Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 23 czerwca 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o sporcie
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Kluby sportowe i związki sportowe
- Rozdział 3 - Polski związek sportowy
- Rozdział 4 - Nadzór nad polskim związkiem sportowym
- Rozdział 5 - Narodowy ruch olimpijski
- Rozdział 6 - Wspieranie sportu przez organy władzy publicznej
- Rozdział 7 - Bezpieczeństwo w sporcie
- Rozdział 8 - Kwalifikacje zawodowe w sporcie
- Rozdział 9
- Rozdział 9a - Odpowiedzialność dyscyplinarna oraz rozstrzyganie sporów w sporcie
- Rozdział 10 - Przepisy karne
- Rozdział 11 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 12 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 1 października 2021 r. o zmianie ustawy o sporcie ,
2)
ustawą z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych
innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 21 czerwca 2022 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje:
1)
art. 2, art. 3 i art. 6 ustawy z dnia 1 października 2021 r. o zmianie ustawy o sporcie , które stanowią:
„
Art. 2.
Świadczenie, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, przysługuje
osobom wskazanym w art. 36 ust. 1 pkt 1a ustawy zmienianej w art. 1, które spełniły
kryteria, o których mowa w art. 36 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 3.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 32 ust. 7 oraz art. 33
ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 32 ust. 7 oraz art. 33 ust. 2 ustawy zmienianej
w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 6
miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
”
;
2)
art. 15 ustawy z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz
niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 15.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem art. 4, art. 6 i art.
8, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2022 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady uprawiania i organizowania sportu.
Art. 2.
1.
Sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub
zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej,
rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach.
1a.
Za sport uważa się również współzawodnictwo oparte na aktywności intelektualnej, którego
celem jest osiągnięcie wyniku sportowego.
2.
Sport wraz z wychowaniem fizycznym i rehabilitacją ruchową składają się na kulturę
fizyczną.
Rozdział 2
Kluby sportowe i związki sportowe
Art. 3.
1.
Działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego.
2.
Klub sportowy działa jako osoba prawna.
Art. 4.
1.
Szczególnym rodzajem klubu sportowego jest uczniowski klub sportowy.
2.
Uczniowski klub sportowy działa na zasadach przewidzianych w przepisach ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach , z wyłączeniem przepisów dotyczących rejestracji.
3.
Członkami uczniowskiego klubu sportowego mogą być w szczególności uczniowie, rodzice
i nauczyciele.
4.
Uczniowski klub sportowy podlega wpisowi do ewidencji prowadzonej przez starostę właściwego
ze względu na siedzibę klubu. Wpisu i wykreślenia wpisu z ewidencji dokonuje się na
podstawie wniosku. Wpis, odmowa wpisu do ewidencji i wykreślenie wpisu z ewidencji
następuje w drodze decyzji.
4a.
Do wpisu do ewidencji uczniowskich klubów sportowych stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego .
4b.
Sprawę wpisu uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie
strony występującej z wnioskiem o wpis, jeżeli w terminie 30 dni od daty doręczenia
wniosku właściwemu terytorialnie staroście, organ ten nie wyda decyzji o wpisie, albo
decyzji o odmowie wpisu.
5.
Do wniosku o wpis do ewidencji, o którym mowa w ust. 4, dołącza się:
1)
statut;
2)
listę założycieli, zawierającą ich imiona i nazwiska, daty i miejsca urodzenia, miejsca
zamieszkania oraz własnoręczne podpisy;
3)
informację o adresie siedziby klubu sportowego.
6.
Uczniowski klub sportowy uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do ewidencji,
o której mowa w ust. 4.
7.
Przepisy ust. 2 i 4-6 stosuje się odpowiednio do innych niż uczniowskie klubów sportowych
działających w formie stowarzyszenia, których statuty nie przewidują prowadzenia działalności
gospodarczej.
8.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia, sposób
prowadzenia ewidencji uczniowskich klubów sportowych i klubów sportowych, o których
mowa w ust. 7, oraz dane podlegające wpisowi do ewidencji, biorąc pod uwagę konieczność
zapewnienia jednolitego sposobu prowadzenia ewidencji.
Art. 5.
Klub sportowy może ustanawiać i finansować okresowe stypendia sportowe dla zawodników.
Art. 6.
1.
Kluby sportowe, w liczbie co najmniej 3, mogą tworzyć związki sportowe.
2.
Związek sportowy działa w formie stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń.
Rozdział 3
Polski związek sportowy
Art. 7.
1.
W celu organizowania i prowadzenia współzawodnictwa w danym sporcie może być utworzony
polski związek sportowy.
2.
Utworzenie polskiego związku sportowego przez związek sportowy wymaga uzyskania zgody
ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.
3.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do polskiego związku sportowego stosuje się
odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach.
Art. 8.
1.
Członkiem polskiego związku sportowego może być klub sportowy, związek sportowy oraz
inna osoba prawna, której statut, umowa albo akt założycielski przewiduje prowadzenie
działalności w danym sporcie.
2.
Klub sportowy będący członkiem polskiego związku sportowego uczestniczy we współzawodnictwie
sportowym organizowanym przez ten związek.
Art. 9.
1.
Kadencja władz polskiego związku sportowego nie może być dłuższa niż 4 lata.
2.
Funkcję prezesa zarządu polskiego związku sportowego można pełnić nie dłużej niż przez
2 następujące po sobie kadencje.
3.
Członek zarządu polskiego związku sportowego nie może:
1)
łączyć tej funkcji z funkcją w innych władzach tego związku, z wyjątkiem pełnienia
funkcji delegata na walne zebranie członków albo delegatów polskiego związku sportowego
zwołane dla wyboru władz tego związku;
2)
być osobą prowadzącą działalność gospodarczą związaną z realizacją przez ten związek
jego zadań statutowych;
2a)
posiadać w spółkach prawa handlowego prowadzących działalność gospodarczą związaną
z realizacją przez ten związek jego zadań statutowych akcji lub udziałów;
2b)
być wspólnikiem spółki osobowej prawa handlowego prowadzącej działalność gospodarczą
związaną z realizacją przez ten związek jego zadań statutowych;
3)
być osobą, która była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe ścigane z oskarżenia publicznego;
4)
łączyć tej funkcji z pracą na rzecz ministerstwa zapewniającego obsługę ministra właściwego
do spraw kultury fizycznej w ramach stosunku pracy albo na podstawie umowy cywilnoprawnej;
5)
łączyć tej funkcji z funkcją trenera kadry narodowej lub funkcją pełnioną w sztabie
szkoleniowym kadry narodowej w tym samym sporcie;
6)
być członkiem organu, prokurentem lub pełnomocnikiem podmiotu świadczącego na rzecz
polskiego związku sportowego usługi, dostawy lub roboty budowlane, w tym usługi sponsoringu
finansowego lub rzeczowego;
7)
być osobą najbliższą, w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny , dla osoby prowadzącej działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu na rzecz
polskiego związku sportowego usług, dostaw lub robót budowlanych, w tym usług sponsoringu
finansowego lub rzeczowego;
8)
być osobą najbliższą, w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, dla osoby:
a)
posiadającej w spółkach prawa handlowego akcje lub udziały,
b)
będącej wspólnikiem spółki osobowej prawa handlowego,
c)
będącej członkiem organu, prokurentem lub pełnomocnikiem w innym podmiocie prowadzącym
działalność gospodarczą
- jeżeli działalność gospodarcza prowadzona przez te podmioty polega na świadczeniu
na rzecz polskiego związku sportowego usług, dostaw lub robót budowlanych, w tym usług
sponsoringu finansowego lub rzeczowego;
9)
być osobą, która była pracownikiem, funkcjonariuszem lub żołnierzem organów bezpieczeństwa
państwa, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu , w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r.;
10)
być osobą, która była karana dyscyplinarnie za doping w sporcie w wymiarze jednostkowym
większym niż 24 miesiące dyskwalifikacji.
3a.
Członek organu kontroli wewnętrznej polskiego związku sportowego nie może być osobą,
która była pracownikiem, funkcjonariuszem lub żołnierzem organów bezpieczeństwa państwa,
o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r.
4.
Jeżeli osoba obejmująca funkcję członka zarządu polskiego związku sportowego w dniu
wyboru:
1)
prowadzi działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 3 pkt 2,
2)
posiada akcje lub udziały, o których mowa w ust. 3 pkt 2a,
3)
jest wspólnikiem spółki osobowej prawa handlowego, o której mowa w ust. 3 pkt 2b,
4)
wykonuje pracę na rzecz ministerstwa zapewniającego obsługę ministra właściwego do
spraw kultury fizycznej,
5)
pełni funkcję trenera kadry narodowej lub funkcję w sztabie szkoleniowym kadry narodowej
w tym samym sporcie,
6)
jest członkiem organu, prokurentem lub pełnomocnikiem podmiotu świadczącego na rzecz
polskiego związku sportowego usługi, dostawy lub roboty budowlane, w tym usługi sponsoringu
finansowego lub rzeczowego
- jest obowiązana w terminie 30 dni od dnia objęcia funkcji zaprzestać prowadzenia
działalności gospodarczej, zbyć akcje lub udziały, wystąpić ze spółki, rozwiązać umowę
lub zrezygnować z pełnionych funkcji.
