Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 2 grudnia 2020 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o nawozach i nawożeniu
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Obrót nawozami oraz środkami wspomagającymi uprawę roślin
- Rozdział 3 - Stosowanie nawozów i środków wspomagających uprawę roślin
- Rozdział 4 - Przewóz i przechowywanie nawozów oraz środków wspomagających uprawę roślin
- Rozdział 5 - Agrochemiczna obsługa rolnictwa
- Rozdział 6 - Nadzór i kontrola w zakresie nawozów, nawożenia oraz środków wspomagających uprawę roślin
- Rozdział 7 - Opłaty sankcyjne
- Rozdział 8 - Przepisy karne
- Rozdział 9 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 7 maja 2020 r. o zmianie ustawy o nawozach i nawożeniu oraz ustawy o
Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 26 listopada 2020 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje
odnośnika nr 1 oraz art. 3-7 ustawy z dnia 7 maja 2020 r. o zmianie ustawy o nawozach i nawożeniu oraz
ustawy o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozdziału IV rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2019/1009 z dnia 5 czerwca 2019 r. ustanawiającego przepisy dotyczące
udostępniania na rynku produktów nawozowych UE, zmieniającego rozporządzenia (WE)
nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 2003/2003
(Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 1).
”
„
Art. 3.
Do postępowań dotyczących nadzoru prowadzonego na podstawie art. 30 ustawy zmienianej
w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 30 ust. 1
ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się przepisy
dotychczasowe.
Art. 4.
Do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 31 ust. 1 ustawy zmienianej w art.
1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 31 ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, decyzją ostateczną, stosuje
się przepisy dotychczasowe, z tym że właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji
w tych sprawach wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przez:
1)
wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych jest Główny
Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa;
2)
Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych jest minister właściwy
do spraw rolnictwa.
Art. 5.
1.
Akta spraw, o których mowa w art. 31 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, objętych postępowaniami
wszczętymi i niezakończonymi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją
ostateczną, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przekazuje
Głównemu Inspektorowi Ochrony Roślin i Nasiennictwa, a wojewódzcy inspektorzy jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych - wojewódzkim inspektorom ochrony roślin i nasiennictwa,
niezwłocznie po zakończeniu postępowania decyzją ostateczną.
2.
Akta spraw, o których mowa w art. 31 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, objętych postępowaniami
zakończonymi decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a także
akta innych spraw związanych z wykonywaniem zadań przejętych przez Państwową Inspekcję
Ochrony Roślin i Nasiennictwa Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
przekazuje Głównemu Inspektorowi Ochrony Roślin i Nasiennictwa, a wojewódzcy inspektorzy
jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych - wojewódzkim inspektorom ochrony roślin
i nasiennictwa, w terminie do dnia 15 lipca 2020 r.
Art. 6.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy zmienianej
w art. 1 zachowują moc oraz mogą być zmieniane i uchylane na podstawie art. 38 ust.
2 ustawy zmienianej w art. 1.
Art. 7.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1
pkt 4 i 5 oraz art. 2-6, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2020 r., oraz art.
1 pkt 3 i 6, które wchodzą w życie z dniem 1 sierpnia 2021 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa reguluje:
1)
warunki i tryb wprowadzania do obrotu nawozów, z wyłączeniem spraw związanych z wprowadzaniem
do obrotu nawozów uregulowanych w przepisach rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października
2003 r. w sprawie nawozów , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2003/2003”;
2)
warunki i tryb wprowadzania do obrotu środków wspomagających uprawę roślin;
31)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 maja 2020 r. o zmianie ustawy o nawozach i nawożeniu oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa (Dz. U. poz. 1069), która weszła w życie z dniem 23 czerwca 2020 r.)
zadania i właściwość organów oraz jednostek organizacyjnych w zakresie wprowadzania
do obrotu:
a)
nawozów na podstawie przepisów rozporządzenia nr 2003/2003,
b)
nawozów i środków wspomagających uprawę roślin określonym w rozdziale IV rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 z dnia 5 czerwca 2019 r. ustanawiającego
przepisy dotyczące udostępniania na rynku produktów nawozowych UE, zmieniającego rozporządzenia
(WE) nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 2003/2003
(Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2019/1009”;
4)
stosowanie nawozów i środków wspomagających uprawę roślin w rolnictwie;
5)
zapobieganie zagrożeniom zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, które mogą powstać
w wyniku przewozu, przechowywania i stosowania nawozów oraz środków wspomagających
uprawę roślin;
6)
agrochemiczną obsługę rolnictwa.
2.
Przepisy ustawy nie naruszają przepisów prawa wodnego w zakresie ochrony wód przed
zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych.
Art. 2.
1.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
nawozy - produkty przeznaczone do dostarczania roślinom składników pokarmowych lub
zwiększania żyzności gleb albo zwiększania żyzności stawów rybnych, którymi są nawozy
mineralne, nawozy naturalne, nawozy organiczne i nawozy organiczno-mineralne;
2)
nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE” - nawozy spełniające wymagania określone w rozporządzeniu
nr 2003/2003;
3)
nawozy mineralne - nawozy nieorganiczne, produkowane w drodze przemian chemicznych,
fizycznych lub przerobu surowców mineralnych, w tym wapno nawozowe, do którego zalicza
się wapno nawozowe zawierające magnez, a także niektóre nawozy pochodzenia organicznego;
4)
nawozy naturalne:
a)
obornik, gnojówkę i gnojowicę,
b)
pochodzące od zwierząt gospodarskich, w rozumieniu przepisów o organizacji hodowli
i rozrodzie zwierząt gospodarskich, odchody, z wyjątkiem odchodów pszczół, bez dodatków
innych substancji,
c)
guano
- przeznaczone do rolniczego wykorzystania;
5)
nawozy organiczne - nawozy wyprodukowane z substancji organicznej lub z mieszanin
substancji organicznych, w tym komposty, a także komposty wyprodukowane z wykorzystaniem
dżdżownic;
6)
nawozy organiczno-mineralne - mieszaniny nawozów mineralnych i organicznych;
7)
środek poprawiający właściwości gleby - substancje dodawane do gleby w celu poprawy
jej właściwości lub jej parametrów chemicznych, fizycznych, fizykochemicznych lub
biologicznych;
8)
stymulator wzrostu - związek organiczny lub mineralny lub jego mieszaninę, wpływające
korzystnie na rozwój roślin lub inne procesy życiowe roślin, z wyłączeniem regulatora
wzrostu będącego środkiem ochrony roślin w rozumieniu przepisów o ochronie roślin;
9)
podłoże do upraw - materiał inny niż glebę, w tym substraty, w którym są uprawiane
rośliny;
10)
środki wspomagające uprawę roślin - środki poprawiające właściwości gleby, stymulatory
wzrostu i podłoża do upraw;
11)
wymagania jakościowe - zawartość składników pokarmowych w nawozie oraz jego parametry
chemiczne, fizyczne i fizykochemiczne, określone w ustawie i deklarowane przez producenta,
importera lub inny podmiot wprowadzający ten nawóz do obrotu, a w przypadku środków
wspomagających uprawę roślin - deklarowane przez producenta, importera lub inny podmiot
wprowadzający ten środek do obrotu parametry chemiczne, fizyczne, fizykochemiczne
lub biologiczne;
12)
konfekcjonowanie - pakowanie lub przepakowywanie nawozów lub środków wspomagających
uprawę roślin;
13)
wprowadzenie do obrotu:
a)
oferowanie w celu zbycia, sprzedaż oraz inną odpłatną albo nieodpłatną formę zbycia
nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin przez:
-
-producenta - w przypadku nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
-
-importera - w przypadku nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z terytorium państw trzecich,
-
-producenta lub inny podmiot wprowadzający nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
b)
przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nawozu lub środka wspomagającego uprawę
roślin, przeznaczonych na potrzeby własne.
2.
Jeżeli w ustawie jest mowa o nawozach oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE”, stosuje się
określenia użyte w art. 2 rozporządzenia nr 2003/2003.
3.
Nawozy organiczne i polepszacze gleby w rozumieniu art. 3 pkt 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia
21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych
pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia
zwierzęcego) , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1069/2009”, uznaje się za nawozy i środki wspomagające
uprawę roślin wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu
art. 3 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1069/2009 lub z produktów
pochodnych w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia nr 1069/2009 lub zawierające w
swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne.
Rozdział 2
Obrót nawozami oraz środkami wspomagającymi uprawę roślin
Art. 3.
1.
Do obrotu można wprowadzać nawozy:
1)
powstałe ze zmieszania typów nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE”, przy czym nawozy
te nie mogą być oznaczane znakiem „NAWÓZ WE”;
2)
odpowiadające, określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 12 pkt 5, typom
wapna nawozowego, w których zanieczyszczenia nie przekraczają dopuszczalnych wartości
zanieczyszczeń;
3)
naturalne, zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1069/2009.
2.
Nawozy organiczne, organiczno-mineralne, mineralne nieoznaczone znakiem „NAWÓZ WE”
i środki wspomagające uprawę roślin mogą być wprowadzone do obrotu na zasadach określonych
w art. 4.
