Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 28 kwietnia 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Polskim Bonie Turystycznym
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 15 lipca 2020 r. o Polskim Bonie Turystycznym , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych
z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych
oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 13 stycznia 2022 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu socjalnym oraz niektórych
innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 28 kwietnia 2022 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 10 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach
związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób
zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 10.
Ustawa wchodzi wżycie zdniem następującym podniu ogłoszenia:
1)
z wyjątkiem:
a)
art. 2 i art. 3 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.,
b)
art. 3 pkt 2, 4 i 7, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2021 r.,
c)
art. 3 pkt 6, który wchodzi w życie z dniem 1 marca 2022 r.,
d)
art. 4 i art. 6 pkt 1 i 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
z tym że art. 1 pkt 3 z mocą od dnia 1 października 2021 r.
”
;
2)
art. 14 ustawy z dnia 13 stycznia 2022 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu socjalnym
oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 14.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 4, który wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 12 lit. a, c oraz d, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,
z mocą od dnia 1 stycznia 2022 r.;
3)
art. 4 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
4)
art. 4 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą
od dnia 22 grudnia 2021 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 15 lipca 2020 r. o Polskim Bonie Turystycznym
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady przyznawania i realizacji świadczenia w formie Polskiego Bonu
Turystycznego, zwanego dalej „świadczeniem w formie bonu”, oraz dodatkowego świadczenia
w formie Polskiego Bonu Turystycznego, zwanego dalej „dodatkowym świadczeniem w formie
bonu”.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
Polskim Bonie Turystycznym - należy przez to rozumieć dokument elektroniczny potwierdzający
uprawnienie do świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu;
2)
dziecku niepełnosprawnym - należy przez to rozumieć dziecko legitymujące się orzeczeniem
o:
a)
niepełnosprawności, lekkim, umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności,
wydanym na podstawie przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
osób niepełnosprawnych,
b)
częściowej niezdolności do pracy, całkowitej niezdolności do pracy, całkowitej niezdolności
do pracy i samodzielnej egzystencji albo niezdolności do samodzielnej egzystencji,
wydanym na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,
c)
stałej albo długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i do samodzielnej
egzystencji albo trwałej lub okresowej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie
rolnym i do samodzielnej egzystencji, wydanym na podstawie przepisów o ubezpieczeniu
społecznym rolników;
3)
imprezie turystycznej - należy przez to rozumieć imprezę turystyczną, o której mowa
w art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych
usługach turystycznych , imprezę turystyczną, o której mowa w art. 3 pkt 1 tej ustawy, oferowaną przez organizację
pożytku publicznego, a także imprezę turystyczną, o której mowa w art. 3 pkt 3 tej
ustawy, nieobejmującą noclegu, oferowaną przez organizację pożytku publicznego lub
organizatora turystyki;
4)
organizacji pożytku publicznego - należy przez to rozumieć organizację pożytku publicznego,
o której mowa w art. 20 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie ;
5)
przedsiębiorcy turystycznym - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę turystycznego,
o którym mowa w art. 4 pkt 7 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych
usługach turystycznych;
6)
usłudze hotelarskiej - należy przez to rozumieć usługę hotelarską, o której mowa w
art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz
usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych ;
7)
organizatorze turystyki - należy przez to rozumieć organizatora turystyki, o którym
mowa w art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych
usługach turystycznych.
Art. 3.
1.
Określenie „Polski Bon Turystyczny” może być używane wyłącznie dla oznaczenia Polskiego
Bonu Turystycznego, zwanego dalej „bonem”, wygenerowanego w systemie teleinformatycznym,
o którym mowa w art. 27.
2.
Określenie „Polski Bon Turystyczny” podlega ochronie prawnej.
Art. 4.
1.
Świadczenie w formie bonu przysługuje osobie:
1)
mającej w dniu wejścia w życie ustawy przyznane prawo do:
a)
świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci , zwanego dalej „świadczeniem wychowawczym”, lub
b)
dodatku, o którym mowa w art. 80 ust. 1a, art. 113a albo art. 115 ust. 2a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy
zastępczej , zwanego dalej „dodatkiem”,
2)
której w okresie od dnia następującego po dniu wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia
2021 r. przyznano prawo do:
a)
świadczenia wychowawczego na dziecko, na które wcześniej nie było przyznane prawo
do tego świadczenia lub dodatku, o którym mowa w lit. b,
b)
dodatku na dziecko, na które wcześniej nie było przyznane prawo do tego dodatku lub
świadczenia wychowawczego, o którym mowa w lit. a,
3)
która w okresie od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia wejścia w życie ustawy złożyła wniosek
o świadczenie wychowawcze, który został przekazany przez organ właściwy do wojewody
zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci i który do dnia wejścia w życie ustawy nie został rozpatrzony przez wojewodę,
4)
która w okresie od dnia następującego po dniu wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia
2021 r. złożyła wniosek o świadczenie wychowawcze, który został przekazany przez organ
właściwy do wojewody zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci i który nie został rozpatrzony przez wojewodę w okresie, za który składane są informacje,
o których mowa w art. 19 ust. 13
- zwanej dalej „osobą uprawnioną”.
