Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 28 października 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym
Funduszu Drogowym
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz
o Krajowym Funduszu Drogowym
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2
- Rozdział 3
- Rozdział 4
- Rozdział 5
- Rozdział 5a - Opłaty za przejazd
- Rozdział 5aa - Kary grzywny
- Rozdział 5b - Opłata paliwowa
- Rozdział 6 - Krajowy Fundusz Drogowy
- Rozdział 6a - Zasady i tryb emisji obligacji poręczanych i gwarantowanych przez Skarb Państwa
- Rozdział 7
- Rozdział 8
- Rozdział 9 - Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady
- Rozdział 10 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe
- Załącznik -
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków
europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 ,
2)
ustawą z dnia 22 lipca 2022 r. o zmianie niektórych ustaw w celu przeciwdziałania
przestępczości środowiskowej ,
3)
ustawą z dnia 5 sierpnia 2022 r. o zmianie ustawy o Rządowym Funduszu Rozwoju Dróg
oraz niektórych innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 27 października 2022 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 146 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych
ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 , który stanowi:
„
Art. 146.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 125 pkt 11 lit. b i pkt 13, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu
ogłoszenia, z mocą od dnia 1 lipca 2019 r.;
2)
art. 129, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od
dnia 24 lutego 2022 r.;
3)
art. 111, art. 139 i art. 144, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu
ogłoszenia;
4)
art. 84, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2022 r.;
5)
art. 113 pkt 4 lit. b i pkt 5 oraz art. 140, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy
od dnia ogłoszenia;
6)
art. 125 pkt 12, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z
mocą od dnia 1 lipca 2019 r.;
7)
art. 125 pkt 10, 17, 18 i 20, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia
ogłoszenia;
8)
art. 113 pkt 19 i art. 142 ust. 4, które wchodzą w życie po upływie 36 miesięcy od
dnia ogłoszenia.
”
;
2)
art. 12 ustawy z dnia 22 lipca 2022 r. o zmianie niektórych ustaw w celu przeciwdziałania
przestępczości środowiskowej , który stanowi:
„
Art. 12.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 33 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o zmianie ustawy o Rządowym Funduszu Rozwoju
Dróg oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 33.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 2, art. 3 pkt 1, 2, 4, 6-9, 11-25, art. 4-7 i art. 26-30, które wchodzą w życie
z dniem 21 września 2022 r.;
2)
art. 1 pkt 2, 5, 7-14, art. 11, art. 12 oraz art. 14, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2023 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa:
1)
zasady finansowania budowy autostrad płatnych, zwanych dalej „autostradami”, oraz
zawierania umów o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrad;
2)
zasady pobierania opłat za przejazd autostradami oraz obowiązki związane z tymi opłatami
i odpowiedzialność za naruszenie tych obowiązków;
3)
organy właściwe w sprawach, o których mowa w pkt 1 i 2.
1a.
Ustawa określa także zasady finansowania dróg krajowych, w tym autostrad, ze środków
Krajowego Funduszu Drogowego, zwanego dalej „Funduszem”, z wyłączeniem dróg krajowych
w miastach na prawach powiatu, finansowanych z budżetów tych miast.
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, autostrady lub ich odcinki, które
będą budowane i eksploatowane albo wyłącznie eksploatowane jako płatne.
3.
Na zasadach określonych w ustawie mogą być budowane i eksploatowane albo wyłącznie
eksploatowane, jako płatne, drogi ekspresowe.
4.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, drogi ekspresowe, które mogą być
budowane i eksploatowane albo wyłącznie eksploatowane jako płatne.
5.
Określenie autostrad i dróg ekspresowych w przepisach, o których mowa w ust. 2 i 4,
może nastąpić, jeżeli będzie możliwość korzystania z innej, ogólnodostępnej drogi
publicznej.
Art. 1a.
1.
Autostrady, o których mowa w art. 1, mogą być budowane i eksploatowane przez:
1)
Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad;
2)
drogową spółkę specjalnego przeznaczenia na warunkach określonych w umowie, o której
mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia .
2.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad lub drogowa spółka specjalnego przeznaczenia
może, w drodze umowy, powierzyć budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację
autostrady innemu podmiotowi, zwanemu dalej „spółką”.
3.
Do wyboru spółki stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi albo przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych .
3a.
Jeżeli budowa i eksploatacja albo wyłącznie eksploatacja autostrady ma następować
w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego, w postępowaniu w sprawie wyboru spółki
uwzględnia się także przepisy ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym .
4.
Spółka jest związana ofertą do upływu terminu określonego w opisie warunków koncesji,
w ogłoszeniu o zamówieniu w przypadku przetargu nieograniczonego, albo w zaproszeniu
do składania ofert, w przypadku pozostałych trybów udzielania zamówień publicznych.
5.
Do zawarcia umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady stosuje
się odpowiednio, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, przepisy ustaw, o których mowa
w ust. 3 i 3a.
Art. 2.
1.
Minister właściwy do spraw transportu jest naczelnym organem administracji państwowej
właściwym w sprawach przygotowania budowy i eksploatacji autostrad działającym przy
pomocy Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Przepis ten nie narusza uprawnień
ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa, określonych przepisami prawa budowlanego.
Art. 3.
(uchylony)
Art. 4.
(uchylony)
Rozdział 2
(uchylony)
Rozdział 3
(uchylony)
Rozdział 4
(uchylony)
Rozdział 5
(uchylony)
Rozdział 5a
Opłaty za przejazd
Art. 37a.
1.
Za przejazd autostradą są pobierane opłaty. W przypadku gdy opłaty za przejazd autostradą
są pobierane w inny sposób niż określony w ust. 8 lub 9, autostrada wymaga dostosowania
do ich poboru.
1a.
Opłaty za przejazd autostradą może pobierać:
1)
Szef Krajowej Administracji Skarbowej, zwany dalej „Szefem KAS”;
2)
drogowa spółka specjalnego przeznaczenia na warunkach określonych w umowie, o której
mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia lub wykonawca, o którym mowa w art. 9 ust. 3 tej ustawy;
3)
spółka, z którą Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad albo drogowa spółka
specjalnego przeznaczenia zawarli umowę o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację
autostrady, na warunkach określonych w tej umowie.
1b.
Szef KAS może pobierać opłatę za przejazd autostradą na odcinku autostrady, na którym
opłatę za przejazd autostradą pobiera spółka, o której mowa odpowiednio w ust. 1a
pkt 2 albo 3, zwana dalej „wnioskodawcą”. Przejęcie przez Szefa KAS poboru opłaty
za przejazd autostradą na odcinku, na którym opłatę za przejazd autostradą pobiera
wnioskodawca, zwanym dalej „odcinkiem eksploatowanym przez spółkę”, następuje na wniosek
wnioskodawcy i wymaga zmiany umowy, o której mowa odpowiednio w ust. 1a pkt 2 albo
3. Przepisy ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi stosuje się.
1c.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1b, wnioskodawca uzgadnia z Szefem KAS.
1d.
We wniosku, o którym mowa w ust. 1b, wnioskodawca określa:
1)
sposób udostępniania gruntów wraz z wzniesionymi na nich budynkami, budowlami i innymi
urządzeniami na cele związane z realizacją poboru opłaty przez Szefa KAS za przejazd
autostradą na odcinku eksploatowanym przez spółkę;
2)
sposób i termin informowania Szefa KAS o zmianie wysokości stawek za przejazd autostradą
na odcinku eksploatowanym przez spółkę.
1e.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1b, wnioskodawca załącza umowę, o której mowa odpowiednio
w ust. 1a pkt 2 albo 3.
1f.
Przed podpisaniem zmiany umowy, o której mowa odpowiednio w ust. 1a pkt 2 albo 3,
wnioskodawca może wycofać wniosek, o którym mowa w ust. 1b.
1g.
Szef KAS może wystąpić do wnioskodawcy o:
1)
wskazanie innego niż określony we wniosku, o którym mowa w ust. 1b:
a)
sposobu udostępnienia gruntów wraz z wzniesionymi na nich budynkami, budowlami i innymi
urządzeniami na cele związane z realizacją poboru opłaty za przejazd autostradą przez
Szefa KAS,
b)
sposobu i terminu informowania Szefa KAS o zmianie wysokości stawek za przejazd autostradą
na odcinku eksploatowanym przez spółkę;
2)
dodatkowe informacje lub wyjaśnienia w zakresie niezbędnym do uzgodnienia wniosku,
o którym mowa w ust. 1b;
3)
określenie stawek opłaty za przejazd autostradą, z uwzględnieniem kategorii pojazdu,
o której mowa w ust. 6.
1h.
Uzgodniony wniosek, o którym mowa w ust. 1b, Szef KAS przekazuje wnioskodawcy, który
przedkłada ten wniosek odpowiednio do ministra właściwego do spraw transportu albo
Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.
1i.
Szef KAS odmawia uzgodnienia wniosku, o którym mowa w ust. 1b, jeżeli pobór opłaty
za przejazd autostradą na odcinku eksploatowanym przez spółkę nie leży w interesie
publicznym.
1j.
Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 1h, albo odmowa uzgodnienia, o której mowa w ust.
1i, następuje w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust.
1b. Do terminu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, nie wlicza się okresów przekazywania
informacji, o których mowa w ust. 1g.
1k.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1i, Szef KAS:
1)
zwraca wnioskodawcy wniosek, o którym mowa w ust. 1b, wraz z pisemnym uzasadnieniem
odmowy uzgodnienia wniosku;
2)
informuje o odmowie uzgodnienia wniosku, o którym mowa w ust. 1b, odpowiednio ministra
właściwego do spraw transportu albo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad
oraz przekazuje uzasadnienie, o którym mowa w pkt 1.
1l.
Do uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1h, albo odmowy uzgodnienia, o której mowa w
ust. 1i, przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.
1m.
Szef KAS, uzgadniając wniosek, o którym mowa w ust. 1b, ustala prognozowany koszt
poboru opłaty za przejazd autostradą na odcinku eksploatowanym przez spółkę.
1n.
Przy ustalaniu kosztu, o którym mowa w ust. 1m, uwzględnia się w szczególności:
1)
wydatki ponoszone na przygotowanie, wdrożenie, budowę lub eksploatację systemu, o
którym mowa w art. 13hb ust. 1bb ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych zwanego dalej „Systemem Poboru Opłaty Elektronicznej KAS”;
2)
wydatki związane z realizacją przez Szefa KAS poboru opłaty za przejazd autostradą
na odcinku eksploatowanym przez spółkę;
3)
koszty prowadzenia kontroli, o której mowa w art. 37gd ust. 1, oraz analizy, o której
mowa w art. 37ge ust. 4.
1o.
W przypadku wydatków, które nie służą bezpośrednio poborowi opłaty za przejazd autostradą
na odcinku eksploatowanym przez spółkę, pobieranej przez Szefa KAS, uwzględnia się
te wydatki:
1)
proporcjonalnie do długości odcinka eksploatowanego przez tę spółkę w całości sieci
dróg objętych opłatą za przejazd autostradą lub opłatą, o której mowa w art. 13ha ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, zwaną dalej „opłatą elektroniczną”;
2)
biorąc pod uwagę okres amortyzacji w przypadku wydatków jednorazowych.
1p.
Informację o koszcie, o którym mowa w ust. 1m, Szef KAS przekazuje podmiotom, o których
mowa w ust. 1h.
1r.
Informacja o koszcie, o którym mowa w ust. 1m, nie podlega udostępnieniu w trybie
przewidzianym w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej do podpisania zmiany umowy, o której mowa odpowiednio w ust. 1a pkt 2 albo 3.
1s.
Minister właściwy do spraw transportu albo Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
przed podpisaniem zmiany umowy, o której mowa odpowiednio w ust. 1a pkt 2 albo 3,
jest obowiązany:
1)
uzyskać opinię prawną Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie
od wartości przedmiotu tej umowy;
2)
uzgodnić z Szefem KAS postanowienia tej umowy wpływające na pobór opłaty za przejazd
autostradą na odcinku eksploatowanym przez spółkę, w tym termin jego rozpoczęcia oraz
sposób pomiaru ilości dokonanych przejazdów i przekazywania danych o tych przejazdach;
3)
uzgodnić z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych postanowienia tej umowy
w zakresie dotyczącym zobowiązań finansowych wypłacanych ze środków Funduszu, w tym
zasady kształtowania i rozliczenia wypłaty, o której mowa w ust. 1u, oraz świadczeń,
o których mowa w ust. 1w, przy czym uzgodnienie to nie może być uzależnione od warunków
niezwiązanych z przedmiotem tej umowy.
1t.
Zmiana umowy, o której mowa odpowiednio w ust. 1a pkt 2 albo 3, w zakresie przejęcia
przez Szefa KAS poboru opłaty za przejazd autostradą na odcinku eksploatowanym przez
spółkę, wymaga zgodnej woli stron.
1u.
