Ustawaz dnia 9 lutego 2022 r.o zmianie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych
Spis treści
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów
energochłonnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu
Komisji - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw
niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz. Urz. UE C 249 z 31.07.2014,
str. 1 oraz Dz. Urz. UE C 224 z 08.07.2020, str. 2);
”
;
2)
w art. 7:
a)
ust. 1-3 otrzymują brzmienie:
„
1.
W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników
efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub
podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, dla którego wartość
jest wyrażona w megawatogodzinach na megagramy (MWh/Mg) produktu, wysokość rekompensat
jest obliczana według wzoru:
Amaxt = Ait × Ct × Pt-1 × Et × AOt,
w którym poszczególne symbole oznaczają:
Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;
Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75;
Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);
Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane
rekompensaty;
Et - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z
sektorów lub podsektorów energochłonnych określony w załączniku nr 2 do ustawy dla
roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty;
AOt - wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych
określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który
są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg).
2.
W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników
emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia delegowanego Komisji
(UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad
dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii
na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz.
UE L 59 z 27.02.2019, str. 8), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/331”,
dla którego wartość wyrażona jest w megagramach dwutlenku węgla na megagramy (Mg CO2/Mg) produktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru:
Amaxt = Ait × Ct × Pt-1 × E × AOt,
w którym poszczególne symbole oznaczają:
Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;
Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75;
Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);
Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane
rekompensaty;
E - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej obliczany według następującego
wzoru:
\(
E = {{We \times Ep} \over {Ie}}
\)
w którym poszczególne symbole oznaczają:
We - wskaźnik emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii
elektrycznej określony w pkt 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE)
2021/447 z dnia 12 marca 2021 r. określającego zmienione wartości wskaźników emisyjności
na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021-2025 zgodnie z
art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE
L 87 z 15.03.2021, str. 29), zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/447”;
Ep - stosunek odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w
roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji
bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia
Komisji (UE) 2019/331;
Ie - przeciętną wartość intensywności emisji w wysokości 0,376 megagrama dwutlenku
węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);
AOt - wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych
określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku, za który są przyznawane
rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg).
3.
W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji nie ma zastosowania żaden ze
wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z
sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy oraz
żaden ze wskaźników emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia
Komisji (UE) 2019/331, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru:
Amaxt = Ait× Ct × Pt-1 × EFt × BECt,
w którym poszczególne symbole oznaczają:
Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;
Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75;
Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);
Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane
rekompensaty;
EFt - wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do
produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych w wysokości określonej w załączniku
nr 3 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty;
BECt - zużycie energii elektrycznej do wytworzenia produktu zaliczanego do sektorów lub
podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w
roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażone w megawatogodzinach
(MWh).
”
,
b)
uchyla się ust. 4 i 5,
c)
uchyla się ust. 8,
d)
w ust. 9 po wyrazie „przyjmując” skreśla się wyraz „referencyjne”;
3)
po art. 7 dodaje się art. 7a i art. 7b w brzmieniu:
„
Art. 7a.
1.
W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych
wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym nie przekracza
kwoty ustalonej zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2, kwotę rekompensat obliczonych dla danego
podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3, który przekazał w terminie informacje, oświadczenie
i dokumenty, o których mowa w art. 10 ust. 6a, zwiększa się o kwotę obliczoną zgodnie
z art. 7b.
2.
W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych
wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym po uwzględnieniu
zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, przekracza kwotę ustaloną zgodnie z art. 6 ust.
1 i 2, wysokość zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, w danym roku kalendarzowym, podlega
proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w tym
roku kalendarzowym była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych
na przyznanie rekompensat, o którym mowa w art. 6 ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z
art. 6 ust. 2.
Art. 7b.
1.
Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, stanowi różnicę pomiędzy wysokością
poniesionych kosztów pośrednich a wartością rekompensat obliczonych dla danego podmiotu
zgodnie z art. 7 ust. 1-3 i wartością odpowiadającą 1,5% wartości dodanej brutto tego
podmiotu w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty.
