Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 30 kwietnia 2021 r.w sprawie zasad zapewnienia bezpłatnego zakwaterowania sędziom Sądu Najwyższego stale
zamieszkałym poza Warszawą oraz wysokości i warunków wypłacania im zwrotu poniesionych
kosztów przejazdu oraz dodatku za rozłąkę
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 53 § 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa:
1)
zasady zapewnienia bezpłatnego zakwaterowania sędziom Sądu Najwyższego stale zamieszkałym
poza Warszawą, zwanym dalej „uprawnionymi sędziami Sądu Najwyższego”;
2)
wysokość i warunki wypłacania uprawnionym sędziom Sądu Najwyższego zwrotu poniesionych
kosztów przejazdu;
3)
wysokość i warunki wypłacania uprawnionym sędziom Sądu Najwyższego dodatku za rozłąkę.
§ 2.
1.
Bezpłatne zakwaterowanie uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego w związku z wykonywaniem
obowiązków sędziego Sądu Najwyższego zapewnia się w:
1)
samodzielnym lokalu mieszkalnym będącym w trwałym zarządzie Sądu Najwyższego, albo
w jednej z kilku izb w takim lokalu, jeżeli uprawniony sędzia Sądu Najwyższego może
używać jej z wyłączeniem innych osób;
2)
pokojach mieszkalnych zlokalizowanych w budynkach będących w trwałym zarządzie Sądu
Najwyższego.
2.
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego na wniosek uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego
dokonuje wyboru sposobu zapewnienia uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego bezpłatnego
zakwaterowania, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie potrzebę zapewnienia przestrzegania
zasad celowego i oszczędnego dokonywania wydatków ze środków publicznych oraz racjonalnego
wykorzystania lokali mieszalnych będących w dyspozycji Sądu Najwyższego.
3.
Bezpłatne zakwaterowanie uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego traktowane jest jako
nocleg na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju.
4.
Sąd Najwyższy ponosi opłaty za korzystanie przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego
z lokalu mieszkalnego, a także z pokoju mieszkalnego oraz pomieszczeń do nich przynależnych
lub związanych z ich użytkowaniem.
§ 3.
1.
Jeżeli nie jest możliwe zapewnienie bezpłatnego zakwaterowania w sposób określony
w § 2 ust. 1, zapewnienie takiego zakwaterowania następuje przez:
1)
zapewnienie uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego noclegu w pokoju jednoosobowym
w hotelu o kategorii co najmniej trzech gwiazdek w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek
i przewodników turystycznych , wynajętym w tym celu przez Sąd Najwyższy;
2)
zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego w Warszawie poniesionych przez uprawnionego
sędziego Sądu Najwyższego.
2.
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego na wniosek uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego
dokonuje wyboru sposobu zapewnienia uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego zakwaterowania,
o którym mowa w ust. 1, mając na względzie potrzebę zapewnienia przestrzegania zasad
celowego i oszczędnego dokonywania wydatków ze środków publicznych.
3.
Zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego poniesionych przez uprawnionego sędziego Sądu
Najwyższego następuje do wysokości kwoty odpowiadającej 72,5% podstawy ustalenia wynagrodzenia
zasadniczego sędziego Sądu Najwyższego.
4.
Zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego następuje w terminie 14 dni od dnia złożenia
przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego dowodu ich poniesienia za dany miesiąc.
§ 4.
Uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego przysługuje zwrot kosztów przejazdu z miejsca
stałego zamieszkania do Warszawy i z powrotem, bez względu na częstotliwość odbywanych
przejazdów, na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju.
§ 5.
1.
Dodatek za rozłąkę przysługuje uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego za dni w które
przebywa Warszawie w związku z pełnieniem obowiązków sędziego Sądu Najwyższego, jeżeli
w miejscu stałego zamieszkania pozostawia małżonka, dzieci lub inne osoby prowadzące
z nim wspólne gospodarstwo domowe.
2.
Wysokość dodatku za rozłąkę, za każdy dzień rozłąki, wynosi:
1)
w przypadku korzystania przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego z noclegu, o
którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 - 70% stawki diety określonej w przepisach w sprawie
szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi
z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;
2)
w pozostałych przypadkach - 95% stawki diety określonej w przepisach w sprawie szczegółowych
zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży
służbowej na obszarze kraju.
3.
Stawkę dodatku zaokrągla się do 1 grosza w górę.
4.
Przy obliczaniu wysokości dodatku za rozłąkę nie uwzględnia się:
1)
nieusprawiedliwionej nieobecności;
2)
zwolnień od pracy bez prawa do wynagrodzenia;
3)
urlopu wypoczynkowego lub urlopu dla poratowania zdrowia;
4)
podróży służbowej, z tytułu której uprawniony sędzia Sądu Najwyższego otrzymywał diety
w pełnej wysokości;
5)
pobytu w szpitalu.
§ 6.
Zwrot kosztów przejazdu oraz wypłata dodatku za rozłąkę następuje w terminie 14 dni
od dnia złożenia przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego rozliczenia obejmującego
zestawienie udokumentowanych kosztów przejazdów w danym miesiącu oraz oświadczenia
o liczbie dni rozłąki w tym okresie.
§ 7.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 maja 2021 r.