2.
Dodatkowe świadczenie w formie bonu przysługuje osobie uprawnionej, jeżeli:
1)
świadczenie wychowawcze lub dodatek przysługuje na dziecko niepełnosprawne;
2)
wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4, dotyczy dziecka niepełnosprawnego lub
3)
decyzja, o której mowa w ust. 3 lub 4, dotyczy dziecka niepełnosprawnego.
3.
Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, uważa się za spełniony, jeżeli wojewoda
wydał decyzję odmawiającą osobie uprawnionej prawa do świadczenia wychowawczego w
postaci dodatku dyferencyjnego w oparciu o przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia
społecznego, o których mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
4.
Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, uważa się za spełniony, jeżeli wojewoda
wydał decyzję odmawiającą osobie uprawnionej prawa do świadczenia wychowawczego w
postaci dodatku dyferencyjnego w oparciu o przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia
społecznego, o których mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
Art. 5.
1.
Za pomocą bonu dokonuje się płatności za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne
realizowane przez przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Za pomocą bonu osoba uprawniona, o której mowa w art. 4 ust. 1:
1)
pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. a - może dokonywać płatności za usługi hotelarskie lub imprezy
turystyczne realizowane na rzecz dziecka, na które tej osobie przyznano świadczenie
wychowawcze;
2)
pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b - może dokonywać płatności za usługi hotelarskie lub imprezy
turystyczne realizowane na rzecz dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej, na które
tej osobie przyznano dodatek;
3)
pkt 3 i 4 - może dokonywać płatności za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne
realizowane na rzecz dziecka, którego dotyczy wniosek tej osoby, rozpatrywany przez
wojewodę.
3.
Przepis ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio do osób uprawnionych, którym przyznano
świadczenie w formie bonu na podstawie art. 4 ust. 3 lub 4 oraz którym przyznano dodatkowe
świadczenie w formie bonu na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 3.
4.
Za pomocą bonu osoba uprawniona może dokonywać płatności wielokrotnie, aż do wyczerpania
wysokości przysługującego jej świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia
w formie bonu.
5.
Bon nie podlega wymianie na gotówkę, inne prawne środki płatnicze oraz inne środki
wymiany.
Art. 6.
1.
Na dziecko przysługuje jedno świadczenie w formie bonu w wysokości 500 zł.
2.
Na dziecko niepełnosprawne przysługuje jedno świadczenie w formie bonu w wysokości
500 zł oraz jedno dodatkowe świadczenie w formie bonu w wysokości 500 zł.
3.
W przypadku gdy kwota świadczenia wychowawczego została ustalona zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, każdemu z rodziców przysługuje jedno świadczenie w formie bonu w wysokości 250 zł
na dziecko, a w przypadku dziecka niepełnosprawnego - jedno świadczenie w formie bonu
w wysokości 250 zł oraz jedno dodatkowe świadczenie w formie bonu w wysokości 250
zł na dziecko.
Art. 7.
11)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2368), która weszła w życie z dniem 22 grudnia 2021 r.; wszedł w życie z dniem 5 stycznia 2022 r..
Prawo do dokonywania płatności za pomocą bonu wygasa w dniu 30 września 2022 r.
21)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2368), która weszła w życie z dniem 22 grudnia 2021 r.; wszedł w życie z dniem 5 stycznia 2022 r..
Wygaśnięcie prawa do dokonywania płatności za pomocą bonu nie uniemożliwia korzystania
z usługi hotelarskiej lub imprezy turystycznej, o których mowa w art. 5 ust. 1, w
przypadku gdy płatność za tę usługę hotelarską lub imprezę turystyczną dokonana za
pomocą bonu nastąpiła do dnia 30 września 2022 r.
3.
W przypadku gdy przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego nie
zrealizuje usługi hotelarskiej lub imprezy turystycznej, niezwłocznie dokonuje zwrotu
płatności przyjętej za pomocą bonu na rachunek bankowy Polskiej Organizacji Turystycznej,
zwanej dalej „POT”, oddzielnie dla każdego bonu, podając w tytule przelewu numer tego
bonu.
4.
W przypadku niewypłacalności przedsiębiorcy turystycznego, o której mowa w przepisach
ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach
turystycznych, odpowiednio:
1)
podmiot udzielający zabezpieczeń finansowych, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1
i 2 tej ustawy,
2)
Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny
- dokonuje zwrotu z tytułu zgłoszenia, o którym mowa w art. 16 tej ustawy, w wysokości
płatności przyjętej za pomocą bonu, na rachunek bankowy POT, oddzielnie dla każdego
bonu, podając w tytule przelewu numer tego bonu.
5.
W przypadku zwrotu środków, o których mowa w ust. 3 i 4, osobie uprawnionej przysługuje
prawo do ponownego wykorzystania tych środków poprzez dokonanie płatności za pomocą
bonu.