3.
Nawozy naturalne mogą być zbywane do bezpośredniego rolniczego wykorzystania wyłącznie
na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.
4.
Umowę, o której mowa w ust. 3, strony przechowują co najmniej przez 3 lata od dnia
jej wygaśnięcia.
5.
Procedurą celną, w wyniku której następuje dopuszczenie do obrotu w rozumieniu przepisów
prawa celnego, mogą być objęte nawozy i środki wspomagające uprawę roślin przywożone z państw trzecich:
1)
które można wprowadzać do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
których okres przydatności do stosowania, licząc od dnia objęcia dopuszczeniem do
obrotu, wynosi co najmniej 6 miesięcy - dla nawozów, środków poprawiających właściwości
gleby i stymulatorów wzrostu;
3)
które są zaopatrzone w informacje określone w art. 9 ust. 2-7 i ust. 9.
6.
Przepisu ust. 5:
1)
nie stosuje się do nawozów i środków wspomagających uprawę roślin:
a)
przeznaczonych wyłącznie do celów naukowo-badawczych,
b)
nieprzeznaczonych do wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
pkt 2 i 3 nie stosuje się do nawozów naturalnych, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 6 pkt 1 lit. b, importer przedstawia organowi celnemu
pisemne oświadczenie, że nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin zgłaszany do
procedury celnej, w wyniku której następuje dopuszczenie do obrotu w rozumieniu przepisów
prawa celnego, nie jest przeznaczony do wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
8.
Nawozy zawierające azotan amonowy w ilości powyżej 28% w przeliczeniu na azot całkowity,
przywożone z państw trzecich, zaopatruje się w ważny certyfikat potwierdzający ich
odporność na detonację, wydany przez jednostkę akredytowaną w tym zakresie na terytorium
państw członkowskich Unii Europejskiej.
Art. 4.
1.
Nawozy oraz środki wspomagające uprawę roślin, o których mowa w art. 3 ust. 2, są
wprowadzane do obrotu na podstawie uzyskanego pozwolenia.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje, w drodze decyzji, pozwolenie na wprowadzenie
do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o których mowa w art. 3
ust. 2.
3.
Wniosek o wydanie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego
uprawę roślin, o których mowa w art. 3 ust. 2, składa:
1)
producent - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
importer - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z terytorium
państw trzecich;
3)
producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę
roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego
Unii Europejskiej.
3a.
Wniosek o wydanie pozwolenia zawiera:
1)
imię i nazwisko albo nazwę wnioskodawcy;
2)
oznaczenie siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu wnioskodawcy;
3)
numer identyfikacji podatkowej (NIP);
4)
numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile wnioskodawca
taki numer posiada;
5)
nazwę i rodzaj nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o którym mowa w art.
3 ust. 2.
4.
Do wniosku dołącza się:
1)
wyniki badań nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin;
2)
opinie, o których mowa w ust. 6;
3)
projekt instrukcji stosowania i przechowywania - dla nawozu albo środka poprawiającego
właściwości gleby, albo stymulatora wzrostu;
4)
w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej - kopię umowy tej spółki;
5)
kopię decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu zakładu przetwórczego
produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych wytwarzającego
nawozy lub środki wspomagające uprawę roślin oraz nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego
lub oświadczenie o jej uzyskaniu - dla nawozów lub środków wspomagających uprawę roślin,
które zostały wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów
pochodnych lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego
lub produkty pochodne, a w przypadku nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin
pochodzącego z państwa innego niż Rzeczpospolita Polska - inne równoważne dokumenty.
4a.
(uchylony)
5.
Wnioskodawca, który ma siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, zamiast dokumentów, o których mowa w ust. 4 pkt 4, do wniosku dołącza, przetłumaczone
na język polski przez tłumacza przysięgłego, dokumenty potwierdzające prowadzenie
przez niego działalności gospodarczej.
6.
Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na wprowadzenie
do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o których mowa w art. 3
ust. 2, po uzyskaniu:
1)
opinii upoważnionych jednostek organizacyjnych, wydanych na podstawie przeprowadzonych
badań, potwierdzających, że:
a)
nawóz:
-
-jest przydatny do nawożenia roślin lub gleb lub rekultywacji gleb, w tym dostarcza roślinom składników pokarmowych, wpływając na wzrost plonu lub na stan odżywienia roślin w sposób istotny lub na poprawę jakości plonu lub cech użytkowych roślin, lub zwiększa żyzność gleb lub stawów rybnych,
-
-spełnia minimalne wymagania jakościowe, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 10 pkt 6, oraz deklarowane wymagania jakościowe,
-
-nie zawiera zanieczyszczeń w ilości przekraczającej ich dopuszczalne wartości określone w przepisach wydanych na podstawie art. 10 pkt 5,
-
-nie stanowi zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska po zastosowaniu zgodnie z instrukcją stosowania i przechowywania, albo
b)
środek wspomagający uprawę roślin:
-
-spełnia wymagania jakościowe,
-
-nie zawiera zanieczyszczeń w ilości przekraczającej dopuszczalne wartości zanieczyszczeń określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 pkt 5, albo
c)
środek poprawiający właściwości gleby, oprócz wymagań określonych w lit. b:
-
-jest przydatny do poprawy właściwości lub parametrów chemicznych, fizycznych, fizykochemicznych lub biologicznych gleby,
-
-nie stanowi zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska po zastosowaniu zgodnie z instrukcją stosowania i przechowywania, albo
d)
stymulator wzrostu, oprócz wymagań określonych w lit. b:
-
-wpływa korzystnie na rozwój roślin lub inne procesy życiowe roślin w inny sposób niż składnik pokarmowy roślin,
-
-nie stanowi zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska po zastosowaniu zgodnie z instrukcją stosowania i przechowywania, albo
e)
podłoże do upraw, oprócz wymagań określonych w lit. b:
-
-jest przydatne do uprawy roślin,
-
-nie stanowi zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska;
2)
opinii upoważnionych jednostek organizacyjnych o spełnieniu przez:
a)
nawóz organiczny, organiczno-mineralny albo środek wspomagający uprawę roślin, które
zostały wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych
lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty
pochodne, wymagań, o których mowa w rozporządzeniu nr 1069/2009,
b)
składnik dodany do nawozu organicznego, organiczno-mineralnego albo środka wspomagającego
uprawę roślin, które zostały wytworzone z mączki mięsno-kostnej uzyskanej z materiału
kategorii 2 lub z przetworzonego białka zwierzęcego, lub zawierają w swoim składzie
taką mączkę mięsno-kostną lub przetworzone białko zwierzęce, wymagań, o których mowa
w załączniku XI w rozdziale II w sekcji 1 w ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25
lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia
zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy
Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli
weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 142/2011”.
7.
Szczegółową dokumentację dotyczącą nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin,
o których mowa w art. 3 ust. 2, dostarcza upoważnionej jednostce organizacyjnej przeprowadzającej
badania i wydającej opinie:
1)
producent - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
importer - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z terytorium
państw trzecich;
3)
producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę
roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego
Unii Europejskiej.
8.
Koszty badań i koszty związane z wydawaniem opinii, o których mowa w ust. 6, ponosi:
1)
producent - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
importer - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z terytorium
państw trzecich;
3)
producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu lub środka wspomagającego uprawę
roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego
Unii Europejskiej.
9.
Minister właściwy do spraw rolnictwa odmawia, w drodze decyzji, wydania pozwolenia
na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o których
mowa w art. 3 ust. 2, jeżeli z dołączonych do wniosku dokumentów nie wynika, że nawóz
albo środek wspomagający uprawę roślin spełniają wymagania określone w ust. 6.
10.
W przypadku wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu organicznego, organiczno-mineralnego
albo środka wspomagającego uprawę roślin, które zostały wytworzone z mączki mięsno-kostnej
uzyskanej z materiału kategorii 2 lub z przetworzonego białka zwierzęcego, lub zawierają
w swoim składzie taką mączkę mięsno-kostną lub przetworzone białko zwierzęce, składnik,
o którym mowa w ust. 6 pkt 2 lit. b, dodany do tego nawozu albo środka umieszcza się
w wykazie prowadzonym przez Głównego Lekarza Weterynarii wraz z podaniem informacji
o zawartości tego składnika w tym nawozie albo środku, wyrażonej ilościowo na jednostkę
objętości lub masy. Wykaz jest udostępniany na stronie internetowej administrowanej
przez Główny Inspektorat Weterynarii.
11.
Główny Lekarz Weterynarii umieszcza w wykazie wymienionym w ust. 10 składnik, o którym
mowa w ust. 6 pkt 2 lit. b, zatwierdzony przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita
Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia
nr 142/2011 wraz z podaniem informacji o zawartości tego składnika w nawozie albo
środku wspomagającym uprawę roślin wyrażonej ilościowo na jednostkę objętości lub
masy.
12.
