Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 czerwca 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 25 czerwca 2021 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

Spis treści

Treść obwieszczenia
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych
Załącznik nr 1 -
Załącznik nr 2 - Zasady obliczania ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia biokomponentu
Załącznik nr 3 -

Treść obwieszczenia

1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1233), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1565) oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 23 czerwca 2021 r.

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje art. 10-13 i art. 17 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1565), które stanowią:

„

Art. 10.

1.

Z dniem 30 września 2020 r. likwiduje się Fundusz Niskoemisyjnego Transportu, o którym mowa w art. 28z ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, zwany dalej „FNT-PFC”.

2.

Czynności związane z likwidacją FNT-PFC, w szczególności dotyczące inwentaryzacji składników majątkowych i niemajątkowych, zamknięcia rachunku bankowego i ksiąg rachunkowych oraz sporządzenia sprawozdań, dokonuje minister właściwy do spraw klimatu, w terminie do dnia 30 października 2020 r.

zwrot środków następuje na wskazany przez NFOŚiGW rachunek bankowy;

2)

dochodzenie zwrotu środków następuje w drodze cywilnoprawnej.

Art. 12.

1.

Z dniem 1 października 2020 r. Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje na rachunek bankowy NFOŚiGW środki pieniężne zgromadzone na FNT-PFC na dzień jego likwidacji.

2.

Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje na rachunek bankowy NFOŚiGW kwotę pobranej opłaty emisyjnej, o której mowa w art. 321a ustawy zmienianej w art. 5, w części przypadającej - zgodnie z art. 321b ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu dotychczasowym - zlikwidowanemu FNT-PFC, w terminie 7 dni od dnia jej wpływu na rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego.

3.

Wolne środki FNT-PFC, przekazane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w zarządzanie terminowe zgodnie z art. 78b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.), pozostają w tym zarządzaniu do dnia ich zwrotu, określonego w dyspozycji przekazania tych środków w zarządzanie terminowe.

4.

Do zwrotu środków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że zwrot następuje na rachunek bankowy NFOŚiGW.

5.

Środki, o których mowa w ust. 1 i 3, i kwota, o której mowa w ust. 2, stanowią przychody NFOŚiGW i są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobowiązania określonego w art. 401c ust. 9c ustawy zmienianej w art. 5.

6.

Środki, o których mowa w art. 12 ustawy z dnia 21 marca 2014 r. o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 457 i 1088), niewykorzystane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na wspieranie działalności związanej z wytwarzaniem biokomponentów i biopaliw ciekłych lub innych paliw odnawialnych, a także promocję ich wykorzystania, przeznacza się na cele, o których mowa w art. 401c ust. 9c ustawy zmienianej w art. 5.

7.

Środki, o których mowa w ust. 6, są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobowiązania określonego w art. 401c ust. 9c ustawy zmienianej w art. 5.

Art. 13.

1.

Należności i zobowiązania zlikwidowanego FNT-PFC, w tym wynikające z umów o udzielenie wsparcia, o których mowa w art. 11 ust. 2, stają się zobowiązaniami i należnościami NFOŚiGW i są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobowiązania określonego w art. 401c ust. 9c ustawy zmienianej w art. 5.

2.

Niepokryte na dzień likwidacji FNT-PFC koszty NFOŚiGW związane z zarządzaniem FNT-PFC zmniejszają wysokość zobowiązania określonego w art. 401c ust. 9c ustawy zmienianej w art. 5.

3.

Poniesione od dnia 1 lipca 2020 r. do dnia 30 września 2020 r. przez NFOŚiGW wydatki w ramach zobowiązania, o którym mowa w art. 401c ust. 5 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu dotychczasowym, na realizację zadań, o których mowa w art. 28ze ust. 1 pkt 1-11a ustawy, o której mowa w art. 1, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy:

1)

zmniejszają wysokość zobowiązania określonego w art. 401c ust. 9c ustawy zmienianej w art. 5;

2)

zwiększają wysokość zobowiązania, o którym mowa w art. 401c ust. 5 ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

”

„

Art. 17.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2020 r., z wyjątkiem:

1)

art. 7 i art. 16, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 10 i art. 11, które wchodzą w życie z dniem 30 września 2020 r.

”

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1622, 1649, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 284, 374, 568, 695 i 1175.

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych¹⁾Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji dokonuje częściowego wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16, z późn. zm.).

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1.

1.

Ustawa określa zasady:

1)

wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biokomponentów;

1a)

wykonywania działalności gospodarczej w zakresie importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów;

2)

wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek;

3)

wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wprowadzania do obrotu biokomponentów i biopaliw ciekłych oraz określania i realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego;

3a)

potwierdzania spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju;

3b)

wykonywania działalności gospodarczej w zakresie udzielania zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji;

3c)

wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wydawania certyfikatów;

4)

przeprowadzania kontroli;

5)

sporządzania sprawozdawczości i tryb przedkładania sprawozdań.

6)

(uchylony)

1a.

Przepisy ustawy stosuje się do biokomponentów, paliw, wodoru oraz energii elektrycznej wykorzystywanych w transporcie.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się do paliw ciekłych:

1)

przeznaczonych lub pochodzących z rezerw strategicznych w rozumieniu ustawy z dnia 29 października 2010 r. o rezerwach strategicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 2051), podlegających wymianie albo sprzedaży ze względu na upływający termin przydatności ich do użycia, którego przekroczenie może w szczególności spowodować utratę parametrów jakościowych określonych w przepisach odrębnych;

2)

pochodzących z rezerw strategicznych podlegających udostępnieniu, sprzedaży albo nieodpłatnemu przekazaniu, o których mowa odpowiednio w art. 18, 22 i 23 ustawy wymienionej w pkt 1;

3)

przeznaczonych lub pochodzących z zapasów agencyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 411 oraz z 2021 r. poz. 255 i 1093) podlegających wymianie z przyczyn, o których mowa w pkt 1, lub zamianie.

Art. 2.

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1)

surowce rolnicze - produkty z rolnictwa lub ich części, uprawiane na użytkach rolnych, przeznaczone do wytwarzania biokomponentów;

2)

biomasa - ulegające biodegradacji części produktów, odpady lub pozostałości pochodzenia biologicznego z rolnictwa, łącznie z substancjami roślinnymi i zwierzęcymi, leśnictwa i rybołówstwa oraz powiązanych z nimi działów przemysłu, w tym z chowu i hodowli ryb oraz akwakultury, a także ulegająca biodegradacji część odpadów przemysłowych i komunalnych, w tym z instalacji służących zagospodarowaniu odpadów oraz uzdatniania wody i oczyszczania ścieków;

3)

biokomponenty - bioetanol, biometanol, biobutanol, ester, bioeter dimetylowy, czysty olej roślinny, biowęglowodory ciekłe, bio propan-butan, bio propan, skroplony biometan, sprężony biometan oraz biowodór, które są wytworzone z biomasy z przeznaczeniem do wytwarzania paliw, z wyłączeniem innych paliw odnawialnych;

4)

bioetanol - alkohol etylowy wytwarzany z biomasy, w tym bioetanol zawarty w eterze etylo-tert-butylowym lub eterze etylo-tert-amylowym; za biomasę do wytwarzania bioetanolu nie uznaje się alkoholu etylowego zawierającego powyżej 96% objętościowo alkoholu;

5)

biometanol - alkohol metylowy wytwarzany z biomasy, w tym biometanol zawarty w eterze metylo-tert-butylowym lub eterze metylo-tert-amylowym;

5a)

biobutanol - alkohol butylowy wytworzony z biomasy;

6)

ester - ester metylowy albo ester etylowy, kwasów tłuszczowych wytwarzany z biomasy;

7)

bioeter dimetylowy - eter dimetylowy wytworzony z biomasy;

8)

czysty olej roślinny - olej roślinny wytwarzany z roślin oleistych przez tłoczenie, ekstrakcję lub za pomocą porównywalnych metod, czysty lub rafinowany, niemodyfikowany chemicznie;

9)

biowęglowodory ciekłe - ciekłe węglowodory lub ich mieszaniny wytworzone z biomasy w procesach przemian chemicznych i biochemicznych, w tym hydrorafinowane oleje oraz węglowodory syntetyczne wytwarzane metodą Fishera-Tropscha;

9a)

bio propan-butan - mieszaninę skroplonych gazów węglowodorowych, głównie propanu C3 i butanu C4, wytworzonych z biomasy;

9b)

skroplony biometan - skroplony metan wytworzony z biomasy;

9c)

sprężony biometan - mieszaninę sprężonych gazów węglowodorowych, głównie metanu C1, wytworzonych z biomasy;

9d)

biowodór - wodór wytworzony z biomasy;

9e)

bio propan - skroplony propan C3 wytworzony z biomasy w procesie współuwodornienia;

10)

paliwa ciekłe - paliwa ciekłe, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2021 r. poz. 133, 694 i 1093);

10a)

paliwa - paliwa, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, z wyłączeniem lekkiego oleju opałowego oraz ciężkiego oleju opałowego;

11)

biopaliwa ciekłe:

a)

benzyny silnikowe zawierające powyżej 10,0% objętościowo biokomponentów lub powyżej 22,0% objętościowo eterów, o których mowa w pkt 4, z wyłączeniem benzyn silnikowych zawierających biowęglowodory ciekłe,

b)

olej napędowy zawierający powyżej 7% objętościowo biokomponentów, z wyłączeniem oleju napędowego zawierającego biowęglowodory ciekłe,

c)

bioetanol, biometanol, biobutanol, ester, bioeter dimetylowy, czysty olej roślinny, biowęglowodory ciekłe, bio propan-butan, skroplony biometan, sprężony biometan oraz biowodór - stanowiące samoistne paliwa;

d)

(uchylona)

e)

(uchylona)

f)

(uchylona)

11a)

rośliny wysokoskrobiowe - zboża, rośliny bulwiaste i korzeniowe, takie jak ziemniak, słodki ziemniak, topinambur, maniok, ignam oraz rośliny cebulowe, takie jak kolokazja jadalna i ksantosoma;