6.
POT niezwłocznie informuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, zwany dalej „ZUS”, o dokonaniu
zwrotu środków, o których mowa w ust. 3 i 4, oddzielnie dla każdego bonu, podając
numer tego bonu oraz kwotę podlegającą zwrotowi.
7.
Kwoty otrzymane w sposób, o którym mowa w ust. 3 i 4, stanowią przychód Funduszu Przeciwdziałania
COVID-19, o którym mowa w art. 65 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach
związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób
zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw , zwanego dalej „Funduszem Przeciwdziałania COVID-19”, a po jego likwidacji - dochód
budżetu państwa.
Art. 8.
1.
W celu umożliwienia przyjmowania płatności dokonywanych za pomocą bonu przedsiębiorca
turystyczny lub organizacja pożytku publicznego realizujące usługi hotelarskie lub
imprezy turystyczne, o których mowa w art. 5 ust. 1, dokonują rejestracji na profilu
informacyjnym w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.
2.
Dokonując rejestracji przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego
podaje następujące dane:
1)
imię i nazwisko, nazwę lub firmę;
2)
adres:
a)
zamieszkania - w przypadku, gdy rejestracji dokonuje przedsiębiorca turystyczny będący
osobą fizyczną,
b)
siedziby - w przypadku, gdy rejestracji dokonuje osoba prawna lub jednostka organizacyjna
nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną,
c)
wykonywania działalności - w przypadku, gdy miejsce realizacji usług hotelarskich
lub oferowania imprez turystycznych jest inne niż adres zamieszkania lub siedziby;
3)
numer:
a)
NIP - w przypadku osoby fizycznej wykonującej działalność gospodarczą, w przypadku
osoby prawnej albo w przypadku jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości
prawnej,
b)
PESEL - w przypadku osoby fizycznej niewykonującej działalności gospodarczej, a w
przypadku jego braku - rodzaj, numer i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość;
4)
informację o wpisie do:
a)
właściwej ewidencji, o której mowa w art. 38 ust. 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach
pilotów wycieczek i przewodników turystycznych, lub
b)
właściwego rejestru, o którym mowa w art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych
usługach turystycznych;
5)
numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego albo informację o wpisie do Centralnej
Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej - jeżeli przedsiębiorca turystyczny
lub organizacja pożytku publicznego podlega obowiązkowi wpisu do tego rejestru lub
ewidencji;
6)
informację o oferowaniu usług hotelarskich lub imprez turystycznych, o których mowa
w art. 5 ust. 1;
6a)
nazwę i adres obiektu, w którym będą realizowane usługi hotelarskie, o których mowa
w art. 5 ust. 1, oraz adres strony internetowej, jeśli jest prowadzona;
7)
numer rachunku bankowego albo rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej
prowadzonego w Rzeczypospolitej Polskiej w złotych polskich, przyporządkowany do wykonywanej
działalności;
8)
adres poczty elektronicznej przyporządkowany do wykonywanej działalności;
9)
numer telefonu przyporządkowany do wykonywanej działalności;
10)
imię i nazwisko osoby dokonującej rejestracji, upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy
turystycznego lub organizacji pożytku publicznego.
3.
Dane, o których mowa w ust. 2, podaje się pod rygorem odpowiedzialności karnej za
złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia
w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywego oświadczenia.
4.
Dokonanie rejestracji oznacza wyrażenie zgody na poddanie się czynnościom sprawdzającym,
o których mowa w art. 11 ust. 1.
5.
Dokonanie rejestracji oznacza zobowiązanie do zamieszczenia informacji o możliwości
dokonywania płatności za pomocą bonu za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne,
o których mowa w art. 5 ust. 1, w szczególności w miejscu ich realizacji lub oferowania.
6.
Przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego realizujące usługi
hotelarskie lub imprezy turystyczne, o których mowa w art. 5 ust. 1, na bieżąco aktualizują
dane, o których mowa w ust. 2, na profilu informacyjnym w systemie teleinformatycznym,
o którym mowa w art. 27.
7.
Do aktualizacji danych stosuje się odpowiednio ust. 1-4.
Art. 9.
1.
Prawo do przyjmowania płatności dokonywanych za pomocą bonu przysługuje przedsiębiorcy
turystycznemu oraz organizacji pożytku publicznego znajdującym się na liście przedsiębiorców
turystycznych oraz organizacji pożytku publicznego mających prawo do przyjmowania
płatności dokonywanych za pomocą bonu.
2.
Listę, o której mowa w ust. 1, POT udostępnia na swojej stronie internetowej.
3.
Zarejestrowanie przedsiębiorcy turystycznego oraz organizacji pożytku publicznego
w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, w sposób określony w art.
8, oznacza umieszczenie przedsiębiorcy turystycznego oraz organizacji pożytku publicznego
na liście, o której mowa w ust. 1.
4.