Główny Lekarz Weterynarii wykreśla z wykazu wymienionego w ust. 10 składnik, o którym
mowa w ust. 6 pkt 2 lit. b, jeżeli składnik ten, zastosowany w nawozie albo środku
wspomagającym uprawę roślin zgodnie z zawartością podaną w tym wykazie, nie spełnia
wymagań, o których mowa w załączniku XI w rozdziale II w sekcji 1 w ust. 3 rozporządzenia
nr 142/2011.
13.
Przepisu ust. 6 pkt 2 lit. b nie stosuje się w przypadku ubiegania się o wydanie pozwolenia
na wprowadzenie do obrotu nawozu organicznego, organiczno-mineralnego albo środka
wspomagającego uprawę roślin, do których został dodany składnik umieszczony w wykazie,
o którym mowa w ust. 10, gdy zawartość tego składnika w nawozie lub środku jest taka
sama jak zawartość podana dla tego składnika w tym wykazie.
Art. 5.
Do obrotu można wprowadzać także nawozy oraz środki wspomagające uprawę roślin, o
których mowa w art. 3 ust. 2, dopuszczone do obrotu w innym państwie członkowskim
Unii Europejskiej lub Republice Turcji, które zostały wyprodukowane w innym państwie
członkowskim Unii Europejskiej lub Republice Turcji lub w państwie będącym członkiem
Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym, jeżeli przepisy krajowe na podstawie których są one produkowane i wprowadzane
do obrotu zapewniają ochronę zdrowia ludzi, zwierząt i ochronę środowiska oraz przydatność
do stosowania, w zakresie odpowiadającym wymaganiom określonym w art. 4 ust. 6.
Art. 6.
Pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin,
o którym mowa w art. 4 ust. 1, zawiera:
1)
nazwę nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, imię i nazwisko oraz miejsce
zamieszkania i adres albo nazwę oraz siedzibę i adres:
a)
producenta - dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
importera - dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z
terytorium państw trzecich,
c)
producenta lub innego podmiotu wprowadzającego nawóz albo środek wspomagający uprawę
roślin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu albo środka wspomagającego
uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej;
2)
określenie wymagań jakościowych;
3)
informację, że nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin został wytworzony z produktów
ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych lub zawiera w swoim składzie
produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne - dla nawozu albo środka
wspomagającego uprawę roślin, które zostały wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia
zwierzęcego lub produktów pochodnych, lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne
pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne;
4)
instrukcję stosowania i przechowywania nawozu albo środka poprawiającego właściwości
gleby, albo stymulatora wzrostu, sporządzoną w języku polskim.
Art. 7.
1.
Minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu
albo środka wspomagającego uprawę roślin, o którym mowa w art. 4 ust. 1, na czas nieokreślony.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa cofa, w drodze decyzji, pozwolenie na wprowadzenie
do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o którym mowa w art. 4
ust. 1, jeżeli:
1)
nie są przestrzegane wymagania jakościowe określone w pozwoleniu albo
2)
zostanie ujawnione, że nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin zagrażają zdrowiu
ludzi lub zwierząt lub środowisku, albo
3)
zostanie ujawnione, że nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin, które zostały
wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych
lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty
pochodne, nie spełniają wymagań określonych w art. 4 ust. 6 pkt 2.
2a.
Minister właściwy do spraw rolnictwa może cofnąć, w drodze decyzji, pozwolenie na
wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o którym mowa
w art. 4 ust. 1, jeżeli zostało ujawnione, że zmieniono skład lub surowce wykorzystywane
do produkcji nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin zadeklarowane w dokumentacji
dołączonej do wniosku o wydanie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka
wspomagającego uprawę roślin.
3.
Jeżeli pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę
roślin, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub
w ust. 2a, zostało cofnięte to:
1)
producent - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
importer - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych
z terytorium państw trzecich,
3)
producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego
uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej
- wycofuje nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin z obrotu w terminie 3 miesięcy
od dnia, w którym decyzja o cofnięciu pozwolenia stała się ostateczna.
4.
Jeżeli pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu albo środka wspomagającego uprawę
roślin, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub
3, zostało cofnięte to:
1)
producent - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
importer - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych
z terytorium państw trzecich,
3)
producent lub inny podmiot wprowadzający nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w przypadku nawozu albo środka wspomagającego
uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej
- wycofuje nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin z obrotu, na podstawie decyzji
o cofnięciu pozwolenia, która podlega natychmiastowemu wykonaniu.
Art. 8.
1.
Minister właściwy do spraw rolnictwa prowadzi wykazy nawozów i środków wspomagających
uprawę roślin, które mogą być wprowadzone do obrotu na podstawie pozwoleń, o których
mowa w art. 4 ust. 1, zawierające numer i datę wydania pozwolenia, informację, że
nawóz albo środek wspomagający uprawę roślin zostały wytworzone z produktów ubocznych
pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych lub zawierają w swoim składzie produkty
uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, nazwę nawozu albo środka wspomagającego
uprawę roślin, a także imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę
oraz siedzibę i adres:
1)
producenta - dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, wyprodukowanych
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
importera - dla nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, przywiezionych z
terytorium państw trzecich;
3)
producenta lub innego podmiotu wprowadzającego nawóz albo środek wspomagający uprawę
roślin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu albo środka wspomagającego
uprawę roślin, wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu na terytorium innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej.
2.
Wykazy nawozów i środków wspomagających uprawę roślin są umieszczane na stronie internetowej
urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rolnictwa.
Art. 9.
1.
Konfekcjonowanie może odbywać się wyłącznie po uzyskaniu pisemnej zgody producenta
nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin i po uzgodnieniu z tym producentem
rodzaju opakowań stosowanych do konfekcjonowania.
2.
Na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do nawozu wprowadzanego do obrotu, a w przypadku
nawozu luzem - w dokumentach, w które się go zaopatruje, umieszcza się wyłącznie:
1)
informacje umożliwiające identyfikację nawozu, obejmujące:
a)
napis o treści „nawóz powstały ze zmieszania typów nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ
WE” „, z wyszczególnieniem tych typów - w przypadku nawozów, o których mowa w art.
3 ust. 1 pkt 1,
b)
określenie typu wapna nawozowego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2,
c)
numer pozwolenia - dla nawozów, o których mowa w art. 3 ust. 2,
d)
dane o deklarowanej zawartości składników pokarmowych,
e)
dane dotyczące formy lub rozpuszczalności składników pokarmowych,
f)
nazwę handlową nawozu, jeżeli została nadana,
g)
imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę oraz siedzibę i adres:
-
-producenta - dla nawozu wyprodukowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
-
-importera - dla nawozu przywiezionego z terytorium państw trzecich,
-
-producenta lub innego podmiotu wprowadzającego nawóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla nawozu wyprodukowanego lub wprowadzonego do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
2)
informacje o:
a)
masie netto nawozu,
b)
okresie przydatności nawozu do stosowania;
3)
instrukcję stosowania i przechowywania nawozu.
3.
Na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do środka wspomagającego uprawę roślin wprowadzanego
do obrotu, a w przypadku środka wspomagającego uprawę roślin luzem - w dokumentach,
w które się go zaopatruje, umieszcza się wyłącznie:
1)
informacje umożliwiające identyfikację środka wspomagającego uprawę roślin, obejmujące:
a)
numer pozwolenia,
b)
określenie wymagań jakościowych,
c)
nazwę handlową środka wspomagającego uprawę roślin, jeżeli została nadana,
d)
imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę oraz siedzibę i adres:
-
-producenta - dla środka wspomagającego uprawę roślin wyprodukowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
-
-importera - dla środka wspomagającego uprawę roślin przywiezionego z terytorium państw trzecich,
-
-producenta lub innego podmiotu wprowadzającego środek wspomagający uprawę roślin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - dla środka wspomagającego uprawę roślin wyprodukowanego lub wprowadzonego do obrotu na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
2)
informacje o:
a)
masie netto środka wspomagającego uprawę roślin,
b)
okresie przydatności środka poprawiającego właściwości gleby albo stymulatora wzrostu
do stosowania;
3)
instrukcję stosowania i przechowywania środka poprawiającego właściwości gleby albo
stymulatora wzrostu.
4.
Informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, sporządza się w języku polskim oraz umieszcza
w widocznym miejscu, w sposób trwały i zapewniający ich czytelność, z tym że informacje
określone w ust. 2 pkt 1 lit. f i g oraz w ust. 3 pkt 1 lit. c i d, a także instrukcję
stosowania i przechowywania nawozu albo środka poprawiającego właściwości gleby, albo
stymulatora wzrostu, podaje się oddzielnie od innych informacji wymienionych w ust.
2 lub 3.
5.
Etykiety dołączone do nawozu i środka wspomagającego uprawę roślin mocuje się w taki
sposób, aby pozostały one tam, gdzie zostały zamocowane niezależnie od zastosowanego
systemu zamknięcia opakowania, a jeżeli do zamknięcia opakowania użyto plomby, podaje
się na niej informacje określone w ust. 2 pkt 1 lit. g lub w ust. 3 pkt 1 lit. d.
6.
W przypadku nawozów i środków wspomagających uprawę roślin luzem jeden egzemplarz
dokumentów, w które się je zaopatruje, zawierający informacje określone w ust. 2 lub
3, dołącza się do nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin w sposób zapewniający
dostęp do tych informacji.
