Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 29 października 2021 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o działaniach antyterrorystycznych
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Działania antyterrorystyczne zapobiegające zdarzeniom o charakterze terrorystycznym
- Rozdział 3 - Stopnie alarmowe
- Rozdział 4 - Działania antyterrorystyczne na miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym, w tym działania kontrterrorystyczne
- Rozdział 5 - Przepisy szczególne dotyczące postępowania przygotowawczego
- Rozdział 6 - Zmiany w przepisach
- Rozdział 7 - Przepisy przejściowe, dostosowujące i przepis końcowy
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej ,
2)
ustawą z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy
oraz finansowaniu terroryzmu oraz niektórych innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 29 października 2021 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 86 i art. 92 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej , które stanowią:
„
Art. 86.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16 ust. 6 ustawy zmienianej
w art. 71 w brzmieniu dotychczasowym zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 71 w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 92.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
odnośnika nr 1 oraz art. 25 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu praniu
pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa:
1)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2018/843 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniającą dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania
wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu
oraz zmieniającą dyrektywy 2009/138/WE i 2013/36/UE (Dz. Urz. UE L 156 z 19.06.2018,
str. 43);
2)
uzupełnia wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia
20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania
pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE
oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz. Urz. UE L 141 z 05.06.2015, str. 73, Dz. Urz.
UE L 156 z 19.06.2018, str. 43 oraz Dz. Urz. UE L 334 z 27.12.2019, str. 155).
”
„
Art. 25.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze, trzecie i czwarte, pkt 29 lit. b tiret drugie
i trzecie, pkt 44 i 50-54, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 2, pkt 10, pkt 11 lit. a i b, pkt 12-28, pkt 29 lit. a i b tiret pierwsze,
pkt 32-39, 41 i 56-63 oraz art. 2, art. 4, art. 5, art. 7, art. 10 i art. 16-21, które
wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady prowadzenia działań antyterrorystycznych oraz współpracy między
organami właściwymi w zakresie prowadzenia tych działań.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
działaniach antyterrorystycznych - należy przez to rozumieć działania organów administracji
publicznej polegające na zapobieganiu zdarzeniom o charakterze terrorystycznym, przygotowaniu
do przejmowania nad nimi kontroli w drodze zaplanowanych przedsięwzięć, reagowaniu
w przypadku wystąpienia takich zdarzeń oraz usuwaniu ich skutków, w tym odtwarzaniu
zasobów przeznaczonych do reagowania na nie;
2)
działaniach kontrterrorystycznych - należy przez to rozumieć działania wobec sprawców,
osób przygotowujących lub pomagających w dokonaniu przestępstwa o charakterze terrorystycznym,
o którym mowa w art. 115 § 20 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny , prowadzone w celu wyeliminowania bezpośredniego zagrożenia życia, zdrowia lub wolności
osób lub mienia przy wykorzystaniu specjalistycznych sił i środków oraz specjalistycznej
taktyki działania;
3)
infrastrukturze administracji publicznej - należy przez to rozumieć systemy oraz obiekty
niezbędne dla zapewnienia bezpiecznego i ciągłego funkcjonowania organów administracji
publicznej;
4)
infrastrukturze krytycznej - należy przez to rozumieć infrastrukturę krytyczną, o
której mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym ;
5)
Ministrze Koordynatorze Służb Specjalnych - należy przez to rozumieć Ministra - Członka
Rady Ministrów, którego zakres działania, wyznaczony na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów , obejmuje zadania związane z działalnością służb specjalnych w rozumieniu ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu ;
6)
miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym - należy przez to rozumieć przestrzeń
otwartą lub zamkniętą, w której nastąpiło zdarzenie o charakterze terrorystycznym
lub w której wystąpił lub miał wystąpić jego skutek, oraz przestrzeń, w której występują
zagrożenia związane ze zdarzeniem o charakterze terrorystycznym;
7)
zdarzeniu o charakterze terrorystycznym - należy przez to rozumieć sytuację, co do
której istnieje podejrzenie, że powstała na skutek przestępstwa o charakterze terrorystycznym,
o którym mowa w art. 115 § 20 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, lub zagrożenie zaistnienia takiego przestępstwa.
Art. 3.
1.
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwany dalej „Szefem ABW”, odpowiada za zapobieganie
zdarzeniom o charakterze terrorystycznym.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych odpowiada za przygotowanie do przejmowania
kontroli nad zdarzeniami o charakterze terrorystycznym w drodze zaplanowanych przedsięwzięć,
reagowanie w przypadku wystąpienia takich zdarzeń oraz odtwarzanie zasobów przeznaczonych
do reagowania na te zdarzenia.
Rozdział 2
Działania antyterrorystyczne zapobiegające zdarzeniom o charakterze terrorystycznym
Art. 4.
1.
Organy administracji publicznej, właściciele i posiadacze obiektów, instalacji, urządzeń
infrastruktury administracji publicznej lub infrastruktury krytycznej współpracują
z organami, służbami i instytucjami właściwymi w sprawach bezpieczeństwa i zarządzania
kryzysowego przy realizacji działań antyterrorystycznych.
2.
Organy i podmioty, o których mowa w ust. 1, przekazują niezwłocznie Szefowi ABW będące
w ich posiadaniu informacje dotyczące zagrożeń o charakterze terrorystycznym dla infrastruktury
administracji publicznej lub infrastruktury krytycznej, w tym zagrożeń dla funkcjonowania
systemów i sieci energetycznych, wodno-kanalizacyjnych, ciepłowniczych oraz teleinformatycznych
istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa.
3.
W przypadku powzięcia informacji o możliwości wystąpienia zdarzenia o charakterze
terrorystycznym zagrażającego infrastrukturze administracji publicznej lub infrastrukturze
krytycznej, życiu lub zdrowiu ludzi, mieniu w znacznych rozmiarach, dziedzictwu narodowemu
lub środowisku, Szef ABW może wydawać polecenia organom i podmiotom, o których mowa
w ust. 1, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 7, zagrożonym tymi zdarzeniami,
mające na celu przeciwdziałanie zagrożeniom, ich usunięcie albo minimalizację, oraz
przekazywać im informacje niezbędne do tego celu. Organy i podmioty, o których mowa
w zdaniu pierwszym, informują Szefa ABW o podjętych działaniach w tym zakresie.
4.
Szef ABW o podjętych działaniach, o których mowa w ust. 3, informuje niezwłocznie
Ministra Koordynatora Służb Specjalnych, jeżeli został powołany.
Art. 5.
11)W brzmieniu ustalonym przez art. 8 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 815), która weszła w życie z dniem 15 maja 2021 r..
