Ustawaz dnia 4 listopada 2022 r.o zmianie ustawy o prawach konsumenta, ustawy - Kodeks cywilny oraz ustawy - Prawo
prywatne międzynarodowe 1)Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2019/770 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie
treści cyfrowych i usług cyfrowych (Dz. Urz. UE L 136 z 22.05.2019, str. 1 oraz Dz.
Urz. UE L 305 z 26.11.2019, str. 60) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2019/771 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży
towarów, zmieniającą rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę 2009/22/WE i uchylającą
dyrektywę 1999/44/WE (Dz. Urz. UE L 136 z 22.05.2019, str. 28 oraz Dz. Urz. UE L 305
z 26.11.2019, str. 63).
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta wprowadza się następujące zmiany:
1)
odnośnik nr 1 do tytułu ustawy otrzymuje brzmienie:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża:
1)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r.
w sprawie praw konsumentów, zmieniającą dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającą dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę
97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady , ostatnio zmienioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. ;
2)
dyrektywę 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. dotyczącą
sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość oraz zmieniającą dyrektywę Rady
90/619/EWG oraz dyrektywy 97/7/WE i 98/27/WE , ostatnio zmienioną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. ;
3)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/770 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie
niektórych aspektów umów o dostarczanie treści cyfrowych i usług cyfrowych ;
4)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/771 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie
niektórych aspektów umów sprzedaży towarów, zmieniającą rozporządzenie (UE) 2017/2394
oraz dyrektywę 2009/22/WE i uchylającą dyrektywę 1999/44/WE .
”
;
2)
w art. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a i 4b w brzmieniu:
„
4a)
zasady i tryb wykonania praw konsumenta będącego stroną umowy zobowiązującej do przeniesienia
własności towaru na konsumenta;
4b)
zasady i tryb wykonania praw konsumenta będącego stroną umowy o dostarczanie treści
cyfrowej lub usługi cyfrowej;
”
;
3)
w art. 2:
a)
po pkt 4 dodaje się pkt 4a i 4b w brzmieniu:
„
4a)
towar - rzecz ruchomą, a także wodę, gaz i energię elektryczną, w przypadku gdy są
oferowane do sprzedaży w określonej objętości lub ilości;
4b)
trwałość - zdolność towaru do zachowania jego funkcji i właściwości w toku zwykłego
korzystania;
”
,
b)
po pkt 5 dodaje się pkt 5a-5h w brzmieniu:
„
5a)
usługa cyfrowa - usługę pozwalającą konsumentowi na:
a)
wytwarzanie, przetwarzanie, przechowywanie lub dostęp do danych w postaci cyfrowej,
b)
wspólne korzystanie z danych w postaci cyfrowej, które zostały przesłane lub wytworzone
przez konsumenta lub innych użytkowników tej usługi,
c)
inne formy interakcji za pomocą danych w postaci cyfrowej;
5b)
towar z elementami cyfrowymi - towar zawierający treść cyfrową lub usługę cyfrową
lub z nimi połączony w taki sposób, że brak treści cyfrowej lub usługi cyfrowej uniemożliwiłby
jego prawidłowe funkcjonowanie;
5c)
środowisko cyfrowe - sprzęt komputerowy, oprogramowanie i połączenia sieciowe wykorzystywane
przez konsumenta w celu uzyskania dostępu do treści cyfrowej lub usługi cyfrowej lub
w celu korzystania z nich;
5d)
integracja - połączenie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z elementami środowiska
cyfrowego konsumenta i włączenie ich do tych elementów w celu zapewnienia zgodności
z umową o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej;
5e)
kompatybilność - współdziałanie treści cyfrowej, usługi cyfrowej, lub towaru ze sprzętem
komputerowym lub oprogramowaniem, które są zazwyczaj używane do korzystania z treści
cyfrowej, usługi cyfrowej, lub towaru tego samego rodzaju, bez konieczności ich przekształcania;
5f)
funkcjonalność - zdolność treści cyfrowej, usługi cyfrowej lub towaru do pełnienia
swoich funkcji z uwzględnieniem ich przeznaczenia;
5g)
interoperacyjność - zdolność treści cyfrowej, usługi cyfrowej lub towaru do współdziałania
ze sprzętem komputerowym lub oprogramowaniem innymi niż te zazwyczaj używane do korzystania
z treści cyfrowej, usługi cyfrowej lub towaru tego samego rodzaju;
5h)
cena - wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą konsument jest obowiązany
zapłacić przedsiębiorcy za treść cyfrową, usługę cyfrową lub towar, a w odniesieniu
do treści cyfrowej lub usługi cyfrowej - także cyfrowe odwzorowanie wartości;
”
;
4)
w art. 3 w ust. 1 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu:
„
11)
o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, jeżeli konsument nie jest zobowiązany
do świadczeń innych niż dostarczanie danych osobowych, a dane te są przetwarzane przez
przedsiębiorcę wyłącznie w celu wykonania umowy lub obowiązku ustawowego.
”
;
5)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6.
1.
Do umowy, na mocy której przedsiębiorca jest zobowiązany do przeniesienia własności
towaru i wykonania usługi, stosuje się przepisy dotyczące umów zobowiązujących do
przeniesienia własności.