11b)

pozostałości z rolnictwa, akwakultury, rybołówstwa lub leśnictwa - pozostałości pochodzenia biologicznego wytworzone bezpośrednio w rolnictwie, akwakulturze, rybołówstwie lub leśnictwie, z wyłączeniem pozostałości pochodzących z działów przemysłu powiązanych z rolnictwem, akwakulturą, rybołówstwem lub leśnictwem oraz pozostałości z przetwarzania;

11c)

pozostałość z przetwarzania - substancje biodegradowalne, które pochodzą z procesu produkcyjnego i nie są produktem końcowym tego procesu oraz nie są podstawowym celem takiego procesu produkcyjnego, a proces produkcyjny nie został w sposób zamierzony zmodyfikowany w celu wytworzenia tych substancji;

11d)

współuwodornienie - proces polegający na jednoczesnej hydrorafinacji frakcji pochodzących z przerobu ropy naftowej i biomasy, w wyniku którego powstają biowęglowodory ciekłe oraz bio propan w mieszaninie z węglowodorami z przerobu ropy naftowej;

12)

import - przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej paliw, biokomponentów lub surowców do ich wytworzenia, spoza obszaru celnego Unii Europejskiej;

13)

nabycie wewnątrzwspólnotowe - przemieszczenie paliw, biokomponentów lub surowców do ich wytworzenia z terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

14)

wprowadzanie do obrotu - rozporządzenie biokomponentami lub paliwami przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się biokomponentów lub paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

15)

stacja paliwowa - stację paliwową, o której mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw;

16)

stacja zakładowa - stację zakładową, o której mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw;

17)

rolnik - osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzącą w gospodarstwie rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 333) działalność rolniczą w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, z późn. zm.) i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406, z późn. zm.);

17a)

producent rolny - rolnika w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str. 16, z późn. zm.), oraz rolnika z kraju trzeciego, uprawiającego surowce rolnicze na potrzeby wytwarzania biokomponentów;

17b)

przedsiębiorca - przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162);

18)

wytwórca - przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania biokomponentów, a następnie rozporządzenia nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub przeznaczenia ich do wytworzenia przez siebie paliw;

18a)

przetwórca - przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przetwarzania biomasy, a następnie rozporządzenia produktami jej przetworzenia przeznaczonymi do wytwarzania biokomponentów, przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych produktów;

19)

pośrednik - przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie:

a)

zakupu, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biomasy przeznaczonej do wytwarzania biokomponentów, a następnie rozporządzenia nią przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tej biomasy, lub

b)

zakupu biokomponentów, a następnie rozporządzenia nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów;

20)

(uchylony)

20a)

podmiot sprowadzający - przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów dokonanego samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu, a następnie rozporządzenia tymi biokomponentami przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów;

21)

magazynowanie - działalność gospodarczą polegającą na przechowywaniu paliw przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu;

22)

skład podatkowy - skład podatkowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 722, z późn. zm.);

23)

inne paliwa odnawialne - paliwa pochodzące z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2021 r. poz. 610 i 1093), z wyłączeniem paliw pochodzących z biomasy, stosowane w transporcie;

24)

Narodowy Cel Wskaźnikowy - minimalny udział innych paliw odnawialnych i biokomponentów zawartych w paliwach stosowanych we wszystkich rodzajach transportu w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych zużywanych w ciągu roku kalendarzowego w transporcie drogowym i kolejowym, liczony według wartości opałowej;

25)

podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy - każdy podmiot, w tym mający siedzibę lub miejsce zamieszkania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dokonujący, samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu, wytwarzania, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych, który:

a)

rozporządza nimi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych lub

b)

zużywa je na potrzeby własne na tym terytorium, z wyłączeniem przywozu paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych przeznaczonych do użycia podczas transportu i przywożonych w standardowych zbiornikach, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym;

26)

gazy cieplarniane - dwutlenek węgla, podtlenek azotu oraz metan;

27)

cykl życia biokomponentu - okres obejmujący etapy niezbędne do wytworzenia danego biokomponentu, uwzględniający w szczególności uprawę i przetwarzanie surowców, wytwarzanie, transport i dystrybucję, aż do jego zużycia w transporcie;

28)

cykl życia kopalnego odpowiednika biokomponentu - okres obejmujący etapy niezbędne do wytworzenia danego kopalnego odpowiednika biokomponentu, uwzględniający w szczególności wydobycie, wytwarzanie, magazynowanie, transport i dystrybucję, aż do jego zużycia w transporcie;

29)

kopalny odpowiednik biokomponentu - benzynę silnikową lub olej napędowy niezawierający dodatku biokomponentów;

30)

ograniczenie emisji gazów cieplarnianych - różnicę całkowitej emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia kopalnego odpowiednika biokomponentu i całkowitej emisji tych gazów w cyklu życia biokomponentu, odniesioną do całkowitej emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia kopalnego odpowiednika biokomponentu, wyrażoną w procentach;

31)

odpady - odpady ulegające biodegradacji w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2021 r. poz. 779 i 784);

32)

(uchylony)

32a)

materiał lignocelulozowy - surowce składające się z ligniny, celulozy lub hemicelulozy, takie jak biomasa pozyskiwana z lasów lub upraw drzewiastych roślin energetycznych, w szczególności wierzby, brzozy i topoli czarnej, oraz pozostałości z przetwarzania i odpady z przemysłu związanego z leśnictwem;

32b)

niespożywczy materiał celulozowy - surowce składające się głównie z celulozy i hemicelulozy o niższej zawartości ligniny niż materiał lignocelulozowy obejmujące:

a)

pozostałości pożniwne roślin spożywczych i paszowych, takie jak:

-

słoma,
-

łodygi roślin zbożowych,
-

łuski nasion,
-

łupiny,

b)

trawiaste rośliny energetyczne o niskiej zawartości skrobi, takie jak:

-

życica,
-

proso rózgowate,
-

miskantus,
-

arundo trzcinowate,
-

uprawy okrywowe,

c)

pozostałości z przetwarzania, w tym rośliny spożywcze i paszowe, po wyekstrahowaniu olejów roślinnych, cukrów, skrobi i białek,

d)

bioodpady w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;

32c)

zużyty olej kuchenny - odpad o kodzie 20 01 25, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, będący mieszaniną olejów oraz tłuszczów, powstały w wyniku czynności prowadzonych w związku z produkcją lub przetwarzaniem produktów spożywczych, w wyniku której nastąpiła zmiana ich właściwości fizycznych i chemicznych;

32d)

tłuszcze zwierzęce - tłuszcze otrzymane z materiałów kategorii 1 lub kategorii 2, o których mowa w art. 8 i 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.);

33)

uznany system certyfikacji - system certyfikacji gwarantujący spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju określonych w art. 28b-28bc, zatwierdzony przez Komisję Europejską w drodze decyzji;

34)

administrator systemu certyfikacji - przedsiębiorcę, który ma tytuł prawny do dysponowania uznanym systemem certyfikacji i wykonuje działalność gospodarczą w zakresie udzielania zgody na korzystanie z tego systemu;

35)

jednostka certyfikująca - przedsiębiorcę, który, działając w ramach uznanego systemu certyfikacji, ma prawo wydawania certyfikatu podmiotom certyfikowanym;

36)

podmiot certyfikowany - podmiot, który zgodnie z uznanym systemem certyfikacji uzyskał certyfikat;

37)

certyfikat - dokument wydany przez jednostkę certyfikującą uprawniający podmiot certyfikowany do stosowania uznanego systemu certyfikacji;

38)

certyfikat jakości - dokument wydany przez akredytowaną jednostkę certyfikującą potwierdzający, że biokomponenty wprowadzane do obrotu lub wykorzystywane do wytwarzania paliw spełniają wymagania, o których mowa w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie;

39)

świadectwo - dokument wystawiany przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy potwierdzający, że wskazana w tym dokumencie ilość biokomponentów, zawartych w paliwach rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw przez ten podmiot na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużytych na tym terytorium na potrzeby własne, spełnia kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28b-28bc;

40)

poświadczenie - dokument przewidziany przez uznany system certyfikacji lub umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, potwierdzający, że wskazana w tym dokumencie ilość biomasy lub biokomponentów spełnia kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28b-28bc;

41)

dystrybutor - odmierzacz będący instalacją pomiarową, przeznaczony do tankowania biopaliw ciekłych na stacjach paliwowych i zakładowych.

2.

Przez biopaliwa ciekłe rozumie się także biopaliwa produkowane z biomasy i stanowiące samoistne paliwa inne niż wymienione w ust. 1 pkt 11.

3.

Przez rolnika rozumie się także:

1)

grupę osób fizycznych prowadzących w gospodarstwach rolnych w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym działalność rolniczą w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem, że grupa ta wytwarza biopaliwa ciekłe wyłącznie na własny użytek członków tej grupy;

2)

grupę producentów rolnych w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1026), pod warunkiem, że grupa ta wytwarza biopaliwa ciekłe wyłącznie na własny użytek członków tej grupy.

4.

Przez wytwarzanie biokomponentów rozumie się także wytwarzanie biokomponentów w procesie współuwodornienia.

Art. 3.

1.

Do postępowania przed Dyrektorem Generalnym Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735).

2.

Organem wyższego stopnia w stosunku do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa jest minister właściwy do spraw rynków rolnych.

Art. 3a.

W sprawach dotyczących działalności regulowanej, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.

Rozdział 2

Zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biokomponentów

Art. 4.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania biokomponentów, a następnie rozporządzenia nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub przeznaczenia ich do wytworzenia przez wytwórcę paliw, jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, i wymaga wpisu do rejestru wytwórców.

2.

Organem prowadzącym rejestr wytwórców jest Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, zwany dalej „organem rejestrowym”.

Art. 5.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

3.

Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.

Art. 9.

1.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 8 ust. 1, organ rejestrowy z urzędu wykreśla wytwórcę wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 4 ust. 1, z rejestru wytwórców.

1a.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy wytwórca wykonuje działalność gospodarczą, o której mowa w art. 4 ust. 1, także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej.