W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW koordynuje czynności
analityczno-informacyjne podejmowane przez służby specjalne, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu, oraz wymianę informacji przekazywanych przez Policję, Straż Graniczną, Straż Marszałkowską,
Służbę Ochrony Państwa, Państwową Straż Pożarną, Generalnego Inspektora Informacji
Finansowej, Krajową Administrację Skarbową, Żandarmerię Wojskową i Rządowe Centrum
Bezpieczeństwa, dotyczących zdarzeń o charakterze terrorystycznym oraz danych o osobach,
o których mowa w art. 6 ust. 1, przez ich gromadzenie, przetwarzanie i analizowanie.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych i Ministrem Obrony Narodowej oraz po zasięgnięciu opinii Szefa
ABW, określi, w drodze rozporządzenia, katalog incydentów o charakterze terrorystycznym,
uwzględniając potrzebę klasyfikacji informacji, o których mowa w ust. 1.
3.
Podmioty i służby specjalne, o których mowa w ust. 1, przekazują Szefowi ABW, niezwłocznie
po uzyskaniu, informacje służące realizacji działań antyterrorystycznych, klasyfikowane
zgodnie z katalogiem incydentów o charakterze terrorystycznym.
Art. 6.
1.
W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW, z zachowaniem
wymogów dotyczących ochrony informacji niejawnych, prowadzi wykaz zawierający informacje
o:
1)
osobach podejmujących działalność na rzecz organizacji terrorystycznych lub organizacji
związanych z działalnością terrorystyczną lub członkach tych organizacji;
2)
poszukiwanych osobach prowadzących działalność terrorystyczną lub osobach podejrzewanych
o popełnienie przestępstw o charakterze terrorystycznym, wobec których w Rzeczypospolitej
Polskiej zostało wydane zarządzenie o zatrzymaniu, poszukiwaniu lub postanowienie
o poszukiwaniu listem gończym, a także poszukiwanych na podstawie europejskiego nakazu
aresztowania;
3)
osobach, wobec których istnieje uzasadnione podejrzenie, że mogą prowadzić działania
zmierzające do popełnienia przestępstwa o charakterze terrorystycznym, w tym o osobach
stanowiących zagrożenie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego;
4)
osobach uczestniczących w szkoleniach terrorystycznych lub podejmujących podróż w
celu popełnienia przestępstwa o charakterze terrorystycznym.
2.
Szef ABW, stosownie do potrzeb, przekazuje informacje, o których mowa w art. 5 ust.
3, oraz informacje zawarte w wykazie, o którym mowa w ust. 1, także w postaci bieżących
analiz stanu zagrożenia zdarzeniem o charakterze terrorystycznym:
1)
podmiotom i służbom specjalnym, o których mowa w art. 5 ust. 1,
2)
innym organom administracji publicznej
- w zakresie ich właściwości.
3.
Szef ABW określi, w drodze zarządzenia, z uwzględnieniem wymogów dotyczących ochrony
informacji niejawnych:
1)
zakres informacji gromadzonych w wykazie, o którym mowa w ust. 1;
2)
sposób prowadzenia wykazu, o którym mowa w ust. 1;
3)
tryb przekazywania podmiotom oraz służbom specjalnym, o których mowa w art. 5 ust.
1, informacji z wykazu, o którym mowa w ust. 1.
Art. 7.
Szef ABW przekazuje niezwłocznie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesowi
Rady Ministrów, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, Ministrowi Obrony Narodowej,
ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, Ministrowi Koordynatorowi Służb Specjalnych,
jeżeli został powołany, informacje mogące mieć istotne znaczenie dla zapobiegania
zdarzeniom o charakterze terrorystycznym. Przepis art. 18 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu stosuje się odpowiednio.
Art. 8.
1.
W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW koordynuje czynności
operacyjno-rozpoznawcze podejmowane przez służby specjalne, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu, przez Policję, Straż Graniczną, Krajową Administrację Skarbową i Żandarmerię Wojskową
dotyczące zdarzeń o charakterze terrorystycznym.
2.
Szef ABW może wydawać podmiotom i służbom specjalnym, o których mowa w ust. 1, zalecenia
mające na celu usunięcie bądź minimalizację zaistniałego zagrożenia terrorystycznego.
Art. 9.
1.
W celu rozpoznawania, zapobiegania lub zwalczania przestępstw o charakterze terrorystycznym
Szef ABW może zarządzić wobec osoby niebędącej obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej,
w stosunku do której istnieje obawa co do możliwości prowadzenia przez nią działalności
terrorystycznej, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, niejawne prowadzenie czynności
polegających na:
1)
uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków technicznych,
w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;
2)
uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków transportu
lub miejsc innych niż miejsca publiczne;
3)
uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji prowadzonej za
pomocą środków komunikacji elektronicznej;
4)
uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych na informatycznych nośnikach danych, telekomunikacyjnych
urządzeniach końcowych, systemach informatycznych i teleinformatycznych;
5)
uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.
2.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca świadczący usługi
drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia nieodpłatnie warunków technicznych
i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
zwaną dalej „ABW”, czynności, o których mowa w ust. 1.
3.
Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący mikroprzedsiębiorcą lub małym
przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców , zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające prowadzenie przez ABW
czynności, o których mowa w ust. 1, stosownie do posiadanej infrastruktury.
4.
Zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem Szef ABW niezwłocznie przekazuje
Ministrowi Koordynatorowi Służb Specjalnych, jeżeli został powołany, oraz Prokuratorowi
Generalnemu. Prokurator Generalny może nakazać zaprzestanie czynności, o których mowa
w ust. 1.
5.
Czynności, o których mowa w ust. 1, mogą być przedłużane na zasadach określonych w
art. 27 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu.
6.
Szef ABW informuje Prokuratora Generalnego o wynikach czynności, o których mowa w
ust. 1, niezwłocznie po ich zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tych
czynności, przedstawiając zebrane w ich toku materiały.
7.
Szef ABW przekazuje Prokuratorowi Generalnemu wszystkie materiały zgromadzone podczas
stosowania czynności, o których mowa w ust. 1. Prokurator Generalny podejmuje decyzję
o zakresie i sposobie wykorzystania przekazanych materiałów. Przepisy art. 238 § 3-5 oraz art. 239 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania
karnego stosuje się odpowiednio.
8.
Prokurator Generalny zarządza zniszczenie materiałów uzyskanych w wyniku czynności,
o których mowa w ust. 1, które nie zawierają dowodów popełnienia przestępstwa albo
nie są istotne dla bezpieczeństwa państwa.
9.
Szef ABW dokonuje niezwłocznie komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów,
o których mowa w ust. 8. O zniszczeniu materiałów Szef ABW powiadamia Prokuratora
Generalnego.
