Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 13 stycznia 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 1a - Ocena efektywności realizacji przedsięwzięcia
- Rozdział 2 - Wybór partnera prywatnego
- Rozdział 3 - Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym oraz realizacja partnerstwa publiczno-prywatnego
- Rozdział 4 - Partnerstwo publiczno-prywatne w formie spółki
- Rozdział 4a - Organ właściwy w sprawach partnerstwa publiczno-prywatnego
- Rozdział 5 - Przepisy z zakresu finansów publicznych
- Rozdział 6 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 7 - Przepisy przejściowe i przepis końcowy
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o umowie koncesji na roboty budowlane
lub usługi, ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o efektywności energetycznej oraz
niektórych innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 11 stycznia 2022 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 1 oraz art. 7 ustawy z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o umowie koncesji na roboty
budowlane lub usługi, ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża:
1)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie
udzielania koncesji ;
2)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie
zamówień publicznych, uchylającą dyrektywę 2004/18/WE ;
3)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie
udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki,
transportu i usług pocztowych, uchylającą dyrektywę 2004/17/WE ;
4)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/81/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i
usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa
i zmieniającą dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE .
”
„
Art. 7.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.
”
;
2)
odnośnika nr 1 oraz art. 18 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o efektywności energetycznej
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2002 z dnia 11 grudnia 2018 r.
zmieniającą dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/944 z dnia 5 czerwca 2019 r. w
sprawie wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej oraz zmieniającą dyrektywę
2012/27/UE .
”
„
Art. 18.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 3 i 6, które wchodzą w życie z dniem następującym po
dniu ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 10 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2021 r.;
3)
art. 1 pkt 1 lit. b, pkt 4 i 26, art. 5 oraz art. 13, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2022 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady współpracy podmiotu publicznego i partnera prywatnego w ramach
partnerstwa publiczno-prywatnego oraz organ właściwy w sprawach partnerstwa publiczno-prywatnego
uregulowanych w ustawie.
2.
Partnerstwo publiczno-prywatne polega na wspólnej realizacji przedsięwzięcia opartej
na podziale zadań i ryzyk pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem prywatnym.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
podmiot publiczny:
a)
jednostkę sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych,
b)
inną, niż określona w lit. a, osobę prawną, utworzoną w szczególnym celu zaspokajania
potrzeb o charakterze powszechnym niemających charakteru przemysłowego ani handlowego,
niedziałającą w zwykłych warunkach rynkowych, której celem nie jest wypracowanie zysku
oraz nieponoszącą strat wynikających z prowadzenia działalności, jeżeli podmioty,
o których mowa w tym przepisie oraz w lit. a, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio
lub pośrednio przez inny podmiot:
-
-finansują ją w ponad 50% lub
-
-posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub
-
-sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub
-
-mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego,
c)
związki podmiotów, o których mowa w lit. a i b;
2)
partner prywatny - przedsiębiorcę lub przedsiębiorcę zagranicznego;
3)
składnik majątkowy - nieruchomość, część składową nieruchomości, przedsiębiorstwo
w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny , rzecz ruchomą oraz prawo majątkowe;
4)
przedsięwzięcie:
a)
budowę lub remont obiektu budowlanego,
b)
świadczenie usług,
c)
wykonanie dzieła, w szczególności wyposażenie składnika majątkowego w urządzenia podwyższające
jego wartość lub użyteczność, lub
d)
inne świadczenie
- połączone z utrzymaniem lub zarządzaniem składnikiem majątkowym, który jest wykorzystywany
do realizacji przedsięwzięcia publiczno-prywatnego lub jest z nim związany;
5)
wkład własny - świadczenie podmiotu publicznego lub partnera prywatnego polegające
w szczególności na:
a)
poniesieniu części wydatków na realizację przedsięwzięcia, w tym sfinansowaniu dopłat
do usług świadczonych przez partnera prywatnego w ramach przedsięwzięcia,
b)
wniesieniu składnika majątkowego.
Art. 3.
(uchylony)
Rozdział 1a
Ocena efektywności realizacji przedsięwzięcia
Art. 3a.
1.
Przed wszczęciem postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego podmiot publiczny
sporządza ocenę efektywności realizacji przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego
w porównaniu do efektywności jego realizacji w inny sposób, w szczególności przy wykorzystaniu
wyłącznie środków publicznych.