Lista, o której mowa w ust. 1, zawiera dane, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1,
2 i 6.
Art. 10.
1.
Przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego mogą, w każdym czasie,
złożyć oświadczenie o rezygnacji z prawa do przyjmowania płatności dokonywanych za
pomocą bonu. Oświadczenie składa się w systemie teleinformatycznym, o którym mowa
w art. 27.
2.
Złożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, powoduje usunięcie przez POT przedsiębiorcy
turystycznego lub organizacji pożytku publicznego z listy, o której mowa w art. 9
ust. 1, oraz dokonanie odpowiedniej zmiany w systemie teleinformatycznym, o którym
mowa w art. 27.
3.
Złożenie oświadczenia nie zwalnia przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji pożytku
publicznego z obowiązku realizacji usług hotelarskich lub imprez turystycznych, o
których mowa w art. 5 ust. 1, za które do dnia złożenia oświadczenia przyjęto płatność
dokonaną za pomocą bonu.
Art. 11.
1.
POT może dokonywać czynności sprawdzających, mających na celu weryfikację zgodności
ze stanem faktycznym danych, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1-7 i 10.
2.
Czynności sprawdzające są dokonywane przez pracowników POT, na podstawie imiennego
upoważnienia wydanego przez Prezesa POT lub osobę przez niego upoważnioną.
3.
POT, w toku czynności sprawdzających, może żądać od przedsiębiorcy turystycznego lub
organizacji pożytku publicznego przedstawienia:
1)
zaświadczenia potwierdzającego spełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 38 ust. 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach
pilotów wycieczek i przewodników turystycznych;
2)
umowy o prowadzenie rachunku, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 7;
3)
dokumentu potwierdzającego upoważnienie osoby, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 10,
do reprezentowania przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji pożytku publicznego;
4)
dokumentów potwierdzających spełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych
usługach turystycznych.
Art. 12.
W przypadku ustalenia w toku czynności sprawdzających, że dane, o których mowa w art.
8 ust. 2 pkt 1-3, 5 i 7, nie są zgodne ze stanem faktycznym, POT wzywa przedsiębiorcę
turystycznego lub organizację pożytku publicznego do aktualizacji danych w terminie
7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem usunięcia z listy, o której mowa w
art. 9 ust. 1.
Art. 13.
W przypadku:
1)
ustalenia w toku czynności sprawdzających, że dane, o których mowa w art. 8 ust. 2
pkt 4, 6 i 10, nie są zgodne ze stanem faktycznym lub
2)
gdy przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego odmawia poddania
się czynnościom sprawdzającym lub uniemożliwia ich przeprowadzenie
- POT usuwa przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego z listy,
o której mowa w art. 9 ust. 1, równocześnie dokonując odpowiedniej zmiany w systemie
teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.
Art. 14.
1.
POT usuwa przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego z listy,
o której mowa w art. 9 ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej, która podlega natychmiastowemu
wykonaniu. Ponowna rejestracja na profilu informacyjnym w systemie teleinformatycznym,
o którym mowa w art. 27, nie jest możliwa.
2.
Od decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do ministra
właściwego do spraw turystyki.
Art. 15.
1.
Wprzypadku ujawnienia w wyniku przeprowadzonych czynności sprawdzających, że kwota
płatności dokonanej za pomocą bonu stanowi kwotę nienależnie pobraną kwota otrzymana
w wyniku dokonania tej płatności podlega zwrotowi do Funduszu Przeciwdziałania COVID-19,
a po jego likwidacji - do budżetu państwa, łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie,
liczonymi od dnia otrzymania kwoty przez przedsiębiorcę turystycznego lub organizację
pożytku publicznego.
2.
POT ustala wysokość kwoty nienależnie pobranej oraz odsetek w drodze decyzji administracyjnej.
3.
Od decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie do ministra
właściwego do spraw turystyki.
4.
Kwota nienależnie pobranej płatności oraz odsetki stanowią przychód Funduszu Przeciwdziałania
COVID-19, a po jego likwidacji - dochód budżetu państwa.
5.
Za kwotę nienależnie pobranej płatności uważa się:
1)
kwotę płatności dokonanej za pomocą bonu, pobraną na podstawie zarejestrowania w systemie
teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, danych niezgodnych ze stanem faktycznym
lub braku ich aktualizacji mimo wezwania, o którym mowa w art. 12;
2)
kwotę płatności dokonanej za pomocą bonu, wydatkowaną na cele inne niż określone w
art. 5 ust. 1.
Art. 16.
POT wykonuje zadania związane z promocją bonu.
Art. 173)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 6 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Do zamówień na usługi lub dostawy udzielanych przez POT w celu realizacji zadań POT
określonych w ustawie nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych .
Rozdział 2
Realizacja bonu
Art. 18.
1.
POT ustala prawo do świadczenia w formie bonu oraz prawa do dodatkowego świadczenia
w formie bonu.
2.