10.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokumentowania czynności,
o których mowa w ust. 1, oraz przechowywania i przekazywania zarządzeń i informacji,
a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych
podczas stosowania tych czynności oraz wzory stosowanych druków i rejestrów, uwzględniając
potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.
Art. 10.
1.
Funkcjonariusze ABW, Policji i Straży Granicznej są uprawnieni do pobierania obrazu
linii papilarnych lub utrwalania wizerunku twarzy lub nieinwazyjnego pobierania materiału
biologicznego w celu oznaczenia profilu DNA osoby niebędącej obywatelem Rzeczypospolitej
Polskiej, w przypadku gdy:
1)
istnieje wątpliwość co do tożsamości osoby lub
2)
istnieje podejrzenie nielegalnego przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej
albo wątpliwość co do deklarowanego celu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
lub
3)
istnieje podejrzenie co do zamiaru nielegalnego przebywania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, lub
4)
istnieje podejrzenie związku osoby ze zdarzeniem o charakterze terrorystycznym, lub
5)
osoba mogła uczestniczyć w szkoleniu terrorystycznym.
2.
Organ, który pobrał obraz linii papilarnych lub utrwalił wizerunek twarzy, przekazuje
Komendantowi Głównemu Policji:
1)
obraz linii papilarnych lub wizerunku twarzy;
2)
dane osobowe osoby, której pobrano obraz linii papilarnych lub utrwalono wizerunek;
3)
informację o podstawie prawnej pobrania obrazu linii papilarnych lub utrwalenia wizerunku.
3.
Organ, który pobrał materiał biologiczny, przekazuje go do właściwego laboratorium
kryminalistycznego w celu oznaczenia profilu DNA.
4.
Właściwe laboratorium kryminalistyczne przekazuje Komendantowi Głównemu Policji:
1)
oznaczony profil DNA;
2)
dane osobowe osoby, od której pobrano materiał biologiczny;
3)
informację o podstawie prawnej pobrania materiału biologicznego.
5.
Komendant Główny Policji:
1)
włącza przekazane obrazy, oznaczone profile DNA, dane osobowe, o których mowa w ust.
2 pkt 2 i ust. 4 pkt 2 oraz informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 4 pkt
3, do baz danych Policji;
2)
zapewnia dostęp do przekazanych obrazów, wizerunków, informacji i danych organom wymienionym
w ust. 1 oraz umożliwia ich przetwarzanie i aktualizację przez te organy na potrzeby
prowadzonych przez nie postępowań.
6.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb:
1)
pobierania obrazów linii papilarnych, materiału biologicznego oraz utrwalania wizerunku
twarzy osoby niebędącej obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
przekazywania Komendantowi Głównemu Policji pobranych obrazów linii papilarnych i
wizerunków twarzy oraz oznaczonych profili DNA, a także danych i informacji określonych
w ust. 2 i 4
- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego pobierania obrazów linii papilarnych,
materiału biologicznego oraz utrwalania wizerunku twarzy, wiernego zobrazowania linii
papilarnych, profilu DNA i wizerunków twarzy oraz niezwłocznego ich przekazania.
Art. 11.
W celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, Szef ABW może nieodpłatnie
uzyskać dostęp do:
1)
danych i informacji zgromadzonych w rejestrach publicznych i ewidencjach prowadzonych
przez:
a)
podmioty oraz służby specjalne, o których mowa w art. 5 ust. 1,
b)
ministrów kierujących działami administracji rządowej,
c)
Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców,
d)
Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej,
e)
Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego,
f)
Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki,
g)
Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
h)
Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,
i)
Komisję Nadzoru Finansowego,
j)
Głównego Geodetę Kraju,
k)
jednostki samorządu terytorialnego,
l)
Prokuratora Generalnego
- oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane,
2)
obrazu zdarzeń rejestrowanego przez urządzenia rejestrujące obraz umieszczone w obiektach
użyteczności publicznej, przy drogach publicznych i innych miejscach publicznych oraz
otrzymywać nieodpłatnie kopię zarejestrowanego zapisu tego obrazu
- z uwzględnieniem zasad i trybu określonych w art. 34 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu.
Art. 12.
1.
W przypadku wprowadzenia w trybie art. 16 ust. 1 drugiego stopnia alarmowego lub stopnia
wyższego dokonuje się sprawdzenia zabezpieczeń obiektów na obszarze objętym stopniem
alarmowym. Sprawdzenie zabezpieczeń przeprowadza:
1)
Policja - w obiektach infrastruktury krytycznej;
2)
Żandarmeria Wojskowa - w obiektach należących do komórek i jednostek organizacyjnych
podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych albo administrowanych
przez te komórki i jednostki organizacyjne.
2.
Szef ABW, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, może wydać Policji
zalecenie szczególnego zabezpieczenia poszczególnych obiektów uwzględniające rodzaj
zagrożenia wystąpieniem zdarzenia o charakterze terrorystycznym.
Art. 13.
1.
W celu realizacji obowiązku zapewnienia telekomunikacji, o którym mowa w art. 179 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne , przez zapewnienie łączności, w szczególności z numerami alarmowymi, w związku z
wydarzeniami, w szczególności imprezami masowymi lub zgromadzeniami, podczas których
może wystąpić zdarzenie o charakterze terrorystycznym albo zagrożenie bezpieczeństwa
i porządku publicznego, operator telekomunikacyjny jest uprawniony, a na żądanie ministra
właściwego do spraw informatyzacji lub organu odpowiedzialnego za bezpieczeństwo i
porządek publiczny obowiązany, do instalowania, na okres nie dłuższy niż 30 dni, także
na obiektach budowlanych niezwiązanych trwale z gruntem, tymczasowych instalacji radiokomunikacyjnych
wraz z antenowymi konstrukcjami wsporczymi, w szczególności stacji bazowych ruchomej
sieci telekomunikacyjnej.
2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji lub organ odpowiedzialny za bezpieczeństwo
i porządek publiczny, nakładając obowiązek, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę
informacje operatorów telekomunikacyjnych dotyczące możliwości zabezpieczenia łączności
w szczególności z numerami alarmowymi, w związku z wydarzeniami, w szczególności imprezami
masowymi lub zgromadzeniami, podczas których może wystąpić zdarzenie o charakterze
terrorystycznym albo zagrożenie bezpieczeństwa i porządku publicznego, oraz przewidywane
koszty instalowania tymczasowych instalacji radiokomunikacyjnych wraz z antenowymi
konstrukcjami wsporczymi, w szczególności stacji bazowych ruchomej sieci telekomunikacyjnej.
3.
Instalowanie tymczasowych instalacji, o których mowa w ust. 1, nie wymaga pozwolenia
na budowę, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane , lub zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 tej ustawy.