2.
Dokonując oceny, o której mowa w ust. 1, podmiot publiczny uwzględnia w szczególności
zakładany podział zadań i ryzyk pomiędzy podmiot publiczny i partnera prywatnego,
szacowane koszty cyklu życia przedsięwzięcia i czas niezbędny do jego realizacji oraz
wysokość opłat pobieranych od użytkowników, jeżeli takie opłaty są planowane, oraz
warunki ich zmiany.
Art. 3b.
1.
Podmiot publiczny może wystąpić do ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego
z wnioskiem o opinię na temat zasadności realizacji przedsięwzięcia w ramach partnerstwa
publiczno-prywatnego.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się ocenę, o której mowa w art. 3a ust.
1.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opiniuje przedłożoną dokumentację
w zakresie poprawności i kompletności przeprowadzonych analiz poprzedzających realizację
przedsięwzięcia, przyjętego modelu prawno-organizacyjnego, mechanizmów wynagradzania
partnera prywatnego, w tym wysokości opłat pobieranych od użytkowników, jeżeli takie
opłaty są planowane, oraz warunków ich zmiany, oraz proponowanego podziału ryzyk w
przedsięwzięciu w terminie 60 dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku, o którym
mowa w ust. 1.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może, wyznaczając odpowiedni termin,
zwrócić się do podmiotu publicznego o poprawienie, wyjaśnienie lub uzupełnienie wniosku,
o którym mowa w ust. 1.
5.
Opinii, o której mowa w ust. 1, nie ujawnia się osobom trzecim do chwili zawarcia
umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, umowy koncesji na roboty budowlane lub usługi
lub umowy w sprawie zamówienia publicznego albo zakończenia postępowania w inny sposób
w zakresie inwestycji, będącej przedmiotem tej opinii. W przypadku gdy mimo wydania
opinii, o której mowa w ust. 1, nie wszczęto postępowania w sprawie wyboru partnera
prywatnego, opinia może zostać ujawniona nie wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia
jej wydania.
6.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego nie ujawnia informacji pozyskanych
w związku z wydaniem opinii, o której mowa w ust. 1, jeżeli groziłoby to ujawnieniem
tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych tajemnic ustawowo chronionych.
Rozdział 2
Wybór partnera prywatnego
Art. 4.
1.
Do wyboru partnera prywatnego i umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym stosuje się
przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych , w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie.
2.
Jeżeli umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym ma spełniać warunki określone w art. 3 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane
lub usługi , do wyboru partnera prywatnego i umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym stosuje
się przepisy tej ustawy albo ustawy, o której mowa w ust. 1, w zakresie nieuregulowanym
w niniejszej ustawie. W przypadku zastosowania do wyboru partnera prywatnego ustawy,
o której mowa w ust. 1, zastosowanie mają przepisy art. 6 oraz art. 45 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty
budowlane lub usługi.
3.
W przypadkach, w których nie ma zastosowania ustawa z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi ani ustawa z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, wyboru partnera prywatnego dokonuje się w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej
i wolnej konkurencji oraz przestrzeganie zasad równego traktowania, przejrzystości
i proporcjonalności, przy odpowiednim uwzględnieniu przepisów niniejszej ustawy, a
w przypadku wniesienia przez podmiot publiczny wkładu własnego będącego nieruchomością,
także przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami .
Art. 5.
1.
Podmiot publiczny, po zamieszczeniu ogłoszenia w Biuletynie Zamówień Publicznych albo
opublikowaniu ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o których mowa w
ustawach wymienionych w art. 4, dodatkowo zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej
informację o planowanym partnerstwie publiczno-prywatnym.
2.
W ogłoszeniu wszczynającym postępowanie w sprawie wyboru partnera prywatnego zamieszcza
się informację, że postępowanie ma na celu zawarcie umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym.
Art. 6.
1.
Najkorzystniejszą jest oferta, która przedstawia najkorzystniejszy bilans wynagrodzenia
partnera prywatnego albo spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, lub kosztu
przedsięwzięcia ponoszonego przez podmiot publiczny i innych kryteriów odnoszących
się do przedsięwzięcia.
2.
(uchylony)
3.