2.

Wytwórca, wobec którego wydano decyzję, o której mowa w art. 8 ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru wytwórców nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.

Art. 9a.

Organ rejestrowy wykreśla wytwórcę z rejestru wytwórców na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

Art. 10.

(uchylony)

Art. 11.

1.

Wytwarzając biokomponenty należy wykorzystywać:

1)

surowce rolnicze pozyskiwane z gospodarstwa rolnego położonego na obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, w Republice Turcji albo w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą, przetwórcą lub pośrednikiem lub

2)

biomasę pozyskiwaną na podstawie umowy dostawy zawartej między wytwórcą a pośrednikiem lub przetwórcą, lub

3)

surowce rolnicze pozyskane z produkcji własnej wytwórców lub biomasę otrzymywaną przez wytwórców w prowadzonych przez nich procesach przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy na cele inne niż paliwowe.

2.

Umowy, o których mowa w ust. 1, są zawierane na okres nie krótszy niż 1 rok.

3.

Udział biokomponentów wytwarzanych z biomasy pozyskiwanej w sposób inny niż określony w ust. 1 nie może przekraczać w skali roku 25% całości biokomponentów wytwarzanych przez tego wytwórcę.

Art. 11a.

Zabrania się wytwórcom wykorzystywania biomasy będącej produktem działów przemysłu powiązanych z rolnictwem, przy dostawie której została zastosowana stawka podatku od towarów i usług wyższa niż 5%, do wytwarzania estrów.

Art. 12.

1.

Umowa kontraktacji lub umowa dostawy zawiera w szczególności:

1)

określenie ilości i rodzajów:

a)

surowców rolniczych przewidzianych do dostarczenia przez producenta rolnego lub

b)

biomasy przewidzianej do dostarczenia przez przetwórcę lub pośrednika

- w poszczególnych latach obowiązywania umowy;

2)

cenę za jednostkę masy lub objętości dostarczonego surowca rolniczego lub innego rodzaju biomasy;

3)

określenie minimalnych wymagań jakości surowca rolniczego lub innego rodzaju biomasy;

4)

termin płatności za dostarczone surowce rolnicze lub inny rodzaj biomasy, który nie może być dłuższy niż 30 dni od dnia ich dostarczenia;

5)

termin obowiązywania umowy;

6)

określenie odpowiedzialności stron z tytułu niedotrzymania warunków umowy;

7)

postanowienia dotyczące zmiany i rozwiązania umowy.

2.

W przypadku gdy surowce rolnicze mogą być przeznaczone do wytworzenia biokomponentów na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1, umowa kontraktacji zawiera zobowiązanie producenta rolnego do wystawienia dokumentu przewidzianego przez uznany system certyfikacji stosowany przez kontraktującego, potwierdzającego, że surowce rolnicze spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju, oraz do poddania się kontroli przewidzianej przez ten uznany system certyfikacji.

Rozdział 2a

Zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu biokomponentów

Art. 12a.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów dokonanego samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu oraz rozporządzania tymi biokomponentami przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru podmiotów sprowadzających.

2.

Czasowe świadczenie usług w zakresie wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1, przez przedsiębiorców z państw członkowskich w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2021 r. poz. 994) wymaga uzyskania wpisu do rejestru podmiotów sprowadzających. Przepisy niniejszego rozdziału oraz rozdziałów 1, 4a i 5-7 stosuje się.

3.

Rejestr podmiotów sprowadzających prowadzi organ rejestrowy.

Art. 12b.

Podmiot sprowadzający jest obowiązany spełniać następujące warunki:

1)

dysponować odpowiednimi warunkami technicznymi umożliwiającymi prawidłowe wykonywanie działalności gospodarczej, w tym obiektami budowlanymi, w szczególności w przypadku gdy odrębne przepisy nakładają na podmiot sprowadzający obowiązek prowadzenia składu podatkowego;

2)

prowadzić dokumentację dotyczącą importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów dokonanego samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu oraz rozporządzania tymi biokomponentami przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów;

3)

posiadać zezwolenie określone w przepisach o podatku akcyzowym, o ile taki obowiązek wynika z tych przepisów;

4)

zapewnić, aby biokomponenty, które poddawane są jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, spełniały wymagania jakościowe określone w ustawie.

Art. 12c.

9.

Organ rejestrowy wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru podmiotów sprowadzających.

3.

Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.

Art. 12g.

1.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 12f ust. 1, organ rejestrowy z urzędu wykreśla podmiot sprowadzający wykonujący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 12a ust. 1, z rejestru podmiotów sprowadzających.

1a.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podmiot sprowadzający wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej.

2.

Podmiot sprowadzający, wobec którego wydano decyzję o zakazie wykonywania działalności, o której mowa w art.12f ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru podmiotów sprowadzających nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.

Art. 12h.

Organ rejestrowy wykreśla podmiot sprowadzający z rejestru podmiotów sprowadzających na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

Rozdział 3

Zasady wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek

Art. 13.

1.

Rolnicy mogą wytwarzać biopaliwa ciekłe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 11 lit. c i ust. 2, na własny użytek, po uzyskaniu wpisu do rejestru rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek, zwanego dalej „rejestrem rolników”.

2.

Rejestr rolników prowadzi organ rejestrowy.

Art. 14.

1.

Rolnik wytwarzając biopaliwa ciekłe na własny użytek jest obowiązany spełniać następujące warunki:

oświadczenie następującej treści:

„

Oświadczam, że:

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych;

3)

zobowiązuję się do:

a)

wytwarzania biopaliw ciekłych na własny użytek w składzie podatkowym albo poza składem podatkowym z zastosowaniem przedpłaty akcyzy, o której mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym,

b)

nierozporządzania przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej biopaliwami ciekłymi, przestrzegania wymagań jakościowych, nieprzekraczania dopuszczalnego limitu ilości wytworzonych biopaliw ciekłych, składania rocznych sprawozdań, a także przestrzegania innych wymagań wynikających z ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.

”

;

2)

dokumenty potwierdzające dane, o których mowa w ust. 3 pkt 3 lit. d.

5.

Oświadczenie powinno również zawierać:

1)

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis rolnika, a w przypadku:

a)

grupy osób fizycznych, o której mowa w art. 2 ust. 3 pkt 1 - podpisy członków tej grupy,

b)

grupy producentów rolnych, o której mowa w art. 2 ust. 3 pkt 2 - podpisy członków tej grupy lub osób ją reprezentujących.

6.

W przypadku gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w ust. 3, przepis art. 5 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

6a.

Przepis ust. 3 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze rolników.

7.

(uchylony)

Art. 15.

1.

Wpisowi do rejestru rolników podlegają dane, o których mowa w art. 14 ust. 3.

2.

Rejestr rolników może być prowadzony w systemie informatycznym.

3.

Rejestr rolników jest jawny, z wyłączeniem, określonych w art. 14 ust. 3 pkt 1, adresu miejsca zamieszkania rolnika oraz adresów członków grupy.

Art. 16.

Przepis art. 7 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany danych zawartych w rejestrze rolników, a także zakończenia lub zawieszenia wytwarzania biopaliw ciekłych na własny użytek.

Art. 17.

1.

Organ rejestrowy wydaje zaświadczenie o wpisie do rejestru rolników, w terminie 14 dni od dnia wpływu kompletnego wniosku wraz z oświadczeniem.

2.

Zaświadczenie o wpisie do rejestru rolników zawiera dane, o których mowa w art. 14 ust. 3, oraz datę wpisu i numer w rejestrze rolników.

3.

W przypadku wezwania rolnika do uzupełnienia wniosku o wpis do rejestru rolników, termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia wpływu uzupełnionego wniosku.

Art. 18.

Organ rejestrowy, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia wpisu do rejestru rolników, w przypadku gdy rolnik nie spełnia warunków, o których mowa w art. 14 ust. 1.

Art. 19.

1.

Wpis w rejestrze rolników podlega wykreśleniu przez organ rejestrowy albo na wniosek rolnika.

2.

Organ rejestrowy, w drodze decyzji administracyjnej, wykreśla wpis w rejestrze rolników w przypadku:

1)

gdy rolnik rozporządza poprzez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej biopaliwami ciekłymi wytworzonymi na własny użytek;

2)

cofnięcia przez właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego.

3.

Rolnik, którego wpis wykreślono z rejestru rolników, może uzyskać ponowny wpis do tego rejestru nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o wykreśleniu z rejestru na podstawie ust. 2 stała się ostateczna.

Art. 20.

Wytwarzane przez rolników biopaliwa ciekłe na własny użytek powinny spełniać wymagania jakościowe określone w przepisach o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

Art. 21.

1.

Zabrania się:

1)

wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek, innych niż określone w art. 2 ust. 1 pkt 11 lit. c i ust. 2;

2)

rozporządzania poprzez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej biopaliwami ciekłymi wytworzonymi na własny użytek przez rolników;

3)

wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek w ilości przekraczającej w okresie roku kalendarzowego limit określony w ust. 2 i 3.

2.

Dla estru, czystego oleju roślinnego oraz biowęglowodorów ciekłych stanowiących samoistne paliwo, roczny limit ustala się na 100 litrów na hektar powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu rolnika w dniu 1 stycznia roku, którego dotyczy limit.

3.

Dla biopaliw ciekłych: bioetanolu, biometanolu, bioeteru dimetylowego, biobutanolu, biowodoru, bio propanu-butanu, skroplonego biometanu, sprężonego biometanu oraz biowęglowodorów ciekłych, a także biopaliw, o których mowa w art. 2 ust. 2, roczny limit ustala się jako objętość odpowiadającą pod względem wartości opałowej 100 litrom oleju napędowego, oznaczonego kodem CN 2710 19 43, na hektar powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu rolnika w dniu 1 stycznia roku, którego dotyczy limit.

Rozdział 4

Zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wprowadzania do obrotu biokomponentów i biopaliw ciekłych oraz zasady określania i realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego

Art. 22.

1.