4a.
Jeżeli osoba obejmująca funkcję członka zarządu polskiego związku sportowego w dniu
wyboru jest osobą najbliższą, w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, dla osoby, o której mowa w ust. 3 pkt 7 i 8, jest obowiązana w terminie 30 dni od
dnia objęcia funkcji zrezygnować z tej funkcji, chyba że jej osoba najbliższa odpowiednio
zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, zbędzie akcje lub udziały, wystąpi
ze spółki lub rozwiąże umowę albo przestanie być członkiem organu, prokurentem lub
pełnomocnikiem.
5.
W przypadku niewypełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 4 lub 4a, walne zgromadzenie
członków albo delegatów polskiego związku sportowego odwołuje członka zarządu polskiego
związku sportowego niezwłocznie, nie później jednak niż przed upływem 3 miesięcy od
bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 4 lub 4a.
5a.
Członek zarządu i członek organu kontroli wewnętrznej polskiego związku sportowego
są obowiązani powstrzymać się od wszelkiej działalności sprzecznej z interesami polskiego
związku sportowego.
5b.
W przypadku sprzeczności interesów polskiego związku sportowego z interesami członka
zarządu, interesami jego osoby najbliższej, w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, lub interesami osób, z którymi jest powiązany osobiście, członek zarządu wstrzymuje
się od głosu w rozstrzyganiu takich spraw.
5c.
W przypadku sprzeczności interesów polskiego związku sportowego z interesami członka
organu kontroli wewnętrznej, interesami jego osoby najbliższej, w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, lub interesami osób, z którymi jest powiązany osobiście, członek organu kontroli
wewnętrznej wstrzymuje się od głosu w rozstrzyganiu takich spraw.
6.
Roczne sprawozdanie finansowe polskiego związku sportowego podlega badaniu przez biegłego
rewidenta.
7.
Walne zgromadzenie członków albo delegatów polskiego związku sportowego corocznie
rozpatruje i zatwierdza sporządzone przez zarząd sprawozdanie z działalności polskiego
związku sportowego oraz roczne sprawozdanie finansowe, po jego zbadaniu przez biegłego
rewidenta.
8.
Po rozpatrzeniu i zatwierdzeniu przez walne zgromadzenia członków albo delegatów polskiego
związku sportowego sporządzonego przez zarząd sprawozdania z działalności polskiego
związku sportowego oraz rocznego sprawozdania finansowego po jego zbadaniu przez biegłego
rewidenta polski związek sportowy ma obowiązek przesłać w nieprzekraczalnym terminie
30 dni do ministra właściwego do spraw kultury fizycznej celem publikacji w Biuletynie
Informacji Publicznej.
Art. 10.
Osoba fizyczna lub osoba prawna będąca członkiem lub posiadająca udziały albo akcje
w klubie sportowym będącym członkiem polskiego związku sportowego nie może być członkiem
lub posiadać udziałów albo akcji lub być członkiem organów lub władz innego klubu
sportowego uczestniczącego we współzawodnictwie sportowym w tym samym sporcie.
Art. 11.
1.
Wniosek o wyrażenie zgody na utworzenie polskiego związku sportowego składa się do
ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawca dołącza:
1)
projekt statutu polskiego związku sportowego;
2)
(uchylony)
3)
szczegółowy opis sportu, w którym zamierza organizować i prowadzić współzawodnictwo,
wraz z dokładną informacją o warunkach jego uprawiania oraz regułach i systemie współzawodnictwa
w tym sporcie;
4)
zaświadczenie o przynależności do międzynarodowej federacji sportowej działającej
w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy Komitet
Olimpijski albo ujętej w wykazie, o którym mowa w ust. 2a.
2a.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej w sportach, w których nie działają międzynarodowe
federacje sportowe uznane przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski, kierując się wysoką
popularnością i poziomem rozwoju danego sportu, a także zasięgiem działania międzynarodowych
federacji sportowych oraz ich udziałem w systemie walki z dopingiem w sporcie, może
określić, w drodze rozporządzenia, wykaz międzynarodowych federacji sportowych, do
których przynależność stwarza możliwość uzyskania zgody ministra właściwego do spraw
kultury fizycznej na utworzenie polskiego związku sportowego.
2b.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej wykreśla z wykazu, o którym mowa w ust.
2a, międzynarodową federację sportową, w przypadku gdy Międzynarodowy Komitet Olimpijski
uznał inną międzynarodową federację sportową działającą w tym samym sporcie lub gdy
międzynarodowa federacja sportowa przestała spełniać kryteria, o których mowa w ust.
2a. W przypadku wykreślenia międzynarodowej federacji sportowej z wykazu, o którym
mowa w ust. 2a, art. 12b stosuje się.
3.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej odmawia wyrażenia zgody na utworzenie
polskiego związku sportowego, jeżeli wnioskodawca nie przedłoży dokumentów, o których
mowa w ust. 2, albo jeżeli postanowienia projektu statutu są niezgodne z przepisami
prawa, w szczególności naruszają wymagania określone w ustawie.
4.
Polski związek sportowy działa w jednym sporcie, chyba że minister właściwy do spraw
kultury fizycznej wyrazi zgodę na działanie polskiego związku sportowego w więcej
niż jednym sporcie.
5.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej prowadzi wykaz polskich związków sportowych.
Wykaz jest ogłaszany na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego
do spraw kultury fizycznej.
6.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może wyrazić zgodę na utworzenie polskiego
związku sportowego w przypadku, gdy wniosek nie zawiera zaświadczenia, o którym mowa
w ust. 2 pkt 4, jeżeli dotyczy on sportu osób niepełnosprawnych.
7.
Wyrażenie zgody oraz odmowa wyrażenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego
następuje w drodze decyzji.
Art. 12.
1.
Polski związek sportowy podlega wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego.
2.
Polski związek sportowy uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisu do Krajowego Rejestru
Sądowego.
3.
Do wniosku o wpis polskiego związku sportowego do Krajowego Rejestru Sądowego należy
dołączyć zgodę ministra właściwego do spraw kultury fizycznej na utworzenie polskiego
związku sportowego.
Art. 12a.
1.
Polski związek sportowy jest obowiązany należeć do właściwej międzynarodowej federacji
sportowej działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej
przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski albo ujętej w wykazie, o którym mowa w art.
11 ust. 2a.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy polskiego związku sportowego działającego
w sporcie osób niepełnosprawnych, który uzyskał zgodę, o której mowa w art. 11 ust.
6.
Art. 12b.
1.
Polski związek sportowy, który nie należy do właściwej międzynarodowej federacji sportowej
działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy
Komitet Olimpijski albo ujętej w wykazie, o którym mowa w art. 11 ust. 2a, staje się
związkiem sportowym działającym w formie związku stowarzyszeń z dniem, w którym decyzja,
o której mowa w ust. 2, stała się prawomocna.
2.
Stwierdzenie braku przynależności do właściwej międzynarodowej federacji sportowej
działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy
Komitet Olimpijski albo ujętej w wykazie, o którym mowa w art. 11 ust. 2a, następuje
w drodze decyzji ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.
3.
O wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 2, oraz o dniu, w którym ta decyzja stała
się prawomocna, minister właściwy do spraw kultury fizycznej zawiadamia właściwy sąd
rejestrowy.
4.
Polskie związki sportowe, które na podstawie ust. 1 stały się związkami sportowymi
działającymi w formie związku stowarzyszeń, dostosowują swoją działalność do zmienionej
formy, w szczególności statuty oraz regulaminy w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym
decyzja, o której mowa w ust. 2, stała się prawomocna.
Art. 13.
1.
Polski związek sportowy ma wyłączne prawo do:
1)
organizowania i prowadzenia współzawodnictwa sportowego o tytuł Mistrza Polski oraz
o Puchar Polski w danym sporcie;
2)
ustanawiania i realizacji reguł sportowych, organizacyjnych i dyscyplinarnych we współzawodnictwie
sportowym organizowanym przez związek, z wyjątkiem reguł dyscyplinarnych dotyczących
dopingu w sporcie;
3)
powołania kadry narodowej oraz przygotowania jej do igrzysk olimpijskich, igrzysk
paraolimpijskich, igrzysk głuchych, mistrzostw świata lub mistrzostw Europy;
4)
reprezentowania tego sportu w międzynarodowych organizacjach sportowych.
2.
Polski związek sportowy, Polski Komitet Olimpijski i Polski Komitet Paraolimpijski
umieszczają, odpowiednio, na stroju reprezentacji kraju, na stroju reprezentacji olimpijskiej
oraz na stroju reprezentacji paraolimpijskiej godło Rzeczypospolitej Polskiej, chyba
że przepisy międzynarodowej organizacji sportowej działającej w danym sporcie, do
której należy polski związek sportowy, przepisy Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego
lub przepisy Międzynarodowego Komitetu Paraolimpijskiego stanowią inaczej.
3.
(uchylony)
4.
