Badanie na obecność substancji psychoaktywnej w organizmie nieletniego przeprowadzane przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego polega na:

Badanie laboratoryjne na obecność substancji psychoaktywnej w organizmie nieletniego polega na:

Badanie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, przeprowadza się w sposób nieinwazyjny, za pomocą urządzenia elektronicznego dokonującego pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu metodą: chemicznego utleniania alkoholu, zmiany przewodowości półprzewodnika, utleniania elektrochemicznego albo spektrometrii w podczerwieni, albo inną metodą zgodną z aktualną wiedzą naukową, zgodnie z instrukcją obsługi tego urządzenia.

W przypadku wyniku pierwszego badania potwierdzającego obecność alkoholu w organizmie nieletniego przeprowadza się drugie i ewentualnie kolejne badanie w oznaczonym czasie, zgodnie z instrukcją obsługi urządzenia.

Jeżeli badanie jest przeprowadzane za pomocą urządzenia zaopatrzonego w ustnik jednorazowego użytku, opakowanie ustnika otwiera się w obecności nieletniego poddawanego badaniu.

Z przeprowadzenia badania przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego dyrektor młodzieżowego ośrodka wychowawczego, okręgowego ośrodka wychowawczego, zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich, osoba wykonującą zawód medyczny, pracownik upoważniony przez dyrektora ośrodka, zakładu lub schroniska albo osoba upoważniona przez kierownika zakładu leczniczego, zwani dalej „przeprowadzającym badanie”, sporządzają protokół, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Do protokołu dołącza się wydruk lub wynik badania, jeżeli urządzenie stosowane do badania umożliwia ich wykonanie.

Kopię protokołu doręcza się nieletniemu na jego żądanie.

Pobranie moczu od nieletniego do badania laboratoryjnego powinno nastąpić niezwłocznie po zgłoszeniu żądania, o którym mowa w § 7, nie później niż w terminie 3 godzin od chwili jego zgłoszenia.

Mocz do badania laboratoryjnego pobiera się w objętości około 50-100 cm³, z zachowaniem następujących warunków:

Pojemnik zawierający mocz do badania laboratoryjnego oznacza się w sposób zapewniający niewątpliwe ustalenie tożsamości nieletniego, od którego został pobrany, a także zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający zmianę jego zawartości lub zniszczenie w trakcie przechowywania lub transportu.

Do czasu transportu do badania laboratoryjnego pobrany mocz przechowuje się w temperaturze od 4°C do 8°C.

Mocz do badania laboratoryjnego dostarcza się niezwłocznie po pobraniu.

Mocz do badania laboratoryjnego pobierany jest w sposób nieinwazyjny, samodzielnie przez nieletniego, podczas nieobecności innych osób, w warunkach zapewniających poszanowanie intymności nieletniego.

Czynności, o których mowa w § 8 ust. 3, wykonuje przeprowadzający badanie w obecności nieletniego.

Pobranie krwi od nieletniego do badania laboratoryjnego powinno nastąpić niezwłocznie po zgłoszeniu żądania, o którym mowa w § 7, nie później niż w terminie 3 godzin od chwili jego zgłoszenia.

W przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że pobranie krwi może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia nieletniego, decyzję o pobraniu krwi lub odstąpieniu od jej pobrania podejmuje lekarz.

Krew do badania laboratoryjnego pobiera się w objętości około 5 cm³, z zachowaniem następujących warunków:

Probówkę zawierającą krew do badania laboratoryjnego oznacza się w sposób zapewniający niewątpliwe ustalenie tożsamości nieletniego, od którego została pobrana, a także zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający zmianę jej zawartości lub zniszczenie w trakcie przechowywania lub transportu.

Do czasu rozpoczęcia badania laboratoryjnego pobraną krew przechowuje się i transportuje w temperaturze od 3°C do 6°C.

Krew do badania laboratoryjnego dostarcza się niezwłocznie po pobraniu.

Pobrania krwi od nieletniego do badania laboratoryjnego dokonuje się w obecności przeprowadzającego badanie.

Czynności, o których mowa w § 10 ust. 4, wykonuje się w obecności nieletniego i przeprowadzającego badanie.

Z pobrania moczu, o którym mowa w § 8, oraz z przeprowadzenia badania, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 1, sporządza się protokół, którego wzór określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Z pobrania krwi, o którym mowa w § 10, oraz z przeprowadzenia badania, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, sporządza się protokół, którego wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

Przeprowadzający badanie dostarcza mocz do badania laboratoryjnego wraz z protokołem, o którym mowa w ust. 1.

Osoba wykonująca zawód medyczny posiadająca odpowiednie kwalifikacje zawodowe, dokonująca pobrania krwi od nieletniego dostarcza krew do badania laboratoryjnego wraz z protokołem, o którym mowa w ust. 2.

Podmiot przeprowadzający badanie laboratoryjne przekazuje wypełniony protokół, o którym mowa w ust. 1 lub 2, dyrektorowi właściwego młodzieżowego ośrodka wychowawczego, okręgowego ośrodka wychowawczego, zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich albo kierownikowi właściwego zakładu leczniczego.