Biokomponenty, z wyłączeniem biokomponentów wytwarzanych w procesie współuwodornienia, wprowadzane do obrotu lub wykorzystywane do wytwarzania paliw powinny spełniać wymagania jakościowe potwierdzone certyfikatem jakości wydanym przez akredytowane jednostki certyfikujące.

1a.

Proces współuwodornienia, w którym wytwarzane są biokomponenty, powinien zapewnić odpowiedni stopień przereagowania biomasy, którego minimalny poziom jest określony w przepisach wydanych na podstawie art. 23 ust. 1e, potwierdzony certyfikatem jakości wydanym przez akredytowane jednostki certyfikujące.

2.

Badania jakości biokomponentów, o których mowa w ust. 1, oraz badania stopnia przereagowania biomasy, o których mowa w ust. 1a, wykonują akredytowane laboratoria badawcze.

2a.

Certyfikat jakości biokomponentu wydaje się na wniosek podmiotu w terminie 30 dni roboczych od dnia złożenia wniosku, po dokonaniu oceny informacji oraz dokumentów potwierdzających ich zgodność z wymogami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 5. Wniosek zawiera w szczególności informacje o rodzaju biokomponentu przewidzianego do wprowadzenia do obrotu lub wykorzystania do wytwarzania paliw oraz nazwę surowców, z których biokomponent jest wytwarzany.

2aa.

Przed wydaniem certyfikatu jakości biokomponentu upoważniony przedstawiciel akredytowanego laboratorium badawczego może dokonać sprawdzenia spełniania wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, w miejscu wytwarzania biokomponentów.

2b.

Certyfikat jakości biokomponentu zawiera w szczególności nazwę akredytowanej jednostki certyfikującej, która go wydała, określenie rodzaju biokomponentu oraz nazwę surowców, z których jest wytwarzany.

2c.

Certyfikat jakości biokomponentu zachowuje ważność przez okres roku od dnia jego wydania.

2d.

Akredytowana jednostka certyfikująca może cofnąć certyfikat jakości biokomponentu:

1)

w przypadku gdy biokomponent przestał spełniać wymagania jakościowe;

2)

jeżeli proces współuwodornienia nie zapewnia odpowiedniego stopnia przereagowania biomasy, stanowiącego podstawę wydania certyfikatu jakości;

3)

na wniosek podmiotu, któremu został wydany certyfikat jakości.

3.

Akredytowane jednostki certyfikujące informują organ rejestrowy o wydaniu lub cofnięciu certyfikatu jakości, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia jego wydania lub cofnięcia.

4.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz akredytowanych jednostek certyfikujących uprawnionych do wydawania certyfikatów jakości biokomponentów.

5.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy:

1)

zakres informacji, jakie powinien zawierać wniosek o wydanie certyfikatu jakości złożony przez wnioskodawcę, oraz dokumenty, jakie należy do niego dołączyć,

2)

zakres danych zawartych w certyfikacie jakości,

3)

tryb wydawania certyfikatów jakości, o których mowa w ust. 1 i 1a, przez akredytowane jednostki certyfikujące

- uwzględniając obowiązujące wymagania normalizacyjne i normatywne do przeprowadzania badań i orzekania w sprawach jakości, a także konieczność sprawnego rozpatrywania wniosków.

6.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, dla biokomponentów, z wyłączeniem biokomponentów wytwarzanych w procesie współuwodornienia:

1)

wymagania jakościowe,

2)

metody badań ich jakości,

3)

sposób pobierania ich próbek

- biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej oraz postanowienia właściwych norm w tym zakresie.

7.

Biokomponenty wytworzone lub dopuszczone do obrotu w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, w Republice Turcji albo w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie z przepisami obowiązującymi w tych państwach, które spełniają wymagania wynikające z przepisów Unii Europejskiej w tym zakresie, mogą być dopuszczone do obrotu lub wykorzystywane do wytwarzania paliw, o ile odpowiadają wymaganiom wynikającym z przepisów technicznych, wydanych ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzi i zwierząt, środowiska lub interesów konsumentów.

Art. 22a.

1.

Podmiot, który w danym roku kalendarzowym dokonał po raz pierwszy czynności powodujących powstanie obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, jest obowiązany poinformować o dokonaniu takiej czynności Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, w terminie 14 dni od dnia jej dokonania.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:

1)

oznaczenie firmy podmiotu, adresu jego siedziby lub imię i nazwisko i adres zamieszkania;

2)

numer PESEL lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacji podmiotu w odpowiednim rejestrze państwa obcego;

3)

datę dokonania czynności powodującej powstanie obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1;

4)

określenie rodzaju czynności powodującej powstanie obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1;

5)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu.

3.

Do informacji, o której mowa w ust. 1, podmiot dołącza oświadczenie zawierające oznaczenie miejsca i datę jego złożenia oraz podpis osoby uprawnionej do jego reprezentowania, o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, oświadczam, że dane zawarte w informacji są kompletne i zgodne z prawdą.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

4.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki prowadzi wykaz podmiotów, które są zobowiązane do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego w danym roku kalendarzowym, w szczególności na podstawie informacji przekazanych na podstawie ust. 1 oraz sprawozdań, o których mowa w art. 30b ust. 3.

5.

Wykaz, o którym mowa w ust. 4, zawiera:

1)

oznaczenie firm podmiotów, adresów ich siedzib lub imię i nazwisko i adres zamieszkania;

2)

numery PESEL lub numery identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotów oraz numery identyfikacyjne w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli zostały nadane, albo numery identyfikacji podmiotów w odpowiednich rejestrach państw obcych.

6.

Wykaz, o którym mowa w ust. 4, jest jawny, z wyłączeniem numerów PESEL, i podlega publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Regulacji Energetyki.

Art. 23.

1.

Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy jest obowiązany zapewnić w danym roku kalendarzowym co najmniej minimalny udział innych paliw odnawialnych lub biokomponentów zawartych w paliwach, stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych przez niego na potrzeby własne na tym terytorium w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych przez niego w ciągu roku kalendarzowego na potrzeby własne na tym terytorium.

1a.

Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy może zrealizować obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uiszczając opłatę zastępczą w wysokości określonej w ust. 6, jeżeli wykaże, że w roku kalendarzowym, którego dotyczył ten obowiązek, zrealizował Narodowy Cel Wskaźnikowy na minimalnym określonym poziomie.

1b.

Minimalny poziom realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, o którym mowa w ust. 1a, wynosi co najmniej 85% poziomu obowiązku, o którym mowa w ust. 1.

1ba.

Minimalny poziom realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego na lata 2020-2022 wynosi 80%.

1c.

Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia, minimalny poziom realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, o którym mowa w ust. 1a, uwzględniając minimalny poziom realizacji tego obowiązku określony w ust. 1b, a także biorąc pod uwagę sytuację na rynku biokomponentów, paliw ciekłych i biopaliw ciekłych.

1d.

Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy może zrealizować obowiązek, o którym mowa w ust. 1, z wykorzystaniem biokomponentów zawartych w paliwach powstałych w wyniku współuwodornienia.

1e.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, zawartość biokomponentów, powstałych w wyniku współuwodornienia, w mieszaninie z węglowodorami z przerobu ropy naftowej, metodykę obliczania stopnia przereagowania biomasy oraz minimalny poziom przereagowania biomasy, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w tym zakresie, postanowienia właściwych norm lub doświadczenia w stosowaniu biokomponentów.

1f.

Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia, metodykę obliczania zawartości biowodoru w paliwach, do produkcji których w procesie wytwórczym wykorzystano biometan, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w tym zakresie, wynikający z badań dotyczących zawartości tych biokomponentów w paliwach lub doświadczenia w ich stosowaniu.

2.

Minimalny udział, o którym mowa w ust. 1:

1)

liczony jest według wartości opałowej poszczególnych biokomponentów.

2)

(uchylony)

3.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wartość opałową poszczególnych biokomponentów i paliw ciekłych uwzględniając stan wiedzy technicznej w tym zakresie.

4.

W przypadku podmiotów realizujących Narodowy Cel Wskaźnikowy, które udokumentowały wykorzystanie w danym roku nie mniej niż 70% biokomponentów wytworzonych przez wytwórców, prowadzących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania biokomponentów, z:

1)

surowców rolniczych pozyskiwanych z gospodarstwa rolnego położonego na obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, w Republice Turcji albo w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą, przetwórcą lub pośrednikiem lub

2)

biomasy pozyskiwanej na podstawie umowy dostawy zawartej między wytwórcą a pośrednikiem lub przetwórcą, lub

3)

surowców rolniczych pozyskiwanych z produkcji własnej wytwórców lub biomasy otrzymywanej przez wytwórców w prowadzonych przez nich procesach przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy na cele inne niż paliwowe

- minimalny udział, o którym mowa w ust. 1, jest równy iloczynowi współczynnika redukcyjnego i Narodowego Celu Wskaźnikowego. W pozostałych przypadkach minimalny udział, o którym mowa w ust. 1, jest równy Narodowemu Celowi Wskaźnikowemu.

4a.

Udział biokomponentów wytworzonych z surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy, zawartych w paliwach stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium, liczony według wartości opałowej, w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub zużywanych przez ten podmiot na potrzeby własne na tym terytorium, uznaje się za dwukrotnie wyższy w części, w jakiej zostały one wytworzone z surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy.

4b.

Do surowców, z których udział liczony według wartości opałowej uznaje się za dwukrotnie wyższy w rozumieniu ust. 4a, nie zalicza się odpadów będących naturalnymi surowcami spożywczymi, które na skutek niecelowego lub celowego działania lub w wyniku braku odpowiednich warunków produkcji, przechowywania, transportu lub przetwarzania nabyły cechy uniemożliwiające ich przeznaczenie do spożycia lub przestały spełniać wymogi dopuszczające te surowce do spożycia.

4ba.

Udział biokomponentów, o którym mowa w ust. 4a, nie może być wyższy niż 1,5%.

4c.

Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia, niższy niż wynikający z ust. 4ba, udział biokomponentów, o którym mowa w ust. 4a, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w zakresie możliwości wykorzystania tych surowców do wytwarzania biokomponentów oraz ich dostępność.