Ustalenie prawa do świadczenia w formie bonu następuje na podstawie informacji przekazanych
przez ministra właściwego do spraw rodziny, dotyczących osób uprawnionych i dzieci,
na które tym osobom przyznano świadczenia wychowawcze lub dodatki, złożenia przez
osobę uprawnioną wniosków, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, lub wydania przez
wojewodę decyzji, o których mowa w art. 4 ust. 3 i 4, zawierających dane, o których
mowa w art. 26 ust. 1.
3.
Ustalenie prawa do dodatkowego świadczenia w formie bonu następuje na podstawie złożonego
w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, oświadczenia osoby uprawnionej
o legitymowaniu się przez dziecko, o którym mowa w art. 4 ust. 1, 3 i 4, orzeczeniem,
o którym mowa w art. 2 pkt 2. Do oświadczenia dołącza się kopię elektroniczną tego
orzeczenia.
4.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej
za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia
w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej
za składanie fałszywego oświadczenia.
Art. 19.
1.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, minister właściwy do spraw rodziny udostępnia
ZUS.
2.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych, które w
dniu wejścia w życie ustawy mają przyznane prawo do świadczenia wychowawczego, oraz
dzieci, na które przysługuje im to świadczenie, minister właściwy do spraw rodziny
udostępnia z rejestru centralnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
3.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych, które w
dniu wejścia w życie ustawy mają przyznane prawo do dodatku, oraz dzieci, na które
przysługuje im ten dodatek, minister właściwy do spraw rodziny udostępnia po otrzymaniu
tych informacji od starosty.
4.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych, które przed
dniem wejścia w życie ustawy złożyły wniosek, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3,
oraz którym przed dniem wejścia w życie ustawy wojewoda wydał decyzję, o której mowa
w art. 4 ust. 3, minister właściwy do spraw rodziny udostępnia po otrzymaniu tych
informacji od wojewody.
5.
Starosta przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3, ministrowi właściwemu do
spraw rodziny za pośrednictwem wojewody.
6.
Starosta udostępnia wojewodzie informacje, o których mowa w ust. 3, w terminie 3 dni
roboczych od dnia wejścia w życie ustawy. Otrzymane od starosty informacje wojewoda
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny w terminie 3 dni roboczych od dnia
ich otrzymania.
7.
Wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny informacje, o których mowa
w ust. 4, w terminie 3 dni roboczych od dnia wejścia w życie ustawy.
8.
Minister właściwy do spraw rodziny udostępnia ZUS informacje, o których mowa w ust.
3 i 4, w terminie 10 dni roboczych od dnia wejścia w życie ustawy.
9.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych, o których
mowa w art. 4:
1)
ust. 1 pkt 2 lit. a, oraz dzieci, na które przysługuje im świadczenie wychowawcze
- minister właściwy do spraw rodziny udostępnia z rejestru centralnego, o którym mowa
w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, w terminie do 15 dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy;
2)
ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz dzieci, na które przysługuje im dodatek - minister właściwy
do spraw rodziny udostępnia w terminie do 15 dnia miesiąca kalendarzowego za poprzedni
miesiąc kalendarzowy;
3)
ust. 1 pkt 4, oraz dzieci, których dotyczy ten wniosek - minister właściwy do spraw
rodziny udostępnia w terminie do 15 dnia miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc
kalendarzowy;
4)
ust. 4, oraz dzieci, których dotyczy ta decyzja - minister właściwy do spraw rodziny
udostępnia w terminie do 15 dnia miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy.
10.
Informacje, o których mowa w ust. 9 pkt 2, starosta udostępnia wojewodzie w terminie
do 5 dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy. Otrzymane
od starosty informacje wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny
w terminie 5 dni od dnia ich otrzymania.
11.
Informacje, o których mowa w ust. 9 pkt 3 i 4, wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu
do spraw rodziny w terminie do 10 dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni
miesiąc kalendarzowy.
12.
Minister właściwy do spraw rodziny, wojewoda oraz starosta w zakresie niezbędnym do
udostępnienia ZUS informacji, o których mowa w art. 18 ust. 2, przetwarzają dane zawarte
w informacji.
13.
Informacje, o których mowa w ust. 9, zawierają dane osób uprawnionych oraz dzieci,
na które przyznano prawo do świadczeń wychowawczych lub dodatków, albo których dotyczyły
wnioski, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, lub decyzje, o których mowa w art.
4 ust. 3 i 4, w okresie, za który składane są informacje.
Art. 20.
1.
Aktywacja bonu następuje w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, po
potwierdzeniu przez osobę uprawnioną poprawności albo po dokonaniu aktualizacji danych
tej osoby dotyczących adresu poczty elektronicznej i numeru telefonu, zapisanych na
profilu informacyjnym w tym systemie teleinformatycznym.
2.
Osoba uprawniona na bieżąco aktualizuje dane zapisane na profilu informacyjnym tej
osoby w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.
Art. 21.
