podczas uprawy materiał rozmnożeniowy i materiał nasadzeniowy utrzymuje się w oddzielnych partiach stanowiących zbiór jednostek materiału rozmnożeniowego lub materiału nasadzeniowego, który można zidentyfikować na podstawie ich jednorodnych cech;

partię, o której mowa w pkt 1, można utworzyć z materiału rozmnożeniowego i materiału nasadzeniowego pochodzącego z różnych plantacji, jeżeli dostawca posiada dokumentację dotyczącą składu tej partii oraz pochodzenia poszczególnych jej składników;

materiał rozmnożeniowy i materiał nasadzeniowy może być oferowany do sprzedaży i sprzedawany jako pojedyncze rośliny, w wiązkach, doniczkach, na paletach i multiplatach lub w pojemnikach z produkcji in vitro;

w miejscu produkcji materiał rozmnożeniowy i materiał nasadzeniowy powinien zostać uznany, co najmniej na podstawie inspekcji wzrokowej, za praktycznie wolny od agrofagów wymienionych w ust. 2 pkt 5;

ilość regulowanych agrofagów niekwarantannowych dla Unii w rozumieniu art. 36 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylającego dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (Dz. Urz. UE L 317 z 23.11.2016, str. 4, z późn. zm.), zwanych dalej „RNQP”, występujących na materiale rozmnożeniowym i materiale nasadzeniowym, który jest wprowadzany do obrotu, co najmniej na podstawie inspekcji wzrokowej, nie powinna przekraczać progów określonych w ust. 2 pkt 5;

materiał rozmnożeniowy i materiał nasadzeniowy powinien zostać uznany, co najmniej na podstawie inspekcji wzrokowej, za praktycznie wolny od agrofagów, które zmniejszają użyteczność i jakość tego materiału, innych niż agrofagi wymienione w ust. 2 pkt 5, lub oznak lub objawów ich występowania;

materiał rozmnożeniowy i materiał nasadzeniowy powinien spełniać również wymagania dotyczące agrofagów kwarantannowych dla Unii w rozumieniu art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylającego dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE, zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/2031”, agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej, o których mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, i RNQP, określone w rozporządzeniu 2016/2031 oraz stosowanych bezpośrednio przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2016/2031, w tym być zgodny ze środkami przyjętymi na podstawie art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031.

być praktycznie wolny od wad mogących obniżyć jego jakość;

charakteryzować się odpowiednią użytecznością, żywotnością oraz mieć właściwe rozmiary i znajdować się w takiej fazie rozwoju, która zapewnia jego przydatność jako materiału rozmnożeniowego i materiału nasadzeniowego;

zachowywać odpowiednią proporcję między korzeniami, łodygami i liśćmi;

mieć odpowiednią tożsamość, czystość rodzajową, gatunkową lub odmianową;

być wolny od następujących agrofagów, mających wpływ na jakość tego materiału:

materiału nasadzeniowego cebuli (dymki), szalotki i czosnku nie wytwarza się na polu, na którym w okresie ostatnich 4 lat były uprawiane rośliny cebulowe;

odległość plantacji cebuli (dymki), szalotki i czosnku od innych upraw gatunków cebulowych powinna być nie mniejsza niż 50 m; ta odległość może być zmniejszona do nie mniej niż 2 m, w przypadku gdy sąsiadująca plantacja jest odpowiednio plantacją cebuli (dymki), szalotki lub plantacją czosnku, spełniającą wymagania dotyczące wytwarzania;

na powierzchni 10 m² nie może występować więcej niż 0,5 rośliny innych odmian;

materiał nasadzeniowy cebuli (dymki), szalotki i czosnku pochodzi bezpośrednio z materiału, który w fazie uprawy był poddany ocenie i określony jako praktycznie wolny od jakichkolwiek organizmów szkodliwych i chorób, ich oznak lub objawów;

oceny cech zewnętrznych partii cebuli (dymki), szalotki i czosnku wytworzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonuje się z uwzględnieniem:

sortowanie cebuli (dymki):

odpowiednią tożsamość i czystość rodzajową lub gatunkową;

odpowiednią jednolitość i tożsamość odmianową zgodną z opisem odmiany sporządzonym przez dostawcę zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 94 ust. 4 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie.

być praktycznie wolny od wad mogących obniżyć jego jakość;

charakteryzować się odpowiednią użytecznością, żywotnością oraz mieć właściwe rozmiary i znajdować się w takiej fazie rozwoju, która zapewnia jego przydatność jako materiału rozmnożeniowego i materiału nasadzeniowego;

zachowywać odpowiednią proporcję między korzeniami, łodygami i liśćmi;

mieć odpowiednią tożsamość, czystość rodzajową, gatunkową lub odmianową zgodną z opisem odmiany sporządzonym przez dostawcę.

na obszarze, który został uznany za wolny od organizmu Rhynchophorus ferrugineus (01ivier) przez wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa lub odpowiedni urząd innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zgodnie z odpowiednimi standardami dla działań fitosanitarnych, lub

przez 2 lata przed wprowadzeniem do obrotu, na obszarze Unii Europejskiej w izolacji uniemożliwiającej porażenie organizmem Rhynchophorus ferrugineus (Olivier), lub na którym zastosowano odpowiednie środki zapobiegające rozprzestrzenianiu organizmu Rhynchophorus ferrugineus (O1ivier) oraz kontrolowany w trakcie inspekcji wzrokowej raz na 4 miesiące w celu stwierdzenia, że jest wolny od organizmu Rhynchophorus ferrugineus (O1ivier).