Jeżeli z umowy, o której mowa odpowiednio w ust. 1a pkt 2 albo 3, wynika, że opłaty
za przejazd autostradą na odcinku eksploatowanym przez spółkę pobrane przez wnioskodawcę
stanowią jej przychód, w zmianie tej umowy dotyczącej przejęcia przez Szefa KAS poboru
opłaty za przejazd autostradą na odcinku eksploatowanym przez spółkę strony określają
sposób wypłaty wnioskodawcy środków z Funduszu, przy czym wypłata ta nie może przekroczyć
kwoty opłaty za przejazd autostradą należnej od liczby faktycznie dokonanych przejazdów
tą autostradą.
1w.
W zmianie umowy, o której mowa odpowiednio w ust. 1a pkt 2 albo 3, strony mogą określić
inne niż określone w ust. 1u świadczenia wynikające z przejęcia przez Szefa KAS poboru
opłaty za przejazd autostradą na odcinku eksploatowanym przez spółkę oraz sposób przejęcia
przez Szefa KAS urządzeń służących do poboru tej opłaty.
1x.
Jeżeli umowa, o której mowa w art. 37d ust. 1, określa sposób ustalenia stawek opłaty
za przejazd autostradą na odcinku eksploatowanym przez spółkę, Szef KAS pobiera opłatę
w wysokości ustalonej zgodnie z tą umową.
1y.
Jeżeli z umowy, o której mowa odpowiednio w ust. 1a pkt 2 albo 3, wynika, że opłaty
za przejazd autostradą na odcinku eksploatowanym przez spółkę pobrane przez wnioskodawcę
stanowią jej przychód, a koszt, o którym mowa w ust. 1m, będzie niższy niż dotychczasowy
koszt poboru opłaty za przejazd autostradą ponoszony przez wnioskodawcę, zmiana umowy
może przewidywać obniżenie stawek opłaty za przejazd autostradą na odcinku eksploatowanym
przez spółkę.
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
4a.
Podmioty, o których mowa w ust. 1a pkt 2 i 3, są obowiązane podejmować działania zapewniające
bezpieczeństwo ruchu drogowego, w tym w szczególności w przypadku zwiększenia natężenia
ruchu drogowego. W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wystąpienia
zdarzenia zmniejszającego stopień tego bezpieczeństwa podmioty, o których mowa w ust.
1a pkt 2 i 3, mogą odstąpić od poboru opłat za przejazd autostradą lub jej odcinkiem.
4b.
(uchylony)
5.
Opłatę za przejazd autostradą ustala się jako iloczyn liczby kilometrów przejazdu
i stawki opłaty za kilometr dla danej kategorii pojazdu.
5a.
Kwotę opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w ust. 5, zaokrągla się w ten sposób,
że końcówkę kwoty wynoszącą mniej niż 5 groszy pomija się a końcówkę kwoty wynoszącą
5 i więcej groszy podwyższa się do pełnych dziesiątek groszy.
6.
Ustala się następujące kategorie pojazdów w celu określenia stawek opłat za przejazd
autostradą:
1)
kategoria 1 - motocykle;
2)
kategoria 2 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 tony;
3)
kategoria 3 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony
i poniżej 12 ton;
4)
kategoria 4 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej co najmniej 12
ton;
5)
kategoria 5 - autobusy.
7.
Do wniesienia opłaty za przejazd autostradą, pobieranej przez Szefa KAS, jest zobowiązany:
1)
właściciel pojazdu albo
2)
posiadacz pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym , albo
3)
użytkownik pojazdu, o którym mowa w art. 80b ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
- zwany dalej „wnoszącym opłatę”.
8.
Opłata za przejazd autostradą, o której mowa w ust. 7, może być wniesiona w sposób
przewidziany dla opłaty elektronicznej na podstawie danych geolokalizacyjnych przekazanych
z urządzeń lub systemów, o których mowa w art. 13i ust. 3a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
9.
Przejazd autostradą, na której jest pobierana opłata, o której mowa w ust. 7, może
być wykonywany na podstawie biletu na jeden przejazd autostradą lub jej odcinkiem,
zwanego dalej „biletem autostradowym”, wydanego przed rozpoczęciem tego przejazdu.
Opłata za przejazd autostradą, o której mowa w ust. 7, jest pobierana w momencie wydania
biletu autostradowego.
10.
Bilet autostradowy jest wydawany każdemu, kto wniesie opłatę za przejazd autostradą,
o której mowa w ust. 7, oraz poda dane, o których mowa w ust. 12 pkt 1-7.
11.
Bilet autostradowy jest ważny do zakończenia danego przejazdu autostradą lub jej odcinkiem,
jednak nie dłużej niż przez 48 godzin od daty i godziny początku okresu ważności wskazanej
na tym bilecie.
12.
Bilet autostradowy zawiera:
1)
numer rejestracyjny pojazdu;
2)
kraj rejestracji pojazdu, jeżeli jest inny niż Rzeczpospolita Polska;
3)
kategorię pojazdu, o której mowa w ust. 6 - w przypadku różnicowania stawki opłaty
za przejazd autostradą ze względu na tę kategorię;
4)
wskazanie autostrady lub jej odcinka, za przejazd którymi została pobrana opłata;
5)
liczbę osi pojazdu - w przypadku różnicowania stawki opłaty za przejazd autostradą
lub jej odcinkiem ze względu na liczbę osi;
6)
poziom emisji zanieczyszczeń - w przypadku różnicowania stawki opłaty za przejazd
autostradą lub jej odcinkiem ze względu na ten poziom;
7)
datę i godzinę początku okresu ważności tego biletu;
8)
datę i godzinę końca okresu ważności tego biletu;
9)
liczbę kilometrów oraz kwotę opłaty za przejazd autostradą lub jej odcinkiem;
10)
unikalny numer.
13.
Bilety autostradowe wydaje:
1)
Szef KAS lub
2)
przedsiębiorca działający w imieniu i na rzecz Szefa KAS, z którym Szef KAS zawarł
umowę na ich wydawanie.
14.
W przypadku, o którym mowa w ust. 13 pkt 2, bilety autostradowe są wydawane przy użyciu
systemu teleinformatycznego zintegrowanego z Systemem Poboru Opłaty Elektronicznej
KAS.
15.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 13 pkt 2, może wydawać bilety autostradowe za
pomocą aplikacji mobilnej wykorzystującej funkcję pozycjonowania satelitarnego. Przedsiębiorca
przetwarza dane geolokalizacyjne w celu wydania biletu autostradowego w sposób, o
którym mowa w zdaniu pierwszym, na podstawie zgody osoby, której dane dotyczą. W przypadku,
o którym mowa w zdaniu pierwszym, dane przekazane do Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej
KAS nie zawierają informacji, o których mowa w ust. 12 pkt 4 i 9.
16.
Bilet autostradowy wydany w sposób, o którym mowa w ust. 15, zawiera dodatkowo informację
o dacie i godzinie oraz miejscu rozpoczęcia przejazdu autostradą lub jej odcinkiem.
Data i godzina rozpoczęcia przejazdu autostradą lub jej odcinkiem jest początkiem
okresu ważności biletu autostradowego.
17.
Po zakończeniu przejazdu, jednak nie później niż przed upływem 48 godzin od daty i
godziny początku okresu ważności wskazanych na bilecie autostradowym wydanym w sposób,
o którym mowa w ust. 15, przedsiębiorca uzupełnia ten bilet o dane, o których mowa
w ust. 12 pkt 4 i 9, oraz przekazuje opłatę za przejazd autostradą, o której mowa
w ust. 7, na wyodrębniony rachunek pomocniczy urzędu obsługującego ministra właściwego
do spraw finansów publicznych.
18.
W przypadku gdy dane, o których mowa w ust. 12 pkt 4 i 9, nie zostały uzupełnione
w terminie, o którym mowa w ust. 17, przedsiębiorca wnosi, na wyodrębniony rachunek
pomocniczy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych,
kwotę w wysokości odpowiadającej opłacie za przejazd autostradą należnej za przejazd
całym odcinkiem autostrady płatnej od miejsca rozpoczęcia przejazdu, o którym mowa
w ust. 16, do najbardziej odległego końca odcinka płatnego.
19.
Za wydanie biletu autostradowego przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 13 pkt 2, może
pobierać prowizję. Prowizja, o której mowa w zdaniu pierwszym, nie może przekroczyć
3% kwoty opłaty wskazanej na bilecie autostradowym. W przypadku zwrotu biletu autostradowego
prowizja, o której mowa w zdaniu pierwszym, nie jest należna.
20.
Szef KAS zawiera umowę, o której mowa w ust. 13 pkt 2, jeżeli przedsiębiorca:
1)
przeszedł z wynikiem pozytywnym testy integracyjne swojego systemu teleinformatycznego
z Systemem Poboru Opłaty Elektronicznej KAS;
2)
złoży zabezpieczenie w wysokości odpowiadającej wartości biletów autostradowych planowanych
do wydania w okresie rozliczeniowym.
21.
Umowa, o której mowa w ust. 13 pkt 2, określa w szczególności:
1)
czas jej trwania;
2)
częstotliwość, tryb i sposób składania sprawozdań z jej realizacji;
3)
okres rozliczeniowy;
4)
formę i wysokość kwoty zabezpieczenia;
5)
sposób dystrybucji biletów autostradowych;
6)
tryb i sposób dokonywania rozliczeń, w tym środków z tytułu prowizji;
7)
sposób przekazywania danych, o którym mowa w ust. 23 pkt 2;
8)
warunki zmiany oraz rozwiązania umowy.
22.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 13 pkt 2, składa Szefowi KAS sprawozdania z realizacji
umowy.
23.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 13 pkt 2:
1)
wydaje bilety autostradowe w danym okresie rozliczeniowym o łącznej wartości nieprzekraczającej
wysokości kwoty złożonego zabezpieczenia;
2)
przekazuje w czasie rzeczywistym, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, dane
o wydanych lub zwróconych biletach autostradowych, w tym dane, o których mowa w ust.
12, do Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS.
24.
Opłata za przejazd autostradą, o której mowa w ust. 7, jest zwracana przez podmiot,
który wydał bilet autostradowy, jeżeli bilet ten zostanie mu zwrócony do daty i godziny
początku okresu jego ważności.
25.
Kwota zwrotu opłaty za przejazd autostradą pomniejsza przychód Funduszu.
26.
W przypadku odmowy zwrotu opłaty za przejazd autostradą każdy, kto wniósł tę opłatę,
może wnieść sprzeciw. Sprzeciw wnosi się do Szefa KAS w terminie 14 dni od dnia odmowy
dokonania zwrotu opłaty za przejazd autostradą.
27.
Sprzeciw zawiera:
1)
imię i nazwisko albo nazwę wnoszącego sprzeciw oraz jego adres;
2)
numer PESEL albo numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnoszącego sprzeciw, o ile został
nadany;
3)
unikalny numer biletu autostradowego;
4)
uzasadnienie wniesienia sprzeciwu.
28.
Kierujący pojazdem:
1)
nie rozpoczyna przejazdu autostradą lub jej odcinkiem w przypadku braku:
a)
ważnego biletu autostradowego lub
b)
prawidłowo funkcjonującego urządzenia lub systemu, o których mowa w art. 13i ust. 3a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, zapewniających przekazywanie danych geolokalizacyjnych do Systemu Poboru Opłaty
Elektronicznej KAS;
2)
podczas przejazdu autostradą lub jej odcinkiem nie może mieć w pojeździe zakrytych
lub ozdobionych tablic rejestracyjnych lub nie może mieć z przodu lub z tyłu pojazdu
znaków, napisów lub przedmiotów, które ograniczają czytelność tych tablic, oraz nie
może umieszczać na pojeździe tablic rejestracyjnych w innych miejscach niż konstrukcyjnie
do tego przeznaczone.
29.
Przepisu ust. 28 pkt 1 nie stosuje się do kierujących pojazdami, o których mowa w
art. 37g.
30.
Dane, o których mowa w ust. 12, są gromadzone w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej
KAS i przechowywane w tym systemie nie krócej niż 12 miesięcy i nie dłużej niż 24
miesiące, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpił przejazd autostradą
lub jej odcinkiem, chyba że przed upływem tego terminu zostanie wystawione wezwanie,
o którym mowa w art. 37ge ust. 7, wszczęte postępowanie administracyjne, egzekucyjne
lub sądowoadministracyjne, w którym dane te są niezbędne; w takim przypadku dane są
przechowywane do czasu zakończenia danego postępowania.
31.
Do gromadzenia danych oraz wnoszenia opłaty za przejazd autostradą w sposób, o którym
mowa w ust. 8, przepisy:
1)
art. 13hc, art. 13i ust. 1, 1a, 3a, 3b, 3d, 4a, 4aa i 4b, art. 13ia ust. 1-10 oraz
15-19, art. 13ib, art. 13ic oraz art. 40d ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
publicznych,
2)
wydane na podstawie art. 13ia ust. 20 i art. 40a ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
- stosuje się odpowiednio.
32.
Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, autostrady lub ich odcinki,
na których jest pobierana opłata za przejazd autostradą, o której mowa w ust. 7, w
tym autostrady lub ich odcinki, na których opłata jest pobierana zgodnie ze zmianą
umowy, o której mowa odpowiednio w ust. 1a pkt 2 albo 3, mając na uwadze efektywne
wykorzystanie dróg publicznych i przygotowanie Szefa KAS do poboru tej opłaty.
33.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wysokość prowizji, o której mowa w ust. 19, mając na uwadze przewidywane koszty ponoszone
przez przedsiębiorców przy sprzedaży biletów.
34.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
tryb, sposób i termin zwrotu opłaty za przejazd autostradą, sposób wnoszenia sprzeciwu,
o którym mowa w ust. 26, oraz sposób i termin jego rozpatrywania przez Szefa KAS,
mając na uwadze sprawne rozliczenie opłat oraz efektywną obsługę systemu poboru opłaty
za przejazd autostradą.
35.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,
inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do:
1)
wykonywania zadań Szefa KAS, o których mowa w ust. 1a pkt 1, ust. 1b, ust. 13 pkt
1, ust. 20 lub 24, lub
2)
przyjmowania sprawozdań, o których mowa w ust. 22, lub
3)
którego składa się sprzeciw, o którym mowa w ust. 26
- określając szczegółowy zakres tych zadań i czynności, mając na względzie zapewnienie
sprawnego i skutecznego ich wykonywania.
Art. 37aa.
1.
W związku z poborem opłat za przejazd autostradą podmioty wskazane w art. 37a ust. 1a wykonują obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie
ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego
przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o
ochronie danych) 2)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2., zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”, przy pierwszej czynności skierowanej do
osoby, której dane dotyczą, chyba że posiada ona te informacje, a ich zakres lub treść
nie uległy zmianie, oraz za pośrednictwem strony internetowej zawierającej informacje
dotyczące poboru opłat za przejazd autostradą.
2.
Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, nie
wpływa na obowiązek wniesienia opłat za przejazd autostradą.
Art. 37ab.
1.
Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podmioty, o których mowa w art. 37a
ust. 1a, lub osoby przez nie upoważnione, na podstawie pisemnego wniosku, udostępniają
nieodpłatnie dane osobowe przetwarzane w związku z poborem opłat za przejazd autostradą:
1)
Policji,
2)
Inspekcji Transportu Drogowego,
3)
Żandarmerii Wojskowej,
4)
Straży Granicznej,
5)
Biuru Nadzoru Wewnętrznego,
6)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
7)
Agencji Wywiadu,
8)
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
9)
Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,
10)
Służbie Wywiadu Wojskowego,
11)
prokuratorowi,
12)
sądom,
13)
Szefowi KAS, dyrektorowi izby administracji skarbowej, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego,
14)
Służbie Ochrony Państwa
- w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
oznaczenie sprawy;
2)
okoliczności, z których wynika konieczność pozyskania żądanych danych;
3)
dane podlegające udostępnieniu.
3.
Właściwy podmiot może wyrazić zgodę na udostępnienie za pomocą środków komunikacji
elektronicznej danych osobowych, o których mowa w ust. 1, podmiotom, o których mowa
w ust. 1 pkt 1-5 i 7-14, bez konieczności składania pisemnych wniosków, jeżeli jest
to uzasadnione rodzajem lub zakresem wykonywanych zadań.
4.
Udostępnianie danych osobowych, o których mowa w ust. 1, w sposób określony w ust.
3, następuje po złożeniu przez podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5 i 7-14, wniosku
zawierającego:
1)
określenie zakresu danych podlegających udostępnieniu;
2)
określenie osób uprawnionych do przetwarzania danych, o których mowa w pkt 1;
3)
oświadczenie, że podmioty te posiadają:
a)
urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu i jakie
dane uzyskał, oraz
b)
zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie
z celem ich uzyskania.
5.
Właściwy podmiot udostępnia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego dane osobowe, o których
mowa w ust. 1, w sposób, o którym mowa w ust. 3, jeżeli jednostka organizacyjna Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego będąca odbiorcą danych złoży oświadczenie, o którym mowa
w ust. 4 pkt 3.
6.
Właściwy podmiot nie udostępnia na podstawie ust. 1 i 3 danych osobowych, o których
mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, chyba że podmiot, o którym mowa w ust.
1, jest ustawowo upoważniony do przetwarzania tych danych.
Art. 37b.
1.
Opłaty za przejazd autostradą pobrane przez spółkę stanowią jej przychód, z zastrzeżeniem
ust. 2-4.
2.
W przypadku, w którym opłaty za przejazd autostradą stanowią przychód spółki, umowa
o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady określi warunki i zakres
podziału zysku pomiędzy spółką a Funduszem.
3.
W przypadku finansowania budowy autostrady środkami z obligacji przychodowych wyemitowanych
przez spółkę, część przychodów z opłat za przejazd autostradą określona w umowie o
budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady stanowi przychód spółki
przeznaczony wyłącznie na pokrycie zobowiązań wobec obligatariuszy z tytułu tych obligacji.
4.
Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady może stanowić,
że opłaty za przejazd autostradą stanowią przychód Funduszu.
Art. 37c.
1.
Opłaty za przejazd autostradą pobrane przez:
1)
Szefa KAS, w tym na odcinku eksploatowanym przez spółkę, stanowią przychód Funduszu;
2)
drogową spółkę specjalnego przeznaczenia mogą stanowić przychód tej spółki, jeżeli
umowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, tak stanowi.
2.
W przypadku, o którym mowa w art. 37a ust. 8 i 9, opłata za przejazd autostradą, o
której mowa w art. 37a ust. 7, wpływa na wyodrębniony rachunek pomocniczy urzędu obsługującego
ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
3.
W przypadku, o którym mowa w art. 37a ust. 13 pkt 2, przedsiębiorca przekazuje opłatę
za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7, na wyodrębniony rachunek
pomocniczy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
4.
Szef KAS przekazuje wpłaconą opłatę, o której mowa w ust. 2 i 3, na rachunek Funduszu.
Art. 37d.
1.
Stawki opłat, o których mowa w art. 37a ust. 1a pkt 3, warunki zmian tych stawek oraz
sposób ich wprowadzenia ustala umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację
autostrady.
2.
Stawki, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyższe niż stawki obliczone zgodnie
z przepisami wydanymi na podstawie art. 13ha ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
3.
Spółka ogłasza w prasie o zasięgu lokalnym i ogólnokrajowym oraz w punktach poboru
opłat informację o wysokości opłat za przejazd autostradą lub ich zmianie, w terminie
co najmniej czternastu dni przed dniem rozpoczęcia pobierania tych opłat.
Art. 37e.
1.
Stawki opłat, o których mowa w art. 37a ust. 1a pkt 1 i 2, za przejazd kilometra autostradą,
niezależnie od kategorii pojazdu, o której mowa w art. 37a ust. 6, nie mogą być wyższe
niż 2 zł oraz nie mogą przekroczyć stawek opłat za przejazd obliczonych zgodnie z
przepisami, wydanymi na podstawie art. 13ha ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
2.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat
za przejazd autostradą, o których mowa w art. 37a ust. 1a pkt 1 i 2, z uwzględnieniem
ust. 1, mając na uwadze potrzeby utrzymania i ochrony dróg istotnych dla rozwoju sieci
drogowej.
3.
Minister właściwy do spraw transportu w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, może:
1)
zróżnicować stawki opłat za przejazd autostradą ze względu na liczbę osi, emisję spalin
pojazdu samochodowego, porę dnia, kategorię dnia i porę roku, mając na uwadze zapewnienie
potrzeb ochrony środowiska, płynności ruchu, ochronę dróg publicznych, optymalizację
wykorzystania infrastruktury transportu lądowego, a także propagowanie bezpieczeństwa
ruchu drogowego;
2)
wprowadzić stawki abonamentowe dla niektórych użytkowników autostrady w wysokości
nie mniejszej niż 87% stawki opłaty za przejazd autostradą, z zachowaniem zasady przejrzystości
i niedyskryminacji.
Art. 37f.
(uchylony)
Art. 37g.
Od opłat za przejazd autostradą są zwolnione:
13)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ustawy z dnia 22 lipca 2022 r. o zmianie niektórych ustaw w celu przeciwdziałania przestępczości środowiskowej (Dz. U. poz. 1726), która weszła w życie z dniem 1 września 2022 r.)
pojazdy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a także sił zbrojnych państw obcych,
jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi,
pojazdy jednostek ochrony przeciwpożarowej, zespołów ratownictwa medycznego, służb
ratownictwa górniczego, Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa, Straży Granicznej,
Służby Ochrony Państwa, Służby Więziennej, Inspekcji Transportu Drogowego, Krajowej
Administracji Skarbowej wykorzystywane przez Służbę Celno-Skarbową, Policji, Inspekcji
Ochrony Środowiska, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego oraz Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
1a)
pojazdy, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, poruszające się jako pojazdy uprzywilejowane i uczestniczące w akcji ratowania życia
lub zdrowia ludzkiego;
2)
pojazdy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad;
3)
pojazdy drogowej spółki specjalnego przeznaczenia podczas wykonywania jej zadań spółki
jako zarządcy autostrady;
4)
pojazdy spółki, z którą zawarto umowę o budowę i eksploatację, bądź wyłącznie eksploatację
autostrady podczas wykonywania zadań spółki jako zarządcy autostrady.
Art. 37ga.
Zasady poboru opłat w systemie elektronicznym określają przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
Art. 37gb.
1.
Szef KAS może powierzyć, w drodze porozumienia, wykonywanie w jego imieniu niektórych
czynności związanych z poborem opłaty za przejazd autostradą, w tym przygotowanie,
wdrożenie, budowę lub eksploatację systemu poboru tej opłaty:
1)
organom administracji rządowej;
2)
Bankowi Gospodarstwa Krajowego;
3)
instytutom badawczym w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych ;
4)
instytucjom gospodarki budżetowej;
5)
innym podmiotom, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, którym wyłączne prawo do wykonywania tych czynności przyznano w drodze ustawy lub
innego aktu normatywnego, który podlega publikacji.
2.
W porozumieniu, o którym mowa w ust. 1, reguluje się w szczególności wzajemne rozliczenia
finansowe.
3.
Szef KAS w związku z poborem opłat za przejazd autostradą może zlecić podmiotom innym
niż wskazane w ust. 1 wyłącznie:
1)
(uchylony)
2)
produkcję, dostawę, instalację, usuwanie, a także utrzymanie, serwis i wymianę urządzeń,
o których mowa w art. 13o ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, służących do poboru opłaty za przejazd autostradą;
3)
świadczenie usług telekomunikacyjnych zapewniających wymianę danych pomiędzy urządzeniami
i elementami systemu poboru opłat za przejazd autostradą, a także innych usług towarzyszących,
umożliwiających pobór opłaty za przejazd autostradą;
4)
produkcję, dostawę, instalację oraz wdrożenie urządzeń i elementów składowych systemu
poboru opłat za przejazd autostradą, a także ich serwis i utrzymanie;
5)
obsługę użytkowników autostrady w zakresie wnoszenia opłat za przejazd autostradą.
4.
W przypadku gdy pobór opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust.
1a pkt 1, odbywa się z wykorzystaniem systemu elektronicznego poboru opłat, o którym
mowa w art. 13i ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, obsługę użytkowników autostrady płatnej oraz wnoszenia opłaty za przejazd autostradą,
Szef KAS może zlecić w szczególności:
1)
przedsiębiorcom prowadzącym stacje benzynowe;
2)
organizacjom zrzeszającym przewoźników drogowych o zasięgu ogólnokrajowym;
3)
operatorom pocztowym, o których mowa w art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe .
5.
Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 4, odbywa się na zasadach określonych
w porozumieniu, które określa w szczególności sposób zabezpieczenia środków z tytułu
wnoszonej opłaty za przejazd autostradą.
6.
W przypadku gdy do zamówienia, o którym mowa w ust. 3 i 4, nie stosuje się przepisów
ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych albo ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi, zastosowanie mają przepisy ust. 7-10.
7.
Szef KAS, udzielając zamówienia, o którym mowa w ust. 6, zamieszcza w Biuletynie Informacji
Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw finansów publicznych
ogłoszenie o udzielonym zamówieniu.
8.
Zamówienie, o którym mowa w ust. 6, jest udzielane w sposób zapewniający przejrzystość,
równe traktowanie podmiotów zainteresowanych wykonaniem zamówienia oraz z uwzględnieniem
okoliczności mogących mieć wpływ na jego udzielenie.
9.
Szef KAS nie udostępnia informacji związanych z zamówieniem, o którym mowa w ust.
6, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji , jeżeli podmiot zainteresowany wykonaniem zamówienia, nie później niż przed zleceniem,
o którym mowa w ust. 3, albo zawarciem porozumienia, o którym mowa w ust. 5, zastrzegł,
że nie mogą być one udostępniane.
10.