Kryteriami oceny ofert mogą być w szczególności:
1)
podział dochodów pochodzących z przedsięwzięcia pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem
prywatnym, w tym dochodów w postaci udziału w zysku spółki, o której mowa w art. 14
ust. 1 albo 1a;
2)
stosunek wkładu własnego podmiotu publicznego do wkładu partnera prywatnego;
3)
efektywność realizacji przedsięwzięcia, w tym efektywność wykorzystania składników
majątkowych;
4)
kryteria odnoszące się bezpośrednio do przedmiotu przedsięwzięcia, w szczególności
jakość, funkcjonalność, parametry techniczne, poziom oferowanych technologii, koszt
utrzymania, serwis;
5)
podział zadań i ryzyk związanych z przedsięwzięciem pomiędzy podmiotem publicznym
i partnerem prywatnym;
6)
terminy i wysokość przewidywanych płatności lub innych świadczeń podmiotu publicznego,
jeżeli są one planowane.
Rozdział 3
Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym oraz realizacja partnerstwa publiczno-prywatnego
Art. 7.
1.
Przez umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym partner prywatny zobowiązuje się do
realizacji przedsięwzięcia za wynagrodzeniem oraz poniesienia w całości albo w części
wydatków na jego realizację lub poniesienia ich przez osobę trzecią, a podmiot publiczny
zobowiązuje się do współdziałania w osiągnięciu celu przedsięwzięcia, w szczególności
poprzez wniesienie wkładu własnego.
2.
Wynagrodzenie partnera prywatnego zależy przede wszystkim od rzeczywistego wykorzystania
lub faktycznej dostępności przedmiotu przedsięwzięcia.
2a.
Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może wyodrębniać w ramach wynagrodzenia partnera
prywatnego wysokość płatności ponoszonych przez podmiot publiczny na finansowanie
wytworzenia, nabycia lub ulepszenia środków trwałych albo nabycia wartości niematerialnych
i prawnych w ramach realizacji przedsięwzięcia, spełniających przesłanki wydatków
majątkowych w rozumieniu art. 124 ust. 4 albo art. 236 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych .
3.
Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym określa skutki nienależytego wykonania i
niewykonania zobowiązania, w szczególności kary umowne lub obniżenie wynagrodzenia
partnera prywatnego lub spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a.
3a2)Dodany przez art. 3 ustawy z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi, ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2275), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2021 r..
Do umów o partnerstwie publiczno-prywatnym przepisów art. 95, art. 436 pkt 3 i 4, art. 437-440, art. 443, art. 447 oraz art. 463-465 ustawy
z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych nie stosuje się.
4.
Do odpowiedzialności za wykonanie umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym i zabezpieczenia
należytego wykonania umowy przepisów art. 445 ust. 1, art. 452 i art. 453 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień
publicznych nie stosuje się.
5.
Jeżeli jest planowane pobieranie opłat od użytkowników przedsięwzięcia przez partnera
prywatnego, umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym określa maksymalną wysokość tych
opłat oraz warunki ich zmiany.
6.
Po zawarciu umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym maksymalna wysokość opłat, o
których mowa w ust. 5, może być zmieniona wyłącznie w formie aneksu do umowy, chyba
że wysokość opłat i warunki ich zmiany są regulowane w innych przepisach.
Art. 7a.
1.
Podmiot publiczny może wyrazić zgodę na zawarcie i wykonanie umowy o partnerstwie
publiczno-prywatnym z zawiązaną po wyborze najkorzystniejszej oferty w celu realizacji
przedsięwzięcia jednoosobową spółką partnera prywatnego albo spółką kapitałową, której
jedynymi wspólnikami są partnerzy prywatni. Przepisy ustawy oraz przepisy odrębne
dotyczące partnera prywatnego, z wyjątkiem ust. 4 i art. 7b ust. 3 ustawy oraz art. 7782 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego , z chwilą zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, stosuje się do spółki,
o której mowa w zdaniu pierwszym.
2.
Warunki zgody podmiot publiczny określa w pierwszym dokumencie, który udostępnia w
postępowaniu o zawarcie umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, w szczególności
w dokumentach zamówienia, dokumentach koncesji albo innej dokumentacji postępowania
w sprawie wyboru partnera prywatnego.
3.