4d.

W przypadku podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy, który realizując obowiązek, o którym mowa w ust. 1, rozporządza poprzez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej benzynami silnikowymi skutkującej trwałym wyzbyciem się benzyn silnikowych lub zużywa je na potrzeby własne, minimalny udział, o którym mowa w ust. 1, może być liczony w sposób określony w ust. 4, pod warunkiem że nie mniej niż 60% biokomponentów zawartych w tych benzynach silnikowych zostało wytworzonych w sposób określony w ust. 4.

5.

Rada Ministrów co dwa lata do dnia 15 czerwca, określa w drodze rozporządzenia, wysokość współczynników redukcyjnych, o których mowa w ust. 4, na kolejne dwa lata, biorąc pod uwagę warunki zaopatrzenia w biokomponenty i relacje cenowe na rynku biokomponentów i paliw ciekłych.

6.

Opłatę zastępczą, o której mowa w ust. 1a, oblicza się według wzoru:

Oz = Ozj × W × (N − P),

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Oz - wysokość opłaty zastępczej, wyrażoną w złotych,

Ozj - jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą 0,014, wyrażoną w złotych/MJ,

W - wartość energetyczną paliw ciekłych i biopaliw ciekłych rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot uiszczający opłatę zastępczą, a także zużytych przez niego na potrzeby własne na tym terytorium, liczoną za rok, w którym podmiot ten skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1a, wyrażoną w MJ; wartość opałową poszczególnych biokomponentów i paliw ciekłych określa się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 3,

N - wysokość Narodowego Celu Wskaźnikowego, do którego realizacji był obowiązany podmiot uiszczający opłatę zastępczą, wyrażoną w procentach,

P - wysokość zrealizowanego udziału innych paliw odnawialnych lub biokomponentów zawartych w paliwach, stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych przez podmiot uiszczający opłatę zastępczą na potrzeby własne na tym terytorium w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych przez niego w ciągu roku kalendarzowego na potrzeby własne na tym terytorium w roku, w którym podmiot uiszczający opłatę zastępczą skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1a, wyrażoną w procentach.

7.

(uchylony)

8⁸⁾W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..

Opłatę zastępczą uiszcza się na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w terminie do 60 dni po zakończeniu roku kalendarzowego, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w ust. 1.

9⁸⁾W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przedstawia ministrowi właściwemu do spraw klimatu i Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki informację o wpłatach z tytułu opłat zastępczych dokonywanych za dany rok kalendarzowy, do końca marca roku następującego po roku, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w ust. 1.

Art. 23a.

(uchylony)

Art. 23b.

1.

Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy jest obowiązany realizować obowiązek, o którym mowa w art. 23 ust. 1, zapewniając w danym roku kalendarzowym minimalny udział biokomponentów, liczony według wartości opałowej, zawartych w paliwach ciekłych stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, wykorzystanych przez niego do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, które zostały przez ten podmiot rozporządzone przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużyte przez niego na potrzeby własne na tym terytorium.

2.

Podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy, który wytwarza paliwa ciekłe wyłącznie w procesie mieszania komponentów lub dodatków z paliwami ciekłymi w ilości stanowiącej nie więcej niż 0,2% objętości wytworzonego w ten sposób paliwa ciekłego, jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w zakresie dotyczącym dodawania tych komponentów lub dodatków.

2a.

Przy ustalaniu minimalnego udziału biokomponentów, o którym mowa w ust. 1, nie uwzględnia się biokomponentów powstałych w wyniku współuwodornienia.

3.

Minimalny udział biokomponentów, o którym mowa w ust. 1, wynosi:

1)

3,2% - w benzynach silnikowych;

2)

6,2% - w oleju napędowym.

4.

Minister właściwy do spraw energii może określić, w drodze rozporządzenia, niższy niż określony w ust. 3, minimalny udział biokomponentów, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę techniczne możliwości branży paliwowej w zakresie dodawania biokomponentów do paliw ciekłych.

Art. 24.

1.

Rada Ministrów, co 4 lata, do dnia 15 czerwca danego roku, określa, w drodze rozporządzenia, Narodowe Cele Wskaźnikowe na kolejne 8 lat, biorąc pod uwagę możliwości surowcowe i wytwórcze, możliwości branży paliwowej oraz przepisy Unii Europejskiej w tym zakresie.

2.

W przypadku wystąpienia na rynku nadzwyczajnych zdarzeń skutkujących zmianą warunków zaopatrzenia w surowce rolnicze lub biomasę, Rada Ministrów może obniżyć, w drodze rozporządzenia, Narodowy Cel Wskaźnikowy wyznaczony na dany rok kalendarzowy.

Art. 25.

(uchylony)

Art. 26.

(uchylony)

Art. 26a.

1.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest uprawniony do przeprowadzania kontroli podmiotów realizujących Narodowy Cel Wskaźnikowy, w zakresie wykonania obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz w art. 23b.

2.

Czynności kontrolne wykonują upoważnieni pracownicy Urzędu Regulacji Energetyki po doręczeniu podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy albo osobie przez niego upoważnionej upoważnienia do przeprowadzenia kontroli jego działalności.

3.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

1)

imię, nazwisko oraz stanowisko służbowe pracownika organu kontroli, uprawnionego do przeprowadzenia kontroli;

2)

oznaczenie kontrolowanego;

3)

określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

4)

wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

5)

wskazanie podstawy prawnej kontroli;

6)

oznaczenie organu kontroli;

7)

określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

8)

podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego stanowiska służbowego;

9)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

4.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na analizie wyjaśnień oraz dokumentów przedstawionych przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy.

5.

Upoważnionym pracownikom, o których mowa w ust. 2, przysługuje prawo żądania od kontrolowanego podmiotu ustnych i pisemnych wyjaśnień, a także przedstawienia dokumentów, dotyczących wykonania obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1.

6.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który w szczególności zawiera wnioski oraz pouczenie o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści, w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu.

7.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy, kontrolujący dokonuje stosownej adnotacji w protokole. Odmowa podpisania protokołu nie stanowi przeszkody do jego podpisania przez kontrolującego i realizacji ustaleń kontroli.

8.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może wezwać podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy do usunięcia uchybień określonych w protokole, w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Art. 27.

1.

Kontrolę w zakresie jakości biokomponentów wprowadzanych do obrotu lub wykorzystywanych do wytwarzania paliw prowadzi Inspekcja Handlowa.

2.

Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706), z wyłączeniem art. 4 pkt 3 tej ustawy.

Art. 28.

Koncesje na wytwarzanie biopaliw ciekłych oraz na obrót tymi paliwami udzielane są na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

Rozdział 4a

Poświadczanie spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju

Art. 28¹.

(uchylony)

Art. 28a.

1.

Biokomponenty mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1, wyłącznie wtedy, gdy:

1)

spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28b-28bc;

2)

nie zostały wcześniej zaliczone na poczet realizacji obowiązku określonego w art. 3 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE, zwanej dalej „dyrektywą 2009/28/WE”.

2.

Biokomponenty wytworzone z odpadów lub pozostałości innych niż odpady lub pozostałości rolnicze, akwakultury i leśne mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1, jeżeli spełniają:

1)

kryterium zrównoważonego rozwoju określone w art. 28b;

2)

warunek określony w ust. 1 pkt 2.

3.

Wsparcie finansowe w zakresie wytwarzania biokomponentów i biopaliw ciekłych oraz ich wykorzystania, pochodzące ze środków publicznych, w tym ze środków funduszy Unii Europejskiej, może zostać udzielone podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie wsparcia finansowego, pod warunkiem że biokomponenty i biopaliwa ciekłe, które będą objęte wsparciem, spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28b-28bd.

4.

Biokomponenty mogą być zaliczone na poczet realizacji krajowych celów, o których mowa w art. 20a ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, wyłącznie wtedy, gdy spełniają one kryteria zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 28b-28bd.

Art. 28b.

1.

Biokomponenty spełniają kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, jeżeli ograniczenie emisji tych gazów wynosi co najmniej:

1)

35% - do dnia 31 grudnia 2017 r.;

2)

50% - od dnia 1 stycznia 2018 r.

2.

W przypadku biokomponentów wytworzonych w instalacjach, w których produkcja została rozpoczęta po dniu 5 października 2015 r., kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych wynosi co najmniej 60%.

2a.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się, w przypadku gdy po dniu 31 grudnia 2016 r. nastąpiło zwiększenie zdolności produkcyjnych instalacji na skutek rozbudowy instalacji, w której wytwarzanie biokomponentów rozpoczęto przed dniem 5 października 2015 r.

3.

Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych oblicza się zgodnie z zasadami określonymi w załączniku nr 2 do ustawy.

4.

Do obliczenia emisji gazów cieplarnianych spowodowanych uprawą surowców rolniczych przeznaczanych do wytworzenia biokomponentów stosuje się wartości standardowe emisji gazów cieplarnianych określone w załączniku nr 2 do ustawy, wartości emisji gazów cieplarnianych umieszczone w wykazie, ogłoszonym na podstawie ust. 6, lub wartości rzeczywiste dla tych upraw, które oblicza się zgodnie z metodyką określoną w części II.3. załącznika nr 2 do ustawy.

5.

(uchylony)

6.

Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz wartości emisji gazów cieplarnianych spowodowanych uprawą surowców rolniczych na obszarach województw, niższych od wartości standardowych emisji gazów cieplarnianych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, biorąc pod uwagę wykaz tych wartości zatwierdzony przez Komisję Europejską, w drodze decyzji.

Art. 28ba.

1.