2.
Przepisy, o których mowa w ust. 1, stosuje się do umów zobowiązujących do przeniesienia
własności towaru z elementami cyfrowymi, również w zakresie treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej, nawet jeżeli są one dostarczane przez osobę trzecią. Do takiej treści cyfrowej
lub usługi cyfrowej przepisów rozdziału 5b nie stosuje się.
3.
W razie wątpliwości poczytuje się, że treść cyfrowa lub usługa cyfrowa były objęte
umową zobowiązującą do przeniesienia własności towaru z elementami cyfrowymi.
”
;
6)
w art. 7a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, przedsiębiorca jest obowiązany udzielić
odpowiedzi na reklamację konsumenta w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania.
”
;
7)
po art. 7a dodaje się art. 7aa w brzmieniu:
„
Art. 7aa.
Przepisy dotyczące konsumenta zawarte w rozdziałach 4, 5a i 5b stosuje się do osoby
fizycznej zawierającej umowę bezpośrednio związaną z jej działalnością gospodarczą,
gdy z treści tej umowy wynika, że nie ma ona dla tej osoby charakteru zawodowego,
wynikającego w szczególności z przedmiotu wykonywanej przez nią działalności gospodarczej,
udostępnionego na podstawie przepisów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
Gospodarczej.
”
;
8)
użyty w art. 12 w ust. 1 w pkt 10 i 13, w art. 21 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia,
w art. 23, w art. 32 w ust. 1, w art. 33, w art. 34 w ust. 2 oraz w art. 38 w pkt
6, 8 i 12, w różnej liczbie i w różnym przypadku, wyraz „rzecz” zastępuje się użytym w odpowiedniej liczbie i odpowiednim przypadku wyrazem „towar”;
9)
tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie:
„
Prawo odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa
”
;
10)
w art. 28 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
dla umowy, w wykonaniu której przedsiębiorca wydaje towar, będąc zobowiązany do przeniesienia
jego własności - od objęcia towaru w posiadanie przez konsumenta lub wskazaną przez
niego osobę trzecią inną niż przewoźnik, a w przypadku umowy, która:
a)
obejmuje wiele towarów, które są dostarczane osobno, partiami lub w częściach - od
objęcia w posiadanie ostatniego towaru, jego partii lub części,
b)
polega na regularnym dostarczaniu towaru przez czas oznaczony - od objęcia w posiadanie
pierwszego z towarów;
”
;
11)
w art. 32 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli przedsiębiorca nie zaproponował, że sam odbierze towar od konsumenta, może
wstrzymać się ze zwrotem płatności otrzymanych od konsumenta do chwili otrzymania
towaru z powrotem lub dostarczenia przez konsumenta dowodu jego odesłania, w zależności
od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej.
”
;
12)
w art. 34:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Konsument ma obowiązek zwrócić towar przedsiębiorcy lub przekazać go osobie upoważnionej
przez przedsiębiorcę do odbioru niezwłocznie, jednak nie później niż 14 dni od dnia,
w którym odstąpił od umowy, chyba że przedsiębiorca zaproponował, że sam odbierze
towar. Do zachowania terminu wystarczy odesłanie towaru przed jego upływem.
”
,
b)
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
Jeżeli umowę zawarto poza lokalem przedsiębiorstwa a towar dostarczono konsumentowi
do miejsca, w którym zamieszkiwał w chwili zawarcia umowy, przedsiębiorca jest zobowiązany
do odebrania towaru na swój koszt, gdy ze względu na charakter towaru nie można go
odesłać w zwykły sposób pocztą.
4.
Konsument ponosi odpowiedzialność za zmniejszenie wartości towaru będące wynikiem
korzystania z niego w sposób wykraczający poza konieczny do stwierdzenia charakteru,
cech i funkcjonowania towaru, chyba że przedsiębiorca nie poinformował konsumenta
o prawie odstąpienia od umowy zgodnie z wymaganiami art. 12 ust. 1 pkt 9.
”
;
13)
w art. 38 pkt 3-5 otrzymują brzmienie:
„
3)
w której przedmiotem świadczenia jest towar nieprefabrykowany, wyprodukowany według
specyfikacji konsumenta lub służący zaspokojeniu jego zindywidualizowanych potrzeb;
4)
w której przedmiotem świadczenia jest towar ulegający szybkiemu zepsuciu lub mający
krótki termin przydatności do użycia;
5)
w której przedmiotem świadczenia jest towar dostarczany w zapieczętowanym opakowaniu,
którego po otwarciu opakowania nie można zwrócić ze względu na ochronę zdrowia lub
ze względów higienicznych, jeżeli opakowanie zostało otwarte po dostarczeniu;
”
;
14)
uchyla się art. 38a;
15)
po rozdziale 5 dodaje się rozdziały 5a i 5b w brzmieniu:
„
Rozdział 5a
Umowy zobowiązujące do przeniesienia własności towaru na konsumenta
Art. 43a.
1.