Szef KAS niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej
na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw finansów publicznych informację
o udzieleniu zamówienia, o którym mowa w ust. 6, podając nazwę (firmę) albo imię i
nazwisko podmiotu, któremu zlecono wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 3,
lub z którym zawarto porozumienie, o którym mowa w ust. 5, albo informację o nieudzieleniu
tego zamówienia.
Art. 37gc.
1.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad użycza Szefowi KAS grunty na cele związane
z realizacją zadań, o których mowa w art. 37a ust. 1a pkt 1 i art. 37gd ust. 1 i 2,
wraz z wzniesionymi na nich budynkami, budowlami i innymi urządzeniami.
2.
Warunki korzystania z gruntów, o których mowa w ust. 1, oraz wzniesionych na nich
budynków, budowli i innych urządzeń określa umowa pomiędzy Szefem KAS oraz Generalnym
Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad.
Art. 37gd.
1.
Do kontroli prawidłowości wnoszenia opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w
art. 37a ust. 7, w tym kontroli urządzeń lub systemów, o których mowa w art. 13i ust. 3a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, są uprawnieni funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej oraz inspektorzy Inspekcji
Transportu Drogowego.
2.
Kontrolę, o której mowa w ust. 1, przy wykonywaniu swoich ustawowych zadań, mogą przeprowadzać
funkcjonariusze Policji.
3.
Funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej, funkcjonariusze Policji oraz inspektorzy Inspekcji
Transportu Drogowego w celu wykonywania kontroli, o której mowa odpowiednio w ust.
1 lub 2, są uprawnieni do przetwarzania, za pomocą telekomunikacyjnego urządzenia
końcowego, danych zgromadzonych w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej KAS.
4.
Potwierdzenie przeprowadzenia kontroli, o której mowa odpowiednio w ust. 1 lub 2,
oraz nałożenia kary grzywny w drodze mandatu karnego, o której mowa w art. 37gi, dokumentuje
się przez zamieszczenie adnotacji w Systemie Poboru Opłaty Elektronicznej KAS.
Art. 37ge.
1.
Za niewniesienie opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7, w
tym za kontynuację przejazdu autostradą lub jej odcinkiem po upływie daty i godziny
końca okresu ważności wskazanych na bilecie autostradowym, od wnoszącego opłatę pobiera
się opłatę dodatkową w wysokości 500 zł.
2.
Za niewniesienie opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7, należnej
za przejazd pojazdu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, od wnoszącego opłatę pobiera się opłatę dodatkową w wysokości 1500 zł - jeżeli na
autostradzie lub jej odcinku nie pobiera się opłaty elektronicznej. Przepisu nie stosuje
się do zespołu pojazdów o łącznej dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony
złożonego z samochodu osobowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej
3,5 tony oraz przyczepy, w przypadku którego pobiera się opłatę dodatkową, o której
mowa w ust. 1.
3.
Od wnoszącego opłatę pobiera się jedną opłatę dodatkową, niezależnie od liczby dokonanych
przejazdów autostradą lub jej odcinkiem, tym samym pojazdem, w trakcie jednej doby
rozumianej jako okres od godziny 0.00 do godziny 24.00 wdanym dniu.
4.
Szef KAS prowadzi analizę ryzyka w celu ujawniania przypadków niewniesienia opłaty
za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7.
5.
Opłaty dodatkowej nie pobiera się, jeżeli w terminie 3 dni od dnia zakończenia przejazdu
autostradą lub jej odcinkiem zostanie wniesiona opłata za ten przejazd, w sposób określony
w art. 37a ust. 9. Przepis art. 37a ust. 12 stosuje się, przy czym na bilecie autostradowym
wskazuje się datę i godzinę przejazdu oraz autostradę lub jej odcinek, za który nie
została wniesiona opłata za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7.
6.
Opłaty dodatkowej nie pobiera się od wnoszącego opłatę, jeżeli na kierującego pojazdem
została nałożona kara grzywny, o której mowa w art. 37gi, w drodze mandatu karnego.
7.
Wnoszącemu opłatę Szef KAS wystawia wezwanie do wniesienia opłaty dodatkowej, które
zawiera:
1)
imię i nazwisko albo nazwę wnoszącego opłatę, jego adres;
2)
numer PESEL albo numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnoszącego opłatę, o ile został
nadany;
3)
numer rejestracyjny pojazdu;
4)
miejsce ujawnienia naruszenia obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą,
o której mowa w art. 37a ust. 7, wraz ze wskazaniem jego daty i godziny;
5)
wysokość opłaty;
6)
pouczenie:
a)
o możliwości wniesienia niższej opłaty dodatkowej, o której mowa w ust. 9,
b)
o prawie do wniesienia sprzeciwu,
c)
że w przypadku nieuiszczenia wskazanej w wezwaniu opłaty w terminie, o którym mowa
w ust. 8, będzie ono stanowiło podstawę do wydania tytułu wykonawczego w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji .
8.
Opłatę dodatkową wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, o którym
mowa w ust. 7.
9.
W przypadku wniesienia opłaty dodatkowej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania,
o którym mowa w ust. 7, wnoszący opłatę wnosi opłatę o 100 zł niższą niż wskazana
w wezwaniu.
10.
W przypadku nieterminowego wniesienia opłaty dodatkowej pobiera się odsetki za zwłokę
w wysokości odsetek od zaległości podatkowych.
11.
Odsetek, o których mowa w ust. 10, nie pobiera się, jeżeli ich wysokość nie przekraczałaby
dwunastokrotności wartości opłaty pobieranej przez operatora wyznaczonego w rozumieniu
ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe za traktowanie przesyłki listowej jako przesyłki poleconej.
12.
Opłata dodatkowa wraz z odsetkami, o których mowa w ust. 10, podlega przymusowemu
ściągnięciu w trybie określonym w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
13.
Obowiązek wniesienia opłaty dodatkowej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od ostatniego
dnia roku kalendarzowego, w którym opłata dodatkowa powinna zostać wniesiona.
14.
Opłata dodatkowa stanowi przychód Funduszu. Przepis art. 37c ust. 2 stosuje się odpowiednio.
15.
Do doręczania wezwania, o którym mowa w ust. 7, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Art. 37gf.
1.
Wnoszący opłatę może wnieść sprzeciw do Szefa KAS, w terminie 14 dni od dnia doręczenia
wezwania, o którym mowa w art. 37ge ust. 7. Wniesienie sprzeciwu nie zwalnia z obowiązku
wniesienia opłaty dodatkowej.
2.
Sprzeciw zawiera:
1)
imię i nazwisko albo nazwę wnoszącego opłatę oraz jego adres;
2)
numer PESEL albo numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnoszącego opłatę, o ile został
nadany;
3)
uzasadnienie wniesienia sprzeciwu;
4)
numer rachunku bankowego albo rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,
na który ma zostać dokonany zwrot wpłaconej opłaty dodatkowej, w przypadku uwzględnienia
sprzeciwu.
3.
O uwzględnieniu sprzeciwu zawiadamia się wnoszącego opłatę. Wniesiona opłata dodatkowa
podlega zwrotowi. Kwota zwrotu opłaty dodatkowej pomniejsza przychód Funduszu.
4.
Odmowa uwzględnienia sprzeciwu następuje w drodze decyzji administracyjnej. Wnoszący
opłatę niezadowolony z decyzji administracyjnej może, w termie 14 dni od dnia jej
doręczenia, zwrócić się do Szefa KAS z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
5.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania w sprawie sprzeciwu, o którym
mowa w ust. 2, i wniosku, o którym mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
termin, sposób i tryb dokonywania zwrotu opłaty dodatkowej oraz sposób i termin rozpatrywania
sprzeciwu przez Szefa KAS, mając na uwadze sprawne rozliczanie tych opłat oraz efektywną
obsługę i zabezpieczenie wpływów Funduszu.
7.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,
inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do:
1)
wykonywania zadań Szefa KAS, o których mowa w art. 37ge ust. 4, 7, 10-12, lub
2)
którego składa się sprzeciw, o którym mowa w ust. 1 w zdaniu pierwszym, lub
3)
rozpatrywania sprzeciwu oraz zawiadamiania wnoszącego opłatę o uwzględnieniu sprzeciwu,
o którym mowa w ust. 3 w zdaniu pierwszym, lub
4)
którego wnosi się wniosek, o którym mowa w ust. 4, oraz jego rozpatrywania
- określając szczegółowy zakres tych zadań i czynności, mając na względzie zapewnienie
sprawnego i skutecznego ich wykonywania.
Art. 37gg.
1.
W przypadku stwierdzenia w trakcie kontroli, o której mowa odpowiednio w art. 37gd
ust. 1 lub 2, że wnoszący opłatę:
1)
nie uiścił opłaty za poprzednie przejazdy autostradą lub jej odcinkiem oraz
2)
ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska nie
jest związana umową lub porozumieniem o współpracy we wzajemnym dochodzeniu tej opłaty,
bądź możliwość jej egzekucji nie wynika wprost z przepisów międzynarodowych oraz przepisów
tego państwa
- osoba przeprowadzająca kontrolę pobiera kaucję w wysokości odpowiadającej opłacie,
o której mowa odpowiednio w art. 37ge ust. 1 albo 2, za każdy z tych przejazdów. Przepis
art. 37ge ust. 3 stosuje się odpowiednio.
2.
Kaucji nie pobiera się od wnoszącego opłatę, jeżeli na kierującego pojazdem została
nałożona kara grzywny, o której mowa w art. 37gi, w drodze mandatu karnego.
3.
Kaucję pobiera się w formie:
1)
gotówkowej, za pokwitowaniem na druku ścisłego zarachowania;
2)
bezgotówkowej:
a)
za pomocą karty płatniczej, przy czym koszty związane z autoryzacją transakcji i przekazem
środków ponosi podmiot wnoszący kaucję, lub
b)
przelewem na wyodrębniony rachunek bankowy organu Krajowej Administracji Skarbowej,
przy czym koszty przelewu ponosi podmiot wnoszący kaucję.
4.
Kaucja jest przechowywana na nieoprocentowanym rachunku bankowym, o którym mowa w
ust. 3 pkt 2 lit. b.
5.
Szef KAS przekazuje kaucję na rachunek:
1)
bankowy, o którym mowa w art. 37c ust. 2 - w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania,
o którym mowa w art. 37ge ust. 7;
2)
o którym mowa w art. 37gf ust. 2 pkt 4 - w terminie 14 dni od dnia uwzględnienia sprzeciwu,
o którym mowa w art. 37gf ust. 1, albo wniesienia opłaty za przejazd w przypadku,
o którym mowa w art. 37ge ust. 5.
6.
W przypadku gdy opłata dodatkowa została wniesiona w wysokości, o której mowa w art.
37ge ust. 9, powstała różnica podlega zwrotowi, w terminie 14 dni od dnia wniesienia
tej opłaty.
7.
Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie uiszczono kaucji, osoba przeprowadzająca
kontrolę kieruje lub usuwa pojazd, na koszt wnoszącego opłatę, na najbliższy parking
strzeżony, o którym mowa w art. 130a ust. 5c ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
8.
Zwrot pojazdu z parkingu następuje po wniesieniu kaucji.
9.
W zakresie postępowania w związku z usuwaniem pojazdu stosuje się odpowiednio przepisy
art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
10.
Jeżeli opłata dodatkowa, o której mowa w art. 37ge ust. 1 albo 2, nie zostanie wniesiona
lub pojazd nie zostanie odebrany z parkingu w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja
o odmowie uwzględnienia sprzeciwu, o której mowa w art. 37gf ust. 4, stała się ostateczna,
stosuje się odpowiednio przepisy działu II rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji dotyczące egzekucji należności pieniężnych z ruchomości.
11.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór pokwitowania pobranej kaucji, mając na względzie jednolitość dokumentów stosowanych
przy jej pobieraniu.
12.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych wyznaczy, w drodze rozporządzenia,
urząd skarbowy, na którego rachunek bankowy dokonuje się wpłaty kaucji, uwzględniając
przygotowanie organizacyjne i techniczne tego urzędu.
Art. 37gh.
Jeżeli wnoszący opłatę działa przez pełnomocnika, do pełnomocnictw przepisy działu IV rozdziału 3a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio.
Rozdział 5aa
Kary grzywny
Art. 37gi.
W przypadku stwierdzenia w trakcie kontroli, o której mowa w art. 37gd ust. 1 lub
2, naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 37a ust. 28 pkt 1
-
-kierujący pojazdem podlega karze grzywny w wysokości 500 zł.
Art. 37gj.
1.
Kierujący pojazdem samochodowym, przejeżdżający autostradą lub jej odcinkiem, za przejazd
którymi Szef KAS pobiera opłatę za przejazd autostradą:
1)
którego tablice rejestracyjne są zakryte lub ozdobione lub
2)
który ma z przodu lub z tyłu pojazdu znaki, napisy lub przedmioty, które ograniczają
czytelność tych tablic, lub
3)
którego tablice rejestracyjne są umieszczone na pojeździe w innych miejscach niż konstrukcyjnie
do tego przeznaczone
- podlega karze grzywny w wysokości 500 zł.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, na kierującego pojazdem samochodowym nie nakłada
się kary grzywny za wykroczenie określone w art. 97 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń w związku z art. 60 ust. 1 pkt 2, 3 i 3a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
Art. 37gk.