1.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może, na wniosek POT, dokonać
weryfikacji legitymowania się przez dziecko orzeczeniem, o którym mowa w art. 18 ust.
3.
2.
Informację o braku wymaganego orzeczenia, o którym mowa w art. 18 ust. 3, uzyskaną
w wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zabezpieczenia
społecznego przekazuje POT.
3.
Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 2, POT wydaje decyzję administracyjną
ustalającą nienależnie pobrane dodatkowe świadczenie w formie bonu i nakładającą obowiązek
zwrotu tego świadczenia.
4.
Kwota nienależnie pobranego dodatkowego świadczenia w formie bonu łącznie z odsetkami
ustawowymi za opóźnienie stanowią przychód Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, a po
jego likwidacji - dochód budżetu państwa.
Art. 22.
1.
Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie w formie bonu lub dodatkowe świadczenie
w formie bonu, jest obowiązania do jego zwrotu.
2.
Za nienależnie pobrane świadczenie w formie bonu lub dodatkowe świadczenie w formie
bonu uważa się świadczenie pobrane:
1)
mimo braku prawa do tego świadczenia;
2)
na podstawie fałszywego oświadczenia, fałszywego dokumentu albo w innych przypadkach
wprowadzenia w błąd przez osobę, która pobrała te świadczenia;
3)
w przypadkach, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, w sytuacji gdy wojewoda pozostawił
wniosek bez rozpatrzenia albo wydał decyzję odmawiającą osobie uprawnionej prawa do
świadczenia wychowawczego z powodów innych niż wymienione w art. 4 ust. 3 i 4, w szczególności
z powodu ukończenia przez dziecko, którego dotyczy wniosek, 18 roku życia przed dniem
wejścia w życie ustawy.
3.
Do postępowania w sprawie nienależnie pobranego świadczenia stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
4.
Nienależnie pobrane świadczenie w formie bonu oraz dodatkowe świadczenie w formie
bonu podlega egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
5.
Należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia w formie bonu lub dodatkowego
świadczenia w formie bonu ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat, licząc od dnia, w
którym decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia w formie bonu
lub dodatkowego świadczenia w formie bonu stała się ostateczna.
6.
Decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia w formie bonu lub
dodatkowego świadczenia w formie bonu nie jest wydawana, jeżeli od terminu jego pobrania
upłynęło więcej niż 10 lat.
Art. 23.
1.
Przyznanie prawa do świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie
bonu nie wymaga wydania decyzji administracyjnej.
2.
W przypadku gdy osobie uprawnionej nie ustalono prawa do świadczenia w formie bonu
lub dodatkowego świadczenia w formie bonu w sposób, o którym mowa w ust. 1, w przypadku
określonym w art. 18 ust. 2 i 3, POT, na wniosek osoby uprawnionej, ustala prawo do
świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu w drodze decyzji
administracyjnej.
3.
Odmowa przyznania świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu,
uchylenie lub zmiana prawa do tych świadczeń oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie
pobranego świadczenia w formie bonu lub dodatkowego świadczenia w formie bonu następuje
w drodze decyzji administracyjnej wydanej przez POT.
4.
Od decyzji administracyjnych, o których mowa w ust. 2 i 3, przysługuje odwołanie do
ministra właściwego do spraw turystyki.
5.
Organy administracji publicznej współpracują z POT w zakresie niezbędnym do prowadzenia
postępowań administracyjnych wymienionych w ust. 2.
Art. 24.
1.
Bony są przekazywane za pomocą wiadomości tekstowej na wskazany przez osobę uprawnioną
numer telefonu lub adres poczty elektronicznej.
2.
Dokonanie płatności za pomocą bonu następuje z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego,
o którym mowa w art. 27.
Art. 25.
POT nie ponosi odpowiedzialności za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne realizowane
przez przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego na zasadach
określonych w ustawie.
Rozdział 3
Przetwarzanie danych osobowych
Art. 26.
1.
Na potrzeby obsługi bonu są przetwarzane następujące dane osobowe:
1)
osób uprawnionych:
a)
imię i nazwisko,
b)
data urodzenia,
c)
numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL - rodzaj, numer i seria dokumentu
potwierdzającego tożsamość,
d)
adres zamieszkania,
e)
adres poczty elektronicznej i numer telefonu,
f)
wartość udzielonych świadczeń wychowawczych i dodatków,
g)
informacje dotyczące złożenia przez osobę uprawnioną wniosków, o których mowa w art.
4 ust. 1 pkt 3 lub w art. 4 ust. 1 pkt 4, i przekazaniu ich do wojewody,
h)
informacje dotyczące wydania przez wojewodę decyzji, o których mowa w art. 4 ust.
3 lub w art. 4 ust. 4;
2)
dzieci:
a)
imię i nazwisko,
b)
numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL - rodzaj, numer i seria dokumentu
potwierdzającego tożsamość;
3)
informację o orzeczeniu, o którym mowa w art. 18 ust. 3.
2.
Współadministratorami danych osobowych przetwarzanych na potrzeby obsługi bonu są
POT i ZUS.
