Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 9 grudnia 2019 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
- Dział I - Przepisy ogólne
- Dział II - Wtórny obrót instrumentami finansowymi
- Dział III - System depozytowo-rozliczeniowy
- Dział IIIA - Identyfikacja akcjonariuszy, przekazywanie informacji akcjonariuszom i ułatwianie wykonywania praw akcjonariuszy
- Dział IV - Uczestnictwo w obrocie instrumentami finansowymi
- Rozdział 1 - Prowadzenie działalności przez firmy inwestycyjne
- Rozdział 2 - Szczególne typy uczestnictwa w obrocie instrumentami finansowymi
- Rozdział 3 - Maklerzy papierów wartościowych i doradcy inwestycyjni
- Rozdział 4 - Prowadzenie działalności w zakresie udostępniania informacji o transakcjach
- Rozdział 5 - Polityka dotycząca zaangażowania
- Dział V - Zabezpieczanie interesów inwestorów. System rekompensat
- Dział VI - Dostęp do informacji o szczególnym charakterze
- Dział VII - Opłaty
- Dział VIII - Sankcje administracyjne za naruszenie przepisów
- Dział IX - Odpowiedzialność cywilna
- Dział X - Przepisy karne
- Dział XI - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Dział XII - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem
nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku ,
2)
ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń
dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym ,
3)
ustawą z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem
stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27
kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) ,
4)
ustawą z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym
oraz niektórych innych ustaw ,
5)
ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks spółek handlowych oraz niektórych
innych ustaw ,
6)
ustawą z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks spółek handlowych oraz
niektórych innych ustaw ,
7)
ustawą z dnia 16 października 2019 r. o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach
wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach
publicznych oraz niektórych innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 9 grudnia 2019 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 44, art. 45 i art. 48 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych
ustaw w związku ze wzmocnieniem nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów
na tym rynku , które stanowią:
„
Art. 44.
1.
Obligacje, listy zastawne oraz certyfikaty inwestycyjne wyemitowane przed dniem 1
lipca 2019 r. i nieumorzone przed tym dniem, mające formę dokumentów albo niemające
formy dokumentu, lecz zapisane w ewidencji prowadzonej na podstawie przepisów dotychczasowych,
pozostają w mocy.
2.
Do papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.
3.
Emitent papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, a w przypadku gdy są one
zapisane w ewidencji prowadzonej na podstawie przepisów dotychczasowych - podmiot
prowadzący ich ewidencję są obowiązani przekazać Krajowemu Depozytowi Papierów Wartościowych
S.A. w terminie do dnia 31 marca 2020 r.:
1)
w przypadku obligacji - informacje o wszystkich wyemitowanych przez niego emisjach
tych obligacji, ze wskazaniem:
a)
oznaczenia tych emisji,
b)
liczby obligacji wyemitowanych w ramach poszczególnych emisji,
c)
jednostkowej wartości nominalnej tych obligacji i waluty, w której wartość ta została
wyrażona,
d)
wysokości oprocentowania tych obligacji w stosunku rocznym,
e)
łącznej wartości i waluty świadczenia, które powinno zostać spełnione przez emitenta
z tytułu wykupu tych obligacji,
f)
terminów, w których emitent powinien wykonywać świadczenia z tych obligacji,
g)
czy świadczenia, które stały się już wymagalne, zostały przez niego wykonane i w jakim
zakresie,
2)
w przypadku listów zastawnych - informacje o wszystkich wyemitowanych przez niego
emisjach tych listów zastawnych, ze wskazaniem:
a)
oznaczenia tych emisji,
b)
liczby listów zastawnych wyemitowanych w ramach poszczególnych emisji,
c)
jednostkowej wartości nominalnej tych listów zastawnych i waluty, w której wartość
ta została wyrażona,
d)
wysokości oprocentowania tych listów zastawnych w stosunku rocznym,
e)
łącznej wartości i waluty świadczenia, które powinno zostać spełnione przez emitenta
z tytułu wykupu tych listów zastawnych,
f)
terminów, w których emitent powinien wykonywać świadczenia z tych listów zastawnych,
g)
czy świadczenia, które stały się już wymagalne, zostały przez niego wykonane i w jakim
zakresie,
3)
w przypadku certyfikatów inwestycyjnych - informacje o wszystkich wyemitowanych przez
niego emisjach tych certyfikatów inwestycyjnych, ze wskazaniem:
a)
oznaczenia tych emisji, a w przypadku gdy są związane z subfunduszem - oznaczenie
tego subfunduszu,
b)
liczby certyfikatów inwestycyjnych wyemitowanych w ramach poszczególnych emisji lub
subfunduszy,
c)
wartości i waluty świadczeń z tytułu udziału w dochodach emitenta lub z tytułu wykupu
tych certyfikatów inwestycyjnych, które stały się już wymagalne,
d)
terminów, w których emitent powinien wykonać te świadczenia,
e)
czy świadczenia te zostały przez niego wykonane i w jakim zakresie
- według stanu na dzień 31 grudnia 2019 r.
4.
Emitent papierów wartościowych, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku gdy są one zapisane
w ewidencji prowadzonej na podstawie przepisów dotychczasowych - podmiot prowadzący
ich ewidencję są obowiązani przekazywać Krajowemu Depozytowi Papierów Wartościowych
S.A. w terminie 15 dni po zakończeniu każdego kolejnego miesiąca informacje, o których
mowa w ust. 3, zaktualizowane według stanu na ostatni dzień danego miesiąca, jeżeli
przestały one odpowiadać stanowi rzeczywistemu. Obowiązek ten wygasa wraz z przekazaniem
Krajowemu Depozytowi Papierów Wartościowych S.A. informacji, z której będzie wynikać,
że emitent nie posiada zobowiązań z tytułu papierów wartościowych, o których mowa
w ust. 1.
5.
W informacjach, o których mowa w ust. 3 i 4, emitent lub podmiot prowadzący ewidencję
wskazują identyfikujący emitenta niepowtarzalny identyfikator podmiotu prawnego zgodny
z normą ISO 174420 (kod LEI), nadany przez podmiot uprawniony do rejestrowania takich
identyfikatorów. Emitent obowiązany jest uzyskać kod LEI przed terminem przekazania
informacji, o których mowa w ust. 3, oraz utrzymywać jego aktualność co najmniej do
dnia, w którym wygaśnie obowiązek, o którym mowa w ust. 4.
5a.
Informacje, o których mowa w ust. 3 i 4, są przekazywane w postaci elektronicznej,
za pomocą oprogramowania interfejsowego dostępnego na stronie internetowej Krajowego
Depozytu Papierów Wartościowych S.A.
6.
Emitent papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, może ubiegać się o ich zarejestrowanie
w depozycie papierów wartościowych. Do zawarcia umowy o zarejestrowanie tych papierów
wartościowych w depozycie papierów wartościowych stosuje się przepisy ustawy zmienianej
w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
7.
Z chwilą zawarcia umowy o zarejestrowanie papierów wartościowych, o których mowa w
ust. 1, w depozycie papierów wartościowych emitent oraz podmiot prowadzący ich ewidencję
na podstawie przepisów dotychczasowych stają się zwolnieni z obowiązków, o których
mowa w ust. 3 i 4, w zakresie papierów wartościowych będących przedmiotem tej umowy.
Art. 45.
1.
Kto, będąc osobą uprawnioną do reprezentowania emitenta albo podmiotu prowadzącego
ewidencję obligacji, listów zastawnych lub certyfikatów inwestycyjnych, dopuszcza
do tego, że, odpowiednio, emitent albo podmiot prowadzący tę ewidencję nie wykonują
obowiązków, o których mowa w art. 44 ust. 3 lub 4, albo wykonują je nienależycie,
podlega grzywnie do 2 000 000 zł.
2.
Tej samej karze podlega, kto przekazuje Krajowemu Depozytowi Papierów Wartościowych
S.A. nieprawdziwe dane, o których mowa w art. 44 ust. 3 lub 4, lub zataja prawdziwe
dane.
”
„
Art. 48.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. c, art. 2 pkt 3-5, art. 18 oraz art. 19, które wchodzą w
życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 2 pkt 1, art. 8 pkt 3-6, art. 10 pkt 2, 4, 6 i 9-16, art. 11 pkt 1 i 2, art.
15, art. 36 oraz art. 43, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
3)
art. 4, art. 6, art. 9 pkt 1-4, pkt 6 lit. a i pkt 7, art. 14, art. 44 oraz art. 45,
które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2019 r.
”
;
2)
art. 54 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia
uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym , który stanowi:
„
Art. 54.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1, art. 18 i art. 35, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;
2)
art. 4, art. 6, art. 17, art. 19 i art. 44, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca
2019 r.;
3)
art. 7 pkt 1 i art. 8 pkt 1 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.
”
;
3)
odnośnika nr 1 oraz art. 173 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem
stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27
kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku
z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz
uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE
L 119 z 04.05.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2).
”
„
Art. 173.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 87 pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 107 pkt 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2019 r.;
3)
art. 157 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 13 października 2019 r.
”
;
4)
odnośnika nr 1 oraz art. 9 ustawy z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r.
w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych
ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniającego
dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009
i (UE) nr 648/2012 .
”
„
Art. 9.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
art. 36 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks spółek handlowych
oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 36.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2020 r.
”
;
6)
art. 16-18 i art. 21-23 ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks
spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 16.
1.
Spółka wzywa akcjonariuszy pięciokrotnie do złożenia dokumentów akcji w spółce oraz
udostępnia informację o wezwaniu na stronie internetowej spółki w miejscu wydzielonym
na komunikację z akcjonariuszami przez okres nie krótszy niż trzy lata od dnia pierwszego
wezwania. Wezwanie następuje w sposób właściwy dla zwoływania walnego zgromadzenia
spółki.
2.
Wezwania, o których mowa w ust. 1, nie mogą być dokonywane w odstępie dłuższym niż
miesiąc ani krótszym niż dwa tygodnie. Pierwszego wezwania dokonuje się do dnia 30
czerwca 2020 r.
3.
Złożenie dokumentów akcji w spółce odbywa się za pisemnym pokwitowaniem wydanym akcjonariuszowi.
Art. 17.
Przed pierwszym wezwaniem akcjonariuszy, o którym mowa w art. 16 ust. 1, spółka niebędąca
spółką publiczną jest obowiązana do zawarcia umowy o prowadzenie rejestru akcjonariuszy
z podmiotem, który na podstawie ustawy zmienianej w art. 8 jest uprawniony do prowadzenia
rachunków papierów wartościowych, wybranym przez walne zgromadzenie albo - w przypadku
spółki, której walne zgromadzenie podjęło uchwałę o zarejestrowaniu jej akcji w depozycie
papierów wartościowych w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 8 - umowy o rejestrację
akcji w depozycie papierów wartościowych.
Art. 18.
1.
Kto, będąc uprawnionym samodzielnie lub łącznie z innymi osobami na podstawie ustawy
lub statutu do prowadzenia spraw i reprezentowania spółki akcyjnej albo spółki komandytowo-akcyjnej,
dopuszcza do tego, że wbrew obowiązkowi spółka nie dokonuje wezwań akcjonariuszy do
złożenia dokumentów akcji lub nie dokonuje takich wezwań zgodnie z art. 16, podlega
grzywnie do 20 000 złotych.
2.
Tej samej karze podlega, kto będąc uprawnionym samodzielnie lub łącznie z innymi osobami
na podstawie ustawy lub statutu do prowadzenia spraw i reprezentowania spółki akcyjnej
albo spółki komandytowo-akcyjnej, nie zawiera umowy o prowadzenie rejestru akcjonariuszy
albo umowy o rejestrację akcji w depozycie papierów wartościowych zgodnie z art. 17.
”
„
Art. 21.
W przypadku zajęcia akcji przez odbiór dokumentu akcji organ egzekucyjny niezwłocznie
składa zajęty dokument akcji w spółce, która dokonała co najmniej jednego wezwania,
o którym mowa w art. 16.
Art. 22.
Przepisy art. 16, art. 18, art. 19 i art. 21 stosuje się odpowiednio do warrantów
subskrypcyjnych, świadectw użytkowych, świadectw założycielskich i innych tytułów
uczestnictwa w dochodach lub podziale majątku spółki.
Art. 23.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 1 i 25, art. 6, art. 16-19, art. 21 oraz art. 22, które wchodzą w życie
z dniem 1 stycznia 2020 r.;
2)
art. 1 pkt 2-4 i 47 oraz art. 3, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2020 r.
”
;
7)
odnośnika nr 1 oraz art. 27, art. 31, art. 37, art. 40, art. 45 i art. 46 ustawy z dnia 16 października
2019 r. o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów
finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz niektórych
innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa:
1)
wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/828 z dnia 17 maja 2017 r. zmieniającą
dyrektywę 2007/36/WE w zakresie zachęcania akcjonariuszy do długoterminowego zaangażowania ;
2)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2004/25/WE Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ofert przejęcia (Dz. Urz. UE L 142 z 30.04.2004,
str. 12 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 17, t. 2, str. 20, Dz. Urz.
UE L 87 z 31.03.2009, str. 109 oraz Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190);
3)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości
informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku
regulowanym oraz zmieniającą dyrektywę 2001/34/WE (Dz. Urz. UE L 390 z 31.12.2004,
str. 38, Dz. Urz. UE L 76 z 19.03.2008, str. 50, Dz. Urz. UE L 327 z 11.12.2010, str.
1, Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, str. 120, Dz. Urz. UE L 294 z 06.11.2013, str.
13 oraz Dz. Urz. UE L 181 z 05.07.2019, str. 124);
4)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE
z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami
mieszkalnymi i zmieniającą dyrektywy 2008/48/WE i 2013/36/UE oraz rozporządzenie (UE)
nr 1093/2010 (Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 34, Dz. Urz. UE L 246 z 23.09.2015,
str. 11 oraz Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 1);
5)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE
z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej
i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz. Urz. UE L 335 z 17.12.2009, str. 1, Dz. Urz.
UE L 326 z 08.12.2011, str. 113, Dz. Urz. UE L 249 z 14.09.2012, str. 1, Dz. Urz.
UE L 158 z 10.06.2013, str. 362, Dz. Urz. UE L 341 z 18.12.2013, str. 1, Dz. Urz.
UE L 153 z 22.05.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 354 z 23.12.2016, str. 37, Dz. Urz. UE
L 347 z 28.12.2017, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 156 z 19.06.2018, str. 43);
6)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE
z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającą
dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str.
349, Dz. Urz. UE L 257 z 28.08.2014, Dz. Urz. UE L 175 z 30.06.2016, str. 8, Dz. Urz.
UE L 188 z 13.07.2016, str. 28, Dz. Urz. UE L 273 z 08.10.2016, str. 35, Dz. Urz.
UE L 64 z 10.03.2017, str. 116 oraz Dz. Urz. UE L 231 z 14.09.2018, str. 39);
7)
służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 2017 r.
w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów
wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia
dyrektywy 2003/71/WE .
”
„
Art. 27.
1.
Do spółek publicznych w rozumieniu art. 4 pkt 20 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
dotychczasowym, których akcje w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy nie były dopuszczone
do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzone do obrotu w alternatywnym systemie
obrotu, lub zostały wykluczone lub wycofane z obrotu na rynku regulowanym lub z obrotu
w alternatywnym systemie obrotu przed tym dniem, do dnia wyrejestrowania ich akcji
z depozytu papierów wartościowych w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 14, stosuje
się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dotyczące
spółek publicznych, z wyjątkiem art. 70 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1.
2.
Komisja Nadzoru Finansowego na wniosek spółki, o której mowa w ust. 1, wydaje zezwolenie
na zaprzestanie stosowania do niej obowiązków określonych w ustawie zmienianej w art.
1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dotyczących spółek publicznych. Do wydania
zezwolenia oraz wyrejestrowania akcji przez podmiot prowadzący depozyt papierów wartościowych
stosuje się odpowiednio przepis art. 91 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
”
„
Art. 31.
1.
Firma inwestycyjna, o której mowa w art. 131o ust. 1 ustawy zmienianej w art. 14,
opracowuje i publikuje po raz pierwszy politykę dotyczącą zaangażowania, albo publikuje
wyjaśnienie powodów jej nieopracowania lub nieopublikowania, o których mowa odpowiednio
w art. 131o ust. 1 i 4 ustawy zmienianej w art. 14, w terminie 6 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Firma inwestycyjna, o której mowa w art. 131o ust. 1 ustawy zmienianej w art. 14,
opracowuje i publikuje po raz pierwszy sprawozdanie z realizacji polityki dotyczącej
zaangażowania, albo publikuje wyjaśnienie powodów jego nieopracowania lub nieopublikowania,
o których mowa odpowiednio w art. 131o ust. 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 14, łącznie
za lata 2019 i 2020.
3.
Firma inwestycyjna, o której mowa w art. 131o ust. 1 ustawy zmienianej w art. 14,
przekazuje po raz pierwszy informację, o której mowa w art. 131q ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 14, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 37.
Do spraw wszczętych na podstawie przepisów dotychczasowych i niezakończonych przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym
że przepis art. 281 ust. 1 pkt 2a ustawy zmienianej w art. 11 stosuje się także do
czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania
podatkowego, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 40.
1.
Spółka prowadząca w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy rynek regulowany w rozumieniu
ustawy zmienianej w art. 14 jest obowiązana do dostosowania prowadzonej działalności
do przepisów ustawy zmienianej w art. 14, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w
terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Podmiot świadczący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy usługi w zakresie udostępniania
informacji o transakcjach w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 14 jest obowiązany
do dostosowania prowadzonej działalności do przepisów ustawy zmienianej w art. 14,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy.
3.
Firma inwestycyjna w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 14 jest obowiązana do dostosowania
prowadzonej działalności do przepisów ustawy zmienianej w art. 14, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
4.
Zezwolenia na prowadzenie działalności, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 7 oraz
ust. 4 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 14, udzielone przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, uprawniają do wykonywania działalności, o której mowa odpowiednio w art. 69
ust. 2 pkt 7 oraz ust. 4 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 14, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
”
„
Art. 45.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1)
art. 10 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia
w życie art. 1 pkt 10;
2)
art. 55 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 55 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy;
3)
art. 81 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 81 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy;
4)
art. 48a ustawy zmienianej w art. 11 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 48a ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy;
5)
art. 3a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 13 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 3a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 13, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy;
6)
art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 14 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej
w art. 14, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy;
7)
art. 131f ust. 5 ustawy zmienianej w art. 14 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 131f ust. 5 ustawy zmienianej w
art. 14, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 46.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 10 i 76 oraz art. 28, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.;
2)
art. 8 pkt 4 i 5 oraz art. 14 pkt 22, pkt 43 lit. b i pkt 47, które wchodzą w życie
z dniem 3 września 2020 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw: 1) dyrektywy Rady 93/6/EWG z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (Dz. Urz. WE L 141 z 11.06.1993); 2) dyrektywy Rady 93/22/EWG z dnia 10 maja 1993 r. w sprawie usług inwestycyjnych w zakresie papierów wartościowych (Dz. Urz. WE L 141 z 11.06.1993, L 168 z 18.07.1995, L 290 z 17.11.2000 i L 35 z 11.02.2003); 3) dyrektywy 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemów rekompensat dla inwestorów (Dz. Urz. WE L 84 z 26.03.1997); 4) dyrektywy 2001/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie dopuszczenia papierów wartościowych do publicznego obrotu giełdowego oraz informacji dotyczących tych papierów wartościowych, które podlegają publikacji (Dz. Urz. WE L 184 z 06.07.2001, L 96 z 12.04.2003, L 345 z 31.12.2003 i L 390 z 31.12.2004); 5) dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniającej dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. WE L 35 z 11.02.2003); 6) dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku) (Dz. Urz. WE L 96 z 12.04.2003); 7) dyrektywy Komisji 2003/124/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. wykonującej dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie definicji i publicznego ujawniania informacji wewnętrznych oraz definicji manipulacji na rynku (Dz. Urz. WE L 339 z 24.12.2003); 8) dyrektywy Komisji 2003/125/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. wykonującej dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie uczciwego przedstawiania zaleceń inwestycyjnych oraz ujawniania konfliktów interesów (Dz. Urz. WE L 339 z 24.12.2003); 9) dyrektywy Komisji WE 2004/72/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. wykonującej dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie dopuszczalnych praktyk rynkowych, definicji informacji wewnętrznej w odniesieniu do towarowych instrumentów pochodnych, sporządzania list osób, mających dostęp do informacji wewnętrznych, powiadamiania o transakcjach związanych z zarządem oraz powiadamiania o podejrzanych transakcjach (Dz. Urz. WE L 162 z 30.04.2004). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
Dział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa reguluje zasady, tryb i warunki podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie
obrotu instrumentami finansowymi, prawa i obowiązki podmiotów uczestniczących w tym
obrocie oraz wykonywanie nadzoru w tym zakresie.
2.
Przepisów ustawy nie stosuje się do weksli i czeków w rozumieniu przepisów prawa wekslowego i czekowego.
Art. 2.
1.
Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są:
1)
papiery wartościowe;
2)
niebędące papierami wartościowymi:
a)
tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
b)
instrumenty rynku pieniężnego,
c)
opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty
pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa,
wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny instrument pochodny, indeks finansowy
lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne,
z wyłączeniem instrumentów pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
d)
opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty
pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie
pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze
stron,
e)
opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem
bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod warunkiem że są dopuszczone
do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych
będących przedmiotem obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
f)
niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje, kontrakty
terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem
bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, a które nie są przeznaczone
do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
g)
instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
h)
kontrakty na różnicę,
i)
opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz
inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych
oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane
przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według
wyboru jednej ze stron, a także instrumenty pochodne, o których mowa w art. 8 rozporządzenia
2017/565, i inne, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
j)
uprawnienia do emisji.
2.
Przez wykazywanie właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych, o którym
mowa w ust. 1 pkt 2 lit. f oraz i, rozumie się spełnianie warunków określonych w art.
7 rozporządzenia 2017/565.
3.
W rozumieniu przepisów ustawy nie jest rozliczeniem pieniężnym według wyboru jednej
ze stron spełnienie świadczenia pieniężnego powstałego na skutek niewykonania lub
nienależytego wykonania zobowiązania wynikającego z umowy przez jedną ze stron lub
na skutek innego zdarzenia powodującego rozwiązanie umowy.
4.
Przez przeznaczenie do celów handlowych, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. f, rozumie
się spełnienie kryteriów określonych w art. 7 ust. 4 rozporządzenia 2017/565.
5.
Przez produkt energetyczny będący przedmiotem obrotu hurtowego, o którym mowa w ust.
1 pkt 2 lit. e, rozumie się produkt, o którym mowa w art. 2 pkt 4 rozporządzenia 1227/2011.
6.
Przez produkt energetyczny będący przedmiotem obrotu hurtowego, który musi być wykonywany
przez dostawę, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. e, rozumie się produkt spełniający
kryteria, o których mowa w art. 5 rozporządzenia 2017/565.
7.
Produkty, o których mowa w art. 2 pkt 4 lit. b i d rozporządzenia 1227/2011, są instrumentami
pochodnymi, jeżeli spełniają warunki określone w ust. 1 pkt 2 lit. e, f lub i, chyba
że są przedmiotem obrotu hurtowego na OTF i muszą być wykonywane przez dostawę.
8.
Instrumentami finansowymi, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. e, są również instrumenty
pochodne, których instrumentem bazowym są węgiel i ropa spełniające warunki, o których
mowa w art. 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2017/565, i które muszą być wykonywane przez
dostawę oraz są przedmiotem obrotu na OTF.
Art. 3.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
papierach wartościowych - rozumie się przez to:
a)
akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych , prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne,
certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące
prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu,
wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,
b)
inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie
do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane
poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego, odnoszące się do papierów wartościowych
określonych w lit. a, walut, stóp procentowych, stóp zwrotu, towarów oraz innych wskaźników
lub mierników (prawa pochodne);
2)
ASO - oznacza to alternatywny system obrotu, przez który rozumie się prowadzony poza
rynkiem regulowanym wielostronny system kojarzący oferty kupna i sprzedaży instrumentów
finansowych w taki sposób, że do zawarcia transakcji dochodzi w ramach tego systemu,
zgodnie z określonymi zasadami oraz w sposób niemający charakteru uznaniowego;
2a)
zestawianiu zleceń - rozumie się przez to wykonywanie czynności skutkujących zawarciem
transakcji mających za przedmiot instrumenty finansowe, w których:
a)
podmiot zestawiający zlecenia jest podmiotem praw i obowiązków wynikających z transakcji
względem każdego podmiotu składającego zlecenia, które zostały zestawione,
b)
obie transakcje zawarte w wyniku zestawienia zleceń są dokonywane w tym samym momencie,
c)
udział podmiotu zestawiającego zlecenia w transakcjach zawartych w wyniku zestawienia
zleceń nie naraża go na ryzyko rynkowe oraz jest neutralny finansowo, z wyjątkiem
znanej stronie transakcji opłaty, prowizji lub wynagrodzenia należnych podmiotowi
z tytułu każdej transakcji;
2b)
handlu algorytmicznym - rozumie się przez to nabywanie lub zbywanie instrumentów finansowych
przy pomocy algorytmu komputerowego automatycznie ustalającego indywidualne parametry
zleceń nabycia lub zbycia tych instrumentów, w tym moment złożenia zlecenia, termin
jego ważności, cenę lub liczbę instrumentów będących przedmiotem zlecenia lub sposób
zarządzania zleceniem po jego złożeniu, przy czym następuje to bez udziału człowieka
lub przy ograniczonym udziale człowieka w rozumieniu art. 18 rozporządzenia 2017/565,
z zastrzeżeniem że nie stanowi handlu algorytmicznego stosowanie automatycznych systemów
wykorzystywanych wyłącznie w celu przekierowywania zleceń pomiędzy systemami obrotu
instrumentami finansowymi, przetwarzania zleceń nieobejmującego określania jakichkolwiek
parametrów transakcji, potwierdzania zleceń lub przetwarzania potransakcyjnego zawartych
transakcji;
2c)
technice handlu algorytmicznego o wysokiej częstotliwości - rozumie się przez to handel
algorytmiczny, w którym:
a)
są wykorzystywane systemy teleinformatyczne:
-
-umożliwiające skrócenie czasu przesłania zlecenia do systemu jego wykonania, z wykorzystaniem co najmniej jednego z następujących rozwiązań: usługi kolokacji, korzystania z zasobów systemów teleinformatycznych podmiotu posiadającego na podstawie odpowiedniej umowy połączenie z systemem obrotu instrumentami finansowymi lub bezpośredniego dostępu elektronicznego o wysokiej prędkości przesyłu, oraz
-
-analizujące dane z rynku finansowego, w tym informacje dotyczące zleceń i transakcji zawieranych w ramach obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi oraz powodujące niezwłoczne wykorzystanie algorytmu komputerowego bez udziału człowieka, a także
b)
występuje duża liczba komunikatów wysyłanych w dniu obrotu do systemu obrotu instrumentami
finansowymi, dotyczących przekazania, modyfikowania, anulowania lub kwotowania zlecenia
nabycia lub zbycia instrumentu finansowego; przez występowanie dużej liczby takich
komunikatów rozumie się spełnienie kryteriów określonych w art. 19 rozporządzenia
2017/565;
2d)
bezpośrednim dostępie elektronicznym - rozumie się przez to, z uwzględnieniem art.
20 rozporządzenia 2017/565, udostępnianie przez członka lub uczestnika systemu obrotu
instrumentami finansowymi własnego połączenia z tym systemem, umożliwiającego składanie
zleceń mających za przedmiot instrumenty finansowe za pośrednictwem systemu teleinformatycznego
członka lub uczestnika albo bez wykorzystywania takiego systemu;
2e2)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 16 października 2019 r. o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2217), która weszła w życie z dniem 30 listopada 2019 r.)
podmiocie systematycznie internalizującym transakcje - rozumie się przez to firmę
inwestycyjną lub bank, o którym mowa w art. 70 ust. 2, które w sposób zorganizowany,
częsty, systematycznie i w znacznych wielkościach zawierają transakcje na własny rachunek,
wykonując zlecenia klientów poza rynkiem regulowanym, ASO lub OTF, bez prowadzenia
ASO lub OTF;
3)
tytułach uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania - rozumie się przez to
wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego papiery wartościowe
lub niebędące papierami wartościowymi instrumenty finansowe reprezentujące prawa majątkowe
przysługujące uczestnikom instytucji wspólnego inwestowania, w tym w szczególności
jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych;
4)
ustawie o ofercie publicznej - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów
finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych ;
4a)
rozporządzeniu 236/2012 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 z dnia 14 marca 2012 r.
w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego ;
4b)
rozporządzeniu 648/2012 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r.
w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym,
kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji ;
4c)
rozporządzeniu 1031/2010 - rozumie się przez to rozporządzenie Komisji (UE) nr 1031/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie harmonogramu,
kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień
do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie ;
4d)
rozporządzeniu 575/2013 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca
2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych,
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 ;
4e)
rozporządzeniu 600/2014 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych
oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014,
str. 84);
4f)
rozporządzeniu 596/2014 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie
w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (Dz. Urz. UE L 173
z 12.06.2014, str. 1, z późn. zm.) 3)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016,
str. 1, Dz. Urz. UE L 175 z 30.06.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 287 z 21.10.2016,
str. 320.;
4g)
rozporządzeniu 909/2014 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r.
w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w
sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE
i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 4)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 175 z 30.06.2016,
str. 1.;
4h)
rozporządzeniu 2017/571 - rozumie się przez to rozporządzenie delegowane Komisji (UE)
2017/571 z dnia 2 czerwca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących
zezwoleń, wymogów organizacyjnych i publikacji transakcji dla dostawców usług w zakresie
udostępniania informacji (Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2017, str. 126);
4i)
rozporządzeniu 1095/2010 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada
2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu
Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia
decyzji Komisji 2009/77/WE 5)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 174 z 01.07.2011,
str. 1, Dz. Urz. UE L 105 z 08.04.2014, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 153 z 22.05.2014,
str. 1.;
4j)
rozporządzeniu 1227/2011 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia 25 października
2011 r. w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego rynku energii ;
4k)
rozporządzeniu 2015/2365 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada
2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych
i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ;
4l)
rozporządzeniu 2017/565 - rozumie się przez to rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r. uzupełniające
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do wymogów organizacyjnych
i warunków prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych
na potrzeby tej dyrektywy 6)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 246 z 26.09.2017,
str. 12.;
4m)
rozporządzeniu 2016/824 - rozumie się przez to rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/824 z dnia 25 maja 2016 r. ustanawiające
wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do treści i formatu opisu funkcjonowania
wielostronnych platform obrotu i zorganizowanych platform obrotu oraz powiadamiania
Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych zgodnie z dyrektywą Parlamentu
Europejskiego i Rady 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych ;
4n)
rozporządzeniu 2016/1011 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako
wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru
wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz
rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 1, z późn. zm.7)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017,
str. 41.);
4o)
rozporządzeniu 2017/575 - rozumie się przez to rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/575 z dnia 8 czerwca 2016 r. uzupełniające
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów
finansowych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących danych
publikowanych przez systemy wykonywania zlecenia na temat jakości wykonywania transakcji ;
4p)
rozporządzeniu 2017/1018 - rozumie się przez to rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1018 z dnia 29 czerwca 2016 r. uzupełniające
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów
finansowych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających informacje
zgłaszane przez firmy inwestycyjne, operatorów rynku i instytucje kredytowe ;
4q)
rozporządzeniu 2017/584 - rozumie się przez to rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/584 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych
standardów technicznych określających wymogi organizacyjne w zakresie systemów obrotu ;
4r)
rozporządzeniu 2017/588 - rozumie się przez to rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/588 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych
standardów technicznych w zakresie minimalnej wielkości zmiany ceny dla akcji, kwitów
depozytowych i funduszy inwestycyjnych typu ETF ;
4s)
rozporządzeniu 2017/1943 - rozumie się przez to rozporządzenie delegowane Komisji
(UE) 2017/1943 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących
informacji i wymogów w zakresie udzielania zezwoleń firmom inwestycyjnym (Dz. Urz.
UE L 276 z 26.10.2017, str. 4);
4t)
rozporządzeniu 2017/589 - rozumie się przez to rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/589 z dnia 19 lipca 2016 r. uzupełniające
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych
standardów technicznych określających wymogi organizacyjne dla firm inwestycyjnych
prowadzących handel algorytmiczny ;
4u)
rozporządzeniu 2017/591 - rozumie się przez to rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/591 z dnia 1 grudnia 2016 r. uzupełniające
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych
standardów technicznych dotyczących stosowania limitów pozycji dla towarowych instrumentów
pochodnych ;
4v)
rozporządzeniu 2017/592 - rozumie się przez to rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/592 z dnia 1 grudnia 2016 r. uzupełniające
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych
standardów technicznych dotyczących kryteriów pozwalających ustalić, kiedy działalność
ma być uznawana za działalność dodatkową względem głównego zakresu działalności ;
4w)
rozporządzeniu 2017/1946 - rozumie się przez to rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1946 z dnia 11 lipca 2017 r. w sprawie
uzupełnienia dyrektyw 2004/39/WE i 2014/65/UE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu
do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wyczerpującego wykazu informacji,
które potencjalni nabywcy muszą umieścić w powiadomieniu o planowanym nabyciu znacznego
pakietu akcji w firmie inwestycyjnej ;
4x8)Dodany przez art. 86 pkt 1 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. poz. 730), która weszła w życie z dniem 4 maja 2019 r.)
rozporządzeniu 2016/679 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r.
w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w
sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne
rozporządzenie o ochronie danych) 9)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2.;
4y10)Dodany przez art. 14 pkt 1 lit. b ustawy, o które mowa w odnośniku 2.)
rozporządzeniu 2017/1129 - rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 z dnia 14 czerwca 2017 r.
w sprawie prospektu, który ma być publikowany w związku z ofertą publiczną papierów
wartościowych lub dopuszczeniem ich do obrotu na rynku regulowanym oraz uchylenia
dyrektywy 2003/71/WE ;
4z10)Dodany przez art. 14 pkt 1 lit. b ustawy, o które mowa w odnośniku 2.)
rozporządzeniu 2018/1212 - rozumie się przez to rozporządzenie wykonawcze Komisji
(UE) 2018/1212 z dnia 3 września 2018 r. ustanawiające minimalne wymogi w celu wykonania
przepisów dyrektywy 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do identyfikacji
akcjonariuszy, przekazywania informacji i ułatwiania wykonywania praw akcjonariuszy
(Dz. Urz. UE L 223 z 04.09.2018, str. 1);
511)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 1 lit. c ustawy, o które mowa w odnośniku 2.)
ofercie publicznej - rozumie się przez to ofertę publiczną papierów wartościowych
w rozumieniu art. 2 lit. d rozporządzenia 2017/1129;
6)
obrocie pierwotnym - rozumie się przez to obrót pierwotny w rozumieniu przepisów ustawy
o ofercie publicznej;
7)
obrocie wtórnym - rozumie się przez to:
a12)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 1 lit. d ustawy, o które mowa w odnośniku 2.)
dokonywanie oferty publicznej przez podmiot inny niż emitent lub gwarant emisji, o
którym mowa w art. 14a ust. 1 lub 2 ustawy o ofercie publicznej, lub nabywanie papierów
wartościowych od tego podmiotu, albo
b)
proponowanie w dowolnej formie i w dowolny sposób, przez podmiot inny niż wystawca,
nabycia instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi lub nabywanie
ich od tego innego podmiotu, jeżeli propozycja skierowana jest do co najmniej 150
osób lub do nieoznaczonego adresata;
8)
pierwszej ofercie publicznej - rozumie się przez to pierwszą ofertę publiczną w rozumieniu
przepisów ustawy o ofercie publicznej;
9)
obrocie zorganizowanym - rozumie się przez to obrót papierami wartościowymi lub innymi
instrumentami finansowymi dokonywany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na rynku
regulowanym albo w ASO;
9a)
systemie obrotu instrumentami finansowymi - rozumie się przez to rynek regulowany,
ASO lub OTF;
9b)
wielostronnym systemie - rozumie się przez to system, w ramach którego są kojarzone
oferty kupna i sprzedaży instrumentów finansowych składane przez podmioty trzecie;
9c)
systemie wykonywania zlecenia - rozumie się przez to system wykonywania zleceń w rozumieniu
art. 64 ust. 1 rozporządzenia 2017/565;
10)
(uchylony)
10a)
platformie aukcyjnej - rozumie się przez to platformę aukcyjną, która na podstawie
przepisów niniejszej ustawy oraz rozporządzenia 1031/2010 jest upoważniona do pełnienia
funkcji, o których mowa w art. 31 ust. 1 tego rozporządzenia;
10b)
OTF - oznacza to zorganizowaną platformę obrotu, przez którą rozumie się wielostronny
system kojarzący w sposób uznaniowy składane przez podmioty trzecie oferty kupna i
sprzedaży obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji,
instrumentów pochodnych lub produktów energetycznych będących przedmiotem obrotu hurtowego,
które muszą być wykonywane przez dostawę, niebędący rynkiem regulowanym ani ASO;
1113)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 1 lit. e ustawy, o które mowa w odnośniku 2.)
emitencie - rozumie się przez to emitenta w rozumieniu art. 2 lit. h rozporządzenia
2017/1129;
12)
wystawcy - rozumie się przez to podmiot wystawiający we własnym imieniu instrumenty
finansowe niebędące papierami wartościowymi i uprawniony lub zobowiązany z tych instrumentów
finansowych;
13a)
uczestniku rynku uprawnień do emisji - rozumie się przez to podmiot, o którym mowa
w art. 3 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia 596/2014;
13b15)Dodany przez art. 14 pkt 1 lit. g ustawy, o które mowa w odnośniku 2.)
oferującym - rozumie się przez to oferującego w rozumieniu art. 2 lit. i rozporządzenia
2017/1129;
15a17)Dodany przez art. 14 pkt 1 lit. i ustawy, o które mowa w odnośniku 2.)
umowie o gwarancję emisji - rozumie się przez to umowę o gwarancję emisji w rozumieniu
ustawy o ofercie publicznej;
16)
podmiocie dominującym - rozumie się przez to jednostkę dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości ;
17)
podmiocie zależnym - rozumie się przez to jednostkę zależną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości;
18)
grupie kapitałowej - rozumie się przez to grupę kapitałową w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości;
18a)
bliskich powiązaniach - rozumie się przez to:
a)
posiadanie, bezpośrednio lub pośrednio:
-
-co najmniej 20% ogólnej liczby głosów w organie stanowiącym innego podmiotu lub
-
-co najmniej 20% udziału w kapitale zakładowym innego podmiotu, lub
-
-prawa do wykonywania co najmniej 20% głosów w organach innego podmiotu, lub
b)
sprawowanie nad innym podmiotem:
-
-kontroli w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 34 lub 37 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, lub
-
-współkontroli w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 35 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, lub
c)
wywieranie znaczącego wpływu na inny podmiot w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości;
19)
ogólnej liczbie głosów - rozumie się przez to ogólną liczbę głosów w rozumieniu ustawy
o ofercie publicznej albo sumę głosów przypadających na wszystkie udziały w spółce
z ograniczoną odpowiedzialnością;
20)
Krajowym Depozycie - rozumie się przez to Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.;
21)
depozycie papierów wartościowych - rozumie się przez to prowadzony przez Krajowy Depozyt
lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań,
o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, system rejestracji zdematerializowanych papierów
wartościowych, obejmujący rachunki papierów wartościowych, rachunki zbiorcze i konta
depozytowe prowadzone przez podmioty upoważnione do tego przepisami ustawy;
21a)
centralnym depozycie papierów wartościowych - rozumie się przez to podmiot, o którym
mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia 909/2014, posiadający zezwolenie, o którym
mowa w art. 16 tego rozporządzenia, oraz mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
21b)
podmiocie wyznaczonym - rozumie się przez to podmiot, o którym mowa w art. 54 ust.
