Rozporządzenie Rady Ministrówz dnia 11 sierpnia 2021 r.w sprawie wskaźników pozwalających na wyznaczenie dawek promieniowania jonizującego
stosowanych przy ocenie narażenia na promieniowanie jonizujące 1)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady 2013/59/Euratom
z dnia 5 grudnia 2013 r. ustanawiającą podstawowe normy bezpieczeństwa w celu ochrony
przed zagrożeniami wynikającymi z narażenia na działanie promieniowania jonizującego
oraz uchylającą dyrektywy 89/618/Euratom, 90/641/Euratom, 96/29/Euratom, 97/43/Euratom
i 2003/122/Euratom (Dz. Urz. UE L 13 z 17.01.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 72 z 17.03.2016,
str. 69, Dz. Urz. UE L 152 z 11.06.2019, str. 128 oraz Dz. Urz. UE L 324 z 13.12.2019,
str. 80).
Spis treści
Treść rozporządzenia
Na podstawie art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie określa wskaźniki pozwalające na wyznaczenie dawek promieniowania jonizującego
stosowane przy ocenie narażenia oraz sposób i częstotliwość dokonywania oceny narażenia:
1)
pracowników;
2)
osób z ogółu ludności.
§ 2.
1.
Narażenie pracowników i osób z ogółu ludności ocenia się przez wyznaczenie dawek skutecznych
(efektywnych) i równoważnych, z uwzględnieniem wielkości i wartości wskaźników pozwalających
na wyznaczenie dawek promieniowania jonizującego stosowanych przy ocenie narażenia
na promieniowanie jonizujące.
2.
Wielkości i wartości wskaźników pozwalających na wyznaczenie dawek promieniowania
jonizującego stosowanych przy ocenie narażenia na promieniowanie jonizujące określa
załącznik do rozporządzenia.
3.
Wyznaczając dawki skuteczne (efektywne) i równoważne, o których mowa w ust. 1, zmniejsza
się je o dawki promieniowania jonizującego wynikające z naturalnego tła promieniowania
jonizującego występującego na danym terenie, uwzględniając rzeczywisty czas narażenia
na promieniowanie jonizujące. Jeżeli naturalne tło promieniowania jonizującego nie
jest znane, za jego wartość przyjmuje się 2,4 mSv dla dawki skutecznej (efektywnej)
w ciągu roku kalendarzowego.
4.
Wyznaczanie dawek promieniowania jonizującego dla pracowników jest dokonywane na podstawie
pomiarów dozymetrycznych.
5.
Wyznaczanie dawek promieniowania jonizującego dla osób z ogółu ludności obejmuje:
1)
oszacowanie dawek promieniowania jonizującego związanych z napromieniowaniem zewnętrznym,
z uwzględnieniem rodzaju i energii promieniowania jonizującego;
2)
oszacowanie wniknięcia substancji promieniotwórczych do organizmu, z uwzględnieniem
rodzaju izotopów, ich aktywności i stężenia oraz - tam, gdzie jest to konieczne -
ich stanu fizycznego i chemicznego.
6.
W przypadku działalności mogących prowadzić do uwolnień substancji promieniotwórczych
do środowiska wyznacza się dawki promieniowania jonizującego dla grup osób z ogółu
ludności, których narażenie od źródła promieniowania jonizującego związanego z działalnością
ze sztucznymi lub naturalnymi źródłami promieniowania jonizującego można uznać za
reprezentatywne dla ludności najbardziej narażonej od tego źródła promieniowania jonizującego,
zwanych dalej „grupami odniesienia”.
7.
Przy wyznaczaniu dawek promieniowania jonizującego dla grupy odniesienia bierze się
pod uwagę zachowania typowe dla osób z tej grupy.
8.
Określając kryteria wyboru grup odniesienia, cechy charakterystyczne tych grup oraz
częstotliwość wyznaczania dawek promieniowania jonizującego dla grup odniesienia,
bierze się pod uwagę przewidywaną wielkość dawek promieniowania jonizującego osób
z grup odniesienia oraz drogi ich narażenia.
9.
Dokonując oceny narażenia, o której mowa w art. 24 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe, rejestruje się wyniki oceny dawek promieniowania jonizującego dla grup odniesienia
oraz kryteria wyboru grup odniesienia i cechy charakterystyczne tych grup, o których
mowa w ust. 8.
§ 3.
1.
Oceny narażenia pracowników na promieniowanie jonizujące dokonuje się dla każdego
roku kalendarzowego przez wyznaczenie dawek promieniowania jonizującego na podstawie
pomiarów dozymetrycznych, o których mowa w § 2 ust. 4, wykonywanych w okresach nie
dłuższych niż trzymiesięczne, a jeżeli okres zatrudnienia w warunkach narażenia jest
krótszy niż trzy miesiące - po zakończeniu tego okresu.
2.
Oceny narażenia osób z ogółu ludności na promieniowanie jonizujące dokonuje się raz
w roku.
3.
W warunkach zdarzenia radiacyjnego ocena narażenia pracowników i osób z ogółu ludności
na promieniowanie jonizujące jest dokonywana z częstotliwością umożliwiającą określenie
środków oraz działań niezbędnych do ochrony zdrowia.
§ 4.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18
stycznia 2005 r. w sprawie dawek granicznych promieniowania jonizującego (Dz. U. poz.
168), które zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie
ustawy - Prawo atomowe oraz ustawy o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. poz. 1593 oraz
z 2020 r. poz. 284) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
1)
Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady 2013/59/Euratom
z dnia 5 grudnia 2013 r. ustanawiającą podstawowe normy bezpieczeństwa w celu ochrony
przed zagrożeniami wynikającymi z narażenia na działanie promieniowania jonizującego
oraz uchylającą dyrektywy 89/618/Euratom, 90/641/Euratom, 96/29/Euratom, 97/43/Euratom
i 2003/122/Euratom (Dz. Urz. UE L 13 z 17.01.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 72 z 17.03.2016,
str. 69, Dz. Urz. UE L 152 z 11.06.2019, str. 128 oraz Dz. Urz. UE L 324 z 13.12.2019,
str. 80).
2)
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18
stycznia 2005 r. w sprawie dawek granicznych promieniowania jonizującego (Dz. U. poz.
168), które zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie
ustawy - Prawo atomowe oraz ustawy o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. poz. 1593 oraz
z 2020 r. poz. 284) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.