
za jego zgodą, można oddelegować do wykonywania zadań służbowych poza SKW albo SWW,
po przeniesieniu go do dyspozycji Szefa tej służby.
3.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzeń, odrębnie dla SKW i SWW,
warunki i tryb oddelegowania, uprawnienia i obowiązki żołnierza w czasie oddelegowania,
wysokość i sposób wypłacania uposażenia i innych świadczeń pieniężnych przysługujących
oddelegowanemu żołnierzowi, uwzględniając miejsce oraz charakter i zakres wykonywanych
przez niego zadań służbowych poza SKW albo SWW, a także ustali, z uwzględnieniem przepisów
o ochronie informacji niejawnych, szczególne uprawnienia i obowiązki żołnierza pełniącego
służbę poza granicami kraju.
Art. 51.
W stosunku do osób pełniących zawodową służbę wojskową w SKW i SWW, polecenie określonego
działania lub zaniechania wydane służbowo przez osobę niebędącą żołnierzem zawodowym,
zajmującą stanowisko służbowe w SKW lub SWW, ma moc rozkazu wojskowego.
Rozdział 5
Przepisy karne
Art. 52.
1.
Funkcjonariusz SKW albo SWW oraz żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe
w SKW albo w SWW, który:
1)
jest członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółki prawa handlowego,
2)
jest członkiem zarządu, rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej spółdzielni, z wyjątkiem
rady nadzorczej spółdzielni mieszkaniowej,
3)
jest członkiem zarządu fundacji prowadzącej działalność gospodarczą,
4)
posiada w spółkach prawa handlowego więcej niż 10% akcji lub udziały przedstawiające
więcej niż 10% kapitału zakładowego - w każdej z tych spółek lub
5)
prowadzi działalności gospodarczą na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami
zarządza taką działalnością lub jest przedstawicielem czy pełnomocnikiem w prowadzeniu
takiej działalności
- podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
2.
Nie popełnia przestępstwa określonego w ust. 1 funkcjonariusz albo żołnierz, który
uzyskał zgodę odpowiednio Szefa SKW albo Szefa SWW, o której mowa w art. 41 ust. 3
pkt 2-4.
Art. 53.
1.
Funkcjonariusz SKW albo SWW oraz żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe
w SKW albo w SWW, który wbrew przepisom ustawy, wykorzystuje informacje uzyskane podczas
lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, do wpływania na działalność organów
władzy publicznej, przedsiębiorców lub nadawców w rozumieniu art. 4 pkt 12)Obecnie art. 4 pkt 1 tej ustawy nie zawiera definicji nadawcy. ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji oraz redaktorów naczelnych, dziennikarzy lub osób prowadzących działalność wydawniczą,
o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe
-
-podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
2.
Jeżeli sprawca czynu, o którym mowa w ust. 1, działa w celu osiągnięcia korzyści osobistej
lub majątkowej
-
-podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
Art. 54.
1.
Osoba, która pełniła służbę w SKW albo w SWW oraz osoba, która pełniła służbę lub
była zatrudniona w Wojskowych Służbach Informacyjnych lub w wojskowych jednostkach
organizacyjnych realizujących zadania z zakresu wywiadu i kontrwywiadu wojskowego
przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o Wojskowych Służbach Informacyjnych3)Utraciła moc z dniem 30 września 2006 r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 9 czerwca
2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie
Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. poz. 711), która weszła w życie z dniem 8 lipca
2006 r., która wbrew przepisom ustawy, wykorzystuje informacje uzyskane podczas lub w związku
z pełnieniem obowiązków służbowych, do wpływania na działalność organów władzy publicznej,
przedsiębiorców lub nadawców w rozumieniu art. 4 pkt 12)Obecnie art. 4 pkt 1 tej ustawy nie zawiera definicji nadawcy. ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji oraz redaktorów naczelnych, dziennikarzy lub osób prowadzących działalność wydawniczą,
o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe
-
-podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
2.
Jeżeli sprawca czynu, o którym mowa w ust. 1, działa w celu osiągnięcia korzyści osobistej
lub majątkowej
-
-podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
Art. 55.
1.
Funkcjonariusz SKW albo SWW oraz żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe
w SKW albo w SWW, który tajnie współpracuje z nadawcą w rozumieniu art. 4 pkt 12)Obecnie art. 4 pkt 1 tej ustawy nie zawiera definicji nadawcy. ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji oraz redaktorem naczelnym, dziennikarzem lub osobą prowadzącą działalność wydawniczą,
o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe
-
-podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
2.
Nie popełnia przestępstwa określonego w ust. 1 funkcjonariusz albo żołnierz, który
uzyskał zgodę odpowiednio Szefa SKW albo Szefa SWW, o której mowa w art. 41 ust. 3
pkt 1.
Przepis końcowy
Art. 56.
Ustawa wchodzi w życie w terminie6)Ustawa weszła w życie z dniem 1 października 2006 r., na podstawie art. 1 ustawy z
dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu
Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. poz. 711), z wyjątkiem art. 47,
który wszedł w życie z dniem 8 lipca 2006 r., oraz art. 16 pkt 7, który wszedł w życie
z dniem 1 października 2008 r. określonym w ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby
Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego.
1)
Dodany przez art. 109 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych
(Dz. U. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 1135), która weszła w życie z dniem 5 października
2021 r.
2)
Obecnie art. 4 pkt 1 tej ustawy nie zawiera definicji nadawcy.
3)
Utraciła moc z dniem 30 września 2006 r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 9 czerwca
2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie
Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. poz. 711), która weszła w życie z dniem 8 lipca
2006 r.
4)
Urząd zniesiony z dniem 15 marca 2007 r. na podstawie art. 66 ustawy z dnia 18 października
2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat
1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. poz. 1592), która weszła w życie z dniem
15 marca 2007 r.
5)
Dodany przez art. 16 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania
osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa (Dz. U. poz. 2333), która
weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
6)
Ustawa weszła w życie z dniem 1 października 2006 r., na podstawie art. 1 ustawy z
dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu
Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. poz. 711), z wyjątkiem art. 47,
który wszedł w życie z dniem 8 lipca 2006 r., oraz art. 16 pkt 7, który wszedł w życie
z dniem 1 października 2008 r.