1.
Prawo do nakładania kary grzywny, o której mowa w art. 37gi i art. 37gj ust. 1, w
drodze mandatu karnego przysługuje funkcjonariuszom Służby Celno-Skarbowej, funkcjonariuszom
Policji oraz inspektorom Inspekcji Transportu Drogowego.
2.
Orzekanie w sprawie nałożenia kary grzywny, o której mowa w art. 37gi i art. 37gj
ust. 1, następuje w trybie określonym w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia .
Rozdział 5b
Opłata paliwowa
Art. 37h.
1.
Wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, wykorzystywanych do napędu
silników spalinowych, podlega opłacie, zwanej dalej „opłatą paliwową”.
2.
Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w
ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których
przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.
3.
Biokomponentami są biokomponenty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych .
4.
Paliwami silnikowymi lub gazem, o których mowa w ust. 1, są następujące produkty:
1)
benzyny silnikowe o kodach: CN 2710 12 45 lub CN 2710 12 49 oraz wyroby powstałe ze
zmieszania tych benzyn z biokomponentami, spełniające wymagania jakościowe określone
w odrębnych przepisach;
2)
oleje napędowe o kodzie CN 2710 19 43 lub CN 2710 20 11 oraz wyroby powstałe ze zmieszania
tych olejów z biokomponentami, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych
przepisach;
3)
biokomponenty stanowiące samoistne paliwa, spełniające wymagania jakościowe określone
w odrębnych przepisach, przeznaczone do napędu silników spalinowych, bez względu na
kod CN;
4)
gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe oraz gazowe węglowodory alifatyczne
skroplone i w stanie gazowym, przeznaczone do napędu silników spalinowych, o kodach:
CN 2711 i CN 2901;
5)
wyroby inne niż określone w pkt 1-4, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż
lub używane do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN.
Art. 37i.
1.
Opłata paliwowa stanowi przychód Krajowego Funduszu Drogowego, Funduszu Kolejowego,
o którym mowa w ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o Funduszu Kolejowym , oraz Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej,
o którym mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze
użyteczności publicznej , z tym że kwota stanowiąca 76,90% opłaty paliwowej stanowi przychód Krajowego Funduszu
Drogowego, kwota stanowiąca 19,45% tej opłaty stanowi przychód Funduszu Kolejowego,
a kwota stanowiąca 3,65% tej opłaty - przychód Funduszu rozwoju przewozów autobusowych
o charakterze użyteczności publicznej.
2.
W 2009 r. przychód Funduszu Kolejowego stanowi kwota, o której mowa w ust. 1, powiększona
o kwotę 200 mln zł, o którą pomniejsza się przychód z opłaty paliwowej Krajowego Funduszu
Drogowego w danym roku. Kwota ta zostanie przekazana przez Bank Gospodarstwa Krajowego
z bieżących wpływów z opłaty paliwowej na rachunek Funduszu Kolejowego do dnia 15
grudnia 2009 r.
3.
W latach 2010-2014 przychód Funduszu Kolejowego stanowi kwota, o której mowa w ust.
1, powiększona corocznie o kwotę 100 mln zł, o którą pomniejsza się przychód z opłaty
paliwowej Krajowego Funduszu Drogowego w danym roku.
3a.
W 2015 r. przychód Funduszu Kolejowego stanowi kwota, o której mowa w ust. 1, powiększona
o kwotę 500 mln zł, o którą pomniejsza się przychód z opłaty paliwowej Krajowego Funduszu
Drogowego w tym roku.
3b.
W latach 2016-2019 przychód Funduszu Kolejowego stanowi kwota, o której mowa w ust.
1, powiększona corocznie o kwotę 400 mln zł, o którą pomniejsza się przychód z opłaty
paliwowej Krajowego Funduszu Drogowego w danym roku.
4.
Sposób i terminy przekazania kwoty 200 mln zł, o której mowa w ust. 2, oraz kwoty
100 mln zł, o której mowa w ust. 3, zostaną określone w umowie, o której mowa w art. 12 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o Funduszu Kolejowym.
5.
Sposób i terminy przekazania kwoty 500 mln zł, o której mowa w ust. 3a, oraz kwoty
400 mln zł, o której mowa w ust. 3b, zostaną określone w umowie, o której mowa w art. 12 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o Funduszu Kolejowym.
Art. 37j.
1.
Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa
w art. 37h, ciąży na:
1)
producencie paliw silnikowych lub gazu albo
2)
importerze paliw silnikowych lub gazu, albo
35)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 6.)
podmiocie dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu przepisów o podatku
akcyzowym paliw silnikowych lub gazu, albo
36)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2427); wejdzie w życie z dniem 13 lutego 2023 r.)
podmiocie dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu przepisów o podatku
akcyzowym paliw silnikowych lub gazu, innym niż uprawniony odbiorca w rozumieniu tych
przepisów, albo
3a7)Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 6; wejdzie w życie z dniem 13 lutego 2023 r.)
uprawnionym odbiorcy dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych
poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
albo
4)
innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi
podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu.
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
Art. 37k.
1.
Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego
w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h.
1a.
Opłata paliwowa podlega zabezpieczeniu zabezpieczeniem akcyzowym na zasadach określonych
w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym , w celu zagwarantowania wykonania powstałego albo mogącego powstać obowiązku jej
zapłaty.
2.
W przypadku poddania danej ilości paliwa silnikowego, od której zapłacono opłatę paliwową,
dalszym procesom, w wyniku których nastąpiło zwiększenie ilości tego paliwa, opłacie
paliwowej podlega uzyskana nadwyżka tego paliwa.
Art. 37l.
1.
Podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu,
o których mowa w art. 37h, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są
obowiązane zapłacić podatek akcyzowy.
2.
Opłata paliwowa nie zwiększa podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym z tytułu importu
wyrobów akcyzowych.
Art. 37m.
1.
Stawka opłaty paliwowej wynosi:
1)
152,61 zł za 1000 I benzyn silnikowych oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych
benzyn z biokomponentami, o których mowa w art. 37h ust. 4 pkt 1;
2)
329,12 zł za 1000 I olejów napędowych, wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów
z biokomponentami oraz biokomponentów stanowiących samoistne paliwa, o których mowa
w art. 37h ust. 4 pkt 2 i 3;
3)
186,32 zł za 1000 kg gazów i innych wyrobów, o których mowa w art. 37h ust. 4 pkt
4 i 5.
2.
Stawki opłaty paliwowej, o których mowa w ust. 1, ulegają podwyższeniu na następny
rok w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych
w okresie pierwszych trzech kwartałów roku, w którym stawki ulegają zmianie, w stosunku
do analogicznego okresu roku poprzedniego.
3.
Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 2, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”, w terminie 15 dni po upływie trzeciego kwartału, każdego
roku.
3a.
W latach 2015-2019 stawki opłaty paliwowej, o których mowa w ust. 1, obliczone z uwzględnieniem
zasady, o której mowa w ust. 2, są podwyższone odpowiednio o 25,00 zł za 1000 I albo
o 25,00 zł za 1000 kg. Kwota 25,00 zł nie podlega podwyższeniu zgodnie z ust. 2.
3b.
W roku 2020 stawki opłaty paliwowej, o których mowa w ust. 1, obliczone z uwzględnieniem
zasady, o której mowa w ust. 2, są podwyższone odpowiednio o 28,00 zł za 1000 I albo
o 28,00 zł za 1000 kg. Kwota 28,00 zł nie podlega podwyższeniu zgodnie z ust. 2.
3c.
W okresie do dnia 31 grudnia 2020 r. stawki opłaty paliwowej, o których mowa w ust.
1, obliczone z uwzględnieniem zasady, o której mowa w ust. 2, oraz kwot, o których
mowa w ust. 3b, są podwyższone odpowiednio o 17,00 zł za 1000 I albo o 17,00 zł za
1000 kg. Kwota 17,00 zł nie podlega podwyższeniu zgodnie z ust. 2.
4.
Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, stawki opłaty paliwowej obliczone
z uwzględnieniem zasady, o której mowa w ust. 2, zaokrąglając je w górę do pełnych
groszy.
5.
Minister właściwy do spraw transportu, ogłaszając, zgodnie z ust. 4, stawki opłaty
paliwowej, uwzględnia kwoty, o których mowa odpowiednio w ust. 3a-3c.
Art. 37n.
1.
Organami właściwymi w sprawie opłaty paliwowej są naczelnicy urzędów skarbowych, naczelnicy
urzędów celno-skarbowych oraz dyrektorzy izb administracji skarbowej.
2.
Organami właściwymi miejscowo w sprawach opłaty paliwowej są odpowiednio:
1)
naczelnik urzędu skarbowego właściwy miejscowo w sprawach podatku akcyzowego oraz
dyrektor izby administracji skarbowej właściwy dla tego naczelnika - w przypadkach,
w których obowiązanymi do zapłaty opłaty paliwowej są podmioty, o których mowa w art.
37j ust. 1 pkt 1 i 3, oraz podmiot, o którym mowa w art. 37j ust. 1 pkt 4 - jeżeli
podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie
podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu z innego tytułu niż import;
2)
naczelnik urzędu celno-skarbowego właściwy ze względu na miejsce powstania długu celnego
oraz dyrektor izby administracji skarbowej właściwy dla tego naczelnika - w przypadkach,
w których obowiązanym do zapłaty opłaty paliwowej jest podmiot, o którym mowa w art.
37j ust. 1 pkt 2, oraz podmiot, o którym mowa w art. 37j ust. 1 pkt 4 - jeżeli podlega
on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku
akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu z tytułu importu.
Art. 37o.
1.
Podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane składać informację o opłacie
paliwowej odpowiednio właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego albo naczelnikowi
urzędu celno-skarbowego oraz obliczać i wpłacać opłatę paliwową w terminie:
1)
do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty
- w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 37j ust. 1 pkt 1 i 3, oraz podmiotu,
o którym mowa w art. 37j ust. 1 pkt 4 - jeżeli podlega on na podstawie przepisów o
podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych
lub gazu z innego tytułu niż import,
1a8)Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 6; wejdzie w życie z dniem 13 lutego 2023 r.)
10 dni od dnia powstania obowiązku zapłaty - w przypadku podmiotu, o którym mowa w
art. 37j ust. 1 pkt 3a,
2)
określonym dla należności celnych - w przypadku podmiotu, o którym mowa w art. 37j
ust. 1 pkt 2, oraz podmiotu, o którym mowa w art. 37j ust. 1 pkt 4 - jeżeli podlega
on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku
akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu z tytułu importu
- na wyodrębniony rachunek bankowy urzędu skarbowego właściwego dla dokonywania wpłat
kwot z tytułu zapłaty podatku akcyzowego.
2.
W razie powstania nadpłaty w opłacie paliwowej zwrotu tej nadpłaty dokonuje się ze
środków należnych Krajowemu Funduszowi Drogowemu, Funduszowi Kolejowemu oraz Funduszowi
rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej wproporcji ustalonej
zgodnie z art. 37i ust. 1.
3.
Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca
roku kalendarzowego, w którym zapłata powinna nastąpić.
4.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór informacji
w sprawie opłaty paliwowej, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie jednolitości
informacji składanych przez podmioty, o których mowa w art. 37j, oraz zapewnienie
możliwości kontroli wysokości dokonywanych wpłat.
Art. 37oa.
1.
Opłata paliwowa podlega zwrotowi w przypadkach i na zasadach określonych dla zwrotu
podatku akcyzowego:
1)
przez który jest realizowane zwolnienie od podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 31 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym;
2)
w art. 82 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, z tym że zwrot następuje na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 37j ust. 1,
albo podmiotu, który nabył od tych podmiotów paliwa silnikowe lub gaz, o których mowa
w art. 37h.
2.
Organem właściwym w sprawie zwrotu opłaty paliwowej jest organ:
1)
właściwy w sprawach zwrotu zapłaconej kwoty podatku akcyzowego, wyznaczony w przepisach
wydanych na podstawie art. 31 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1;
2)
o którym mowa odpowiednio w art. 14 ust. 8a i 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
3.
Zwrotu opłaty paliwowej dokonuje się ze środków należnych Krajowemu Funduszowi Drogowemu,
Funduszowi Kolejowemu oraz Funduszowi rozwoju przewozów autobusowych o charakterze
użyteczności publicznej w proporcji ustalonej zgodnie z art. 37i ust. 1.
4.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku
o zwrot opłaty paliwowej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniając konieczność
prawidłowego określania kwot zwracanej opłaty paliwowej.
Art. 37ob.
Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje środki w celu dokonania zwrotu nadpłaty, o
którym mowa w art. 37o ust. 2, lub zwrotu opłaty paliwowej, o którym mowa w art. 37oa
ust. 1, na wniosek organu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 11 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku, na rachunek bankowy wskazany przez ten
organ.
Art. 37p.
1.
Naczelnik urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 37o ust. 1, przekazuje kwoty pobranej
opłaty paliwowej na wyodrębniony rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego, w terminie
14 dni od dnia jej pobrania.
2.
Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje środki, o których mowa w ust. 1, w terminie
7 dni od dnia wpływu na rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego, w wysokości określonej
w art. 37i, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, na rachunek Funduszu Kolejowego
oraz na rachunek Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności
publicznej, chyba że zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 37ob.
Art. 37q.
1.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do opłaty paliwowej stosuje się odpowiednio przepisy:
1)
ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, z wyłączeniem przepisów działu Ia, działu II rozdziałów 3 i 3a, działu IV rozdziałów
2 i 3 oraz działów V-VIb;
2)
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z zastrzeżeniem art. 37o ust. 3, z tym że do określania wysokości opłaty paliwowej
ciążącej na podmiocie, o którym mowa w art. 37j ust. 1 pkt 2, oraz na podmiocie, o
którym mowa w art. 37j ust. 1 pkt 4 - jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku
akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych
lub gazu z tytułu importu, w zakresie działu IV tej ustawy stosuje się przepisy art.
138a § 4, art. 141-143, art. 168, art. 170, art. 215 § 1 oraz rozdziałów 2, 5, 6,
9 i 10, rozdziału 11 - z wyłączeniem art. 200, rozdziałów 16a i 21-23, a do odwołań
stosuje się także przepisy art. 140 § 1, art. 162 § 1-3, art. 163 § 2, art. 169, art.
208, art. 210 § 1 pkt 1-6 i 8 oraz § 2, art. 220, art. 221, art. 222, art. 223, art.
226-229, art. 232, art. 233 § 1 i 2, art. 234 oraz art. 234a tej ustawy.
2.
Do postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty paliwowej ciążącej na podmiocie,
o którym mowa w art. 37j ust. 1 pkt 2, oraz na podmiocie, o którym mowa w art. 37j
ust. 1 pkt 4 - jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi
podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu z tytułu importu,
stosuje się odpowiednio przepisy:
1)
art. 5, art. 18, art. 19, art. 22 ust. 1 zdanie pierwsze i drugie, ust. 2 i 3, ust.
4 zdanie pierwsze, ust. 6 i 7, art. 23 ust. 1-3, art. 27, art. 28 ust. 1-3 i ust.
4 zdanie pierwsze, art. 29, art. 44 i art. 55 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks
celny 9)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,
str. 90, Dz. Urz. UE L 267 z 30.09.2016, str. 2, Dz. Urz. UE L 354 z 23.12.2016, str.
32, Dz. Urz. UE L 42 z 18.02.2017, str. 2, Dz. Urz. UE L 83 z 25.03.2019, str. 38
oraz Dz. Urz. UE L 111 z 25.04.2019, str. 54. oraz przepisy wydane na podstawie art. 20, art. 21, art. 24, art. 25, art. 31 i art.
32 tego rozporządzenia;
2)
art. 10a, art. 10b, art. 73c, art. 76, art. 77, art. 83, art. 84, art. 86, art. 88-90
i art. 90b-90e ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne .
3.
Czynności podjęte w postępowaniu w sprawie określenia wysokości opłaty paliwowej ciążącej
na podmiocie, o którym mowa w art. 37j ust. 1 pkt 2, oraz na podmiocie, o którym mowa
w art. 37j ust. 1 pkt 4 - jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym
obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu
z tytułu importu, na podstawie przepisów działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyjątkiem rozstrzygnięć, o których mowa w art. 163 § 2, art. 169 § 4, art. 179
§ 2, art. 215 § 1, art. 228 § 1, art. 262 § 5, art. 263 § 1, art. 268 § 3 oraz art.
270a tej ustawy:
1)
nie są uznawane za decyzje w rozumieniu przepisów prawa celnego;
2)
są zaskarżalne tylko w odwołaniu od decyzji.
Rozdział 6
Krajowy Fundusz Drogowy
Art. 38.
1.
Budowę autostrad, z zastrzeżeniem ust. 2, finansuje się:
1)
ze środków własnych spółek oraz uzyskanych przez nie kredytów bankowych i pożyczek,
a także ze środków pochodzących z emisji obligacji, w tym obligacji przychodowych;
2)
ze środków pochodzących z budżetu państwa ustalanych corocznie w ustawie budżetowej;
3)
ze środków Funduszu;
4)
z innych źródeł.
2.
W przypadku gdy przewiduje się zawarcie umowy wyłącznie na eksploatację autostrady
lub jej odcinka, budowę tej autostrady lub jej odcinka finansuje się na zasadach dotyczących
finansowania i budowy dróg publicznych określonych w odrębnych przepisach oraz ze
środków Funduszu.
3.
Spółce mogą być udzielone przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb
Państwa oraz niektóre osoby prawne .
Art. 39.
W Banku Gospodarstwa Krajowego tworzy się Fundusz.
Art. 39a.
Fundusz:
1)
gromadzi środki finansowe na budowę i przebudowę dróg krajowych;
1a)
gromadzi środki finansowe na przygotowanie, wdrożenie, budowę lub eksploatację systemów
poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, oraz opłat za przejazd autostradą;
2)
finansuje realizację zadań, o których mowa w pkt 1 i 1a.
3)
(uchylony)
Art. 39b.
1.
Środki Funduszu pochodzą z:
1)
opłaty paliwowej, w wysokości określonej w art. 37i;
2)
odsetek z tytułu oprocentowania środków Funduszu oraz odsetek od lokat okresowo wolnych
środków Funduszu w bankach;
3)
(uchylony)
4)
(uchylony)
5)
środków pochodzących z opłat za przejazdy autostradą, pobieranych przez Szefa KAS;
5a)
środków pochodzących z opłat za przejazdy autostradą, pobieranych przez drogową spółkę
specjalnego przeznaczenia, jeżeli umowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, nie stanowi inaczej;
5b)
środków pochodzących z opłat za przejazd autostradą, pobieranych przez spółkę, jeżeli
umowa, o której mowa w art. 37b ust. 4, tak stanowi;
5ba)
środków pochodzących z opłaty dodatkowej, o której mowa w art. 37ge ust. 1 i 2;
5c)
środków pochodzących z opłat elektronicznych, o których mowa w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;
5d)
środków pochodzących z opłat, o których mowa w art. 16x ust. 6 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, pobieranych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego;
5e)
odsetek, o których mowa w art. 16j ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, w przypadku gdy opłaty, od których nalicza się odsetki, stanowią przychód Funduszu;
5f)
środków z tytułu zajęcia pasa drogowego, pochodzących z umów i decyzji, o których
mowa w art. 38 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i
realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących ;
6)
płatności dokonywanych przez spółki, zgodnie z warunkami umowy o budowę i eksploatację
albo wyłącznie eksploatację autostrady, w tym przewidzianych na rzecz Generalnego
Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad;
7)
wpływów uzyskanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z tytułu
odpłatnego udostępniania nieruchomości nabytych na cele budowy dróg;
8)
środków pochodzących ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi;
9)
wpływów uzyskanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z tytułu:
a)
(uchylona)
b)
zatrzymania wadium wraz z odsetkami, w przypadku o którym mowa w art. 98 ust. 6 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych,
c)
zatrzymania wraz z odsetkami zabezpieczenia należytego wykonania umowy, o którym mowa
w art. 449 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych,
d)
kar umownych;
10)
środków z kredytów lub pożyczek zaciągniętych na rzecz Funduszu przez Bank Gospodarstwa
Krajowego;
11)
wpływów z obligacji emitowanych na rzecz Funduszu przez Bank Gospodarstwa Krajowego;
11a)
inwestycji środków Funduszu w jednostki uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego, o
których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
funduszami inwestycyjnymi ;
11b)
innych wpływów z opłat i kar określonych w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, wpływów z opłat i kar określonych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym oraz wpływów z opłat określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, z zastrzeżeniem ust. 3;
11c)
dotacji z budżetu państwa;
11d)
pożyczek z budżetu państwa;
11e)
wpływów z grzywien nałożonych przez Inspekcję Transportu Drogowego za naruszenia przepisów
ruchu drogowego ujawnione za pomocą urządzeń rejestrujących, o których mowa w art. 20d ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;
11f)
wpływów z grzywien, o których mowa w art. 37gi i art. 37gj ust. 1;
11g)
wpływów z grzywien za wykroczenia określone w art. 86, art. 86b, art. 87, art. 90, art. 92, art. 92a § 2, art. 92b, art. 94 § 1-2,
art. 96 § 1 pkt 2 i 3 oraz art. 97a ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń;
12)
darowizn i zapisów;
13)
wpływów z innych środków publicznych;
14)
wpływów z innych tytułów.
2.
Wpływy z grzywien, opłat i kar, o których mowa w ust. 1 pkt 11b i 11e, Bank Gospodarstwa
Krajowego wyodrębnia w ramach środków finansowych gromadzonych na Funduszu.
3.
Wpływy z opłat, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, mogą stanowić przychód drogowej spółki specjalnego przeznaczenia na mocy umowy,
o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, jeżeli umowa tak stanowi.
Art. 39c.
(uchylony)
Art. 39d.
1.
Bank Gospodarstwa Krajowego może zaciągać kredyty, pożyczki lub emitować obligacje
w kraju i za granicą na rzecz Funduszu i z przeznaczeniem na:
1)
finansowanie inwestycji realizowanych w ramach programów wieloletnich ustanawianych
przez Radę Ministrów zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz inwestycji realizowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1
pkt 2 i 3 tej ustawy, a także zadań wynikających z planu finansowego Funduszu;
2)
spłatę zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych obligacji.
2.
Za zobowiązania Banku Gospodarstwa Krajowego, o których mowa w ust. 1, z tytułu zaciągniętych
kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych obligacji mogą być udzielane przez Skarb Państwa
gwarancje i poręczenia, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb
Państwa oraz niektóre osoby prawne, z tym że wymogu, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w zakresie, w jakim
wymaga się, aby środki przeznaczone na spłatę kredytu pochodziły ze źródeł innych
niż budżet państwa, nie stosuje się.
3.
Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 2, są zwolnione z opłat prowizyjnych.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności zmierzające do
odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umowy poręczenia lub gwarancji na zasadach
określonych przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb
Państwa oraz niektóre osoby prawne, z wyłączeniem art. 43 tej ustawy.
5.
Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu udzielonego poręczenia
lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do
spraw finansów publicznych, może umorzyć wierzytelność w całości lub części.
Art. 39e.
1.
Okresowo wolne środki Funduszu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, Bank Gospodarstwa Krajowego może lokować:
1)
w innych bankach;
2)
w papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa;
3)
w papiery wartościowe emitowane przez Narodowy Bank Polski.
2.
Suma lokat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w jednym banku lub grupie banków powiązanych
ze sobą kapitałowo lub organizacyjnie, nie może przekroczyć 25% okresowo wolnych środków
Funduszu.
3.
(uchylony)
Art. 39f.
1.
Środki Funduszu mogą być przeznaczone na:
1)
finansowanie budowy i przebudowy dróg krajowych, realizowanych przez Generalnego Dyrektora
Dróg Krajowych i Autostrad;
2)
płatności na rzecz spółek z tytułu realizacji przez nie obowiązków wynikających z
umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, obejmujące w
szczególności:
a)
zwrot kosztów ponoszonych z tytułu zachowania nieprzerwanej dostępności autostrady,
jej utrzymania i przejezdności,
b)
zmienne kwoty uzależnione od spełnienia przez spółkę wymogów określonych w umowie
o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady,
c)
dopłaty udzielane spółkom na pokrycie całości lub części niedoborów bieżących przychodów
z tytułu eksploatacji autostrady, w celu zapewnienia płynności wydatków związanych
z bieżącą obsługą i spłatą kredytów lub pożyczek bądź obligacji wyemitowanych w związku
z budową autostrady;
3)
finansowanie przedsięwzięć drogowych powierzonych drogowej spółce specjalnego przeznaczenia;
4)
finansowanie kosztów utworzenia drogowej spółki specjalnego przeznaczenia, w tym środków
na pokrycie kapitału zakładowego i kosztów podjęcia działalności spółki, finansowanie
kosztów podwyższenia kapitału zakładowego drogowej spółki specjalnego przeznaczenia
oraz wypłatę wynagrodzenia dla tej spółki;
5)
przygotowanie, wdrożenie, budowę lub eksploatację systemów poboru opłaty, o której
mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, oraz opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 7, realizowanych
przez:
a)
Szefa KAS lub
b)
organy Krajowej Administracji Skarbowej wyznaczone na podstawie art. 37a ust. 35 lub art. 37gf ust. 7 lub art. 13hb ust. 1bc ustawy z dnia 21 marca
1985 r. o drogach publicznych, lub
c)
jednostkę, o której mowa w art. 13hb ust. 1ja ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;
5a)
wynagrodzenie dla dostawcy EETS, o którym mowa w art. 16t ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, oraz koszty postępowania przed Komisją, o której mowa w art. 16z ust. 1 tej ustawy;
6)
finansowanie kosztów usług doradczych:
a)
związanych z budową i przebudową dróg krajowych, w tym autostrad,
b)
związanych z przygotowaniem, wdrożeniem, budową lub eksploatacją systemów poboru opłat,
o których mowa w pkt 5,
c)
niezbędnych do prawidłowego wykonywania przez ministra właściwego do spraw transportu
ustawowych zadań z zakresu funkcjonowania oraz rozwoju infrastruktury dróg publicznych;
7)
prowizję dla przedsiębiorców prowadzących sprzedaż biletów autostradowych, o której
mowa w art. 37a ust. 19;
8)
wypłatę świadczenia lub środków, o których mowa odpowiednio w art. 37a ust. 1u lub
1w;
9)
prowizję dla dostawców kart flotowych, o której mowa w art. 13iba ust. 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
2.