2.
Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, nie może przekroczyć jednej
trzeciej wartości rekompensaty obliczonej dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust.
1-3.
3.
Wysokość poniesionych kosztów pośrednich, o których mowa w ust. 1, jest obliczana
według wzoru:
Kpt = Ct × Pt-1 × Ent,
w którym poszczególne symbole oznaczają:
Kpt - wysokość kosztów pośrednich;
Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh);
Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane
rekompensaty;
Ent - całkowite zużycie energii elektrycznej na własne potrzeby w roku kalendarzowym,
za który są przyznawane rekompensaty.
4.
Wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 1, oblicza się według następujących zasad:
1)
dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie porównawczym - jako przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi pomniejszone
o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz
ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone o pozostałe
przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;
2)
dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie kalkulacyjnym - jako przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów
i materiałów pomniejszone o koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów, koszty
sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń
oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone
o pozostałe przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;
3)
dla jednostek sporządzających sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami
Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - jako przychody ze sprzedaży powiększone o pozostałe przychody, pomniejszone o koszty
działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń
społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników oraz pomniejszone o pozostałe
koszty operacyjne;
4)
dla jednostek niesporządzających sprawozdań finansowych jednostki zgodnie z Międzynarodowymi
Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - w sposób określony dla jednostek, o których mowa w pkt 1 albo 2.
”
;
4)
uchyla się art. 8 i art. 9;
5)
w art. 10:
a)
w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
dane dotyczące każdej instalacji, w odniesieniu do której wnioskodawca ubiega się
o przyznanie rekompensat, obejmujące informacje o:
a)
produkcie lub produktach zaliczanych do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych
w załączniku nr 1 do ustawy wraz z przypisaną do każdego z tych produktów wielkością
produkcji i zużycia energii elektrycznej na ich produkcję w roku kalendarzowym, za
który są przyznawane rekompensaty, wraz z zastosowanym wskaźnikiem efektywności zużycia
energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych
określonym w załączniku nr 2 do ustawy lub wskaźnikiem emisyjności dla produktu z
uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej określonym w pkt 2 załącznika
do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/447, lub wskaźnikiem efektywności zużycia
rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów
energochłonnych określonym w załączniku nr 3 do ustawy,
b)
stosunku odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w roku
kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich
i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji
(UE) 2019/331 - w przypadku gdy wnioskodawca do wyliczenia wysokości rekompensat korzysta
z wzoru określonego w art. 7 ust. 2;
”
,
b)
uchyla się ust. 4,
c)
w ust. 5 w pkt 4 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
że nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu
Komisji - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw
niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji,
”
,
d)
uchyla się ust. 6,
e)
po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:
„
6a.
Wnioskodawca, w terminie do dnia 31 lipca następującego po roku kalendarzowym, za
który są przyznawane rekompensaty, w celu uzyskania zwiększenia, o którym mowa w art.
7a ust. 1, dołącza do wniosku:
1)
informację o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane
rekompensaty, o której mowa w art. 7b ust. 1, wraz z opinią biegłego rewidenta potwierdzającą
prawidłowość jej wyliczenia;
2)
informację o całkowitym zużyciu energii elektrycznej na własne potrzeby w roku kalendarzowym,
za który są przyznawane rekompensaty, o którym mowa w art. 7b ust. 3, wraz z opinią
weryfikatora dotyczącą poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych dotyczących
tego zużycia;
3)
oświadczenie o treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że informacja o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym,
za który są przyznawane rekompensaty, jest zgodna z prawdą.”; klauzula ta zastępuje
pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń;
4)
dokumenty lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia wysokości poniesionych kosztów
pośrednich oraz wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane
rekompensaty, o których mowa w art. 7b ust. 1.
”
,
f)
w ust. 7 skreśla się wyrazy „oraz ust. 6 pkt 1”,
g)
ust. 9 otrzymuje brzmienie:
„
9.