4.
Przystąpienie do eksploatacji instalacji, o których mowa w ust. 1, jest możliwe po
doręczeniu właściwemu organowi ochrony środowiska zgłoszenia, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska , wraz z wynikami pomiarów, o których mowa w art. 122a ust. 1 tej ustawy, potwierdzającymi
utrzymywanie poziomów pól elektromagnetycznych poniżej poziomów dopuszczalnych.
5.
Na rzecz operatora telekomunikacyjnego, który instaluje tymczasową instalację, nieruchomość
można obciążyć służebnością polegającą na tym, że może on zainstalować tymczasową
instalację i korzystać w okresie, o którym mowa w ust. 1, z nieruchomości obciążonej,
zgodnie z przeznaczeniem urządzeń, o których mowa w ust. 1.
6.
Jeżeli właściciel nieruchomości odmawia zawarcia umowy o ustanowienie służebności,
o której mowa w ust. 5, operator telekomunikacyjny składa wniosek do właściwego miejscowo
starosty o ustanowienie służebności.
7.
Starosta, w drodze decyzji administracyjnej, zobowiązuje do ustanowienia służebności
na okres, o którym mowa w ust. 1. Starosta wydaje decyzję nie później niż w terminie
7 dni, licząc od dnia złożenia wniosku.
8.
Decyzji, o której mowa w ust. 7, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
9.
Służebność wygasa najpóźniej z upływem okresu, o którym mowa w ust. 1.
10.
Po wygaśnięciu służebności na operatorze telekomunikacyjnym ciąży obowiązek usunięcia
tymczasowej instalacji.
11.
Z tytułu służebności oraz za szkody powstałe w wyniku zajęcia nieruchomości przysługuje
odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem, użytkownikiem wieczystym
lub osobą, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości, a operatorem telekomunikacyjnym, któremu udostępniono nieruchomość.
Jeżeli do uzgodnienia nie dojdzie w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym upłynął
termin udostępnienia nieruchomości, starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji
rządowej wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania.
12.
Organem wyższego stopnia w sprawie decyzji, o której mowa w ust. 7, jest wojewoda.
Art. 14.
1.
Podmioty i służby specjalne, o których mowa w art. 5 ust. 1, w porozumieniu z Szefem
ABW, mogą oddelegować pracowników lub funkcjonariuszy jednostek i organów im podległych
lub przez nich nadzorowanych, a także żołnierzy wyznaczonych na stanowiska służbowe
w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego albo Służbie Wywiadu Wojskowego do pracy lub służby
w ABW w celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na zasadach określonych
w porozumieniu zawartym między kierownikiem podmiotu oddelegowującego a Szefem ABW.
2.
Do oddelegowania pracowników do pracy w ABW nie stosuje się art. 42 § 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
warunki i tryb oddelegowania pracownika, funkcjonariusza lub żołnierza, a także miejsce
oraz charakter i zakres zadań służbowych wykonywanych przez oddelegowanego pracownika,
funkcjonariusza lub żołnierza,
2)
sposób wypłacania uposażenia albo wynagrodzenia i innych świadczeń pieniężnych przysługujących
oddelegowanemu pracownikowi, funkcjonariuszowi albo żołnierzowi, z uwzględnieniem
podziału na uposażenie albo wynagrodzenie i należności wypłacane przez ABW oraz jednostkę
organizacyjną, z której pracownik, funkcjonariusz albo żołnierz został oddelegowany
- uwzględniając potrzebę efektywnego organizowania wykonywania obowiązków służbowych
przez oddelegowanych pracowników, funkcjonariuszy i żołnierzy.
Rozdział 3
Stopnie alarmowe
Art. 15.
1.
W przypadku zagrożenia wystąpieniem zdarzenia o charakterze terrorystycznym albo w
przypadku wystąpienia takiego zdarzenia można wprowadzić jeden z czterech stopni alarmowych:
1)
pierwszy stopień alarmowy (stopień ALFA);
2)
drugi stopień alarmowy (stopień BRAVO);
3)
trzeci stopień alarmowy (stopień CHARLIE);
4)
czwarty stopień alarmowy (stopień DELTA).
2.
W przypadku zagrożenia wystąpieniem zdarzenia o charakterze terrorystycznym dotyczącego
systemów teleinformatycznych organów administracji publicznej lub systemów teleinformatycznych
wchodzących w skład infrastruktury krytycznej albo w przypadku wystąpienia takiego
zdarzenia można wprowadzić jeden z czterech stopni alarmowych CRP:
1)
pierwszy stopień alarmowy CRP (stopień ALFA-CRP);
2)
drugi stopień alarmowy CRP (stopień BRAVO-CRP);
3)
trzeci stopień alarmowy CRP (stopień CHARLIE-CRP);
4)
czwarty stopień alarmowy CRP (stopień DELTA-CRP).
3.
Pierwszy stopień, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1, można wprowadzić
w przypadku uzyskania informacji o możliwości wystąpienia zdarzenia o charakterze
terrorystycznym, którego rodzaj i zakres jest trudny do przewidzenia.
4.
Drugi stopień, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 oraz w ust. 2 pkt 2, można wprowadzić
w przypadku zaistnienia zwiększonego i przewidywalnego zagrożenia wystąpieniem zdarzenia
o charakterze terrorystycznym, jednak konkretny cel ataku nie został zidentyfikowany.
5.
Trzeci stopień, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 2 pkt 3, można wprowadzić
w przypadku:
1)
wystąpienia zdarzenia potwierdzającego prawdopodobny cel ataku o charakterze terrorystycznym,
godzącego w:
a)
bezpieczeństwo lub porządek publiczny albo
b)
bezpieczeństwo Rzeczypospolitej Polskiej, albo
c)
bezpieczeństwo innego państwa lub organizacji międzynarodowej oraz stwarzającego potencjalne
zagrożenie dla Rzeczypospolitej Polskiej lub
2)
uzyskania wiarygodnych i potwierdzonych informacji o planowanym zdarzeniu o charakterze
terrorystycznym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
3)
uzyskania wiarygodnych i potwierdzonych informacji o planowanym zdarzeniu o charakterze
terrorystycznym, którego skutki mogą dotyczyć obywateli polskich przebywających za
granicą lub instytucji polskich albo polskiej infrastruktury mieszczących się poza
granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
6.