W razie braku zgodności towaru z umową konsumentowi przysługują uprawnienia określone
w niniejszym rozdziale. Do umów zobowiązujących do przeniesienia własności towaru
na konsumenta, w tym w szczególności umów sprzedaży, umów dostawy oraz umów o dzieło
będące towarem, nie stosuje się przepisów księgi trzeciej tytułu XI działu II ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny .
2.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do towaru, który służy wyłącznie jako
nośnik treści cyfrowej.
Art. 43b.
1.
Towar jest zgodny z umową, jeżeli zgodne z umową pozostają w szczególności jego:
1)
opis, rodzaj, ilość, jakość, kompletność i funkcjonalność, a w odniesieniu do towarów
z elementami cyfrowymi - również kompatybilność, interoperacyjność i dostępność aktualizacji;
2)
przydatność do szczególnego celu, do którego jest potrzebny konsumentowi, o którym
konsument powiadomił przedsiębiorcę najpóźniej w chwili zawarcia umowy i który przedsiębiorca
zaakceptował.
2.
Ponadto towar, aby został uznany za zgodny z umową, musi:
1)
nadawać się do celów, do których zazwyczaj używa się towaru tego rodzaju, z uwzględnieniem
obowiązujących przepisów prawa, norm technicznych lub dobrych praktyk;
2)
występować w takiej ilości i mieć takie cechy, w tym trwałość i bezpieczeństwo, a
w odniesieniu do towarów z elementami cyfrowymi - również funkcjonalność i kompatybilność,
jakie są typowe dla towaru tego rodzaju i których konsument może rozsądnie oczekiwać,
biorąc pod uwagę charakter towaru oraz publiczne zapewnienie złożone przez przedsiębiorcę,
jego poprzedników prawnych lub osoby działające w ich imieniu, w szczególności w reklamie
lub na etykiecie, chyba że przedsiębiorca wykaże, że:
a)
nie wiedział o danym publicznym zapewnieniu i oceniając rozsądnie, nie mógł o nim
wiedzieć,
b)
przed zawarciem umowy publiczne zapewnienie zostało sprostowane z zachowaniem warunków
i formy, w jakich publiczne zapewnienie zostało złożone, lub w porównywalny sposób,
c)
publiczne zapewnienie nie miało wpływu na decyzję konsumenta o zawarciu umowy;
3)
być dostarczany z opakowaniem, akcesoriami i instrukcjami, których dostarczenia konsument
może rozsądnie oczekiwać;
4)
być takiej samej jakości jak próbka lub wzór, które przedsiębiorca udostępnił konsumentowi
przed zawarciem umowy, i odpowiadać opisowi takiej próbki lub takiego wzoru.
3.
Do towarów z elementami cyfrowymi przepisy art. 43k ust. 3 i 4 oraz art. 43l ust.
4 stosuje się odpowiednio.
4.
Przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności za brak zgodności towaru z umową w zakresie,
o którym mowa w ust. 2 lub 3, jeżeli konsument, najpóźniej w chwili zawarcia umowy,
został wyraźnie poinformowany, że konkretna cecha towaru odbiega od wymogów zgodności
z umową określonych w ust. 2 lub 3, oraz wyraźnie i odrębnie zaakceptował brak konkretnej
cechy towaru.
5.
Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności towaru z umową wynikający
z niewłaściwego zamontowania towaru, jeżeli:
1)
zostało ono przeprowadzone przez przedsiębiorcę lub na jego odpowiedzialność;
2)
niewłaściwe zamontowanie przeprowadzone przez konsumenta wynikało z błędów w instrukcji
dostarczonej przez przedsiębiorcę lub osobę trzecią, o której mowa w art. 6 ust. 2.
Art. 43c.
1.
Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności towaru z umową istniejący
w chwili jego dostarczenia i ujawniony w ciągu dwóch lat od tej chwili, chyba że termin
przydatności towaru do użycia, określony przez przedsiębiorcę, jego poprzedników prawnych
lub osoby działające w ich imieniu, jest dłuższy. Domniemywa się, że brak zgodności
towaru z umową, który ujawnił się przed upływem dwóch lat od chwili dostarczenia towaru,
istniał w chwili jego dostarczenia, o ile nie zostanie udowodnione inaczej lub domniemania
tego nie można pogodzić ze specyfiką towaru lub charakterem braku zgodności towaru
z umową.
2.
Przedsiębiorca nie może powoływać się na upływ terminu do stwierdzenia braku zgodności
towaru z umową określonego w ust. 1, jeżeli brak ten podstępnie zataił.
3.
W odniesieniu do towarów z elementami cyfrowymi, przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność
za brak zgodności z umową treści cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczanych w sposób
ciągły, który wystąpił lub ujawnił się w czasie, w którym zgodnie z umową miały być
dostarczane. Czas ten nie może być krótszy niż dwa lata od chwili dostarczenia towaru
z elementami cyfrowymi. Domniemywa się, że brak zgodności treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej z umową wystąpił w tym czasie, jeżeli w tym czasie się ujawnił.
Art. 43d.
1.
Jeżeli towar jest niezgodny z umową, konsument może żądać jego naprawy lub wymiany.
2.