3.
Szczegółowy zakres obowiązków i zasady odpowiedzialności w zakresie przetwarzanych
danych osobowych określi porozumienie zawarte między POT i ZUS.
4.
Dane osobowe podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z
prawem dostępowi do tych danych lub przekazaniu polegającym co najmniej na:
1)
dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób posiadających pisemne
upoważnienie wydane przez współadministratora danych lub podmiot przetwarzający;
2)
pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania
ich w poufności.
Rozdział 4
System teleinformatyczny
Art. 27.
1.
Obsługa bonu odbywa się w systemie teleinformatycznym.
2.
System teleinformatyczny rozbudowuje, dostosowuje i utrzymuje ZUS.
3.
System teleinformatyczny spełnia minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych
oraz zapewnia interoperacyjność systemu na zasadach określonych w Krajowych Ramach
Interoperacyjności.
4.
System teleinformatyczny zapewnia bezpieczeństwo przetwarzanych danych osobowych oraz
środki określone w art. 32 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia
2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych
i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne
rozporządzenie o ochronie danych) .
5.
ZUS udostępnia POT system teleinformatyczny w celu i w zakresie niezbędnym do realizacji
zadań POT określonych w ustawie.
Art. 28.
Uwierzytelnianie podmiotów w systemie teleinformatycznym wymaga użycia profilu zaufanego,
profilu osobistego, innego środka identyfikacji elektronicznej wydanego w systemie
identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej,
o którym mowa w art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania
oraz identyfikacji elektronicznej , adekwatnie do poziomu bezpieczeństwa środka identyfikacji elektronicznej wymaganego
dla usług świadczonych w tym systemie, danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego
certyfikatu podpisu elektronicznego, jeżeli te dane pozwalają na identyfikację i uwierzytelnienie
wymagane w celu realizacji usługi online, albo innych technologii, jeżeli zostaną
udostępnione w tym systemie.
Art. 29.
1.
Zapewnienie działania funkcji systemu teleinformatycznego polega także na możliwości
obsługi błędów związanych z realizacją bonu.
2.
Osoba uprawniona, przedsiębiorca turystyczny oraz organizacja pożytku publicznego
mogą zgłaszać błędy za pomocą udostępnionego narzędzia komunikacji współpracującego
z systemem teleinformatycznym.
3.
Narzędzie komunikacji do zgłoszeń błędów oraz udzielania informacji związanych z obsługą
bonu zapewnia i obsługuje ZUS we współpracy z POT.
Art. 304)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 6 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Do zamówień na usługi lub dostawy mających na celu realizację ustawy przez ZUS, w
tym w szczególności do rozbudowy, dostosowania lub utrzymania systemu teleinformatycznego,
nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych.
Art. 31.
15)W brzmieniu ustalonym przez art. 5 ustawy z dnia 13 stycznia 2022 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu socjalnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 218), która weszła w życie z dniem 15 lutego 2022 r..
W terminie do dnia 31 grudnia 2022 r. ZUS przekaże POT dane zgromadzone w systemie
teleinformatycznym.
2.
POT przechowuje dane otrzymane od ZUS do dnia 31 grudnia 2026 r.
Rozdział 5
Finansowanie i sprawozdawczość
Art. 32.
1.
Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty realizacji
określonych w ustawie zadań przez ZUS są ponoszone z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19,
a w przypadku jego likwidacji - z budżetu państwa.
2.
Koszty realizacji określonych w ustawie zadań przez ZUS wynoszą 1% kwoty przekazanej
na realizację płatności za bony.
3.
Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty realizacji
określonych w ustawie zadań przez ZUS minister właściwy do spraw turystyki przekaże
ZUS na podstawie pisemnych wniosków określających ich wysokość, składanych przez ZUS
do 15 dnia każdego miesiąca, poprzedzającego miesiąc wypłaty.
4.
Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty realizacji
określonych w ustawie zadań przez ZUS są przekazywane na wyodrębniony rachunek bankowy
wskazany przez ZUS w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca poprzedzającego
miesiąc wypłaty.
5.
Minister właściwy do spraw turystyki na wniosek ZUS może przekazać dodatkowe środki
finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony na podstawie pisemnych wniosków
określających ich wysokość, składanych przez ZUS w terminie innym niż określony w
ust. 3. Środki są przekazywane w terminie do 7 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku.
6.
Odsetki od środków zgromadzonych na rachunku, o którym mowa w ust. 4, stanowią przychód
Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, a w przypadku jego likwidacji - dochód budżetu
państwa i są przekazywane na rachunek bankowy wskazany przez ministra właściwego do
spraw turystyki, w terminie 5 dni roboczych od dnia ich naliczenia.
Art. 33.
ZUS realizuje płatność za bon na rzecz przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji
pożytku publicznego w terminie 14 dni od dnia przyjęcia płatności za pomocą bonu,
na rachunek, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 7.
Art. 34.
