Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiskaz dnia 7 października 2022 r.w sprawie szczegółowych wymagań technicznych dla stacji wodoru 1)Minister Klimatu i Środowiska kieruje działem administracji rządowej - energia, na
podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 października
2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska (Dz.
U. poz. 1949).
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 29d ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
szczegółowe wymagania techniczne dotyczące bezpiecznej eksploatacji, naprawy i modernizacji
stacji wodoru;
2)
rodzaje badań technicznych stacji wodoru przeprowadzanych przez Urząd Dozoru Technicznego,
zwany dalej „UDT”, i Transportowy Dozór Techniczny, zwany dalej „TDT”, oraz sposób
i terminy ich przeprowadzania;
3)
dokumenty dołączane do wniosku o przeprowadzenie badań;
4)
wysokość opłat za:
a)
wydanie przez Prezesa UDT i Dyrektora TDT opinii, o której mowa w art. 29b ust. 1 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, zwanej dalej „ustawą”,
b)
przeprowadzenie przez UDT i TDT badań technicznych, o których mowa w art. 29c ust.
1 ustawy.
§ 2.
Stacja wodoru spełnia w zakresie bezpiecznej eksploatacji, napraw i modernizacji wymagania
techniczne zgodne z aktualnym poziomem wiedzy i najlepszą praktyką, w szczególności
określone w normach ISO 19880-1 i PN-EN 17127.
§ 3.
1.
Podczas eksploatacji stacji wodoru uwzględnia się:
1)
schemat stacji wodoru, stanowiący element dokumentacji powykonawczej stacji wodoru,
z zaznaczeniem lokalizacji wszystkich urządzeń, osprzętu zabezpieczającego, osprzętu
ciśnieniowego oraz źródeł zasilania, z uwzględnieniem rozmieszczenia sąsiednich urządzeń
lub budynków;
2)
schemat przedstawiający orurowanie i oprzyrządowanie, stanowiący element dokumentacji
powykonawczej stacji wodoru;
3)
instrukcję eksploatacji stacji wodoru w języku polskim;
4)
opis techniczny stacji wodoru, stanowiący element dokumentacji powykonawczej lub eksploatacyjnej
stacji wodoru;
5)
ocenę zagrożenia wybuchem oraz instrukcję bezpieczeństwa pożarowego, o których mowa
w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej ;
6)
protokoły przeprowadzonych badań, kontroli i prób szczelności;
7)
treść dokumentacji techniczno-ruchowej urządzeń zainstalowanych na stacji wodoru;
8)
wyniki podstawowej analizy ryzyka lub analizy zagrożeń i zdolności operacyjnych.
2.
Prace w ramach eksploatacji stacji wodoru, obejmujące przeglądy serwisowe i konserwacje,
dokumentuje się w sposób potwierdzający ich przebieg oraz wykonanie.
§ 4.
Instrukcja eksploatacji stacji wodoru, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, zawiera co
najmniej opis:
1)
czynności związanych z uruchomieniem, ruchem i zatrzymaniem stacji wodoru, w tym zatrzymaniem
awaryjnym, oraz sposobu postępowania w przypadku wystąpienia uszkodzeń, nieprawidłowości
lub zakłóceń w pracy stacji wodoru;
2)
wymagań określonych w przepisach dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony
przeciwwybuchowej, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska oraz opis spełnienia
tych wymagań;
3)
sposobu konserwacji i kontroli stanu technicznego stacji wodoru, prowadzonych na bieżąco
przez operatora stacji wodoru, wraz z określeniem sposobu ich dokumentowania, w szczególności
sposobu i częstotliwości kontroli osprzętu zabezpieczającego, w tym automatyki zabezpieczającej,
oraz pozostałych urządzeń wchodzących w skład stacji wodoru;
4)
organizacji obsługi technicznej badań, o których mowa w § 13.
§ 5.
1.
Dystrybutor do tankowania na stacji wodoru spełnia wymagania techniczne zgodne z aktualnym
poziomem wiedzy i najlepszą praktyką, w szczególności określone w normach ISO 19880-1,
ISO 19880-2 i PN-EN ISO 17268.
2.
Stacja wodoru generuje na wyjściu dystrybutora do tankowania ciśnienie dostosowane
do ciśnienia roboczego zbiornika sprężonego wodoru w tankowanym pojeździe, umożliwiające
tankowanie pojazdu.
§ 6.
Stację wodoru wyposaża się w urządzenia do pomiaru ilości tankowanego wodoru, w których
konstrukcji, sposobie wykonania i charakterystyce metrologicznej uwzględniono aktualny
poziom wiedzy i najlepszą praktykę.
§ 7.
1.
Stacja wodoru jest zasilana w energię elektryczną z dwóch niezależnych źródeł.
2.
W przypadku zasilania stacji wodoru z jednego źródła energii elektrycznej wyposaża
się tę stację dodatkowo w agregat prądotwórczy o mocy umożliwiającej funkcjonowanie
podstawowych urządzeń technologicznych.
§ 8.
Stację wodoru zabezpiecza się, uwzględniając:
1)
zapewnienie dostępu wyłącznie upoważnionego personelu do miejsc dostawy i magazynowania
wodoru;
2)
możliwość powstania wycieków;
3)
ryzyko wystąpienia kolizji pojazdów z wyposażeniem stacji wodoru;
4)
zagrożenia pożarowo-wybuchowe, w tym ocenę źródeł zapłonu mieszaniny wodorowo-powietrznej.
§ 9.
Stanowiska przeznaczone do samodzielnego tankowania pojazdów na stacji wodoru wyposaża
się w oznaczenia o przeznaczeniu danego stanowiska do tego celu, instrukcję obsługi
samodzielnego tankowania wodoru umieszczoną w panelu rozliczeniowym dystrybutora do
tankowania lub w innym miejscu widocznym dla użytkownika stacji wodoru oraz numer
telefonu, pod którym uzyska on niezbędne wsparcie techniczne.