Czwarty stopień, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 oraz w ust. 2 pkt 4, można wprowadzić
w przypadku:
1)
wystąpienia zdarzenia o charakterze terrorystycznym powodującego zagrożenie:
a)
bezpieczeństwa lub porządku publicznego albo
b)
bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, albo
c)
bezpieczeństwa innego państwa lub organizacji międzynarodowej oraz stwarzającego zagrożenie
dla Rzeczypospolitej Polskiej, lub
2)
gdy uzyskane informacje wskazują na zaawansowaną fazę przygotowań do zdarzenia o charakterze
terrorystycznym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
3)
gdy uzyskane informacje wskazują na zaawansowaną fazę przygotowań do zdarzenia o charakterze
terrorystycznym, które ma być wymierzone w obywateli polskich przebywających za granicą
lub w instytucje polskie albo polską infrastrukturę mieszczące się poza granicami
Rzeczypospolitej Polskiej, a zebrane informacje wskazują jednocześnie na nieuchronność
takiego zdarzenia.
7.
Wyższy albo niższy stopień alarmowy i stopień alarmowy CRP mogą być wprowadzone z
pominięciem stopni pośrednich.
8.
Stopnie wymienione w ust. 1 i 2 mogą być wprowadzane rozdzielnie lub łącznie.
9.
W przypadku wprowadzenia różnych stopni alarmowych i różnych stopni alarmowych CRP
należy wykonać zadania przewidziane dla stopnia wyższego.
10.
Stopnie alarmowe i stopnie alarmowe CRP odwołuje się niezwłocznie po minimalizacji
zagrożenia lub skutków zdarzenia będącego przesłanką do ich wprowadzenia.
Art. 16.
1.
Stopnie alarmowe lub stopnie alarmowe CRP wprowadza, zmienia i odwołuje, w drodze
zarządzenia, w zależności od rodzaju zagrożenia zdarzeniem o charakterze terrorystycznym,
Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych
i Szefa ABW, a w przypadkach niecierpiących zwłoki - minister właściwy do spraw wewnętrznych,
po zasięgnięciu opinii Szefa ABW, informując o tym niezwłocznie Prezesa Rady Ministrów:
1)
na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
na obszarze jednej lub kilku jednostek podziału terytorialnego kraju;
3)
na obszarze określonym w sposób inny niż przez odniesienie do jednostek podziału terytorialnego
kraju;
4)
dla określonych obiektów jednostek organizacyjnych administracji publicznej, prokuratury,
sądów lub innych obiektów infrastruktury administracji publicznej lub infrastruktury
krytycznej;
54)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 71 pkt 1 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej (Dz. U. poz. 464), która weszła w życie z dniem 16 czerwca 2021 r.)
w przypadku gdy skutki zdarzenia o charakterze terrorystycznym mogą dotyczyć obywateli
polskich przebywających za granicą Rzeczypospolitej Polskiej lub instytucji polskich
albo polskiej infrastruktury mieszczących się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej
innych niż placówki zagraniczne Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej .
2.
Stopnie alarmowe lub stopnie alarmowe CRP wprowadza, zmienia i odwołuje, w drodze
zarządzenia, w zależności od rodzaju zagrożenia zdarzeniem o charakterze terrorystycznym,
Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych
i Szefa Agencji Wywiadu, a w przypadkach niecierpiących zwłoki - minister właściwy
do spraw zagranicznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Wywiadu, informując o
tym niezwłocznie Prezesa Rady Ministrów:
15)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 71 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.)
dla określonych placówek zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej;
2)
w odniesieniu do systemów teleinformatycznych ministra właściwego do spraw zagranicznych.
3.
Prezes Rady Ministrów niezwłocznie informuje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
oraz Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Marszałka Senatu Rzeczypospolitej
Polskiej o wprowadzeniu, zmianie lub odwołaniu stopnia alarmowego lub stopnia alarmowego
CRP.
4.
Wprowadzenie stopnia alarmowego lub stopnia alarmowego CRP stanowi podstawę do realizacji
przez organy administracji publicznej oraz kierowników służb i instytucji właściwych
w sprawach bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego:
1)
przedsięwzięć określonych przepisami wydanymi na podstawie ust. 5 albo 6, wynikających
z ich kompetencji ustawowych;
2)
przedsięwzięć i procedur zarządzania kryzysowego, jeżeli zostały przewidziane dla
danego stopnia alarmowego lub stopnia alarmowego CRP w związku z wystąpieniem zdarzenia
o charakterze terrorystycznym i nie zostały określone w przepisach wydanych na podstawie
ust. 5 albo 6.
5.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres przedsięwzięć
wykonywanych w ramach kompetencji ustawowych przez organy administracji publicznej
oraz kierowników służb i instytucji właściwych w sprawach bezpieczeństwa i zarządzania
kryzysowego w poszczególnych stopniach alarmowych wprowadzanych w trybie ust. 1 i
stopniach alarmowych CRP, mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawności przepływu
informacji oraz minimalizacji skutków zdarzeń o charakterze terrorystycznym.
66)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 71 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 4..
Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
zakres przedsięwzięć wykonywanych przez kierowników placówek zagranicznych Rzeczypospolitej
Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej w poszczególnych stopniach alarmowych lub stopniach alarmowych CRP wprowadzanych
w trybie ust. 2, mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawności przepływu informacji
oraz minimalizacji skutków zdarzeń o charakterze terrorystycznym.
Art. 17.
1.
W przypadku wprowadzenia stopnia alarmowego lub stopnia alarmowego CRP w trybie art.
16 ust. 1 Szef ABW powołuje sztab koordynacyjny, w skład którego wchodzą przedstawiciele
wyznaczeni przez służby specjalne oraz podmioty, o których mowa w art. 5 ust. 1.
2.
Szef ABW może powołać do udziału w pracach sztabu koordynacyjnego, w zależności od
rodzaju zdarzenia o charakterze terrorystycznym, przedstawicieli innych organów, o
których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2, oraz przedstawiciela Prokuratora Generalnego,
wyznaczonych przez te organy.
3.
Do zadań sztabu koordynacyjnego należy rekomendowanie zmiany lub odwołania stopnia
alarmowego oraz form i zakresu współdziałania służb i organów wchodzących w skład
sztabu koordynacyjnego i biorących udział w jego pracach.
Rozdział 4
Działania antyterrorystyczne na miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym, w tym działania kontrterrorystyczne
Art. 18.
Kierującym działaniami antyterrorystycznymi podejmowanymi przez właściwe służby lub
organy w ramach ich ustawowych zadań na miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym,
zwanym dalej „kierującym działaniami”, jest:
1)
wyznaczony przez Komendanta Głównego Policji, a w przypadkach niecierpiących zwłoki
- przez właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Policji funkcjonariusz Policji,
w szczególności w przypadku obecności na miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym
innych służb i organów;
2)
wyznaczony przez Ministra Obrony Narodowej, a w przypadkach niecierpiących zwłoki
- przez Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej żołnierz Żandarmerii Wojskowej,
w przypadku zdarzenia o charakterze terrorystycznym na obszarach lub w obiektach należących
do komórek i jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub
przez niego nadzorowanych albo administrowanych przez te komórki i jednostki organizacyjne.