Polski związek sportowy, Polski Komitet Olimpijski i Polski Komitet Paraolimpijski
mają prawo do wykorzystania do swoich celów gospodarczych przedmiotów będących odwzorowaniem,
odpowiednio, stroju reprezentacji kraju, stroju reprezentacji olimpijskiej lub stroju
reprezentacji paraolimpijskiej, w zakresie wyznaczonym przez przepisy polskiego związku
sportowego, przepisy międzynarodowej organizacji sportowej działającej w danym sporcie,
do której należy polski związek sportowy, przepisy Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego
lub przepisy Międzynarodowego Komitetu Paraolimpijskiego.
5.
Polski związek sportowy uznaje i respektuje reguły, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o zwalczaniu dopingu w sporcie . Polska Agencja Antydopingowa ma wyłączne prawo do realizacji tych reguł.
Art. 14.
1.
Członek kadry narodowej udostępnia, na zasadach wyłączności, swój wizerunek w stroju
reprezentacji kraju polskiemu związkowi sportowemu, który jest uprawniony do wykorzystania
tego wizerunku do swoich celów gospodarczych w zakresie wyznaczonym przez przepisy
tego związku lub międzynarodowej organizacji sportowej działającej w danym sporcie.
2.
Członek reprezentacji olimpijskiej udostępnia, na zasadach wyłączności, z chwilą powołania
do reprezentacji olimpijskiej, swój wizerunek w stroju reprezentacji olimpijskiej
Polskiemu Komitetowi Olimpijskiemu, który jest uprawniony do wykorzystania tego wizerunku
do swoich celów gospodarczych w zakresie wyznaczonym przez swoje przepisy lub przepisy
Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.
3.
Zawodnik przed zakwalifikowaniem do kadry narodowej lub reprezentacji olimpijskiej
wyraża zgodę na rozpowszechnianie swojego wizerunku w stroju reprezentacji kraju w
rozumieniu art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych .
Art. 15.
1.
W sporcie, w którym współzawodnictwo sportowe jest organizowane w formie rozgrywek
ligowych, polski związek sportowy może utworzyć ligę zawodową.
2.
W przypadku gdy ponad połowa klubów sportowych biorących udział w rozgrywkach ligowych
w najwyższej klasie rozgrywkowej w danym sporcie działa w formie spółek akcyjnych,
polski związek sportowy jest obowiązany utworzyć ligę zawodową.
3.
W skład ligi zawodowej w grach zespołowych wchodzą wyłącznie kluby sportowe działające
jako spółki akcyjne lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
4.
Liga zawodowa jest zarządzana przez osobę prawną działającą w formie spółki kapitałowej.
5.
Zasady funkcjonowania ligi zawodowej są ustalane w umowie zawartej między polskim
związkiem sportowym a spółką zarządzającą ligą zawodową. Umowa powinna zawierać w
szczególności postanowienia gwarantujące realizację praw polskiego związku sportowego
określonych w art. 13 oraz jego udział w przychodach związanych z zarządzaniem ligą
zawodową.
6.
Zawarcie umowy, o której mowa w ust. 5, następuje po uzyskaniu zgody ministra właściwego
do spraw kultury fizycznej. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej odmawia wyrażenia
zgody na zawarcie umowy w przypadku stwierdzenia niezgodności jej postanowień z przepisami
prawa. Wyrażenie zgody oraz odmowa wyrażenia zgody na zawarcie umowy następuje w drodze
decyzji.
Rozdział 4
Nadzór nad polskim związkiem sportowym
Art. 16.
1.
Nadzór nad działalnością polskich związków sportowych sprawuje minister właściwy do
spraw kultury fizycznej.
2.
Nadzorem ministra właściwego do spraw kultury fizycznej nie są objęte decyzje dyscyplinarne
i regulaminowe władz polskich związków sportowych związane z przebiegiem współzawodnictwa
sportowego.
3.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej ma prawo:
1)
żądać udostępnienia odpisów uchwał władz polskiego związku sportowego oraz udzielenia
pisemnych wyjaśnień dotyczących działalności polskiego związku sportowego;
2)
dokonywać kontroli polskiego związku sportowego.
3a.
Kontrolę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, przeprowadza się na zasadach i w trybie określonych
w przepisach o kontroli w administracji rządowej.
4.
Zakresem kontroli, o której mowa w ust. 3 pkt 2, jest objęta działalność polskiego
związku sportowego pod względem zgodności z przepisami prawa, postanowieniami statutu
oraz postanowieniami regulaminów tego związku.
5.
(uchylony)
Art. 17.
(uchylony)
Art. 18.
(uchylony)
Art. 19.
(uchylony)
Art. 20.
(uchylony)
Art. 21.
1.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej zatwierdza, w drodze decyzji, statut
polskiego związku sportowego oraz jego zmiany, które polski związek sportowy przedstawia
niezwłocznie po ich uchwaleniu.
2.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej odmawia zatwierdzenia, w drodze decyzji,
statutu polskiego związku sportowego lub jego zmiany w przypadku stwierdzenia niezgodności
ich postanowień z przepisami prawa.
Art. 22.
1.
Jeżeli działalność władz polskiego związku sportowego narusza prawo, postanowienia
statutu lub postanowienia regulaminów tego związku, minister właściwy do spraw kultury
fizycznej, w zależności od stopnia stwierdzonych nieprawidłowości, jest uprawniony
do:
1)
udzielenia władzom polskiego związku sportowego upomnienia i zażądania od nich podjęcia
działań mających na celu zapewnienie stanu zgodnego z prawem;
2)
uchylenia decyzji władz polskiego związku sportowego;
3)
wystąpienia do sądu rejestrowego z wnioskiem o zastosowanie środka, o którym mowa
w art. 23 ust. 1.
2.
Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, minister właściwy do spraw kultury fizycznej
dokonuje w drodze decyzji.
Art. 23.
1.
Sąd na wniosek ministra właściwego do spraw kultury fizycznej może, w drodze postanowienia:
1)
zawiesić w czynnościach władze polskiego związku sportowego;
2)
rozwiązać polski związek sportowy, jeżeli jego działalność wykazuje rażące lub uporczywe
naruszanie prawa albo postanowień statutu i nie ma warunków do przywrócenia działalności
zgodnej z prawem lub statutem.
2.
Jeżeli sąd zawiesi w czynnościach władze polskiego związku sportowego, wyznacza kuratora,
który jest obowiązany do przeprowadzenia, w terminie 6 miesięcy od dnia wyznaczenia,
wyborów nowych władz polskiego związku sportowego.
3.
Kuratorowi przysługują określone w statucie uprawnienia zawieszonych w czynnościach
władz polskiego związku sportowego.
4.
Kuratorowi przysługuje wynagrodzenie, określone przez sąd, wypłacane z budżetu polskiego
związku sportowego, w którym pełni swoją funkcję.
Rozdział 5
Narodowy ruch olimpijski
Art. 24.
1.
Polski Komitet Olimpijski jest związkiem stowarzyszeń zrzeszającym polskie związki
sportowe oraz inne osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości
prawnej lub osoby fizyczne, związane z narodowym ruchem olimpijskim.
2.
Polski Komitet Olimpijski jest organizacją pozarządową, która samodzielnie wyznacza
i realizuje cele związane z ruchem olimpijskim.
Art. 25.
1.
Polski Komitet Olimpijski współpracuje z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej
w zakresie sportu.
2.
Polski Komitet Olimpijski opiniuje projekty założeń aktów prawnych oraz projekty aktów
prawnych w zakresie, o którym mowa w ust. 1.
3.
Polski Komitet Olimpijski jest wyłącznie uprawniony do używania jakiegokolwiek znaku
lub innego oznaczenia, składającego się z symbolu olimpijskiego lub zawierającego
symbol olimpijski oraz nazw Igrzyska Olimpijskie, Igrzyska XXX Olimpiady, Igrzyska
XXXI Olimpiady, Igrzyska XXXII Olimpiady, Igrzyska XXXIII Olimpiady, Igrzyska XXXIV
Olimpiady, Igrzyska XXXV Olimpiady, Komitet Olimpijski, Reprezentacja Olimpijska,
Ruch Olimpijski i Karta Olimpijska.
Art. 26.
1.
Polski Komitet Paraolimpijski, działający w formie stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń,
organizuje narodowy ruch paraolimpijski osób niepełnosprawnych.
2.
Polski Komitet Paraolimpijski jest wyłącznie uprawniony do wykorzystywania symboliki
paraolimpijskiej oraz nazw Igrzyska Paraolimpijskie i Komitet Paraolimpijski.
3.
Do Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 24 ust.
2 i art. 25 ust. 1 i 2.
Rozdział 6
Wspieranie sportu przez organy władzy publicznej
Art. 27.
1.
Tworzenie warunków, w tym organizacyjnych, sprzyjających rozwojowi sportu stanowi
zadanie własne jednostek samorządu terytorialnego.
2.
Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może określić, w drodze uchwały,
warunki i tryb finansowania zadania własnego, o którym mowa w ust. 1, wskazując w
uchwale cel publiczny z zakresu sportu, który jednostka ta zamierza osiągnąć.
3.
Przepisy ustawy nie naruszają uprawnień jednostek samorządu terytorialnego do wspierania
kultury fizycznej na podstawie przepisów odrębnych.
Art. 28.
1.
Klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, niedziałający
w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu tej jednostki na
podstawie uchwały, o której mowa w art. 27 ust. 2, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
publicznych w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów
publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku.