2 lit. b rozporządzenia 909/2014, mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
22)
państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo, które jest członkiem Unii Europejskiej
lub stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
23)
innym państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie niebędące
Rzecząpospolitą Polską;
24)
państwach należących do OECD - rozumie się przez to państwa należące do Organizacji
Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, z wyłączeniem państw członkowskich;
25)
państwach należących do WTO - rozumie się przez to państwa należące do Światowej Organizacji
Handlu, z wyłączeniem państw członkowskich;
25a)
(uchylony)
26)
spółce publicznej - rozumie się przez to spółkę publiczną w rozumieniu ustawy o ofercie
publicznej;
27)
(uchylony)
28)
instrumentach rynku pieniężnego - rozumie się przez to niebędące instrumentami płatniczymi
instrumenty, o których mowa w art. 11 rozporządzenia 2017/565;
28a)
instrumentach pochodnych - rozumie się przez to opcje, kontrakty terminowe, swapy,
umowy forward oraz inne prawa majątkowe, których cena lub wartość zależy bezpośrednio
lub pośrednio od ceny lub wartości instrumentów finansowych, walut, stóp procentowych,
rentowności, indeksów finansowych, wskaźników finansowych, towarów, zmian klimatycznych,
stawek frachtowych, poziomów emisji, stawek inflacji lub innych oficjalnych danych
statystycznych, a także innych aktywów, praw, zobowiązań, indeksów lub wskaźników,
oraz instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego;
28b)
kapitale własnym - rozumie się przez to sumę wartości kapitału zakładowego, kapitału
zapasowego, kapitału z aktualizacji wyceny, pozostałych kapitałów rezerwowych, niepodzielonego
zysku z lat ubiegłych i zysku netto z bieżącej działalności, pomniejszoną o sumę wartości
należnych wpłat na kapitał zakładowy, akcji własnych, niepokrytej straty z lat ubiegłych,
straty netto z bieżącej działalności i odpisów z zysku netto w ciągu roku obrotowego;
28c)
uprawnieniach do emisji - rozumie się przez to uprawnienia do emisji, o których mowa
w art. 3 pkt 22 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych , oraz międzynarodowe jednostki emisji, o których mowa w art. 3 pkt 26 rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiającego
rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami
nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającego
rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011 18)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 268 z 15.10.2015,
str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 17 z 21.01.2017, str. 52.;
29)
prawie do akcji - rozumie się przez to papier wartościowy, z którego wynika uprawnienie
do otrzymania, niemających formy dokumentu, akcji nowej emisji spółki publicznej,
powstające z chwilą dokonania przydziału tych akcji i wygasające z chwilą zarejestrowania
akcji w depozycie papierów wartościowych albo z dniem uprawomocnienia się postanowienia
sądu rejestrowego odmawiającego wpisu podwyższenia kapitału zakładowego do rejestru
przedsiębiorców;
29a19)Dodany przez art. 14 pkt 1 lit. j ustawy, o które mowa w odnośniku 2.)
giełdowym prawie pochodnym - rozumie się przez to papier wartościowy, o którym mowa
w pkt 1 lit. b, emitowany w serii przez instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną,
inkorporujący uprawnienie do nabycia lub objęcia innych papierów wartościowych, lub
dokonania rozliczenia pieniężnego, odnoszący się do papierów wartościowych, walut,
stóp procentowych, stóp zwrotu, towarów oraz innych wskaźników lub mierników, dopuszczony
do obrotu na rynku regulowanym;
30)
kwicie depozytowym - rozumie się przez to papier wartościowy wyemitowany przez instytucję
finansową z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego lub innego państwa należącego
do OECD:
a)
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z papierami wartościowymi dopuszczonymi
do obrotu na rynku regulowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo papierami
wartościowymi wyemitowanymi poza tym terytorium, albo
b)
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z papierami wartościowymi wyemitowanymi
poza tym terytorium
- w którym inkorporowane jest prawo do zamiany tego papieru wartościowego na określone
papiery wartościowe we wskazanej w warunkach emisji proporcji, przejście na właściciela
tego papieru wartościowego praw majątkowych stanowiących pożytki z papierów wartościowych
lub ich równowartości oraz, w przypadku akcji - możliwość wydania przez właściciela
tego papieru wartościowego jego emitentowi wiążącej dyspozycji co do sposobu głosowania
na walnym zgromadzeniu;
30a)
dwudniowych kontraktach na rynku kasowym - rozumie się przez to dwudniowe kontrakty
na rynku kasowym, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia 1031/2010;
30b)
pięciodniowych kontraktach terminowych typu future - rozumie się przez to pięciodniowe
kontrakty terminowe typu future, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia
1031/2010;
30c)
strukturyzowanych produktach finansowych - rozumie się przez to strukturyzowane produkty
finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia 600/2014;
31)
zagranicznej instytucji kredytowej - rozumie się przez to instytucję kredytową, o
której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia 575/2013, prowadzącą na podstawie
zezwolenia właściwego organu nadzoru na terytorium innego państwa członkowskiego działalność
maklerską, lub prowadzącą na podstawie zezwolenia właściwego organu nadzoru na terytorium
innego państwa członkowskiego rachunki, na których rejestrowane są papiery wartościowe
dopuszczone do obrotu na zagranicznym rynku regulowanym;
32)
zagranicznej firmie inwestycyjnej - rozumie się przez to osobę prawną lub jednostkę
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej z siedzibą na terytorium innego państwa
członkowskiego, a w przypadku gdy przepisy danego państwa nie wymagają ustanowienia
siedziby - z centralą na terytorium innego państwa członkowskiego, albo osobę fizyczną
z miejscem zamieszkania na terytorium innego państwa członkowskiego, prowadzącą na
podstawie zezwolenia właściwego organu nadzoru działalność maklerską na terytorium
innego państwa członkowskiego, jak również zagraniczną instytucję kredytową;
33)
firmie inwestycyjnej - rozumie się przez to dom maklerski, bank prowadzący działalność
maklerską, zagraniczną firmę inwestycyjną prowadzącą działalność maklerską na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej oraz zagraniczną osobę prawną z siedzibą na terytorium państwa
innego niż państwo członkowskie, prowadzącą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
działalność maklerską;
33a)
zatwierdzonym podmiocie publikującym - rozumie się przez to firmę inwestycyjną, spółkę
prowadzącą rynek regulowany lub inną osobę prawną, posiadające zezwolenie Komisji
na świadczenie usług polegających na pośrednictwie w podawaniu do publicznej wiadomości
informacji, o których mowa w art. 20 i art. 21 rozporządzenia 600/2014, przez firmy
inwestycyjne, banki, o których mowa w art. 70 ust. 2, zagraniczne firmy inwestycyjne
lub inne podmioty zagraniczne świadczące usługi inwestycyjne na terytorium Unii Europejskiej
lub prowadzące działalność inwestycyjną przez utworzenie oddziału w Unii Europejskiej;
33b)
dostawcy informacji skonsolidowanych - rozumie się przez to firmę inwestycyjną, spółkę
prowadzącą rynek regulowany lub inną osobę prawną, posiadające zezwolenie Komisji
na gromadzenie informacji, o których mowa w art. 6, art. 7, art. 10, art. 12, art.
13, art. 20 i art. 21 rozporządzenia 600/2014, pochodzących z rynku regulowanego,
ASO lub OTF, lub od zatwierdzonego podmiotu publikującego, konsolidację tych danych
w formę elektronicznego strumienia danych bieżących, ich dalsze udostępnianie oraz
podawanie do publicznej wiadomości;
33c)
zatwierdzonym mechanizmie sprawozdawczym - rozumie się przez to firmę inwestycyjną,
spółkę prowadzącą rynek regulowany lub inną osobę prawną, posiadające zezwolenie Komisji
na świadczenie usług polegających na pośrednictwie w przekazywaniu Komisji, innym
właściwym organom nadzoru lub Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
informacji, o których mowa w art. 26 rozporządzenia 600/2014, przez firmy inwestycyjne,
banki, o których mowa w art. 70 ust. 2, zagraniczne firmy inwestycyjne lub inne podmioty
zagraniczne świadczące usługi inwestycyjne na terytorium Unii Europejskiej lub prowadzące
działalność inwestycyjną przez utworzenie oddziału w Unii Europejskiej;
33d)
animatorze rynku - rozumie się przez to podmiot zobowiązany w sposób stały, zgodnie
z ustalonymi zasadami, do nabywania lub zbywania w ramach swojej działalności instrumentów
finansowych na własny rachunek, w celu wspomagania płynności danego instrumentu finansowego;
34)
ustawie o nadzorze - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym ;
35)
Komisji - rozumie się przez to Komisję Nadzoru Finansowego, o której mowa w ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym ;
36)
banku powierniczym - rozumie się przez to bank krajowy posiadający zezwolenie Komisji
na prowadzenie rachunków papierów wartościowych, rachunków derywatów i rachunków zbiorczych;
37)
podmiocie nadzorowanym - rozumie się przez to podmiot nadzorowany w rozumieniu ustawy
o nadzorze;
38)
banku zagranicznym - rozumie się przez to bank mający siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, z wyłączeniem zagranicznej instytucji kredytowej;
39)
zakładzie ubezpieczeń - rozumie się przez to krajowy zakład ubezpieczeń, o którym
mowa w art. 3 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej
i reasekuracyjnej , zagraniczny zakład ubezpieczeń, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 55 tej ustawy,
prowadzący działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, krajowy zakład reasekuracji,
o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 19 tej ustawy, oraz zagraniczny zakład reasekuracji,
o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 56 tej ustawy, prowadzący działalność na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
39a)
spółce zarządzającej - rozumie się przez to podmiot lub spółkę, o których mowa w art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi , zwanej dalej „ustawą o funduszach inwestycyjnych”;
39aa)
zarządzającym z UE - rozumie się przez to osobę prawną, o której mowa w art. 2 pkt 10c ustawy o funduszach inwestycyjnych;
39ab)
zarządzającym ASI - rozumie się przez to podmiot, o którym mowa w art. 2 pkt 3a ustawy o funduszach inwestycyjnych;
39b)
kliencie profesjonalnym - rozumie się przez to podmiot, na którego rzecz jest lub
ma być świadczona co najmniej jedna z usług, o których mowa w art. 69 ust. 2 lub 4,
który posiada doświadczenie i wiedzę pozwalające na podejmowanie właściwych decyzji
inwestycyjnych, jak również na właściwą ocenę ryzyka związanego z tymi decyzjami,
który jest:
a)
bankiem,
b)
firmą inwestycyjną,
c)
zakładem ubezpieczeń,
d)
funduszem inwestycyjnym, alternatywną spółką inwestycyjną, towarzystwem funduszy inwestycyjnych
lub zarządzającym ASI w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych,
e)
funduszem emerytalnym lub towarzystwem emerytalnym w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych ,
f)
towarowym domem maklerskim,
g)
podmiotem zawierającym, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na własny
rachunek transakcje na rynkach kontraktów terminowych, opcji lub innych instrumentów
pochodnych albo na rynkach pieniężnych wyłącznie w celu zabezpieczenia pozycji zajętych
na tych rynkach, lub działającym w tym celu na rachunek innych członków takich rynków,
o ile odpowiedzialność za wykonanie zobowiązań wynikających z tych transakcji ponoszą
uczestnicy rozliczający tych rynków,
h)
inną niż wskazane w lit. a-g instytucją finansową,
i)
inwestorem instytucjonalnym innym niż wskazany w lit. a-h prowadzącym regulowaną działalność
na rynku finansowym,
j)
podmiotem prowadzącym poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej działalność równoważną
do działalności prowadzonej przez podmioty wskazane w lit. a-i,
k)
przedsiębiorcą spełniającym co najmniej dwa z poniższych wymogów, przy czym równowartość
kwot wskazanych w euro jest obliczana przy zastosowaniu średniego kursu euro ustalanego
przez Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia przez danego przedsiębiorcę sprawozdania
finansowego:
-
-suma bilansowa tego przedsiębiorcy wynosi co najmniej 20 000 000 euro,
-
-osiągnięta przez tego przedsiębiorcę wartość przychodów ze sprzedaży wynosi co najmniej 40 000 000 euro,
-
-kapitał własny lub fundusz własny tego przedsiębiorcy wynosi co najmniej 2 000 000 euro,
l)
organem publicznym, który zarządza długiem publicznym, bankiem centralnym, Bankiem
Światowym, Międzynarodowym Funduszem Walutowym, Europejskim Bankiem Centralnym, Europejskim
Bankiem Inwestycyjnym lub inną organizacją międzynarodową pełniącą podobne funkcje,
m)
innym inwestorem instytucjonalnym, którego głównym przedmiotem działalności jest inwestowanie
w instrumenty finansowe, w tym podmioty zajmujące się sekurytyzacją aktywów lub zawieraniem
innego rodzaju transakcji finansowych,
n)
podmiotem innym niż wskazane w lit. a-m, który jest traktowany jak klient profesjonalny
na podstawie art. 3a ust. 1;
39c)
kliencie detalicznym - rozumie się przez to podmiot niebędący klientem profesjonalnym,
na którego rzecz jest lub ma być świadczona co najmniej jedna z usług, o których mowa
w art. 69 ust. 2 lub 4;
39d)
uprawnionym kontrahencie - rozumie się przez to:
a)
klienta profesjonalnego, o którym mowa w pkt 39b lit. a-j oraz l-m, z którym firma
inwestycyjna, w ramach świadczenia usług, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1, 2
lub 3, zawiera transakcje lub pośredniczy w ich zawieraniu,
b)
klienta profesjonalnego, o którym mowa w pkt 39b lit. k, który na swój wniosek został
przez firmę inwestycyjną uznany, na zasadach określonych w art. 71 rozporządzenia
2017/565, za uprawnionego kontrahenta, z którym firma inwestycyjna, w ramach świadczenia
usług, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1, 2 lub 3, zawiera transakcje lub pośredniczy
w ich zawieraniu,
c)
klienta z innego państwa członkowskiego, który posiada status uprawnionego kontrahenta
zgodnie z przepisami prawa państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę lub miejsce
zamieszkania;
40)
umowie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej - rozumie się przez to umowę, o której
mowa w art. 822 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny ;
41)
Przewodniczącym Komisji - rozumie się przez to Przewodniczącego Komisji, o której
mowa w ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym;
42)
ustawie o ostateczności rozrachunku - rozumie się przez to ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności
i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami ;
43)
systemie rozrachunku - rozumie się przez to system, o którym mowa w art. 1 pkt 2 ustawy
o ostateczności rozrachunku;
44)
zleceniu rozrachunku - rozumie się przez to zlecenie, o którym mowa w art. 1 pkt 12
lit. b ustawy o ostateczności rozrachunku;
45)
przedsiębiorcy - rozumie się przez to przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców ;
46)
przedsiębiorcy zagranicznym - rozumie się przez to przedsiębiorcę zagranicznego w
rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych
i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej ;
46a)
małym i średnim przedsiębiorcy - rozumie się przez to:
a)
przedsiębiorcę o średniej rynkowej kapitalizacji mniejszej niż 200 000 000 euro, wyznaczonej
na podstawie notowań z końca roku w trzech ostatnich latach kalendarzowych, przy czym
wskazaną kwotę wyrażoną w euro przelicza się na walutę polską przy zastosowaniu średniego
kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień 31 grudnia danego roku,
b)
podmiot, o którym mowa w art. 77 rozporządzenia 2017/565;
46b)
ASO MŚP - rozumie się przez to ASO, w którym jest dokonywany obrót instrumentami finansowymi
emitowanymi przez małych i średnich przedsiębiorców, wpisany do rejestru, o którym
mowa w art. 78g ust. 1;
47)
krótkiej sprzedaży - rozumie się przez to krótką sprzedaż w rozumieniu art. 2 ust.
1 lit. b rozporządzenia 236/2012;
48)
towarze - rozumie się przez to towar, o którym mowa w art. 2 pkt 6 rozporządzenia
2017/565;
49)
CCP - rozumie się przez to podmiot, o którym mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia 648/2012,
mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
50)
dniu roboczym - rozumie się przez to każdy dzień od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem
dni ustawowo wolnych od pracy;
51)
danych osobowych - rozumie się przez to imiona i nazwisko, datę i miejsce urodzenia,
adres zamieszkania, w przypadku obywateli Rzeczypospolitej Polskiej także numer PESEL,
w odniesieniu do osób nieposiadających obywatelstwa polskiego także numer paszportu,
a w przypadku jego braku - numer innego dokumentu potwierdzającego tożsamość;
52)
informacji poufnej - rozumie się przez to informację poufną w rozumieniu art. 7 rozporządzenia
596/2014;
53)
rynku powiązanym - rozumie się przez to system obrotu instrumentami finansowymi prowadzony
na terytorium państwa członkowskiego, na którym przedmiotem obrotu są te same instrumenty,
które są przedmiotem obrotu na rynku regulowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
lub instrumenty, których cena jest powiązana z ceną instrumentów finansowych będących
przedmiotem obrotu na rynku regulowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
54)
trwałym nośniku - rozumie się przez to nośnik umożliwiający użytkownikowi przechowywanie
adresowanych do niego informacji w sposób umożliwiający dostęp do nich przez okres
odpowiedni do celów, którym te informacje służą, i pozwalający na odtworzenie przechowywanych
informacji w niezmienionej postaci;
55)
lokacie strukturyzowanej - rozumie się przez to lokatę strukturyzowaną, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 41 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe ;
56)
osobie zaangażowanej - rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia
2017/565;
57)
administratorze - rozumie się przez to podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt
6 rozporządzenia 2016/1011;
58)
wskaźniku referencyjnym - rozumie się przez to wskaźnik, o którym mowa w art. 3 ust.
1 pkt 3 rozporządzenia 2016/1011;
59)
towarowych instrumentach pochodnych - rozumie się przez to instrumenty finansowe określone
w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d-f oraz i, a także papiery wartościowe, o których mowa
w pkt 1 lit. b, odnoszące się do towarów, wskaźników lub mierników, o których mowa
w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i.
Art. 3a.
1.
Firma inwestycyjna, na pisemne żądanie podmiotu innego niż określony w art. 3 pkt
39b lit. a-m i w zakresie określonym w takim żądaniu, może traktować go jak klienta
profesjonalnego, pod warunkiem że posiada on wiedzę i doświadczenie pozwalające na
podejmowanie właściwych decyzji inwestycyjnych, jak również na właściwą ocenę ryzyka
związanego z tymi decyzjami. Firma inwestycyjna przed uwzględnieniem żądania jest
obowiązana ustalić wiedzę klienta o zasadach traktowania klientów profesjonalnych
przy świadczeniu usług, o których mowa w art. 69 ust. 2 lub 4, których żądanie dotyczy.
2.
Firma inwestycyjna może, zgodnie z art. 45 ust. 3 lit. b rozporządzenia 2017/565,
traktować klienta profesjonalnego jak klienta detalicznego.
3.
Firma inwestycyjna może, zgodnie z art. 45 ust. 3 lit. a rozporządzenia 2017/565 i
na zasadach określonych w art. 71 ust. 2-4 tego rozporządzenia, traktować uprawnionego
kontrahenta jak klienta detalicznego albo klienta profesjonalnego.
4.
Firma inwestycyjna dokonuje podziału klientów na kategorie, zaliczając ich odpowiednio
do kategorii klientów detalicznych, klientów profesjonalnych lub uprawnionych kontrahentów.
Art. 3b21)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 2 ustawy, o które mowa w odnośniku 2..
1.
Firma inwestycyjna lub bank, o którym mowa w art. 70 ust. 2, niespełniające kryteriów
określonych w art. 3 pkt 2e, po uprzednim zawiadomieniu Komisji mogą dobrowolnie poddać
się wymogom mającym zastosowanie do podmiotu systematycznie internalizującego transakcje.
2.
Firma inwestycyjna lub bank, o którym mowa w art. 70 ust. 2, niezwłocznie informują
Komisję o rezygnacji z dobrowolnego poddawania się wymogom mającym zastosowanie do
podmiotu systematycznie internalizującego transakcje.
3.
Do firmy inwestycyjnej lub banku, o którym mowa w art. 70 ust. 2, w okresie od dokonania
zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, do dokonania zawiadomienia, o którym mowa w
ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące podmiotu systematycznie internalizującego
transakcje.
Art. 3c21)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 2 ustawy, o które mowa w odnośniku 2..
1.
Kryteria częstości i systematyczności, o których mowa w art. 3 pkt 2e, ustala się,
z uwzględnieniem art. 12-17 rozporządzenia 2017/565, na podstawie liczby transakcji,
których przedmiotem jest dany instrument finansowy, zawieranych na własny rachunek
poza systemem obrotu instrumentami finansowymi przez firmę inwestycyjną lub bank,
o którym mowa w art. 70 ust. 2, wykonujące zlecenia klientów.
2.
Kryterium zawierania transakcji w znacznych wielkościach, o którym mowa w art. 3 pkt
2e, ustala się, z uwzględnieniem art. 12-17 rozporządzenia 2017/565, na podstawie
wielkości transakcji zawieranych poza systemem obrotu instrumentami finansowymi przez
firmę inwestycyjną lub bank, o którym mowa w art. 70 ust. 2, w odniesieniu do całkowitej
wielkości transakcji, których przedmiotem jest dany instrument finansowy, zawieranych
przez tę firmę inwestycyjną lub ten bank albo na podstawie wielkości transakcji poza
systemem obrotu instrumentami finansowymi zawieranych przez tę firmę inwestycyjną
lub ten bank, w odniesieniu do całkowitej wielkości transakcji, których przedmiotem
jest dany instrument finansowy, na terytorium Unii Europejskiej.
Art. 3d.
Ilekroć w ustawie jest mowa o zleceniu nabycia lub zbycia instrumentów finansowych,
należy przez to rozumieć także oświadczenie woli, którego przedmiotem są instrumenty
finansowe, wywołujące równoważne do takiego zlecenia skutki.
Art. 4.
1.
Rachunkami papierów wartościowych są rachunki, na których zapisywane są zdematerializowane
papiery wartościowe, prowadzone wyłącznie przez:
1)
domy maklerskie i banki prowadzące działalność maklerską, banki powiernicze, zagraniczne
firmy inwestycyjne i zagraniczne osoby prawne prowadzące działalność maklerską na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału, Krajowy Depozyt, spółkę, której
Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w
art. 48 ust. 1 pkt 1, oraz Narodowy Bank Polski - jeżeli oznaczenie tych rachunków
pozwala na identyfikację osób, którym przysługują prawa z papierów wartościowych;
2)
inne podmioty będące uczestnikami depozytu papierów wartościowych lub systemu rejestracji
papierów wartościowych prowadzonego przez Narodowy Bank Polski, pośredniczące w zbywaniu
papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski -
jeżeli dokonywane przez nie zapisy dotyczą tych papierów i pozwalają na identyfikację
osób, którym przysługują prawa z papierów wartościowych.
2.
Od chwili zarejestrowania papierów wartościowych, na podstawie umowy, której przedmiotem
jest rejestracja tych papierów wartościowych w depozycie papierów wartościowych, za
rachunki papierów wartościowych uważa się również zapisy dotyczące tych papierów,
dokonywane w związku z ich subskrypcją lub sprzedażą w obrocie pierwotnym lub w pierwszej
ofercie publicznej, przez:
1)
podmioty prowadzące działalność maklerską lub
2)
banki powiernicze
- o ile identyfikują one osoby, którym przysługują prawa z papierów wartościowych.
2a.
Od chwili zarejestrowania skarbowych papierów oszczędnościowych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych , na podstawie umowy, której przedmiotem jest rejestracja tych papierów wartościowych
w depozycie papierów wartościowych, za rachunki papierów wartościowych uważa się również
zapisy dotyczące tych papierów, dokonywane przez podmioty prowadzące działalność maklerską
lub banki powiernicze, o ile zapisy te identyfikują osoby, którym przysługują prawa
z tych papierów wartościowych.
3.
Ilekroć w ustawie jest mowa o rachunkach papierów wartościowych, rozumie się przez
to również rachunki, na których są zapisywane niebędące papierami wartościowymi ani
instrumentami pochodnymi, instrumenty finansowe dopuszczone do obrotu zorganizowanego.
Art. 4a.
1.
Rachunkami derywatów są rachunki, na których są zapisywane instrumenty pochodne dopuszczone
do obrotu zorganizowanego, prowadzone wyłącznie przez domy maklerskie i banki prowadzące
działalność maklerską, banki powiernicze, zagraniczne firmy inwestycyjne i zagraniczne
osoby prawne prowadzące działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
w formie oddziału - jeżeli oznaczenie tych rachunków pozwala na identyfikację osób,
którym przysługują prawa z instrumentów pochodnych dopuszczonych do obrotu zorganizowanego.
2.
Podmiot prowadzący rachunki derywatów dokonuje zapisów na rachunku derywatów i rachunku
pieniężnym klienta po rozliczeniu transakcji przez właściwy podmiot rozliczający,
najpóźniej do końca dnia, w którym nastąpiło to rozliczenie, na podstawie zapisów
dokonanych na kontach rozliczeniowych prowadzonych przez ten podmiot.
3.
Przepis ust. 1 nie ogranicza możliwości rejestrowania poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej instrumentów pochodnych dopuszczonych do obrotu zorganizowanego, będących
przedmiotem transakcji zawieranych przez:
1)
zagraniczne firmy inwestycyjne prowadzące działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej bez otwierania oddziału lub
2)
zagraniczne firmy inwestycyjne w ramach wykonywania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 3, w związku z realizacją
zadań związanych z organizacją rynku regulowanego, ASO lub zapewnieniem płynności
obrotu instrumentami pochodnymi, lub
3)
zagraniczne firmy inwestycyjne nieprowadzące działalności maklerskiej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, lub
3a22)Dodany przez art. 14 pkt 3 ustawy, o które mowa w odnośniku 2.)
zagraniczne osoby prawne nieprowadzące działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 2a lub art. 78 ust. 1ba, lub
4)
inne podmioty z siedzibą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nieprowadzące
działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o ile spełniają
warunki określone w art. 31 ust. 2.
4.
Do rachunków derywatów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rachunków papierów
wartościowych.
Art. 5.
1.
Papiery wartościowe:
1)
będące przedmiotem oferty publicznej lub
2)
dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, lub,
3)
wprowadzone do ASO, lub
4)
emitowane przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski
- nie mają formy dokumentu od chwili ich zarejestrowania na podstawie umowy, której
przedmiotem jest rejestracja tych papierów wartościowych w depozycie papierów wartościowych
(dematerializacja).
1a23)Dodany przez art. 9 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku (Dz. U. poz. 2243), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2019 r..
Jeżeli zgodnie z art. 49 ust. 1 rozporządzenia 909/2014 emitent zamierza zarejestrować
papiery wartościowe w innym systemie rejestracji, ich dematerializacja następuje z
chwilą zarejestrowania w tym systemie, jeżeli podmiot prowadzący ten system spełnił
warunki, o których mowa w art. 23 rozporządzenia 909/2014.
224)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Papiery wartościowe mogą nie mieć lub nie mają formy dokumentu również w przypadku,
gdy przewidują to odrębne przepisy dotyczące emisji tych papierów.
3.
Papiery wartościowe:
1)
będące przedmiotem oferty publicznej, które nie będą podlegać dopuszczeniu do obrotu
na rynku regulowanym, albo
2)
wprowadzone wyłącznie do ASO
- mogą nie podlegać dematerializacji, jeżeli dopuszczają to odrębne przepisy określające
zasady ich emisji i emitent tak postanowi. W takim przypadku przepisów ust. 4 i 6
nie stosuje się.25)Część wspólna w brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa
w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2019 r.
4.
Emitent papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, jest zobowiązany do zawarcia
z Krajowym Depozytem umowy, której przedmiotem jest rejestracja tych papierów wartościowych
w depozycie papierów wartościowych.
5.
Przed złożeniem wniosku o dopuszczenie instrumentów finansowych niebędących papierami
wartościowymi ani instrumentami pochodnymi, do obrotu na rynku regulowanym, podmiot
ubiegający się o dopuszczenie do obrotu tych instrumentów jest obowiązany do zawarcia
z Krajowym Depozytem umowy, której przedmiotem jest rejestracja tych instrumentów
w depozycie papierów wartościowych. Obowiązek ten nie odnosi się do instrumentów finansowych,
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j.
5a26)Dodany przez art. 14 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Papiery wartościowe, które zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub
wprowadzone do ASO bez zgody ich emitenta, mogą zostać zarejestrowane w depozycie
papierów wartościowych bez konieczności zawierania umowy, o której mowa w ust. 4,
o ile zostały one zarejestrowane przez osobę prawną lub inną jednostkę organizacyjną
wykonującą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zadania w zakresie centralnej
rejestracji papierów wartościowych, a Krajowy Depozyt utworzył do niej połączenie
operacyjne CDPW w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia 909/2014.
6.
Jeżeli system rejestracji papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub
opiewających na wynikające z nich zbywalne prawa majątkowe będzie prowadzony przez
Narodowy Bank Polski, emitent będący Skarbem Państwa jest zobowiązany, przed złożeniem
wniosku o dopuszczenie papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym albo
o ich wprowadzenie do ASO, do zawarcia z Narodowym Bankiem Polskim umowy, której przedmiotem
jest rejestracja papierów wartościowych w takim systemie.
7.
W przypadku papierów wartościowych wyemitowanych poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, przedmiotem rejestracji może być ta część papierów wartościowych, która
stanowi przedmiot oferty publicznej, lub które mają być przedmiotem obrotu na rynku
regulowanym albo w ASO na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
827)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 28..
Zawarcie przez spółkę niebędącą spółką publiczną umowy o rejestrację praw do akcji
oraz akcji w depozycie papierów wartościowych wymaga upoważnienia zawartego w uchwale
walnego zgromadzenia tej spółki, a w przypadku emitenta z siedzibą poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w uchwale właściwego organu stanowiącego tego emitenta.
Upoważnienie do zawarcia umowy o rejestrację akcji w depozycie papierów wartościowych
jest równoznaczne z upoważnieniem do zawarcia umowy o rejestrację w depozycie papierów
wartościowych praw do akcji, z których wynika uprawnienie do otrzymania tych akcji.
828)W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1798), która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2021 r..
Zawarcie przez spółkę, której akcje nie są rejestrowane w depozycie papierów wartościowych,
umowy o rejestrację praw do akcji oraz akcji w depozycie papierów wartościowych wymaga
upoważnienia zawartego w uchwale walnego zgromadzenia tej spółki, a w przypadku emitenta
z siedzibą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w uchwale właściwego organu stanowiącego
tego emitenta. Upoważnienie do zawarcia umowy o rejestrację akcji w depozycie papierów
wartościowych jest równoznaczne z upoważnieniem do zawarcia umowy o rejestrację w
depozycie papierów wartościowych praw do akcji, z których wynika uprawnienie do otrzymania
tych akcji.
9.
Umowa o rejestrację akcji w depozycie papierów wartościowych stanowi także podstawę
do rejestrowania w depozycie papierów wartościowych praw poboru z tych akcji.
10.
W przypadku przekazania przez Krajowy Depozyt wykonywania czynności z zakresu zadań,
o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, spółce zależnej od Krajowego Depozytu, umowa
o rejestrację papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych w depozycie
papierów wartościowych jest zawierana z tą spółką.
Art. 5a.
129)W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2019 r..
Na podstawie umowy zawartej przez emitenta z Krajowym Depozytem lub spółką, której
Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w
art. 48 ust. 1 pkt 1, w depozycie papierów wartościowych mogą być również rejestrowane
papiery wartościowe, które zgodnie z odrębnymi przepisami dotyczącymi emisji tych
papierów mogą nie mieć formy dokumentu lub podlegają zarejestrowaniu w depozycie papierów
wartościowych.
2.
W depozycie papierów wartościowych mogą być również rejestrowane papiery wartościowe,
inne niż wskazane w art. 5 ust. 1, wyemitowane przez podmioty z siedzibą poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej nabywane przez:
1)
uczestników Krajowego Depozytu lub ich klientów, lub
2)
uczestników spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, lub ich klientów.
3.
Do papierów wartościowych rejestrowanych zgodnie z ust. 1 i 2 stosuje się przepisy
ustawy dotyczące zdematerializowanych papierów wartościowych, w tym dotyczące nabywania
oraz przenoszenia praw z takich papierów.
Art. 6.
1.