Art. 19.
1.
Minister właściwy do spraw zagranicznych, we współpracy z Ministrem Koordynatorem
Służb Specjalnych, jeżeli został powołany, koordynuje działania właściwych służb i
organów w przypadku zdarzenia o charakterze terrorystycznym poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej, wymierzonego przeciwko obywatelom lub mieniu Rzeczypospolitej Polskiej,
z wyłączeniem zdarzeń, o których mowa w ust. 2.
2.
Minister Obrony Narodowej, we współpracy z ministrem właściwym do spraw zagranicznych,
koordynuje działania właściwych służb i organów w przypadku zdarzenia o charakterze
terrorystycznym poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, wymierzonego przeciwko personelowi
lub mieniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Wykonując zadanie, o którym mowa w ust. 1 albo 2, minister właściwy do spraw zagranicznych
albo Minister Obrony Narodowej może w szczególności żądać od właściwych służb i organów
przedstawienia informacji, sprawozdań i wariantów proponowanych rozwiązań, a także
konsultowania z nim podejmowanych działań.
Art. 20.
1.
Jeżeli jest to uzasadnione sytuacją na miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym,
kierujący działaniami, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa osób i mienia, może,
w zakresie oraz na czas niezbędny do skutecznego prowadzenia działań antyterrorystycznych:
1)
zarządzić ewakuację osób lub mienia z miejsca zdarzenia o charakterze terrorystycznym
i z jego otoczenia do wskazanego miejsca, obiektu lub obszaru;
2)
wstrzymać albo ograniczyć ruch pieszych, a także wprowadzić zakaz przebywania osób
postronnych w miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym i w jego pobliżu;
3)
wstrzymać albo ograniczyć ruch pojazdów w miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym
lub w jego otoczeniu, a także kursowanie środków publicznego transportu zbiorowego
w porozumieniu z organem kierującym ruchem tych środków transportu albo skierować
pojazd w określone miejsce;
4)
zażądać od organu kierującego ruchem kolejowym wstrzymania albo ograniczenia ruchu
kolejowego w miejscu zdarzenia o charakterze terrorystycznym lub w jego otoczeniu
albo zatrzymania pojazdu kolejowego lub skierowania go w określone miejsce;
5)
zażądać od organu kierującego ruchem jednostek pływających wstrzymania albo ograniczenia
ruchu jednostek pływających w porcie lub akwenie będącym miejscem zdarzenia o charakterze
terrorystycznym lub akwenie sąsiadującym z nimi albo zatrzymania jednostki pływającej
lub skierowania jej w określone miejsce;
6)
zażądać od organu kierującego ruchem lotniczym wstrzymania albo ograniczenia ruchu
lotniczego na lotnisku będącym miejscem zdarzenia o charakterze terrorystycznym;
7)
żądać nieodpłatnego korzystania z nieruchomości lub nieodpłatnego przejęcia do używania
ruchomości, w tym środków transportu, a także przedmiotów i urządzeń, koniecznych
do przeprowadzenia działań kontrterrorystycznych;
8)
żądać udzielenia pomocy od instytucji, organizacji, przedsiębiorców i osób fizycznych
lub wydawać im polecenia inne niż określone w pkt 1-7, zmierzające do minimalizacji
lub usunięcia skutków zdarzenia o charakterze terrorystycznym, zapobieżenia powstaniu
kolejnych zdarzeń o charakterze terrorystycznym lub wykrycia i ujęcia osób odpowiedzialnych
za spowodowanie tych zdarzeń.
2.
Instytucje, organizacje, przedsiębiorcy i osoby fizyczne są obowiązani wykonać skierowane
do nich polecenia i żądania kierującego działaniami wymienione w ust. 1.
3.
Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność cywilną za szkody wyrządzone wykorzystaniem
uprawnień określonych w ust. 1 pkt 7 i 8 na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny .
Art. 21.
1.
Po wprowadzeniu trzeciego lub czwartego stopnia alarmowego minister właściwy do spraw
wewnętrznych, z inicjatywy własnej albo na wniosek Szefa ABW lub Komendanta Głównego
Policji, może zarządzić zakaz odbywania zgromadzeń lub imprez masowych na obszarze
lub w obiekcie objętym stopniem alarmowym, na czas obowiązywania tego stopnia, jeżeli
jest to konieczne dla ochrony życia i zdrowia ludzi lub bezpieczeństwa publicznego,
o czym niezwłocznie informuje Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Marszałka
Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, którzy przekazują tę informację odpowiednio posłom
i senatorom.
2.
Niezwłocznie po ogłoszeniu zarządzenia, o którym mowa w ust. 1:
1)
organ gminy wydaje decyzję o zakazie zgromadzenia albo o rozwiązaniu zgromadzenia,
w trybie określonym odpowiednio w art. 15 albo art. 20 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. - Prawo o zgromadzeniach ,
2)
wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, wprowadza zakaz przeprowadzenia imprezy
masowej lub przerywa imprezę masową, w trybie określonym odpowiednio w art. 34 albo
art. 34a ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych
- w odniesieniu do wszystkich zgromadzeń oraz imprez masowych w czasie obowiązywania
stopnia alarmowego i na obszarze jego obowiązywania w części objętej właściwością
miejscową organu administracji publicznej.
3.
Od decyzji wydanych przez właściwe organy administracji publicznej na podstawie ust.
2 przysługują odpowiednie środki odwoławcze określone w przepisach ustaw wymienionych
w ust. 2.
Art. 22.
1.
W przypadku wprowadzenia trzeciego lub czwartego stopnia alarmowego w trybie art.
16 ust. 1, jeżeli użycie oddziałów i pododdziałów Policji okaże się niewystarczające
lub może okazać się niewystarczające, do pomocy oddziałom i pododdziałom Policji mogą
być użyte oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, stosownie
do ich przygotowania specjalistycznego, posiadanego sprzętu i uzbrojenia oraz zaistniałych
potrzeb.
2.
Przygotowanie do użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności rozpoczęcie
planowania, pozyskiwania informacji i współpracy z organami administracji publicznej,
może nastąpić po wprowadzeniu trzeciego lub czwartego stopnia alarmowego i przed wydaniem
decyzji, o której mowa w ust. 3.
3.
Decyzję o użyciu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej niepodlegającą ogłoszeniu,
w przypadkach, o których mowa w ust. 1, wydaje Minister Obrony Narodowej, na wniosek
ministra właściwego do spraw wewnętrznych określający zakres i formę pomocy. Minister
Obrony Narodowej informuje niezwłocznie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesa
Rady Ministrów o wydaniu decyzji.