2.
Dotacja, o której mowa w ust. 1, ma służyć realizacji celu publicznego, o którym mowa
w art. 27 ust. 2, i może być przeznaczona w szczególności na:
1)
realizację programów szkolenia sportowego,
2)
zakup sprzętu sportowego,
3)
pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,
4)
pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,
5)
sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej
- jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego,
który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności
sportowej prowadzonej przez ten klub.
Art. 29.
1.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może dofinansowywać uprawianie lub organizowanie
sportu oraz jego promocję.
1a.
W ramach zadań, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw kultury fizycznej
może udzielić instytucji gospodarki budżetowej pod nazwą Centralny Ośrodek Sportu,
dla której jest organem założycielskim, dotacji celowej z budżetu państwa z części,
której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury fizycznej, na realizację
zadań publicznych związanych z zapewnieniem warunków organizacyjnych, ekonomicznych
i technicznych do szkolenia sportowego w zakresie:
1)
bieżącego utrzymania obiektów sportowych i zarządzania nimi;
2)
przygotowania kadry narodowej do udziału w igrzyskach olimpijskich, igrzyskach paraolimpijskich,
igrzyskach głuchych, mistrzostwach świata lub mistrzostwach Europy.
1b.
Działalność Centralnego Ośrodka Sportu, o której mowa w ust. 1a, nie stanowi działalności
gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców .
2.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania oraz minister właściwy do spraw szkolnictwa
wyższego i nauki mogą wspierać, w tym finansowo, rozwój sportu odpowiednio w środowisku
szkolnym i akademickim.
3.
Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych mogą wspierać,
w tym finansowo, rozwój sportu w jednostkach organizacyjnych służb podległych tym
ministrom lub nadzorowanych przez nich.
4.
Z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia,
są finansowane koszty opieki medycznej nad zawodnikami zakwalifikowanymi do kadry
narodowej w sportach olimpijskich, paraolimpijskich i igrzysk głuchych.
5.
Koszty wydania orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 37 ust. 1, w tym koszty
badań niezbędnych do wydania tego orzeczenia, w stosunku do zawodników, którzy nie
ukończyli 23 lat i nie otrzymują wynagrodzenia w związku z uprawianiem sportu, są
finansowane ze środków publicznych na zasadach określonych przepisami o świadczeniach
opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
6.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury
fizycznej określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób realizowania opieki medycznej,
o której mowa w ust. 4, uwzględniając specyfikę współzawodnictwa sportowego oraz potrzebę
ochrony zdrowia zawodników.
7.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej, w zakresie dofinansowania zadań związanych
z przygotowywaniem kadry narodowej do udziału w igrzyskach olimpijskich, igrzyskach
paraolimpijskich, igrzyskach głuchych, mistrzostwach świata lub mistrzostwach Europy,
może zlecać polskim związkom sportowym, Polskiemu Komitetowi Olimpijskiemu i Polskiemu
Komitetowi Paraolimpijskiemu realizację zadań publicznych z pominięciem otwartego
konkursu ofert, o którym mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego
i o wolontariacie . Przepisy art. 47 i art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio.
83)Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 października 2021 r. o zmianie ustawy o sporcie (Dz. U. poz. 2142), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej, w zakresie działań związanych z dofinansowaniem
sportu, może zlecić podmiotom wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków realizację
zadań publicznych z pominięciem otwartego konkursu ofert, o którym mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego
i o wolontariacie. Przepisy art. 47 i art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio.
Art. 29a.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może zlecić Fundacji Rozwoju Systemu
Edukacji, będącej fundacją Skarbu Państwa, realizację zadań w zakresie kultury fizycznej
w ramach programów Unii Europejskiej dotyczących kształcenia, szkolenia, młodzieży
i sportu. Na realizację tych zadań Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji otrzymuje dotację
celową z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw
kultury fizycznej.
Art. 30.
1.
W jednostkach samorządu terytorialnego mogą działać rady sportu powołane przez właściwe
organy wykonawcze spośród przedstawicieli organizacji i instytucji realizujących zadania
w zakresie kultury fizycznej.
2.
Organ, o którym mowa w ust. 1, ustala skład i zasady powoływania członków rady sportu,
a także regulamin jej działania.
3.
Do zadań rady sportu należy w szczególności opiniowanie:
1)
strategii rozwoju gmin, powiatów i województw w zakresie kultury fizycznej;
2)
projektu budżetu w części dotyczącej kultury fizycznej;
3)
programów rozwoju bazy sportowej na danym terenie, w tym w szczególności miejscowych
planów zagospodarowania przestrzennego w zakresie dotyczącym terenów wykorzystywanych
na cele kultury fizycznej;
4)
projektów uchwał, o których mowa w art. 27 ust. 2.
4.
Członkowie rad sportu wykonują swoje funkcje społecznie.
Art. 31.
1.
Jednostki samorządu terytorialnego mogą ustanawiać i finansować okresowe stypendia
sportowe oraz nagrody i wyróżnienia dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe.
2.
Stypendia lub nagrody dla trenerów prowadzących szkolenie zawodników osiągających
wysokie wyniki sportowe w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym lub w krajowym
współzawodnictwie sportowym mogą być przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego
i finansowane z budżetu tych jednostek.
3.
Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa, w drodze uchwały, szczegółowe
zasady, tryb przyznawania i pozbawiania oraz rodzaje i wysokość stypendiów sportowych,
nagród i wyróżnień, o których mowa w ust. 1 i 2, biorąc pod uwagę znaczenie danego
sportu dla tej jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągnięty wynik sportowy.
Art. 32.
1.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może przyznać członkowi kadry narodowej
stypendium sportowe za osiągnięte wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym
na okres do 24 miesięcy. Stypendium może otrzymać członek kadry narodowej, który zobowiąże
się w formie pisemnej do realizacji programu przygotowań do igrzysk olimpijskich,
igrzysk paraolimpijskich lub igrzysk głuchych albo programu przygotowań do mistrzostw
świata lub mistrzostw Europy, opracowanego przez właściwy polski związek sportowy,
oraz do udziału w tych zawodach.
1a.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej przyznaje, wstrzymuje lub pozbawia stypendium
sportowego z własnej inicjatywy lub na wniosek polskiego związku sportowego.
1b.
Podstawę ustalenia wysokości stypendium sportowego stanowi kwota 2300 zł, przy czym
wysokość stypendium nie może przekroczyć 5,5-krotności tej kwoty.
1c.
Stypendium sportowe może uzyskać członek kadry narodowej na najwyższym poziomie współzawodnictwa
w jednej z następujących kategorii wiekowych:
1)
seniorów;
2)
młodzieżowców;
3)
juniorów.
1d.
W przypadku podziału na podgrupy w kategorii wiekowej, o której mowa w ust. 1c pkt
3, stypendium sportowe przyznaje się za wynik osiągnięty w najwyższej wiekowo podgrupie.
1e4)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
W tym samym okresie można pobierać tylko jedno stypendium sportowe, o którym mowa
w ust. 1 oraz art. 32a ust. 1.
1f.
Stypendium sportowe może być przyznane członkowi kadry narodowej, który uczestniczył
we współzawodnictwie sportowym objętym programem igrzysk olimpijskich, igrzysk paraolimpijskich
lub igrzysk głuchych, jeżeli:
1)
w igrzyskach olimpijskich, igrzyskach paraolimpijskich lub igrzyskach głuchych zajął
miejsce od pierwszego do ósmego;
2)
w mistrzostwach świata, w kategorii seniorów, zajął miejsce od pierwszego do ósmego;
3)
w mistrzostwach Europy, w kategorii seniorów, zajął miejsce od pierwszego do ósmego;
4)
uzyskał kwalifikację olimpijską, paraolimpijską lub do igrzysk głuchych;
5)
w mistrzostwach świata, w kategorii młodzieżowców, zajął miejsce od pierwszego do
szóstego;
6)
w mistrzostwach Europy, w kategorii młodzieżowców, zajął miejsce od pierwszego do
szóstego;
7)
w mistrzostwach świata, w kategorii juniorów, zajął miejsce od pierwszego do trzeciego;
8)
w mistrzostwach Europy, w kategorii juniorów, zajął miejsce od pierwszego do trzeciego.
1g.
Stypendium sportowe może być przyznane członkowi kadry narodowej, który uczestniczył
we współzawodnictwie sportowym nieobjętym programem igrzysk olimpijskich, igrzysk
paraolimpijskich lub igrzysk głuchych, jeżeli:
1)
w mistrzostwach świata, w kategorii seniorów, zajął miejsce od pierwszego do trzeciego;
2)
w mistrzostwach Europy, w kategorii seniorów, zajął miejsce od pierwszego do trzeciego.
1h.
Jeżeli w zawodach, o których mowa w ust. 1f pkt 1, brało udział mniej niż 8 państw,
przy czym w konkurencjach indywidualnych brało udział mniej niż 12 osób, a w konkurencjach
zespołowych mniej niż 8 drużyn, osad lub załóg, członek kadry narodowej może otrzymać
stypendium sportowe w wysokości do 50% maksymalnej wysokości stypendium określonej
w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.