Jeżeli podmiot publiczny nie wyraża zgody, o której mowa w ust. 1, zamieszcza stosowną
informację w ogłoszeniu wszczynającym postępowanie w sprawie wyboru partnera prywatnego.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, partner prywatny odpowiada solidarnie ze spółką,
o której mowa w tym przepisie, za szkodę wyrządzoną podmiotowi publicznemu w skutek
nieudostępnienia spółce zasobów, które wskazał w ofercie, chyba że za nieudostępnienie
tych zasobów nie ponosi winy.
5.
Jeżeli partner prywatny, w toku postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego,
polegał na zdolnościach technicznych lub zawodowych lub sytuacji finansowej lub ekonomicznej
innych podmiotów, podmioty te odpowiadają za szkodę wyrządzoną podmiotowi publicznemu
przez nieudostępnienie tych zasobów spółce, o której mowa w ust. 1, na zasadach określonych
w art. 120 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych albo art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane
lub usługi.
Art. 7b.
1.
Przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny dotyczących odpowiedzialności inwestora za wynagrodzenie należne podwykonawcy nie
stosuje się do podmiotu publicznego, jeżeli umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym
tak stanowi. W przypadku gdy podmiot publiczny jest inwestorem, a nie stosuje się
do niego przepisów, o których mowa w zdaniu pierwszym, partner prywatny informuje
o tym podwykonawcę przed zawarciem z nim umowy.
2.
Jeżeli umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym wyłącza odpowiedzialność podmiotu
publicznego za wynagrodzenie należne podwykonawcy, gdy według zasad ogólnych podmiot
publiczny ponosiłby taką odpowiedzialność, za wynagrodzenie należne podwykonawcy,
jak inwestor, odpowiada:
1)
spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, albo
2)
partner prywatny, jeżeli przedsięwzięcie jest realizowane przez partnera prywatnego
albo spółkę, o której mowa w art. 7a ust. 1.
3.
Jeżeli egzekucja wynagrodzenia należnego podwykonawcy przeciwko spółce, o której mowa
w art. 7a ust. 1, okaże się bezskuteczna, podwykonawca może prowadzić egzekucję z
majątku partnera prywatnego. Podwykonawca może wnieść powództwo przeciwko partnerowi
prywatnemu, zanim egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna.
Art. 8.
1.
Podmiot publiczny ma prawo do bieżącej kontroli realizacji przedsięwzięcia przez partnera
prywatnego oraz do kontroli składnika majątkowego wykorzystywanego przez partnera
prywatnego do realizacji przedsięwzięcia. Zasady i szczegółowy tryb przeprowadzania
kontroli określa umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym.
2.
W przypadku gdy prowadzona kontrola wykaże, iż składnik majątkowy wykorzystywany przez
partnera prywatnego do realizacji przedsięwzięcia znajduje się w stanie technicznym
wskazującym na jego nieprawidłowe wykorzystywanie, podmiot publiczny wzywa partnera
prywatnego do podjęcia odpowiednich działań, w szczególności do poczynienia nakładów
mających na celu doprowadzenie składnika majątkowego do właściwego stanu technicznego.
Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym określa skutki niepodjęcia działań mających
na celu doprowadzenie składnika majątkowego do właściwego stanu technicznego.
3.
Partner prywatny ma obowiązek bieżącego raportowania podmiotowi publicznemu o stanie
realizacji przedsięwzięcia i stanie technicznym składnika majątkowego wykorzystywanego
przez partnera prywatnego do realizacji przedsięwzięcia. Zasady, szczegółowy tryb
oraz częstotliwość raportowania określa umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym.
Art. 9.
1.
Wniesienie wkładu własnego w postaci składnika majątkowego może nastąpić w szczególności
w drodze sprzedaży, użyczenia, użytkowania, najmu albo dzierżawy.
2.
Jeżeli składnik majątkowy wniesiony przez podmiot publiczny jest wykorzystywany przez
partnera prywatnego w sposób oczywiście sprzeczny z jego przeznaczeniem określonym
w umowie o partnerstwie publiczno-prywatnym, partner prywatny jest zobowiązany przekazać
ten składnik podmiotowi publicznemu na zasadach określonych w umowie o partnerstwie
publiczno-prywatnym.
3.