Przedsiębiorca może dokonać wymiany, gdy konsument żąda naprawy, lub przedsiębiorca
może dokonać naprawy, gdy konsument żąda wymiany, jeżeli doprowadzenie do zgodności
towaru z umową w sposób wybrany przez konsumenta jest niemożliwe albo wymagałoby nadmiernych
kosztów dla przedsiębiorcy. Jeżeli naprawa i wymiana są niemożliwe lub wymagałyby
nadmiernych kosztów dla przedsiębiorcy, może on odmówić doprowadzenia towaru do zgodności
z umową.
3.
Przy ocenie nadmierności kosztów dla przedsiębiorcy uwzględnia się wszelkie okoliczności
sprawy, w szczególności znaczenie braku zgodności towaru z umową, wartość towaru zgodnego
z umową oraz nadmierne niedogodności dla konsumenta powstałe wskutek zmiany sposobu
doprowadzenia towaru do zgodności z umową.
4.
Przedsiębiorca dokonuje naprawy lub wymiany w rozsądnym czasie od chwili, w której
przedsiębiorca został poinformowany przez konsumenta o braku zgodności z umową, i
bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta, uwzględniając specyfikę towaru oraz
cel, w jakim konsument go nabył. Koszty naprawy lub wymiany, w tym w szczególności
koszty opłat pocztowych, przewozu, robocizny i materiałów, ponosi przedsiębiorca.
5.
Konsument udostępnia przedsiębiorcy towar podlegający naprawie lub wymianie. Przedsiębiorca
odbiera od konsumenta towar na swój koszt.
6.
Jeżeli towar został zamontowany przed ujawnieniem się braku zgodności towaru z umową,
przedsiębiorca demontuje towar oraz montuje go ponownie po dokonaniu naprawy lub wymiany
albo zleca wykonanie tych czynności na swój koszt.
7.
Konsument nie jest zobowiązany do zapłaty za zwykłe korzystanie z towaru, który następnie
został wymieniony.
Art. 43e.
1.
Jeżeli towar jest niezgodny z umową, konsument może złożyć oświadczenie o obniżeniu
ceny albo odstąpieniu od umowy, gdy:
1)
przedsiębiorca odmówił doprowadzenia towaru do zgodności z umową zgodnie z art. 43d
ust. 2;
2)
przedsiębiorca nie doprowadził towaru do zgodności z umową zgodnie z art. 43d ust.
4-6;
3)
brak zgodności towaru z umową występuje nadal, mimo że przedsiębiorca próbował doprowadzić
towar do zgodności z umową;
4)
brak zgodności towaru z umową jest na tyle istotny, że uzasadnia obniżenie ceny albo
odstąpienie od umowy bez uprzedniego skorzystania ze środków ochrony określonych w
art. 43d;
5)
z oświadczenia przedsiębiorcy lub okoliczności wyraźnie wynika, że nie doprowadzi
on towaru do zgodności z umową w rozsądnym czasie lub bez nadmiernych niedogodności
dla konsumenta.
2.
Obniżona cena musi pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej
wartość towaru niezgodnego z umową pozostaje do wartości towaru zgodnego z umową.
3.
Przedsiębiorca zwraca konsumentowi kwoty należne wskutek skorzystania z prawa obniżenia
ceny niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia
konsumenta o obniżeniu ceny.
4.
Konsument nie może odstąpić od umowy, jeżeli brak zgodności towaru z umową jest nieistotny.
Domniemywa się, że brak zgodności towaru z umową jest istotny.
5.
Jeżeli brak zgodności z umową dotyczy jedynie niektórych towarów dostarczonych na
podstawie umowy konsument może odstąpić od umowy jedynie w odniesieniu do tych towarów,
a także w odniesieniu do innych towarów nabytych przez konsumenta wraz z towarami
niezgodnymi z umową, jeżeli nie można rozsądnie oczekiwać, aby konsument zgodził się
zatrzymać wyłącznie towary zgodne z umową.
6.
W razie odstąpienia od umowy konsument niezwłocznie zwraca towar przedsiębiorcy na
jego koszt. Przedsiębiorca zwraca konsumentowi cenę niezwłocznie, nie później niż
w terminie 14 dni od dnia otrzymania towaru lub dowodu jego odesłania.
7.
Przedsiębiorca dokonuje zwrotu ceny przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty, jakiego
użył konsument, chyba że konsument wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu, który
nie wiąże się dla niego z żadnymi kosztami.
Art. 43f.
Konsument może powstrzymać się z zapłatą ceny do chwili wykonania przez przedsiębiorcę
obowiązków wynikających z art. 43d i art. 43e.
Art. 43g.
1.
Odstępstwo od warunków gwarancji określonych w reklamie na niekorzyść konsumenta jest
bezskuteczne, chyba że oświadczenie gwarancyjne złożone w reklamie przed zawarciem
umowy zostało sprostowane z zachowaniem warunków i formy, w jakiej reklama została
przeprowadzona, lub w porównywalny sposób.
2.
Gwarancja trwałości nie może przewidywać warunków naprawy albo wymiany mniej korzystnych
dla konsumenta niż określone w art. 43d.
Rozdział 5b
Umowy o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej
Art. 43h.
1.
Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o treści cyfrowej, należy przez to rozumieć
również towar, który służy wyłącznie jako nośnik treści cyfrowej, z uwzględnieniem
art. 43j ust. 8.
2.
Do umowy, na mocy której przedsiębiorca jest zobowiązany do dostarczenia treści cyfrowej
lub usługi cyfrowej oraz innych świadczeń, przepisy niniejszego rozdziału stosuje
się wyłącznie w zakresie postanowień umowy dotyczących treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej.
Art. 43i.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do:
1)
usług łączności elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia
2018 r. ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej innych niż usługi łączności interpersonalnej niewykorzystujące numerów w rozumieniu
art. 2 pkt 7 tej dyrektywy;
2)
umów, na mocy których konsument nie jest zobowiązany do świadczeń innych niż dostarczanie
danych osobowych, a dane te są przetwarzane przez przedsiębiorcę wyłącznie w celu
poprawy bezpieczeństwa, kompatybilności lub interoperacyjności oprogramowania oferowanego
na podstawie otwartej i wolnej licencji;
3)
treści cyfrowych dostarczanych na podstawie ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji
sektora publicznego .
Art. 43j.
1.
Przedsiębiorca dostarcza konsumentowi treść cyfrową lub usługę cyfrową niezwłocznie
po zawarciu umowy, chyba że strony postanowiły inaczej.
2.
Treść cyfrową uważa się za dostarczoną w chwili, gdy treść cyfrowa lub środek, który
pozwala na uzyskanie dostępu do treści cyfrowej lub pobranie treści cyfrowej, zostały
udostępnione konsumentowi lub fizycznemu lub wirtualnemu urządzeniu, które konsument
wybrał samodzielnie w tym celu, lub gdy konsument lub takie urządzenie, uzyskali do
niej dostęp.
3.
Usługę cyfrową uważa się za dostarczoną w chwili, gdy konsument lub fizyczne lub wirtualne
urządzenie, które konsument wybrał samodzielnie w tym celu, uzyskali do niej dostęp.
4.
Jeżeli przedsiębiorca nie dostarczył treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, konsument
wzywa go do ich dostarczenia. Jeżeli przedsiębiorca nie dostarczy treści cyfrowej
lub usługi cyfrowej niezwłocznie lub w dodatkowym, wyraźnie uzgodnionym przez strony
terminie, konsument może odstąpić od umowy.
5.
Konsument może odstąpić od umowy bez wzywania do dostarczenia treści cyfrowej lub
usługi cyfrowej, jeżeli:
1)
z oświadczenia przedsiębiorcy lub okoliczności wyraźnie wynika, że nie dostarczy treści
cyfrowej lub usługi cyfrowej lub
2)
konsument i przedsiębiorca uzgodnili lub z okoliczności zawarcia umowy wyraźnie wynika,
że określony termin dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej miał istotne
znaczenie dla konsumenta, a przedsiębiorca nie dostarczył ich w tym terminie.
6.
Ciężar dowodu dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej spoczywa na przedsiębiorcy.
7.
W razie odstąpienia przez konsumenta od umowy przepis art. 43o stosuje się odpowiednio.
8.
Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się, jeżeli umowa przewiduje dostarczenie treści cyfrowej
za pośrednictwem materialnego nośnika.
Art. 43k.
1.
Treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są zgodne z umową, jeżeli zgodne z umową pozostają
w szczególności ich:
1)
opis, rodzaj, ilość, jakość, kompletność, funkcjonalność, kompatybilność, interoperacyjność
oraz dostępność wsparcia technicznego i aktualizacji;
2)
przydatność do szczególnego celu, do którego są potrzebne konsumentowi, o którym konsument
powiadomił przedsiębiorcę najpóźniej w chwili zawarcia umowy i który przedsiębiorca
zaakceptował.
2.
Ponadto treść cyfrowa lub usługa cyfrowa, aby mogły zostać uznane za zgodne z umową,
muszą:
1)
nadawać się do celów, w których zazwyczaj korzysta się z treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej tego rodzaju, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa, norm technicznych
lub dobrych praktyk;
2)
występować w takiej ilości i mieć takie cechy, w tym funkcjonalność, kompatybilność,
dostępność, ciągłość i bezpieczeństwo, jakie są typowe dla treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej tego rodzaju i których konsument może rozsądnie oczekiwać, biorąc pod uwagę
charakter treści cyfrowej lub usługi cyfrowej oraz publiczne zapewnienia złożone przez
przedsiębiorcę, jego poprzedników prawnych lub osoby działające w jego imieniu, w
szczególności w reklamie lub na etykiecie, chyba że przedsiębiorca wykaże, że:
a)
nie wiedział o danym publicznym zapewnieniu i oceniając rozsądnie, nie mógł o nim
wiedzieć,
b)
przed zawarciem umowy publiczne zapewnienie zostało sprostowane z zachowaniem warunków
i formy, w jakich publiczne zapewnienie zostało złożone, lub w porównywalny sposób,
c)
publiczne zapewnienie nie miało wpływu na decyzję konsumenta o zawarciu umowy;
3)
być dostarczane z akcesoriami i instrukcjami, których dostarczenia konsument może
rozsądnie oczekiwać;
4)
być zgodne z wersją próbną lub zapowiedzią, które zostały udostępnione konsumentowi
przez przedsiębiorcę przed zawarciem umowy.