1i.
Członek kadry narodowej może otrzymać stypendium sportowe, jeżeli w zawodach, o których
mowa w ust. 1f pkt 2-8 lub ust. 1g, brało udział co najmniej 8 państw w danej konkurencji,
przy czym w konkurencjach indywidualnych brało udział co najmniej 12 osób, a w konkurencjach
zespołowych co najmniej 8 drużyn, osad lub załóg.
1j.
Jeżeli z regulaminu zawodów wynika udział mniejszej liczby osób, drużyn, osad lub
załóg w związku z systemem kwalifikacji do danej konkurencji, niż wymaga tego ust.
1i, nie stosuje się przepisów ust. 1h i 1i.
1k.
W przypadku rozgrywania mistrzostw Europy w formule otwartych zawodów przy ocenie
spełnienia warunków, o których mowa w ust. 1h i 1i, uwzględnia się wyłącznie osoby,
drużyny, osady lub załogi z krajowych federacji zrzeszonych w europejskich federacjach
sportowych.
2.
Stypendia sportowe są finansowane ze środków budżetu państwa, z części, której dysponentem
jest minister właściwy do spraw kultury fizycznej.
3.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej wstrzymuje stypendium sportowe dla członka
kadry narodowej, jeżeli zaniedbuje on realizację programu przygotowań, o którym mowa
w ust. 1.
4.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej pozbawia członka kadry narodowej stypendium
sportowego, jeżeli:
1)
nie realizuje on programu przygotowań, o którym mowa w ust. 1, lub
2)
utracił on zdolność do uprawiania sportu przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, stwierdzoną
orzeczeniem wydanym przez lekarza posiadającego kwalifikacje uprawniające do wydania
orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 37 ust. 2, lub
3)
odmówił on udziału w zawodach, o których mowa w ust. 1.
5.
Przyznanie, wstrzymanie oraz pozbawienie stypendium sportowego następuje w drodze
decyzji.
6.
Członkini kadry narodowej, która stała się niezdolna do uprawiania sportu wskutek
ciąży lub urodzenia dziecka, wypłaca się stypendium sportowe w pełnej wysokości przez
okres ciąży i połowę stypendium przez okres 6 miesięcy po urodzeniu dziecka.
7.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia:
15)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
szczegółowy tryb przyznawania członkowi kadry narodowej, trenerowi oraz zawodnikowi
stypendium sportowego, a także wstrzymywania i pozbawiania tego stypendium,
2)
przedział wysokości stypendium sportowego, stanowiący krotność kwoty bazowej,
3)
czas, na jaki stypendium sportowe może zostać przyznane,
4)
sposób i terminy wypłacania stypendium sportowego
- uwzględniając zajęte przez członka kadry narodowej miejsce we współzawodnictwie
międzynarodowym i sprawną realizację wypłaty stypendiów sportowych.
Art. 32a.
16)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej, w szczególnie uzasadnionych przypadkach,
może przyznać członkowi kadry narodowej, który nie osiągnął wyniku sportowego, o którym
mowa w art. 32 ust. 1, stypendium sportowe na okres do 12 miesięcy, w wysokości nieprzekraczającej
2-krotności podstawy określonej w art. 32 ust. 1b.
2.
Stypendium sportowe, o którym mowa w ust. 1, może otrzymać członek kadry narodowej,
który zobowiąże się w formie pisemnej do realizacji programu przygotowań do igrzysk
olimpijskich, igrzysk paraolimpijskich lub igrzysk głuchych albo programu przygotowań
do mistrzostw świata lub mistrzostw Europy, opracowanego przez właściwy polski związek
sportowy, oraz do udziału w tych zawodach.
3.
Do stypendium sportowego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 32 ust. 1a-6 i przepisy wydane na podstawie art. 32 ust. 7.
Art. 32b7)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
1.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może w szczególnie uzasadnionych przypadkach
przyznać stypendium sportowe w wysokości nieprzekraczającej 2-krotności podstawy określonej
w art. 32 ust. 1b, na okres do 12 miesięcy, członkowi kadry narodowej, który ukończył
16 lat i nie ukończył 23 lat.
2.
Stypendium sportowe, o którym mowa w ust. 1, może otrzymać członek kadry narodowej,
który zobowiąże się w formie pisemnej do realizacji programu przygotowań do igrzysk
olimpijskich, igrzysk paraolimpijskich, igrzysk głuchych lub olimpiady szachowej albo
programu przygotowań do mistrzostw świata lub mistrzostw Europy, opracowanego przez
właściwy polski związek sportowy, oraz do udziału w tych zawodach.
3.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej przyznaje, wstrzymuje lub pozbawia stypendium
sportowego, o którym mowa w ust. 1, z własnej inicjatywy, na wniosek polskiego związku
sportowego lub Instytutu Sportu - Państwowego Instytutu Badawczego.
4.
Do stypendium sportowego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 32 ust. 1b i 1c oraz ust. 2-6, a także przepisy wydane na podstawie art. 32 ust.
7.
Art. 32c7)Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
1.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może w szczególnie uzasadnionych przypadkach
przyznać stypendium sportowe zawodnikowi lub trenerowi w wysokości nieprzekraczającej
2-krotności podstawy określonej w art. 32 ust. 1b na okres do 12 miesięcy.
2.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej przyznaje stypendium sportowe, o którym
mowa w ust. 1, z własnej inicjatywy.
3.
Stypendium sportowe, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zawodnikowi lub trenerowi,
który nie był karany dyscyplinarnie za doping w sporcie dyskwalifikacją w wymiarze
jednostkowym większym niż 24 miesiące lub więcej niż raz bez względu na jej jednostkowy
wymiar.
4.
Pozbawienie stypendium sportowego, o którym mowa w ust. 1, z mocy prawa następuje
z chwilą uzyskania przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej informacji
o:
1)
pozytywnym wyniku kontroli antydopingowej;
2)
tymczasowym aresztowaniu;
3)
skazaniu prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.
5.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może pozbawić stypendium sportowego,
o którym mowa w ust. 1, w przypadku rażącego naruszenia postanowień Karty Olimpijskiej.
6.
Do stypendium sportowego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 32 ust. 2 i 5 oraz przepisy wydane na podstawie art. 32 ust. 7.
Art. 33.
18)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Osoby pobierające stypendia sportowe, o których mowa w art. 5, art. 31 ust. 1 i 2,
art. 32 ust. 1, art. 32a ust. 1, art. 32b ust. 1 oraz art. 32c ust. 1, są stypendystami
sportowymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych , a okres ich pobierania zalicza się do okresu zatrudnienia w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze. Podstawę
zaliczenia okresu pobierania stypendium sportowego stanowi zaświadczenie wydane przez
podmiot wypłacający stypendium.
2.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
wzór zaświadczenia dotyczącego okresu pobierania stypendium, o którym mowa w ust.
1, uwzględniając w szczególności zakres danych wykazywanych w zaświadczeniu oraz dane
identyfikujące wnioskodawcę i podmiot wydający zaświadczenie.
Art. 34.
1.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może przyznawać ze środków budżetu państwa,
z części, której jest dysponentem, nagrody pieniężne i wyróżnienia dla osób fizycznych
za wybitne osiągnięcia sportowe.
2.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej przyznaje nagrody pieniężne i wyróżnienia
z własnej inicjatywy lub na wniosek polskiego związku sportowego.
3.
Podstawę ustalenia wysokości nagrody pieniężnej stanowi kwota 2300 zł, przy czym wysokość
nagrody nie może przekroczyć 35-krotności tej kwoty.
3a.
Wyróżnienia mogą być przyznane w kategoriach:
1)
seniorów;
2)
młodzieżowców;
3)
juniorów.
3b.
Wyróżnienia mogą być przyznane za zajęcie pierwszego, drugiego lub trzeciego miejsca
na:
1)
igrzyskach olimpijskich;
2)
igrzyskach paraolimpijskich;
3)
igrzyskach głuchych;
4)
mistrzostwach świata;
5)
mistrzostwach Europy.
3c.
Wyróżnienia za ustanowienie rekordu świata w konkurencjach sportowych objętych programem:
1)
igrzysk olimpijskich,
2)
igrzysk paraolimpijskich,
3)
igrzysk głuchych
- mogą być przyznane, jeżeli wyniki te zostały zatwierdzone przez międzynarodowe federacje
sportowe właściwe dla danego sportu.
3d.
Nagrody pieniężne za wybitne osiągnięcia sportowe, zwane dalej „nagrodami”, mogą być
przyznane za wybitne osiągnięcia sportowe w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym.
3e.
Nagrody mogą być przyznane osobom startującym wyłącznie w kategorii seniorów.
3f.
Nagrody mogą być przyznane za zajęcie pierwszego, drugiego lub trzeciego miejsca na:
1)
igrzyskach olimpijskich;
2)
igrzyskach paraolimpijskich;
3)
igrzyskach głuchych.
3g.
Nagrody mogą być przyznane także za zajęcie pierwszego, drugiego lub trzeciego miejsca
na:
1)
mistrzostwach świata,
2)
mistrzostwach Europy,
3)
uniwersjadzie letniej lub zimowej,
4)
akademickich mistrzostwach świata
- jeżeli w zawodach brało udział co najmniej 8 państw w danej konkurencji, przy czym
w konkurencjach indywidualnych brało udział co najmniej 12 osób, a w konkurencjach
zespołowych co najmniej 8 drużyn, osad lub załóg.