W przypadku gdy wniosek nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 3, lub wnioskodawca
nie dołączył dokumentów, o których mowa w ust. 5, albo wniosek przekazany w postaci
elektronicznej zawiera informacje inne niż wniosek złożony w postaci papierowej, Prezes
URE wzywa wnioskodawcę odpowiednio do uzupełnienia wniosku lub usunięcia rozbieżności
w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku nieuzupełnienia wniosku
lub nieusunięcia rozbieżności w wyznaczonym terminie Prezes URE pozostawia wniosek
bez rozpatrzenia, o czym informuje wnioskodawcę.
”
,
h)
po ust. 9 dodaje się ust. 9a w brzmieniu:
„
9a.
W przypadku gdy w terminie wskazanym w ust. 6a do wniosku nie zostały dołączone informacje,
oświadczenie lub dokumenty, o których mowa w ust. 6a, kwota rekompensat obliczonych
dla danego wnioskodawcy nie podlega zwiększeniu, o którym mowa w art. 7a ust. 1.
”
,
i)
ust. 10 otrzymuje brzmienie:
„
10.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór wniosku oraz jego format umożliwiający przetwarzanie danych oraz format załączników
do wniosku,
2)
szczegółowy zakres danych dotyczących instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz
sposób obliczania tych danych,
3)
zakres dokumentacji stanowiącej podstawę do obliczania danych dotyczących instalacji,
o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób gromadzenia tych danych,
4)
szczegółowy zakres opinii sporządzanej przez weryfikatora,
5)
szczegółowy zakres dokumentacji, o której mowa w ust. 6a pkt 4
- mając na uwadze konieczność zapewnienia przyznawania rekompensat na podstawie rzetelnych
i wiarygodnych informacji oraz dokumentów.
”
;
6)
w art. 11:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prezes URE, do dnia 31 października danego roku kalendarzowego, wydaje decyzję w sprawie
przyznania w całości lub w części, lub odmowy przyznania rekompensat za poprzedni
rok kalendarzowy.
”
,
b)
w ust. 4 wyrazy „7 października” zastępuje się wyrazami „7 listopada”,
c)
w ust. 6 wyrazy „30 dni” zastępuje się wyrazami „14 dni”;
7)
po art. 12 dodaje się art. 12a i art. 12b w brzmieniu:
„
Art. 12a.
1.
Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, będący podmiotem, o którym mowa w
art. 36 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej , jest obowiązany do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami
do emisji gazów cieplarnianych lub poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli podmiot, o którym
mowa w ust. 1:
1)
zrealizował przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu
art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wskazane w audycie energetycznym przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza 3 lat, albo
2)
wykazał, że w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, co najmniej
30% energii elektrycznej, w odniesieniu do której podmiot ten uzyskał rekompensaty,
zostało wytworzonej ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych
w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami
do emisji gazów cieplarnianych, albo
3)
poniósł nakłady finansowe, w wysokości nie mniejszej niż 50% wartości rekompensat
uzyskanych za dany rok kalendarzowy, na przedsięwzięcia mające na celu ograniczenie
emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami
do emisji gazów cieplarnianych z instalacji w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji
gazów cieplarnianych, wobec której podmiot ten jest prowadzącym instalację w rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych, poniżej mającego zastosowanie wskaźnika emisyjności, o którym mowa w rozporządzeniu
Komisji (UE) 2019/331.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty,
jest obowiązany zrealizować przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej
w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wyłącznie w takim zakresie, w jakim łączne wymagane nakłady na ich realizację nie
przekraczają wartości rekompensat uzyskanych za dany rok kalendarzowy.
4.