3.
Przedsiębiorca informuje konsumenta o aktualizacjach, w tym dotyczących zabezpieczeń,
niezbędnych do zachowania zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową oraz
dostarcza je konsumentowi przez czas:
1)
dostarczania treści cyfrowej lub usługi cyfrowej określony w umowie, na podstawie
której dostarczanie następuje w sposób ciągły, lub
2)
zasadnie oczekiwany przez konsumenta, uwzględniając rodzaj treści cyfrowej lub usługi
cyfrowej i cel, w jakim są wykorzystywane, oraz okoliczności i charakter umowy, jeżeli
umowa przewiduje dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej jednorazowo lub
częściami.
4.
Jeżeli konsument nie zainstaluje w rozsądnym czasie aktualizacji dostarczonych przez
przedsiębiorcę zgodnie z ust. 3, przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności za brak
zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową wynikający wyłącznie z braku
aktualizacji, jeżeli:
1)
poinformował konsumenta o aktualizacji i konsekwencjach jej niezainstalowania;
2)
niezainstalowanie lub niewłaściwa instalacja aktualizacji nie wynikały z błędów w
instrukcji instalacji dostarczonej przez przedsiębiorcę.
5.
Przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności za brak zgodności treści cyfrowej lub
usługi cyfrowej z umową w zakresie, o którym mowa w ust. 2 lub 3, jeżeli konsument,
najpóźniej w chwili zawarcia umowy, został wyraźnie poinformowany, że konkretna cecha
treści cyfrowej lub usługi cyfrowej odbiega od wymogów zgodności z umową określonych
w ust. 2 lub 3, oraz wyraźnie i odrębnie zaakceptował brak konkretnej cechy treści
cyfrowej lub usługi cyfrowej.
6.
W przypadku gdy umowa przewiduje dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej
w sposób ciągły, treść cyfrowa lub usługa cyfrowa muszą pozostawać zgodne z umową
przez oznaczony w umowie czas ich dostarczania.
7.
Treść cyfrową lub usługę cyfrową dostarcza się w najnowszej wersji dostępnej w chwili
zawarcia umowy, chyba że strony postanowiły inaczej.
8.
Do integracji treści cyfrowej lub usługi cyfrowej przepis art. 43b ust. 5 stosuje
się odpowiednio.
Art. 43l.
1.
Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności z umową treści cyfrowej lub
usługi cyfrowej dostarczanych jednorazowo lub w częściach, który istniał w chwili
ich dostarczenia i ujawnił się w ciągu dwóch lat od tej chwili. Domniemywa się, że
brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową, który ujawnił się przed
upływem roku od chwili dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, istniał w
chwili ich dostarczenia.
2.
Przedsiębiorca nie może powoływać się na upływ terminu do stwierdzenia braku zgodności
treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową określonego w ust. 1, jeżeli brak ten
podstępnie zataił.
3.
Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności z umową treści cyfrowej lub
usługi cyfrowej dostarczanych w sposób ciągły, który wystąpił lub ujawnił się w czasie,
w którym zgodnie z umową miały być dostarczane. Domniemywa się, że brak zgodności
treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową wystąpił w tym czasie, jeżeli w tym czasie
się ujawnił.
4.
Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności z umową treści cyfrowej lub
usługi cyfrowej w zakresie uregulowanym w art. 43k ust. 3, który wystąpił w czasie
określonym w tym przepisie.
5.
Domniemania określone w ust. 1 i 3 nie mają zastosowania, jeżeli:
1)
środowisko cyfrowe konsumenta nie jest kompatybilne z wymaganiami technicznymi, o
których przedsiębiorca poinformował go w sposób jasny i zrozumiały przed zawarciem
umowy;
2)
konsument, poinformowany w jasny i zrozumiały sposób przed zawarciem umowy o obowiązku
współpracy z przedsiębiorcą, w rozsądnym zakresie i przy zastosowaniu najmniej uciążliwych
dla siebie środków technicznych, w celu ustalenia, czy brak zgodności treści cyfrowej
lub usługi cyfrowej z umową w odpowiednim czasie wynika z cech środowiska cyfrowego
konsumenta, nie wykonuje tego obowiązku.
Art. 43m.
1.
Jeżeli treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są niezgodne z umową, konsument może żądać
doprowadzenia do ich zgodności z umową.
2.
Przedsiębiorca może odmówić doprowadzenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej do zgodności
z umową, jeżeli doprowadzenie do zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową
jest niemożliwe albo wymagałoby nadmiernych kosztów dla przedsiębiorcy.
3.
Przy ocenie nadmierności kosztów dla przedsiębiorcy uwzględnia się wszelkie okoliczności
sprawy, w szczególności znaczenie braku zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej
z umową oraz wartość treści cyfrowej lub usługi cyfrowej zgodnych z umową.
4.