7.
Nawozy i środki wspomagające uprawę roślin w postaci płynnej mogą być wprowadzone
do obrotu, jeżeli są do nich dołączone informacje o temperaturze, w jakiej nawóz albo
środek wspomagający uprawę roślin powinny być przechowywane, a także o środkach, jakie
powinny być podjęte, aby zapobiec wypadkom podczas ich przechowywania.
8.
Przepisów ust. 2-7 nie stosuje się do nawozów naturalnych.
9.
Na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do nawozu i środka wspomagającego uprawę roślin
wprowadzonych do obrotu, a w przypadku nawozów i środków wspomagających uprawę roślin
luzem - w dokumentach, w które się je zaopatruje, umieszcza się także informacje wynikające
z przepisów odrębnych.
10.
Znakowania nawozów organicznych, organiczno-mineralnych, środków poprawiających właściwości
gleby, stymulatorów wzrostu i podłoży do upraw, które zostały wytworzone z produktów
ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, lub zawierają w swoim
składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, dokonuje
się w sposób określony w rozporządzeniu nr 1069/2009.
Art. 10.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
jednostki organizacyjne upoważnione do przeprowadzania badań nawozów lub wydawania
opinii, o której mowa w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. a oraz pkt 2, biorąc pod uwagę obiekty
i wyposażenie, jakimi powinna dysponować jednostka organizacyjna, aby zapewnić właściwe
przeprowadzenie badań, stosowane przez tę jednostkę procedury badawcze oraz kwalifikacje
i doświadczenie zawodowe osób zatrudnionych w tych jednostkach, zgodne z zakresem
przeprowadzanych badań;
2)
szczegółowy zakres badań nawozów i elementy, jakie powinna zawierać opinia o nawozach,
wymienione w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. a oraz pkt 2, kierując się koniecznością stwierdzenia,
czy nawozy te spełniają warunki niezbędne do wydania pozwolenia na wprowadzenie ich
do obrotu, określone w art. 4 ust. 6;
3)
szczegółowy zakres dokumentacji dotyczącej nawozów, mając na względzie konieczność
ustalenia na tej podstawie właściwego zakresu badań, jakim należy poddać dany nawóz,
i wydania opinii, o której mowa w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. a oraz pkt 2;
4)
jakie wymagania ma spełniać treść instrukcji stosowania i przechowywania nawozów,
mając na względzie zapewnienie bezpiecznego ich stosowania i przechowywania;
5)
dopuszczalne rodzaje zanieczyszczeń występujących w nawozach i ich wartości, mając
na względzie zapewnienie ochrony zdrowia ludzi lub zwierząt lub ochrony środowiska;
6)
minimalne wymagania jakościowe, jakie powinny spełniać nawozy, o których mowa w art.
3 ust. 2, mając na względzie potrzebę zapewnienia ich skutecznego działania.
Art. 11.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
jednostki organizacyjne upoważnione do przeprowadzenia badań środków wspomagających
uprawę roślin lub wydawania opinii, o której mowa w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. b-e oraz
pkt 2, biorąc pod uwagę obiekty i wyposażenie, jakimi powinna dysponować jednostka
organizacyjna, aby zapewnić właściwe przeprowadzenie badań, stosowane przez tę jednostkę
procedury badawcze oraz kwalifikacje i doświadczenie zawodowe osób zatrudnionych w
tych jednostkach, zgodne z zakresem przeprowadzanych badań;
2)
szczegółowy zakres badań środków wspomagających uprawę roślin i elementy, jakie powinna
zawierać opinia o środkach wspomagających uprawę roślin, wymienione w art. 4 ust.
6 pkt 1 lit. b-e oraz pkt 2, kierując się koniecznością stwierdzenia, czy środki te
spełniają warunki niezbędne do wydania pozwolenia na wprowadzenie ich do obrotu, określone
w art. 4 ust. 6;
3)
szczegółowy zakres dokumentacji dotyczącej środków wspomagających uprawę roślin, mając
na względzie konieczność ustalenia na tej podstawie właściwego zakresu badań, jakim
należy poddać dany środek, i wydania opinii, o której mowa w art. 4 ust. 6 pkt 1 lit.
b-e oraz pkt 2;
4)
jakie wymagania ma spełniać treść instrukcji stosowania i przechowywania środków poprawiających
właściwości gleby oraz stymulatorów wzrostu, mając na względzie zapewnienie bezpiecznego
ich stosowania i przechowywania;
5)
dopuszczalne rodzaje zanieczyszczeń występujących w środkach wspomagających uprawę
roślin i ich wartości, mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia ludzi lub zwierząt
lub ochrony środowiska.
Art. 12.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy sposób umieszczania informacji umożliwiającej identyfikację nawozów, o
której mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1, mając na względzie zapewnienie właściwej informacji
o tych nawozach oraz zapobieganie niekorzystnemu wpływowi nawozu na zdrowie ludzi
lub zwierząt lub na środowisko;
2)
sposób pakowania nawozów, mając na względzie zapewnienie właściwej ich jakości oraz
zapobieganie niekorzystnemu wpływowi nawozu na zdrowie ludzi lub zwierząt lub na środowisko;
3)
dopuszczalne tolerancje zawartości składników nawozowych, biorąc pod uwagę ograniczenia
wynikające z technologii ich produkcji;
4)
sposób pobierania próbek i metody badań nawozów mineralnych w celu kontroli ich jakości,
mając na względzie zapewnienie spełniania przez nawóz parametrów chemicznych, fizycznych
i fizykochemicznych oraz wartości zanieczyszczeń zawartych w tych nawozach;
5)
typy wapna nawozowego oraz szczegółowe wymagania jakościowe dla tych typów, mając
na względzie zapewnienie właściwej ich jakości.
Art. 13.
1.
Producent ubiegający się o oznaczenie nowego typu nawozu znakiem „NAWÓZ WE”, mający
siedzibę albo miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, składa
do ministra właściwego do spraw gospodarki wniosek o wystąpienie do Komisji Europejskiej
w tej sprawie.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki:
1)
przekazuje Komisji Europejskiej i pozostałym państwom członkowskim Unii Europejskiej
kopię wniosku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli nawóz spełnia wymagania dla nowego typu
nawozu, określone w rozporządzeniu nr 2003/2003, albo
2)
wydaje decyzję o odmowie przekazania Komisji Europejskiej i pozostałym państwom członkowskim
Unii Europejskiej kopii wniosku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli nawóz nie spełnia
wymagań dla nowego typu nawozu, określonych w rozporządzeniu nr 2003/2003.
Art. 14.
Koszty postępowania związane z rozpatrzeniem i przekazaniem wniosku o oznaczenie nowego
typu nawozu znakiem „NAWÓZ WE” ponosi producent ubiegający się o takie oznaczenie.
Art. 15.
Minister właściwy do spraw gospodarki:
1)
ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor
Polski”, listę akredytowanych laboratoriów upoważnionych do wykonywania badań potwierdzających
spełnianie przez nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE” wymagań określonych dla tych
nawozów w przepisach rozporządzenia nr 2003/2003;
2)
informuje Komisję Europejską i pozostałe państwa członkowskie Unii Europejskiej o
akredytowanych laboratoriach upoważnionych do wykonywania badań, o których mowa w
pkt 1.
Art. 16.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki może, w drodze rozporządzenia:
1)
zakazać czasowo wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nawozu
oznaczonego znakiem „NAWÓZ WE”,
2)
uzależnić wprowadzenie do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nawozu oznaczonego
znakiem „NAWÓZ WE” od spełnienia określonych warunków
- jeżeli zaistnieją przesłanki określone w art. 15 rozporządzenia nr 2003/2003.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki informuje Komisję Europejską i pozostałe państwa
członkowskie Unii Europejskiej o ograniczeniach we wprowadzaniu do obrotu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE”, o których mowa w
ust. 1, podając przyczyny uzasadniające wprowadzenie tych ograniczeń.
Art. 16a2)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Organem notyfikującym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 rozporządzenia nr 2019/1009,
jest minister właściwy do spraw gospodarki.
Art. 16b2)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Do wykonywania zadań określonych w rozdziale IV rozporządzenia nr 2019/1009 w zakresie
nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 2019/1009 stosuje się przepisy art. 24 ust. 2a, art. 27 ust. 1-3 i 5 oraz art. 29 ust. 5 ustawy z dnia 13 kwietnia
2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku , z tym że:
1)
właściwym ministrem, o którym mowa w art. 27 ust. 1 tej ustawy, jest minister właściwy
do spraw gospodarki;
2)
wniosek, o którym mowa w art. 27 ust. 2 tej ustawy, oprócz wymagań określonych w art.
27 ust. 3 tej ustawy spełnia ponadto wymagania dotyczące wniosku o notyfikację, o
którym mowa w art. 27 rozporządzenia nr 2019/1009;
3)
ograniczenia zakresu, zawieszenia lub cofnięcia autoryzacji, o których mowa w art.