W przypadku papierów wartościowych wydanych w formie dokumentu emitent jest obowiązany,
przed zawarciem umowy, której przedmiotem jest rejestracja tych papierów wartościowych
w depozycie papierów wartościowych, złożyć te papiery do depozytu prowadzonego na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez firmę inwestycyjną, bank powierniczy, Krajowy
Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1.30)Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 5 ustawy, o której mowa w
odnośniku 2. Podmioty te są obowiązane utworzyć rejestr osób uprawnionych z tych papierów.
2.
W przypadku papierów wartościowych wydanych w formie dokumentu, zapisy w rejestrze,
o którym mowa w ust. 1, uzyskują znaczenie prawne zapisów na rachunkach papierów wartościowych,
a dokumenty złożone do depozytu zostają pozbawione mocy prawnej z chwilą zarejestrowania
tych papierów w depozycie papierów wartościowych.
3.
W przypadku papierów wartościowych wydanych w formie dokumentu poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, obowiązek określony w ust. 1 uznaje się za spełniony przez zarejestrowanie
tych papierów wartościowych, przed zawarciem umowy, której przedmiotem jest rejestracja
tych papierów wartościowych w depozycie papierów wartościowych, przez osobę prawną
lub inną jednostkę organizacyjną wykonującą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
zadania w zakresie centralnej rejestracji papierów wartościowych lub rozliczania transakcji
zawieranych w obrocie papierami wartościowymi.
4.
Dokumenty, w formie których wydane zostały papiery wartościowe zarejestrowane przez
podmiot, o którym mowa w ust. 3, tracą moc prawną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
z chwilą zarejestrowania tych papierów w depozycie papierów wartościowych.
Art. 6a31)Dodany przez art. 8 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 28..
W przypadku akcji zarejestrowanych w rejestrze akcjonariuszy, o którym mowa w art.
3281§ 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, zapisy w tym rejestrze uzyskują znaczenie prawne zapisów na rachunkach papierów
wartościowych i przestają się do nich stosować przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych dotyczące rejestru akcjonariuszy z chwilą zarejestrowania tych akcji w depozycie
papierów wartościowych.
Art. 7.
132)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Prawa ze zdematerializowanych papierów wartościowych powstają z chwilą zapisania ich
po raz pierwszy na rachunku papierów wartościowych i przysługują osobie będącej posiadaczem
tego rachunku, z zastrzeżeniem art. 7a ust. 7a.
2.
Umowa zobowiązująca do przeniesienia zdematerializowanych papierów wartościowych przenosi
te papiery z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu na rachunku papierów wartościowych.
W przypadku gdy ustalenie prawa do pożytków ze zdematerializowanych papierów wartościowych
nastąpiło w dniu, w którym w depozycie papierów wartościowych powinno zostać przeprowadzone
rozliczenie transakcji, lub później, a papiery te są nadal zapisane na rachunku zbywcy,
pożytki przypadają nabywcy w chwili dokonania zapisu na jego rachunku papierów wartościowych.
3.
W przypadku gdy nabycie zdematerializowanych papierów wartościowych nastąpiło na podstawie
zdarzenia prawnego powodującego z mocy ustawy przeniesienie tych papierów, zapis na
rachunku papierów wartościowych nabywcy jest dokonywany na jego żądanie.
4.
Dokonanie zapisu na rachunku papierów wartościowych na podstawie umowy, o której mowa
w ust. 2, następuje po dokonaniu zarejestrowania przeniesienia papierów wartościowych
pomiędzy odpowiednimi kontami depozytowymi, o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 1.
5.
Zobowiązanie się do zbycia papierów wartościowych w transakcji zawartej w obrocie
zorganizowanym, przed dokonaniem ich zapisu na rachunku papierów wartościowych zbywcy
jest dopuszczalne, o ile:
1)
zostały one uprzednio nabyte w wyniku transakcji, której rozliczenie jest zabezpieczone
przez fundusz, o którym mowa w art. 65, art. 68 lub art. 68d, lub
2)
następuje w ramach tej samej transakcji, w której zbywca zobowiązał się i stał się
uprawniony do nabycia tej samej liczby takich samych papierów wartościowych, a rozrachunek
nabycia nastąpi nie później niż rozrachunek zbycia, lub
3)
zostały one uprzednio nabyte w wyniku transakcji zawartej na zagranicznym rynku regulowanym,
lub
4)
następuje w ramach transakcji krótkiej sprzedaży zgodnie z przepisami rozporządzenia
236/2012, lub
5)
zostały one uprzednio przeniesione przez zbywcę na podstawie umowy pożyczki papierów
wartościowych lub z zastrzeżeniem prawa odkupu, a rozrachunek ich zwrotu lub odkupu
nastąpi nie później niż rozrachunek zbycia.
5a.
(uchylony)
5b.
Przepisy ust. 1-5 nie wyłączają prawa do zobowiązania się do zbycia papierów wartościowych
poza obrotem zorganizowanym przed dokonaniem ich zapisu na rachunku papierów wartościowych
zbywcy.
6.
Przepisy ust. 1-5 i 5b stosuje się również do wyemitowanych poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej papierów wartościowych będących przedmiotem oferty publicznej lub dopuszczonych
do obrotu na rynku regulowanym albo wprowadzonych do ASO, od chwili zarejestrowania
na podstawie umowy, której przedmiotem jest rejestracja tych papierów w depozycie
papierów wartościowych.
Art. 7a33)Dodany przez art. 9 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2019 r..
134)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku obligacji emitowanych na podstawie ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach oraz listów zastawnych emitowanych na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych , z zastrzeżeniem art. 5a ust. 2 tej ustawy, w odniesieniu do których emitent nie
zamierza ubiegać się o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym ani o wprowadzenie
do ASO, a także w przypadku certyfikatów inwestycyjnych emitowanych przez fundusz
inwestycyjny zamknięty, który nie jest publicznym funduszem inwestycyjnym zamkniętym,
przed zawarciem umowy, której przedmiotem jest rejestracja tych papierów wartościowych
w depozycie papierów wartościowych, emitent zawiera umowę o wykonywanie funkcji agenta
emisji tych papierów wartościowych z firmą inwestycyjną uprawnioną do prowadzenia
rachunków papierów wartościowych albo z bankiem powierniczym.
1a35)Dodany przez art. 14 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku certyfikatów inwestycyjnych pierwszej emisji funduszu inwestycyjnego zamkniętego
umowę, o której mowa w ust. 1, z firmą inwestycyjną uprawnioną do prowadzenia rachunków
papierów wartościowych albo z bankiem powierniczym zawiera towarzystwo funduszy inwestycyjnych
tworzące ten fundusz.
2.
Umowa o wykonywanie funkcji agenta emisji jest zawierana przed rozpoczęciem proponowania
nabycia papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1.
3.
Jeżeli firma inwestycyjna lub bank powierniczy są jednostkami powiązanymi z emitentem
w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości albo są związane z emitentem jakimkolwiek innym stosunkiem prawnym lub faktycznym,
który mógłby prowadzić do konfliktu interesów lub wywoływać wątpliwości co do możliwości
prawidłowego wywiązywania się z obowiązków agenta emisji, firma inwestycyjna oraz
bank powierniczy mogą zawrzeć z emitentem umowę o wykonywanie funkcji agenta emisji,
jeżeli:
1)
wydzielą pod względem organizacyjnym wykonywanie tej funkcji od osób lub czynności,
które mogą wywoływać powstanie konfliktu interesów, oraz
2)
zapewnią identyfikację i monitorowanie konfliktów interesów oraz właściwe zarządzanie
nimi.
4.
Obowiązki agenta emisji obejmują:
1)
weryfikację spełniania przez emitenta wymogów dotyczących emisji papierów wartościowych,
wynikających z przepisów prawa;
236)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 7 lit. c tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
weryfikację zgodności dokumentacji i oświadczeń przedstawionych przez emitenta z wymogami
dotyczącymi oferowania papierów wartościowych, wynikającymi z przepisów prawa;
3)
weryfikację spełniania przez papiery wartościowe oraz przez ich emitenta warunków
rejestracji w depozycie papierów wartościowych określonych w regulaminie, o którym
mowa w art. 50 ust. 1, a także tego, czy przyjęte przez Krajowy Depozyt lub przez
spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 i 4, zasady obsługi realizacji zobowiązań emitentów
zapewniają możliwość prawidłowego wykonania zobowiązań wynikających z papierów wartościowych;
437)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 7 lit. c tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
utworzenie ewidencji osób uprawnionych z papierów wartościowych oraz wydawanie zaświadczeń,
o których mowa w ustawie o funduszach inwestycyjnych oraz ustawie z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach;
537)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 7 lit. c tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
zawarcie w imieniu emitenta umowy, której przedmiotem jest rejestracja papierów wartościowych
w depozycie papierów wartościowych, a także udzielanie emitentowi niezbędnej pomocy
w zakresie ustalenia i przygotowania dokumentacji niezbędnej do zawarcia tej umowy.
5.
Umowa o wykonywanie funkcji agenta emisji nie może wyłączyć ani ograniczyć obowiązków
agenta emisji, o których mowa w ust. 4.
6.
Agent emisji jest obowiązany wykonywać obowiązki określone w ust. 4 w sposób rzetelny
i niezależny, z zachowaniem należytej staranności wynikającej z profesjonalnego charakteru
prowadzonej przez niego działalności.
7.
Agent emisji odpowiada za szkody spowodowane niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem
obowiązków, o których mowa w ust. 4.
7a38)Dodany przez art. 14 pkt 7 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Prawa z papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, powstają z chwilą dokonania
zapisu w ewidencji osób uprawnionych z papierów wartościowych prowadzonej przez agenta
emisji i przysługują osobom wskazanym w tej ewidencji jako osoby uprawnione z tych
papierów wartościowych.
7b38)Dodany przez art. 14 pkt 7 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Do chwili zarejestrowania papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, w depozycie
papierów wartościowych:
1)
umowa zobowiązująca do przeniesienia tych papierów wartościowych przenosi je z chwilą
dokonania wpisu w ewidencji osób uprawnionych z papierów wartościowych prowadzonej
przez agenta emisji, wskazującego nabywcę oraz liczbę nabytych przez niego papierów
wartościowych;
2)
w przypadku, gdy nabycie tych papierów wartościowych nastąpiło na podstawie zdarzenia
prawnego powodującego z mocy ustawy ich przeniesienie na nabywcę, agent emisji dokonuje
wpisu w ewidencji osób uprawnionych z tych papierów wartościowych na żądanie nabywcy.
839)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 7 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Agent emisji tworzy ewidencję osób uprawnionych z papierów wartościowych po spełnieniu
wymogów będących przedmiotem weryfikacji dokonanej w zakresie określonym w ust. 4
pkt 1-3 lub gdy ujawnione w toku weryfikacji nieprawidłowości lub niezgodności zostały
usunięte przez emitenta albo nie zagrażają bezpieczeństwu obrotu ani interesom inwestorów.
8a40)Dodany przez art. 14 pkt 7 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Z chwilą utworzenia ewidencji osób uprawnionych z papierów wartościowych agent emisji
staje się bezwarunkowo i nieodwołalnie umocowany do zawarcia w imieniu emitenta umowy,
której przedmiotem jest rejestracja tych papierów wartościowych w depozycie papierów
wartościowych.
8b40)Dodany przez art. 14 pkt 7 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Agent emisji jest obowiązany złożyć w Krajowym Depozycie albo w spółce, której Krajowy
Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48
ust. 1 pkt 1-6, oświadczenia i dokumenty, które zgodnie z regulaminem, o którym mowa
odpowiednio w art. 50 albo art. 48 ust. 15, są wymagane do zawarcia tej umowy w imieniu
emitenta, w terminie 2 dni roboczych od dnia utworzenia ewidencji osób uprawnionych
z papierów wartościowych, chyba że zostaną one umorzone przed upływem tego terminu.
Jeżeli papiery wartościowe zostaną umorzone przed zawarciem tej umowy, ale po złożeniu
oświadczeń i dokumentów wymaganych do jej zawarcia, agent emisji niezwłocznie informuje
o tym Krajowy Depozyt albo spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6.
8c40)Dodany przez art. 14 pkt 7 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W związku z prowadzeniem ewidencji osób uprawnionych z papierów wartościowych agent
emisji jest uprawniony do przetwarzania danych osobowych osób wpisanych do tej ewidencji,
obejmujących imiona i nazwiska takich osób, adresy miejsc ich zamieszkania, numery
PESEL lub numery identyfikacji podatkowej, a także inne dane określone w art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy
oraz finansowaniu terroryzmu , w zakresie niezbędnym do prawidłowego wykonywania przez agenta
emisji obowiązków związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu,
a także dane w zakresie niezbędnym do prawidłowego wykonania przez agenta emisji obowiązków,
o których mowa w art. 39 ust. 3 oraz art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
od osób fizycznych . Do przetwarzania tych danych przez agenta emisji przepisy art. 83a ust. 4a oraz
art. 90 stosuje się odpowiednio.
9.
Od chwili zarejestrowania w depozycie papierów wartościowych obligacji, listów zastawnych
lub certyfikatów inwestycyjnych, o których mowa w ust. 1, zapisy w ewidencji osób
uprawnionych z tych papierów wartościowych prowadzonej przez agenta emisji wywołują
skutki prawne związane z zapisem na rachunkach papierów wartościowych.
10.
Emitent obligacji, listów zastawnych lub certyfikatów inwestycyjnych innych niż określone
w ust. 1 może zawrzeć z firmą inwestycyjną uprawnioną do prowadzenia rachunków papierów
wartościowych albo z bankiem powierniczym umowę o wykonywanie funkcji agenta emisji
tych papierów wartościowych. Przepisy ust. 2-9 stosuje się odpowiednio.
Art. 7b33)Dodany przez art. 9 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2019 r..
1.
Emitent papierów wartościowych, o których mowa w art. 7a ust. 1, korzystający z uprawnienia,
o którym mowa w art. 5 ust. 1a, jest obowiązany przekazać Krajowemu Depozytowi, w
terminie 15 dni od dnia dokonania ich emisji, następujące informacje o tych papierach
wartościowych:
1)
w przypadku obligacji:
a)
oznaczenie ich emisji,
b)
liczbę obligacji wyemitowanych w ramach tej emisji,
c)
jednostkową wartość nominalną obligacji i walutę, w której wartość ta została wyrażona,
d)
wysokość oprocentowania obligacji w stosunku rocznym,
e)
łączną wartość i walutę świadczenia, które powinno zostać spełnione przez emitenta
z tytułu wykupu obligacji,
f)
terminy, w których emitent powinien wykonywać świadczenia z tych obligacji;
2)
w przypadku listów zastawnych:
a)
oznaczenie ich emisji,
b)
liczbę listów zastawnych wyemitowanych w ramach tej emisji,
c)
jednostkową wartość nominalną listów zastawnych i walutę, w której wartość ta została
wyrażona,
d)
wysokość oprocentowania listów zastawnych w stosunku rocznym,
e)
łączną wartość i walutę świadczenia, które powinno zostać spełnione przez emitenta
z tytułu wykupu tych listów zastawnych,
f)
terminy, w których emitent powinien wykonywać świadczenia z tych listów zastawnych;
3)
w przypadku certyfikatów inwestycyjnych:
a)
oznaczenie ich emisji, a w przypadku gdy są związane z subfunduszem - oznaczenie tego
subfunduszu,
b)
liczbę wyemitowanych certyfikatów inwestycyjnych w ramach tej emisji,
c)
wskazanie świadczeń wynikających z certyfikatów inwestycyjnych oraz terminów, w których
emitent powinien wykonywać te świadczenia.
2.
Emitent, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany przekazywać Krajowemu Depozytowi,
w terminie 15 dni po zakończeniu każdego kolejnego miesiąca, informacje o wartości
świadczeń wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, które w
okresie tego miesiąca stały się wymagalne, ze wskazaniem, czy i w jakim zakresie świadczenia
te zostały spełnione, a także aktualizować informacje, o których mowa w ust. 1, w
przypadku gdy przestały one odpowiadać stanowi rzeczywistemu. Obowiązek ten wygasa
wraz z przekazaniem Krajowemu Depozytowi informacji, z której wynika, że emitent nie
posiada żadnych zobowiązań z tytułu tych papierów wartościowych.42)Zdanie drugie dodane przez art. 14 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
3.
W informacjach, o których mowa w ust. 1 i 2, emitent wskazuje identyfikujący go niepowtarzalny
identyfikator podmiotu prawnego zgodny z normą ISO 174420 (kod LEI) nadany przez podmiot
uprawniony do rejestrowania takich identyfikatorów.
443)Dodany przez art. 14 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane w postaci elektronicznej,
za pomocą oprogramowania interfejsowego dostępnego na stronie internetowej Krajowego
Depozytu.
543)Dodany przez art. 14 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do emitenta niekorzystającego z uprawnienia,
o którym mowa w art. 5 ust. 1a, w odniesieniu do papierów wartościowych zapisanych
w ewidencji osób uprawnionych z papierów wartościowych prowadzonej przez agenta emisji,
z tym że w przypadku takiego emitenta obowiązki, o których mowa w ust. 1 i 2, wygasają
z chwilą zawarcia umowy, której przedmiotem jest rejestracja tych papierów wartościowych
w depozycie papierów wartościowych.
Art. 8.
1.
Przepisy art. 7 stosuje się odpowiednio do niebędących papierami wartościowymi instrumentów
finansowych będących przedmiotem obrotu zorganizowanego, z tym że w odniesieniu do
instrumentów pochodnych dopuszczonych do obrotu zorganizowanego określone w art. 7
skutki prawne związane z zapisem na rachunku papierów wartościowych powstają:
1)
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - z chwilą zapisania tych instrumentów na
rachunku derywatów;
2)
w przypadku, o którym mowa w art. 4a ust. 3 - z chwilą zapisania tych instrumentów
na koncie rozliczeniowym prowadzonym przez podmiot rozliczający, o którym mowa w art.
45b ust. 1 pkt 2.
2.
Do ustalenia osób uprawnionych lub zobowiązanych z instrumentów pochodnych dopuszczonych
do obrotu zorganizowanego, rejestrowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
zgodnie z art. 4a ust. 3, przepisów prawa polskiego nie stosuje się, z zastrzeżeniem
art. 45h ust. 2.
Art. 8a.
1.
Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1, mogą prowadzić w ramach depozytu papierów
wartościowych lub systemu rejestracji papierów wartościowych prowadzonego przez Narodowy
Bank Polski rachunki, na których mogą być rejestrowane zdematerializowane papiery
wartościowe nienależące do osób, dla których rachunki te są prowadzone, ale należące
do innej osoby lub osób (rachunki zbiorcze). Zdematerializowane papiery wartościowe
zapisane na rachunku zbiorczym nie są zapisywane na rachunkach papierów wartościowych.
2.
Rachunki zbiorcze mogą być prowadzone dla:
1)
osób prawnych lub innych jednostek organizacyjnych z siedzibą poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, które wykonują zadania w zakresie centralnej rejestracji papierów wartościowych
i podlegają nadzorowi właściwego organu sprawującego nadzór nad instytucjami finansowymi
w państwie członkowskim albo w państwie równoważnym;
2)
zagranicznych firm inwestycyjnych nieprowadzących działalności maklerskiej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, uprawnionych do prowadzenia działalności w zakresie rejestrowania
instrumentów finansowych w państwie ich siedziby;
3)
zagranicznych firm inwestycyjnych prowadzących działalność maklerską na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej bez otwierania oddziału, uprawnionych do prowadzenia działalności
w zakresie rejestrowania instrumentów finansowych w państwie ich siedziby;
4)
zagranicznych osób prawnych z siedzibą w państwie równoważnym, uprawnionych do prowadzenia
działalności maklerskiej w zakresie rejestrowania instrumentów finansowych w państwie
ich siedziby, nieprowadzących działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
5)
banków zagranicznych z siedzibą w państwie równoważnym, uprawnionych do prowadzenia
działalności w zakresie rejestrowania instrumentów finansowych w państwie ich siedziby.
2a44)Dodany przez art. 14 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Przez państwo równoważne, o którym mowa w ust. 2, rozumie się państwo, o którym mowa
w art. 42 ust. 2 pkt 6 lit. c ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu
pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
3.
Podmiot, dla którego prowadzony jest rachunek zbiorczy (posiadacz rachunku zbiorczego),
nie jest uważany za uprawnionego z zapisanych na tym rachunku zdematerializowanych
papierów wartościowych. Z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, do ustalania osób uprawnionych
z takich papierów wartościowych nie stosuje się przepisów prawa polskiego.
4.
Osoba wskazana podmiotowi prowadzącemu rachunek zbiorczy przez posiadacza tego rachunku
jako osoba uprawniona z papierów wartościowych zapisanych na takim rachunku jest uważana
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za osobę uprawnioną ze zdematerializowanych
papierów wartościowych zapisanych na tym rachunku w liczbie wynikającej z tego wskazania.
5.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dla potrzeb określenia chwili powstania praw
ze zdematerializowanych papierów wartościowych, ich przeniesienia na inną osobę, uzyskania
lub utraty uprawnienia z takich papierów wartościowych, a także dla ustalenia dopuszczalności
zobowiązania się do ich zbycia uznaje się, że zapis na rachunku zbiorczym wywołuje
skutki prawne, które przepis art. 7 wiąże z zapisem na rachunku papierów wartościowych.
6.
Świadczenia wynikające ze zdematerializowanych papierów wartościowych zapisanych na
rachunku zbiorczym, otrzymane bezpośrednio lub pośrednio od emitentów, podmiot prowadzący
rachunek zbiorczy przekazuje lub stawia do dyspozycji wyłącznie posiadaczowi tego
rachunku. Osobom uprawnionym z papierów wartościowych zapisanych na rachunku zbiorczym
nie przysługuje wobec podmiotu prowadzącego ten rachunek zbiorczy roszczenie o wydanie
tych świadczeń.
7.
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do niebędących papierami wartościowymi instrumentów
finansowych będących przedmiotem obrotu zorganizowanego, z wyłączeniem instrumentów
pochodnych.
8.
O ile ustawa nie stanowi inaczej, do rachunków zbiorczych stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące rachunków papierów wartościowych.
Art. 8b.
1.
Na żądanie Komisji albo Generalnego Inspektora Informacji Finansowej posiadacz rachunku
zbiorczego jest obowiązany do niezwłocznego przekazania określonych w tym żądaniu
danych umożliwiających identyfikację osób uprawnionych z papierów wartościowych zapisanych
na rachunku zbiorczym, oraz danych co do liczby i rodzaju posiadanych przez te osoby
papierów wartościowych. W przypadku gdy posiadacz rachunku zbiorczego nie posiada
informacji pozwalających na ustalenie takich osób lub liczby i rodzaju posiadanych
przez nie papierów wartościowych, jest on obowiązany do wskazania klienta, na którego
rachunek papiery wartościowe zapisane na rachunku zbiorczym są rejestrowane w prowadzonej
przez posiadacza rachunku zbiorczego ewidencji.
2.
Żądanie, o którym mowa w ust. 1, przekazywane jest posiadaczowi rachunku zbiorczego
za pośrednictwem podmiotu prowadzącego rachunek zbiorczy. Posiadacz rachunku zbiorczego
przekazuje żądane informacje za pośrednictwem podmiotu prowadzącego rachunek zbiorczy.
3.
Podmiot prowadzący rachunek zbiorczy może żądać od posiadacza rachunku zbiorczego
przekazania mu danych dotyczących osób uprawnionych z rejestrowanych na tym rachunku
papierów wartościowych, w zakresie niezbędnym dla prawidłowego wykonania przez podmiot
prowadzący rachunek zbiorczy przewidzianych w przepisach prawa podatkowego obowiązków
związanych z powstałymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zobowiązaniami podatkowymi
tych osób. Posiadacz rachunku zbiorczego, który nie posiada danych dotyczących takich
osób, przekazuje podmiotowi prowadzącemu rachunek zbiorczy informację określającą
odrębnie liczbę papierów wartościowych należących do osób fizycznych oraz do podatników
podatku dochodowego od osób prawnych, według stanu na dzień określony przez podmiot
prowadzący rachunek zbiorczy.
4.
Umowa o prowadzenie rachunku zbiorczego powinna zawierać informację o obowiązku składania
przez podatników będących osobami fizycznymi zeznań podatkowych o wysokości dochodu
(straty) osiągniętego przez nich w roku podatkowym z odpłatnego zbycia papierów wartościowych
i z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3
pkt 1 lit. b, oraz o obowiązku zapłaty podatku dochodowego od tego dochodu.
5.
Podmiot prowadzący rachunek zbiorczy nie może przetwarzać danych osobowych otrzymanych
zgodnie z ust. 1-3 w celach innych, niż określone w ustawie.
Art. 8c.
1.
Podmiot prowadzący rachunek zbiorczy, na żądanie osób uprawnionych z papierów wartościowych
zapisanych na rachunku zbiorczym, w celu umożliwienia złożenia przez nie wniosku o
stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym, wydaje zaświadczenie, w którym podaje:
1)
wysokość dochodu (przychodu) przekazanego posiadaczowi rachunku zbiorczego;
2)
wysokość pobranego podatku;
3)
datę osiągnięcia i przekazania dochodu oraz pobrania podatku.
2.
Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, może zostać wystawione wyłącznie na rzecz osoby,
która została wskazana podmiotowi prowadzącemu rachunek zbiorczy przez posiadacza
tego rachunku pośredniczącego w dokonaniu świadczenia, jako osoba, na rzecz której
świadczenie to zostało zrealizowane.
3.
Osoby, o których mowa w ust. 1, dochodzące zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym, muszą
udokumentować miejsce zamieszkania lub siedziby certyfikatem rezydencji.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie konieczność zapewnienia
prawidłowego rozliczenia podatku dochodowego.
Art. 9.
1.
Na żądanie posiadacza rachunku papierów wartościowych podmiot prowadzący ten rachunek,
zwany „wystawiającym”, wystawia mu na piśmie, oddzielnie dla każdego rodzaju papierów
wartościowych, imienne świadectwo depozytowe, zwane dalej „świadectwem”. Na żądanie
posiadacza rachunku w treści wystawianego świadectwa może zostać wskazana część lub
wszystkie papiery wartościowe zapisane na tym rachunku.
2.
Świadectwo potwierdza legitymację do realizacji uprawnień wynikających z papierów
wartościowych wskazanych w jego treści, które nie są lub nie mogą być realizowane
wyłącznie na podstawie zapisów na rachunku papierów wartościowych, z wyłączeniem prawa
uczestnictwa w walnym zgromadzeniu.
Art. 10.
1.
Świadectwo zawiera:
1)
firmę (nazwę), siedzibę i adres wystawiającego oraz numer świadectwa;
2)
liczbę papierów wartościowych;
3)
rodzaj i kod papieru wartościowego;
4)
firmę (nazwę), siedzibę i adres emitenta;
5)
wartość nominalną papieru wartościowego;
6)
imię i nazwisko lub nazwę (firmę) i siedzibę oraz adres posiadacza rachunku papierów
wartościowych;
7)
informację o istniejących ograniczeniach przenoszenia papierów wartościowych lub o
ustanowionych na nich obciążeniach;
8)
datę i miejsce wystawienia świadectwa;
9)
cel wystawienia świadectwa;
10)
termin ważności świadectwa;
11)
w przypadku gdy poprzednio wystawione świadectwo, dotyczące tych samych papierów wartościowych,
było nieważne albo zostało zniszczone lub utracone przed upływem terminu swojej ważności
- wskazanie, że jest to nowy dokument świadectwa;
1245)W brzmieniu ustalonym przez art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.)
podpis osoby upoważnionej do wystawienia w imieniu wystawiającego świadectwa.
1a.
Świadectwo dotyczące, rejestrowanych w depozycie papierów wartościowych zgodnie z
art. 5a:
1)
hipotecznych listów zastawnych - powinno również spełniać wymogi określone w art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych;
2)
bankowych papierów wartościowych - powinno również spełniać wymogi określone w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.
2.
W odniesieniu do papierów wartościowych zapisanych na rachunku zbiorczym za świadectwo
uważa się dokument o treści wskazanej w ust. 1, sporządzony w języku polskim lub angielskim
i wystawiony przez posiadacza tego rachunku.
3.
Dokument świadectwa sporządzony lub wystawiony z naruszeniem ust. 1 pkt 1-3, 6, 8,
10, 12 lub ust. 2 jest nieważny.
Art. 10a46)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47..
1.
W odniesieniu do akcji spółki publicznej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, zapisanych na rachunku zbiorczym, za zaświadczenie o prawie uczestnictwa
w walnym zgromadzeniu, o którym mowa w art. 4063 §2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, uważa się również dokument o treści wskazanej w art. 4063 §3 tej ustawy, sporządzony w języku polskim lub angielskim i wystawiony przez posiadacza
tego rachunku. Jeżeli rachunek zbiorczy nie jest prowadzony przez Krajowy Depozyt
albo przez spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, posiadacz tego rachunku powinien zostać
wskazany Krajowemu Depozytowi albo tej spółce przez podmiot prowadzący dla niego rachunek
zbiorczy przed pierwszym wystawieniem takiego dokumentu.
2.
W razie wystawienia dokumentów, o których mowa w ust. 1, posiadacz rachunku zbiorczego
sporządza na ich podstawie wykaz, o którym mowa w art. 4063 §7 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, i przekazuje go Krajowemu Depozytowi albo spółce, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, w terminie
określonym w tym przepisie. W przypadku gdy posiadacz rachunku zbiorczego nie jest
uczestnikiem Krajowego Depozytu albo spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie
czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, wykaz ten jest przekazywany
za pośrednictwem uczestnika Krajowego Depozytu lub tej spółki. Sposób i forma sporządzenia
oraz przekazania tego wykazu powinny odpowiadać wymogom określonym zgodnie z art.
50 ust. 4 pkt 7a.
Art. 10a47)W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 28..
1.
W odniesieniu do akcji spółki publicznej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, zapisanych na rachunku zbiorczym, za zaświadczenie o prawie uczestnictwa
w walnym zgromadzeniu, o którym mowa w art. 4063 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, uważa się również dokument o treści wskazanej w tym przepisie, sporządzony w języku
polskim lub angielskim i wystawiony przez posiadacza tego rachunku. Jeżeli rachunek
zbiorczy nie jest prowadzony przez Krajowy Depozyt albo spółkę, której Krajowy Depozyt
przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt
1, posiadacz tego rachunku powinien zostać wskazany Krajowemu Depozytowi albo tej
spółce przez podmiot prowadzący dla niego rachunek zbiorczy przed pierwszym wystawieniem
takiego dokumentu.
2.
W razie wystawienia dokumentów, o których mowa w ust. 1, posiadacz rachunku zbiorczego
sporządza na ich podstawie wykaz, o którym mowa w art. 4063 § 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, i przekazuje go Krajowemu Depozytowi albo spółce, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, w terminie
określonym w tym przepisie. W przypadku gdy posiadacz rachunku zbiorczego nie jest
uczestnikiem Krajowego Depozytu albo spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie
czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, wykaz ten jest przekazywany
za pośrednictwem uczestnika Krajowego Depozytu lub tej spółki. Sposób i forma sporządzenia
oraz przekazania tego wykazu powinny odpowiadać wymogom określonym zgodnie z art.
50 ust. 4 pkt 7a.
Art. 11.
1.
Od chwili wystawienia świadectwa, papiery wartościowe w liczbie wskazanej w treści
świadectwa nie mogą być przedmiotem obrotu do chwili utraty jego ważności albo zwrotu
świadectwa wystawiającemu przed upływem terminu jego ważności. Na okres ten wystawiający
dokonuje blokady odpowiedniej liczby papierów wartościowych na rachunku papierów wartościowych
posiadacza, który wystąpił z żądaniem, o którym mowa w art. 9 ust. 1.
2.
W okresie, o którym mowa w ust. 1, te same papiery wartościowe mogą być wskazane w
treści kilku świadectw, pod warunkiem że cel wystawienia każdego ze świadectw jest
odmienny. W takim przypadku w kolejnych świadectwach zamieszcza się również, zgodnie
z art. 10 ust. 1 pkt 7, informację o dokonaniu blokady papierów wartościowych w związku
z wcześniejszym wystawieniem innych świadectw.
Art. 12.
1.
Utratę ważności świadectwa powoduje:
1)
upływ terminu jego ważności;
2)
przeniesienie papierów wartościowych obciążonych zastawem w celu zaspokojenia zastawnika
- w przypadku świadectwa dotyczącego tych papierów wartościowych, wystawionego zastawcy;
3)
przeniesienie papierów wartościowych w trybie postępowania egzekucyjnego na podstawie
odrębnych przepisów - w przypadku świadectwa dotyczącego papierów wartościowych objętych
egzekucją, wystawionego dłużnikowi;
3a)
dokonanie przymusowego wykupu akcji zgodnie z przepisami ustawy o ofercie publicznej
- w przypadku świadectwa dotyczącego akcji objętych przymusowym wykupem;
4)
zniszczenie lub utrata świadectwa.
2.
Utrata ważności świadectwa lub zwrot świadectwa wystawiającemu, dokonany przed upływem
terminu jego ważności, wyłącza możliwość realizacji, przy jego użyciu, uprawnienia
wynikającego z celu wystawienia tego świadectwa.
3.
O utracie ważności świadectwa z przyczyny określonej w ust. 1 pkt 2, 3 lub 3a, wystawionego
w celu uczestnictwa w walnym zgromadzeniu spółki publicznej, wystawiający niezwłocznie
zawiadamia tę spółkę.
4.
W przypadku utraty ważności świadectwa z przyczyny określonej w ust. 1 pkt 4, wystawiający,
na żądanie posiadacza rachunku zgłoszone przed upływem terminu ważności tego świadectwa,
wystawia nowy dokument świadectwa, po złożeniu przez posiadacza rachunku pisemnego
oświadczenia o fakcie posiadania świadectwa oraz okoliczności jego zniszczenia lub
utraty.
Art. 13.
1.
Oświadczenia woli w związku z dokonywaniem czynności dotyczących obrotu papierami
wartościowymi lub innymi instrumentami finansowymi na podstawie ustawy oraz innych
czynności wykonywanych w ramach działalności podmiotów nadzorowanych w zakresie regulowanym
ustawą, mogą być składane w postaci elektronicznej, jeżeli strony w umowie tak postanowiły.
2.
Dokumenty związane z czynnościami, o których mowa w ust. 1, mogą być sporządzane w
formie dokumentu elektronicznego, jeżeli dokumenty te będą w sposób należyty utworzone,
utrwalone, przekazane, przechowywane i zabezpieczone.
3.
Oświadczenie woli złożone w postaci elektronicznej, zawarte w dokumencie związanym
z czynnościami, o których mowa w ust. 2, spełnia wymagania formy pisemnej także wtedy,
gdy forma pisemna została zastrzeżona pod rygorem nieważności.
4.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia,
sposób tworzenia, utrwalania, przekazywania, przechowywania i zabezpieczania dokumentów
związanych z czynnościami, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem zapewnienia bezpieczeństwa
obrotu oraz ochrony interesów inwestorów.
Art. 13a.
1.
Klienci firm inwestycyjnych wykonujących działalność związaną z aukcjami prowadzonymi
przez platformy aukcyjne mogą wnieść do Komisji skargę związaną z przestrzeganiem
w związku z tą działalnością zasad postępowania określonych w art. 59 ust. 2 i 3 rozporządzenia
1031/2010.
2.
Komisja, udzielając odpowiedzi na skargę dotyczącą sporu o charakterze cywilnoprawnym,
informuje skarżącego o pozasądowych procedurach rozstrzygania sporów, w tym wskazuje
właściwe sądy polubowne.
3.
Do skarg, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego .
Art. 13b.
1.
Komisja przyjmuje zgłoszenia naruszeń lub potencjalnych naruszeń przepisów ustawy,
rozporządzenia 575/2013, rozporządzenia 909/2014 oraz rozporządzenia 600/2014.
2.
Informacje uzyskane w trybie, o którym mowa w ust. 1, w tym informacje, które mogłyby
umożliwić identyfikację osoby dokonującej zgłoszenia oraz osoby, której zarzuca się
naruszenie, a także informacja o dokonaniu zgłoszenia mogą być ujawnione tylko:
1)
w zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz w dokumentach przekazywanych
w uzupełnieniu takiego zawiadomienia;
2)
na żądanie sądu lub prokuratora w związku z toczącym się postępowaniem karnym lub
postępowaniem w sprawie o przestępstwo skarbowe.