Jeżeli składnik majątkowy był własnością partnera prywatnego, partnerowi prywatnemu
przysługuje zwrot wartości składnika majątkowego według stanu z chwili przekazania.
W innym przypadku, partner prywatny może żądać zwrotu nakładów koniecznych o tyle,
o ile nie mają pokrycia w korzyściach, które uzyskał ze składnika majątkowego. Zwrotu
innych nakładów może żądać o tyle, o ile zwiększają wartość składnika w chwili przekazania
podmiotowi publicznemu. Jednakże gdy nakłady zostały dokonane po chwili, w której
podmiot publiczny na piśmie zażądał przekazania lub dowiedział się o wytoczeniu przeciwko
niemu powództwa o przekazanie, może on żądać zwrotu jedynie nakładów koniecznych.
4.
Jeżeli składnik majątkowy podmiotu publicznego stanowił wkład niepieniężny do spółki,
o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, jego przekazania w razie wykorzystania niezgodnie
z przeznaczeniem dokonuje się na zasadach określonych w umowie spółki albo statucie
spółki.
Art. 10.
1.
Podmiot publiczny niezwłocznie po rozwiązaniu umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym
dokona wyboru nowego partnera prywatnego, chyba że przedsięwzięcie ma być realizowane
w inny sposób.
2.
Jeżeli przed wyborem nowego partnera prywatnego podmiot publiczny zlecił wykonywanie
zadań z zakresu partnerstwa publiczno-prywatnego w trybie art. 214 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, umowa ta obowiązuje do czasu rozpoczęcia wykonywania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym.
Art. 10a.
1.
Podmiot publiczny może zawrzeć umowę z osobą trzecią finansującą przedsięwzięcie w
całości lub w części, na mocy której, w przypadku poważnego zagrożenia realizacji
przedsięwzięcia, będzie mógł przenieść na tę osobę trzecią całość lub część obowiązków
partnera prywatnego, wraz ze związanymi z nimi prawami.
2.
Osoba trzecia, o której mowa w ust. 1, może powierzyć realizację przedsięwzięcia innemu
podmiotowi lub podmiotom tylko za zgodą podmiotu publicznego.
3.
Ogłoszenie o zamówieniu, dokumenty zamówienia, dokumenty koncesji lub inna dokumentacja
postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego zawiera warunki stosowania ust.
1 i 2. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może uszczegóławiać te warunki.
4.
Postanowienia umów zawartych z osobą trzecią finansującą przedsięwzięcie w całości
lub części, przez podmiot publiczny, partnera prywatnego lub spółkę, o której mowa
w art. 14 ust. 1 albo 1a, sprzeczne z umową o partnerstwie publiczno-prywatnym są
nieważne.
Art. 11.
1.
Po zakończeniu czasu trwania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, partner prywatny
lub spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, przekazuje podmiotowi publicznemu
składnik majątkowy, który był wykorzystywany do realizacji przedsięwzięcia, chyba
że umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym stanowi inaczej lub podmiot publiczny
postanowi o pozostawieniu składnika majątkowego w majątku spółki.
1a.
Partner prywatny lub spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, przekazuje składnik
majątkowy podmiotowi publicznemu w stanie niepogorszonym, z uwzględnieniem jego zużycia
wskutek prawidłowego używania, chyba że umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym stanowi
inaczej. Przepisy art. 9 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
2.
Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może stanowić, że przekazanie składnika majątkowego
nastąpi na rzecz państwowej lub samorządowej osoby prawnej lub spółki handlowej z
większościowym udziałem jednostki samorządu terytorialnego albo Skarbu Państwa.
3.
Roszczenie podmiotu publicznego przeciwko partnerowi prywatnemu lub spółce, o której
mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, o przekazanie składnika majątkowego przedawnia się
z upływem lat dziesięciu od dnia zakończenia czasu trwania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym.
Art. 12.
1.
W razie sprzedaży przez podmiot publiczny albo spółkę, o której mowa w art. 14 ust.
1 albo 1a, nieruchomości będącej wkładem własnym, partnerowi prywatnemu przysługuje
prawo pierwokupu, które może być wykonane w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawiadomienia
go o treści umowy zawartej z osobą trzecią, chyba że umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym
przewiduje dłuższy termin.
2.