Biokomponenty spełniają kryterium ochrony terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności, jeżeli biomasa wykorzystywana do ich wytwarzania nie pochodzi z terenów, które w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. lub po tym okresie, posiadały następujący status, niezależnie od tego, czy posiadają go nadal:

1)

lasów pierwotnych i innych zalesionych gruntów, czyli lasów i innych zalesionych gruntów z gatunkami rodzimymi, gdzie nie istnieją wyraźnie widoczne ślady działalności człowieka, a procesy ekologiczne nie zostały w istotny sposób zaburzone;

2)

obszarów wyznaczonych:

a)

na cele ochrony przyrody, o których mowa w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2021 r. poz. 1098),

b)

do ochrony rzadkich, zagrożonych lub poważnie zagrożonych ekosystemów lub gatunków, które zostały uznane za takie na podstawie umów międzynarodowych lub wykazów sporządzonych przez organizacje międzyrządowe lub Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody pod warunkiem uznania ich przez Komisję Europejską zgodnie z art. 18 ust. 4 akapit drugi dyrektywy 2009/28/WE;

3)

obszarów trawiastych o wysokiej bioróżnorodności:

a)

naturalnych, czyli obszarów trawiastych, które pozostaną takimi obszarami jeżeli nie dojdzie do interwencji człowieka i które zachowają naturalny skład gatunkowy oraz cechy i procesy ekologiczne,

b)

nienaturalnych, czyli obszarów trawiastych, które przestaną być takimi obszarami na skutek braku interwencji człowieka i są bogate gatunkowo oraz nie są zdegradowane, chyba że zbiory surowców rolniczych są konieczne, aby mogły zachować status obszarów trawiastych.

2.

Uznaje się, że biokomponenty pochodzące z obszarów określonych w ust. 1 pkt 2 spełniają kryterium ochrony terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności, pod warunkiem, że zainteresowany podmiot przedstawi dowody, że produkcja biomasy wykorzystanej do ich wytworzenia nie narusza celów ochrony przyrody.

Art. 28bb.

1.

Biokomponenty spełniają kryterium ochrony terenów zasobnych w duże ilości pierwiastka węgla, jeżeli biomasa wykorzystywana do ich wytwarzania nie pochodzi z takich terenów.

2.

Do terenów zasobnych w duże ilości pierwiastka węgla zalicza się tereny, które w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. posiadały jeden z poniższych statusów, ale już go nie posiadają:

1)

terenów podmokłych, które są pokryte lub nasączone wodą stale lub przez znaczną część roku;

2)

obszarów stale zalesianych, czyli obszarów obejmujących więcej niż 1 ha z drzewami o wysokości powyżej 5 metrów i pokryciem powierzchni przez korony drzew powyżej 30%, lub drzewami mogącymi osiągnąć te wartości w miejscu ich naturalnego występowania;

3)

obszarów obejmujących więcej niż 1 ha z drzewami o wysokości powyżej 5 metrów i z pokryciem powierzchni przez korony drzew pomiędzy 10% a 30% lub drzewami mogącymi osiągnąć te wartości w miejscu ich naturalnego występowania, z wyjątkiem sytuacji, gdy przedstawiono dowody, że obszar ten przed i po przekształceniu magazynuje taką ilość pierwiastka węgla, że stosując metodykę określoną w pkt II.3. załącznika nr 2 do ustawy, zostałoby spełnione kryterium określone w art. 28b.

3.

Przepisów ust. 2 nie stosuje się, jeżeli w czasie pozyskiwania biomasy teren posiadał ten sam status co w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r.

Art. 28bc.

Biokomponenty spełniają kryterium ochrony torfowisk, jeżeli biomasa wykorzystywana do ich wytwarzania nie pochodzi z terenów, które w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. były torfowiskami, chyba że przy uprawie i zbiorach biomasy nie stosowano melioracji uprzednio niemeliorowanych gleb.

Art. 28bd.

Biokomponenty spełniają kryterium zrównoważonej gospodarki rolnej, jeżeli uprawa biomasy wykorzystywanej do ich wytwarzania, w ramach działalności rolniczej, prowadzona była zgodnie z:

1)

wymogami w obszarze:

a)

„Środowisko, zmiana klimatu, utrzymanie gruntów w dobrej kulturze rolnej” - wymogi podstawowe w zakresie zarządzania SMR 1, SMR 2 i SMR 3,

b)

„Zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin” - wymóg podstawowy w zakresie zarządzania SMR 10

- określonymi w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1306/2013”, oraz

2)

minimalnymi normami w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, określonymi na podstawie art. 94 rozporządzenia nr 1306/2013.

Art. 28be.

1.

Potwierdzenie spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 28b-28bc, odbywa się przez system bilansu masy.

2.

Podmioty certyfikowane są obowiązane wdrożyć system bilansu masy, który:

1)

umożliwia mieszanie partii biomasy albo biokomponentów o różnym stopniu zrównoważenia;

2)

w przypadku, o którym mowa w pkt 1, pozwala określić stopień zrównoważenia oraz wielkość poszczególnych partii biomasy albo biokomponentów;

3)

zapewnia, że suma wszystkich partii biomasy albo biokomponentów wyprowadzonych z mieszanki posiada ten sam stopień zrównoważenia i jest równa sumie wszystkich partii biomasy albo biokomponentów wprowadzonych do tej mieszanki.

Art. 28bf.

1.

Sposób weryfikacji spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 28ba-28bc, zgodnie z systemem bilansu masy, o którym mowa w art. 28be, określa uznany system certyfikacji.

2.

Wykazanie spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju, określonych w art. 28b-28bc, przez podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy odbywa się w szczególności zgodnie z art. 28i i art. 30b ust. 1a.

3.

Weryfikacja spełnienia wymogów i minimalnych norm, o których mowa w art. 28bd, jest prowadzona przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w ramach przyznawania płatności bezpośrednich na podstawie przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Art. 28c.

1.

Dokumentami potwierdzającymi spełnienie przez biomasę lub biokomponenty kryteriów zrównoważonego rozwoju i umożliwiającymi zaliczenie tych biokomponentów na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 ust. 1 oraz art. 23b ust. 1, wystawianymi na poszczególnych etapach wytwarzania biokomponentów, są:

1)

dokument wystawiony przez producenta rolnego przewidziany przez uznany system certyfikacji;

2)

poświadczenie;

3)

świadectwo.

2.

Za dokumenty, o których mowa w ust. 1, uznaje się również dokumenty wystawione:

1)

w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w kraju trzecim, pod warunkiem że zostały wystawione w ramach uznanego systemu certyfikacji;

2)

w kraju trzecim, pod warunkiem że Unia Europejska zawarła z tym krajem umowę, na mocy której uznaje się, że biomasa wytworzona w tym kraju spełnia kryteria zrównoważonego rozwoju.

Art. 28d.

Dokument przewidziany przez uznany system certyfikacji lub przez umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, wystawiony przez producenta rolnego, zawiera dane określone w tym systemie lub umowie.

Art. 28e.

1.

Podmioty wykonujące działalność gospodarczą w zakresie: wytwarzania biokomponentów, przetwarzania biomasy, zakupu, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biomasy lub biokomponentów, które mają być zaliczone do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, są obowiązane do uzyskania certyfikatu.

2.

Podmiot certyfikowany, dokonując rozporządzenia przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się:

1)

biomasy lub

2)

biokomponentów lub, w przypadku wytwórców, przeznaczenia biokomponentów do wytworzenia przez siebie paliw

- na potrzeby realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, jest obowiązany posiadać ważny certyfikat oraz wystawić poświadczenie.

3.

Poświadczenie, o którym mowa w ust. 2, jest wystawiane zgodnie z wymaganiami uznanego systemu certyfikacji.

Art. 28ea.

1.

Zabrania się podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy wystawiania poświadczeń dla biokomponentów zawartych w paliwach, które zostały wykorzystane przez ten podmiot do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1.

2.

Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy podmiotów realizujących Narodowy Cel Wskaźnikowy, w przypadku poświadczeń wystawianych dla biokomponentów wytworzonych w procesie współuwodornienia.

Art. 28f.

Świadectwa są wystawiane na podstawie poświadczeń, a w przypadku biokomponentów, które zostały wytworzone poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 28c ust. 2.

Art. 28g.

Wskazana w świadectwie ilość biokomponentów zawartych w paliwach rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużytych na potrzeby własne, które mają być zaliczone do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, nie może być większa niż ilość biokomponentów wskazana w poświadczeniach lub w dokumentach, o których mowa w art. 28c ust. 2, posiadanych przez podmiot wystawiający świadectwo.

Art. 28h.

1.

Świadectwo zawiera:

1)

oznaczenie firmy podmiotu wystawiającego świadectwo, jego siedziby i adresu;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu wystawiającego świadectwo;

3)

indywidualny numer świadectwa;

4)

wskazanie uznanego systemu certyfikacji lub innego dokumentu, o którym mowa w art. 28c ust. 2, potwierdzającego spełnienie kryteriów zrównoważonego rozwoju, dotyczącego biokomponentów będących przedmiotem świadectwa;

5)

informacje o ilości i rodzaju biokomponentów wskazanych w świadectwie, w tym zaliczanych podwójnie do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego;

6)

oświadczenie o spełnieniu kryteriów zrównoważonego rozwoju przez biokomponenty wskazane w świadectwie;

7)

datę uruchomienia instalacji, z której pochodzi partia biokomponentów wskazana w świadectwie;

8)

wartość opałową biokomponentów wyrażoną w MJ/kg;

9)

informację dotyczącą poziomu emisji gazów cieplarnianych partii biokomponentów wskazanych w świadectwie;

10)

wartość ograniczenia emisji gazów cieplarnianych;

11)

wykaz poświadczeń lub dokumentów, o których mowa w art. 28c ust. 2, wykorzystanych na potrzeby wystawienia świadectwa.

2.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa oraz może określić dodatkowe dane, które powinno zawierać świadectwo, mając na względzie konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczenia obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1.

Art. 28i.

1.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest uprawniony do weryfikacji danych zawartych w świadectwie.

2.

Weryfikacja, o której mowa w ust. 1, polega na ustaleniu, czy ilość biokomponentów wskazana w świadectwie odpowiada ilości biokomponentów wskazanej w poświadczeniach lub dokumentach, o których mowa w art. 28c ust. 2, posiadanych przez podmiot wystawiający świadectwo, oraz czy te poświadczenia lub dokumenty są wiarygodne.