Art. 13c.
Minister właściwy do spraw budżetu może organizować rynek obrotu skarbowymi papierami
wartościowymi w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz instrumentami finansowymi, których instrumentem bazowym jest skarbowy papier
wartościowy.
Art. 13d.
1.
Minister właściwy do spraw budżetu może zlecać innym podmiotom organizację rynku obrotu
skarbowymi papierami wartościowymi w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz instrumentami finansowymi, których instrumentem bazowym jest skarbowy papier
wartościowy.
2.
Rynek obrotu, o którym mowa w ust. 1, może być prowadzony jako ASO, rynek regulowany
lub rynek poza systemem obrotu instrumentami finansowymi.
3.
Komisja, wydając zezwolenie na prowadzenie ASO lub rynku regulowanego, o którym mowa
w ust. 2, zasięga opinii ministra właściwego do spraw budżetu.
4.
Na żądanie ministra właściwego do spraw budżetu osoby wchodzące w skład zarządu podmiotu,
o którym mowa w ust. 1, lub pozostające z tym podmiotem w stosunku pracy lub innym
o podobnym charakterze są obowiązane do udzielenia w terminie określonym w żądaniu,
jednak nie krótszym niż 7 dni, pisemnych informacji w sprawach dotyczących działalności
tego podmiotu w zakresie rynku skarbowych papierów wartościowych oraz instrumentów
finansowych, których instrumentem bazowym jest skarbowy papier wartościowy. W uzasadnionych
przypadkach minister właściwy do spraw budżetu może żądać udzielenia tych informacji
w krótszym terminie.
Dział II
Wtórny obrót instrumentami finansowymi
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 14.
1.
Rynkiem regulowanym w rozumieniu ustawy jest działający w sposób stały wielostronny
system zawierania transakcji, których przedmiotem są instrumenty finansowe dopuszczone
do obrotu w tym systemie, zapewniający inwestorom powszechny i równy dostęp do informacji
rynkowej w tym samym czasie przy kojarzeniu ofert nabycia i zbycia instrumentów finansowych
oraz jednakowe warunki nabywania i zbywania tych instrumentów, zorganizowany i podlegający
nadzorowi właściwego organu na zasadach określonych w przepisach ustawy, jak również
uznany przez państwo członkowskie za spełniający te warunki i wskazany Komisji Europejskiej
jako rynek regulowany.
2.
Przez zagraniczny rynek regulowany rozumie się rynek regulowany działający na terytorium
innego państwa członkowskiego.
3.
Do podmiotu prowadzącego zagraniczny rynek regulowany prowadzącego w innym państwie
członkowskim ASO lub OTF stosuje się odpowiednio art. 117a.
Art. 14a.
1.
Podmiot prowadzący zagraniczny rynek regulowany może bez zezwolenia Komisji instalować
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej systemy informatyczne i urządzenia techniczne
umożliwiające dostęp do tego rynku podmiotom prowadzącym działalność na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Warunkiem podjęcia czynności, o których mowa w ust. 1, jest poinformowanie Komisji
przez właściwy organ nadzoru, który udzielił danemu podmiotowi zezwolenia na prowadzenie
rynku regulowanego, o zamiarze ich podjęcia.
3.
Komisja może zwrócić się do organu nadzoru, o którym mowa w ust. 2, o wskazanie uczestników
rynku, o którym mowa w ust. 1.
4.
W przypadkach gdy zgodnie z art. 90 ust. 1 rozporządzenia 2017/565 działalność podmiotu,
o którym mowa w ust. 1, uzyska znaczną wagę dla funkcjonowania rynku papierów wartościowych
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz dla ochrony inwestorów, Komisja podejmuje
współpracę z właściwym organem nadzoru innego państwa członkowskiego, który udzielił
temu podmiotowi zezwolenia na prowadzenie rynku regulowanego.
Art. 15.
(uchylony)
Art. 16.
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany może organizować rynki wyodrębnione pod względem
rodzaju papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych, jak również rodzaju
ich emitentów.
2.
Spółka prowadząca rynek regulowany może, w ramach organizowania rynku regulowanego,
wyodrębnić rynek oficjalnych notowań, zwany dalej „rynkiem oficjalnych notowań”, spełniający
dodatkowe, w stosunku do minimalnych wymogów określonych dla rynku regulowanego, wymogi
dotyczące emitentów papierów wartościowych oraz papierów wartościowych będących przedmiotem
obrotu na tym rynku.
3.
Spółka prowadząca rynek regulowany może, po uzyskaniu zezwolenia Komisji, prowadzić
ASO. Do spółki prowadzącej rynek regulowany, która prowadzi ASO, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 78 ust. 1-11, 13-16 i 19, art. 78b, art. 83a ust. 4 i 4a, art. 104a,
przepisy wydane na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 3 i 5 - w zakresie, w jakim przepisy
wydane na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 5 określają warunki techniczne i organizacyjne
wymagane do prowadzenia działalności, oraz przepisy rozporządzenia 2017/584.48)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
4.
(uchylony)
5.
Spółka prowadząca rynek regulowany może, po uzyskaniu zezwolenia Komisji, prowadzić
OTF. Do spółki prowadzącej rynek regulowany, która prowadzi OTF, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 78 ust. 1-6a, 8 i 12-19, art. 78c, art. 78d, art. 78e ust. 2 i 3, art.
78f, art. 83a ust. 4 i 4a, art. 104a, przepisy wydane na podstawie art. 94 ust. 1
pkt 3 i 5 - w zakresie, w jakim przepisy wydane na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 5
określają warunki techniczne i organizacyjne wymagane do prowadzenia działalności,
oraz przepisy rozporządzenia 2017/584.49)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
6.
Komisja, wydając zezwolenie, o którym mowa w ust. 3, może, na wniosek spółki prowadzącej
rynek regulowany, wpisać spółkę do rejestru, o którym mowa w art. 78g ust. 1, jeżeli
są spełnione warunki określone w art. 16a ust. 1 pkt 2-4.
Art. 16a.
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany prowadząca ASO może wystąpić do Komisji z wnioskiem
o wpisanie tego ASO do rejestru, o którym mowa w art. 78g ust. 1, jeżeli:
1)
w dniu składania wniosku o wpis do rejestru co najmniej połowę emitentów, których
instrumenty finansowe są wprowadzone do ASO, stanowią emitenci będący małymi i średnimi
przedsiębiorcami, zgodnie z art. 78 ust. 1 rozporządzenia 2017/565;
2)
spełnia warunki określone w art. 78 ust. 2 lit. a-i rozporządzenia 2017/565;
3)
posiada zasady, systemy i procedury zapewniające, że emitenci, których instrumenty
są wprowadzone do tego systemu, osoby pełniące na rzecz tych emitentów obowiązki zarządcze,
o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 25 rozporządzenia 596/2014, oraz osoby blisko z
nimi związane, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 26 tego rozporządzenia, spełniają
wymogi, które mają do nich zastosowanie zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia 596/2014;
4)
posiada skuteczne systemy i mechanizmy kontroli, zmierzające do przeciwdziałania przypadkom
manipulacji na rynku i ujawniania takich przypadków zgodnie z wymogami określonymi
w art. 16 ust. 1 rozporządzenia 596/2014.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, oraz dokumenty do niego załączone zawierają informacje
potwierdzające spełnianie warunków określonych w ust. 1.
3.
Komisja odmawia wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 78g ust. 1, jeżeli nie są
spełnione warunki określone w ust. 1.
4.
Komisja wykreśla ASO z rejestru, o którym mowa w art. 78g ust. 1, jeżeli:
1)
spółka złożyła wniosek o wykreślenie ASO z rejestru;
2)
warunki, które były podstawą wpisu do rejestru, przestały być spełnione; ocena spełniania
warunku określonego w ust. 1 pkt 1 następuje zgodnie z art. 79 ust. 1 rozporządzenia
2017/565.
5.
Komisja wykreśla ASO z rejestru, o którym mowa w art. 78g ust. 1, również w przypadku,
gdy po upływie 3 lat od dnia wpisu do rejestru na podstawie art. 16 ust. 6 więcej
niż połowa emitentów, których instrumenty finansowe są wprowadzone do obrotu w tym
systemie, nie spełnia wymogów uznania ich za małych i średnich przedsiębiorców.
6.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o wpisaniu
ASO do rejestru, o którym mowa w art. 78g ust. 1, oraz o wykreśleniu ASO z tego rejestru.
Art. 16b.
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany może, na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej,
zlecić przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności związanych
z działalnością prowadzoną przez tę spółkę (outsourcing), w tym z prowadzeniem przez
tę spółkę systemu obrotu instrumentami finansowymi lub platformy aukcyjnej lub z organizowaniem
obrotu towarami giełdowymi w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych .
2.
W przypadku zlecenia przez spółkę prowadzącą rynek regulowany wykonywania całości
albo części funkcji operacyjnych dotyczących systemów transakcyjnych pozwalających
na stosowanie lub wspierających stosowanie handlu algorytmicznego stosuje się przepisy
art. 6 rozporządzenia 2017/584.
3.
W przypadku zlecenia przez spółkę prowadzącą rynek regulowany wykonywania całości
albo części funkcji operacyjnych o podstawowym lub istotnym znaczeniu, innych niż
wymienione w ust. 2, stosuje się:
1)
przepisy art. 6 ust. 3-7 rozporządzenia 2017/584;
2)
odpowiednio przepisy art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2017/584;
3)
odpowiednio przepisy art. 16c i art. 16d.
4.
Przez funkcje operacyjne o podstawowym lub istotnym znaczeniu, o których mowa w ust.
3, rozumie się funkcje, w przypadku których błąd lub niepowodzenie w ich wykonaniu
zagrażałyby w sposób istotny ciągłości wypełniania przez spółkę prowadzącą rynek regulowany
warunków zezwolenia lub spoczywających na niej innych obowiązków wynikających z przepisów
prawa lub zagrażałyby niezawodności lub ciągłości wykonywania przez spółkę działalności.
5.
Nie uznaje się za funkcje operacyjne o podstawowym lub istotnym znaczeniu, o których
mowa w ust. 3:
1)
usług doradztwa;
2)
usług niestanowiących elementu przedmiotu działalności spółki określonego w art. 21,
w tym doradztwa prawnego, szkolenia pracowników, prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz
ochrony osób lub mienia;
3)
usług wystandaryzowanych i łatwo zastępowalnych.
6.
W przypadku zlecenia przez spółkę prowadzącą rynek regulowany wykonywania czynności
związanych z działalnością prowadzoną przez tę spółkę, innych niż określone w ust.
2 i 3, spółka sprawuje nadzór nad wykonywaniem czynności powierzonych na podstawie
umowy, o której mowa w ust. 1, oraz dokonuje oceny jakości i prawidłowości wykonywania
tych czynności w sposób adekwatny do poziomu ryzyka związanego ze zleconymi czynnościami.
7.
W przypadku gdy umowa, o której mowa w ust. 1, została zawarta z podmiotem należącym
do tej samej grupy kapitałowej, do której należy spółka prowadząca rynek regulowany,
przepisy ust. 2, 3 i 6 stosuje się z uwzględnieniem powiązań istniejących w ramach
danej grupy kapitałowej.
Art. 16c.
1.
Zlecenie przez spółkę prowadzącą rynek regulowany wykonywania najważniejszych funkcji
operacyjnych w rozumieniu art. 6 ust. 6 rozporządzenia 2017/584 wymaga zgody Komisji.
2.
Wniosek o udzielenie zgody na zlecenie wykonywania najważniejszych funkcji operacyjnych
zawiera informacje lub dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa
w art. 6 ust. 1 i 3 rozporządzenia 2017/584. Do wniosku dołącza się projekt umowy,
o której mowa w art. 16b ust. 1, spełniający wymogi, o których mowa w art. 6 ust.
4 rozporządzenia 2017/584.
3.
Decyzja o udzieleniu zgody na zlecenie wykonywania najważniejszych funkcji operacyjnych
zawiera:
1)
oznaczenie przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, któremu spółka prowadząca
rynek regulowany zleci najważniejsze funkcje operacyjne;
2)
określenie najważniejszych funkcji operacyjnych, które będą zlecone;
3)
termin, w ciągu którego umowa, o której mowa w art. 16b ust. 1, powinna być zawarta,
nie dłuższy niż 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja o udzieleniu zgody stała się
ostateczna.
4.
Komisja odmawia udzielenia zgody na zlecenie wykonywania najważniejszych funkcji operacyjnych,
w przypadku gdy:
1)
z treści wniosku lub załączonego projektu umowy, o której mowa w art. 16b ust. 1,
wynika, że nie są spełnione warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 lub 3 rozporządzenia
2017/584, lub
2)
projekt umowy, o której mowa w art. 16b ust. 1, nie zawiera elementów, o których mowa
w art. 6 ust. 4 rozporządzenia 2017/584, albo jest niezgodny z art. 16f, lub
3)
czynności zlecone byłyby wykonywane w państwie niebędącym państwem członkowskim, a
przepisy tego państwa nie zapewniają Komisji skutecznego dostępu do danych związanych
z działaniami zleconymi, w tym możliwości przeprowadzenia kontroli przedsiębiorcy
zagranicznego, albo w inny sposób nadzór Komisji nad spółką prowadzącą rynek regulowany
nie mógłby być sprawowany w sposób prawidłowy, lub
4)
projekt umowy, o której mowa w art. 16b ust. 1, zawieranej z przedsiębiorcą lub przedsiębiorcą
zagranicznym, w związku z zawarciem w niej postanowień, o których mowa w art. 16f
ust. 2, wskazuje, że nie będzie on faktycznie wykonywał zleconych czynności.
Art. 16d.
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany zawiadamia Komisję o zamiarze zlecenia wykonywania
funkcji operacyjnych, o których mowa w art. 16b ust. 2, usługodawcy świadczącemu tę
samą usługę na rzecz innych systemów obrotu instrumentami finansowymi, co najmniej
na 14 dni przed zawarciem umowy, o której mowa w art. 16b ust. 1, dołączając:
1)
informacje lub dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art.
6 ust. 1 i 3 rozporządzenia 2017/584;
2)
projekt umowy, o której mowa w art. 16b ust. 1, spełniający wymogi, o których mowa
w art. 6 ust. 4 rozporządzenia 2017/584.
2.
W przypadku gdy spółka prowadząca rynek regulowany uzyskała zgodę Komisji na zlecenie
wykonywania danych funkcji operacyjnych, przepisu ust. 1 nie stosuje się.
3.
Spółka prowadząca rynek regulowany zawiadamia Komisję o zmianie, rozwiązaniu lub wygaśnięciu
umowy, o której mowa w art. 16b ust. 1, której przedmiotem są funkcje operacyjne,
o których mowa w art. 16b ust. 2, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie
14 dni od dnia powzięcia informacji o takim zdarzeniu.
4.
Komisja może, w drodze decyzji, nakazać spółce prowadzącej rynek regulowany zmianę
lub rozwiązanie umowy, o której mowa w art. 16b ust. 2 lub 3, w przypadku gdy w czasie
jej obowiązywania nie są spełnione warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 albo 3
rozporządzenia 2017/584, lub wskutek zmiany tej umowy nie spełnia ona wymogów, o których
mowa w art. 6 ust. 4 tego rozporządzenia.
5.
Nakazując zmianę lub rozwiązanie umowy, o której mowa w art. 16b ust. 2 lub 3, na
podstawie ust. 4, Komisja wyznacza spółce prowadzącej rynek regulowany termin, w ciągu
którego czynność ta ma być dokonana.
Art. 16e.
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany uwzględnia ryzyko związane z powierzeniem wykonywania
czynności w systemie zarządzania ryzykiem, w tym wynikające z niewykonania lub nienależytego
wykonania umowy, o której mowa w art. 16b ust. 2 lub 3, w sposób obejmujący działania
związane z identyfikacją, szacowaniem, kontrolą, monitorowaniem i raportowaniem ryzyka
w tym zakresie oraz przeciwdziałaniem mu w tym zakresie.
2.
Odpowiedzialności przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego wobec spółki prowadzącej
rynek regulowany za szkody wyrządzone:
1)
członkom lub uczestnikom systemu obrotu,
2)
członkom obrotu towarami giełdowymi w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
3)
podmiotom uprawnionym do bezpośredniego składania ofert na aukcjach
- wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, o której mowa w art. 16b
ust. 2 lub 3, nie można wyłączyć.
3.
W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w art. 16b ust. 2 lub 3, do której zastosowanie
mają przepisy prawa obcego, spółka prowadząca rynek regulowany zapewnia zawarcie w
niej postanowień odpowiadających przepisom art. 473 § 2, art. 474 i art. 483 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
4.
Odpowiedzialności spółki prowadzącej rynek regulowany za szkody wyrządzone:
1)
członkom lub uczestnikom systemu obrotu,
2)
członkom obrotu towarami giełdowymi w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
3)
podmiotom uprawnionym do bezpośredniego składania ofert na aukcjach
- wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, o której mowa w art. 16b
ust. 1, przez przedsiębiorcę lub przedsiębiorcę zagranicznego, nie można wyłączyć
ani ograniczyć.
5.
Przed zawarciem umowy, o której mowa w art. 16b ust. 2 lub 3, spółka prowadząca rynek
regulowany przygotowuje plan postępowania z ryzykiem, uwzględniając w szczególności:
1)
sposób postępowania w zakresie wyboru przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego,
któremu zamierza powierzyć czynności;
2)
charakter i zakres czynności oraz okres świadczenia usługi przez przedsiębiorcę lub
przedsiębiorcę zagranicznego i wszystkie jego etapy;
3)
zagrożenia mogące spowodować powstanie kosztów związanych z wypłatą odszkodowania
z tytułu roszczeń podmiotów, o których mowa w ust. 4 pkt 1-3, lub osób trzecich o
naprawienie szkody wyrządzonej wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy,
o której mowa w art. 16b ust. 2 lub 3, przez przedsiębiorcę lub przedsiębiorcę zagranicznego
w zakresie, w jakim nie poniósłby odpowiedzialności.
6.
Spółka prowadząca rynek regulowany wprowadza adekwatne i skuteczne rozwiązania zabezpieczające
pokrycie ewentualnych kosztów, o których mowa w ust. 5 pkt 3, w szczególności przez:
1)
zawarcie w umowie, o której mowa w art. 16b ust. 2 lub 3, postanowień przewidujących
pełną odpowiedzialność przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego za te koszty
lub
2)
zawarcie odpowiedniej umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, gwarancji ubezpieczeniowej
lub gwarancji bankowej, na podstawie której spółka prowadząca rynek regulowany jest
uprawniona do otrzymania świadczenia w związku z tymi kosztami, lub
3)
posiadanie odpowiedniego kapitału własnego na pokrycie tych kosztów.
Art. 16f.
1.
Przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny może powierzyć innemu przedsiębiorcy
lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności, które zostały mu zlecone przez
spółkę prowadzącą rynek regulowany, o ile umowa, o której mowa w art. 16b ust. 1,
tak stanowi, oraz określa zakres powierzanych czynności wraz ze wskazaniem oznaczonego
przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, który będzie wykonywał te czynności.
Zmiana przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, który będzie wykonywał czynności
w ramach dalszego powierzenia, lub zmiana zakresu powierzanych mu czynności wymaga
zmiany umowy, o której mowa w art. 16b ust. 1.
2.
Czynności powierzone w ramach dalszego powierzenia nie mogą stanowić istoty czynności
zleconych przez spółkę prowadzącą rynek regulowany, a przypadku umów, o których mowa
w art. 16b ust. 2 lub 3 - powodować, że którykolwiek z warunków, o którym mowa w art.
6 ust. 3 rozporządzenia 2017/584, nie będzie spełniony.
3.
Dalsze powierzenie czynności powierzonych w ramach dalszego powierzenia nie jest dopuszczalne.
4.
Wykonywanie czynności w ramach dalszego powierzenia nie wyłącza ani nie zmienia zasad
odpowiedzialności określonych w art. 16e.
Art. 17.
1.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki, jakie musi spełniać rynek regulowany oraz platforma aukcyjna,
2)
szczegółowe warunki, jakie musi spełniać rynek oficjalnych notowań oraz emitenci papierów
wartościowych dopuszczonych do obrotu na tym rynku,
350)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
szczegółowe kryteria w zakresie spełniania przez członków zarządu i rady nadzorczej
spółki prowadzącej rynek regulowany wymogów posiadania nieposzlakowanej opinii, wiedzy,
kompetencji, doświadczenia, a także niezależności osądu i poświęcenia wystarczającej
ilości czasu w związku z pełnieniem swoich funkcji i powierzonych obowiązków oraz
w zakresie liczby funkcji pełnionych jednocześnie, oraz tryb i warunki postępowania
przy dokonywaniu oceny oraz weryfikacji spełniania przez członków zarządu i rady nadzorczej,
stosowanych wobec nich odpowiednich wymogów w zakresie posiadania nieposzlakowanej
opinii, wiedzy, kompetencji, i doświadczenia, niezależności osądu i poświęcania wystarczającej
ilości czasu w związku z pełnieniem swoich funkcji i powierzonych obowiązków, zakres
dokumentów gromadzonych przez spółkę prowadzącą rynek regulowany potwierdzających
spełnianie przez członków zarządu i rady nadzorczej tej spółki takich wymogów oraz
tryb i warunki postępowania w zakresie utrzymywania i doskonalenia wiedzy i kompetencji
tych osób
- przy uwzględnieniu konieczności zapewnienia bezpieczeństwa obrotu oraz ochrony interesów
inwestorów uczestniczących w obrocie na tym rynku, w zakresie nieuregulowanym bezpośrednio
stosowanymi przepisami prawa Unii Europejskiej mającymi zastosowanie do tego rynku,
a w odniesieniu do platformy aukcyjnej - również zapewnienia bezpieczeństwa przebiegu
aukcji na prowadzonej platformie aukcyjnej oraz ochrony interesów uczestników aukcji,
w zakresie nieuregulowanym w art. 4-21, art. 30-32, art. 35, art. 38, art. 39, art.
41, art. 42, art. 44-58 i art. 60-64 rozporządzenia 1031/2010, z uwzględnieniem zagwarantowania
warunków prowadzenia aukcji analogicznych do przewidzianych dla rynku regulowanego.
2.
Komisja przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz
organom nadzoru nad rynkami regulowanymi w innych państwach członkowskich listę rynków
regulowanych prowadzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Komisja przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz
właściwym organom nadzoru innych państw członkowskich przekazane Komisji przez spółkę
prowadzącą rynek regulowany informacje o przypadkach naruszenia przez członków rynku
regulowanego wdrożonych przez ten rynek zasad uczciwego obrotu oraz istotnego naruszenia
regulacji dotyczących jego funkcjonowania, w tym dokonywanego na nim obrotu, oraz
o przypadkach uzasadniających podejrzenie wystąpienia manipulacji lub wykorzystania
informacji poufnej na tym rynku regulowanym.
4.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o udzieleniu
spółce prowadzącej rynek regulowany zezwolenia na prowadzenie ASO lub OTF. Na żądanie
tego Urzędu Komisja udostępnia informacje, o których mowa w art. 25:
1)
ust. 2a - w przypadku gdy żądanie dotyczy ASO;
2)
ust. 2b - w przypadku gdy żądanie dotyczy OTF.
Art. 18.
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany zapewnia:
1)
koncentrację podaży i popytu na instrumenty finansowe, będące przedmiotem obrotu na
danym rynku, w celu kształtowania ich powszechnego kursu;
2)
bezpieczny i sprawny przebieg transakcji;
3)
upowszechnianie jednolitych informacji o kursach i obrotach instrumentami finansowymi,
które są przedmiotem obrotu na danym rynku organizowanym przez tę spółkę.
1a.
Spółka prowadząca rynek regulowany zapewnia sprawny i prawidłowy rozrachunek oraz
rozliczanie transakcji zawartych na rynku regulowanym prowadzonym przez tę spółkę,
przez zawarcie umowy z podmiotem uprawnionym do dokonywania rozrachunku oraz rozliczania
transakcji.
1b.
Podmiot uprawniony do dokonywania rozrachunku oraz rozliczania transakcji powinien
spełniać następujące warunki:
1)
wykorzystywać rozwiązania zapewniające sprawne i prawidłowe wykonywanie powierzonych
mu czynności, w tym spełniać warunki techniczne dokonywania odpowiednio rozrachunku
lub rozliczeń transakcji;
2)
zapewniać wykonywanie powierzonych mu czynności w sposób niezagrażający bezpieczeństwu
obrotu i nienaruszający interesów uczestników tego obrotu.
1c.
Warunki, o których mowa w ust. 1b pkt 1, w zakresie spełniania warunków technicznych,
uważa się za spełnione w przypadku Krajowego Depozytu oraz w przypadku:
1)
spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 6, oraz spółki prowadzącej izbę rozrachunkową -
w zakresie powierzenia dokonywania rozrachunku transakcji;
2)
spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1 i 3, oraz spółki prowadzącej izbę rozliczeniową
- w zakresie powierzenia dokonywania rozliczenia transakcji.
2.
(uchylony)
2a.
(uchylony)
2b.
(uchylony)
2c.
(uchylony)
2d.
(uchylony)
2e.
(uchylony)
2f.
(uchylony)
3.
(uchylony)
Art. 18a.
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany może czasowo zawiesić lub ograniczyć obrót instrumentami
finansowymi w przypadku znacznego wahania cen tych instrumentów finansowych na tym
rynku lub na rynku powiązanym, na okres nie dłuższy niż miesiąc, oraz, w przypadkach
i na zasadach określonych w regulaminie rynku regulowanego, w szczególności gdy jest
to niezbędne do zachowania stabilności rynku, może unieważnić, zmienić lub skorygować
dowolną transakcję.
2.
Spółka prowadząca rynek regulowany zapewnia odpowiedni sposób wyznaczania parametrów
zawieszenia obrotu instrumentami finansowymi, który uwzględnia płynność różnych kategorii
i podkategorii aktywów, charakter modelu rynku i rodzaje uczestników, oraz zapewnia
uniknięcie poważnych zakłóceń prawidłowego zawierania transakcji.
3.
Spółka prowadząca rynek regulowany przekazuje Komisji informacje o parametrach zawieszania
obrotu określonymi instrumentami finansowymi oraz informuje Komisję o istotnych zmianach
tych parametrów w terminie 3 dni roboczych od dnia ich wprowadzenia.
4.
Komisja przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru
Giełd i Papierów Wartościowych.
5.
W przypadku gdy spółka prowadząca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany,
który jest istotny z punktu widzenia płynności danego instrumentu finansowego, zawiesza
obrót tym instrumentem finansowym na podstawie ust. 1, niezwłocznie informuje o tym
Komisję. Spółka prowadząca rynek regulowany powiadamia Komisję o przywróceniu obrotu
danym instrumentem finansowym.
6.
W celu prawidłowego wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 5, spółka prowadząca
rynek regulowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wprowadza niezbędne systemy
i procedury zapewniające niezwłoczne przekazanie informacji.
Art. 18b.
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany przyjmuje systemy minimalnej wielkości zmiany ceny
dla instrumentów finansowych, o których mowa w rozporządzeniu 2017/588.
2.
Systemy minimalnej wielkości zmiany ceny, o których mowa w ust. 1:
1)
są wyznaczane na podstawie przepisów rozporządzenia 2017/588 w sposób odzwierciedlający
profil płynności danego instrumentu finansowego na różnych rynkach oraz średnią różnicę
pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży, z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia rozsądnie
stabilnych cen bez nieuzasadnionego dalszego ograniczania różnicy między ceną kupna
a ceną sprzedaży;
2)
odpowiednio dostosowują minimalną wielkość zmiany ceny dla każdego instrumentu finansowego.
Art. 19.
1.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:
1)
papiery wartościowe objęte zatwierdzonym prospektem emisyjnym mogą być przedmiotem
obrotu na rynku regulowanym wyłącznie po ich dopuszczeniu do tego obrotu;
251)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
dokonywanie oferty publicznej, subskrypcji lub sprzedaży na podstawie tej oferty,
z wyjątkiem oferty publicznej, o której mowa w art. 1 ust. 3 i ust. 4 lit. a, b, e
oraz h-j rozporządzenia 2017/1129 oraz oferty publicznej bankowych papierów wartościowych,
o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, wymaga pośrednictwa firmy inwestycyjnej;
3)
proponowanie w dowolnej formie i w dowolny sposób nabycia instrumentów pochodnych
inkorporujących uprawnienie do nabycia papierów wartościowych określonych w art. 3
pkt 1 lit. a, jeżeli propozycja jest skierowana co najmniej do 150 osób albo do nieoznaczonego
adresata, może być dokonywane wyłącznie na rynku regulowanym, w ASO lub na OTF;
4)
instrumenty pochodne inkorporujące uprawnienie do nabycia papierów wartościowych określonych
w art. 3 pkt 1 lit. a mogą być przedmiotem proponowania w dowolnej formie i w dowolny
sposób, jeżeli propozycja jest skierowana co najmniej do 150 osób albo do nieoznaczonego
adresata, wyłącznie w przypadku gdy te papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu
na rynku regulowanym, w ASO lub na OTF;
5)
przedmiotem obrotu zorganizowanego nie mogą być papiery wartościowe emitowane przez
instytucje wspólnego inwestowania typu otwartego, z uwzględnieniem rozporządzenia
delegowanego Komisji (UE) nr 694/2014 z dnia 17 grudnia 2013 r. uzupełniającego dyrektywę
Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów
technicznych służących określeniu typów zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi
(Dz. Urz. UE L 183 z 24.06.2014, str. 18), inne niż fundusze inwestycyjne zamknięte,
fundusze wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 263 ustawy o funduszach inwestycyjnych, unijne AFI, alternatywne fundusze inwestycyjne z siedzibą w państwach będących stroną
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz alternatywne spółki inwestycyjne, o
których mowa w ustawie o funduszach inwestycyjnych, wprowadzone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami
tej ustawy;
6)
przedmiotem obrotu wyłącznie na rynku regulowanym mogą być papiery wartościowe emitowane
przez fundusze wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 263 ustawy o funduszach inwestycyjnych.
2.
Transakcja, której przedmiotem jest nabycie lub zbycie instrumentów finansowych lub
która prowadzi do powstania takich instrumentów, nie stanowi gry ani zakładu w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, ani gry losowej lub zakładu wzajemnego w rozumieniu przepisów o grach hazardowych,
nawet jeżeli według wyraźnej lub dorozumianej woli stron rzeczywiste spełnienie wzajemnych
świadczeń jest wyłączone, a tylko jedna ze stron jest obowiązana zapłacić różnicę
między umówioną ceną sprzedaży a ceną rynkową w czasie wykonania umowy.
Art. 19a.
Działalność polegająca na prowadzeniu wielostronnego systemu może być prowadzona wyłącznie
poprzez organizowanie rynku regulowanego, prowadzenie ASO lub OTF, na warunkach określonych
w niniejszej ustawie, z wyjątkiem rynku prowadzonego poza systemem obrotu instrumentami
finansowymi, o którym mowa w art. 13d.
Art. 20.
1.
W przypadku gdy wymaga tego bezpieczeństwo obrotu na rynku regulowanym lub jest zagrożony
interes inwestorów, spółka prowadząca rynek regulowany, na żądanie Komisji, wstrzymuje
dopuszczenie do obrotu na tym rynku lub rozpoczęcie notowań wskazanymi przez Komisję
papierami wartościowymi lub innymi instrumentami finansowymi, na okres nie dłuższy
niż 10 dni.
2.
W przypadku gdy obrót określonymi papierami wartościowymi lub innymi instrumentami
finansowymi jest dokonywany w okolicznościach wskazujących na możliwość zagrożenia
prawidłowego funkcjonowania rynku regulowanego lub bezpieczeństwa obrotu na tym rynku,
lub naruszenia interesów inwestorów, Komisja może zażądać od spółki prowadzącej rynek
regulowany zawieszenia obrotu tymi papierami lub instrumentami.
2a.
W żądaniu, o którym mowa w ust. 2, Komisja może wskazać termin, do którego zawieszenie
obrotu obowiązuje. Termin ten może ulec przedłużeniu, jeżeli zachodzą uzasadnione
obawy, że w dniu jego upływu będą zachodziły przesłanki, o których mowa w ust. 2.
2b.
Komisja uchyla decyzję zawierającą żądanie, o którym mowa w ust. 2, w przypadku gdy
po jej wydaniu stwierdza, że nie zachodzą przesłanki zagrożenia prawidłowego funkcjonowania
rynku regulowanego lub bezpieczeństwa obrotu na tym rynku, lub naruszenia interesów
inwestorów.
3.
Na żądanie Komisji, spółka prowadząca rynek regulowany wyklucza z obrotu wskazane
przez Komisję papiery wartościowe lub inne instrumenty finansowe, w przypadku gdy
obrót nimi zagraża w sposób istotny prawidłowemu funkcjonowaniu rynku regulowanego
lub bezpieczeństwu obrotu na tym rynku, albo powoduje naruszenie interesów inwestorów.
3a.
W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, Komisja może zażądać od spółki prowadzącej
rynek regulowany zawieszenia lub wykluczenia z obrotu instrumentów pochodnych powiązanych
z papierami wartościowymi lub instrumentami finansowymi niebędącymi papierami wartościowymi,
o ile jest to konieczne do osiągnięcia celów zawieszenia lub wykluczenia z obrotu
papierów wartościowych lub instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi
stanowiących instrument bazowy tych instrumentów pochodnych.
4.
Żądania, o których mowa w ust. 1-3a, wskazują szczegółowe przyczyny, które je uzasadniają.
4a.
Spółka prowadząca rynek regulowany, na wniosek emitenta, może zawiesić obrót danymi
papierami wartościowymi lub powiązanymi z nimi instrumentami pochodnymi w celu zapewnienia
inwestorom powszechnego i równego dostępu do informacji.
4b.
Spółka prowadząca rynek regulowany może podjąć decyzję o zawieszeniu lub wykluczeniu
papierów wartościowych lub instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi
z obrotu w przypadku, gdy instrumenty te przestały spełniać warunki obowiązujące na
tym rynku, pod warunkiem, że nie spowoduje to znaczącego naruszenia interesów inwestorów
lub zagrożenia prawidłowego funkcjonowania rynku. Spółka prowadząca rynek regulowany
niezwłocznie informuje Komisję o podjęciu decyzji o zawieszeniu lub wykluczeniu instrumentów
finansowych z obrotu.
4c.
W przypadku otrzymania od właściwego organu nadzoru innego państwa członkowskiego,
sprawującego w tym państwie nadzór nad rynkiem regulowanym, informacji o wystąpieniu
przez ten organ z żądaniem zawieszenia lub wykluczenia z obrotu określonego instrumentu
finansowego lub powiązanego z nim instrumentu pochodnego, Komisja występuje do spółek
prowadzących rynek regulowany, podmiotów prowadzących ASO, podmiotów prowadzących
OTF oraz podmiotów systematycznie internalizujących transakcje z siedzibą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, organizujących obrót tymi samymi instrumentami finansowymi
lub instrumentami pochodnymi, z żądaniem zawieszenia lub wykluczenia z obrotu tego
instrumentu finansowego lub powiązanego z nim instrumentu pochodnego, jeżeli takie
zawieszenie lub wykluczenie z obrotu jest związane z podejrzeniem wykorzystywania
informacji poufnej, bezprawnego ujawnienia informacji poufnej, manipulacji na rynku,
ogłoszenia wezwania do zapisywania się na sprzedaż lub zamianę akcji spółki publicznej
lub z podejrzeniem naruszenia obowiązku publikacji informacji poufnej o emitencie
lub instrumencie finansowym zgodnie z przepisami art. 7 i art. 17 rozporządzenia 596/2014,
chyba że takie zawieszenie lub wykluczenie z obrotu mogłoby spowodować poważną szkodę
dla interesów inwestorów lub prawidłowego funkcjonowania rynku.
5.
Spółka prowadząca rynek regulowany przekazuje niezwłocznie do publicznej wiadomości
za pośrednictwem agencji informacyjnej, o której mowa w art. 58 ust. 1 ustawy o ofercie
publicznej, informację o wstrzymaniu, zawieszeniu lub wykluczeniu z obrotu określonych
papierów wartościowych lub instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi,
a także odpowiednio o zawieszeniu lub wykluczeniu z obrotu instrumentów pochodnych
powiązanych z tymi papierami wartościowymi lub instrumentami finansowymi niebędącymi
papierami wartościowymi. Przepisy art. 37 rozporządzenia 2017/1129 stosuje się odpowiednio.52)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
5a.