Prawo pierwokupu, na warunkach określonych w ust. 1, przysługuje także ostatniemu
partnerowi prywatnemu przez rok od zakończenia czasu trwania umowy o partnerstwie
publiczno-prywatnym, chyba że:
1)
w prawomocnym orzeczeniu sądu stwierdzono jego odpowiedzialność za nienależyte wykonanie
zobowiązania z umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym lub
2)
podmiot publiczny zawarł umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym z nowym partnerem
prywatnym.
3.
Termin, o którym mowa w ust. 2, nie biegnie, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, na czas
postępowania sądowego w przedmiocie odpowiedzialności za nienależyte wykonanie przez
partnera prywatnego zobowiązania z umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym lub postępowania
w sprawie wyboru nowego partnera prywatnego.
Art. 13.
(uchylony)
Rozdział 4
Partnerstwo publiczno-prywatne w formie spółki
Art. 14.
1.
Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może przewidywać, że w celu jej wykonania
podmiot publiczny i partner prywatny zawiążą spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością
albo spółkę akcyjną.
1a.
Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może przewidywać, że w celu jej wykonania
partner prywatny nabędzie udziały albo akcje spółki z udziałem podmiotu publicznego.
Nabycie może nastąpić w drodze objęcia udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym
albo akcji.
2.
Cel i przedmiot działalności spółki nie może wykraczać poza zakres określony umową
o partnerstwie publiczno-prywatnym.
3.
Prawa z należących do Skarbu Państwa udziałów lub akcji w spółce wykonuje organ administracji
rządowej, który zawiązał spółkę jako podmiot publiczny.
4.
Przepis art. 7a ust. 5 stosuje się do odpowiedzialności innych podmiotów, o których
mowa w tym przepisie, za szkody wyrządzone podmiotowi publicznemu wskutek nieudostępnienia
zasobów spółce, o której mowa w ust. 1 albo 1a.
Art. 14a.
1.
Spółkę, o której mowa w art. 14 ust. 1, zawiązuje się na czas oznaczony, niezbędny
do wykonania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym oraz zakończenia jej spraw.
2.
Czas trwania spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1, może być przedłużony na czas
nieoznaczony, jeżeli partner prywatny przed upływem terminu, o którym mowa w ust.
1, zbył udziały w tej spółce albo akcje tej spółki na rzecz podmiotu publicznego albo
zostały one umorzone.
Art. 14b.
1.
W przypadku spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, najpóźniej w terminie
roku od dnia zakończenia czasu trwania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, partner
prywatny zbywa udziały w tej spółce albo akcje tej spółki na rzecz podmiotu publicznego
albo podlegają one umorzeniu. Przepisu art. 361 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.
2.
Statut albo umowa spółki stanowią, że w razie bezskutecznego upływu terminu, o którym
mowa w ust. 1, udziały albo akcje partnera prywatnego, z wyjątkiem udziałów albo akcji
należących do jednostek sektora finansów publicznych i spółek zależnych od podmiotu
publicznego, podlegają umorzeniu w trybie określonym, odpowiednio, w art. 199 § 4
albo art. 359 § 6 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.
3.
Zbycie albo umorzenie udziałów albo akcji, o których mowa w ust. 1 i 2, może być nieodpłatne,
jeżeli statut albo umowa spółki tak stanowią.
Art. 15.
Zgody wszystkich wspólników albo akcjonariuszy spółki, o której mowa w art. 14 ust.
1 oraz 1a, wymaga:
1)
zbycie lub obciążenie:
a)
nieruchomości,
b)
przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2)
zawiązanie innej spółki;
3)
objęcie albo nabycie udziałów lub akcji innej spółki.
Art. 16.
1.
Podmiotowi publicznemu przysługuje prawo pierwokupu akcji albo udziałów partnera prywatnego
w spółce, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a.
2.
Podmiot publiczny może wykonać prawo pierwokupu w ciągu trzech miesięcy od dnia zawiadomienia
go przez partnera prywatnego o treści umowy zawartej z osobą trzecią, chyba że umowa
o partnerstwie publiczno-prywatnym przewiduje dłuższy termin.
3.
Zbycie przez partnera prywatnego akcji albo udziałów z naruszeniem ust. 1 lub 2 jest
nieważne.
Rozdział 4a
Organ właściwy w sprawach partnerstwa publiczno-prywatnego
Art. 16a.