3h.
Nagrody mogą być przyznane także, jeżeli z regulaminu zawodów wynika udział mniejszej
liczby osób, drużyn, osad lub załóg w danej konkurencji, jeżeli w konkurencjach indywidualnych
brało udział co najmniej 8 osób, a w konkurencjach zespołowych co najmniej 6 drużyn,
osad lub załóg.
3i.
Nagrody za ustanowienie rekordu świata w konkurencjach sportowych objętych programem:
1)
igrzysk olimpijskich,
2)
igrzysk paraolimpijskich,
3)
igrzysk głuchych
- mogą być przyznane, jeżeli wyniki te zostały zatwierdzone przez międzynarodowe federacje
sportowe właściwe dla danego sportu.
3j.
Nagroda może być przyznana nie częściej niż raz w roku także osobie, która uzyskała
inne niż określone w ust. 3f i 3g wybitne osiągnięcie sportowe o szczególnym charakterze.
3k.
W przypadku wybitnych osiągnięć sportowych w konkurencjach sportowych:
1)
nieobjętych programem igrzysk olimpijskich, igrzysk paraolimpijskich lub igrzysk głuchych,
2)
objętych programem uniwersjad letnich lub zimowych,
3)
objętych programem akademickich mistrzostw świata
- danej osobie może być przyznana nagroda nie częściej niż raz w roku.
3l.
W przypadku uzyskania w czasie tych samych zawodów dwóch lub więcej wybitnych osiągnięć
sportowych przyznaje się jedną nagrodę, której wysokość nie może przekroczyć 75% sumy
nagród za poszczególne osiągnięcia.
3m.
Zawodnikom zespołowych gier sportowych przyznaje się nagrodę zbiorową dla zespołu
w wysokości do 85% sumy nagród ustalonych dla liczby osób w zespole określonej przepisami
międzynarodowymi.
3n.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw kultury fizycznej
może przyznać dodatkową nagrodę osobie, która w wyniku dyskwalifikacji innych zawodników
za doping w sporcie uzyskała lepsze miejsce od miejsca, za które już została nagrodzona.
3o.
Nagroda przysługuje osobie, która nie była karana dyscyplinarnie za doping w sporcie
dyskwalifikacją w wymiarze jednostkowym większym niż 1 miesiąc.
4.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje
wyróżnień i przedział wysokości nagród, stanowiący krotność kwoty bazowej, w zależności
od osiągnięcia sportowego, oraz szczegółowy tryb i warunki przyznawania wyróżnień
i nagród oraz sposób i terminy ich wypłacania, uwzględniając międzynarodowy lub krajowy
wymiar osiągnięcia sportowego.
Art. 35.
1.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może przyznawać odznaki, wyróżnienia
i nagrody pieniężne ze środków budżetu państwa, z części, której jest dysponentem,
trenerom oraz innym osobom wyróżniającym się szczególną aktywnością i uzyskującym
wybitne osiągnięcia w działalności w zakresie sportu.
2.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej przyznaje odznaki, wyróżnienia i nagrody
pieniężne z własnej inicjatywy lub na wniosek organów wykonawczych jednostek samorządu
terytorialnego, związku sportowego lub polskiego związku sportowego, a w przypadku
odznak również na wniosek uczelni lub instytutu badawczego.
2a.
Potwierdzeniem przyznania odznaki jest legitymacja.
3.
Podstawę ustalenia wysokości nagrody pieniężnej stanowi kwota 2300 zł, przy czym wysokość
nagrody nie może przekroczyć 8-krotności tej kwoty.
4.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje
i wzory odznak, wzory legitymacji potwierdzających przyznanie tych odznak, rodzaje
wyróżnień oraz przedział wysokości nagród pieniężnych, w zależności od osiągnięć w
działalności w zakresie sportu, a także szczegółowe warunki i tryb przyznawania odznak,
wyróżnień i nagród pieniężnych, uwzględniając znaczenie osiągnięć oraz podjętej aktywności
dla rozwoju danego sportu, a także sposób ich dokumentowania.
5.
Jednostki samorządu terytorialnego mogą ustanawiać wyróżnienia i nagrody pieniężne
dla trenerów oraz innych osób wyróżniających się osiągnięciami w działalności sportowej.
6.
Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, określi warunki
i tryb przyznawania wyróżnień i nagród pieniężnych, o których mowa w ust. 5, oraz
rodzaje wyróżnień i wysokość nagród pieniężnych, biorąc pod uwagę znaczenie osiągnięć
dla danej społeczności lokalnej.
Art. 36.
1.
Reprezentantom Polski:
1)
na igrzyskach olimpijskich,
1a9)Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.)
na olimpiadzie szachowej,
2)
zakwalifikowanym na igrzyska olimpijskie odbywające się w 1984 r. w Los Angeles, którzy
wzięli udział w zawodach „Przyjaźń 84”,
3)
zakwalifikowanym na igrzyska paraolimpijskie lub zawody sportowe osób niepełnosprawnych
odbywające się przed 1992 r., będące odpowiednikiem igrzysk paraolimpijskich,
4)
zakwalifikowanym na igrzyska głuchych lub zawody sportowe odbywające się przed 2001 r.,
będące odpowiednikiem igrzysk głuchych
- przysługuje świadczenie pieniężne ze środków budżetu państwa, zwane dalej „świadczeniem”.
2.
Świadczenie przysługuje osobie, która:
1)
zdobyła co najmniej jeden medal na zawodach sportowych, o których mowa w ust. 1;
2)
ukończyła 40. rok życia;
3)
nie uczestniczy we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez polski związek
sportowy;
4)
ma obywatelstwo polskie;
5)
(uchylony)
6)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe;
7)
nie była karana dyscyplinarnie za doping w sporcie dyskwalifikacją w wymiarze jednostkowym
większym niż 24 miesiące lub więcej niż raz bez względu na jej jednostkowy wymiar.
310)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3..
Świadczenie przysługujące w danym roku budżetowym ustala się na podstawie kwoty bazowej
dla członków korpusu służby cywilnej, której wysokość, ustaloną według odrębnych zasad,
określa ustawa budżetowa, przy uwzględnieniu mnożnika kwoty bazowej w wysokości 1,8.
4.
Świadczenie przyznaje minister właściwy do spraw kultury fizycznej, w drodze decyzji,
na wniosek osoby zainteresowanej.
5.
Osoba zainteresowana dokumentuje spełnienie warunków, o których mowa w ust. 2.
6.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej odmawia, w drodze decyzji, przyznania
świadczenia, jeżeli osoba zainteresowana nie spełnia co najmniej jednego z warunków,
o których mowa w ust. 2.
7.
Świadczenie jest wypłacane co miesiąc przez urząd obsługujący ministra właściwego
do spraw kultury fizycznej, począwszy od miesiąca, w którym świadczenie zostało przyznane.
8.
Osoba, która otrzymuje świadczenie, niezwłocznie powiadamia ministra właściwego do
spraw kultury fizycznej o ustaniu co najmniej jednego z warunków, o których mowa w
ust. 2 pkt 3 i 4 oraz 6 i 7.
9.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej pozbawia, w drodze decyzji, świadczenia,
począwszy od miesiąca, w którym ustał co najmniej jeden z warunków, o których mowa
w ust. 2 pkt 3 i 4 oraz 6 i 7.
10.
Jeżeli dana osoba jest uprawniona do otrzymania więcej niż jednego świadczenia, otrzymuje
tylko jedno świadczenie, w oparciu o podstawę przez nią wybraną.
11.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia, wykaz
zawodów sportowych osób niepełnosprawnych odbywających się przed 1992 r., będących
odpowiednikiem igrzysk paraolimpijskich, oraz zawodów sportowych odbywających się
przed 2001 r., będących odpowiednikiem igrzysk głuchych, biorąc pod uwagę rangę sportową
tych zawodów.
Rozdział 7
Bezpieczeństwo w sporcie
Art. 37.
1.
Zawodnik uczestniczący we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez polski związek
sportowy jest obowiązany do uzyskania orzeczenia lekarskiego o stanie zdrowia umożliwiającym
bezpieczne uczestnictwo w tym współzawodnictwie.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury
fizycznej określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje lekarzy uprawnionych do wydawania
orzeczeń lekarskich, o których mowa w ust. 1, a także zakres i częstotliwość wymaganych
badań lekarskich, uwzględniając specyfikę współzawodnictwa sportowego.
Art. 38.
1.
Zawodnik uczestniczący we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez polski związek
sportowy oraz zawodnik kadry narodowej podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu od następstw
nieszczęśliwych wypadków w uprawianym sporcie.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, spoczywa na klubie sportowym będącym członkiem
polskiego związku sportowego, a w przypadku zawodnika kadry narodowej - na polskim
związku sportowym.
Art. 39.
1.
(uchylony)
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
Art. 40.
1.
(uchylony)
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
Rozdział 8
Kwalifikacje zawodowe w sporcie
Art. 41.
1.