1.
Ostateczne rozliczenie realizacji płatności na rzecz przedsiębiorcy turystycznego
lub organizacji pożytku publicznego następuje w terminie 15 dni od dnia, o którym
mowa w art. 7 ust. 1.
2.
Niewykorzystane środki otrzymane od ministra właściwego do spraw turystyki ZUS zwraca
na rachunek wskazany przez tego ministra w terminie 7 dni od dnia płatności, o której
mowa w ust. 1.
Art. 35.
1.
Źródłem finansowania zadań POT określonych w ustawie jest wpłata z Funduszu Przeciwdziałania
COVID-19.
2.
Źródłem finansowania zadań POT wynikających z ustawy w przypadku likwidacji Funduszu
Przeciwdziałania COVID-19 jest dotacja celowa z budżetu państwa przekazywana przez
ministra właściwego do spraw turystyki.
Art. 36.
1.
POT zawiera z ministrem właściwym do spraw turystyki umowę w sprawie finasowania realizacji
zadań określonych w ustawie.
2.
Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
1)
zakres zadań;
2)
warunki i tryb przekazywania środków na realizację zadań;
3)
czas trwania umowy;
4)
zakres sprawozdawczości i obowiązki sprawozdawcze;
5)
warunki zwrotu środków;
6)
warunki rozwiązania umowy;
7)
sposób rozliczenia.
Art. 37.
POT prowadzi wyodrębnioną ewidencję księgową środków otrzymanych na podstawie umowy,
o której mowa w art. 36 ust. 1.
Rozdział 6
Przepisy karne
Art. 38.
1.
Kto, nie będąc do tego uprawnionym, używa w nazwie, w firmie lub do określenia wykonywanej
przez siebie działalności gospodarczej albo w reklamie określenia „Polski Bon Turystyczny”,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.
2.
Reklamą jest przekaz handlowy, pochodzący od podmiotu publicznego lub prywatnego,
w związku z jego działalnością gospodarczą lub zawodową, zmierzający do promocji sprzedaży
lub odpłatnego korzystania z towarów lub usług; reklamą jest także autopromocja.
3.
Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w
imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.
Art. 39.
Kto przyjmuje płatność za realizację bonu niezgodnie z przeznaczeniem, podlega grzywnie,
karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.
Rozdział 7
Przepisy zmieniające, dostosowujące i końcowe
Art. 40-43.
(pominięte)
Art. 44.
Minister właściwy do spraw turystyki poda do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji
Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra informację o
terminie możliwości:
1)
rejestracji w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27, przez przedsiębiorcę
turystycznego lub organizację pożytku publicznego;
2)
aktywacji bonów w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.
Art. 45.
1.
W roku 2022 minister właściwy do spraw rodziny udostępni ZUS informacje, o których
mowa w art. 19 ust. 9, za grudzień 2021 r., w terminie do dnia 15 lutego 2022 r.
2.
W roku 2022 starosta udostępni ministrowi właściwemu do spraw rodziny, za pośrednictwem
wojewody, informacje, o których mowa w art. 19 ust. 9 pkt 2, za grudzień 2021 r.,
w terminie do dnia 10 lutego 2022 r.
Art. 46.
Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty realizacji
zadań określonych w ustawie przez ZUS, o których mowa w art. 32 ust. 3, zostaną po
raz pierwszy przekazane w wysokości uzgodnionej przez ministra właściwego do spraw
turystyki i ZUS, w uzgodnionym terminie, na wskazany rachunek bankowy.
Art. 47.
Wartość bonu jest wolna od egzekucji oraz nie podlega wliczeniu do dochodu uprawniającego
do wszelkich świadczeń i dodatków przysługujących na podstawie przepisów odrębnych.
Art. 486)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 6 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wszedł w życie z dniem 5 stycznia 2022 r..
Minister właściwy do spraw turystyki w terminach do dnia 31 sierpnia 2021 r., do dnia
31 sierpnia 2022 r. oraz do dnia 30 kwietnia 2023 r. przedstawi Sejmowi informację
w sprawie realizacji ustawy oraz oceny skuteczności i efektów ekonomicznych bonów.
Art. 49.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia7)Ustawa została ogłoszona w dniu 17 lipca 2020 r..
1)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie
ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem
i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2368), która weszła w życie z dniem 22 grudnia
2021 r.; wszedł w życie z dniem 5 stycznia 2022 r.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 695, 1086, 1262,
1478, 1747, 2157 i 2255, z 2021 r. poz. 1535 i 2368 oraz z 2022 r. poz. 64 i 202.
3)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 6 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
4)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 6 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
5)
W brzmieniu ustalonym przez art. 5 ustawy z dnia 13 stycznia 2022 r. o zmianie ustawy
o zatrudnieniu socjalnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 218), która weszła
w życie z dniem 15 lutego 2022 r.
6)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 6 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wszedł
w życie z dniem 5 stycznia 2022 r.
7)
Ustawa została ogłoszona w dniu 17 lipca 2020 r.