Art. 28j.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może żądać przedstawienia dokumentów i informacji dotyczących realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

Rozdział 4b

Zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie udzielania zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji oraz wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wydawania certyfikatów

Art. 28k.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie udzielania zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji.

2.

Czasowe świadczenie usług w zakresie udzielania zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji przez przedsiębiorców z państw członkowskich w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga uzyskania wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji. Przepisy niniejszego rozdziału oraz rozdziałów 1, 4a i 5-7 stosuje się.

3.

Rejestr administratorów systemów certyfikacji prowadzi organ rejestrowy.

Art. 28l.

1.

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania administratora systemu certyfikacji, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

7.

8.

Administrator systemu certyfikacji wpisany do rejestru administratorów systemów certyfikacji jest obowiązany informować organ rejestrowy o każdej zmianie danych zawartych w rejestrze, w szczególności o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych, pod rygorem wykreślenia z rejestru administratorów systemów certyfikacji.

2.

Administrator systemu certyfikacji wpisany do rejestru administratorów systemów certyfikacji jest obowiązany przekazać organowi rejestrowemu kopię uznanego systemu certyfikacji wraz z jego tłumaczeniem na język polski, w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia przez Komisję Europejską wprowadzonych zmian, pod rygorem wykreślenia z rejestru administratorów systemów certyfikacji.

Art. 28o.

1.

Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez administratora systemu certyfikacji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28k ust. 1, w przypadku gdy administrator systemu certyfikacji:

1)

nie usunął naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej, o których mowa w art. 28l ust. 1, w wyznaczonym przez organ terminie;

2)

złożył oświadczenia, o których mowa w art. 28l ust. 4 pkt 6 lub ust. 5 pkt 1 lub 2, niezgodne ze stanem faktycznym;

3)

przestał spełniać warunek, o którym mowa w art. 28l ust. 2.

1a.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

1b.

Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.

2.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ rejestrowy z urzędu:

1)

wykreśla administratora systemu certyfikacji wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 28k ust. 1, z rejestru administratorów systemów certyfikacji;

2)

informuje jednostki certyfikujące, które posiadały zgodę tego administratora na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji, o wykreśleniu administratora z rejestru administratorów systemów certyfikacji.

2a.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy administrator systemu certyfikacji wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej.

3.

Administrator systemu certyfikacji, wobec którego wydano decyzję o zakazie wykonywania działalności, o której mowa w ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru administratorów systemu certyfikacji nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.

Art. 28oa.

Organ rejestrowy wykreśla administratora systemu certyfikacji z rejestru administratorów systemów certyfikacji na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

Art. 28p.

1.

Administrator systemu certyfikacji, co najmniej raz w roku kalendarzowym, przeprowadza kontrolę jednostek certyfikujących, które posiadają zgodę na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji udzieloną przez tego administratora. Kontrola jednostek certyfikujących jest przeprowadzana w celu weryfikacji, czy certyfikacja przeprowadzana przez jednostki certyfikujące nie narusza wymagań przewidzianych przez uznany system certyfikacji.

2.

Administrator systemu certyfikacji informuje organ rejestrowy o cofnięciu zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji jednostce certyfikującej, w terminie 14 dni od dnia jej cofnięcia.

Art. 28q.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie wydawania certyfikatów podmiotom certyfikowanym jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru jednostek certyfikujących.

2.

Czasowe świadczenie usług w zakresie wydawania certyfikatów przez przedsiębiorców z państw członkowskich w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga uzyskania wpisu do rejestru jednostek certyfikujących. Przepisy niniejszego rozdziału oraz rozdziałów 1, 4a i 5-7 stosuje się.

3.

Rejestr jednostek certyfikujących prowadzi organ rejestrowy.

Art. 28r.

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru jednostek certyfikujących są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28q ust. 1, określone w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz spełniam warunki, o których mowa w art. 28r ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust. 2 tej ustawy.

”

;

2)

3)

kopię dokumentu potwierdzającego posiadanie tytułu prawnego do korzystania z uznanego systemu certyfikacji.

6.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, powinny również zawierać:

1)

oznaczenie:

a)

firmy jednostki certyfikującej, jej siedziby i adresu,

b)

miejsca i daty złożenia oświadczenia;

2)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania jednostki certyfikującej, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

7.

8.

W przypadku gdy wniosek o wpis do rejestru jednostek certyfikujących nie zawiera danych, o których mowa w ust. 4, lub do wniosku nie dołączono oświadczeń lub dokumentu, o których mowa w ust. 5, organ rejestrowy niezwłocznie wzywa jednostkę certyfikującą do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie tych danych spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

9.

Przepis ust. 4 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze jednostek certyfikujących.

10.

Organ rejestrowy wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru jednostek certyfikujących.

1b.

Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.

2.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ rejestrowy z urzędu wykreśla jednostkę certyfikującą wykonującą działalność gospodarczą, o której mowa w art. 28q ust. 1, z rejestru jednostek certyfikujących.

2a.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy jednostka certyfikująca wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej.

3.

Jednostka certyfikująca, wobec której wydano decyzję o zakazie wykonywania działalności, o której mowa w ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru jednostek certyfikujących nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.

3a.

Organ rejestrowy wykreśla jednostkę certyfikującą z rejestru jednostek certyfikujących na jej wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.

4.

W przypadku wykreślenia administratora systemu certyfikacji z rejestru administratorów systemów certyfikacji:

1)

certyfikaty wydane przez jednostki certyfikujące posługujące się uznanym systemem certyfikacji prowadzonym przez wykreślonego administratora systemu certyfikacji zachowują ważność do upływu okresu, na jaki zostały wydane, jednak nie dłużej niż do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym została przeprowadzona ostatnia kontrola, o której mowa w art. 28p;

2)

jednostki certyfikujące:

a)

wydające certyfikaty na podstawie zgody administratora systemu certyfikacji, który został wykreślony z rejestru administratorów systemów certyfikacji, z dniem jego wykreślenia z tego rejestru nie mogą w ramach tego systemu przeprowadzać kontroli podmiotów certyfikowanych oraz wydawać certyfikatów,

b)

w terminie 3 miesięcy od dnia wykreślenia administratora systemu certyfikacji z rejestru administratorów systemów certyfikacji mogą uzyskać zgodę innego administratora systemu certyfikacji na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji; po bezskutecznym upływie tego terminu jednostki certyfikujące podlegają wykreśleniu z rejestru jednostek certyfikujących, o którym mowa w art. 28q ust. 1.

5.

W przypadku wykreślenia jednostki certyfikującej z rejestru jednostek certyfikujących, certyfikaty wydane przez te jednostki zachowują ważność do upływu okresu, na jaki zostały wydane, jednak nie dłużej niż do ostatniego dnia, w którym powinna być przeprowadzona kontrola, o której mowa w art. 28v.

Art. 28v.

Jednostka certyfikująca przeprowadza kontrolę podmiotu certyfikowanego, któremu wydała certyfikat, na zasadach i w trybie przewidzianych przez uznany system certyfikacji.

Art. 28w.

Jednostka certyfikująca, na wniosek organu rejestrowego i w zakresie przez niego wskazanym, jest obowiązana do przeprowadzenia kontroli wskazanego przez ten organ podmiotu certyfikowanego, któremu ta jednostka wydała certyfikat, w terminie 30 dni od dnia wpływu wniosku. Jednostka certyfikująca pisemnie informuje organ rejestrowy o wynikach kontroli, w terminie 14 dni od jej zakończenia.

Art. 28x.

Jednostka certyfikująca wydaje certyfikat na pisemny wniosek wytwórcy, przetwórcy, pośrednika, podmiotu sprowadzającego lub podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy.

Art. 28y.

(uchylony)

Rozdział 4c

(uchylony)

Rozdział 5

Zasady przeprowadzania kontroli

Art. 29.

1.

Organ rejestrowy jest uprawniony do kontroli:

1)

wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 4 ust. 1;

1a)

wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 12a ust. 1;

2)

wytwarzania przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek;

3)

przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 21 ust. 1;

4)

wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28k ust. 1;

5)

wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28q ust. 1.

2.

Czynności kontrolne wykonują pracownicy organu rejestrowego na podstawie pisemnego upoważnienia oraz po okazaniu legitymacji służbowej.

3.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

1)

imię, nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej osoby przeprowadzającej kontrolę;

2)

oznaczenie kontrolowanego;

3)

określenie zakresu kontroli;

4)

określenie czasu trwania kontroli;

5)

wskazanie podstawy prawnej kontroli;

6)

oznaczenie organu kontroli;

7)

określenie miejsca kontroli;

8)

określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;

9)

podpis osoby wystawiającej upoważnienie, z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;

10)

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego;

11)

termin ważności upoważnienia.

4.

Osoby upoważnione do przeprowadzania kontroli są uprawnione do:

1)

wstępu na teren nieruchomości, obiektów, lokali lub ich części, gdzie jest wykonywana działalność, o której mowa w art. 4 ust. 1, art. 12a ust. 1, art. 28k ust. 1 oraz art. 28q ust. 1, a także wytwarzanie przez rolników biopaliw ciekłych na własny użytek;

2)

żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji oraz udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.

5.

Czynności kontrolne przeprowadza się w obecności:

1)

przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, w przypadku kontroli działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1, art. 12a ust. 1, art. 28k ust. 1 oraz art. 28q ust. 1;

2)

rolnika lub osoby przez niego upoważnionej, w przypadku kontroli wytwarzania przez tego rolnika biopaliw ciekłych.

6.

Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który powinien zawierać także wnioski i zalecenia oraz informację o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści. Termin do złożenia zastrzeżeń nie może być krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia protokołu.

7.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego przeprowadzający kontrolę zamieszcza stosowną adnotację w tym protokole.

8.

Organ rejestrowy może upoważnić do przeprowadzania kontroli inny organ administracji wyspecjalizowany w kontroli danego rodzaju działalności; przepisy ust. 2-7 stosuje się odpowiednio.

9.

Organ rejestrowy może przekazywać ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacje na temat dostaw biomasy wykorzystanej do wytwarzania estrów, dla której zastosowana została stawka podatku od towarów i usług wyższa niż 5%, oraz dane podmiotów, od których wytwórca zakupił tę biomasę.