W przypadku gdy z audytu energetycznego przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, wynika, że każde z przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej w
rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wymagałoby poniesienia nakładów finansowych w wysokości przekraczającej wartość rekompensat
uzyskanych za dany rok kalendarzowy lub dla każdego z tych przedsięwzięć okres zwrotu
nakładów przekracza 3 lata, uznaje się, że obowiązek, o którym mowa w ust. 1, został
zrealizowany.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, wykazanie pochodzenia energii elektrycznej
ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami
do emisji gazów cieplarnianych jest realizowane wyłącznie:
1)
potwierdzeniem umorzenia gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 124a ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii , na rzecz podmiotu, o którym mowa w ust. 1, dokonanego nie wcześniej niż w roku kalendarzowym,
za który temu podmiotowi zostały przyznane rekompensaty, lub
2)
przez wytworzenie przez podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, energii elektrycznej
z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, w instalacjach odnawialnego
źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i zużycie tej energii elektrycznej na jego własne potrzeby.
Art. 12b.
1.
Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, rozlicza się w terminie do dnia
30 listopada czwartego roku następującego po roku kalendarzowym, w którym podmiot,
o którym mowa w art. 12a ust. 1, uzyskał rekompensaty.
2.
Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, można rozliczyć łącznie za dwa,
trzy lub cztery lata. W takim przypadku rozliczenia tego dokonuje się do dnia 30 listopada
roku kalendarzowego następującego po ostatnim roku kalendarzowym z odpowiednio dwóch,
trzech lub czterech lat, za które następuje rozliczenie wykonania obowiązku.
3.
Podmiot, o którym mowa w art. 12a ust. 1, dokonując rozliczenia wykonania obowiązku
zgodnie z ust. 1 lub 2, przedkłada Prezesowi URE:
1)
sprawozdanie sporządzone zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie
ust. 5 wraz z dokumentami lub ich kopiami potwierdzającymi realizację tego obowiązku;
2)
oświadczenie o treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że informacje zawarte w złożonym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 12b ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów
i podsektorów energochłonnych, są zgodne z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywych oświadczeń.
4.
Nakłady finansowe poniesione na realizację przedsięwzięć, o których mowa w art. 12a
ust. 2 pkt 3, mogą zostać uwzględnione w sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 3 pkt
1, za poszczególne następujące po sobie lata, do wysokości sumy tych nakładów.
5.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,
o którym mowa w ust. 3 pkt 1, mając na uwadze konieczność zapewnienia przejrzystości
tego sprawozdania oraz ujednolicenia sposobu jego sporządzania.
”
;
8)
w art. 13 po pkt 3 dodaje się przecinek i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
„
4)
podmiotowi, który nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1
”
;
9)
w art. 14 po wyrazach „Zwrotowi podlega kwota” dodaje się wyrazy „rekompensat przyznanych podmiotowi, który nie wykonał obowiązku,
o którym mowa w art. 12a ust. 1,”;
10)
w art. 20 w ust. 2:
a)
uchyla się pkt 4-6,
b)
uchyla się pkt 8 i 9;
11)
w art. 26:
a)
w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
nie przekazał Prezesowi URE w terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 12b ust.
3 pkt 1.
”
,
b)
w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku:
”
,
c)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, wynosi 10 000 zł.
”
;
12)
w art. 33:
a)
w ust. 1 uchyla się pkt 4-10,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Limit wydatków przeznaczonych na wypłatę rekompensat z Funduszu wynosi w:
1)
2022 r. - 1 766 899 008,00 zł;
2)
2023 r. - 4 189 740 000,00 zł;
3)
2024 r. - 3 744 660 000,00 zł;
4)
2025 r. - 3 824 310 000,00 zł;
5)
2026 r. - 5 014 070 000,00 zł;
6)
2027 r. - 5 134 740 000,00 zł;
7)
2028 r. - 5 276 260 000,00 zł;
8)
2029 r. - 5 688 290 000,00 zł;
9)
2030 r. - 5 604 440 000,00 zł;
10)
2031 r. - 5 192 040 000,00 zł.