Przedsiębiorca doprowadza treść cyfrową lub usługę cyfrową do zgodności z umową w
rozsądnym czasie od chwili, w której przedsiębiorca został poinformowany przez konsumenta
o braku zgodności z umową, i bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta, uwzględniając
ich charakter oraz cel, w jakim są wykorzystywane. Koszty doprowadzenia treści cyfrowej
lub usługi cyfrowej do zgodności z umową ponosi przedsiębiorca.
Art. 43n.
1.
Jeżeli treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są niezgodne z umową, konsument może złożyć
oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, gdy:
1)
doprowadzenie do zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową jest niemożliwe
albo wymaga nadmiernych kosztów stosownie do art. 43m ust. 2 i 3;
2)
przedsiębiorca nie doprowadził treści cyfrowej lub usługi cyfrowej do zgodności z
umową zgodnie z art. 43m ust. 4;
3)
brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową występuje nadal, mimo że
przedsiębiorca próbował doprowadzić treść cyfrową lub usługę cyfrową do zgodności
z umową;
4)
brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową jest na tyle istotny, że
uzasadnia obniżenie ceny albo odstąpienie od umowy bez uprzedniego skorzystania ze
środka ochrony określonego w art. 43m;
5)
z oświadczenia przedsiębiorcy lub okoliczności wyraźnie wynika, że nie doprowadzi
on treści cyfrowej lub usługi cyfrowej do zgodności z umową w rozsądnym czasie lub
bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta.
2.
Obniżona cena musi pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej
wartość treści cyfrowej lub usługi cyfrowej niezgodnych z umową pozostaje do wartości
treści cyfrowej lub usługi cyfrowej zgodnych z umową. Jeżeli umowa stanowi, że treść
cyfrowa lub usługa cyfrowa są dostarczane w częściach lub w sposób ciągły, przy obniżeniu
ceny należy uwzględnić czas, w którym treść cyfrowa lub usługa cyfrowa pozostawały
niezgodne z umową.
3.
Konsument nie może odstąpić od umowy, jeżeli treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są dostarczane
w zamian za zapłatę ceny, a brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową
jest nieistotny. Domniemywa się, że brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej
z umową jest istotny.
Art. 43o.
1.
Po odstąpieniu od umowy przedsiębiorca nie może wykorzystywać treści innych niż dane
osobowe dostarczone lub wytworzone przez konsumenta w trakcie korzystania z treści
cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczonych przez przedsiębiorcę, z wyjątkiem treści,
które:
1)
są użyteczne wyłącznie w związku z treścią cyfrową lub usługą cyfrową, które stanowiły
przedmiot umowy;
2)
dotyczą wyłącznie aktywności konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowej lub
usługi cyfrowej, które stanowiły przedmiot umowy;
3)
zostały połączone przez przedsiębiorcę z innymi danymi i nie mogą zostać rozłączone
bez nadmiernych trudności;
4)
zostały wytworzone przez konsumenta wspólnie z innymi konsumentami, którzy nadal mogą
z nich korzystać.
2.
Przedsiębiorca udostępnia konsumentowi na jego żądanie i na swój koszt, w rozsądnym
czasie oraz w powszechnie używanym formacie nadającym się do odczytu maszynowego treści
wytworzone lub dostarczone przez konsumenta w trakcie korzystania z treści cyfrowej
lub usługi cyfrowej, inne niż dane osobowe, z wyjątkiem treści, o których mowa w ust.
1 pkt 1-3.
3.
Przedsiębiorca może żądać zwrotu nośnika materialnego, na którym dostarczył treść
cyfrową, w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia konsumenta o odstąpieniu
od umowy. Konsument zwraca nośnik niezwłocznie i na koszt przedsiębiorcy.
4.
Przedsiębiorca nie jest uprawniony do żądania zapłaty za czas, w którym treść cyfrowa
lub usługa cyfrowa były niezgodne z umową, nawet jeżeli przed odstąpieniem od umowy
konsument z nich faktycznie korzystał.
5.
Przedsiębiorca jest zobowiązany do zwrotu ceny jedynie w części odpowiadającej treści
lub usłudze cyfrowej niezgodnej z umową oraz treści cyfrowej lub usłudze cyfrowej,
których obowiązek dostarczenia odpadł wskutek odstąpienia od umowy.
6.
Przedsiębiorca ma obowiązek dokonać zwrotu konsumentowi ceny należnej wskutek skorzystania
z prawa odstąpienia od umowy lub obniżenia ceny niezwłocznie, nie później niż w terminie
14 dni od dnia otrzymania oświadczenia konsumenta o odstąpieniu od umowy lub obniżeniu
ceny.
7.
Przedsiębiorca dokonuje zwrotu ceny przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty, jakiego
użył konsument, chyba że konsument wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu, który
nie wiąże się dla niego z żadnymi kosztami.
Art. 43p.
1.
Przedsiębiorca może dokonać zmiany treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, która nie
jest niezbędna do zachowania jej zgodności z umową, tylko jeżeli umowa tak stanowi
i jedynie z uzasadnionych przyczyn w tej umowie wskazanych. Przedsiębiorca nie może
jednak dokonać zmiany treści cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczanych w sposób jednorazowy.
2.