Ze środków Funduszu dokonuje się:
1)
pokrycia kosztów emisji i wykupu obligacji, o których mowa w art. 39d ust. 1;
2)
spłaty:
a)
kredytów i pożyczek wraz z odsetkami i innymi kosztami obsługi kredytów i pożyczek,
o których mowa w art. 39d ust. 1,
b)
zobowiązań wynikających z wykonania przez Skarb Państwa obowiązków z tytułu gwarancji
i poręczeń, o których mowa w art. 39d ust. 2,
c)
udzielonego przez Bank Gospodarstwa Krajowego finansowania, o którym mowa w ust. 6,
wraz z kosztami tego finansowania.
3.
Ze środków Funduszu dokonuje się wypłaty wynagrodzenia prowizyjnego przysługującego
Bankowi Gospodarstwa Krajowego.
4.
Wpływy z opłat i kar, o których mowa w art. 39b ust. 1 pkt 11b, przeznacza się na
cele, o których mowa w ustawach, na podstawie których pobierane są te opłaty i kary.
4a.
Środki, o których mowa w art. 39b ust. 1 pkt 11c, przeznacza się na finansowanie inwestycji
realizowanych w ramach programów wieloletnich ustanawianych przez Radę Ministrów zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz inwestycji realizowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1
pkt 2 i 3 tej ustawy, a także innych zadań wynikających z planu finansowego Funduszu
oraz na pokrycie wydatków, o których mowa w ust. 2.
4b.
Wpływy z grzywien, o których mowa w art. 39b ust. 1 pkt 11e, przeznacza się na cele
wymienione w art. 20d ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
5.
(uchylony)
6.
W przypadku niedoboru na rachunku Funduszu środków niezbędnych do terminowej obsługi
zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3 oraz w ust. 2 pkt 1 i 2 lit. a, Bank Gospodarstwa
Krajowego, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw transportu i ministrem właściwym
do spraw finansów publicznych, może finansować ich realizację ze środków własnych.
Art. 39g.
(uchylony)
Art. 39h.
(uchylony)
Art. 39i.
Warunki finansowania ze środków Funduszu w odniesieniu do:
1)
projektów przewidzianych do realizacji przez spółki - są określone w umowach o budowę
i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady;
2)
projektów przewidzianych do realizacji przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych
i Autostrad - są określone w umowach zawieranych z wykonawcami robót;
3)
przedsięwzięć drogowych powierzonych drogowej spółce specjalnego przeznaczenia - są
określone w umowie, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia.
Art. 39j.
1.
Wypłaty ze środków Funduszu wynikające z umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie
eksploatację autostrady mogą być gwarantowane i poręczane przez Skarb Państwa.
2.
Do gwarancji i poręczeń, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb
Państwa oraz niektóre osoby prawne, z wyjątkiem art. 2a ust. 1, art. 2b, art. 31, art. 44, art. 44a, art. 44b, art.
46 i art. 47.
3.
Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 1, są udzielane przez Radę Ministrów
na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych uzgodniony z ministrem
właściwym do spraw transportu.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności zmierzające do
odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umów poręczenia lub gwarancji, o których
mowa w ust. 1, oraz dochodzi spłaty tych kwot ze środków Funduszu, z zastrzeżeniem
ust. 5.
5.
Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu udzielonego poręczenia
lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do
spraw finansów publicznych, może umorzyć wierzytelność w całości lub części.
Art. 39k.
1.
Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad,
dokonuje wypłat ze środków Funduszu odpowiednio na rzecz spółek lub wykonawców robót
w wysokości i terminach wynikających z umów, o których mowa w art. 39i pkt 1 i 2,
a na wniosek ministra właściwego do spraw transportu dokonuje wypłat, o których mowa
w art. 39f ust. 1 pkt 4 i 6 lit. c.
1a.
Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek odpowiednio ministra właściwego do spraw transportu
albo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, dokonuje na rzecz spółki, o
której mowa odpowiednio w art. 37a ust. 1a pkt 2 albo 3, wypłaty świadczenia lub środków,
o których mowa odpowiednio w art. 37a ust. 1u lub 1w.
2.
Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek drogowych spółek specjalnego przeznaczenia,
dokonuje wypłat ze środków Funduszu na rzecz wykonawców przygotowania lub realizacji
przedsięwzięć drogowych.
3.
(uchylony)
4.
Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek:
1)
Szefa KAS lub
2)
organu Krajowej Administracji Skarbowej wyznaczonego na podstawie art. 37a ust. 35 lub art. 37gf ust. 7 lub art. 13hb ust. 1bc ustawy z dnia 21 marca
1985 r. o drogach publicznych, lub
3)
jednostki, o której mowa w art. 13hb ust. 1ja ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
- dokonuje wypłat ze środków Funduszu na cele, o których mowa w art. 39f ust. 1 pkt
5, pkt 6 lit. b, pkt 7 i 9.
Art. 39l.
1.
Minister właściwy do spraw transportu zawiera z Bankiem Gospodarstwa Krajowego porozumienie
określające:
1)
szczegółowy sposób i terminy dokonywania wypłat ze środków Funduszu, z wyjątkiem wypłat
na cele, o których mowa w art. 39f ust. 1 pkt 5, pkt 6 lit. b, pkt 7 i 9;
2)
sposób i terminy dokonywania przez Bank Gospodarstwa Krajowego lokat, o których mowa
w art. 39e ust. 1;
3)
(uchylony)
4)
(uchylony)
5)
sposób gromadzenia w ramach Funduszu środków, o których mowa w art. 39n ust. 2 pkt
2, oraz wpływów, o których mowa w art. 39b ust. 1 pkt 11b i 11e;
6)
tryb przekazywania do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad albo drogowej
spółki specjalnego przeznaczenia środków finansowych na realizację zadań;
7)
zasady udzielania finansowania, o którym mowa w art. 39f ust. 6.
2.
Minister właściwy do spraw transportu oraz minister właściwy do spraw finansów publicznych
zawiera z Bankiem Gospodarstwa Krajowego porozumienie określające szczegółowy:
1)
sposób i tryb przekazywania przychodów z opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, oraz opłat za przejazd autostradą;
2)
sposób i termin dokonywania wypłat ze środków Funduszu na cele, o których mowa w art.
39f ust. 1 pkt 5, pkt 6 lit. b, pkt 7 i 9;
3)
sposób i termin przekazywania przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych
informacji do ministra właściwego do spraw transportu o przewidywanej kwocie:
a)
przychodów z opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, oraz opłat za przejazd autostradą pobieranych przez Szefa KAS,
b)
wydatków na cele, o których mowa w art. 39f ust. 1 pkt 5, pkt 6 lit. b, pkt 7 i 9
- na potrzeby przygotowania projektu planu finansowego, o którym mowa w art. 39n ust.
1.
Art. 39m.
Nadzór nad gospodarowaniem środkami Funduszu sprawuje Rada Nadzorcza Banku Gospodarstwa
Krajowego.
Art. 39n.
1.
Bank Gospodarstwa Krajowego wyodrębnia w swoim planie finansowym plan finansowy Funduszu.
2.
Plan finansowy Funduszu określa w szczególności:
1)
przeznaczenie środków Funduszu zgodnie z art. 39f ust. 1-3 i 5;
210)W brzmieniu ustalonym przez art. 98 pkt 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. poz. 1079), która weszła w życie z dniem 4 czerwca 2022 r.)
przewidywaną sumę środków przeznaczonych do refundacji dla:
a)
inwestycji realizowanych w ramach programów ujętych w wykazie, o którym mowa w art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, przekazywanych z budżetu państwa oraz
b)
inwestycji realizowanych w ramach planu rozwojowego, o którym mowa w art. 5 pkt 7aa ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ;
3)
przewidywaną kwotę finansowania, o którym mowa w art. 39f ust. 6;
4)
maksymalną kwotę oraz termin obowiązywania poręczeń i gwarancji, o których mowa w
art. 39j.
3.
Bank Gospodarstwa Krajowego, nie później niż do dnia 15 czerwca roku poprzedzającego
rok, w którym plan finansowy Funduszu ma obowiązywać, przedstawia projekt tego planu
do:
1)
uzgodnienia:
a)
ministrowi właściwemu do spraw transportu,
b)
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w zakresie finansowym;
2)
zaopiniowania ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w zakresie środków
przeznaczonych na realizację inwestycji finansowanych z programów operacyjnych ujętych
w wykazie, o którym mowa w art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
4.
Uzgodnienie oraz opinia, o których mowa w ust. 3, następuje do dnia 31 lipca roku
poprzedzającego rok, w którym plan finansowy Funduszu ma obowiązywać.
5.
Plan finansowy Funduszu stanowi podstawę dokonywania wypłat ze środków Funduszu oraz
podstawę do zaciągnięcia kredytów i pożyczek oraz przeprowadzenia emisji obligacji,
o których mowa w art. 39d ust. 1.
6.
Bank Gospodarstwa Krajowego:
1)
sporządza dla Funduszu odrębny bilans oraz rachunek zysków i strat, wchodzące w skład
sprawozdania finansowego tego banku;
2)
składa ministrom, o których mowa w ust. 3, w terminie do końca miesiąca następującego
po każdym kwartale, informację o realizacji planu finansowego Funduszu.
Art. 39na11)Dodany przez art. 98 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 10..
Środki przekazywane do Krajowego Funduszu Drogowego na inwestycje realizowane w ramach
planu rozwojowego, o którym mowa w art. 5 pkt 7aa ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, mogą pochodzić wyłącznie ze środków budżetu środków europejskich, o których mowa
w art. 14ll ust. 1 tej ustawy.
Art. 39o.
1.
Bank Gospodarstwa Krajowego pobiera wynagrodzenie prowizyjne z tytułu prowadzenia
Funduszu.
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia, o którym
mowa w ust. 1, oraz sposób i terminy jego wypłaty, uwzględniając koszty Banku Gospodarstwa
Krajowego ponoszone w związku z prowadzeniem Funduszu.
Rozdział 6a
Zasady i tryb emisji obligacji poręczanych i gwarantowanych przez Skarb Państwa
Art. 39p.
1.
Obligacje emitowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego na rzecz Funduszu i poręczane
lub gwarantowane przez Skarb Państwa są papierami wartościowymi, w których Bank Gospodarstwa
Krajowego stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela takiego papieru i zobowiązuje
się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia pieniężnego.
2.
Dokonanie przez Bank Gospodarstwa Krajowego emisji obligacji, o których mowa w ust.
1, wymaga uprzedniej akceptacji warunków emisji ministra właściwego do spraw budżetu.
3.
Obligacje są oprocentowane w postaci dyskonta lub odsetek.
3a.
Obligacje mogą być emitowane jako obligacje imienne lub na okaziciela.
4.
Obligacje mogą być emitowane w formie zdematerializowanej lub w formie dokumentu,
jeżeli jest to dopuszczalne na danym rynku.
4a.
Obligacje mogą być emitowane na rynku krajowym lub na rynkach zagranicznych.
4b.
Obligacje są nominowane w walutach krajów należących do Organizacji Współpracy Gospodarczej
i Rozwoju.
5.
Obligacje emitowane na rynku krajowym są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym,
o ile emitent nie postanowi inaczej w warunkach emisji.
6.
Prawa z obligacji niemających formy dokumentu, powstają z chwilą dokonania zapisu
w ewidencji i przysługują osobie w niej wskazanej jako posiadacz tych obligacji.
7.
Podmiotami uprawnionymi do prowadzenia ewidencji obligacji są:
1)
Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.;
2)
firma inwestycyjna;
3)
bank;
4)
zagraniczna instytucja rozliczeniowa, która prowadzi działalność w zakresie rejestrowania
papierów wartościowych, rozliczania lub rozrachunku transakcji zawieranych w obrocie
papierami wartościowymi.