Zorganizowane zajęcia w zakresie sportu w związku sportowym oraz w klubie sportowym
uczestniczącym we współzawodnictwie organizowanym przez polski związek sportowy może
prowadzić wyłącznie trener lub instruktor sportu w rozumieniu ustawy.
2.
Do zadań trenera lub instruktora sportu należy poza prowadzeniem zajęć, o których
mowa w ust. 1, przekazywanie aktualnej wiedzy teoretycznej i praktycznej z zakresu
treningu sportowego i współzawodnictwa sportowego w danym sporcie.
3.
Trenerem lub instruktorem sportu w sportach, w których działają polskie związki sportowe,
może być osoba, która:
1)
ukończyła 18 lat;
2)
posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;
3)
posiada wiedzę, doświadczenie i umiejętności niezbędne do wykonywania zadań trenera
lub instruktora sportu;
4)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo, o którym mowa w art.
46-50, lub określone w rozdziale XIX, XXIII, z wyjątkiem art. 192 i art. 193, rozdziale XXV i XXVI ustawy
z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
Art. 42.
(uchylony)
Rozdział 9
(uchylony)
Rozdział 9a
Odpowiedzialność dyscyplinarna oraz rozstrzyganie sporów w sporcie
Art. 45a.
1.
Przy Polskim Komitecie Olimpijskim działa Trybunał Arbitrażowy do Spraw Sportu, zwany
dalej „Trybunałem”.
2.
Trybunał jest stałym sądem polubownym działającym na zasadach określonych w przepisach
ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
3.
Trybunał rozstrzyga także spory wynikające z zaskarżenia ostatecznych decyzji dyscyplinarnych
polskich związków sportowych.
4.
W skład Trybunału wchodzi 24 arbitrów powoływanych przez Zarząd Polskiego Komitetu
Olimpijskiego na okres 4-letniej kadencji.
5.
Arbitrem Trybunału może zostać osoba, która:
1)
korzysta z pełni praw publicznych;
2)
jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego
wykonywania funkcji arbitra;
3)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe;
4)
posiada wyższe wykształcenie prawnicze i zdała egzamin sędziowski, prokuratorski,
radcowski, adwokacki lub notarialny.
6.
Wymogów, o których mowa w ust. 4 pkt 4, nie stosuje się do osoby posiadającej stopień
doktora habilitowanego nauk prawnych.
7.
Kadencja arbitra Trybunału wygasa w przypadku:
1)
śmierci;
2)
zrzeczenia się funkcji;
3)
choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;
4)
skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
5)
prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci pozbawienia praw publicznych;
6)
ograniczenia lub utraty zdolności do czynności prawnych.
8.
Organizację i tryb postępowania przed Trybunałem oraz ponoszenie opłat i kosztów postępowania
określa statut Trybunału uchwalony przez Zarząd Polskiego Komitetu Olimpijskiego.
Art. 45b.
1.
Odpowiedzialność dyscyplinarna w ramach polskiego związku sportowego jest realizowana
na zasadach określonych w regulaminie dyscyplinarnym.
2.
Odpowiedzialność dyscyplinarna opiera się na następujących zasadach:
1)
prawa do obrony;
2)
dwuinstancyjności postępowania.
3.
Regulamin dyscyplinarny, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności: podmioty
podlegające odpowiedzialności dyscyplinarnej, czyny zagrożone odpowiedzialnością dyscyplinarną,
rodzaje kar dyscyplinarnych, organy dyscyplinarne i ich kompetencje oraz tryb postępowania
dyscyplinarnego.
4.
Prowadzenie postępowania karnego, administracyjnego lub cywilnego przeciwko obwinionemu
nie wyklucza postępowania dyscyplinarnego o ten sam czyn.
5.
Karami dyscyplinarnymi mogą być w szczególności:
1)
upomnienie;
2)
nagana;
3)
zawieszenie;
4)
dyskwalifikacja czasowa lub dożywotnia;
5)
kara pieniężna;
6)
przeniesienie zespołu do niższej klasy rozgrywkowej;
7)
skreślenie ze związku;
8)
wykluczenie ze związku.
Art. 45c.
1.
Skarga do Trybunału przysługuje stronie postępowania lub - na podstawie regulaminów
obowiązujących w danym związku - innym podmiotom.
2.
Skargę do Trybunału wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
3.
Skarga do Trybunału nie przysługuje w sprawach dotyczących technicznych reguł gry.
4.
Od skargi wniesionej do Trybunału uiszcza się wpis, którego wysokość nie może być
wyższa niż dwukrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę w gospodarce
narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Art. 45d.
1.
Uchylenie przez Trybunał decyzji dyscyplinarnej polskiego związku sportowego i przekazanie
sprawy do ponownego rozpoznania jest możliwe w przypadku, gdy dla rozstrzygnięcia
sprawy konieczne jest przeprowadzenie postępowania dowodowego w całości lub w znacznej
części.
2.
Od orzeczenia dyscyplinarnego Trybunału przysługuje skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego
w przypadku rażącego naruszenia przepisów prawa lub oczywistej niesłuszności orzeczenia.
3.
Skargę kasacyjną wnosi się za pośrednictwem Trybunału w terminie 30 dni od dnia doręczenia
orzeczenia wraz z uzasadnieniem stronie skarżącej.
4.
Trybunał przekazuje skargę kasacyjną w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania wraz
z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu.
5.
Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną od orzeczenia Trybunału na zasadach przewidzianych
w Kodeksie postępowania cywilnego.
Art. 45e.
Przepisów rozdziału nie stosuje się do spraw dyscyplinarnych dotyczących dopingu w
sporcie.
Rozdział 10
Przepisy karne
Art. 46.
1.
Kto, w związku z zawodami sportowymi organizowanymi przez polski związek sportowy
lub podmiot działający na podstawie umowy zawartej z tym związkiem, lub podmiot działający
z jego upoważnienia, przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę lub
takiej korzyści albo jej obietnicy żąda w zamian za nieuczciwe zachowanie, mogące
mieć wpływ na wynik lub przebieg tych zawodów,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
2.
Tej samej karze podlega, kto w wypadkach określonych w ust. 1 udziela albo obiecuje
udzielić korzyści majątkowej lub osobistej.
3.
W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 2
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
4.
Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 2 przyjmuje korzyść majątkową znacznej
wartości albo jej obietnicę lub udziela takiej korzyści albo jej obietnicy lub takiej
korzyści albo jej obietnicy żąda,
podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
Art. 47.
Kto, mając wiadomość o popełnieniu czynu zabronionego określonego w art. 46, bierze
udział w zakładach wzajemnych dotyczących zawodów sportowych, do których odnosi się
ta wiadomość, lub ujawnia tę wiedzę w celu wzięcia udziału przez inną osobę w takich
zakładach,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Art. 48.
1.
Kto, powołując się na wpływy w polskim związku sportowym lub podmiocie działającym
na podstawie umowy zawartej z tym związkiem, lub podmiocie działającym z jego upoważnienia
albo wywołując przekonanie innej osoby o istnieniu takich wpływów, lub utwierdzając
ją w przekonaniu o istnieniu takich wpływów, podejmuje się pośrednictwa w ustaleniu
określonego wyniku lub przebiegu zawodów sportowych w zamian za korzyść majątkową
lub osobistą albo jej obietnicę,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
2.
Tej samej karze podlega, kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub
osobistej w zamian za pośrednictwo w ustaleniu określonego wyniku lub przebiegu zawodów
sportowych polegające na bezprawnym wywarciu wpływu na zachowanie osoby pełniącej
funkcję w polskim związku sportowym lub podmiocie działającym na podstawie umowy zawartej
z tym związkiem, lub podmiocie działającym z jego upoważnienia w związku z pełnieniem
tej funkcji.
3.
W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 2
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Art. 49.
Nie podlega karze sprawca przestępstwa określonego w art. 46 ust. 2, art. 46 ust.
3 lub 4, w związku z ust. 2, lub w art. 48 ust. 2 lub 3, w związku z ust. 2, jeżeli
korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica zostały przyjęte, a sprawca zawiadomił
o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw i ujawnił wszystkie istotne okoliczności
przestępstwa, zanim organ ten o nim się dowiedział.
Art. 49a11)Dodany przez art. 7 ustawy z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2054), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r..
1.
W razie skazania za przestępstwa określone w art. 46 ust. 1, 2 i 4, art. 47 i art.
48 ust. 1 i 2, sąd:
1)
może orzec pozbawienie praw publicznych;
2)
orzeka zakaz, o którym mowa w art. 39 pkt 2aa ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
2.
W razie ponownego skazania sprawcy w warunkach określonych w przepisach art. 46 ust.
1, 2 i 4, art. 47 i art. 48 ust. 1 i 2, sąd orzeka dożywotnio zakaz, o którym mowa
w ust. 1 pkt 2.
Art. 50.
(uchylony)
Art. 51.
1.