27 ust. 5 tej ustawy, dokonuje się w przypadku stwierdzenia naruszenia warunków określonych
w art. 24 i art. 26 rozporządzenia nr 2019/1009 lub niewypełniania obowiązków określonych
w art. 32 i art. 34 rozporządzenia nr 2019/1009.
Art. 16c2)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Minister właściwy do spraw gospodarki wykonuje zadania państwa członkowskiego Unii
Europejskiej określone w art. 23 i art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 2019/1009.
Art. 16d2)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Ocenę i monitorowanie jednostek notyfikowanych, o których mowa w art. 21 ust. 1 rozporządzenia
nr 2019/1009, prowadzi Polskie Centrum Akredytacji.
Art. 16e2)Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
1.
Od rozstrzygnięć jednostki notyfikowanej, o której mowa w art. 33 rozporządzenia nr
2019/1009, wydanych na podstawie art. 32 ust. 3-5 rozporządzenia nr 2019/1009, przysługuje
odwołanie do tej jednostki, z tym że to odwołanie rozpatrują osoby, które nie brały
udziału w podejmowaniu rozstrzygnięcia, którego dotyczy to odwołanie.
2.
Jednostki notyfikowane, o których mowa w art. 33 rozporządzenia nr 2019/1009, określają
i udostępniają zainteresowanym podmiotom procedurę postępowania z odwołaniami od rozstrzygnięć
tych jednostek.
3.
Odwołanie, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie 14 dni od dnia doręczenia
rozstrzygnięcia. Jednostka notyfikowana, o której mowa w art. 33 rozporządzenia nr
2019/1009, może określić dłuższy termin na złożenie odwołania.
Rozdział 3
Stosowanie nawozów i środków wspomagających uprawę roślin
Art. 17.
1.
Stosuje się wyłącznie nawozy i środki wspomagające uprawę roślin, które zostały dopuszczone
do obrotu na podstawie art. 3 ust. 1 i 2, art. 5 lub rozporządzenia nr 2003/2003.
2.
Nawozy stosuje się w sposób, który nie zagraża zdrowiu ludzi lub zwierząt lub środowisku.
3.
(uchylony)
4.
Środki poprawiające właściwości gleby i stymulatory wzrostu stosuje się zgodnie z
instrukcją ich stosowania i przechowywania.
Art. 18.
(uchylony)
Art. 19.
Do stosowania nawozów mineralnych, w tym nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE”, może
być użyty sprzęt agrolotniczy, jeżeli:
1)
sprzęt ten jest wyposażony w urządzenia służące do tego celu;
2)
prędkość wiatru nie przekracza 3 m/s, a wilgotność względna powietrza wynosi co najmniej
60%;
3)
powierzchnia upraw, do nawożenia których stosuje się sprzęt agrolotniczy, wynosi co
najmniej 30 ha i uprawy te są położone w odległości co najmniej 500 m od dróg publicznych,
budynków, obiektów, w których są utrzymywane zwierzęta, pasiek, upraw zielarskich,
ogrodów działkowych, cieków, zbiorników wodnych, rezerwatów przyrody, parków narodowych,
uzdrowisk oraz obszarów ochrony uzdrowiskowej, a także innych obiektów i obszarów
chronionych na podstawie przepisów odrębnych.
Art. 20.
1.
Zabrania się stosowania nawozów:
1)
na glebach zamarzniętych, zalanych wodą, nasyconych wodą, pokrytych śniegiem;
2)
naturalnych w postaci płynnej podczas wegetacji roślin przeznaczonych do bezpośredniego
spożycia przez ludzi.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nawożenia stawów wykorzystywanych do chowu lub
hodowli ryb.
3.
Za glebę zamarzniętą nie uznaje się gleby, która rozmarza co najmniej powierzchniowo
w ciągu dnia.
Art. 20a.
Zabrania się stosowania nawozów amonowo-węglanowych.
Art. 20b3)Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wejdzie w życie z dniem 1 sierpnia 2021 r..
Zabrania się stosowania mocznika w formie granulowanej, z wyłączeniem stosowania mocznika
w formie granulowanej zawierającego inhibitor ureazy albo powłokę biodegradowalną.
Art. 21.
1.
Czynności polegające na świadczeniu usług w zakresie stosowania nawozów mogą być wykonywane
wyłącznie przez osoby posiadające świadectwo ukończenia szkolenia w tym zakresie;
wymagania tego nie stosuje się wobec absolwentów szkół rolniczych.
2.
Szkolenie w zakresie, o którym mowa w ust. 1, prowadzą jednostki organizacyjne upoważnione
przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.
Art. 22.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
klimatu, ministrem właściwym do spraw środowiska oraz ministrem właściwym do spraw
zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy sposób stosowania nawozów, mając na względzie zapewnienie ochrony zdrowia
ludzi lub zwierząt lub ochrony środowiska;
2)
jednostki organizacyjne upoważnione do prowadzenia szkoleń z zakresu stosowania nawozów,
biorąc pod uwagę obiekty i wyposażenie, jakimi powinna dysponować jednostka organizacyjna,
aby zapewnić właściwą jakość prowadzonych szkoleń, oraz kwalifikacje i doświadczenie
zawodowe w zakresie prowadzonych szkoleń osób zatrudnionych w tych jednostkach.
Art. 22a.
1.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
klimatu oraz ministrem właściwym do spraw środowiska, z uwzględnieniem kodeksu ramowego
Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych z 2014 r. dotyczącego
dobrej praktyki rolniczej na rzecz redukcji emisji amoniaku, opracuje kodeks dobrej
praktyki rolniczej w zakresie ograniczania emisji amoniaku do dobrowolnego stosowania.
2.
Kodeks dobrej praktyki rolniczej w zakresie ograniczania emisji amoniaku obejmuje
co najmniej zalecenia dotyczące:
1)
zarządzania azotem, z uwzględnieniem jego pełnego obiegu w środowisku;
2)
sposobów żywienia zwierząt gospodarskich - gatunków, o których mowa w przepisach o
organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich;
3)
technik rozprowadzania nawozów ograniczających emisję amoniaku;
4)
sposobów przechowywania nawozów ograniczających emisję amoniaku;
5)
sposobów chowu zwierząt gospodarskich gatunków, o których mowa w przepisach o organizacji
hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, ograniczających emisję amoniaku;
6)
możliwości ograniczania emisji amoniaku pochodzącego ze stosowania nawozów mineralnych.
3.
Minister właściwy do spraw rolnictwa zamieszcza na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji
Publicznej urzędu zapewniającego jego obsługę kodeks dobrej praktyki rolniczej w zakresie
ograniczania emisji amoniaku.
Rozdział 4
Przewóz i przechowywanie nawozów oraz środków wspomagających uprawę roślin
Art. 23.
1.
Nawozy, w tym nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”, i środki wspomagające uprawę roślin,
w postaci stałej, przewożone luzem, zabezpiecza się w sposób, który uniemożliwia ich
rozsypywanie się, pylenie i zamoknięcie.
2.
Nawozy, w tym nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”, i środki wspomagające uprawę roślin
w postaci płynnej, przewozi się w zamkniętych i szczelnych opakowaniach, zbiornikach
lub cysternach.
3.
Nawozy organiczne, organiczno-mineralne i środki wspomagające uprawę roślin, które
zostały wytworzone z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych,
lub zawierają w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty
pochodne, przewozi się w sposób określony w rozporządzeniu nr 1069/2009.
Art. 24.
1.
Nawozy mineralne, w tym nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”, organiczne, organiczno-mineralne,
środki poprawiające właściwości gleby i stymulatory wzrostu, w postaci stałej przechowuje
się w opakowaniach jednostkowych, zgodnie z instrukcją ich stosowania i przechowywania.
2.
Nawozy mineralne, w tym nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”, organiczne, organiczno-mineralne,
środki poprawiające właściwości gleby i stymulatory wzrostu, w postaci stałej mogą
być również przechowywane luzem w pryzmach formowanych na utwardzonym i nieprzepuszczalnym
podłożu, po ich przykryciu materiałem wodoszczelnym, zgodnie z instrukcją ich stosowania
i przechowywania.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do saletry amonowej i innych nawozów zawierających
azotan amonowy w ilości powyżej 28% w przeliczeniu na azot całkowity.
4.
Podłoża do upraw w postaci stałej przechowuje się w opakowaniach jednostkowych lub
luzem w pryzmach formowanych na utwardzonym i nieprzepuszczalnym podłożu, po ich przykryciu
materiałem wodoszczelnym.
5.
Nawozy mineralne, w tym nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”, organiczne, organiczno-mineralne
i środki wspomagające uprawę roślin, w postaci płynnej przechowuje się w zamkniętych
opakowaniach lub w szczelnych, przystosowanych do tego celu zbiornikach.
Art. 25.
(uchylony)
Rozdział 5
Agrochemiczna obsługa rolnictwa
Art. 26.
1.
Krajowa Stacja Chemiczno-Rolnicza, zwana dalej „Stacją”, która podlega ministrowi
właściwemu do spraw rolnictwa, oraz podlegające jej okręgowe stacje wykonują zadania
związane z agrochemiczną obsługą rolnictwa.
2.
Stacja oraz okręgowe stacje są państwowymi jednostkami budżetowymi.