10.

Dane podmiotów, o których mowa w ust. 9, zawierają oznaczenie firmy dostawcy, adresu jego siedziby oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP).

Rozdział 6

Zasady sporządzania sprawozdawczości i tryb przedkładania sprawozdań

Art. 30.

1.

Wytwórcy, którzy w danym kwartale wytworzyli biokomponenty, a następnie rozporządzili nimi przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub przeznaczyli je do wytworzenia paliw, są obowiązani do przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu kwartału, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdań kwartalnych sporządzonych na podstawie faktur VAT lub innych dokumentów, zawierających informacje dotyczące:

1)

ilości i rodzajów:

a)

wytworzonych biokomponentów, ze wskazaniem:

-

biokomponentów wytworzonych z biomasy pozyskanej na podstawie umów kontraktacji i dostawy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz z produkcji własnej, z podziałem na spełniające i niespełniające kryteriów zrównoważonego rozwoju dotyczących uprawy surowców rolniczych,
-

biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego,
-

pozostałych surowców, które zostały wykorzystane do wytworzenia biokomponentów,

b)

surowców rolniczych lub biomasy wykorzystanej do wytworzenia biokomponentów, ze wskazaniem:

-

surowców rolniczych pozyskanych na podstawie umów kontraktacji, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1,
-

biomasy pozyskanej na podstawie umów dostawy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2,
-

surowców rolniczych pozyskanych z produkcji własnej wytwórców lub biomasy otrzymywanej przez wytwórców w prowadzonych przez nich procesach przetwarzania surowców rolniczych lub biomasy na cele inne niż paliwowe,
-

biomasy spełniającej i niespełniającej kryteriów zrównoważonego rozwoju dotyczących uprawy surowców rolniczych,
-

biomasy uprawniającej do podwójnego zaliczenia do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, ze wskazaniem rodzajów surowców określonych w załączniku nr 1 do ustawy,
-

pośredników lub przetwórców dostarczających poszczególne rodzaje biomasy, a w przypadku zakupu surowców rolniczych, łącznej ilości poszczególnych rodzajów tych surowców dostarczanych przez producentów rolnych,
-

kraju pochodzenia - w przypadku surowców rolniczych, a także surowców rolniczych wykorzystanych do wytworzenia biomasy, spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju,
-

kraju wytworzenia - w przypadku odpadów lub pozostałości,

c)

biokomponentów rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych biokomponentów, lub przeznaczonych do wytworzenia przez siebie paliw, w podziale na biokomponenty wytworzone z biomasy spełniającej i niespełniającej kryteriów zrównoważonego rozwoju dotyczących uprawy surowców rolniczych, ze wskazaniem:

-

nabywców tych biokomponentów,
-

poziomu emisji gazów cieplarnianych wyrażonego w gCO_2eq/MJ dla biokomponentów,
-

nazwy uznanego systemu certyfikacji, w ramach którego zostały wystawione dowody potwierdzające spełnienie przez biokomponenty kryteriów zrównoważonego rozwoju, a w przypadku gdy dokument został wystawiony w kraju trzecim, z którym Unia Europejska zawarła umowę, o której mowa w art. 28c ust. 2 pkt 2, daty zawarcia tej umowy,
-

nazwy jednostki certyfikującej, która wystawiła wytwórcy certyfikat, oraz numeru tego certyfikatu,
-

ilości i rodzajów biokomponentów, które mogą być podwójnie zaliczane do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego.

3)

ust. 2b, z wyłączeniem pkt 2.

5.

(uchylony)

Art. 30a.

3)

faktur VAT.

6.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w ust. 3, mając na względzie zakres danych określonych w ust. 3 oraz konieczność ujednolicenia formy przekazywania tych danych.

7.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, na podstawie sprawozdań rocznych, o których mowa w ust. 1, oraz sprawozdań kwartalnych, o których mowa w ust. 3, sporządza zbiorczy raport roczny dotyczący rynku paliw ciekłych, biopaliw ciekłych i innych paliw odnawialnych i przekazuje go ministrom właściwym do spraw: finansów publicznych, energii, klimatu, rynków rolnych i środowiska oraz Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, w terminie do 90 dni po zakończeniu roku kalendarzowego.

Art. 31.

1.

Rolnicy, wytwarzający biopaliwa ciekłe na własny użytek, są obowiązani do przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu roku kalendarzowego, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, sprawozdań rocznych zawierających informacje dotyczące ilości i rodzajów:

1)

surowców użytych do wytworzenia biopaliw ciekłych;

2)

biopaliw ciekłych wytworzonych i zużytych na własny użytek.

2.

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa na podstawie danych zawartych w rejestrze rolników oraz sprawozdań rocznych, o których mowa w ust. 1, sporządza zbiorczy raport roczny zawierający:

1)

wykaz rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek;

2)

informacje o ilości i rodzajach:

a)

surowców użytych przez rolników do wytworzenia biopaliw ciekłych na własny użytek,

b)

biopaliw ciekłych wytworzonych i zużytych przez rolników na własny użytek.

3.

Zbiorczy raport roczny, o którym mowa w ust. 2, Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przekazuje ministrom właściwym do spraw: finansów publicznych, energii, klimatu, rynków rolnych oraz środowiska, do dnia 15 marca następnego roku.

Art. 31a.

1.

Administratorzy systemów certyfikacji są obowiązani do przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu roku kalendarzowego, Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa sprawozdań rocznych zawierających wykaz przeprowadzonych kontroli jednostek certyfikujących w ramach uznanego systemu certyfikacji wraz z ich wynikami.

2.

W sprawozdaniach, o których mowa w ust. 1, umieszcza się klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Art. 31b.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, wysokość kary oblicza się według wzoru:

K = A × W × (N − R)/100%

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

K - wysokość kary, wyrażoną w złotych,

A - współczynnik równy 0,20, wyrażony w złotych/MJ,

W - wartość energetyczną paliw ciekłych i biopaliw ciekłych rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmiot podlegający karze, a także zużytych przez niego na potrzeby własne na tym terytorium, liczoną za rok, w którym podmiot ten nie zrealizował obowiązku wynikającego z art. 23 ust. 1, wyrażoną w MJ; wartość opałową poszczególnych biokomponentów i paliw ciekłych określa się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 23 ust. 3,

N - wysokość Narodowego Celu Wskaźnikowego, do którego realizacji był obowiązany podmiot podlegający karze, wyrażoną w procentach,

R - wysokość zrealizowanego udziału innych paliw odnawialnych lub biokomponentów zawartych w paliwach, stosowanych we wszystkich rodzajach transportu, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych przez podmiot podlegający karze na potrzeby własne na tym terytorium w ogólnej ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie drogowym i kolejowym, rozporządzanych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużywanych przez niego w ciągu roku kalendarzowego na potrzeby własne na tym terytorium w roku, w którym podmiot podlegający karze nie zrealizował obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 1, wyrażoną w procentach.

5a.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 5, nie może przekroczyć 15% przychodu ukaranego podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna związana jest z działalnością prowadzoną na podstawie koncesji, wysokość kary nie może przekroczyć 15% przychodu ukaranego podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.

5b.

(uchylony)

5c.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5b, kara pieniężna wynosi 0,10 zł za każdy MJ biokomponentów, które podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy był obowiązany dodać do paliw ciekłych w celu zrealizowania obowiązku, o którym mowa w art. 23b, a których udziału nie udokumentował.

5d.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 6a, kara pieniężna wynosi 0,10 zł za każdy MJ biokomponentów zawartych w paliwach, dla których podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy wystawił poświadczenie.

w zakresie pkt 2a, 2b, 4a, 5, 5b, 6a, 8a, 8aa, 8d i 8e - Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.

10.

Organy, o których mowa w ust. 9 pkt 2 i 3, przekazują Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa informacje o karach wymierzonych wytwórcom lub podmiotom sprowadzającym.

11.

Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

12.

Do egzekucji kar pieniężnych stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

13.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.

Rozdział 8

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 41.

Traci moc ustawa z dnia 2 października 2003 r. o biokomponentach stosowanych w paliwach ciekłych i biopaliwach ciekłych (Dz. U. poz. 1934, z późn. zm.).

Art. 42.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji dokonuje częściowego wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16, z późn. zm.).

Przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1565), która weszła w życie z dniem 1 października 2020 r.

Ustawa utraciła moc z dniem 23 lutego 2021 r. na podstawie art. 80 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 255), która weszła w życie z dniem 23 lutego 2021 r.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1291, 1428, 1492, 1565, 2122, 2123, 2127, 2255 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 255, 464, 794 i 868.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1492, 1565, 2122, 2123 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11 i 255.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 1747, 2320 i 2419 oraz z 2021 r. poz. 72, 255, 694, 802 i 1093.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33, Dz. Urz. UE L 216 z 14.08.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 86 oraz Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1.

W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

Przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.

10)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. poz. 293, 1160 i 1808, z 2005 r. poz. 683 oraz z 2006 r. poz. 1600.

Załącznik nr 1 -

patrz oryginał

Załącznik nr 2 - Zasady obliczania ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia biokomponentu

patrz oryginał

Załącznik nr 3 -

patrz oryginał

Tekst pochodzi z oficjalnego rejestru ELI (api.sejm.gov.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego aktu.

Spis treści

Treść obwieszczenia

1.

2.

Art. 10.

1.

2.

Art. 11.

1.

1)

2)

2.

3.

1)

2)

4.

1)

2)

Art. 12.

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

Art. 13.

1.

2.

3.

1)

2)

Art. 17.

1)

2)

Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1.

1.

1)

1a)

2)

3)

3a)

3b)

3c)

4)

5)

6)

1a.

2.

1)

2)

3)

Art. 2.

1.

1)

2)

3)

4)

5)

5a)

6)

7)

8)

9)

9a)

9b)

9c)

9d)

9e)

10)

10a)

11)

a)

b)

c)

d)

e)

f)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Rozdział 2

Zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biokomponentów