Komisja podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości informację o wystąpieniu przez
Komisję z żądaniem, o którym mowa w ust. 1-3a, 4c lub 7d, oraz przekazuje ją Europejskiemu
Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych i właściwym organom nadzoru innych
państw członkowskich, sprawujących w tych państwach nadzór nad rynkami regulowanymi,
ASO lub OTF. W przypadku gdy Komisja nie zgłosiła żądania, o którym mowa w ust. 4c
lub 7d, przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz
właściwym organom nadzoru innych państw członkowskich, sprawującym w tych państwach
nadzór nad rynkami regulowanymi, ASO lub OTF, informację o niezgłoszeniu takiego żądania
wraz z wyjaśnieniami. Informację o niezgłoszeniu żądania na podstawie ust. 4c lub
7d Komisja przekazuje do publicznej wiadomości.
5b.
(uchylony)
6.
W przypadku gdy dane instrumenty finansowe są również przedmiotem obrotu w ASO lub
na OTF, podmiot prowadzący taki system, po powzięciu informacji opublikowanej zgodnie
z ust. 5, podejmuje działania mające na celu wypełnienie w odniesieniu do tych instrumentów
finansowych żądań Komisji, o których mowa w ust. 1-3a.
6a.
Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio do podmiotów systematycznie internalizujących
transakcje.
7.
Spółka prowadząca rynek regulowany nie ponosi opłat za czynności agencji informacyjnej
wynikające z przekazywania informacji, o których mowa w ust. 5.
7a.
Spółka prowadząca rynek regulowany, która zawiesiła lub wykluczyła z obrotu na tym
rynku instrument finansowy, niezwłocznie odpowiednio zawiesza lub wyklucza z obrotu
na rynku regulowanym powiązane z nim instrumenty pochodne, w przypadku gdy jest to
konieczne do osiągnięcia celów zawieszenia lub wykluczenia z obrotu bazowego instrumentu
finansowego.
7b.
Instrumentami pochodnymi, o których mowa w ust. 4c, 5, 7a, 7d i 7e, są instrumenty
finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i.
7c.
Spółka prowadząca rynek regulowany przekazuje niezwłocznie Komisji informację o zawieszeniu
lub wykluczeniu z obrotu na rynku regulowanym instrumentu finansowego lub powiązanego
z nim instrumentu pochodnego.
7d.
W przypadku zawieszenia lub wykluczenia z obrotu na rynku regulowanym instrumentu
finansowego na podstawie ust. 4b lub 7a Komisja występuje do innych spółek prowadzących
rynek regulowany, podmiotów prowadzących ASO, podmiotów prowadzących OTF oraz podmiotów
systematycznie internalizujących transakcje z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, organizujących obrót tymi samymi instrumentami finansowymi lub powiązanymi
z nimi instrumentami pochodnymi, z żądaniem zawieszenia lub wykluczenia z obrotu tego
instrumentu finansowego lub powiązanego z nim instrumentu pochodnego, w przypadku
gdy takie zawieszenie lub wykluczenie z obrotu związane jest z podejrzeniem wykorzystania
informacji poufnej, bezprawnego ujawnienia informacji poufnej, manipulacji na rynku,
ogłoszenia wezwania do zapisywania się na sprzedaż lub zamianę akcji spółki publicznej
lub z podejrzeniem naruszenia obowiązku publikacji informacji poufnej o emitencie
lub instrumencie finansowym zgodnie z przepisami art. 7 i art. 17 rozporządzenia 596/2014,
chyba że takie zawieszenie lub wykluczenie z obrotu mogłoby spowodować poważną szkodę
dla interesów inwestorów lub prawidłowego funkcjonowania rynku.
7e.
Przepisy ust. 4c, 5, 5a, 6, 6a i 7a-7d stosuje się odpowiednio do przywrócenia obrotu
instrumentem finansowym lub instrumentem pochodnym powiązanym z tym instrumentem finansowym.
8.
W przypadku wystąpienia przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny z wnioskiem, o którym mowa:
1)
w art. 148 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji , spółka prowadząca rynek regulowany wyklucza z obrotu wskazane we wniosku papiery
wartościowe lub inne instrumenty finansowe;
2)
w art. 148 pkt 2 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, spółka prowadząca rynek regulowany zawiesza obrót papierami wartościowymi lub innymi
instrumentami finansowymi objętymi tym wnioskiem na okres wskazany we wniosku.
Art. 20a.
1.
W przypadku gdy wymaga tego bezpieczeństwo przebiegu aukcji pięciodniowymi kontraktami
terminowymi typu future lub zagrożony jest interes uczestników rynku, spółka prowadząca
platformę aukcyjną, na żądanie Komisji, unieważnia aukcję.
2.
W przypadku gdy aukcja zostaje unieważniona na podstawie ust. 1, wolumen uprawnień
do sprzedania na aukcji jest rozdzielany na zasadach określonych w art. 32 ust. 5
rozporządzenia 1031/2010.
3.
Żądanie, o którym mowa w ust. 1, powinno wskazywać szczegółowe przyczyny, które je
uzasadniają.
4.
Spółka prowadząca platformę aukcyjną przekazuje niezwłocznie do publicznej wiadomości,
za pośrednictwem agencji informacyjnej, o której mowa w art. 58 ust. 1 ustawy o ofercie
publicznej, informację o unieważnieniu aukcji i rozdzieleniu wolumenu uprawnień do
sprzedania zgodnie z zasadami, o których mowa w ust. 2.
5.
Komisja podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości informację o wystąpieniu z żądaniem,
o którym mowa w ust. 1, oraz informację o sposobie podziału wolumenu uprawnień do
sprzedania na aukcji, o którym mowa w ust. 2.
6.
Spółka prowadząca platformę aukcyjną nie ponosi opłat za czynności agencji informacyjnej
wynikające z przekazywania informacji, o której mowa w ust. 4.
Art. 20b.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji,
może określić, w drodze rozporządzenia, przyjęte praktyki rynkowe w rozumieniu art.
3 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia 596/2014, biorąc pod uwagę kryteria określone w art.
13 ust. 2 tego rozporządzenia. Opinia Komisji uwzględnia opinię oceniającą Europejskiego
Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, o której mowa w art. 13 ust. 4 rozporządzenia
596/2014.
Rozdział 2
Rynek regulowany
Oddział 1
Organizacja i zasady prowadzenia rynku regulowanego
Art. 21.
1.
Rynek regulowany może być prowadzony wyłącznie przez spółkę akcyjną.
2.
Przedmiotem działalności spółki prowadzącej rynek regulowany może być wyłącznie prowadzenie
rynku regulowanego, prowadzenie ASO, prowadzenie platformy aukcyjnej, prowadzenie
OTF, prowadzenie działalności polegającej na świadczeniu usług w zakresie udostępniania
informacji o transakcjach lub prowadzenie innej działalności w zakresie organizowania
obrotu instrumentami finansowymi oraz działalności związanej z tym obrotem, z zastrzeżeniem
ust. 3 i 3a.
2a.
Spółka prowadząca rynek regulowany może prowadzić działalność polegającą na świadczeniu
usług w zakresie upowszechniania informacji o:
1)
instrumentach finansowych niebędących przedmiotem obrotu w systemie obrotu instrumentami
finansowymi prowadzonym przez tę spółkę;
2)
towarach giełdowych w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych niebędących przedmiotem obrotu towarami giełdowymi organizowanego przez tę spółkę;
3)
instrumentach bazowych lub walorach określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i, do których
mogą odnosić się prawa majątkowe.
2b.
Spółka prowadząca rynek regulowany może wykonywać czynności powierzone jej przez podmioty
należące do jej grupy kapitałowej, o ile:
1)
pozostają one zgodne z przedmiotem działalności spółki prowadzącej rynek regulowany
albo
2)
stanowią one inne czynności związane z działalnością prowadzoną przez spółkę prowadzącą
rynek regulowany i mogą być powierzone przez tę spółkę na podstawie umowy, o której
mowa w art. 16b ust. 1.
3.
Spółka prowadząca rynek regulowany może prowadzić działalność w zakresie edukacji,
promocji i informacji związanej z funkcjonowaniem rynku kapitałowego.
3a.
Spółka prowadząca rynek regulowany, po uprzednim zawiadomieniu Komisji, może organizować
obrót towarami giełdowymi w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. Do spółki prowadzącej rynek regulowany, która organizuje obrót towarami giełdowymi,
oraz do tego obrotu stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych dotyczące giełdy towarowej, z wyłączeniem art. 5 ust. 2 i ust. 5-7, art. 6-8, art.
9 ust. 1 i art. 12 tej ustawy.
3b.
Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3a, spółka prowadząca rynek regulowany dołącza
regulamin obrotu towarami giełdowymi, do którego stosuje się art. 11 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. O każdej zmianie regulaminu obrotu towarami giełdowymi spółka prowadząca rynek regulowany
informuje Komisję.
3c.
Komisja może, w terminie 30 dni odpowiednio od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym
mowa w ust. 3a, albo od dnia otrzymania informacji o zmianie regulaminu obrotu towarami
giełdowymi, zgłosić sprzeciw wobec rozpoczęcia organizowania przez spółkę prowadzącą
rynek regulowany obrotu towarami giełdowymi albo jego kontynuowania, jeżeli mogłoby
to naruszyć bezpieczeństwo obrotu instrumentami finansowymi lub obrotu towarami giełdowymi.
4.
(uchylony)
4a.
Spółka prowadząca rynek regulowany oraz podmiot prowadzący zagraniczny rynek regulowany
mają wyłączne prawo oznaczania prowadzonego rynku regulowanego oznaczeniem „rynek
regulowany” lub „giełda instrumentów finansowych”, a w przypadku gdy organizuje obrót
papierami wartościowymi oznaczenia prowadzonego rynku regulowanego oznaczeniem „giełda
papierów wartościowych” oraz używania tych oznaczeń w prowadzonej przez siebie działalności,
reklamie lub informacji reklamowej.
5.
Spółka prowadząca rynek regulowany ma wyłączne prawo zamieszczania w firmie spółki
oznaczenia „rynek regulowany” lub „giełda instrumentów finansowych”, a w przypadku
gdy organizuje obrót papierami wartościowymi - oznaczenia „giełda papierów wartościowych”.
6.
(uchylony)
7.
Kapitał własny spółki prowadzącej rynek regulowany wynosi co najmniej 10 000 000 zł.
8.
Wysokość kapitału własnego, o której mowa w ust. 7, zwiększa się do poziomu niezbędnego
do właściwego prowadzenia ASO lub OTF, uwzględniając charakter i zakres transakcji
zawieranych w systemie oraz zakres i poziom ryzyka, na które jest narażony każdy z
tych systemów.
Art. 21a.
Udzielenie przez Komisję zezwolenia na prowadzenie rynku regulowanego spółce:
1)
która jest podmiotem zależnym od instytucji kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe albo od zagranicznego zakładu ubezpieczeń posiadającego zezwolenie na prowadzenie
działalności wydane przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego,
2)
która jest podmiotem zależnym od podmiotu dominującego wobec instytucji kredytowej
w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe albo wobec zagranicznego zakładu ubezpieczeń posiadającego zezwolenie na prowadzenie
działalności wydane przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego,
3)
na którą znaczny wpływ w rozumieniu art. 96 ust. 3 wywierają te same osoby fizyczne
lub prawne, które wywierają taki znaczny wpływ na instytucję kredytową w rozumieniu
art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe albo na zagraniczny zakład ubezpieczeń posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności
wydane przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego
- następuje po zasięgnięciu pisemnej opinii właściwego organu nadzoru innego państwa
członkowskiego, który udzielił podmiotowi, o którym mowa w pkt 1-3, zezwolenia na
prowadzenie działalności w tym państwie, w celu dokonania oceny akcjonariuszy podmiotu
należącego do tej samej grupy kapitałowej co wnioskodawca oraz oceny wiarygodności
i doświadczenia członków zarządu podmiotu należącego do tej samej grupy kapitałowej
co wnioskodawca lub innych osób mających wpływ na zarządzanie tym podmiotem.
Art. 22.
1.
Akcje spółki prowadzącej rynek regulowany mogą być wyłącznie imienne.
2.
Akcje spółki prowadzącej rynek regulowany mogą nabywać wyłącznie Skarb Państwa, firmy
inwestycyjne, banki, towarzystwa funduszy inwestycyjnych, zarządzający ASI w rozumieniu
ustawy o funduszach inwestycyjnych prowadzący działalność na podstawie zezwolenia, zakłady ubezpieczeń, powszechne towarzystwa
emerytalne oraz emitenci papierów wartościowych notowanych na tym rynku regulowanym.
Za zgodą Komisji akcje spółki prowadzącej rynek regulowany mogą nabywać inne krajowe
i zagraniczne osoby prawne.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku, gdy:
1)
spółka prowadząca rynek regulowany jest spółką publiczną;
2)
przedmiotem obrotu na rynku regulowanym prowadzonej przez daną spółkę nie są papiery
wartościowe.
4.
Spółka prowadząca rynek regulowany niezwłocznie po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie
rynku regulowanego jest obowiązana podać do publicznej wiadomości listę akcjonariuszy
spółki ze wskazaniem:
1)
imienia, nazwiska oraz miejsca zamieszkania - w przypadku osób fizycznych,
2)
nazwy albo firmy oraz miejsca siedziby - w przypadku osób prawnych i jednostek nieposiadających
osobowości prawnej oraz
3)
liczby posiadanych przez poszczególnych akcjonariuszy akcji oraz wynikającego z nich
udziału w ogólnej liczbie głosów oraz w kapitale zakładowym spółki prowadzącej rynek
regulowany.
5.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 4, dotyczy akcjonariuszy posiadających akcje w liczbie
uprawniającej do wykonywania co najmniej 5% ogólnej liczby głosów lub stanowiącej
co najmniej 5% kapitału zakładowego spółki prowadzącej rynek regulowany.
6.
W przypadku zmiany danych zawartych na liście, o której mowa w ust. 4, spółka prowadząca
rynek regulowany niezwłocznie podaje treść tych zmian do publicznej wiadomości.
Art. 23.
(uchylony)
Art. 24.
1.
Zawiadomienia Komisji wymaga zamiar bezpośredniego lub pośredniego nabycia lub objęcia
akcji spółki prowadzącej rynek regulowany w liczbie:
1)
stanowiącej co najmniej 5% ogólnej liczby głosów lub kapitału zakładowego lub
2)
powodującej osiągnięcie lub przekroczenie 5%, 10%, 15%, 20%, 25%, 33% lub 50% ogólnej
liczby głosów lub kapitału zakładowego
- przy czym posiadanie akcji spółki prowadzącej rynek regulowany przez podmioty pozostające
w tej samej grupie kapitałowej uważa się za ich posiadanie przez jeden podmiot.
2.
Przez pośrednie nabycie akcji spółki prowadzącej rynek regulowany rozumie się nabycie
lub objęcie akcji lub udziałów podmiotu posiadającego bezpośrednio lub pośrednio akcje
spółki prowadzącej rynek regulowany, jeżeli w wyniku nabycia lub objęcia dojdzie do
osiągnięcia lub przekroczenia 50% ogólnej liczby głosów lub 50% kapitału zakładowego
tego podmiotu.
3.
Komisji przysługuje prawo zgłoszenia sprzeciwu wobec planowanego bezpośredniego lub
pośredniego nabycia lub objęcia akcji spółki prowadzącej rynek regulowany w liczbie
nabycia w terminie 3 miesięcy od dnia dokonania zawiadomienia, o którym mowa w ust.
1, w przypadku gdy podmiot zamierzający nabyć lub objąć akcje spółki prowadzącej rynek
regulowany mógłby wywierać niekorzystny wpływ na prawidłowe i stabilne zarządzanie
rynkiem regulowanym. W przypadku niezgłoszenia sprzeciwu Komisja może wyznaczyć termin,
w ciągu którego nabycie lub objęcie akcji spółki prowadzącej rynek regulowany może
zostać dokonane.
3a.
Nabycie lub objęcie akcji na warunkach wskazanych w zawiadomieniu może nastąpić:
1)
po upływie terminu, o którym mowa w ust. 3 - w przypadku niezgłoszenia sprzeciwu przez
Komisję albo
2)
w terminie wyznaczonym przez Komisję - w przypadku niezgłoszenia sprzeciwu przez Komisję
i wyznaczenia terminu, w ciągu którego nabycie lub objęcie akcji spółki prowadzącej
rynek regulowany może zostać dokonane.
4.
Wykonywanie prawa głosu z akcji spółki prowadzącej rynek regulowany nabytych lub objętych
bez zawiadomienia Komisji, po dokonaniu zawiadomienia lecz przed upływem terminu,
o którym mowa w ust. 3, pomimo zgłoszenia przez Komisję sprzeciwu lub z naruszeniem
wyznaczonego przez Komisję terminu, w którym nabycie lub objęcie akcji może zostać
dokonane, jest bezskuteczne.
5.
W przypadku gdy podmiotem nabywającym akcje spółki prowadzącej rynek regulowany jest
zagraniczna firma inwestycyjna, bank zagraniczny albo zagraniczny zakład ubezpieczeń
posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności wydane przez właściwy organ nadzoru
innego państwa członkowskiego, Komisja zasięga opinii o tym podmiocie od organu nadzoru,
który udzielił mu zezwolenia na prowadzenie działalności.
6.
Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio w przypadku gdy podmiotem nabywającym akcje
spółki prowadzącej rynek regulowany jest podmiot dominujący wobec podmiotu, o którym
mowa w ust. 5, lub podmiot wywierający znaczny wpływ w rozumieniu art. 96 ust. 3 na
podmiot, o którym mowa w ust. 5, a także w przypadku jeżeli w wyniku pośredniego nabycia
podmiot, którego akcje są przedmiotem nabycia, stałby się podmiotem zależnym od nabywcy
albo podmiotem, na który nabywca zacznie wywierać znaczny wpływ w rozumieniu art.
96 ust. 3.
7.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie liczby akcji, które nabywca
zamierza nabyć, ich udział w kapitale zakładowym oraz liczbę głosów, jaką nabywca
osiągnie na walnym zgromadzeniu, oraz składane pod rygorem odpowiedzialności karnej
oświadczenie o źródle pochodzenia środków pieniężnych przeznaczonych na zapłatę za
obejmowane lub nabywane akcje spółki prowadzącej rynek regulowany. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
8.
Niezgłoszenie przez Komisję sprzeciwu w terminie, o którym mowa w ust. 3, oznacza
zgodę na nabycie akcji spółki prowadzącej rynek regulowany, na warunkach wskazanych
w zawiadomieniu.
Art. 25.
1.
Prowadzenie rynku regulowanego wymaga zezwolenia Komisji, wydanego na wniosek zainteresowanego
podmiotu.
2.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie rynku regulowanego zawiera:
1)
firmę oraz siedzibę spółki;
2)
dane osobowe członków zarządu i rady nadzorczej spółki prowadzącej rynek regulowany
oraz innych osób, które odpowiadają za rozpoczęcie działalności rynku regulowanego
lub będą nim kierować;
2a54)Dodany przez art. 14 pkt 14 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
oświadczenia członków zarządu oraz rady nadzorczej, że nie byli uznani prawomocnym
orzeczeniem za winnych popełnienia przestępstwa skarbowego, przestępstwa przeciwko
wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami
wartościowymi, przestępstwa lub wykroczenia określonego w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej , przestępstwa określonego w art. 523 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe , przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, oraz przestępstwa stanowiącego naruszenie równoważnych przepisów obowiązujących
w innych państwach;
3)
przewidywaną wysokość środków własnych i kredytów, przeznaczoną na uruchomienie rynku
regulowanego, oraz określenie sposobu finansowania działalności;
4)
dane o wysokości i strukturze kapitału własnego oraz źródłach jego pochodzenia;
5)
wskazanie podmiotu lub podmiotów, które będą dokonywać, na podstawie umowy ze spółką,
rozliczenia oraz rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym prowadzonym
przez spółkę oraz zasad, na jakich ma być dokonywany rozrachunek oraz rozliczenie
transakcji przez ten podmiot lub te podmioty;
6)
dane o przewidywanej lokalizacji rynku regulowanego oraz środkach technicznych umożliwiających
funkcjonowanie rynku, w szczególności zapewniających stałą łączność z podmiotami,
o których mowa w pkt 5;
7)
zobowiązanie co najmniej 6 firm inwestycyjnych do prowadzenia działalności na danym
rynku regulowanym;
8)
listę akcjonariuszy spółki posiadających akcje uprawniające do wykonywania co najmniej
5% ogólnej liczby głosów lub stanowiących co najmniej 5% kapitału zakładowego spółki
ze wskazaniem posiadanych przez nich udziałów w ogólnej liczbie głosów oraz w kapitale
zakładowym spółki.
2a.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie ASO przez spółkę prowadzącą rynek regulowany
zawiera informacje, o których mowa w art. 2 i art. 3 rozporządzenia 2016/824.
2b.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie OTF przez spółkę prowadzącą rynek regulowany
zawiera informacje, o których mowa w art. 2 i art. 6 rozporządzenia 2016/824. W przypadku
gdy zgodnie z wnioskiem o udzielenie zezwolenia przedmiotem obrotu na OTF mają być
produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym, które muszą być wykonywane przez
dostawę, wniosek o udzielenie takiego zezwolenia zawiera także informacje o takich
produktach w zakresie, jaki zgodnie z przepisami rozporządzenia 2016/824 jest wymagany
wobec klas aktywów w rozumieniu art. 1 pkt 2 tego rozporządzenia.
2c.
Informacje, o których mowa w ust. 2a i 2b, przekazuje się również w postaci elektronicznej
w formacie wskazanym w art. 9 rozporządzenia 2016/824.
2d56)Dodany przez art. 14 pkt 14 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 2a, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany
do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
3.
Do wniosku należy dołączyć:
1)
statut spółki;
2)
regulamin organizacyjny spółki;
3)
regulamin rynku regulowanego;
4)
analizę ekonomiczno-finansową możliwości prowadzenia rynku regulowanego przez najbliższe
3 lata;
5)
zasady przeprowadzania badania, o którym mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia 2017/584;
6)
zasady przeprowadzania oceny, o której mowa w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 2017/584;
7)
zasady przeprowadzania testów zgodności, o których mowa w art. 9 rozporządzenia 2017/584;
8)
zasady przeprowadzania testów warunków skrajnych, o których mowa w art. 14 rozporządzenia
2017/584;
9)
plan ciągłości działania, o którym mowa w art. 16 ust. 1 rozporządzenia 2017/584;
10)
zasady i rozwiązania, o których mowa w art. 18 ust. 3 rozporządzenia 2017/584;
11)
zasady i warunki, o których mowa w art. 21 rozporządzenia 2017/584;
12)
procedury oraz opis rozwiązań i systemów, o których mowa w art. 16 ust. 1 rozporządzenia
596/2014;
13)
dokumenty i informacje wykazujące spełnienie warunków, o których mowa w art. 2-5,
art. 7 ust. 1, 5 i 6, art. 8, art. 10 ust. 2, art. 11-13, art. 15, art. 16 ust. 4
i 5, art. 17, art. 18 ust. 1 i 2, art. 19, art. 20 oraz art. 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia
2017/584;
14)
umowy albo projekty umów, do których stosuje się art. 6 rozporządzenia 2017/584.
3a.
W przypadku gdy spółka zamierza również prowadzić ASO lub OTF, do wniosku należy dołączyć,
na żądanie Komisji, regulamin ASO lub regulamin OTF.
4.
(uchylony)
5.
Wydając zezwolenie, Komisja zatwierdza statut spółki i regulamin rynku regulowanego.
Art. 25a.
1.
W skład zarządu spółki prowadzącej rynek regulowany wchodzą osoby posiadające wykształcenie
wyższe, co najmniej trzyletni staż pracy na stanowisku kierowniczym w instytucjach
rynku finansowego lub podmiotach świadczących usługi na rzecz instytucji rynku finansowego
w zakresie podstawowej działalności tych instytucji, nieposzlakowaną opinię w związku
ze sprawowanymi funkcjami oraz wiedzę, kompetencje i doświadczenie niezbędne do zarządzania
spółką prowadzącą rynek regulowany.
1a57)Dodany przez art. 14 pkt 15 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Członkowie zarządu i rady nadzorczej spółki prowadzącej rynek regulowany, pełniąc
swoje funkcje, kierują się niezależnością osądu, aby zapewnić skuteczną ocenę i weryfikację
podejmowania i wykonywania decyzji związanych z bieżącym zarządzaniem oraz poświęcają
wystarczającą ilość czasu na sprawowanie swoich funkcji i powierzonych im obowiązków.
1b57)Dodany przez art. 14 pkt 15 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W skład zarządu lub rady nadzorczej spółki prowadzącej rynek regulowany nie mogą wchodzić
osoby, które były uznane prawomocnym orzeczeniem za winne popełnienia przestępstwa
skarbowego, przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu,
obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstwa lub wykroczenia określonego
w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej, przestępstwa określonego w art. 523 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe, przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, oraz przestępstwa stanowiącego naruszenie równoważnych przepisów obowiązujących
w innych państwach.
258)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 15 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy spółka prowadząca rynek regulowany prowadzi ASO lub OTF, warunki,
o których mowa w ust. 1, 1a i 1b, powinny spełniać osoby kierujące tą działalnością.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się, w przypadku gdy prowadzeniem ASO lub OTF kierują
członkowie zarządu spółki prowadzącej rynek regulowany.
4.
Spółka prowadząca rynek regulowany zapewnia podnoszenie przez członków swoich organów
kwalifikacji niezbędnych do należytego wykonywania powierzonych obowiązków.
5.
Liczba funkcji członka zarządu lub rady nadzorczej pełnionych jednocześnie przez członka
zarządu lub rady nadzorczej spółki prowadzącej rynek regulowany jest uzależniona od
indywidualnych okoliczności oraz charakteru, skali i stopnia złożoności działalności
spółki.
6.
Członek zarządu lub rady nadzorczej spółki prowadzącej rynek regulowany o istotnym
znaczeniu pod względem wielkości, struktury organizacyjnej, charakteru, zakresu i
złożoności działalności prowadzonej przez spółkę może sprawować jednocześnie nie więcej
niż:
1)
jedną funkcję członka zarządu i dwie funkcje członka rady nadzorczej albo
2)
cztery funkcje członka rady nadzorczej.
7.
Za jedną funkcję, o której mowa w ust. 6, uznaje się:
1)
funkcje członka zarządu lub rady nadzorczej sprawowane w podmiotach należących do
tej samej grupy kapitałowej;
259)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 15 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
funkcje członka zarządu lub rady nadzorczej sprawowane w podmiotach, w których spółka
prowadząca rynek regulowany posiada bezpośrednio lub pośrednio akcje lub udziały uprawniające
do samodzielnego lub w porozumieniu z innymi podmiotami wykonywania co najmniej 10%
ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników lub stanowiące
co najmniej 10% udziału w kapitale zakładowym.
8.
Przepisu ust. 6 nie stosuje się do funkcji sprawowanych przez członka zarządu lub
rady nadzorczej spółki prowadzącej rynek regulowany w podmiotach nieprowadzących działalności
gospodarczej oraz do reprezentantów Skarbu Państwa.
8a60)Dodany przez art. 14 pkt 15 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Spółka prowadząca rynek regulowany gromadzi dokumenty potwierdzające spełnianie przez
członków zarządu i rady nadzorczej tej spółki wymogów posiadania nieposzlakowanej
opinii, wiedzy, kompetencji, doświadczenia, a także niezależności osądu i poświęcenia
wystarczającej ilości czasu w związku z pełnieniem swoich funkcji i powierzonych obowiązków
oraz w zakresie liczby funkcji pełnionych jednocześnie.
9.
Na wniosek rady nadzorczej Komisja, biorąc pod uwagę w szczególności zakres, skalę
i złożoność działalności prowadzonej przez spółkę prowadzącą rynek regulowany, może
wyrazić zgodę na sprawowanie przez członka zarządu lub rady nadzorczej spółki, o której
mowa w ust. 6, jednej dodatkowej funkcji członka rady nadzorczej ponad ograniczenia
przewidziane w tym przepisie, jeżeli nie zagrozi to należytemu wykonywaniu przez członka
zarządu lub rady nadzorczej powierzonych mu obowiązków w spółce prowadzącej rynek
regulowany. Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
o wydanych zgodach.
10.
W przypadku gdy uzasadnia to wielkość, struktura organizacyjna, charakter, zakres
i złożoność działalności prowadzonej przez spółkę prowadzącą rynek regulowany, ustanawia
ona komitet do spraw nominacji, w skład którego wchodzi co najmniej 3 członków rady
nadzorczej spółki.
11.
Do zadań komitetu do spraw nominacji należy:
1)
rekomendowanie kandydatów do zarządu spółki, z uwzględnieniem niezbędnej wiedzy, kompetencji
i doświadczenia zarządu jako całości, koniecznych do zarządzania spółką prowadzącą
rynek regulowany oraz z uwzględnieniem różnorodności w składzie zarządu spółki;
2)
określenie zakresu obowiązków dla kandydata do zarządu spółki, wymagań w zakresie
wiedzy i kompetencji oraz przewidywanego zaangażowania pod względem poświęcanego czasu,
niezbędnych do pełnienia funkcji;
3)
określenie wartości docelowej reprezentacji niedostatecznie reprezentowanej w zarządzie
spółki płci oraz opracowanie polityki różnorodności w składzie zarządu spółki zmierzającej
do osiągnięcia tej wartości docelowej, uwzględniającej szeroki zestaw cech i kompetencji
wymaganych w przypadku osób pełniących funkcję członków zarządu;
4)
dokonywanie okresowej oceny, co najmniej raz w roku, struktury, wielkości i składu
zarządu oraz rekomendowanie zmian w zakresie podziału zadań członków zarządu;
5)
dokonywanie okresowej oceny, co najmniej raz w roku, wiedzy, kompetencji i doświadczenia
zarządu jako całości i poszczególnych członków zarządu oraz odpowiednie informowanie
zarządu o wynikach tej oceny;
6)
dokonywanie okresowego przeglądu polityki zarządu w odniesieniu do doboru i powoływania
osób zajmujących stanowiska kierownicze i przedstawienie zaleceń.
12.
Komitet do spraw nominacji, wykonując swoje zadania, uwzględnia potrzebę zapewnienia,
aby proces decyzyjny w zarządzie spółki prowadzącej rynek regulowany nie został zdominowany
przez osoby, których działania niekorzystnie wpłyną na interes spółki prowadzącej
rynek regulowany.
13.
W celu realizacji zadań komitet do spraw nominacji może korzystać z zasobów niezbędnych
do realizacji jego zadań, w tym z usług doradztwa zewnętrznego.
14.
Przepisów ust. 11 pkt 1 i 2 nie stosuje się do członków zarządu, którzy zgodnie z
postanowieniami statutu spółki prowadzącej rynek regulowany powoływani są przez inny
organ spółki niż rada nadzorcza.
15.
W przypadku gdy członek zarządu spółki, która złożyła wniosek o udzielenie zezwolenia
na prowadzenie rynku regulowanego, pełni funkcję członka zarządu innej spółki prowadzącej
rynek regulowany, wymogi określone w ust. 1 uznaje się za spełnione.
Art. 25b.
1.
Zezwolenie na prowadzenie rynku regulowanego uprawnia spółkę prowadzącą rynek regulowany
do instalowania na terytorium innego państwa członkowskiego systemów informatycznych
i urządzeń technicznych, umożliwiających dostęp do rynku regulowanego podmiotom prowadzącym
działalność na terytorium innego państwa członkowskiego.
2.
Spółka prowadząca rynek regulowany jest obowiązana zawiadomić Komisję o zamiarze podjęcia
czynności, o których mowa w ust. 1.
2a.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2, w zakresie prowadzonego przez spółkę prowadzącą
rynek regulowany ASO lub OTF, zawiera informacje określone w art. 5 rozporządzenia
2017/1018.
3.
Komisja przekazuje informację, o której mowa w ust. 2, w terminie miesiąca właściwemu
organowi nadzoru innego państwa członkowskiego, na terytorium którego czynności określone
w ust. 1 mają być podjęte.
Art. 25c.
1.
W przypadku łączenia się spółek prowadzących rynek regulowany oraz organizujących
ASO zezwolenie na prowadzenie rynku regulowanego oraz uprawnienie do organizowania
ASO spółki przejmowanej nie przechodzą na spółkę przejmującą.
2.
W przypadku podziału spółki prowadzącej rynek regulowany oraz organizującej ASO w
sposób, o którym mowa w art. 529 § 1 pkt 1, 3 lub 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, zezwolenie na prowadzenie rynku regulowanego oraz uprawnienie do organizowania ASO
spółki dzielonej nie przechodzą na spółkę przejmującą, która prowadzi rynek regulowany
oraz organizuje ASO.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, instrumenty finansowe dopuszczone do obrotu
na rynku regulowanym prowadzonym przez spółkę przejmowaną lub spółkę dzieloną uznaje
się za dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym prowadzonym przez spółkę przejmującą
odpowiednio z dniem połączenia, dniem podziału lub dniem wydzielenia.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, instrumenty finansowe wprowadzone do ASO
organizowanego przez spółkę przejmowaną lub spółkę dzieloną uznaje się za wprowadzone
do ASO organizowanego przez spółkę przejmującą odpowiednio z dniem połączenia, dniem
podziału lub dniem wydzielenia.
5.
W przypadku podziału spółki prowadzącej rynek regulowany oraz organizującej ASO, w
planie podziału wskazuje się spółkę, na którą przechodzi zezwolenie na prowadzenie
rynku regulowanego oraz uprawnienie do organizowania ASO, z uwzględnieniem ust. 2.
6.
W przypadku łączenia się spółek prowadzących rynek regulowany oraz organizujących
ASO w sposób, o którym mowa w art. 492 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, na spółkę nowo zawiązaną przechodzi wskazane w planie połączenia zezwolenie na prowadzenie
rynku regulowanego oraz uprawnienie do organizowania ASO. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje
się odpowiednio.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5 lub 6, spółka dzielona lub spółki łączące się
informują Komisję o zgłoszeniu do sądu rejestrowego, odpowiednio planu podziału lub
planu połączenia, w terminie 5 dni od dnia, w którym nastąpiło zgłoszenie.
8.
Spółka nowo zawiązana lub spółka przejmująca niezwłocznie, nie później niż w terminie
5 dni od dnia powzięcia informacji o wpisie do Krajowego Rejestru Sądowego spółki
nowo zawiązanej lub połączenia, informuje Komisję o dokonanych wpisach.
9.
W przypadku odmowy dokonania wpisu przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.
10.
Przepisy ust. 1-9 stosuje się odpowiednio do spółek prowadzących rynek regulowany
na innej podstawie niż zezwolenie na prowadzenie rynku regulowanego.
11.
W przypadku gdy spółki, o których mowa w ust. 1, organizują obrót towarami giełdowymi
w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, przepisy ust. 1-10 stosuje się odpowiednio.
Art. 25d.
1.
Zarząd spółki prowadzącej rynek regulowany zapewnia skuteczne i ostrożne zarządzanie
rynkiem regulowanym, w tym właściwy i przejrzysty podział zadań, obowiązków i odpowiedzialności,
a także wdrożenie rozwiązań w celu przeciwdziałania powstawaniu konfliktu interesów.
2.
Rada nadzorcza spółki prowadzącej rynek regulowany sprawuje nadzór nad wypełnianiem
przez zarząd obowiązków, o których mowa w ust. 1, oraz ocenia adekwatność i skuteczność
przyjętych rozwiązań.
Art. 25e61)Dodany przez art. 14 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany jest obowiązana posiadać procedury anonimowego
zgłaszania wskazanemu członkowi zarządu, a w szczególnych przypadkach - radzie nadzorczej,
naruszeń przepisów prawa, w tym przepisów rozporządzenia 596/2014 i rozporządzenia
600/2014, oraz procedur i standardów etycznych obowiązujących w spółce prowadzącej
rynek regulowany.
2.
W ramach procedur, o których mowa w ust. 1, spółka prowadząca rynek regulowany zapewnia
pracownikom, którzy zgłaszają naruszenia, ochronę co najmniej przed działaniami o
charakterze represyjnym, dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego traktowania.