3.
Stacją kieruje dyrektor, powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw
rolnictwa.
4.
Okręgowymi stacjami kierują dyrektorzy, powoływani i odwoływani przez ministra właściwego
do spraw rolnictwa na wniosek dyrektora Stacji.
5.
Dyrektor Stacji nadzoruje i koordynuje działalność okręgowych stacji, w tym w zakresie
gospodarowania środkami publicznymi i realizowania planów dochodów i wydatków.
Art. 27.
Do zadań Stacji należy:
1)
określanie sposobu prowadzenia badań agrochemicznych, w tym dobór metod badawczych;
2)
ustalanie zakresu zadań wykonywanych przez okręgowe stacje;
3)
kontrola działalności okręgowych stacji, w tym stosowania przez nie metod badawczych
i terminowości wykonywania przez te stacje badań;
4)
podejmowanie działań w zakresie udziału laboratoriów okręgowych stacji w badaniach
dokładności wykonywania analiz chemicznych;
5)
organizacja szkoleń dla pracowników okręgowych stacji;
6)
tworzenie i prowadzenie bazy danych dotyczących zasobności gleb w azot i fosfor oraz
zanieczyszczenia azotanami wód w profilu glebowym do 90 cm od powierzchni gruntu;
7)
prowadzenie obsługi finansowej okręgowych stacji, w tym:
a)
opracowywanie planów dochodów i wydatków dla poszczególnych okręgowych stacji,
b)
przekazywanie środków finansowych na działalność bieżącą okręgowych stacji;
8)
wykonywanie innych zadań z zakresu agrochemicznej obsługi rolnictwa, powierzonych
przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.
Art. 28.
1.
Do zadań okręgowych stacji należy:
1)
wykonywanie analiz gleb, roślin, płodów rolnych i leśnych;
2)
doradztwo w sprawach nawożenia;
3)
wykonywanie badań jakości nawozów i środków wspomagających uprawę roślin;
4)
wykonywanie ekspertyz i wydawanie opinii o zasobności gleb, składzie chemicznym roślin,
nawozów i środków wspomagających uprawę roślin, a także prawidłowym stosowaniu nawozów
i środków wspomagających uprawę roślin;
5)
prowadzenie działalności szkoleniowej i informacyjnej w zakresie, o którym mowa w
pkt 1-4;
6)
tworzenie i prowadzenie bazy danych dotyczących zasobności gleb w azot i fosfor oraz
zanieczyszczenia azotanami wód w profilu glebowym do 90 cm od powierzchni gruntu;
7)
wykonywanie innych zadań z zakresu agrochemicznej obsługi rolnictwa, powierzonych
przez Stację.
2.
Okręgowe stacje, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, pobierają opłaty za:
1)
analizy fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne:
a)
gleb mineralnych i organicznych,
b)
ziem i gleb ogrodniczych, podłoży ogrodniczych, pożywek i wody,
c)
materiału roślinnego i pasz,
d)
ścieków i osadów ściekowych,
e)
nawozów naturalnych, organicznych, organiczno-mineralnych i mineralnych,
f)
środków wspomagających uprawę roślin;
2)
badania gleb na potrzeby doradztwa nawozowego;
3)
badania materiału roślinnego na potrzeby doradztwa rolniczego;
4)
prace terenowo-kartograficzne;
5)
opracowanie wyników przeprowadzonych analiz i badań;
6)
działalność szkoleniową i informacyjną.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do zadań wykonywanych na potrzeby organów administracji
rządowej.
4.
Opłaty, o których mowa w ust. 2, stanowią dochód budżetu państwa.
5.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób uiszczania
opłat, o których mowa w ust. 2, biorąc pod uwagę koszty ponoszone przez okręgowe stacje
przy wykonywaniu danej czynności oraz czas niezbędny do jej wykonania.
Art. 29.
1.
Stacja prowadzi, na podstawie jednostkowych sprawozdań okręgowych stacji, miesięczną,
kwartalną, półroczną i roczną łączną sprawozdawczość budżetową Stacji i okręgowych
stacji oraz sporządza bilans roczny.
2.
Stacja i okręgowe stacje, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, prowadzą gospodarkę
finansową na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych.
Rozdział 6
Nadzór i kontrola w zakresie nawozów, nawożenia oraz środków wspomagających uprawę roślin
Art. 30.
14)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2020 r..
Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwana dalej „Inspekcją”, sprawuje
nadzór nad wprowadzaniem do obrotu nawozów, nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE”
i środków wspomagających uprawę roślin, w sposób określony w przepisach o Państwowej
Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa.
2.
W ramach sprawowanego nadzoru, o którym mowa w ust. 1, organy Inspekcji oraz upoważnieni
pracownicy Inspekcji są uprawnieni do:
1)
wstępu na grunty;
2)
dokonywania inwentaryzacji nawozów, nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE” i środków
wspomagających uprawę roślin;
3)
przeprowadzania kontroli w zakresie:
a)
zgodności nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE” z typami tych nawozów określonymi
w rozporządzeniu nr 2003/2003,
b)
spełniania przez nawozy, nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE” i środki wspomagające
uprawę roślin wymagań jakościowych oraz określonych, na podstawie art. 10 pkt 5 lub
art. 11 pkt 5, wymagań, jakie powinny one spełniać w zakresie dopuszczalnych wartości
zanieczyszczeń - dokonywanej na podstawie badań ich parametrów chemicznych, fizycznych,
fizykochemicznych i biologicznych, wykonywanych w laboratoriach wskazanych w przepisach
wydanych na podstawie art. 15 pkt 1 - dla nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE” lub
w okręgowych stacjach chemiczno-rolniczych - dla pozostałych nawozów i środków wspomagających
uprawę roślin,
c)
przestrzegania przepisów dotyczących obrotu nawozami, nawozami oznaczonymi znakiem
„NAWÓZ WE” oraz środkami wspomagającymi uprawę roślin,
d)
zgodności wapna nawozowego, do którego zalicza się wapno nawozowe zawierające magnez,
z ich typami i szczegółowymi wymaganiami jakościowymi dla tych typów określonymi w
przepisach wydanych na podstawie art. 12 pkt 5;
4)
wstępu do obiektów, w których są przechowywane nawozy, nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ
WE” lub środki wspomagające uprawę roślin;
5)
nieodpłatnego pobierania do badań próbek nawozów, nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ
WE” oraz środków wspomagających uprawę roślin.
Art. 31.
1.
Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „inspektorem”, jeżeli
w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 3, zostanie
stwierdzone, że nie są spełnione wymagania jakościowe lub zostały przekroczone, określone
na podstawie art. 10 pkt 5 lub art. 11 pkt 5, dopuszczalne wartości zanieczyszczeń,
lub nie są spełnione warunki dotyczące wprowadzania do obrotu, określone w art. 3
ust. 1-4 lub art. 5, może, w drodze decyzji:5)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której
mowa w odnośniku 1; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2020 r.
1)
zakazać wprowadzenia do obrotu nawozu, nawozu oznaczonego znakiem „NAWÓZ WE” albo
środka wspomagającego uprawę roślin;
2)
nakazać wycofanie z obrotu nawozu, nawozu oznaczonego znakiem „NAWÓZ WE” albo środka
wspomagającego uprawę roślin.
2.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
Art. 32.
1.
Wojewódzki inspektor ochrony środowiska przeprowadza kontrolę przestrzegania przepisów
dotyczących warunków stosowania i przechowywania nawozów, nawozów oznaczonych znakiem
„NAWÓZ WE” oraz środków wspomagających uprawę roślin w sposób określony w przepisach
o Inspekcji Ochrony Środowiska.
2.
Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na sprawdzeniu podmiotów stosujących i przechowujących
nawozy i środki wspomagające uprawę roślin oraz jest przeprowadzana w oparciu o coroczną
analizę ryzyka albo na wniosek zainteresowanych podmiotów.
3.
Do podmiotów, o których mowa w ust. 2, niebędących przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców , przepisy rozdziału 5 tej ustawy stosuje się odpowiednio.
4.
Wojewódzki inspektor ochrony środowiska jest uprawniony do wykorzystania danych zgromadzonych
w ewidencji gospodarstw rolnych, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji
gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności , na potrzeby realizacji zadań określonych w ust. 1.
5.
Dane, o których mowa w ust. 4, są udostępniane nieodpłatnie, na wniosek wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska.
6.
Wojewódzki inspektor ochrony środowiska ma dostęp do danych, o których mowa w ust.
4, i wykorzystuje udostępnione dane do realizacji zadań określonych w ust. 1.
7.
Wojewódzki inspektor ochrony środowiska w ramach prowadzonej przez siebie kontroli
może powierzyć wykonanie badań agrochemicznych okręgowej stacji chemiczno-rolniczej.
Art. 33.
(uchylony)
Art. 34.
(uchylony)
Art. 35.
(uchylony)
Art. 36.
Inspekcja Weterynaryjna przeprowadza kontrolę w zakresie spełniania przez nawozy lub
środki wspomagające uprawę roślin, które zostały wytworzone z produktów ubocznych
pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, lub zawierają w swoim składzie produkty
uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, wymagań określonych w rozporządzeniu
nr 1069/2009, w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia
lub w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt .
Rozdział 7
Opłaty sankcyjne
Art. 37.
1.
Kto wprowadza do obrotu:
1)
nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”, nienależące do typów nawozów wyszczególnionych
w załączniku nr I do rozporządzenia nr 2003/2003 lub niespełniające wymagań jakościowych
określonych dla danego typu nawozu w tym załączniku,
2)
nawozy lub środki wspomagające uprawę roślin niezgodnie z warunkami określonymi w
art. 3 lub 5
- wycofuje je z obrotu, na własny koszt, oraz wnosi na rachunek urzędu skarbowego,
właściwego ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania podmiotu wprowadzającego
do obrotu nawóz, nawóz oznaczony znakiem „NAWÓZ WE” lub środek wspomagający uprawę
roślin, opłatę sankcyjną stanowiącą 100% kwoty należnej za sprzedane nawozy, nawozy
oznaczone znakiem „NAWÓZ WE” lub środki wspomagające uprawę roślin, a w przypadku
innej formy zbycia nawozów, nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE” lub środków wspomagających
uprawę roślin - 100% wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub którą mógłby uzyskać
za wprowadzone do obrotu nawozy, nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE” lub środki wspomagające
uprawę roślin.
2.
Inspektor, właściwy ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania podmiotu wprowadzającego
do obrotu nawóz, nawóz oznaczony znakiem „NAWÓZ WE” lub środek wspomagający uprawę
roślin, wydaje decyzję, w której stwierdza:
1)
wprowadzenie do obrotu nawozu oznaczonego znakiem „NAWÓZ WE”, nienależącego do typów
nawozów wyszczególnionych w załączniku nr I do rozporządzenia nr 2003/2003 lub niespełniającego
wymagań jakościowych dla danego typu nawozu określonych w tym załączniku, lub
2)
wprowadzenie do obrotu nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin niezgodnie z
warunkami określonymi w art. 3 lub 5
- oraz określa termin jego wycofania z obrotu, ilość wprowadzonego do obrotu nawozu
lub środka wspomagającego uprawę roślin oraz wysokość opłaty sankcyjnej, o której
mowa w ust. 1.
3.
Jeżeli wprowadzającym do obrotu nawóz, nawóz oznaczony znakiem „NAWÓZ WE” lub środek
wspomagający uprawę roślin jest podmiot mający siedzibę albo miejsce zamieszkania
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
1)
opłatę sankcyjną, o której mowa w ust. 1, wnosi się na rachunek urzędu skarbowego,
przy pomocy którego Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście wykonuje
swoje zadania;
2)
decyzję, o której mowa w ust. 2, wydaje inspektor właściwy dla województwa mazowieckiego.
4.
Inspektor przekazuje właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ostateczną decyzję,
o której mowa w ust. 2 i 3.
5.
Jeżeli obowiązek wniesienia opłaty sankcyjnej wynikający z ostatecznej decyzji, o
której mowa w ust. 2 lub 3, nie został spełniony, właściwy naczelnik urzędu skarbowego
zawiadamia inspektora, który wystawia tytuł wykonawczy stanowiący podstawę do przymusowego
ściągnięcia tej opłaty w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
6.
(uchylony)
Art. 38.
1.
Podmiot wprowadzający do obrotu nawóz, nawóz oznaczony znakiem „NAWÓZ WE” lub środek
wspomagający uprawę roślin wnosi opłaty za przeprowadzenie przez Inspekcję czynności
kontrolnych i przeprowadzenie badań laboratoryjnych, jeżeli w wyniku tej kontroli
stwierdzono, że nawozy, nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE” albo środki wspomagające
uprawę roślin nie spełniają wymagań jakościowych wynikających z przepisów rozporządzenia
nr 2003/2003 lub przepisów wydanych na podstawie art. 10 pkt 5 i 6, art. 11 pkt 5
lub art. 12 pkt 5 lub z pozwolenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lub nie spełniają
wymagań określonych w art. 5, lub nie spełniają wymagań dodatkowych, zadeklarowanych
przez producenta, importera lub inny podmiot wprowadzający do obrotu nawóz, nawóz
oznaczony znakiem „NAWÓZ WE” lub środek wspomagający uprawę roślin.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób uiszczania
opłat, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę koszty ponoszone przez Inspekcję
lub upoważnione do badań jednostki przy wykonywaniu danej czynności lub badania oraz
czas niezbędny do ich wykonania.
Art. 39.
Opłaty, o których mowa w art. 37 i art. 38 ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.
Do opłat tych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa .
Rozdział 8
Przepisy karne
Art. 40.
1.
Kto, wprowadzając do obrotu nawozy oznaczone znakiem „NAWÓZ WE”:
1)
deklaruje na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do nawozu albo w dokumentach, w które
się go zaopatruje, zawartość składników pokarmowych głównych, drugorzędnych i mikroskładników
niezgodnie z art. 6, 17, 18, 19, 21 lub 23 rozporządzenia nr 2003/2003 lub niezgodnie
ze sposobem określonym na podstawie art. 12 tego rozporządzenia, lub
2)
umieszcza na etykiecie dołączonej do nawozu informacje dotyczące jego oznakowania
lub znakuje nawóz na opakowaniu w sposób niezgodny z warunkami określonymi na podstawie
art. 10 ust. 1 lub 2 rozporządzenia nr 2003/2003, lub
3)
nie umieszcza dla nawozów luzem oznakowań identyfikacyjnych w dokumentach, w które
się je zaopatruje, zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 2003/2003, oraz nie
udostępnia tych dokumentów do kontroli, lub
4)
nie umieszcza na opakowaniu lub etykiecie dołączonej do nawozu albo w dokumentach,
w które się go zaopatruje, następujących informacji w języku polskim:
a)
napisanego wielkimi literami znaku „NAWÓZ WE” lub
b)
o typie nawozu, zgodnie z typami nawozu określonymi w załączniku nr I do rozporządzenia
nr 2003/2003, lub
c)
wyrazu „mieszanka” po określeniu typu nawozu - dla nawozów mieszanych, lub
d)
oznakowań dodatkowych określonych w art. 19, 21 lub 23 rozporządzenia nr 2003/2003,
lub
e)
o podstawowych albo drugorzędnych składnikach pokarmowych oraz mikroskładnikach i
odpowiadających im symbolach chemicznych, zgodnie z wymaganiami określonymi w art.
9 ust. 1 lit. a tiret piąte rozporządzenia nr 2003/2003, lub
f)
nazw składników pokarmowych i odpowiadających im ich symboli chemicznych, lub
g)
nazw mikroskładników pokarmowych zawartych w nawozie, wymienionych w porządku alfabetycznym
ich symboli chemicznych, jeżeli nawóz zawiera mikroskładniki, które w całości lub
w części są chemicznie związane ze związkiem organicznym, nazw mikroskładników pokarmowych,
po których dodaje się określenia: „schelatowany przez (z podaniem nazwy czynnika chelatującego
lub jego skrótu, określonego w sekcji E.3.1 załącznika nr I do rozporządzenia nr 2003/2003)”
albo „skompleksowany przez (z podaniem nazwy czynnika kompleksującego, podanego w
sekcji E.3.2 załącznika nr I do rozporządzenia nr 2003/2003)”, lub
h)
instrukcji stosowania nawozu, dla nawozów wymienionych w sekcjach E.1. i E.2. załącznika
nr I do rozporządzenia nr 2003/2003, lub
i)
o masie nawozów płynnych, lub
j)
o masie netto lub brutto nawozu oraz wadze opakowania w przypadku podania masy brutto
nawozu, lub
k)
imienia i nazwiska oraz miejsca zamieszkania i adresu albo nazwy oraz siedziby i adresu
producenta, o którym mowa w art. 2 lit. x rozporządzenia nr 2003/2003, lub
l)
o temperaturze przechowywania nawozów płynnych oraz o środkach, jakie powinny być
podjęte, aby zapobiec wypadkom podczas ich przechowywania, lub
5)
umieszcza identyfikację dobrowolną niezgodnie z art. 9 ust. 1 lit. b rozporządzenia
nr 2003/2003, lub
6)
umieszcza oznakowania dotyczące identyfikacji dobrowolnej, o której mowa w art. 9
ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 2003/2003, sprzecznie z oznakowaniem identyfikacji
obowiązkowej, o której mowa w art. 9 ust. 1 lit. a tego rozporządzenia, lub
7)
nie umieszcza oddzielnie od innych informacji zawartych na opakowaniu, etykiecie dołączonej
do nawozu lub w dokumentach, w które się go zaopatruje, identyfikacji dobrowolnej,
o której mowa w art. 9 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 2003/2003, lub
8)
nie podaje informacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 2003/2003
oddzielnie od innych informacji umieszczonych na opakowaniu, etykiecie dołączonej
do nawozu lub dokumentach, w które się go zaopatruje, lub
9)
nie przechowuje dokumentacji o pochodzeniu nawozu, w tym nawozu o wysokiej zawartości
azotu na bazie azotanu amonu, i nie udostępnia tej dokumentacji do kontroli przez
okres, w którym nawozy znajdują się w obrocie, oraz przez okres 2 lat, licząc od dnia
wstrzymania dostaw przez producenta, lub
10)
proste o zawartości azotu powyżej 28% masowych w przeliczeniu na azotan amonu, nie
gwarantuje, że nawozy te są zgodne z wymaganiami określonymi w sekcji 1 załącznika
nr III do rozporządzenia nr 2003/2003, lub
11)
nie posiada dokumentu stwierdzającego, że nawóz o zawartości azotu powyżej 28% masowych
w przeliczeniu na azotan amonu przeszedł pomyślnie test odporności na detonację w
laboratorium upoważnionym do jego przeprowadzenia, lub
12)
podaje zawartość składników pokarmowych głównych, drugorzędnych i mikroskładników
niezgodnie z tolerancjami określonymi w załączniku nr II do rozporządzenia nr 2003/2003
lub systematycznie wykorzystuje te tolerancje, lub stosuje tolerancje w odniesieniu
do zawartości minimalnych i maksymalnych, określonych w załączniku nr I do rozporządzenia
nr 2003/2003, lub
13)
wprowadza do obrotu:
a)
w opakowaniach, które nie są zamknięte w sposób lub przy zastosowaniu urządzenia,
o których mowa w art. 12 rozporządzenia nr 2003/2003, lub
b)
nieopakowane nawozy o zawartości azotu powyżej 28% masowych w przeliczeniu na azotan
amonu
- podlega karze grzywny.