Kto, nie będąc do tego uprawnionym, używa w celach handlowych, jakiegokolwiek znaku
lub innego oznaczenia, składającego się z symbolu olimpijskiego lub paraolimpijskiego
lub zawierającego symbol olimpijski lub paraolimpijski oraz nazw Igrzyska Olimpijskie,
Igrzyska XXX Olimpiady, Igrzyska XXXI Olimpiady, Igrzyska XXXII Olimpiady, Igrzyska
XXXIII Olimpiady, Igrzyska XXXIV Olimpiady, Igrzyska XXXV Olimpiady, Komitet Olimpijski,
Reprezentacja Olimpijska, Ruch Olimpijski, Karta Olimpijska, Igrzyska Paraolimpijskie
lub Komitet Paraolimpijski, podlega karze grzywny.
2.
W przypadku popełnienia wykroczenia określonego w ust. 1 można orzec nawiązkę na rzecz
Polskiego Komitetu Olimpijskiego lub Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego w wysokości
do 5000 zł.
Art. 52.
Orzekanie w sprawach o czyn określony w art. 51 następuje na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Rozdział 11
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 53-75.
(pominięte)
Art. 76.
(uchylony)
Art. 77-81.
(pominięte)
Rozdział 12
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 82.
1.
Polskie związki sportowe oraz podmioty o statusie polskiego związku sportowego stają
się polskimi związkami sportowymi w rozumieniu niniejszej ustawy.
2.
Polskie związki sportowe, o których mowa w ust. 1, a także osoby prawne będące ich
członkami dostosują swoją działalność, w szczególności obowiązujące w nich statuty
oraz regulaminy, do wymagań niniejszej ustawy w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie
tej ustawy.
3.
Podmioty o statusie polskiego związku sportowego, które stały się polskimi związkami
sportowymi na podstawie ust. 1 i nie dostosowały swojej działalności do wymagań niniejszej
ustawy, stają się stowarzyszeniami w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 4, stała się prawomocna.
4.
Stwierdzenie niedostosowania działalności polskiego związku sportowego, o którym mowa
w ust. 3, do wymagań niniejszej ustawy następuje w drodze decyzji ministra właściwego
do spraw kultury fizycznej.
5.
O wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 4, oraz o dniu, w którym ta decyzja stała
się prawomocna, minister właściwy do spraw kultury fizycznej zawiadamia właściwy sąd
rejestrowy.
6.
Polskie związki sportowe, które na podstawie ust. 3 stały się stowarzyszeniami, dostosują
swoją działalność do zmienionej formy, w szczególności statuty oraz regulaminy, w
terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 4, stała się prawomocna.
Art. 83.
1.
Kluby sportowe działające na podstawie dotychczasowych przepisów dostosują swoją formę
działania do wymagań niniejszej ustawy w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie tej
ustawy.
2.
Związki sportowe działające na podstawie dotychczasowych przepisów stają się związkami
sportowymi w rozumieniu niniejszej ustawy.
Art. 84.
Komisja do Zwalczania Dopingu w Sporcie staje się Komisją do Zwalczania Dopingu w
Sporcie w rozumieniu niniejszej ustawy.
Art. 85.
1.
Stypendia przyznane na podstawie art. 22 lub art. 23a ustawy, o której mowa w art.
93 pkt 1, oraz na podstawie art. 34 ust. 1, 2 i 6 lub art. 35 ustawy, o której mowa
w art. 93 pkt 2, przysługują do końca okresu, na jaki zostały przyznane.
2.
Osoby, którym przyznano świadczenie pieniężne na podstawie art. 23b ust. 1, 1a lub
2 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, oraz na podstawie art. 38 ust. 1 lub art.
38a ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 2, zachowują prawo do tego świadczenia.
3.
Do postępowań w sprawach świadczeń pieniężnych, o których mowa w art. 23b ust. 1,
1a lub 2 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, oraz na podstawie art. 38 ust. 1 lub
art. 38a ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 2, wszczętych i niezakończonych decyzją
ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
4.
Przyznanie świadczeń pieniężnych ze środków budżetu państwa dla osób, które zdobyły
medal na igrzyskach olimpijskich, które odbyły się przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, następuje na podstawie przepisów dotychczasowych, z tym że art. 38 ust. 1
pkt 5 ustawy uchylanej w art. 93 pkt 2 nie stosuje się.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, art. 36 ust. 2 pkt 7 stosuje się.
Art. 86.
Ewidencje uczniowskich klubów sportowych oraz klubów sportowych działających w formie
stowarzyszenia, prowadzone przez starostów na podstawie art. 7 ust. 4 i art. 7a ust.
1 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, stają się ewidencjami, o których mowa w art.
4 ust. 4 i 7 niniejszej ustawy.
Art. 87.
1.
Osoby, które uzyskały tytuł trenera lub instruktora na podstawie przepisów dotychczasowych,
zachowują swoje kwalifikacje.
2.
Do osób, które rozpoczęły uzyskiwanie kwalifikacji trenera lub instruktora przed wejściem
w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 88.
Zgody na prowadzenie specjalistycznych kursów trenerskich wydane na podstawie dotychczasowych
przepisów zachowują ważność do końca okresu, na jaki zostały wydane.
Art. 89.
Wydane na podstawie przepisów dotychczasowych dokumenty uprawniające do uprawiania
żeglarstwa na jachtach, o których mowa w art. 53a ust. 3 ustawy, o której mowa w art.
93 pkt 1, zachowują ważność.
Art. 89a.
Osoby prawne działające jako terenowe jednostki organizacyjne Aeroklubu Polskiego
i zrzeszające członków będących osobami fizycznymi stają się z mocy prawa odrębnymi
stowarzyszeniami w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach.
Art. 90.
Fundusz Zajęć Sportowo-Rekreacyjnych dla Uczniów, utworzony na podstawie art. 133 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 5412)Artykuł 54 zawiera zmiany do ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi., staje się Funduszem Zajęć Sportowych dla Uczniów w rozumieniu art. 133 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 54, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 91.
1.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1)
art. 7a ust. 3, art. 12a ust. 2, art. 23a ust. 7, art. 23b ust. 1b i 2a, art. 28 ust.
2, art. 45 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, zachowują moc do dnia wejścia
w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust. 8, art. 29 ust. 6,
art. 32 ust. 7, art. 34 ust. 4, art. 35 ust. 4, art. 36 ust. 11 niniejszej ustawy,
1a)
art. 54 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, w zakresie dotyczącym bezpieczeństwa
osób przebywających w górach zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 39 ust. 5 niniejszej ustawy,
1b)
art. 55 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, w zakresie dotyczącym Górskiego
Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego i Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego
oraz ratowników górskich zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 40 ust. 4 niniejszej ustawy,
2)
art. 53a ust. 11 ustawy, o której mowa w art. 93 pkt 1, zachowują moc do dnia wejścia
w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 37a ust. 14 i 15 ustawy,
o której mowa w art. 6713)Artykuł 67 zawiera zmiany do ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej., w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
3)
art. 29 ust. 4, art. 32 ust. 3, art. 34 ust. 7 i art. 37 ust. 3 ustawy, o której mowa
w art. 93 pkt 2, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 29 ust. 6, art. 32 ust. 7, art. 34 ust. 4 i art. 37 ust. 2 niniejszej
ustawy,
4)
art. 132c ustawy, o której mowa w art. 5314)Artykuł 53 zawiera zmiany do ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku
obrony Rzeczypospolitej Polskiej., zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 132c ustawy, o której mowa w art. 53, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
5)
art. 132 ust. 4 i art. 133 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 54, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 132 ust. 4 i art. 133 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 54, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
6)
art. 9 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 5815)Artykuł 58 zawiera zmiany do ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty., zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 9 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 58, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
7)
art. 24a ustawy, o której mowa w art. 67, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 24a ustawy, o której mowa w art. 67, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą,
8)
art. 27 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 7416)Artykuł 74 zawiera zmiany do ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki
zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych., zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 27 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 74, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
- nie dłużej jednak niż przez 2 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 61 ust. 3 ustawy, o której
mowa w art. 93 pkt 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 13a ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 58, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 31 sierpnia 2011 r.
Art. 92.
Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o ministrze właściwym do spraw kultury
fizycznej i sportu, należy przez to rozumieć ministra właściwego do spraw kultury
fizycznej.
Art. 93.
Tracą moc:
1)
ustawa z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej , z wyjątkiem art. 43;
2)
ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym .
Art. 94.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia17)Ustawa została ogłoszona w dniu 15 lipca 2010 r..
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 1236, 1535, 1773, 1927, 1981, 2054 i 2270 oraz z 2022 r. poz. 583, 655, 1079
i 1283.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 1038, 1243, 1535 i 2490 oraz z 2022 r. poz. 857, 1079 i 1265.
3)
Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 października 2021 r. o zmianie ustawy o
sporcie (Dz. U. poz. 2142), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
6)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
7)
Dodany przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
9)
Dodany przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
10)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
3.
11)
Dodany przez art. 7 ustawy z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks
karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2054), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 2022 r.
12)
Artykuł 54 zawiera zmiany do ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
13)
Artykuł 67 zawiera zmiany do ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej.
14)
Artykuł 53 zawiera zmiany do ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku
obrony Rzeczypospolitej Polskiej.
15)
Artykuł 58 zawiera zmiany do ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
16)
Artykuł 74 zawiera zmiany do ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki
zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
17)
Ustawa została ogłoszona w dniu 15 lipca 2010 r.