Art. 26.
1.
Komisja odmawia wydania zezwolenia na prowadzenie rynku regulowanego, jeżeli z analizy
wniosku i dołączonych do niego dokumentów wynika, że podmiot występujący z wnioskiem
nie zapewni prowadzenia działalności w sposób niezagrażający bezpieczeństwu obrotu
instrumentami finansowymi lub należycie zabezpieczający interesy uczestników tego
obrotu.
262)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Komisja odmawia wydania zezwolenia na prowadzenie rynku regulowanego, jeżeli członkowie
zarządu lub rady nadzorczej spółki prowadzącej rynek regulowany lub inne osoby, które
odpowiadają za rozpoczęcie działalności rynku regulowanego lub będą nim kierować,
nie spełniają wymagań, o których mowa w art. 25a ust. 1, 1a lub 1b, lub nie dają rękojmi
skutecznego i ostrożnego zarządzania rynkiem regulowanym.
Art. 26a.
Komisja odmawia wydania spółce prowadzącej rynek regulowany zezwolenia odpowiednio
na prowadzenie ASO lub OTF, jeżeli:
1)
wniosek nie spełnia wymagań określonych odpowiednio w art. 25 ust. 2a lub 2b;
2)
dokumenty załączone do wniosku nie są zgodne pod względem treści z przepisami prawa
lub ze stanem faktycznym;
3)
z analizy wniosku i załączonych do niego dokumentów wynika, że podmiot występujący
z wnioskiem nie zapewni prowadzenia działalności objętej wnioskiem w sposób:
a)
zgodny z przepisami prawa regulującymi odpowiednio sposób prowadzenia ASO lub OTF
lub
b)
niezagrażający bezpieczeństwu obrotu instrumentami finansowymi, lub
c)
należycie zabezpieczający interesy uczestników tego obrotu.
Art. 27.
1.
Dokonanie zmian w składzie zarządu spółki prowadzącej rynek regulowany wymaga zgody
Komisji, udzielanej na wniosek organu uprawnionego do powoływania i odwoływania członków
zarządu spółki prowadzącej rynek regulowany. Komisja odmawia udzielenia zgody, jeżeli
proponowane zmiany nie zapewniają prowadzenia działalności w sposób niezagrażający
bezpieczeństwu obrotu instrumentami finansowymi lub należycie zabezpieczający interesy
uczestników tego obrotu.
2.
Zamiar zawarcia przez spółkę prowadzącą rynek regulowany umowy skutkującej zmianą
podmiotu dokonującego rozrachunku lub rozliczania transakcji wymaga zawiadomienia
Komisji.
3.
Podmiot uprawniony do zawierania transakcji na rynku regulowanym może powierzyć dokonywanie
rozrachunku zawieranych przez niego transakcji podmiotowi innemu niż ten, który na
podstawie umowy ze spółką prowadzącą rynek regulowany dokonuje rozrachunku transakcji
zawieranych na tym rynku. Zamiar powierzenia dokonywania rozrachunku wymaga zawiadomienia
Komisji.
4.
Komisja w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia, zgłasza sprzeciw wobec
planowanego zawarcia umowy skutkującej zmianą podmiotu dokonującego rozrachunku lub
rozliczania transakcji lub wobec planowanego powierzenia dokonywania rozrachunku transakcji
podmiotowi innemu niż ten, który na podstawie umowy ze spółką prowadzącą rynek regulowany
dokonuje rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym, w przypadku gdy
podmiot, z którym ma zostać zawarta umowa, albo podmiot wskazany zgodnie z ust. 3
nie spełnia warunków, o których mowa w art. 18 ust. 1b.
5.
W przypadku gdy podmiot dokonujący rozrachunku lub rozliczania transakcji nie spełnia
warunków, o których mowa w art. 18 ust. 1b, Komisja może, w drodze decyzji, nakazać
spółce prowadzącej rynek regulowany rozwiązanie umowy zawartej z tym podmiotem. Komisja
może wyznaczyć termin, w ciągu którego rozwiązanie umowy powinno zostać dokonane.
6.
W przypadku gdy podmiot, któremu podmiot uprawniony do zawierania transakcji na rynku
regulowanym powierzył dokonywanie rozrachunku transakcji, nie spełnia warunków, o
których mowa w art. 18 ust. 1b, Komisja może, w drodze decyzji, nakazać zmianę podmiotu
dokonującego rozrachunku transakcji. Komisja może wyznaczyć termin, w ciągu którego
zmiana podmiotu powinna zostać dokonana.
Art. 28.
1.
Rada nadzorcza spółki prowadzącej rynek regulowany, na wniosek zarządu spółki prowadzącej
rynek regulowany, uchwala regulamin rynku regulowanego, a także zmiany tego regulaminu.
2.
Regulamin rynku regulowanego określa w szczególności:
1)
kryteria i warunki dopuszczania papierów wartościowych i innych instrumentów finansowych
do obrotu na poszczególnych rynkach, w tym papierów wartościowych dopuszczonych do
obrotu na rynku regulowanym w innym państwie członkowskim;
2)
sposób i tryb rozstrzygania sporów dotyczących przebiegu transakcji;
3)
rodzaje transakcji zawieranych na rynku regulowanym;
4)
porządek obrotu papierami wartościowymi i innymi instrumentami finansowymi na rynku
regulowanym;
5)
warunki i tryb notowania, zawieszania i zaprzestania notowania papierów wartościowych
i innych instrumentów finansowych na rynku regulowanym;
6)
sposób ustalania i ogłaszania kursów;
7)
dni sesyjne i godziny sesji;
8)
zasady anulowania transakcji;
9)
sposób klasyfikowania papierów wartościowych i innych instrumentów finansowych notowanych
na rynku regulowanym;
10)
system informacyjny rynku regulowanego;
11)
wysokość stałej opłaty rocznej za korzystanie z urządzeń rynku regulowanego;
12)
wysokość opłat transakcyjnych i sposoby ich naliczania;
13)
obowiązki informacyjne emitentów papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu wyłącznie
na rynku regulowanym niebędącym rynkiem oficjalnych notowań, a także warunki uznania
informacji za równoważne informacjom bieżącym i okresowym, w przypadku emitentów z
siedzibą w państwie niebędącym państwem członkowskim, dla których Rzeczpospolita Polska
jest państwem macierzystym w rozumieniu art. 55a ustawy o ofercie publicznej - w zakresie
określonym w art. 61 tej ustawy;
14)
sposób postępowania w przypadku naruszenia przez emitentów obowiązków informacyjnych
określonych w regulaminie;
15)
postanowienia mające na celu wykrywanie i zapobieganie wykorzystywaniu informacji
poufnych lub przeciwdziałanie i ujawnianie przypadków manipulacji na rynku, o której
mowa w art. 12 rozporządzenia 596/2014;
15a)
zasady zawieszania lub ograniczania obrotu instrumentami finansowymi w przypadku znacznego
wahania cen tych instrumentów;
15b)
zasady zmiany, unieważniania lub korekty transakcji;
15c)
mechanizmy umożliwiające kontrolę otwartych pozycji w zakresie towarowych instrumentów
pochodnych, innych niż towarowe instrumenty pochodne, o których mowa w art. 32f ust.
7, w szczególności umożliwiające:
a)
monitorowanie otwartych pozycji członków rynku regulowanego,
b)
uzyskiwanie od członka rynku regulowanego dostępu do informacji, w tym do istotnych
dokumentów dotyczących wielkości i celu pozycji lub zaangażowania, informacji na temat
beneficjentów rzeczywistych lub właścicieli instrumentu bazowego oraz do informacji
na temat wspólnych ustaleń oraz powiązanych aktywów lub pasywów na rynku instrumentu
bazowego,
c)
żądanie od członka rynku regulowanego, aby usunął lub zmniejszył daną pozycję tymczasowo
lub na stałe,
d)
jednostronne podjęcie odpowiednich działań w celu zapewnienia usunięcia lub zmniejszenia
danej pozycji, jeżeli członek rynku regulowanego nie zastosuje się do żądania, o którym
mowa w lit. c,
e)
w stosownych przypadkach, żądanie od członka rynku regulowanego, aby przywrócił płynność
na rynku zgodnie z ustaloną ceną i wolumenem, tymczasowo, z wyraźnym zamiarem złagodzenia
skutków dużej lub dominującej pozycji;
15d63)Dodany przez art. 14 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
w przypadku gdy spółka prowadząca rynek regulowany umożliwia dopuszczanie do obrotu
na tym rynku papierów wartościowych na wniosek złożony przez podmiot inny niż ich
emitent:
a)
mechanizmy zabezpieczające inwestorów w przypadku zaprzestania dopuszczania do obrotu
na rynku regulowanym w innym państwie takich papierów wartościowych lub zaprzestania
ich dopuszczania do obrotu na rynku regulowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
b)
sposób wykonywania obowiązków informacyjnych związanych z dopuszczeniem do obrotu
na rynku regulowanym takich papierów wartościowych,
c)
mechanizmy zabezpieczające przed przepływem takich papierów wartościowych z rynku
regulowanego prowadzonego w innym państwie członkowskim na prowadzony przez spółkę
rynek regulowany.
16)
(uchylony)
17)
(uchylony)
3.
Regulamin rynku regulowanego może określać dodatkowe warunki dopuszczania papierów
wartościowych do obrotu stosowane wyłącznie w celu ochrony interesu inwestorów. W
takim przypadku podmiot składający wniosek o dopuszczenie danych papierów wartościowych
do obrotu powinien zostać powiadomiony o tych warunkach przed jego złożeniem.
4.
W przypadku opłat, o których mowa w ust. 2 pkt 12, spółka prowadząca rynek regulowany
może określić w regulaminie wyższe opłaty:
1)
od zleceń, które są następnie anulowane;
2)
od członków rynku regulowanego, dla których współczynnik zleceń anulowanych w stosunku
do zleceń wykonanych przekracza limity określone przez spółkę prowadzącą rynek regulowany;
3)
od członków rynku regulowanego, którzy stosują technikę handlu algorytmicznego o wysokiej
częstotliwości.
Art. 29.
1.
Dokonywanie zmian w statucie spółki prowadzącej rynek regulowany i regulaminie rynku
regulowanego wymaga zgody Komisji. Komisja odmawia udzielenia zgody na dokonanie zmian
w statucie i regulaminie, jeżeli proponowane zmiany są sprzeczne z przepisami prawa
lub mogłyby naruszyć bezpieczeństwo obrotu.
2.
Spółka prowadząca rynek regulowany jest obowiązana informować Komisję o wszelkich
zmianach danych, o których mowa w art. 25 ust. 2.
3.
Spółka prowadząca rynek regulowany udostępnia uczestnikom obrotu regulamin rynku regulowanego
i jego zmiany oraz inne ustanowione przez spółkę regulacje obowiązujące na prowadzonym
przez nią rynku, co najmniej na 2 tygodnie przed dniem ich wejścia w życie.
Art. 29a.
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany, która prowadzi obrót w zakresie instrumentów pochodnych,
których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości uprawnień do emisji,
może, za zezwoleniem Komisji, prowadzić platformę aukcyjną, na której jest prowadzona
sprzedaż pięciodniowych kontraktów terminowych typu future, o ile po uzyskaniu zezwolenia
platforma ta została wyznaczona na podstawie art. 30 ust. 1 lub 2 rozporządzenia 1031/2010
oraz została wpisana do wykazu, o którym mowa w Załączniku III tego rozporządzenia.
2.
Spółka prowadząca rynek regulowany, która organizuje obrót towarami giełdowymi, o
których mowa w art. 21 ust. 3a, może, za zezwoleniem Komisji, prowadzić platformę
aukcyjną, na której prowadzona jest sprzedaż dwudniowych kontraktów na rynku kasowym,
o ile po uzyskaniu zezwolenia platforma ta została wyznaczona na podstawie art. 30
ust. 1 lub 2 rozporządzenia 1031/2010 oraz została wpisana do wykazu, o którym mowa
w Załączniku III tego rozporządzenia.
3.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie platformy aukcyjnej, o której mowa
w ust. 1 lub 2, zawiera:
1)
wskazanie osób, które będą kierować działalnością w zakresie prowadzenia platformy
aukcyjnej;
2)
wskazanie rodzajów produktów, które będą sprzedawane na aukcjach organizowanych w
ramach prowadzenia platformy aukcyjnej;
3)
opis warunków technicznych i organizacyjnych prowadzenia platformy aukcyjnej;
4)
opis zasad zarządzania ryzykiem związanym z prowadzeniem platformy aukcyjnej;
5)
opis zasad określania algorytmu ustalającego kolejność ofert, o którym mowa w art.
7 ust. 2 rozporządzenia 1031/2010;
6)
zasady określania metodyki, o której mowa w art. 7 ust. 6 rozporządzenia 1031/2010;
7)
wskazanie podmiotów uprawnionych do świadczenia usług rozliczenia i rozrachunku, które
będą dokonywać, na podstawie umowy ze spółką, czynności związanych z płatnościami
i dostarczaniem uprawnień do emisji sprzedawanych na aukcjach organizowanych przez
platformę aukcyjną oraz zarządzaniem wnoszonych zabezpieczeń;
8)
wskazanie zasad działania związanych z płatnościami, dostarczaniem uprawnień do emisji
i zarządzaniem wnoszonych zabezpieczeń, wynikających z umów, o których mowa w pkt
7;
9)
analizę ekonomiczno-finansową możliwości prowadzenia platformy aukcyjnej w okresie
kolejnych 3 lat od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności platformy aukcyjnej.
4.
Do wniosku dołącza się:
1)
szczegółowe zasady organizowania aukcji;
2)
regulamin zarządzania konfliktami interesów;
3)
regulamin ochrony przepływu informacji poufnej, o której mowa w art. 62 ust. 1 rozporządzenia
1031/2010, oraz innych informacji stanowiących tajemnicę zawodową;
4)
wewnętrzną procedurę w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu
terroryzmu;
5)
regulamin ochrony przepływu oraz przeciwdziałania wykorzystaniu informacji wewnętrznej,
o której mowa w art. 37 lit. a rozporządzenia 1031/2010;
6)
procedury oraz opis rozwiązań i systemów, o których mowa w art. 16 ust. 1 rozporządzenia
596/2014, lub procedurę przeciwdziałania manipulacji na rynku, o której mowa w art.
37 lit. b rozporządzenia 1031/2010.
5.
Osoby kierujące działalnością w zakresie prowadzenia platformy aukcyjnej powinny spełniać
warunki, o których mowa w art. 25a ust. 1.
6.
Przepisu ust. 5 nie stosuje się, jeżeli prowadzeniem platformy aukcyjnej kierują członkowie
zarządu rynku regulowanego.
7.
W celu ustalenia przestrzegania wymogów, określonych w rozporządzeniu 1031/2010 nałożonych
na prowadzącego platformę aukcyjną, Komisja może żądać od spółki prowadzącej rynek
regulowany przedstawienia innych informacji i dokumentów dotyczących prowadzenia platformy
aukcyjnej niż zawarte we wniosku.
8.
Komisja rozpoznaje wniosek o zezwolenie na prowadzenie platformy aukcyjnej w terminie
2 miesięcy od dnia jego złożenia.
9.
Zezwolenie zawiera:
1)
firmę, siedzibę oraz adres spółki prowadzącej platformę aukcyjną;
2)
wskazanie czynności, na wykonywanie których jest udzielone zezwolenie;
3)
(uchylony)
10.
Komisja odmawia udzielenia zezwolenia na prowadzenie platformy aukcyjnej, jeżeli z
treści wniosku, załączonych do wniosku dokumentów i informacji lub informacji i dokumentów
przedstawionych na żądanie Komisji wynika, że spółka prowadząca rynek regulowany nie
zapewni prowadzenia platformy aukcyjnej w sposób zgodny z przepisami prawa lub nie
zapewni prowadzenia działalności w sposób niezagrażający bezpieczeństwu obrotu na
tej platformie oraz należycie zabezpieczający interesy uczestników aukcji.
Art. 29b.
1.
Prowadzenie platformy aukcyjnej odbywa się na zasadach określonych w rozporządzeniu
1031/2010, przepisach niniejszej ustawy oraz ustanowionych przez spółkę prowadzącą
rynek regulowany szczegółowych zasadach organizowania aukcji.
2.
Szczegółowe zasady organizowania aukcji w szczególności określają:
1)
produkty, które będą sprzedawane na aukcjach;
2)
zasady ustalania i publikacji dat i godzin aukcji;
3)
zasady ustalania i publikacji kalendarza aukcji;
4)
zasady przeprowadzania aukcji;
5)
format ofert składanych na aukcji oraz sposób ich składania;
6)
wymagania, o których mowa w art. 19 ust. 2 lit. e i f rozporządzenia 1031/2010;
7)
tryb wprowadzania środków zaradczych, o których mowa w art. 57 rozporządzenia 1031/2010;
8)
rodzaje dokumentów i informacji wymaganych dla dokonania oceny spełnienia warunków,
o których mowa w art. 19 ust. 3 rozporządzenia 1031/2010;
9)
zasady rozpatrywania wniosków o dopuszczenie do składania ofert;
10)
tryb i warunki odmowy udzielenia, cofnięcia lub zawieszenia dopuszczenia do składania
ofert;
11)
rodzaje alternatywnych możliwości dostępu do aukcji;
12)
tryb i warunki przeprowadzenia kontroli podmiotów uprawnionych do bezpośredniego składania
ofert na aukcjach, o których mowa w rozporządzeniu 1031/2010;
13)
rodzaje kar, które mogą być stosowane wobec podmiotów uprawnionych do bezpośredniego
składania ofert na aukcjach, naruszających obowiązki związane z uczestnictwem w aukcji;
14)
procedurę przeciwdziałania i ujawniania przypadków manipulacji na rynku, o której
mowa w art. 37 lit. b rozporządzenia 1031/2010, lub manipulacji na rynku, o której
mowa w art. 12 rozporządzenia 596/2014;
15)
sposób przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
16)
sposób i tryb pozasądowego rozstrzygania sporów dotyczących przebiegu aukcji;
17)
strukturę i wysokość opłat.
Art. 29c.
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany może prowadzić działalność polegającą na świadczeniu
usług w zakresie udostępniania informacji o transakcjach, po uzyskaniu zezwolenia
Komisji.
264)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na świadczeniu
usług w zakresie udostępniania informacji o transakcjach powinien spełniać wymogi,
o których mowa w art. 131b ust. 1 pkt 1-4 i 6.
3.
Komisja odmawia udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na świadczeniu
usług w zakresie udostępniania informacji o transakcjach w przypadkach, o których
mowa w art. 131d pkt 1-4.
4.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być udzielone równocześnie z udzieleniem
zezwolenia na prowadzenie rynku regulowanego.
Art. 29d65)Dodany przez art. 14 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany może przetwarzać dane osobowe posiadane w związku
z wykonywaniem obowiązku, o którym mowa w art. 25 ust. 2 rozporządzenia 600/2014,
do celów statystycznych w zakresie udziału inwestorów w strukturze obrotów instrumentami
finansowymi w danym systemie obrotu.
2.
Opracowania, zestawienia i analizy statystyczne opracowane na podstawie danych osobowych,
o których mowa w ust. 1, zawierają wyłącznie zagregowane dane statystyczne uniemożliwiające
identyfikację osób fizycznych, których dane zostały przetworzone.
3.
Przy przetwarzaniu danych osobowych, o których mowa w ust. 1, spółka prowadząca rynek
regulowany wdraża odpowiednie zabezpieczenia techniczne i organizacyjne praw i wolności
osób fizycznych, których dane osobowe są przetwarzane, zgodnie z rozporządzeniem 2016/679,
polegające co najmniej na:
1)
dopuszczeniu przez spółkę prowadzącą rynek regulowany do przetwarzania danych osobowych
wyłącznie osób do tego uprawnionych oraz nadawanie tych uprawnień minimalnej liczbie
osób niezbędnych do prowadzenia analiz i opracowań statystycznych;
2)
pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do zachowania danych osobowych w tajemnicy;
3)
zapewnieniu ochrony przed nieuprawnionym dostępem do systemu informatycznego spółki
prowadzącej rynek regulowany, w którym dane osobowe są przetwarzane;
4)
określeniu zasad bezpieczeństwa przetwarzanych danych osobowych.
4.
Do przetwarzania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, do celów statystycznych,
o których mowa w tym przepisie, nie stosuje się przepisów art. 15, art. 16, art. 18
i art. 21 rozporządzenia 2016/679.
Art. 30.
1.
Przewodniczący Komisji lub osoba przez niego upoważniona ma prawo:
1)
wstępu do siedziby i do lokalu spółki prowadzącej rynek regulowany celem wglądu do
ksiąg, dokumentów i innych nośników informacji;
2)
uczestniczyć w posiedzeniach rady nadzorczej spółki prowadzącej rynek regulowany oraz
w walnych zgromadzeniach.
2.
Na żądanie Przewodniczącego Komisji lub osoby przez niego upoważnionej, osoby uprawnione
do reprezentowania spółki prowadzącej rynek regulowany lub wchodzące w skład jej organów
zarządzających i nadzorczych albo pozostające z tą spółką w stosunku pracy są obowiązane
do niezwłocznego sporządzenia i przekazania, na koszt spółki, kopii dokumentów i innych
nośników informacji oraz do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień.
3.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, spoczywa również na biegłym rewidencie oraz osobach
uprawnionych do reprezentowania firmy audytorskiej lub pozostających z tą firmą w
stosunku pracy - w zakresie dotyczącym czynności podejmowanych przez te osoby lub
firmę, w związku z badaniem sprawozdań finansowych spółki prowadzącej rynek regulowany
lub świadczeniem na rzecz spółki prowadzącej rynek regulowany innych usług wymienionych
w art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich
oraz nadzorze publicznym . Nie narusza to obowiązku zachowania tajemnicy, o której mowa w art. 78 tej ustawy.
4.
Na pisemne żądanie Komisji zarząd spółki prowadzącej rynek regulowany jest obowiązany
do:
1)
zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia lub
2)
umieszczenia spraw wskazanych przez Komisję w porządku obrad walnego zgromadzenia.
5.
W przypadku niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 4, do żądania Komisji stosuje
się odpowiednio przepisy art. 401 § 1 i 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.
6.
Komisja może nakazać radzie nadzorczej spółki prowadzącej rynek regulowany niezwłoczne
podjęcie, nie później jednak niż w terminie 10 dni roboczych, uchwały w określonej
sprawie.
7.
Komisja może zaskarżyć do sądu uchwałę walnego zgromadzenia lub rady nadzorczej spółki
prowadzącej rynek regulowany, w terminie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o uchwale,
w drodze powództwa o jej uchylenie, jeżeli uchwała narusza przepisy prawa, postanowienia
statutu, regulaminu lub zasady bezpieczeństwa obrotu albo jeżeli została podjęta z
naruszeniem przepisów prawa, postanowień statutu lub regulaminu.
8.
W razie powzięcia wątpliwości co do prawidłowości lub rzetelności sprawozdań finansowych
albo innych informacji finansowych, których obowiązek sporządzenia wynika z odrębnych
przepisów lub prawidłowości prowadzenia ksiąg rachunkowych, Komisja może zlecić kontrolę
tych sprawozdań, informacji i ksiąg rachunkowych firmie audytorskiej. W przypadku
gdy kontrola wykaże istnienie istotnych nieprawidłowości, spółka prowadząca rynek
regulowany zwraca Komisji koszty przeprowadzenia kontroli.
9.
Biegły rewident lub firmy audytorskie badające sprawozdanie finansowe spółki prowadzącej
rynek regulowany niezwłocznie przekazują Komisji oraz radzie nadzorczej i zarządowi
spółki istotne informacje, w których posiadanie weszli w związku z wykonywanymi czynnościami,
dotyczące zdarzeń powodujących:
1)
powstanie uzasadnionego podejrzenia naruszenia przez spółkę, członków jej zarządu
lub pracowników przepisów prawa regulujących prowadzenie rynku regulowanego, zasad
uczciwego obrotu lub interesów uczestników obrotu;
2)
powstanie zagrożenia dla dalszego funkcjonowania spółki;
3)
odmowę wydania opinii dotyczącej sprawozdania finansowego spółki, wydanie opinii negatywnej
dotyczącej jej sprawozdania finansowego lub wniesienie zastrzeżeń w tej opinii.
10.
Biegły rewident lub firma audytorska może odstąpić od powiadomienia rady nadzorczej
i zarządu, o którym mowa w ust. 9, jeżeli przemawiają za tym ważne powody.
11.
Wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 9, nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy,
o której mowa w art. 78 ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich
oraz nadzorze publicznym.
Art. 30a.
W celu zapewnienia przestrzegania przez spółkę prowadzącą rynek regulowany przepisów
ustawy, przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, przepisów ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, przepisów rozporządzenia 1031/2010, rozporządzenia 596/2014, rozporządzenia 600/2014,
rozporządzenia 2017/584 oraz innych bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii
Europejskiej mających zastosowanie do spółki prowadzącej rynek regulowany Komisja
może zalecić zaprzestanie w wyznaczonym terminie działania naruszającego te przepisy
lub niepodejmowanie takiego działania w przyszłości.
Art. 31.
1.
Stronami transakcji zawieranych na rynku regulowanym mogą być wyłącznie:
1)
firmy inwestycyjne;
2)
zagraniczne firmy inwestycyjne nieprowadzące działalności maklerskiej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
2a66)Dodany przez art. 14 pkt 21 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
zagraniczne osoby prawne z siedzibą na terytorium państwa należącego do OECD nieprowadzące
działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
Krajowy Depozyt albo spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1 i 3 - w przypadku, o którym
mowa w art. 59 ust. 3;
4)
spółka prowadząca izbę rozliczeniową - w przypadku, o którym mowa w art. 68c ust.
3.
2.
Stronami transakcji zawieranych na rynku regulowanym mogą być również, na warunkach
określonych w regulaminie rynku regulowanego, inne podmioty nabywające i zbywające
instrumenty finansowe we własnym imieniu i na własny rachunek:
1)
będące uczestnikami Krajowego Depozytu lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 lub 2,
lub spółki prowadzącej izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową, o której mowa w art.
68a;
2)
niebędące uczestnikami podmiotu, o którym mowa w pkt 1, pod warunkiem wskazania podmiotu
będącego uczestnikiem podmiotu, o którym mowa w pkt 1, który zobowiązał się do wypełniania
obowiązków w związku z rozliczaniem zawartych transakcji.
3.
Czynność prawna mająca za przedmiot transakcję zawieraną na rynku regulowanym dokonana
przez podmioty inne niż określone w ust. 1 i 2 jest nieważna.
3a67)Dodany przez art. 14 pkt 21 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Zagraniczna osoba prawna, o której mowa w ust. 1 pkt 2a, może być stroną transakcji
zawieranych na rynku regulowanym, jeżeli:
1)
posiada zezwolenie lub na innej podstawie świadczy usługi w zakresie obrotu instrumentami
finansowymi w państwie swojej siedziby;
2)
podlega nadzorowi właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym w państwie swojej
siedziby;
3)
państwo jej siedziby należy do Grupy Specjalnej do Spraw Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy
(FATF);
4)
zostało zawarte porozumienie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy o nadzorze, z
właściwym organem nadzoru nad rynkiem finansowym w państwie jej siedziby lub wielostronne
porozumienie zapewniające współpracę i skuteczną wymianę informacji, którego stroną
jest ten organ nadzoru i Komisja, lub w inny sposób zapewnione jest przekazywanie
między tym organem nadzoru a Komisją informacji niezbędnych z punktu widzenia sprawowanego
przez Komisję nadzoru nad działalnością tej zagranicznej osoby prawnej w systemie
obrotu instrumentami finansowymi.
3b67)Dodany przez art. 14 pkt 21 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Zagraniczna osoba prawna, o której mowa w ust. 1 pkt 2a, może być stroną transakcji
zawieranych na rynku regulowanym wyłącznie w zakresie nabywania lub zbywania instrumentów
finansowych na własny rachunek, z wyłączeniem pełnienia funkcji animatora rynku, lub
na rachunek klientów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa
innego niż państwo członkowskie.
468)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 21 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela osoby uprawnione do reprezentowania
podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 2a, będących stronami transakcji zawieranych
na rynku regulowanym, lub wchodzące w skład ich statutowych organów albo pozostające
z nimi w stosunku pracy są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia i przekazania,
na koszt tych podmiotów, kopii dokumentów i innych nośników informacji oraz do udzielenia
pisemnych lub ustnych wyjaśnień w zakresie transakcji zawieranych na rynku regulowanym.
568)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 21 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Komisja powiadamia właściwy organ nadzoru podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 2
i 2a, o wystąpieniu z żądaniem, o którym mowa w ust. 4, a także o każdym przypadku
niewykonania albo nienależytego wykonania tego obowiązku.
6.
Jeżeli pomimo środków podjętych przez organ nadzoru, który udzielił zezwolenia zagranicznej
firmie inwestycyjnej, o której mowa w ust. 1 pkt 2, firma ta nie wykonuje obowiązku
określonego w ust. 4 albo nie wykonuje go należycie, Komisja może, w celu zapewnienia
prawidłowego funkcjonowania obrotu instrumentami finansowymi lub ochrony interesów
inwestorów, po uprzednim poinformowaniu tego organu, nałożyć na tę firmę inwestycyjną
karę pieniężną do wysokości 500 000 zł.
769)Dodany przez art. 14 pkt 21 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli właściwy organ nadzoru nad rynkiem finansowym zagranicznej osoby prawnej, o
której mowa w ust. 1 pkt 2a, nie podjął środków mających na celu wykonanie przez ten
podmiot żądania, o którym mowa w ust. 4, albo, mimo środków podjętych przez ten organ
nadzoru, podmiot ten nie wykonuje obowiązku określonego w ust. 4 albo nie wykonuje
go należycie, Komisja może, w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania obrotu
instrumentami finansowymi lub ochrony interesów inwestorów, po uprzednim poinformowaniu
tego organu, nałożyć na ten podmiot karę pieniężną do wysokości 500 000 zł.
Art. 32.
1.
Uchwałę w sprawie dopuszczenia instrumentów finansowych do obrotu na rynku regulowanym
podejmuje zarząd spółki prowadzącej rynek regulowany w terminie 14 dni od dnia złożenia
wniosku.
2.
W przypadku gdy złożony wniosek jest niekompletny lub konieczne jest uzyskanie dodatkowych
informacji, odpowiednio zarząd lub rada nadzorcza spółki prowadzącej rynek regulowany
może - w zakresie niezbędnym do stwierdzenia, czy instrumenty finansowe będące przedmiotem
wniosku spełniają kryteria i warunki, o których mowa w art. 28 ust. 2 pkt 1 - żądać
uzupełnienia wniosku lub przedstawienia tych informacji. W takim przypadku bieg terminów,
o których mowa w ust. 1 i 3, zaczyna się w momencie spełnienia żądania przez wnioskodawcę.
3.
Zarząd spółki prowadzącej rynek regulowany odmawia dopuszczenia instrumentów finansowych
do obrotu na rynku regulowanym, jeżeli nie są spełnione kryteria i warunki, o których
mowa w art. 28 ust. 2 pkt 1. W przypadku odmowy, wnioskodawcy przysługuje odwołanie
do rady nadzorczej spółki prowadzącej rynek regulowany, w terminie określonym w regulaminie
rynku regulowanego. Rozpatrzenie odwołania następuje w terminie miesiąca od dnia jego
złożenia.
4.
Uchwałę rady nadzorczej spółki prowadzącej rynek regulowany nieuwzględniającą odwołania
wnioskodawca może zaskarżyć do sądu właściwego miejscowo dla siedziby spółki prowadzącej
rynek regulowany, w terminie 14 dni od dnia powzięcia wiadomości o uchwale, jeżeli
odmowa dopuszczenia narusza postanowienia regulaminu rynku regulowanego. Wyrok sądu
uwzględniający powództwo zastępuje uchwałę o dopuszczeniu instrumentów finansowych
do obrotu na rynku regulowanym.
5.
Obligacje zamienne, obligacje z prawem pierwszeństwa lub warranty subskrypcyjne mogą
być dopuszczone do obrotu na rynku oficjalnych notowań, pod warunkiem, że akcje emitowane
w celu realizacji uprawnień wynikających z tych papierów wartościowych są jednocześnie
objęte wnioskiem o dopuszczenie do obrotu na tym rynku albo są już notowane na tym
samym lub na innym rynku oficjalnych notowań lub na rynku regulowanym w innym państwie
członkowskim.
6.
Spółka, której akcje są dopuszczone do obrotu na danym rynku oficjalnych notowań,
ma obowiązek złożyć wniosek o dopuszczenie do obrotu na tym rynku akcji tego samego
rodzaju nowej emisji, będących przedmiotem oferty publicznej, nie później niż w terminie
12 miesięcy od dnia zakończenia subskrypcji, albo ustania ograniczenia ich zbywalności
- jeżeli takie ograniczenie było ustanowione.
Art. 32a.
1.
Spółka prowadząca rynek regulowany jest obowiązana archiwizować dokumenty i inne nośniki
informacji związane z prowadzeniem rynku regulowanego lub platformy aukcyjnej, w tym
regulaminy, procedury oraz inne regulacje wewnętrzne.
2.
Spółka prowadząca rynek regulowany jest obowiązana archiwizować dokumenty oraz inne
nośniki informacji, o których mowa w ust. 1, w sposób zabezpieczający je przed zniszczeniem,
utratą lub modyfikacją.
3.
Obowiązek archiwizowania, o którym mowa w ust. 1, wygasa z upływem 5 lat, licząc od
pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym dokumenty lub nośniki informacji
zostały sporządzone lub otrzymane, a w przypadku regulaminów, procedur oraz innych
regulacji wewnętrznych - z upływem 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego
po roku, w którym przestały one obowiązywać.
Oddział 1a
Limity pozycji
Art. 32b.
1.
Ilekroć w niniejszym oddziale jest mowa o:
1)
podmiocie finansowym - rozumie się przez to podmiot, który jest:
a)
firmą inwestycyjną,
b)
bankiem lub instytucją kredytową w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe,
c)
zakładem ubezpieczeń,
d)
towarzystwem funduszy inwestycyjnych, funduszem inwestycyjnym otwartym, specjalistycznym
funduszem inwestycyjnym otwartym, funduszem inwestycyjnym zamkniętym, alternatywną
spółką inwestycyjną, zarządzającym ASI, spółką zarządzającą, funduszem zagranicznym,
unijnym AFI lub zarządzającym z UE w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych,
e)
funduszem emerytalnym lub towarzystwem emerytalnym w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
f)
CCP,
g)
centralnym depozytem papierów wartościowych;
2)
podmiocie niefinansowym - rozumie się przez to podmiot, o którym mowa w art. 2 pkt
1 rozporządzenia 2017/591.
2.
W przypadku gdy działania CCP są podejmowane na podstawie regulaminów i procedur ustanowionych
na podstawie odpowiednich przepisów prawa, w tym zgodnie z procedurą na wypadek niewykonania
zobowiązania przez uczestnika rozliczającego, o której mowa w art. 48 ust. 1 rozporządzenia
648/2012, CCP nie jest uznawany za podmiot finansowy.
Art. 32c.
1.
Komisja, w drodze decyzji, może ustalić limity otwartych pozycji dla towarowych instrumentów
pochodnych zgodnie z przepisami rozdziału III rozporządzenia 2017/591. Komisja wskazuje
termin wykonania decyzji, nie krótszy niż miesiąc od dnia jej ogłoszenia.
2.
Do decyzji, o których mowa w ust. 1, przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
3.
Decyzje, o których mowa w ust. 1, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji
Nadzoru Finansowego. Informacje o ich wydaniu Komisja przekazuje niezwłocznie do publicznej
wiadomości za pośrednictwem agencji informacyjnej, o której mowa w art. 58 ust. 1
ustawy o ofercie publicznej.
4.
Limity pozycji, o których mowa w ust. 1, nie mają zastosowania do pozycji otwartych
przez podmiot niefinansowy lub pozycji otwartych na jego rachunek, jeżeli można je
zakwalifikować jako zmniejszające ryzyko bezpośrednio związane z działalnością handlową
tego podmiotu niefinansowego. Podmiot niefinansowy składa do Komisji wniosek o uznanie
pozycji w towarowych instrumentach pochodnych za zmniejszającą ryzyko bezpośrednio
związane z jego działalnością handlową zgodnie z art. 8 rozporządzenia 2017/591. Pozycję
zmniejszającą ryzyko związane bezpośrednio z działalnością handlową podmiotu niefinansowego
określa się zgodnie z art. 7 rozporządzenia 2017/591.