2.
Kto, wprowadzając do obrotu nawozy nieoznaczone znakiem „NAWÓZ WE” lub środki wspomagające
uprawę roślin:
1)
konfekcjonuje je bez pisemnej zgody producenta lub nie uzgadnia z tym producentem
rodzaju opakowań stosowanych do konfekcjonowania, lub
2)
nie umieszcza na opakowaniu lub na etykiecie, a w przypadku nawozów albo środków wspomagających
uprawę roślin luzem - w dokumentach, w które się je zaopatruje, w widocznym miejscu,
sporządzonych w języku polskim, w sposób trwały i zapewniający ich czytelność, informacji
dotyczących identyfikacji nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin, o których
mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, oraz instrukcji stosowania i przechowywania
nawozu, środka poprawiającego właściwości gleby albo stymulatora wzrostu, a także
informacji o masie netto nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin i okresie
ich przydatności do stosowania, lub
3)
nie podaje informacji określonych w ust. 2 pkt 1 lit. f i g oraz w ust. 3 pkt 1 lit.
c i d oddzielnie od innych informacji wymienionych w ust. 2 lub ust. 3, lub
4)
umieszcza na opakowaniu lub na etykiecie, a w przypadku nawozów oraz środków wspomagających
uprawę roślin luzem - w dokumentach, w które się je zaopatruje, informacje inne niż
określone w art. 9 ust. 2 lub ust. 3 oraz w ust. 9, lub
5)
zmienia treść instrukcji stosowania i przechowywania nawozu, środka poprawiającego
właściwości gleby albo stymulatora wzrostu, o której mowa w pozwoleniu ministra właściwego
do spraw rolnictwa na wprowadzenie do obrotu nawozu, środka poprawiającego właściwości
gleby albo stymulatora wzrostu, lub
6)
nie mocuje etykiet dołączonych do nawozu albo środka wspomagającego uprawę roślin
w taki sposób, aby pozostały one tam, gdzie zostały zamocowane niezależnie od zastosowanego
systemu zamknięcia opakowania, lub
7)
nie dołącza do nawozu oraz środka wspomagającego uprawę roślin luzem egzemplarza dokumentów
zawierającego informacje, określone w art. 9 ust. 2 lub ust. 3 w sposób zapewniający
dostęp do tych informacji, lub
8)
nie dołącza do nawozu oraz środka wspomagającego uprawę roślin w postaci płynnej informacji
o temperaturze, w jakiej powinny być one przechowywane, oraz informacji o środkach,
jakie powinny być podjęte, aby zapobiec wypadkom w trakcie ich przechowywania
9)
(uchylony)
- podlega karze grzywny.
3.
Kto deklaruje nieprawdziwe wymagania jakościowe nawozu albo środka wspomagającego
uprawę roślin, podlega karze grzywny.
Art. 41.
Kto:
1)
wprowadza do obrotu nawozy nieoznaczone znakiem „NAWÓZ WE” lub środki wspomagające
uprawę roślin:
a)
niespełniające wymagań jakościowych lub
b)
w których zanieczyszczenia przekraczają dopuszczalne wartości zanieczyszczeń, określone
na podstawie art. 10 pkt 5 lub art. 11 pkt 5, lub
2)
stosuje nawozy niezgodnie z zasadami i warunkami określonymi w art. 17-20 oraz w przepisach
wydanych na podstawie art. 22, powodując zagrożenie zdrowia ludzi lub zwierząt lub
środowiska, lub
3)
stosuje nawozy i środki wspomagające uprawę roślin niedopuszczone do obrotu, lub
4)
stosuje środki poprawiające właściwości gleby albo stymulatory wzrostu niezgodnie
z ich instrukcją stosowania i przechowywania, lub
5)
wykonuje czynności polegające na świadczeniu usług w zakresie stosowania nawozów,
nie posiadając uprawnień w tym zakresie, określonych w art. 21 ust. 1, lub
6)
przewozi lub przechowuje nawozy lub środki wspomagające uprawę roślin w sposób niezgodny
z art. 23 lub 24, powodując zagrożenie zdrowia ludzi lub zwierząt lub środowiska,
lub
7)
wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 7 ust. 3 lub 4, art. 31 ust. 1 pkt 2 lub art.
37 ust. 1, nie wycofał nawozu lub środka wspomagającego uprawę roślin, wprowadzonych
do obrotu, lub
8)
(uchylony)
9)
(uchylony)
10)
(uchylony)
11)
(uchylony)
126)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 7.)
wbrew zakazowi określonemu w art. 20a stosuje nawozy amonowo-węglanowe
127)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wejdzie w życie z dniem 1 sierpnia 2021 r.)
wbrew zakazowi określonemu w art. 20a stosuje nawozy amonowo-węglanowe, lub
138)Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wejdzie w życie z dniem 1 sierpnia 2021 r.)
wbrew zakazowi określonemu w art. 20b stosuje mocznik w formie granulowanej niezawierający
inhibitora ureazy albo powłoki biodegradowalnej
- podlega karze grzywny.
Art. 42.
Orzekanie w sprawach określonych w art. 40 i 41 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Rozdział 9
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 43-47.
(pominięte)
Art. 48.
1.
Producenci, importerzy lub inne podmioty wprowadzające do obrotu środki wspomagające
uprawę roślin, które znajdują się w obrocie w dniu wejścia w życie ustawy, występują,
w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, do ministra właściwego do spraw
rolnictwa z wnioskiem o wydanie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu tych środków.
2.
Środki wspomagające uprawę roślin, które znajdują się w obrocie w dniu wejścia w życie
ustawy, co do których nie wystąpiono z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, wycofuje
z obrotu producent, importer albo inny podmiot, który wprowadził je do obrotu, w terminie
12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
3.
Jeżeli po złożeniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa
odmówi wydania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu środka wspomagającego uprawę roślin,
środek ten wycofuje z obrotu producent, importer albo inny podmiot, który wprowadził
go do obrotu, w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja o odmowie wydania pozwolenia
stała się ostateczna.
Art. 49.
1.
Do dnia 31 grudnia 2010 r. podmioty, o których mowa w art. 18 ust. 1, przechowują
gnojówkę i gnojowicę w szczelnych, zamkniętych zbiornikach.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki dotyczące zbiorników, o których mowa w ust. 1, oraz przechowywania gnojówki
i gnojowicy, mając na względzie ochronę środowiska.
Art. 50.
1.
Kto przechowuje gnojówkę i gnojowicę w sposób niezgodny z art. 49
-
-podlega karze grzywny.
2.
Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 51.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9, art. 10, art. 10c pkt 3, art. 11a
ust. 5, art. 15 i art. 20a ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 52, zachowują moc do
dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10, art. 12,
art. 18 ust. 7, art. 22 i art. 28 ust. 5 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż
przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 52.
Traci moc ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawożeniu .
Art. 53.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia9)Ustawa została ogłoszona w dniu 14 sierpnia 2007 r., z wyjątkiem art. 25 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r. oraz
art. 25 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
1)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 maja 2020 r. o zmianie ustawy
o nawozach i nawożeniu oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa
(Dz. U. poz. 1069), która weszła w życie z dniem 23 czerwca 2020 r.
2)
Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
3)
Dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wejdzie w życie z dniem
1 sierpnia 2021 r.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wszedł
w życie z dniem 1 lipca 2020 r.
5)
Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której
mowa w odnośniku 1; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2020 r.
6)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 7.
7)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wejdzie
w życie z dniem 1 sierpnia 2021 r.
8)
Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 1; wejdzie w życie z dniem
1 sierpnia 2021 r.
9)
Ustawa została ogłoszona w dniu 14 sierpnia 2007 r.