Wprowadzenie zmiany, o której mowa w ust. 1, nie może wiązać się z jakimikolwiek kosztami
po stronie konsumenta.
3.
Przedsiębiorca ma obowiązek poinformować konsumenta w sposób jasny i zrozumiały o
dokonywanej zmianie, o której mowa w ust. 1.
Art. 43q.
1.
Jeżeli zmiana, o której mowa w art. 43p ust. 1, istotnie i negatywnie wpływa na dostęp
konsumenta do treści cyfrowej lub usługi cyfrowej lub korzystanie z nich, przedsiębiorca
jest zobowiązany poinformować konsumenta z odpowiednim wyprzedzeniem na trwałym nośniku
o właściwościach i terminie dokonania tej zmiany oraz prawie, o którym mowa w ust.
2 lub 3.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, konsument może wypowiedzieć umowę bez zachowania
terminu wypowiedzenia w ciągu 30 dni od dnia dokonania zmiany, o której mowa w art.
43p ust. 1, lub poinformowania o tej zmianie, jeżeli poinformowanie nastąpiło później
niż ta zmiana. Przepis art. 43o stosuje się odpowiednio.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli przedsiębiorca zapewnił konsumentowi uprawnienie
do zachowania, bez dodatkowych kosztów, treści cyfrowej lub usługi cyfrowej zgodnych
z umową, w stanie niezmienionym.
”
;
16)
w załączniku nr 1 do ustawy:
a)
użyty w różnej liczbie i w różnym przypadku wyraz „rzecz” zastępuje się użytym w odpowiedniej liczbie i w odpowiednim przypadku wyrazem „towar”,
b)
w instrukcji wypełniania w odnośniku nr 1 skreśla się wyraz „ruchomą”;
17)
użyty w załączniku nr 2 do ustawy wyraz „rzeczy” zastępuje się wyrazem „towarów”.
Art. 2.
W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 556 wyrazy „wadę fizyczną lub prawną” zastępuje się wyrazem „wadę”;
2)
użyte w art. 5561 w § 1 we wprowadzeniu do wyliczenia i w § 3 oraz w art. 5562 w różnych przypadkach wyrazy „wada fizyczna” zastępuje się użytym w odpowiednim przypadku wyrazem „wada”;
3)
art. 5563 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 5563.
Rzecz dotknięta jest wadą prawną, jeżeli stanowi własność osoby trzeciej, jest obciążona
prawem osoby trzeciej albo ograniczenie w korzystaniu lub rozporządzaniu rzeczą wynika
z decyzji lub orzeczenia właściwego organu. W przypadku sprzedaży prawa wada prawna
może również polegać na nieistnieniu prawa. Pozostałe wady stanowią wady fizyczne.
”
;
4)
w art. 557 w § 2 skreśla się zdanie drugie;
5)
w art. 560 uchyla się § 2;
6)
w art. 5611 uchyla się § 3;
7)
w art. 5613 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„
Z zastrzeżeniem art. 5611§ 2 koszty wymiany lub naprawy ponosi sprzedawca.
”
;
8)
w art. 568 w § 1 skreśla się zdanie drugie;
9)
w księdze trzeciej w tytule XI uchyla się dział II1;
10)
w art. 5771§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Oświadczenie gwarancyjne zawiera:
1)
wyraźne stwierdzenie, że w przypadku braku zgodności rzeczy sprzedanej z umową kupującemu
z mocy prawa przysługują środki ochrony prawnej ze strony i na koszt sprzedawcy oraz
że gwarancja nie ma wpływu na te środki ochrony prawnej;
2)
nazwę i adres gwaranta;
3)
opis procedury, której uprawniony ma przestrzegać, aby móc skorzystać z gwarancji;
4)
wskazanie rzeczy, których dotyczy gwarancja;
5)
warunki gwarancji.
”
;
11)
w art. 579:
a)
w § 1 wyrazy „rękojmi za wady fizyczne rzeczy” zastępuje się wyrazami „niezgodności rzeczy sprzedanej z umową”,
b)
w § 2 i 3 wyrazy „rękojmi” zastępuje się wyrazami „niezgodności rzeczy sprzedanej z umową”.
Art. 3.
W ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. - Prawo prywatne międzynarodowe w art. 30 w ust. 1 uchyla się pkt 3.
Art. 4.
1.
Do umów zobowiązujących do przeniesienia własności towaru zawartych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się
do umów o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej zawartych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, jeżeli dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej
miało nastąpić lub nastąpiło po tym dniu. Przepisy art. 43p i art. 43q ustawy zmienianej
w art. 1 stosuje się jednak wyłącznie do umów zawartych po dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 5.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.
1)
Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2019/770 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie
treści cyfrowych i usług cyfrowych (Dz. Urz. UE L 136 z 22.05.2019, str. 1 oraz Dz.
Urz. UE L 305 z 26.11.2019, str. 60) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2019/771 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży
towarów, zmieniającą rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę 2009/22/WE i uchylającą
dyrektywę 1999/44/WE (Dz. Urz. UE L 136 z 22.05.2019, str. 28 oraz Dz. Urz. UE L 305
z 26.11.2019, str. 63).