5.
Limity pozycji określają maksymalną wielkość pozycji netto w towarowych instrumentach
pochodnych, które podmiot finansowy lub niefinansowy może posiadać, znajdujących się
w obrocie w systemie obrotu instrumentami finansowymi lub znajdujących się poza systemem
obrotu instrumentami finansowymi, o ile są ekonomicznie równoważne z tymi, które znajdują
się w obrocie w systemie obrotu instrumentami finansowymi.
6.
Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Komisja zasięga opinii Europejskiego
Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, a także:
1)
Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki - w przypadku gdy instrumentem bazowym towarowego
instrumentu pochodnego jest paliwo lub energia w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne ;
2)
ministra właściwego do spraw rynków rolnych - w przypadku gdy instrumentem bazowym
towarowego instrumentu pochodnego jest produkt rolny;
3)
właściwego ministra kierującego działem administracji rządowej obejmującym sprawy
produkcji, wydobycia lub obrotu określonym towarem, innym niż określony w pkt 1 i
2 - w przypadku gdy instrumentem bazowym towarowego instrumentu pochodnego jest towar
inny niż określony w pkt 1 i 2.
7.
Komisja, po zasięgnięciu opinii Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych,
może zmienić ustalony limit pozycji zgodnie z opinią tego Urzędu. W przypadku nieuwzględnienia
opinii Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych Komisja przekazuje
mu swoje stanowisko wraz z uzasadnieniem i publikuje to stanowisko wraz z uzasadnieniem
na swojej stronie internetowej.
8.
Limity pozycji ustalone przez Komisję podlegają przeglądowi w przypadku istotnej zmiany
na rynku wpływającej na wartości, na podstawie których są ustalane. W takim przypadku
Komisja ustala nowy limit pozycji zgodnie z przepisami rozdziału III rozporządzenia
2017/591. Do ponownego ustalenia limitu pozycji stosuje się przepisy ust. 1-7.
9.
W przypadku gdy jest to uzasadnione koniecznością zapewnienia płynności rynku i prawidłowości
funkcjonowania tego rynku, Komisja może, w decyzji, o której mowa w ust. 1, ustalić
limity pozycji niższe od określanych zgodnie z przepisami rozdziału III rozporządzenia
2017/591. Limity takie nie mogą zostać wprowadzone na dłużej niż 6 miesięcy. W przypadku
gdy jest to uzasadnione koniecznością zapewnienia płynności rynku i prawidłowości
funkcjonowania tego rynku, Komisja może przedłużyć okres obowiązywania niższego limitu
pozycji o kolejne 6 miesięcy.
10.
W przypadku ustalenia przez Komisję limitów pozycji zgodnie z ust. 9 Komisja informuje
o tym Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych. W przypadku jego negatywnej
opinii Komisja może zmienić ustalony limit pozycji zgodnie z tą opinią. W przypadku
nieuwzględnienia opinii tego Urzędu Komisja publikuje swoje stanowisko wraz z uzasadnieniem
na swojej stronie internetowej.
11.
W przypadku gdy wolumen obrotu towarowego instrumentu pochodnego znajdującego się
w systemie obrotu instrumentami finansowymi w więcej niż jednym państwie członkowskim
jest największy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Komisja ustala jednolity
limit pozycji, który ma być stosowany do wszystkich transakcji w ramach tego towarowego
instrumentu pochodnego. Komisja, ustalając jednolity limit pozycji oraz zmiany tego
limitu, przeprowadza konsultacje z właściwymi organami nadzoru innych państw członkowskich,
sprawującymi w tych państwach nadzór nad systemami obrotu instrumentami finansowymi,
w których obrót tym towarowym instrumentem pochodnym jest znaczny.
12.
W przypadku gdy jednolity limit pozycji ustalony przez właściwy organ nadzoru innego
państwa członkowskiego, który jest właściwy ze względu na największy wolumen obrotu
towarowym instrumentem pochodnym na rynku podlegającym nadzorowi tego organu, nie
zapobiega:
1)
wykorzystywaniu informacji poufnej, bezprawnemu ujawnianiu informacji poufnej lub
manipulacji na rynku,
2)
nieprawidłowościom w wycenie i rozliczaniu instrumentów, w tym nie zapobiega pozycjom
powodującym zakłócenia na rynku, w szczególności nie zapewnia spójności między cenami
instrumentów pochodnych w miesiącu dostawy a cenami kasowymi towaru bazowego
- Komisja przekazuje swoje zastrzeżenia temu organowi, z tym że w przypadku braku
porozumienia między właściwym organem nadzoru innego państwa członkowskiego a Komisją
może ona skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1095/2010.
13.
W zakresie obrotu towarowym instrumentem pochodnym spółka prowadząca system obrotu
instrumentami finansowymi współpracuje z właściwymi organami systemów obrotu instrumentami
finansowymi z innych państw członkowskich, w których odbywa się obrót tym towarowym
instrumentem pochodnym, oraz podmiotami posiadającymi otwarte pozycje w tym towarowym
instrumencie pochodnym, w szczególności przez wymianę informacji umożliwiających kontrolę
otwartych pozycji w zakresie tego instrumentu.
14.
W przypadku gdy limit pozycji ustalany w drodze decyzji, o której mowa w ust. 1, dotyczy
produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym, Komisja powiadamia o ustalonym
limicie Agencję do spraw Współpracy Organów Regulacji Energetyki.
15.
W przypadku gdy limit pozycji ustalony w drodze decyzji, o której mowa w ust. 1, dotyczy
towarowych instrumentów pochodnych, których instrumentem bazowym są:
1)
paliwo lub energia w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Komisja zawiadamia Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki i współpracuje z nim w zakresie
monitorowania wpływu takiego limitu na rynek paliw i energii;
2)
produkty rolne - Komisja zawiadamia ministra właściwego do spraw rynków rolnych i
współpracuje z nim w zakresie monitorowania wpływu takiego limitu na rynek towarów
rolnych;
3)
towary inne niż określone w pkt 1 i 2 - Komisja zawiadamia właściwego ministra kierującego
działem administracji rządowej obejmującym sprawy produkcji, wydobycia lub obrotu
takimi towarami i współpracuje z nim w zakresie monitorowania wpływu takiego limitu
na rynek takich towarów.
Art. 32d.
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela osoby uprawnione do reprezentowania
podmiotu finansowego lub podmiotu niefinansowego lub wchodzące w skład ich statutowych
organów albo pozostające z nimi w stosunku pracy są obowiązane niezwłocznie sporządzić
i przekazać, na koszt tych podmiotów, kopie dokumentów i innych nośników informacji
oraz udzielić pisemnych lub ustnych wyjaśnień w zakresie nadzoru sprawowanego przez
Komisję.
Art. 32e.
1.
Jeżeli jest to niezbędne dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku oraz bezpieczeństwa
obrotu, Komisja może, w drodze decyzji:
1)
nakazać podmiotowi finansowemu lub podmiotowi niefinansowemu zmniejszenie wielkości
otwartych pozycji w zakresie towarowych instrumentów pochodnych lub
2)
zakazać podmiotowi finansowemu lub podmiotowi niefinansowemu zawierania transakcji
w zakresie określonego towarowego instrumentu pochodnego.
2.
Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Komisja zawiadamia Europejski Urząd
Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz właściwy organ nadzoru innego państwa
członkowskiego o zamiarze zastosowania środków, o których mowa w ust. 1, przekazując
jednocześnie:
1)
informacje o przyczynach zastosowania takich środków;
2)
imię i nazwisko lub nazwę (firmę) oraz informacje o siedzibie i adresie podmiotu,
wobec którego takie środki mają być zastosowane;
3)
informacje o limicie, który zgodnie z art. 32c ust. 1 obowiązuje podmiot, wobec którego
takie środki mają być zastosowane, oraz o rodzaju towarowego instrumentu pochodnego,
którego ten limit dotyczy, i o niestosowaniu przez ten podmiot limitów pozycji na
podstawie art. 8 rozporządzenia 2017/591, ze wskazaniem przyczyn ich niestosowania.
3.
Informacje, o których mowa w ust. 2, Komisja przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru
Giełd i Papierów Wartościowych oraz właściwemu organowi nadzoru innego państwa członkowskiego
nie później niż 24 godziny przed wydaniem decyzji.
4.
W przypadku otrzymania przez Komisję zawiadomienia od właściwego organu nadzoru innego
państwa członkowskiego o wprowadzeniu przez ten organ wobec określonego podmiotu finansowego
lub podmiotu niefinansowego nakazu zmniejszenia wielkości otwartych pozycji w zakresie
towarowych instrumentów pochodnych lub zakazu zawierania transakcji w zakresie określonego
towarowego instrumentu pochodnego, Komisja może wobec tego samego podmiotu zastosować
środki, o których mowa w ust. 1. W takim przypadku Komisja zawiadamia Europejski Urząd
Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o rodzaju wprowadzanego środka nie później
niż 24 godziny przed wydaniem decyzji o jego wprowadzeniu.
5.
W przypadku gdy środki, o których mowa w ust. 1, dotyczą produktów energetycznych
sprzedawanych w obrocie hurtowym, Komisja powiadamia o wprowadzonych środkach Agencję
do spraw Współpracy Organów Regulacji Energetyki.
6.
W przypadku gdy środki, o których mowa w ust. 1, dotyczą towarowych instrumentów pochodnych,
których instrumentem bazowym są:
1)
paliwa lub energia - Komisja przed wydaniem decyzji zasięga opinii Prezesa Urzędu
Regulacji Energetyki;
2)
produkty rolne - Komisja przed wydaniem decyzji zasięga opinii ministra właściwego
do spraw rynków rolnych;
3)
towary inne niż określone w pkt 1 i 2 - Komisja przed wydaniem decyzji zasięga opinii
właściwego ministra kierującego działem administracji rządowej obejmującym sprawy
produkcji, wydobycia lub obrotu towarami innymi niż określone w pkt 1 i 2.
Art. 32f.
1.
Firma inwestycyjna lub spółka prowadząca rynek regulowany, prowadzące system obrotu
instrumentami finansowymi, które dopuszczają do obrotu towarowe instrumenty pochodne,
uprawnienia do emisji lub instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym są uprawnienia
do emisji:
1)
podają do publicznej wiadomości, za pośrednictwem agencji informacyjnej, o której
mowa w art. 58 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, oraz przekazują Komisji i Europejskiemu
Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych cotygodniowe sprawozdanie zawierające
zbiorcze zestawienie pozycji utrzymywanych przez poszczególne kategorie podmiotów,
o których mowa w ust. 4 pkt 1-5, w odniesieniu do poszczególnych towarowych instrumentów
pochodnych, uprawnień do emisji lub instrumentów pochodnych, których instrumentem
bazowym są uprawnienia do emisji, będących przedmiotem obrotu w prowadzonych przez
firmę inwestycyjną lub spółkę prowadzącą rynek regulowany systemach obrotu instrumentami
finansowymi, z uwzględnieniem liczby długich i krótkich pozycji w każdym towarowym
instrumencie pochodnym, uprawnieniach do emisji lub instrumentach pochodnych, których
instrumentem bazowym są uprawnienia do emisji, dla każdej z takich kategorii podmiotów,
ich zmian od czasu poprzedniego sprawozdania, procentowego udziału całkowitej liczby
otwartych pozycji w każdym towarowym instrumencie pochodnym, uprawnieniu do emisji
lub instrumencie pochodnym, którego instrumentem bazowym są uprawnienia do emisji,
dla każdej z takich kategorii podmiotów, i liczby osób posiadających takie pozycje
w każdej z takich kategorii podmiotów;
2)
przekazują Komisji, co najmniej raz dziennie oraz na żądanie Komisji, zestawienie
pozycji posiadanych w ramach danego systemu obrotu instrumentami finansowymi przez
wszystkie osoby, w tym członków lub uczestników oraz ich klientów.
2.
W przypadku gdy firma inwestycyjna zawiera transakcje poza systemem obrotu instrumentami
finansowymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub poza systemem obrotu instrumentami
finansowymi innego państwa członkowskiego, których przedmiotem są towarowe instrumenty
pochodne, uprawnienia do emisji lub instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym
są uprawnienia do emisji, będące przedmiotem obrotu w systemie obrotu instrumentami
finansowymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w systemie obrotu instrumentami
finansowymi innego państwa członkowskiego, lub pośredniczy w zawieraniu takich transakcji,
firma inwestycyjna przekazuje, raz dziennie, odpowiednio Komisji lub właściwemu organowi
nadzoru innego państwa członkowskiego właściwemu dla systemu obrotu instrumentami
finansowymi innego państwa członkowskiego, w którym te instrumenty finansowe znajdują
się w obrocie, a w przypadku gdy towarowe instrumenty pochodne, uprawnienia do emisji
lub instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym są uprawnienia do emisji, znajdują
się w obrocie w systemach obrotu instrumentami finansowymi kilku państw członkowskich
- organowi nadzoru państwa członkowskiego właściwemu ze względu na największy wolumen
obrotu tym instrumentem finansowym, zestawienie pozycji w zakresie tych instrumentów
finansowych lub ekonomicznie równoważnych kontraktów będących przedmiotem obrotu poza
systemem obrotu instrumentami finansowymi, a także pozycji jej klientów, zgodnie z
art. 26 rozporządzenia 600/2014, a także w przypadku, gdy zgodnie z art. 8 rozporządzenia
1227/2011 przekazanie takiego zestawienia jest wymagane.
3.
Członkowie rynku regulowanego, ASO oraz OTF przekazują, co najmniej raz dziennie,
firmie inwestycyjnej lub spółce prowadzącej rynek regulowany szczegółowe informacje
o ich własnych pozycjach w kontraktach znajdujących się w obrocie w systemie obrotu
instrumentami finansowymi prowadzonym przez tę firmę inwestycyjną lub przez tę spółkę,
a także o pozycjach swoich klientów.
4.
Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, są przekazywane w podziale na:
1)
firmy inwestycyjne, banki lub instytucje kredytowe w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;
2)
towarzystwa funduszy inwestycyjnych, fundusze inwestycyjne, alternatywne spółki inwestycyjne,
zarządzających ASI, spółki zarządzające, fundusze zagraniczne, unijne AFI lub zarządzających
z UE w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych;
3)
inne instytucje finansowe, w tym zakłady ubezpieczeń oraz fundusze emerytalne lub
towarzystwa emerytalne w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;
4)
operatorów statków powietrznych, o których mowa w art. 3 pkt 14 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych, lub podmioty prowadzące instalację, o których mowa w art. 3 pkt 16 tej ustawy, wykonujące
wyłącznie czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 3, których przedmiotem są uprawnienia
do emisji - w przypadku uprawnień do emisji lub związanych z nimi instrumentów pochodnych;
5)
inne podmioty.
5.
Sprawozdania, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz zestawienia, o których mowa w ust.
2, zawierają rozróżnienie między pozycjami zidentyfikowanymi jako pozycje, które obiektywnie
zmniejszają ryzyko bezpośrednio związane z działalnością handlową, a innymi pozycjami.
6.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy towarowych instrumentów pochodnych
będących papierami wartościowymi.
7.
Obowiązki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, ust. 2 i 3, nie dotyczą towarowych instrumentów
pochodnych będących papierami wartościowymi, jeżeli maksymalna liczba wyemitowanych
papierów wartościowych nie przekracza 2 500 000.
Oddział 2
(uchylony)
Oddział 3
(uchylony)
Oddział 4
(uchylony)
Dział III
System depozytowo-rozliczeniowy
Art. 45a.
1.
Na zasadach określonych w niniejszym dziale, z zastrzeżeniem art. 18 ust. 1a i 1b,
jest prowadzony depozyt papierów wartościowych i rejestracja instrumentów finansowych
niebędących papierami wartościowymi, rozliczanie i rozrachunek transakcji mających
za przedmiot instrumenty finansowe oraz wykonywanie innych czynności związanych z
systemem depozytowo-rozliczeniowym.
2.
Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o uczestniku, rozumie się przez to podmiot będący
uczestnikiem odpowiednio Krajowego Depozytu, spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub
ust. 2, CCP, izby rozliczeniowej lub izby rozrachunkowej.
Art. 45b.
1.
Rozliczeniem transakcji mających za przedmiot instrumenty finansowe jest ustalenie
wysokości świadczeń pieniężnych i niepieniężnych wynikających z zawartych transakcji,
w ramach przyjętego sposobu rozliczenia, do których są zobowiązani lub uprawnieni:
1)
uczestnicy będący stronami tych transakcji;
2)
w przypadku, o którym mowa w art. 45h ust. 1 - Krajowy Depozyt, spółka, której Krajowy
Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48
ust. 2, izba rozliczeniowa lub CCP (podmiot rozliczający);
3)
uczestnicy, którzy na zasadach określonych w regulaminie podmiotu rozliczającego:
a)
zobowiązali się wobec tego podmiotu do wykonywania obowiązków wynikających z rozliczania
transakcji zawartych przez inne podmioty oraz
b)
w przypadku, gdy rozliczenie transakcji następuje w sposób, o którym mowa w art. 45h
- uzyskali zgodę podmiotu zawierającego transakcje na wykonywanie obowiązków, o których
mowa w lit. a
- (uczestnicy będący stronami rozliczenia).
2.
Rozrachunkiem transakcji mających za przedmiot instrumenty finansowe jest obciążenie
lub uznanie konta depozytowego, rachunku zbiorczego lub rachunku papierów wartościowych
prowadzonego przez Krajowy Depozyt, spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie
czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, lub przez izbę rozrachunkową
(podmiot przeprowadzający rozrachunek), odpowiednio w związku z transakcją zbycia
lub nabycia instrumentów finansowych, a także odpowiednio do ustalonych w trakcie
rozliczenia kwot świadczeń, uznanie lub obciążenie rachunku bankowego lub rachunku
pieniężnego wskazanego przez uczestnika będącego stroną transakcji albo stroną rozliczenia.
Art. 45c.
Rozliczanie i rozrachunek transakcji oraz rejestracja w zakresie papierów wartościowych:
1)
emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski,
2)
opiewających na zbywalne prawa majątkowe wynikające z papierów wartościowych emitowanych
przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski
- mogą być dokonane w odrębnym systemie prowadzonym przez Narodowy Bank Polski.
Art. 45d.
Jeżeli sposób rozliczenia transakcji polega na tym, że podmiot, o którym mowa w art.
45b ust. 1, zobowiązany jest do spełnienia świadczenia w wysokości stanowiącej nadwyżkę
ponad wartość należnego mu świadczenia pieniężnego lub niepieniężnego, obowiązek spełnienia
przez ten podmiot świadczenia w tej wysokości powstaje z chwilą zawarcia transakcji,
a w przypadku, o którym mowa w art. 45h ust. 1 - z momentem przyjęcia transakcji do
rozliczenia. Nie wyłącza to możliwości ustalenia innej wysokości świadczenia w przypadkach
określonych w art. 45f.
Art. 45e.
1.
Wszczęcie postępowania upadłościowego, restrukturyzacyjnego, egzekucyjnego lub otwarcie
likwidacji, a także podjęcie innych środków prawnych względem uczestnika lub innego
podmiotu zawierającego transakcje:
1)
na rynku regulowanym,
2)
w ASO,
3)
poza obrotem zorganizowanym - polegające na sprzedaży instrumentów finansowych ze
zobowiązaniem do ich odkupu, a także inne transakcje, jeżeli na podstawie przepisów
prawa podlegają one obowiązkowi rozliczenia przez podmiot rozliczający
- powodujących zawieszenie lub zaprzestanie dokonywania przez niego spłaty zadłużeń
albo ograniczających jego zdolność w zakresie swobodnego rozporządzania swoim mieniem,
w tym zawieszenie działalności banku w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, nie wywołuje skutków prawnych w stosunku do środków znajdujących się na koncie depozytowym,
rachunku zbiorczym, rachunku papierów wartościowych, rachunku pieniężnym lub rachunku
bankowym tego uczestnika lub podmiotu, służącym do realizacji rozliczeń transakcji
w zakresie, w jakim środki te są przeznaczone do przeprowadzenia rozrachunku transakcji
w podmiocie przeprowadzającym rozrachunek, chociażby postępowanie zostało wszczęte,
likwidacja otwarta lub inny środek prawny został podjęty przed przeprowadzeniem jej
rozrachunku.
2.
Środki prawne, o których mowa w ust. 1, nie wywołują skutków prawnych wobec podmiotu
uprawnionego z zabezpieczenia w stosunku do przedmiotu zabezpieczenia ustanowionego
przez uczestnika lub przez inny podmiot zawierający transakcje:
1)
na rynku regulowanym,
2)
w ASO,
3)
poza obrotem zorganizowanym - polegające na sprzedaży instrumentów finansowych ze
zobowiązaniem do ich odkupu, a także inne transakcje, jeżeli na podstawie przepisów
prawa podlegają one obowiązkowi rozliczenia przez podmiot rozliczający
- na rzecz innego uczestnika lub na rzecz podmiotu rozliczającego, na zasadach określonych
w regulaminie podmiotu rozliczającego.
3.
Podmiot przeprowadzający rozrachunek transakcji jest uprawniony do wykorzystania:
1)
środków, o których mowa w ust. 1, należących do podmiotu zawierającego transakcję,
o którym mowa w art. 45g ust. 1, oraz
2)
ustanowionego przez ten podmiot zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 2
- w celu dokonania rozrachunku zawartej przez ten podmiot transakcji, także w przypadku,
gdy jej rozliczenie następuje w sposób, o którym mowa w art. 45h.
4.
Przepis ust. 1 stosuje się także w przypadku, gdy system rejestracji papierów wartościowych
jest prowadzony przez Narodowy Bank Polski.
Art. 45f.
1.
W przypadku braku środków na koncie depozytowym, rachunku bankowym wskazanym przez
stronę rozliczenia, rachunku zbiorczym, rachunku papierów wartościowych lub rachunku
pieniężnym uczestnika będącego stroną transakcji albo stroną rozliczenia, potrzebnych
do przeprowadzenia rozrachunku transakcji, podmiot przeprowadzający rozrachunek określa
transakcje, których rozrachunek ulega zawieszeniu.
2.
System gwarantowania, o którym mowa w art. 59 ust. 2, lub system zabezpieczania, o
którym mowa w art. 68c ust. 2, może przewidywać niespełnienie świadczeń na rzecz uczestnika,
który spowodował zawieszenie rozrachunku transakcji.
Art. 45g.
1.
Podmiot zawierający transakcje podlegające rozliczeniu, niebędący uczestnikiem zobowiązanym
do wykonywania obowiązków wynikających z rozliczania tych transakcji, może wykonywać
prawa lub obowiązki wynikające z tych transakcji wyłącznie za pośrednictwem uczestnika
będącego stroną rozliczenia, na zasadach określonych w ustawie oraz w regulaminie
podmiotu rozliczającego.
2.
W przypadku gdy rozliczanie transakcji następuje w sposób, o którym mowa w art. 45h,
przed rozpoczęciem wykonywania przez uczestnika będącego stroną rozliczenia obowiązków
wynikających z rozliczeń transakcji, o których mowa w ust. 1, jest on obowiązany do:
1)
uzyskania od podmiotu zawierającego transakcje pisemnego oświadczenia, w którym wyraża
on zgodę na wykonywanie przez tego uczestnika obowiązków wynikających z rozliczeń
zawieranych przez niego transakcji;
2)
przekazania oświadczenia, o którym mowa w pkt 1, podmiotowi rozliczającemu.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 2:
1)
podmiot rozliczający staje się uprawniony do żądania spełnienia świadczeń wynikających
z transakcji zawartych przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, wobec uczestnika będącego
stroną rozliczenia;
2)
uczestnik będący stroną rozliczenia nie może powoływać się wobec podmiotu rozliczającego
na zarzuty związane ze stosunkiem prawnym łączącym go z podmiotem zawierającym transakcje.
4.
Cofnięcie zgody, o której mowa w ust. 2 pkt 1, lub zajście innego zdarzenia prawnego,
które powoduje brak podstaw prawnych do dalszego wykonywania przez uczestnika będącego
stroną rozliczenia praw lub obowiązków wynikających z transakcji zawieranych przez
podmiot udzielający zgody, wywołuje skutki prawne od chwili wygaśnięcia zobowiązania
tego uczestnika wobec podmiotu rozliczającego do wypełniania obowiązków związanych
z rozliczaniem tych transakcji. Z chwilą powzięcia przez uczestnika będącego stroną
rozliczenia wiadomości o odwołaniu zgody albo o innym zdarzeniu prawnym, które powoduje
brak podstaw prawnych do dalszego wykonywania przez uczestnika będącego stroną rozliczenia
obowiązków wynikających z transakcji zawieranych przez podmiot udzielający zgody,
jest on obowiązany niezwłocznie wystąpić o rozwiązanie lub zmianę umowy o uczestnictwo
w podmiocie rozliczającym w tym zakresie.
5.
Rozwiązanie lub zmiana umowy o uczestnictwo w podmiocie rozliczającym, zawartej przez
uczestnika będącego stroną rozliczenia transakcji zawieranych przez inny podmiot,
nie ma wpływu na obowiązki wynikające z rozliczeń transakcji, które zostały zawarte
przed jej rozwiązaniem lub zmianą.
Art. 45h.
1.
Sposób rozliczenia transakcji może polegać na wstąpieniu przez podmiot rozliczający
w prawa i obowiązki strony transakcji względem:
1)
drugiej strony transakcji - jeżeli druga strona transakcji jest uczestnikiem i zobowiązała
się wobec podmiotu rozliczającego do wykonywania obowiązków wynikających z rozliczania
zawieranych przez nią transakcji albo
2)
uczestnika będącego drugą stroną rozliczenia transakcji - w przypadku, o którym mowa
w art. 45g.
2.
Z chwilą przyjęcia transakcji do rozliczenia w sposób, o którym mowa w ust. 1, prawa
i obowiązki z niej wynikające wygasają, a w to miejsce:
1)
w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 - strona transakcji staje się uprawniona
lub zobowiązana zgodnie z treścią tej transakcji w stosunku do podmiotu rozliczającego
albo
2)
w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2:
a)
strona transakcji staje się uprawniona lub zobowiązana zgodnie z treścią tej transakcji
w stosunku do uczestnika, który na podstawie zawartej z nią umowy zobowiązał się do
wykonywania zadań uczestnika będącego stroną rozliczenia zawieranych przez nią transakcji,
b)
uczestnik, o którym mowa w lit. a, staje się uprawniony lub zobowiązany zgodnie z
treścią tej transakcji w stosunku do podmiotu rozliczającego
- (nowacja rozliczeniowa).
3.
Wykonanie zobowiązań, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. b, następuje poprzez
spełnienie ustalonego w wyniku rozliczenia transakcji świadczenia rozliczeniowego,
którym jest:
1)
świadczenie należne z tytułu transakcji, w którą wstąpił podmiot rozliczający albo
2)
suma świadczeń tego samego rodzaju, o których mowa w pkt 1, do których podmiot rozliczający
jest uprawniony wobec podmiotu, o którym mowa w ust. 1, pomniejszona o sumę świadczeń
tego samego rodzaju, o których mowa w pkt 1, do których spełnienia podmiot rozliczający
jest zobowiązany wobec tego podmiotu, albo
3)
suma świadczeń tego samego rodzaju, o których mowa w pkt 1, do których podmiot, o
którym mowa w ust. 1, jest uprawniony wobec podmiotu rozliczającego, pomniejszona
o sumę świadczeń tego samego rodzaju, o których mowa w pkt 1, do których spełnienia
podmiot ten jest zobowiązany wobec podmiotu rozliczającego.
Podmiot rozliczający jest uprawniony do pomniejszenia świadczenia rozliczeniowego
o świadczenie tego samego rodzaju należne z tytułu uczestnictwa podmiotu, o którym
mowa w ust. 1, w systemie gwarantującym prawidłowe wykonanie zobowiązań wynikających
z transakcji.
4.
Regulamin podmiotu rozliczającego określa rodzaje transakcji, które podlegają rozliczeniu
w sposób, o którym mowa w ust. 1, warunki oraz moment przyjęcia tych transakcji do
rozliczenia, a także zakres odpowiedzialności podmiotu rozliczającego z tytułu niewykonania
lub nienależytego wykonania zobowiązań wynikających z tych transakcji. Regulamin podmiotu
rozliczającego może także określać szczególne przypadki, w których ze względu na bezpieczeństwo
i płynność rozliczeń, zobowiązanie do spełnienia świadczenia rozliczeniowego wygasa
przez spełnienie innego świadczenia (świadczenie zastępcze). Wysokość świadczenia
zastępczego powinna zostać określona w sposób, który nie prowadzi do pokrzywdzenia
podmiotu uprawnionego do jego otrzymania. Do świadczenia zastępczego stosuje się odpowiednio
przepis ust. 3 zdanie drugie.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uczestnik będący stroną rozliczenia jest
uprawniony do spełnienia świadczenia rozliczeniowego ze środków pieniężnych lub instrumentów
finansowych podmiotu, który zawarł transakcję.
6.
Skierowanie przez strony transakcji do rozliczenia oznacza, że wyrażają one zgodę
na zasady i sposób jej rozliczenia określone w regulaminie podmiotu rozliczającego.
7.
Od chwili przyjęcia transakcji do rozliczenia przez podmiot rozliczający uczestnik
będący stroną rozliczenia i podmiot rozliczający mogą powoływać się wyłącznie na zarzuty
wynikające ze stosunków prawnych powstałych w miejsce zawartych transakcji, z uwzględnieniem
przepisu art. 45g ust. 3 pkt 2.
8.
Jeżeli w dniu albo po dniu dokonania rozrachunku transakcji zawartej przez podmiot
niebędący stroną rozliczenia, lecz przed dniem zapisania na rachunku papierów wartościowych
tego podmiotu nabywanych przez niego w wyniku tej transakcji papierów wartościowych,
nastąpiło ustalenie prawa do pożytków z tych papierów, uczestnik będący stroną rozliczenia
- z chwilą otrzymania tych pożytków - staje się zobowiązany do ich wydania stronie
transakcji.
9.
Zobowiązanie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a, staje się wymagalne z dniem dokonania
rozrachunku transakcji.
10.
Spełnienie świadczenia rozliczeniowego, którego przedmiotem są papiery wartościowe
następuje w przypadku, o którym mowa w:
1)
ust. 1 pkt 1 - poprzez, odpowiednio, uznanie konta depozytowego albo rachunku papierów
wartościowych, wskazanego przez stronę transakcji podmiotowi rozliczającemu;
2)
ust. 1 pkt 2 - poprzez uznanie konta depozytowego, wskazanego przez uczestnika będącego
stroną rozliczenia podmiotowi rozliczającemu, któremu odpowiada rachunek papierów
wartościowych prowadzony dla strony transakcji.
11.
Nabycie papierów wartościowych będących przedmiotem transakcji na podstawie ust. 2
pkt 2 przez uczestnika będącego stroną rozliczenia tej transakcji powoduje powstanie
po stronie tego uczestnika obowiązków określonych w przepisach rozdziału 4 ustawy
o ofercie publicznej wyłącznie w przypadku, gdy papiery te pozostają zapisane na jego
rachunku papierów wartościowych w dniu następującym po dniu rozrachunku tej transakcji.
Przepis ten stosuje się odpowiednio do nabycia papierów wartościowych przez podmiot
rozliczający na podstawie ust. 2.
12.
Do nowacji rozliczeniowej nie stosuje się przepisów art. 506-525 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
13.
Nowacja rozliczeniowa następująca w ramach rozliczenia transakcji, której przedmiotem
jest przeniesienie instrumentów finansowych, nie stanowi sprzedaży ani pożyczki w
rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
14.
Wprzypadku ogłoszenia upadłości podmiotu rozliczającego, przepis art. 85 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe stosuje się odpowiednio do transakcji rozliczanych w sposób, o którym mowa w ust.
1 i 2.
15.
W przypadku otwarcia wobec podmiotu rozliczającego przyspieszonego postępowania układowego,
postępowania układowego lub postępowania sanacyjnego przepisy art. 250 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne stosuje się odpowiednio do transakcji rozliczanych w sposób, o którym mowa w ust.
1 i 2.
Art. 45i.
Podmiotowi uprawnionemu do prowadzenia rachunku derywatów oraz podmiotowi, który zamierza
prowadzić takie rachunki na podstawie art. 117 i spełniają wymogi określone w regulaminie
podmiotu rozliczającego, przysługują roszczenia o zawarcie umowy o uczestnictwo w
tym podmiocie rozliczającym.
Art. 46.
1.
Krajowy Depozyt działa w formie spółki akcyjnej.
2.
Akcje Krajowego Depozytu mogą być wyłącznie imienne.
3.
Akcjonariuszami Krajowego Depozytu mogą być: spółki prowadzące rynek regulowany, firmy
inwestycyjne, banki, Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski, międzynarodowe instytucje
finansowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska, a także osoby prawne lub
inne jednostki organizacyjne, które prowadzą działalność w zakresie rejestrowania
papierów wartościowych, rozliczania lub rozrachunku transakcji zawieranych w obrocie
papierami wartościowymi lub organizowania rynku regulowanego, posiadające siedzibę
na terytorium państwa członkowskiego lub państwa należącego do OECD i podlegające
nadzorowi właściwego organu nadzoru tego państwa.
4.
(uchylony)
5.
W sprawach dotyczących sprawozdań zarządu Krajowego Depozytu z działalności spółki,
planów działalności i planów finansowych Krajowego Depozytu, sprawozdania z działalności
systemu rekompensat, o którym mowa w art. 146 ust. 1, regulaminów, o których mowa
w art. 50 ust. 1, art. 66 ust. 2, art. 134 ust. 1, oraz innych regulacji Krajowego
Depozytu wydawanych na podstawie tych regulaminów, zarząd lub rada nadzorcza Krajowego
Depozytu zasięga opinii zespołu doradczego, składającego się z:
1)
2 przedstawicieli reprezentatywnych stowarzyszeń lub organizacji zrzeszających emitentów
zdematerializowanych papierów wartościowych;
2)
2 przedstawicieli reprezentatywnych stowarzyszeń lub organizacji zrzeszających banki
powiernicze;
3)
2 przedstawicieli izb gospodarczych, o których mowa w art. 92 ust. 1;
4)
2 przedstawicieli podmiotów, o których mowa w art. 51 ust. 3 i 4;
5)
1 przedstawiciela każdej ze spółek prowadzących rynek regulowany.
6.
Zespół doradczy może, z własnej inicjatywy, wydawać i przedstawiać zarządowi lub radzie
nadzorczej Krajowego Depozytu opinie w sprawach, o których mowa w ust. 5.
Art. 46a.
1.
Akcjonariusz Krajowego Depozytu jest uprawniony do wykonywania nie więcej niż 40%
ogólnej liczby głosów.
2.
Akcjonariusze Krajowego Depozytu pozostający w tej samej grupie kapitałowej są uprawnieni
do wykonywania łącznie nie więcej niż 40% ogólnej liczby głosów.
Art. 47.
1.
Zawiadomienia Komisji wymaga zamiar bezpośredniego lub pośredniego nabycia lub objęcia
akcji Krajowego Depozytu w liczbie:
1)
stanowiącej co najmniej 10% ogólnej liczby głosów lub kapitału zakładowego lub
2)
powodującej osiągnięcie lub przekroczenie 10%, 20%, 33% lub 50% ogólnej liczby głosów
lub kapitału zakładowego
- przy czym posiadanie akcji Krajowego Depozytu przez podmioty pozostające w tej samej
grupie kapitałowej uważa się za ich posiadanie przez jeden podmiot.
2.
Przez pośrednie nabycie akcji Krajowego Depozytu rozumie się nabycie lub objęcie akcji
lub udziałów podmiotu posiadającego bezpośrednio lub pośrednio akcje Krajowego Depozytu,
jeżeli w wyniku nabycia lub objęcia dojdzie do osiągnięcia lub przekroczenia 50% ogólnej
liczby głosów lub 50% kapitału zakładowego tego podmiotu.
3.