1.
Organem właściwym w sprawach partnerstwa publiczno-prywatnego w zakresie uregulowanym
w ustawie jest minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego.
2.
Do zadań ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego należy w szczególności:
1)
wydawanie opinii, o których mowa w art. 3b ust. 1;
2)
wydawanie opinii, o których mowa w art. 133b ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;
3)
upowszechnianie i promowanie dobrych praktyk z zakresu partnerstwa publiczno-prywatnego,
w szczególności dotyczących projektów hybrydowych, o których mowa w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie
polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 ;
4)
przygotowywanie i upowszechnianie przykładowych wzorów umów o partnerstwie publiczno-prywatnym,
wytycznych oraz innych dokumentów stosowanych przy planowaniu i realizacji partnerstwa
publiczno-prywatnego;
5)
prowadzenie bazy partnerstw publiczno-prywatnych;
6)
wsparcie merytoryczne podmiotów publicznych realizujących przedsięwzięcia;
7)
dokonywanie analiz i ocen funkcjonowania partnerstwa publiczno-prywatnego, w tym stanu
i perspektyw finansowego zaangażowania sektora prywatnego.
3.
Organ właściwy może, w drodze umowy, powierzyć Polskiemu Funduszowi Rozwoju Spółce
Akcyjnej, o którym mowa w art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o systemie instytucji rozwoju , wykonywanie zadań związanych z przygotowaniem lub realizacją przedsięwzięć w ramach
partnerstwa publiczno-prywatnego.
Art. 16b.
1.
Podmiot publiczny obowiązany jest przekazać ministrowi właściwemu do spraw rozwoju
regionalnego informacje dotyczące partnerstwa publiczno-prywatnego, w szczególności
informacje dotyczące:
1)
wszczęcia postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego;
2)
zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, w tym:
a)
nazwy przedsięwzięcia,
b)
trybu wyboru partnera prywatnego,
c)
daty podpisania umowy i okresu jej obowiązywania,
d)
daty rozpoczęcia, zawieszenia i zakończenia realizacji przedsięwzięcia,
e)
wartości inwestycji, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług, rozumianej jako
nakłady inwestycyjne, które mają być poniesione na realizację przedsięwzięcia,
f)
wartości usług, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług, które mają być świadczone
w ramach przedsięwzięcia,
g)
wartości umowy, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług, rozumianej jako suma
przewidywanych wydatków koniecznych do poniesienia przy realizacji przedsięwzięcia,
h)
zastosowanych mechanizmów wynagradzania partnera prywatnego, w tym wysokości opłat
pobieranych od użytkowników, jeżeli takie opłaty są planowane, oraz warunków ich zmiany,
i)
zawarcia umów, o których mowa w art. 10a,
j4)Dodana przez art. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o efektywności energetycznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 868), która weszła w życie z dniem 22 maja 2021 r.; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.)
w przypadku umowy, której przedmiotem jest realizacja przedsięwzięcia służącego poprawie
efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej , średniorocznych oszczędności energii finalnej możliwych do uzyskania w wyniku realizacji
tego przedsięwzięcia oraz okresu uzyskiwania tych oszczędności;
3)
zmiany umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, powodującej zmianę danych, o których
mowa w pkt 2;
4)
zawiązania i wpisu do rejestru przedsiębiorców spółki, o której mowa w art. 7a ust.
1 albo art. 14 ust. 1 albo 1a, jej przedłużenia w trybie art. 14a ust. 2, a także
jej rozwiązania.
2.
Podmiot publiczny przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, ministrowi właściwemu
do spraw rozwoju regionalnego w terminie 30 dni od dnia wystąpienia zdarzenia, którego
dotyczą te informacje.
3.
W przypadku zmiany wartości umowy, która nie wynika ze zmiany zakresu świadczeń partnera
prywatnego albo spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, informacje, o których
mowa w ust. 1, mogą być przekazywane zbiorczo nie później niż trzy miesiące po zakończeniu
roku obrotowego.
4.
Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rozwoju
regionalnego sporządza i publikuje informacje w bazie partnerstw publiczno-prywatnych,
udostępnianej na stronie internetowej prowadzonej przez urząd obsługujący tego ministra.