§ 10.
Naprawy stacji wodoru dokonuje się, uwzględniając konieczność przywrócenia stanu sprzed
awarii lub uszkodzenia stacji wodoru.
§ 11.
Modernizacji stacji wodoru dokonuje się, uwzględniając konieczność dokonania zespołu
czynności zmieniających konstrukcję stacji, zastosowane materiały, parametry techniczne,
w stosunku do pierwotnie ustalonych, jednak bez istotnych zmian jej charakterystyki
lub przeznaczenia, niepowodujących wzrostu zagrożenia związanego z eksploatacją stacji
wodoru.
§ 12.
Prace w ramach naprawy lub modernizacji stacji wodoru wykonuje się zgodnie z instrukcją
eksploatacji stacji wodoru, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, i dokumentuje się w
sposób potwierdzający ich przebieg oraz wykonanie wraz ze sporządzeniem uzasadnienia
ich przeprowadzenia.
§ 13.
Wyróżnia się następujące rodzaje badań technicznych, jakim podlega stacja wodoru:
1)
badanie techniczne wstępne - przeprowadzane w przypadku określonym w art. 29c ust.
2 pkt 1 ustawy;
2)
badanie techniczne eksploatacyjne - przeprowadzane w przypadku określonym w art. 29c
ust. 2 pkt 2 ustawy.
§ 14.
1.
Badanie, o którym mowa w § 13 pkt 1, polega na:
1)
sprawdzeniu kompletności i weryfikacji dokumentacji dołączonej do wniosku o przeprowadzenie
badania, o której mowa w § 16;
2)
sprawdzeniu oznakowania stacji wodoru oraz jego zgodności z dokumentacją, o której
mowa w § 16;
3)
ocenie wizualnej stanu technicznego stacji wodoru w celu potwierdzenia, czy na urządzeniach
nie występują uszkodzenia, które mogą wpływać na obniżenie poziomu bezpieczeństwa
eksploatacji;
4)
sprawdzeniu szczelności poszczególnych urządzeń stacji wodoru wraz z infrastrukturą
pomocniczą, zbiorników magazynowych i towarzyszących im instalacji;
5)
sprawdzeniu działania stacji wodoru, w tym sprawdzeniu działania sprężarki, dystrybutora
do tankowania, osprzętu zabezpieczającego oraz automatyki zabezpieczającej.
2.
Badanie, o którym mowa w § 13 pkt 2, polega na:
1)
sprawdzeniu kompletności i weryfikacji dokumentacji dołączonej do wniosku o przeprowadzenie
badania, o której mowa w § 17;
2)
ocenie wizualnej stanu technicznego stacji wodoru w celu potwierdzenia przeprowadzenia
naprawy lub modernizacji zgodnie z przedłożonymi dokumentami, o których mowa w § 12.
§ 15.
1.
Badaniom, o których mowa w § 13, podlegają wyłącznie stacje wodoru całkowicie zmontowane
i przygotowane do eksploatacji.
2.
Badania, o których mowa w § 13, UDT albo TDT przeprowadzają:
1)
w obecności operatora stacji wodoru lub osoby przez niego upoważnionej;
2)
w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku o przeprowadzenie badania.
3.
Z przeprowadzonych badań, o których mowa w § 13, sporządza się protokół.
§ 16.
Do wniosku o przeprowadzenia badania, o którym mowa w § 13 pkt 1, dołącza się dokumenty,
o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1-4 i 6, oraz opinię o spełnieniu wymagań z zakresu
ochrony przeciwpożarowej wydaną przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych,
wpisanego do wykazu rzeczoznawców, o którym mowa w art. 11h ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.
§ 17.
Do wniosku o przeprowadzenie badania, o którym mowa w § 13 pkt 2, dołącza się:
1)
dokumentację potwierdzającą przebieg oraz wykonanie naprawy lub modernizacji stacji
wodoru wraz z uzasadnieniem ich przeprowadzenia, o których mowa w § 12;
2)
dokumenty, o których mowa w § 16, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na zakres,
rodzaj lub charakter naprawy lub modernizacji stacji wodoru.
§ 18.
Wysokość opłaty, o której mowa w art. 29b ust. 3 i art. 29c ust. 5 ustawy, jest ustalana
na podstawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku
poprzednim ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych , obowiązującego w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w art. 29b ust. 1 lub art.
29c ust. 3 ustawy, i wynosi:
1)
20% tego wynagrodzenia za przeprowadzenie badania, o którym mowa w § 13 pkt 1;
2)
4% tego wynagrodzenia za każdą rozpoczętą godzinę badania, o którym mowa w § 13 pkt
2, jednakże nie więcej niż 20% tego wynagrodzenia;
3)
4% tego wynagrodzenia za każdą rozpoczętą godzinę opracowania opinii w zakresie zgodności
dokumentacji technicznej projektowanej stacji wodoru z wymaganiami technicznymi określonymi
w art. 29a ustawy i przepisach niniejszego rozporządzenia, jednakże nie więcej niż
200% tego wynagrodzenia.
§ 19.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Minister Klimatu i Środowiska kieruje działem administracji rządowej - energia, na
podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 października
2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska (Dz.
U. poz. 1949).
2)
Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury
paliw alternatywnych (Dz. Urz. UE L 307 z 28.10.2014, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 268
z 22.10.2019, str. 1).
3)
Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 17 czerwca
2022 r. pod numerem 2022/429/PL zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia
23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji
norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę
(UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą
procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących
usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015,
str. 1).