4.
Decyzja, o której mowa w ust. 3, określa:
1)
skład oddziałów i pododdziałów, które mają być użyte do pomocy, oraz ich zadania i
liczebność;
2)
obszar, na jakim oddziały i pododdziały, które mają być użyte do pomocy, będą wykonywały
zadania oraz czas ich wykonywania;
3)
ewentualne ograniczenia dotyczące użycia posiadanych środków własnych będących w wyposażeniu
oddziałów i pododdziałów, które mają być użyte do pomocy.
5.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może wydać postanowienie o zmianie lub uchyleniu
decyzji, o której mowa w ust. 3.
6.
Oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej użyte do pomocy oddziałom
lub pododdziałom Policji mogą użyć i wykorzystać środki przymusu bezpośredniego i
broń palną na zasadach przewidzianych dla żołnierzy Żandarmerii Wojskowej.
7.
Oddziały i pododdziały Wojsk Specjalnych użyte do pomocy oddziałom lub pododdziałom
Policji mogą użyć i wykorzystać w działaniach kontrterrorystycznych środki przymusu
bezpośredniego i broń palną w sposób przewidziany w art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 21
listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej , z zastrzeżeniem dopuszczalności użycia broni palnej w przypadkach określonych w
art. 23 ust. 1.
8.
Oddziały lub pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej użyte do pomocy oddziałom
lub pododdziałom Policji pozostają w systemie dowodzenia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej.
9.
Organem koordynującym działania podejmowane przez oddziały i pododdziały Policji oraz
oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w przypadku, o którym
mowa w ust. 1, jest:
1)
właściwy miejscowo komendant wojewódzki Policji - w przypadku działań podejmowanych
przez oddziały i pododdziały Policji oraz oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej na obszarze jednego województwa;
2)
Komendant Główny Policji - w przypadku działań podejmowanych przez oddziały i pododdziały
Policji oraz oddziały i pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze
większym niż jedno województwo.
10.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób organizacji
współdziałania oddziałów i pododdziałów Policji z oddziałami i pododdziałami Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej, mając na uwadze ochronę wymienianych informacji oraz zakres
logistycznego wsparcia.
Art. 23.
1.
W ramach działań kontrterrorystycznych, jeżeli jest to niezbędne do przeciwdziałania
bezpośredniemu, bezprawnemu, gwałtownemu zamachowi na życie lub zdrowie człowieka
lub do uwolnienia zakładnika, a użycie broni palnej w sposób wyrządzający możliwie
najmniejszą szkodę jest niewystarczające i przeciwdziałanie takiemu zamachowi lub
uwolnienie zakładnika w inny sposób nie jest możliwe, dopuszcza się, z uwzględnieniem
wszelkich okoliczności zdarzenia o charakterze terrorystycznym oraz możliwości działań
kontrterrorystycznych, użycie broni palnej przeciwko osobie dokonującej zamachu albo
biorącej lub przetrzymującej zakładnika, którego skutkiem może być śmierć lub bezpośrednie
zagrożenie życia lub zdrowia tej osoby, zwane dalej „specjalnym użyciem broni”.
2.
Specjalne użycie broni odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej , z zastrzeżeniem odrębności przewidzianych w niniejszym artykule oraz w art. 22 ust.
7.
3.
Do specjalnego użycia broni nie stosuje się przepisów art. 7 ust. 1 i art. 48 ustawy,
o której mowa w ust. 2.
4.
Specjalne użycie broni może być dokonane przez funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, żołnierzy Żandarmerii Wojskowej lub żołnierzy
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, wchodzących w skład grupy wykonującej działania
kontrterrorystyczne, zwanej dalej „grupą kontrterrorystyczną”.
5.
Decyzję o dopuszczalności specjalnego użycia broni może podjąć oraz cofnąć kierujący
działaniami. Kierujący działaniami niezwłocznie przekazuje decyzję dowódcy grupy kontrterrorystycznej
oraz informuje o podjętej decyzji organ wyznaczający kierującego działaniami.
6.
Po otrzymaniu decyzji o dopuszczalności specjalnego użycia broni dowódca grupy kontrterrorystycznej
może wydać rozkaz specjalnego użycia broni przez funkcjonariuszy lub żołnierzy grupy
kontrterrorystycznej, określając cel i sposób specjalnego użycia broni.
7.
Specjalne użycie broni dokumentuje dowódca grupy kontrterrorystycznej, który niezwłocznie
po zakończeniu działań kontrterrorystycznych sporządza, stosując odpowiednio art.
54 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w ust. 2, protokół specjalnego użycia broni i
przekazuje go kierującemu działaniami.
Art. 24.
1.
Działania antyterrorystyczne na zasadach określonych w ustawie, mogą być prowadzone
również poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, na akwenach w polskiej strefie odpowiedzialności
SAR, zgodnie z Międzynarodową konwencją o poszukiwaniu i ratownictwie morskim, sporządzoną w Hamburgu
dnia 27 kwietnia 1979 r. .
2.
Służby ratownicze prowadzą w zakresie swoich kompetencji działania w polskiej strefie
odpowiedzialności SAR zmierzające do usunięcia skutków zdarzenia o charakterze terrorystycznym
i w tym zakresie współdziałają ze sobą oraz ze służbami prowadzącymi działania antyterrorystyczne.
Rozdział 5
Przepisy szczególne dotyczące postępowania przygotowawczego
Art. 25.
1.
W przypadku podejrzenia lub usiłowania popełnienia albo przygotowania przestępstwa
o charakterze terrorystycznym, w celu wykrycia lub zatrzymania albo przymusowego doprowadzenia
osoby podejrzewanej, a także w celu znalezienia rzeczy mogących stanowić dowód w sprawie
lub podlegających zajęciu w postępowaniu karnym, prokurator może postanowić o:
1)
przeprowadzeniu przeszukania pomieszczeń i innych miejsc znajdujących się na wskazanym
w postanowieniu obszarze,
2)
zatrzymaniu osoby podejrzewanej
- jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że osoba podejrzewana lub
wymienione rzeczy na tym obszarze się znajdują.
2.
W celu znalezienia rzeczy wymienionych w ust. 1 można też dokonać przeszukania znajdujących
się na wskazanym w postanowieniu obszarze osób, ich odzieży i podręcznych przedmiotów.
3.
Przeszukania i zatrzymania, o których mowa w ust. 1 i 2, można dokonać o każdej porze
doby.
4.
Postanowienie prokuratora należy okazać osobie, u której przeszukanie ma być przeprowadzone.
5.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do przeszukania i zatrzymania stosuje
się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Art. 26.
1.