Art. 16c.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w celu realizacji zadań określonych
w niniejszym rozdziale, może, w każdym czasie, zwrócić się do podmiotu publicznego
z żądaniem udzielenia informacji dotyczących wykonywania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym,
a podmiot publiczny jest obowiązany niezwłocznie takich informacji udzielić. Jeżeli
udzielenie informacji nie jest możliwe w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania,
podmiot publiczny zawiadamia o tym ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego,
podając przyczynę nieudzielenia informacji i wskazując dodatkowy termin ich udzielenia.
Rozdział 5
Przepisy z zakresu finansów publicznych
Art. 17.
Łączną kwotę, do wysokości której organy administracji rządowej mogą w danym roku
zaciągać zobowiązania finansowe z tytułu umów o partnerstwie publiczno-prywatnym,
określa ustawa budżetowa.
Art. 18.
1.
Sfinansowanie przedsięwzięcia z budżetu państwa w kwocie przekraczającej 100 000 000
zł wymaga zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych z wyłączeniem środków
przeznaczonych na finansowanie programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki
spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Udzielając zgody, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia wpływ
planowanych wydatków z budżetu państwa na bezpieczeństwo finansów publicznych.
2.
Zgody, o której mowa w ust. 1, udziela się na wniosek podmiotu publicznego zawierający:
1)
określenie podmiotu publicznego;
2)
określenie planowanego przedsięwzięcia;
3)
przewidywaną wysokość środków z budżetu państwa przeznaczonych w poszczególnych okresach
budżetowych na realizację przedsięwzięcia.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje zgodę albo odmawia wydania
zgody w terminie 6 tygodni od dnia otrzymania wniosku. Zgoda i odmowa zgody nie są
decyzją administracyjną.
4.
Podmiot publiczny może złożyć kolejny wniosek o wydanie zgody, o której mowa w ust.
1, na realizację tego samego przedsięwzięcia w przypadku zmiany danych określonych
w ust. 2 pkt 3. Do ponownego wniosku ust. 3 stosuje się.
5.
Zgoda, o której mowa w ust. 1, nie stanowi zabezpieczenia finansowania przedsięwzięcia
z budżetu państwa.
6.
Podmiot publiczny może unieważnić postępowanie w sprawie wyboru partnera prywatnego,
jeżeli minister właściwy do spraw finansów publicznych odmówi udzielenia zgody, o
której mowa w ust. 1, a możliwość unieważnienia postępowania na tej podstawie została
przewidziana w ogłoszeniu o zamówieniu, dokumentach koncesji lub innej dokumentacji
postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego.
Art. 18a.
1.
Zobowiązania wynikające z umów o partnerstwie publiczno-prywatnym nie wpływają na
poziom państwowego długu publicznego oraz deficyt sektora finansów publicznych w sytuacji,
gdy partner prywatny ponosi większość ryzyka budowy oraz większość ryzyka dostępności
lub ryzyka popytu - z uwzględnieniem wpływu na wymienione ryzyka czynników takich
jak gwarancje i finansowanie przez partnera publicznego oraz alokacja aktywów po zakończeniu
trwania umowy.
2.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw finansów publicznych oraz po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego może określić, w drodze rozporządzenia, zakres poszczególnych rodzajów
ryzyka oraz czynniki uwzględniane przy ich ocenie, mając na względzie zapewnienie
przejrzystości poszczególnych rodzajów ryzyka.
Rozdział 6
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 19-35.
(pominięte)
Rozdział 7
Przepisy przejściowe i przepis końcowy
Art. 36.
1.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Czynności dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów
dotychczasowych pozostają w mocy.
Art. 37.
Traci moc ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym .
Art. 38.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 21 dni od dnia ogłoszenia5)Ustawa została ogłoszona w dniu 5 lutego 2009 r..
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 1236, 1535, 1773, 1927, 1981, 2054 i 2270.
2)
Dodany przez art. 3 ustawy z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o umowie koncesji
na roboty budowlane lub usługi, ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. poz. 2275), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 1981, 2052, 2262, 2270, 2289, 2328 i 2459 oraz z 2022 r. poz. 1.
4)
Dodana przez art. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o efektywności
energetycznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 868), która weszła w życie
z dniem 22 maja 2021 r.; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
5)
Ustawa została ogłoszona w dniu 5 lutego 2009 r.