8.
Obligacje emitowane na rynku krajowym, które zostały dopuszczone do obrotu na rynku
regulowanym lub wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu, są rejestrowane w depozycie
papierów wartościowych prowadzonym przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.
Art. 39q.
1.
Bank Gospodarstwa Krajowego określi przez wydanie listu emisyjnego warunki emisji
obligacji dotyczące treści świadczeń wynikających z obligacji i sposób ich realizacji.
2.
List emisyjny zawiera w szczególności:
1)
datę emisji;
2)
powołanie podstawy prawnej emisji;
2a)
walutę, w której następuje emisja obligacji;
3)
wartość nominalną jednej obligacji;
4)
wielkość emisji;
5)
cenę emisyjną lub sposób jej ustalenia;
6)
stopę procentową lub sposób jej obliczania;
7)
terminy, sposoby i warunki sprzedaży;
8)
określenie sposobu i terminów wypłaty należności głównej oraz należności ubocznych;
9)
datę, od której nalicza się oprocentowanie obligacji danej emisji;
10)
termin i warunki wykupu oraz zastrzeżenia w przedmiocie możliwości wcześniejszego
wykupu;
11)
informację o zabezpieczeniu obligacji poręczeniem lub gwarancją Skarbu Państwa.
3.
Bank Gospodarstwa Krajowego podaje do publicznej wiadomości warunki danej emisji poprzez
ich opublikowanie na stronach internetowych Banku Gospodarstwa Krajowego lub w innych
środkach masowego przekazu o zasięgu ogólnopolskim, w szczególności w elektronicznych
systemach informacyjnych.
4.
Podanie do publicznej wiadomości listu emisyjnego, w sposób określony w ust. 3, jest
warunkiem dojścia emisji do skutku.
5.
Emisja następuje z dniem rozliczenia zaoferowanych do nabycia obligacji oraz w kwocie
równej wartości nominalnej zbytych obligacji.
Art. 39r.
Sprzedaż obligacji może być dokonywana w trybie:
1)
oferty publicznej papierów wartościowych w rozumieniu art. 2 lit. d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 2017 r.
w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów
wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia
dyrektywy 2003/71/WE ;
2)
(uchylony)
3)
przetargów organizowanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego albo inny podmiot na podstawie
umowy zawartej przez Bank Gospodarstwa Krajowego z tym podmiotem;
4)
proponowania nabycia obligacji w inny sposób niż określony w pkt 1-3.
Art. 39s.
1.
W przetargach, o których mowa w art. 39r pkt 3, mogą brać udział wyłącznie banki,
instytucje kredytowe lub instytucje finansowe, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe , a także ich oddziały, z którymi minister właściwy do spraw budżetu zawarł umowę
przyznającą im prawo do składania ofert na przetargach obligacji skarbowych.
2.
Uczestnicy przetargu nabywają obligacje we własnym imieniu i na własny rachunek.
Art. 39t.
1.
Z chwilą wykupu obligacje podlegają umorzeniu.
2.
Bank Gospodarstwa Krajowego może nabywać własne obligacje jedynie w celu ich umorzenia.
Art. 39u.
Jeżeli dzień, w którym na podstawie listu emisyjnego powstaje obowiązek wykonania
czynności, przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub sobotę, termin wykonania
tej czynności upływa w pierwszym dniu roboczym po tym dniu.
Art. 39w.
Do obligacji, o których mowa w art. 39p, nie stosuje się:
1)
art. 163 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi ;
2)
(uchylony)
3)
ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach , z wyjątkiem art. 78-86 i art. 98, które stosuje się w przypadku, gdy obligacje nie
zostaną zarejestrowane w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych S.A. lub zagranicznej
instytucji rozliczeniowej, która prowadzi działalność w zakresie rejestrowania papierów
wartościowych, rozliczania lub rozrachunku transakcji zawieranych w obrocie papierami
wartościowymi;
4)
art. 17 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez
Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, o ile rejestracja obligacji jest dokonywana w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych
S.A. lub zagranicznej instytucji rozliczeniowej, która prowadzi działalność w zakresie
rejestrowania papierów wartościowych, rozliczania lub rozrachunku transakcji zawieranych
w obrocie papierami wartościowymi.
Rozdział 7
(uchylony)
Rozdział 8
(uchylony)
Rozdział 9
Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady
Art. 61.
1.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad albo drogowa spółka specjalnego przeznaczenia
zawiera ze spółką umowę o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.
2.
Przed ogłoszeniem postępowania w sprawie wyboru spółki Generalny Dyrektor Dróg Krajowych
i Autostrad albo drogowa spółka specjalnego przeznaczenia uzgadnia:
1)
warunki przetargu z ministrem właściwym do spraw transportu;
2)
planowane zobowiązania finansowe Skarbu Państwa z ministrem właściwym do spraw transportu
oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.
3.
Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 2, następuje w terminie 60 dni.
Art. 62.
(uchylony)
Art. 63.
Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady powinna określać
w szczególności:
1)
termin rozpoczęcia i zakończenia budowy;
2)
okres eksploatacji autostrady i stawki opłat za przejazd autostradą w chwili rozpoczęcia
eksploatacji;
3)
warunki i zakres podziału zysku pomiędzy spółkę a Fundusz;
4)
sposób, terminy i zasady odpłatności z tytułu udostępnienia spółce przez Generalną
Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad lub drogową spółkę specjalnego przeznaczenia w
przypadku zawarcia umowy o eksploatację autostrady gruntów pod budowę autostrady oraz
warunki zagospodarowania znajdujących się na nich budynków, budowli, urządzeń, drzewostanu
i upraw;
5)
prawa spółki do korzystania z gruntu i wzniesionych przez nią budynków, budowli i
innych urządzeń;
6)
zobowiązania spółki do:
a)
zgromadzenia środków finansowych na budowę i eksploatację autostrady,
b)
budowy i eksploatacji autostrady zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym przygotowania
dokumentacji technicznej wymaganej do podjęcia budowy autostrady, uzyskania decyzji,
pozwoleń i uzgodnień wymaganych odrębnymi przepisami,
c)
terminowej realizacji procesu inwestycyjnego,
d)
zachowania nieprzerwanej dostępności do autostrady i jej przejezdności,
e)
zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników,
f)
(uchylona)
g)
zapewnienia Policji oraz Inspekcji Transportu Drogowego pomieszczeń w zakresie przewidzianym
w przepisach techniczno-budowlanych dotyczących autostrad płatnych, umożliwiających
skuteczne realizowanie przez nie zadań w zakresie czuwania nad bezpieczeństwem i porządkiem
w ruchu drogowym oraz jego kontrolowania na obszarze autostrad płatnych;
7)
zasady współpracy spółki z administracją drogową, Policją, Inspekcją Transportu Drogowego,
pogotowiem ratunkowym oraz jednostkami systemu ratowniczo-gaśniczego;
8)
szczegółowy zakres uprawnień spółki jako zarządcy autostrady;
9)
zasady zagospodarowania miejsc obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek, uwzględniające
konkurencję;
10)
termin i sposób zwrotu autostrady i dotyczącej jej dokumentacji po zakończeniu okresu
eksploatacji;
11)
sposób rozstrzygania sporów wynikłych na tle realizacji umowy o budowę i eksploatację
albo wyłącznie eksploatację autostrady;
12)
warunki rozwiązania i wypowiedzenia umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację
autostrady;
13)
zasady wzajemnych rozliczeń w razie rozwiązania i wypowiedzenia umowy o budowę i eksploatację
albo wyłącznie eksploatację autostrady.
Art. 63a.
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, określi, w drodze
rozporządzenia, ogólne kierunki współpracy spółki z administracją drogową, Policją,
pogotowiem ratunkowym oraz jednostkami systemu ratowniczo-gaśniczego, z uwzględnieniem
realizacji ich zadań ustawowych, przy zachowaniu nieprzerwanego dostępu do autostrady
i jej przejezdności.
Art. 63b.
113)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 5 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Spółka jest obowiązana do utrzymania, przebudowy, remontu i ochrony autostrady wraz
z nawierzchnią drogową i obiektami mostowymi w jej pasie drogowym oraz znakami drogowymi,
sygnałami drogowymi i urządzeniami bezpieczeństwa ruchu drogowego, związanymi z funkcjonowaniem
tej autostrady, z zastrzeżeniem ust. 2.
214)Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 5 pkt 2 lit. b tiret pierwsze, drugie i trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Utrzymanie wchodzących w skład pasa drogowego autostrady przejazdów z przecinającymi
ją drogami i innymi liniami komunikacyjnymi w części drogowej i mostowej obejmującej
skarpy nasypów i wykopów, urządzenia do odwodnienia, nawierzchnie, torowiska, drogi
dla pieszych, drogi dla pieszych i rowerów, drogi dla rowerów, pobocza, poręcze oraz
znaki drogowe, sygnały drogowe i urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego należy
do zarządców właściwych dla tych dróg lub linii komunikacyjnych, w których ciągu są
one zlokalizowane.
Art. 63c.
(uchylony)
Art. 63d.
1.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad lub drogowa spółka specjalnego przeznaczenia
są uprawnieni do kontroli budowy i eksploatacji autostrady w zakresie przestrzegania
warunków umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.
2.
Osoby upoważnione przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad lub drogową
spółkę specjalnego przeznaczenia do dokonywania kontroli są uprawnione w szczególności
do:
1)
wstępu na teren nieruchomości, na której jest prowadzona budowa lub eksploatacja autostrady;
2)
żądania pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych informacji
oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem kontroli.
3.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad lub drogowa spółka specjalnego przeznaczenia
mogą wezwać spółkę do usunięcia, w wyznaczonym terminie, stwierdzonych nieprawidłowości.
4.
W przypadku gdy spółka nie usunęła nieprawidłowości w terminie, o którym mowa w ust.
3, umowa o budowę i eksploatację autostrady albo wyłącznie eksploatację autostrady
może być wypowiedziana.
5.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad lub drogowa spółka specjalnego przeznaczenia
wykonują obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, w
stosunku do osoby, której dane osobowe są przetwarzane w związku z kontrolą, o której
mowa w ust. 1, przy pierwszej czynności skierowanej do tej osoby, chyba że posiada
ona te informacje, a ich zakres lub treść nie uległy zmianie.
6.
Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, nie
wpływa na wykonywanie uprawnień Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad lub
drogowej spółki specjalnego przeznaczenia, o których mowa w ust. 1-4.
Art. 63e.
(uchylony)
Rozdział 10
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe
Art. 64-70.
(pominięte)
Art. 70a.
Do dnia 30 listopada 2021 r. Szef KAS może nie pobierać opłaty za przejazd autostradą
w przypadku wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub zdarzenia zmniejszającego
stopień tego bezpieczeństwa.
Art. 70b.
Do dnia 30 września 2021 r. opłatę za przejazd autostradą wnoszoną zgodnie z art.
37a ust. 8, z wykorzystaniem Systemu Poboru Opłaty Elektronicznej KAS, wnosi się w
wysokości 75% stawki opłaty za przejazd autostradą określonej w przepisach wydanych
na podstawie art. 37e ust. 2.
Art. 71.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia15)Ustawa została ogłoszona w dniu 2 grudnia 1994 r..
1)
Przez art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o zmianie ustawy o Rządowym Funduszu
Rozwoju Dróg oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1768); wszedł w życie z dniem
21 września 2022 r.
2)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ustawy z dnia 22 lipca 2022 r. o zmianie niektórych
ustaw w celu przeciwdziałania przestępczości środowiskowej (Dz. U. poz. 1726), która
weszła w życie z dniem 1 września 2022 r.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 1598, 2076, 2105, 2262 i 2328 oraz z 2022 r. poz. 835, 974, 1265, 1301, 1933
i 2180.
5)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 6.
6)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o
zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2427);
wejdzie w życie z dniem 13 lutego 2023 r.
7)
Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 6; wejdzie w życie
z dniem 13 lutego 2023 r.
8)
Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 6; wejdzie w życie z dniem
13 lutego 2023 r.
9)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,
str. 90, Dz. Urz. UE L 267 z 30.09.2016, str. 2, Dz. Urz. UE L 354 z 23.12.2016, str.
32, Dz. Urz. UE L 42 z 18.02.2017, str. 2, Dz. Urz. UE L 83 z 25.03.2019, str. 38
oraz Dz. Urz. UE L 111 z 25.04.2019, str. 54.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 98 pkt 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach
realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027
(Dz. U. poz. 1079), która weszła w życie z dniem 4 czerwca 2022 r.
11)
Dodany przez art. 98 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 10.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 2447 oraz z 2022 r. poz. 830, 872, 1358, 1488, 1692 i 1933.
13)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 5 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
1.
14)
Ze zmianami wprowadzonymi przez art. 5 pkt 2 lit. b tiret pierwsze, drugie i trzecie
ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
15)
Ustawa została ogłoszona w dniu 2 grudnia 1994 r.
Załącznik -
(uchylony)