”
,
c)
w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”;
13)
w art. 34:
a)
w ust. 1 uchyla się pkt 4-10,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Limit wydatków przeznaczonych z Funduszu na wykonywanie zadań Banku za wykonywanie
czynności, o których mowa w art. 21 ust. 3 oraz art. 25, wynosi w:
1)
2022 r. - 60 000,00 zł;
2)
2023 r. - 60 000,00 zł;
3)
2024 r. - 60 000,00 zł;
4)
2025 r. - 60 000,00 zł;
5)
2026 r. - 60 000,00 zł;
6)
2027 r. - 60 000,00 zł;
7)
2028 r. - 60 000,00 zł;
8)
2029 r. - 60 000,00 zł;
9)
2030 r. - 60 000,00 zł;
10)
2031 r. - 60 000,00 zł.
”
,
c)
w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”;
14)
w art. 35:
a)
w ust. 1 uchyla się pkt 4-10,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa URE wynikających
z ustawy, uwzględniony w części 50 budżetu państwa, której dysponentem jest Prezes
URE, wynosi w:
1)
2022 r. - 2 896 700,00 zł;
2)
2023 r. - 2 250 200,00 zł;
3)
2024 r. - 2 305 100,00 zł;
4)
2025 r. - 2 361 300,00 zł;
5)
2026 r. - 2 418 900,00 zł;
6)
2027 r. - 2 477 900,00 zł;
7)
2028 r. - 2 538 400,00 zł;
8)
2029 r. - 2 538 400,00 zł;
9)
2030 r. - 2 538 400,00 zł;
10)
2031 r. - 2 538 400,00 zł.
”
,
c)
w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”;
15)
w art. 36:
a)
w ust. 1 uchyla się pkt 4-10,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań ministra właściwego
do spraw gospodarki wynikający z ustawy wynosi w:
1)
2022 r. - 390 000,00 zł;
2)
2023 r. - 390 000,00 zł;
3)
2024 r. - 390 000,00 zł;
4)
2025 r. - 390 000,00 zł;
5)
2026 r. - 390 000,00 zł;
6)
2027 r. - 390 000,00 zł;
7)
2028 r. - 390 000,00 zł;
8)
2029 r. - 390 000,00 zł;
9)
2030 r. - 390 000,00 zł;
10)
2031 r. - 390 000,00 zł.
”
,
c)
w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”;
16)
załączniki nr 1 i 2 do ustawy otrzymują brzmienie określone odpowiednio w załącznikach
nr 1 i 2 do niniejszej ustawy;
17)
dodaje się załącznik nr 3 do ustawy w brzmieniu określonym w załączniku nr 3 do niniejszej
ustawy.
Art. 2.
Wnioski o przyznanie rekompensat za rok 2021 składa się w terminie do dnia 30 kwietnia
2022 r.
Art. 3.
1.
Do spraw dotyczących rekompensat za rok 2019 i za rok 2020, w tym dotyczących kar
pieniężnych, o których mowa w art. 26 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy
ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.
2.
Do spraw dotyczących rekompensat za rok 2021, w tym dotyczących kar pieniężnych, o
których mowa w art. 26 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy ustawy zmienianej
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wzywa podmioty wykonujące działalność w sektorach
lub podsektorach energochłonnych określonych w wykazie sektorów i podsektorów energochłonnych
stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożyły wniosek o przyznanie
rekompensat za rok 2021, do dostosowania tego wniosku do przepisów ustawy zmienianej
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w tym przy wykorzystaniu wzoru wniosku
określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 10 ustawy zmienianej w
art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 14 dni od dnia otrzymania
wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
4.
Umarza się postępowania w sprawach rekompensat za rok 2021 wszczęte przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy na podstawie wniosków o przyznanie rekompensat złożonych
przez podmioty, które wykonują działalność w sektorach lub podsektorach energochłonnych
innych niż określone w wykazie sektorów i podsektorów energochłonnych stanowiącym
załącznik nr 1 do ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 4.
Do dnia wydania pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej
przewidzianej w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym albo uznania przez Komisję
Europejską, że zmiany przewidziane niniejszą ustawą nie stanowią nowej pomocy publicznej,
przepisu art. 11 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
nie stosuje się.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.