W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa o charakterze terrorystycznym, jeżeli
wymaga tego dobro postępowania przygotowawczego, postanowienie o przedstawieniu zarzutów
można sporządzić na podstawie informacji uzyskanych w wyniku czynności operacyjno-rozpoznawczych,
w tym czynności, o których mowa w art. 9.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sąd, na wniosek prokuratora, może zastosować
tymczasowe aresztowanie na okres nieprzekraczający 14 dni. Samoistną przesłanką zastosowania
tymczasowego aresztowania jest uprawdopodobnienie popełnienia, usiłowania lub przygotowania
do popełnienia przestępstwa o charakterze terrorystycznym.
3.
Tymczasowe aresztowanie można przedłużyć na zasadach określonych w art. 263 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
4.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do tymczasowego aresztowania stosuje
się przepisy rozdziału 28 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Rozdział 6
Zmiany w przepisach
Art. 27-58.
(pominięte)
Rozdział 7
Przepisy przejściowe, dostosowujące i przepis końcowy
Art. 59.
1.
W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2a, art. 32a, art. 32d,
art. 32e i art. 43 ust. 2 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 387)Artykuł 38 zawiera zmiany do ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu., Szef ABW:
1)
dokona zamówień na usługi i dostawy sprzętu technicznego, informatycznego oraz oprogramowania,
2)
podejmie działania inwestycyjne,
3)
zapewni obsadę etatową,
4)
przeprowadzi szkolenia dla funkcjonariuszy ABW
- w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Szef ABW w terminie, o którym mowa w ust. 1, realizuje zadania wynikające z art. 5
ust. 1 pkt 2a, art. 32a-32e i art. 43 ust. 2 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 38, z
uwzględnieniem posiadanych aktualnie zasobów osobowych i rzeczowych.
3.
Roczny plan przeprowadzania ocen bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 32a ust. 2 ustawy
zmienianej w art. 38, Szef ABW opracuje po raz pierwszy na rok 2017.
Art. 60.
1.
Do dnia 1 lutego 2017 r. abonenci usług przedpłaconych, którzy zawarli umowę przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są obowiązani do podania dostawcy usług przedpłaconych
danych, o których mowa w art. 60b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 438)Artykuł 43 zawiera zmiany do ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne. i potwierdzenia ich w sposób, o którym mowa w art. 60b ust. 3 i 4 ustawy zmienianej
w art. 43.
2.
Dostawca usług przedpłaconych w publicznej sieci telekomunikacyjnej zaprzestaje świadczenia
tych usług abonentom, którzy:
1)
nie podali danych określonych w art. 60b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 43 lub
2)
których dane nie zostały potwierdzone zgodnie z art. 60b ust. 3 i 4 ustawy zmienianej
w art. 43.
Art. 61.
Do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 16 ust.
5 i 6 pozostają w mocy, w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, zadania wykonywane
w ramach poszczególnych stopni alarmowych określone w wykazie, o którym mowa w art.
7 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 509)Artykuł 50 zawiera zmiany do ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym..
Art. 62.
1.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych,
włączy dane przetwarzane w centralnym rejestrze wizowym prowadzonym na podstawie art.
449a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 5710)Artykuł 57 zawiera zmiany do ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach. do krajowego zbioru rejestrów, ewidencji i wykazu w sprawach cudzoziemców, o którym
mowa w art. 449 ust. 2 tej ustawy, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy.
2.
Do czasu włączenia centralnego rejestru wizowego obejmującego dane z prowadzonych
przez ministra właściwego do spraw zagranicznych i konsulów rejestrów, o których mowa
w art. 428 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy zmienianej w art. 57, do krajowego zbioru rejestrów,
ewidencji i wykazu w sprawach cudzoziemców, o którym mowa w art. 449a ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 57, dane przetwarzane w centralnym rejestrze wizowym udostępnia
się konsulom, Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców oraz Szefowi ABW w zakresie niezbędnym
do realizacji ich ustawowych zadań.
Art. 63.
1.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 18 ust. 8 ustawy zmienianej
w art. 2711)Artykuł 27 zawiera zmiany do ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 18 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 27, jednak nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 20 ust. 19 ustawy zmienianej
w art. 27 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 20 ust. 19 ustawy zmienianej w art. 27, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, jednak nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej
w art. 3012)Artykuł 30 zawiera zmiany do ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej. zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 30, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
jednak nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 64.
1.
W latach 2017-2026 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym
niniejszej ustawy wynosi 351,9 mln zł, z tym że w poszczególnych latach limit wynosi:
1)
2017 r. - 91,9 mln zł;
2)
2018 r. - 94,2 mln zł;
3)
2019 r. - 23,6 mln zł;
4)
2020 r. - 19,6 mln zł;
5)
2021 r. - 19,6 mln zł;
6)
2022 r. - 22,6 mln zł;
7)
2023 r. - 20,6 mln zł;
8)
2024 r. - 20,6 mln zł;
9)
2025 r. - 19,6 mln zł;
10)
2026 r. - 19,6 mln zł.
2.
Szef ABW nadzoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, i dokonuje
oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec każdego kwartału, a w przypadku
IV kwartału - według stanu na dzień 20 listopada danego roku.
3.
W przypadku zagrożenia lub przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego
limitu wydatków określonego w ust. 1 oraz w przypadku gdy w okresie od początku roku
kalendarzowego do dnia ostatniej oceny, o której mowa w ust. 2, część limitu rocznego
przypadającego proporcjonalnie na ten okres zostanie przekroczona co najmniej o 10%,
stosuje się mechanizm korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa
będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy.
4.
Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest
Szef ABW.
Art. 65.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia13)Ustawa została ogłoszona w dniu 24 czerwca 2016 r., z wyjątkiem art. 43, który wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1)
W brzmieniu ustalonym przez art. 8 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy
o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 815), która weszła w życie z dniem 15 maja 2021 r.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r.
poz. 2127 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11, 234, 282 i 784.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r.
poz. 1378, 1565, 2127 i 2338 oraz z 2021 r. poz. 802, 868, 1047, 1162, 1535, 1642,
1648 i 1718.
4)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 71 pkt 1 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie
zagranicznej (Dz. U. poz. 464), która weszła w życie z dniem 16 czerwca 2021 r.
5)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 71 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
6)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 71 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
7)
Artykuł 38 zawiera zmiany do ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu.
8)
Artykuł 43 zawiera zmiany do ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.
9)
Artykuł 50 zawiera zmiany do ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym.
10)
Artykuł 57 zawiera zmiany do ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.
11)
Artykuł 27 zawiera zmiany do ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
12)
Artykuł 30 zawiera zmiany do ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.
13)
Ustawa została ogłoszona w dniu 24 czerwca 2016 r.