Komisji przysługuje prawo zgłoszenia sprzeciwu wobec planowanego bezpośredniego lub
pośredniego nabycia lub objęcia akcji Krajowego Depozytu w terminie 3 miesięcy od
dnia dokonania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy istnieje uzasadnione
podejrzenie, że podmiot zamierzający nabyć akcje Krajowego Depozytu mógłby wywierać
niekorzystny wpływ na zarządzanie tą spółką. W przypadku niezgłoszenia sprzeciwu Komisja
może wyznaczyć termin, w ciągu którego nabycie akcji Krajowego Depozytu może zostać
dokonane.
3a.
Nabycie lub objęcie akcji na warunkach wskazanych w zawiadomieniu może nastąpić:
1)
po upływie terminu, o którym mowa w ust. 3 - w przypadku niezgłoszenia sprzeciwu przez
Komisję albo
2)
w terminie wyznaczonym przez Komisję - w przypadku niezgłoszenia sprzeciwu przez Komisję
i wyznaczenia terminu, w ciągu którego nabycie akcji Krajowego Depozytu może zostać
dokonane.
4.
Wykonywanie prawa głosu z akcji Krajowego Depozytu nabytych lub objętych bez zawiadomienia
Komisji, po dokonaniu zawiadomienia lecz przed upływem terminu, o którym mowa w ust.
3, pomimo zgłoszenia przez Komisję sprzeciwu lub z naruszeniem wyznaczonego przez
Komisję terminu, w którym nabycie lub objęcie akcji może zostać dokonane, jest bezskuteczne.
5.
W przypadku gdy podmiotem nabywającym akcje Krajowego Depozytu jest zagraniczna firma
inwestycyjna, bank zagraniczny albo zagraniczny zakład ubezpieczeń posiadający zezwolenie
na prowadzenie działalności wydane przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego,
Komisja zasięga opinii organu nadzoru, który udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności
przez te podmioty.
6.
Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podmiotem nabywającym akcje
Krajowego Depozytu jest podmiot dominujący wobec podmiotu, o którym mowa w ust. 5,
lub podmiot wywierający znaczny wpływ w rozumieniu art. 96 ust. 3 na podmiot, o którym
mowa w ust. 5, a także w przypadku jeżeli w wyniku pośredniego nabycia podmiot, którego
akcje są przedmiotem nabycia, stałby się podmiotem zależnym od nabywcy albo podmiotem,
na który nabywca zacznie wywierać znaczny wpływ w rozumieniu art. 96 ust. 3.
7.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie liczby akcji, które nabywca
zamierza nabyć, ich udział w kapitale zakładowym oraz liczbę głosów, jaką nabywca
osiągnie na walnym zgromadzeniu, oraz składane pod rygorem odpowiedzialności karnej
oświadczenie o źródle pochodzenia środków pieniężnych przeznaczonych na zapłatę za
obejmowane lub nabywane akcje. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia
w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań.
8.
Niezgłoszenie przez Komisję sprzeciwu w terminie, o którym mowa w ust. 3, oznacza
zgodę na nabycie akcji Krajowego Depozytu, na warunkach wskazanych w zawiadomieniu.
Art. 47a.
1.
Do zawiadomienia o planowanym nabyciu, o którym mowa w art. 31 ust. 2 rozporządzenia
648/2012, dołącza się informacje dotyczące:
1)
identyfikacji podmiotu składającego zawiadomienie, osób zarządzających jego działalnością
oraz osób przewidzianych do objęcia funkcji członków zarządu CCP - o ile podmiot składający
zawiadomienie planuje zmiany w tym zakresie;
2)
identyfikacji CCP, którego dotyczy zawiadomienie;
3)
działalności zawodowej, gospodarczej lub statutowej podmiotu składającego zawiadomienie
i osób, o których mowa w pkt 1, w szczególności przedmiotu tej działalności, zakresu
i miejsca jej prowadzenia oraz dotychczasowego jej przebiegu, a także wykształcenia
posiadanego przez podmiot składający zawiadomienie, będący osobą fizyczną, i przez
osoby, o których mowa w pkt 1;
4)
grupy, do której należy podmiot składający zawiadomienie, w szczególności jej struktury,
należących do niej podmiotów oraz prawnych i faktycznych powiązań kapitałowych, finansowych
i osobowych podmiotu składającego zawiadomienie z innymi podmiotami;
5)
sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu składającego zawiadomienie;
6)
skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, postępowań warunkowo umorzonych
i zakończonych ukaraniem postępowań dyscyplinarnych, jak również innych zakończonych
postępowań administracyjnych i cywilnych, dotyczących podmiotu składającego zawiadomienie
lub osób, o których mowa w pkt 1, mogących mieć wpływ na ocenę podmiotu składającego
zawiadomienie w świetle kryteriów określonych w art. 32 ust. 1 rozporządzenia 648/2012;
7)
toczących się postępowań karnych o przestępstwo umyślne - z wyłączeniem przestępstw
ściganych z oskarżenia prywatnego - oraz postępowań w sprawie o przestępstwo skarbowe,
jak również innych toczących się postępowań administracyjnych, dyscyplinarnych i cywilnych,
mogących mieć wpływ na ocenę podmiotu składającego zawiadomienie w świetle kryteriów
określonych w art. 32 ust. 1 rozporządzenia 648/2012, a prowadzonych przeciwko podmiotowi
składającemu zawiadomienie lub osobom, o których mowa w pkt 1, oraz postępowań związanych
z działalnością tego podmiotu i tych osób;
8)
działań zmierzających do nabycia lub objęcia akcji, lub praw z akcji w liczbie zapewniającej
osiągnięcie lub przekroczenie poziomów określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia
648/2012 albo stania się podmiotem dominującym CCP, a w szczególności docelowego udziału
w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu CCP, związanych z tym udziałem uprawnień,
sposobu i źródeł finansowania nabycia lub objęcia akcji, lub praw z akcji, zawartych
w związku z tymi działaniami umów oraz działania w porozumieniu z innymi podmiotami;
9)
zamiarów podmiotu składającego zawiadomienie w odniesieniu do przyszłej działalności
CCP, w szczególności w zakresie planów marketingowych, operacyjnych, finansowych oraz
dotyczących organizacji i zarządzania.
2.
Informacje w zakresie kwalifikacji i doświadczenia zawodowego, a także informacje
w zakresie określonym w ust. 1 pkt 6 i 7, nie są wymagane w odniesieniu do podmiotu
składającego zawiadomienie i osób zarządzających jego działalnością, jeżeli podmiot
składający zawiadomienie:
1)
uzyskał zezwolenie Komisji lub właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym w
innym państwie członkowskim na wykonywanie działalności w państwie członkowskim lub
2)
jest spółką prowadzącą rynek regulowany, lub
3)
jest spółką prowadzącą giełdę towarową lub giełdową izbę rozrachunkową w rozumieniu
ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych
- o ile okoliczność ta zostanie wykazana w zawiadomieniu.
3.
Dokonując oceny, o której mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia 648/2012, Komisja uwzględnia
w szczególności złożone w związku z postępowaniem zobowiązania dotyczące CCP lub ostrożnego
i stabilnego nim zarządzania.
4.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
dokumenty, które należy dołączyć do zawiadomienia w celu przedstawienia informacji
określonych w ust. 1, mając na względzie zapewnienie proporcjonalności i dostosowania
wymaganych informacji do okoliczności, o których mowa w art. 32 ust. 4 rozporządzenia
648/2012.
Art. 47b.
1.
Zawiadomienie i dołączane dokumenty powinny być sporządzone w języku polskim lub przetłumaczone
na język polski. Tłumaczenie powinno być sporządzone przez tłumacza przysięgłego lub
właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem powinny być zalegalizowane przez konsula Rzeczypospolitej
Polskiej. Obowiązku legalizacji nie stosuje się, jeżeli umowa międzynarodowa, której
stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
Art. 47c.
W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy prawo kraju właściwego nie przewiduje
sporządzania wymaganych dokumentów, podmiot składający zawiadomienie lub osoba, której
sprawa dotyczy, może złożyć, w miejsce tych dokumentów, oświadczenie zawierające informacje,
o których mowa w art. 47a ust. 1.
Art. 47d.
1.
W przypadku nabycia lub objęcia akcji, lub praw z akcji skutkującego osiągnięciem
lub przekroczeniem określonego w art. 31 ust. 2 rozporządzenia 648/2012 poziomu posiadanych
praw głosu lub posiadanego kapitału:
1)
z naruszeniem przepisu art. 31 ust. 2 rozporządzenia 648/2012 albo
2)
pomimo zgłoszenia przez Komisję sprzeciwu, o którym mowa w art. 32 ust. 2 rozporządzenia
648/2012, albo
3)
przed upływem terminu uprawniającego Komisję do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa
w art. 31 ust. 2 rozporządzenia 648/2012, albo
4)
po upływie terminu wyznaczonego przez Komisję na podstawie art. 31 ust. 7 rozporządzenia
648/2012
- z akcji tych nie można wykonywać prawa głosu.
2.
W przypadku wykonywania uprawnień podmiotu dominującego CCP:
1)
z naruszeniem przepisu art. 31 ust. 2 rozporządzenia 648/2012 albo
2)
pomimo zgłoszenia przez Komisję sprzeciwu, o którym mowa w art. 32 ust. 2 rozporządzenia
648/2012, albo
3)
przed upływem terminu uprawniającego Komisję do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa
w art. 31 ust. 2 rozporządzenia 648/2012, albo
4)
uzyskanych po upływie terminu, o którym mowa w art. 31 ust. 2 rozporządzenia 648/2012
- członkowie zarządu CCP powołani przez podmiot dominujący lub będący członkami zarządu,
prokurentami lub osobami pełniącymi kierownicze funkcje w podmiocie dominującym nie
mogą uczestniczyć w czynnościach z zakresu reprezentacji CCP. W przypadku gdy nie
można ustalić, którzy członkowie zarządu zostali powołani przez podmiot dominujący,
powołanie zarządu jest bezskuteczne od dnia uzyskania przez ten podmiot uprawnień
podmiotu dominującego CCP.
3.
Uchwały walnego zgromadzenia CCP podjęte z naruszeniem ust. 1 są nieważne, chyba że
spełniają wymogi kworum oraz większości głosów bez uwzględnienia głosów nieważnych.
4.
Czynności z zakresu reprezentacji CCP podejmowane z udziałem członków zarządu z naruszeniem
ust. 2 są nieważne. Przepis art. 58 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks
cywilny stosuje się odpowiednio.
5.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lub 2, Komisja może, w drodze decyzji, nakazać
zbycie akcji w wyznaczonym terminie.
6.
Jeżeli akcje nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 5, Komisja może, w
drodze decyzji, nałożyć na akcjonariusza CCP karę pieniężną do wysokości 1 000 000
zł.
Art. 47e.
W przypadku gdy wymagają tego interesy CCP oraz członków rozliczających CCP, a wnioskodawca
wykaże, że spełnia wymagania, o których mowa w art. 32 ust. 1 lit. a-c rozporządzenia
648/2012, oraz że nie występuje przesłanka określona w art. 32 ust. 1 lit. d tego
rozporządzenia, Komisja może, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji
wydanej na wniosek akcjonariusza, uchylić zakazy, o których mowa w art. 47d ust. 1
lub 2. Do wniosku wnioskodawca dołącza informacje oraz dokumenty, które dołącza się
do zawiadomienia o planowanym nabyciu, o którym mowa w art. 31 ust. 2 rozporządzenia
648/2012.
Art. 48.
1.
Do zadań Krajowego Depozytu należy:
1)
prowadzenie depozytu papierów wartościowych;
2)
wykonywanie czynności w zakresie prowadzenia systemu rejestracji instrumentów finansowych
niebędących papierami wartościowymi ani instrumentami pochodnymi, które zostały dopuszczone
do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzone do ASO;
3)
nadzorowanie zgodności wielkości emisji z liczbą papierów wartościowych, zarejestrowanych
w depozycie papierów wartościowych, znajdujących się w obrocie;
4)
obsługa realizacji zobowiązań emitentów wobec uprawnionych z papierów wartościowych
zarejestrowanych w depozycie papierów wartościowych;
5)
wykonywanie czynności związanych z wycofywaniem papierów wartościowych z depozytu
papierów wartościowych;
6)
dokonywanie rozrachunku w instrumentach finansowych i środkach pieniężnych w związku
z transakcjami zawieranymi na rynku regulowanym oraz transakcjami zawieranymi w ASO
w zakresie instrumentów finansowych zarejestrowanych w Krajowym Depozycie;
7)
zapewnienie prawidłowego funkcjonowania obowiązkowego systemu rekompensat, o którym
mowa w art. 133 ust. 1.
2.
Do zadań Krajowego Depozytu może należeć również:
1)
rozliczanie transakcji zawieranych na rynku regulowanym;
2)
rozliczanie transakcji zawieranych w ASO lub na OTF w zakresie instrumentów finansowych;
3)
prowadzenie systemu zabezpieczania płynności rozliczeń, w tym systemu gwarantowania
rozliczeń transakcji zawartych na rynku regulowanym;
4)
wykonywanie czynności przewidzianych dla systemu rozliczeniowego, o których mowa w
art. 3 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia 1031/2010, oraz czynności przewidzianych dla systemu
rozrachunkowego, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia 1031/2010, na
zasadach określonych w tym rozporządzeniu, na podstawie umowy z podmiotem prowadzącym
platformę aukcyjną.
3.
Krajowy Depozyt może również:
1)
rejestrować inne instrumenty finansowe niż określone w ust. 1;
2)
dokonywać rozliczenia i rozrachunku transakcji innych niż zawierane w systemie obrotu
instrumentami finansowymi;
3)
prowadzić system zabezpieczania płynności rozliczeń transakcji, o których mowa w pkt
2.
4.
Krajowy Depozyt może obsługiwać obrót papierami wartościowymi innymi niż zdematerializowane.
Do obsługi tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące prowadzenia depozytu papierów
wartościowych, chyba że ustawa stanowi inaczej.
5.
Krajowy Depozyt może prowadzić rachunki pieniężne, dokonywać rozliczeń pieniężnych,
udzielać pożyczek oraz uczestniczyć w rozrachunkach dokonywanych przez Narodowy Bank
Polski na zasadach stosowanych w przypadku rozrachunków międzybankowych, w zakresie
niezbędnym do realizacji zadań określonych w ust. 1-3.
5a.
Krajowy Depozyt może również:
1)
na zasadach określonych w odrębnym regulaminie, gromadzić i przechowywać informacje
dotyczące transakcji, których przedmiotem są instrumenty finansowe, oraz informacje
dotyczące tych instrumentów (repozytorium transakcji);
2)
prowadzić działalność w zakresie nadawania identyfikatorów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1247/2012 z dnia 19
grudnia 2012 r. ustanawiającego wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do formatu
i częstotliwości dokonywania zgłoszeń dotyczących transakcji do repozytoriów transakcji
zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie
instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów
centralnych i repozytoriów transakcji ;
3)
prowadzić działalność polegającą na świadczeniu usług w zakresie udostępniania informacji
o transakcjach.
5b.
Krajowy Depozyt może prowadzić działalność polegającą na świadczeniu usług w zakresie
udostępniania informacji o transakcjach, po uzyskaniu zezwolenia Komisji.
5c.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na świadczeniu
usług w zakresie udostępniania informacji o transakcjach powinien spełniać wymogi,
o których mowa w art. 131b.
5d.
Komisja odmawia udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na świadczeniu
usług w zakresie udostępniania informacji o transakcjach w przypadkach, o których
mowa w art. 131d.
5e72)Dodany przez art. 9 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2019 r..
Krajowy Depozyt gromadzi i udostępnia do publicznej wiadomości informacje o nieumorzonych
obligacjach, listach zastawnych oraz certyfikatach inwestycyjnych wyemitowanych przez
poszczególnych emitentów posiadających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
informacje dotyczące wielkości ich zobowiązań z tytułu tych papierów wartościowych,
a także informacje pozwalające ustalić zakres i terminowość wykonywania przez nich
tych zobowiązań.
6.
Minimalna wysokość kapitału własnego Krajowego Depozytu wynosi:
1)
20 000 000 zł - w przypadku gdy pełni on wyłącznie funkcje, o których mowa w ust.
1 oraz ust. 3 pkt 1;
2)
30 000 000 zł - w przypadku gdy pełni on także co najmniej jedną z funkcji, o których
mowa w ust. 2 oraz ust. 3 pkt 2 i 3.
7.
Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, ust. 2 i ust. 3 pkt 2 i 3, mogą być wykonywane
także przez spółkę akcyjną będącą podmiotem zależnym od Krajowego Depozytu, której
Krajowy Depozyt przekazał w drodze pisemnej umowy wykonywanie czynności z zakresu
tych zadań. Krajowy Depozyt niezwłocznie informuje Komisję o zawarciu takiej umowy,
wskazując podmiot, któremu jest przekazywane wykonywanie czynności oraz zakres tych
czynności, jak również niezwłocznie informuje Komisję o zmianie lub rozwiązaniu takiej
umowy.
8.
Przekazanie przez Krajowy Depozyt wykonywania czynności z zakresu zadań, o których
mowa w ust. 2 pkt 1 albo ust. 3 pkt 2, musi obejmować również przekazanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa odpowiednio w ust. 2 pkt 3 albo ust. 3 pkt 3.
9.
Minimalna wysokość kapitału własnego spółki, o której mowa w ust. 7, wynosi:
1)
20 000 000 zł - w przypadku gdy wykonuje ona wyłącznie czynności z zakresu zadań,
o których mowa w ust. 1 pkt 1-6;
2)
10 000 000 zł - w przypadku gdy wykonuje ona wyłącznie czynności z zakresu zadań,
o których mowa w ust. 2;
3)
30 000 000 zł - w przypadku gdy wykonuje ona czynności z zakresu zadań, o których
mowa w ust. 1 pkt 1-6 i ust. 2.
10.
Spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w:
1)
ust. 1 pkt 1-6 - może również rejestrować inne instrumenty finansowe niż określone
w ust. 1 pkt 1 oraz dokonywać rozrachunku transakcji zawieranych poza obrotem zorganizowanym;
2)
ust. 2 - może również rozliczać transakcje zawierane poza obrotem zorganizowanym oraz
prowadzić system zabezpieczania płynności rozliczeń takich transakcji.
11.
Prawa i obowiązki Krajowego Depozytu wynikające z umów, których przedmiotem jest rejestracja
papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych w depozycie papierów wartościowych,
zawartych z emitentami lub wystawcami, przejmuje spółka, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, która staje
się stroną tych umów w miejsce Krajowego Depozytu.
12.
Prawa i obowiązki Krajowego Depozytu wynikające z umów o uczestnictwo, o których mowa
w art. 52 ust. 1:
1)
w zakresie dotyczącym rozliczeń transakcji i organizowania systemu zabezpieczania
płynności rozliczeń - przejmuje spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie
czynności z zakresu zadań, o których mowa w ust. 2 lub ust. 3 pkt 2 i 3, która w tym
zakresie staje się stroną tych umów w miejsce Krajowego Depozytu oraz podmiotem tworzącym
i prowadzącym fundusz rozliczeniowy, o którym mowa w art. 65, lub fundusz, o którym
mowa w art. 68 - w przypadku jego utworzenia przez Krajowy Depozyt;
2)
w zakresie dotyczącym prowadzenia kont depozytowych, rachunków zbiorczych i rachunków
papierów wartościowych dla uczestników - przejmuje spółka, której Krajowy Depozyt
przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6,
która w tym zakresie staje się stroną tych umów w miejsce Krajowego Depozytu.
13.
W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7, której przedmiotem jest przekazanie
wykonywania czynności z zakresu zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, papiery wartościowe
i inne instrumenty finansowe są przenoszone z kont depozytowych, rachunków zbiorczych
i rachunków papierów wartościowych prowadzonych przez Krajowy Depozyt na odpowiednie
konta i rachunki prowadzone przez spółkę, której zostało przekazane wykonywanie tych
czynności.
14.
W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7, której przedmiotem jest przekazanie
wykonywania czynności z zakresu zadań, o których mowa w ust. 2 lub ust. 3 pkt 2 i
3, Krajowy Depozyt stawia do dyspozycji spółce, której zostało przekazane wykonywanie
tych czynności, odpowiednio aktywa wchodzące w skład funduszu rozliczeniowego, o którym
mowa w art. 65, lub w skład funduszu, o którym mowa w art. 68 - w przypadku jego utworzenia
przez Krajowy Depozyt.
15.
Rada nadzorcza spółki, której zostało przekazane wykonywanie czynności z zakresu zadań,
o których mowa w ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2, lub ust. 3 pkt 2 i 3, na wniosek zarządu
tej spółki, uchwala regulamin wykonywanych czynności, do którego stosuje się odpowiednio
przepisy art. 50 ust. 4-6.
16.
Regulamin, o którym mowa w ust. 15, oraz jego zmiany są zatwierdzane przez Komisję.
Zatwierdzenie regulaminu i jego zmian, w zakresie wskazanym w art. 45h ust. 4 oraz
w art. 50 ust. 4 pkt 1, 4-5, 11, 12 i 14 następuje po zasięgnięciu opinii Prezesa
Narodowego Banku Polskiego. Przepis art. 50 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 49.
(uchylony)
Art. 50.
1.
Rada nadzorcza Krajowego Depozytu, na wniosek zarządu, uchwala regulamin Krajowego
Depozytu.
2.
Regulamin Krajowego Depozytu i jego zmiany są zatwierdzane przez Komisję. Zatwierdzenie
regulaminu i jego zmian, w zakresie wskazanym w ust. 4 pkt 1, 4-5, 11, 12 i 14 oraz
art. 45h ust. 4 następuje po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego.
3.
Komisja odmawia zatwierdzenia zmian regulaminu Krajowego Depozytu, jeżeli proponowane
zmiany są sprzeczne z przepisami prawa lub mogłyby naruszyć bezpieczeństwo obrotu.
4.
W zakresie czynności wykonywanych przez Krajowy Depozyt, regulamin określa w szczególności:
1)
prawa i obowiązki uczestników, tryb i szczegółowe zasady postępowania w związku z
nabywaniem lub utratą statusu uczestnika;
2)
sposób rejestracji instrumentów finansowych w Krajowym Depozycie, jak również prowadzenia
przez uczestników rachunków papierów wartościowych, rachunków zbiorczych i innych
rachunków związanych z obsługą rachunków papierów wartościowych;
3)
zasady dokonywania redukcji wartości lub liczby akcji oraz tryb dokonywania przez
emitenta zwrotu wartości akcji w zakresie przeprowadzonej redukcji, w przypadku o
którym mowa w art. 56;
4)
sposób i tryb rozliczania transakcji;
4a)
procedury stosowane na wypadek niedostarczenia w odpowiednim terminie papierów wartościowych
niezbędnych do dokonania rozrachunku transakcji, spełniające wymogi określone w art.
15 rozporządzenia 236/2012;
5)
sposób obsługi rachunków pieniężnych uczestników;
6)
sposób obsługi realizacji zobowiązań emitentów wobec uprawnionych z papierów wartościowych;
773)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 74.)
tryb wystawiania przez Krajowy Depozyt świadectw oraz zaświadczeń, o których mowa
w art. 4063 §2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych;
774)W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 28.)
tryb wystawiania przez Krajowy Depozyt świadectw oraz zaświadczeń, o których mowa
w art. 4063§ 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych;
7a73)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 74.)
sposób i formę sporządzania, przekazywania oraz udostępniania wykazów, o których mowa
w art. 4063 §6 i 7 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych;
7a74)W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 28.)
sposób i formę sporządzania, przekazywania oraz udostępniania wykazów, o których mowa
w art. 4063§ 4 i 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych;
8)
sposób naliczania i wysokość opłat, o których mowa w art. 63, z zastrzeżeniem ust.
4a;
9)
środki dyscyplinujące i porządkowe, które mogą być stosowane wobec uczestników naruszających
obowiązki wynikające z uczestnictwa, oraz zasady i tryb ich stosowania;
10)
sposób postępowania i środki stosowane w związku z:
a)
nadzorem nad zgodnością wielkości emisji rejestrowanej przez Krajowy Depozyt z liczbą
papierów wartościowych znajdujących się w obrocie,
b)
kontrolą uczestników w zakresie podejmowanych przez nich czynności w obrocie papierami
wartościowymi;
11)
sposób funkcjonowania systemu rozliczeń i rozrachunku;
12)
sposób organizacji systemu zabezpieczenia płynności rozliczania transakcji, w szczególności
określający system gwarantowania rozliczeń transakcji zawieranych na rynku regulowanym;
13)
zasady funkcjonowania zespołu doradczego, o którym mowa w art. 46 ust. 5;
14)
moment wprowadzenia zlecenia rozrachunku do systemu rozrachunku oraz moment, od którego
zlecenie rozrachunku nie może zostać odwołane przez uczestnika lub osobę trzecią.
4a.
Regulamin Krajowego Depozytu może stanowić, że wysokość opłat pobieranych przez Krajowy
Depozyt za czynności, których przedmiotem są papiery wartościowe rejestrowane w depozycie
papierów wartościowych za pośrednictwem podmiotu wykonującego poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej zadania w zakresie centralnej rejestracji papierów wartościowych lub rozliczania
transakcji zawieranych w obrocie papierami wartościowymi albo uprawnionego do prowadzenia
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rachunków, na których są rejestrowane papiery
wartościowe, a także za czynności związane z obsługą realizacji praw wynikających
z papierów wartościowych rejestrowanych w ten sposób, podlega powiększeniu o koszty
usług obcych ponoszone przez Krajowy Depozyt w związku z wykonywaniem tych czynności
przy udziale tego podmiotu. W takim przypadku zarząd Krajowego Depozytu podaje do
wiadomości uczestników, z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem, informację o wysokości
kosztów, o które powiększane są poszczególne opłaty określone w regulaminie Krajowego
Depozytu.
5.
Regulamin Krajowego Depozytu, jego zmiany oraz inne, wydane na podstawie regulaminu
regulacje dotyczące praw i obowiązków uczestników, Krajowy Depozyt udostępnia do wiadomości
uczestników co najmniej na 2 tygodnie przed dniem ich wejścia w życie.
6.
W przypadku, jeżeli zmiany regulaminu Krajowego Depozytu nie ograniczają praw ani
nie zwiększają obowiązków uczestników, Komisja może zezwolić na skrócenie czasu ich
wejścia w życie.
Art. 51.
1.
Zadania, o których mowa w art. 48 ust. 1 i 2, Krajowy Depozyt oraz spółka, której
Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu tych zadań, wykonują współdziałając
z uczestnikami.
2.
Uczestnikami mogą być wyłącznie podmioty, których przedmiot przedsiębiorstwa obejmuje
prowadzenie rachunków papierów wartościowych lub rachunków zbiorczych, emitenci zdematerializowanych
papierów wartościowych, jak również inne instytucje finansowe, jeżeli ich uczestnictwo
ma na celu współdziałanie z Krajowym Depozytem lub spółką, o której mowa w ust. 1,
w zakresie wykonywania zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 i 2.
3.
Uczestnikami mogą być również osoby prawne lub inne jednostki organizacyjne z siedzibą
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonujące zadania w zakresie centralnej
rejestracji papierów wartościowych lub rozliczania transakcji zawieranych w obrocie
papierami wartościowymi, z zastrzeżeniem że podmioty, których działalność nie podlega
nadzorowi właściwego organu sprawującego nadzór nad instytucjami finansowymi w państwie
członkowskim albo w państwie należącym do OECD, mogą być uczestnikami za zgodą i na
warunkach określonych przez Komisję.
4.
Uczestnikami mogą być także zagraniczne firmy inwestycyjne oraz zagraniczne osoby
prawne prowadzące działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a
ponadto podmioty, dla których w Krajowym Depozycie lub w spółce, której Krajowy Depozyt
przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt
1-6, mogą być prowadzone rachunki zbiorcze.
Art. 52.
1.
Uczestnictwo powstaje przez zawarcie z Krajowym Depozytem umowy o uczestnictwo w depozycie
papierów wartościowych, zwanej dalej „umową o uczestnictwo”.
2.
Podmiotowi, który uzyskał zezwolenie Komisji na prowadzenie rachunków papierów wartościowych
i rachunków zbiorczych lub który zamierza prowadzić takie rachunki na podstawie art.
117 i spełnia wymogi określone w regulaminie Krajowego Depozytu, przysługuje roszczenie
o zawarcie umowy o uczestnictwo.
3.
Zawarcie umowy o uczestnictwo następuje przez złożenie oświadczenia o zamiarze jej
zawarcia przez podmiot uprawniony, w terminie 2 tygodni od dnia złożenia tego oświadczenia,
chyba że zarząd Krajowego Depozytu podejmie w tym terminie uchwałę o odmowie jej zawarcia.
4.
Od uchwały zarządu odmawiającej zawarcia umowy o uczestnictwo przysługuje odwołanie
do rady nadzorczej Krajowego Depozytu. Rada nadzorcza rozpatruje odwołanie w terminie
2 tygodni od dnia jego złożenia.
5.
Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem art. 48 ust. 12, do uczestnictwa
w spółce, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań,
o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1.
Art. 53.
1.
W razie ograniczenia lub pozbawienia uczestnictwa danego podmiotu w Krajowym Depozycie,
w przypadkach określonych w regulaminie Krajowego Depozytu, spółka prowadząca rynek
regulowany jest obowiązana do ograniczenia albo zawieszenia działania uczestnika na
rynku regulowanym, chyba że inny uczestnik będzie wykonywał zadania związane z rozliczaniem
lub rozrachunkiem transakcji.
2.
O ograniczeniu albo pozbawieniu uczestnictwa Krajowy Depozyt informuje niezwłocznie
spółkę prowadzącą rynek regulowany.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 6 lub ust.
2 pkt 1, oraz do uczestnictwa w tej spółce.
Art. 54.
1.
Krajowy Depozyt w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt
4 i 5, może otrzymywać od uczestników dane umożliwiające identyfikację ich klientów
uprawnionych z określonych papierów wartościowych oraz wskazujące stany ich posiadania
w tych papierach wartościowych, według stanu na dany dzień, a w związku z wykonywaniem
zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 7 i ust. 2 pkt 3, Krajowy Depozyt może
żądać od uczestnika przekazania tych danych oraz tych stanów.
2.
Krajowy Depozyt może przekazać informacje umożliwiające identyfikację osób uprawnionych
z papierów wartościowych oraz wskazujące stany ich posiadania w tych papierach wartościowych,
według stanu na dany dzień, jeżeli na podstawie właściwego prawa obcego informacji
takich może żądać od Krajowego Depozytu emitent papierów wartościowych, podmiot wykonujący
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zadania w zakresie centralnej rejestracji
papierów wartościowych lub rozliczania transakcji zawieranych w obrocie papierami
wartościowymi albo uprawniony do prowadzenia poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
rachunków, na których rejestrowane są papiery wartościowe, za pośrednictwem którego
papiery wartościowe, których dotyczą te informacje, są rejestrowane w depozycie papierów
wartościowych.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, Krajowy Depozyt może żądać od uczestnika przekazania
informacji umożliwiających identyfikację osób uprawnionych z papierów wartościowych
oraz wskazujących stany ich posiadania w tych papierach wartościowych, według stanu
na dany dzień.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 4 lub 5
oraz ust. 2 pkt 3, w zakresie zadań, które zostały przekazane tej spółce.
Art. 55.
1.
Papierom wartościowym danej emisji dającym te same uprawnienia i posiadającym ten
sam status w obrocie Krajowy Depozyt nadaje odrębne oznaczenie, zwane dalej „kodem”.
2.
Na wniosek emitenta papierom wartościowym różnych emisji dającym te same uprawnienia
ich posiadaczom i posiadającym ten sam status w obrocie Krajowy Depozyt może nadać
jeden kod, jeżeli uprzednio zawiadomił o tym spółkę prowadzącą rynek regulowany, na
którym papiery te są przedmiotem obrotu, lub podmiot organizujący dla nich ASO.
2a.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie tych czynności w przypadku, gdy papiery wartościowe są rejestrowane w
depozycie papierów wartościowych prowadzonym przez tę spółkę.
3.
Emitent nie może różnicować praw z papierów wartościowych oznaczonych tym samym kodem.
Zmiana praw z papierów wartościowych oznaczonych tym samym kodem wymaga nadania odrębnego
kodu.
Art. 56.
1.
W przypadku gdy:
1)
zostało uchylone postanowienie sądu o wpisie podwyższenia kapitału zakładowego spółki
publicznej do rejestru przedsiębiorców lub
2)
uchwała walnego zgromadzenia o podwyższeniu tego kapitału została uchylona albo stwierdzono
jej nieważność
- a akcje wyemitowane w wyniku podwyższenia zostały uprzednio objęte tym samym kodem
razem z innymi akcjami tej spółki, w depozycie papierów wartościowych przeprowadzana
jest redukcja wartości nominalnej wszystkich akcji oznaczonych tym kodem.
2.
Jeżeli nie jest możliwe przeprowadzenie redukcji, o której mowa w ust. 1, w depozycie
papierów wartościowych przeprowadzana jest redukcja ogólnej liczby akcji oznaczonych
danym kodem.
3.
Na podstawie zawiadomienia o przeprowadzeniu redukcji złożonego przez Krajowy Depozyt
lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań,
o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, właściwy sąd rejestrowy dokonuje odpowiedniej
zmiany w rejestrze przedsiębiorców, a następnie wzywa właściwą spółkę do dostosowania
w określonym terminie brzmienia statutu do zmienionego stanu prawnego.
4.
Spółka publiczna jest obowiązana do zwrotu akcjonariuszom środków uzyskanych w wyniku
emisji akcji, które są zapisane na rachunkach akcjonariuszy i zostały objęte redukcją,
o której mowa w ust. 1 i 2. Udział poszczególnych akcjonariuszy w wartości środków
zwracanych przez emitenta jest wyznaczony odpowiednio stosunkiem zredukowanej wartości
nominalnej akcji zapisanych na ich rachunkach papierów wartościowych do wartości nominalnej
wszystkich akcji będących przedmiotem redukcji albo stosunkiem liczby akcji zapisanych
na ich rachunkach papierów wartościowych, które zostały objęte redukcją, do łącznej
liczby zredukowanych akcji.
Art. 57.
1.
Rejestracja papierów wartościowych jest prowadzona przez Krajowy Depozyt na:
1)
kontach depozytowych, które nie pozwalają na identyfikację posiadacza rachunku, na
którym te papiery zostały zapisane;
2)
rachunkach papierów wartościowych;
3)
rachunkach zbiorczych.
2.
Stany na rachunkach papierów wartościowych oraz rachunkach zbiorczych prowadzonych
przez uczestników powinny być zgodne ze stanem na odpowiednim koncie depozytowym prowadzonym
w Krajowym Depozycie.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, i do
kont depozytowych prowadzonych przez tę spółkę w przypadku, gdy papiery wartościowe
są rejestrowane w depozycie papierów wartościowych prowadzonym przez tę spółkę.
Art. 57a.
1.
Rejestracja instrumentów pochodnych dopuszczonych do obrotu zorganizowanego jest prowadzona
na:
1)
kontach rozliczeniowych prowadzonych przez podmiot rozliczający;
2)
rachunkach derywatów oraz w rejestrach prowadzonych przez uczestników podmiotów rozliczających,
o których mowa w art. 4a ust. 3.
2.
Stany na rachunkach derywatów i w rejestrach prowadzonych przez uczestników podmiotów
rozliczających powinny być zgodne ze stanami na odpowiednich kontach rozliczeniowych
prowadzonych przez dany podmiot rozliczający.
3.
Do środków znajdujących się na koncie rozliczeniowym, rachunku derywatów i w rejestrze
prowadzonym przez uczestnika podmiotu rozliczającego przepis art. 45e stosuje się
odpowiednio.
Art. 58.
Zobowiązanie emitenta opiewające na papiery wartościowe jest wykonane z chwilą otrzymania
świadczenia przez uczestnika prowadzącego rachunek papierów wartościowych dla osoby
uprawnionej do tego świadczenia, zaś opiewające na pieniądze - z chwilą dokonania
przeniesienia środków pieniężnych na rachunek bankowy wskazany przez tego uczestnika.
Art. 59.
1.
Organizując i prowadząc rozliczanie transakcji, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt
1, Krajowy Depozyt określa w szczególności zakres obowiązków stron transakcji lub
uczestników będących stronami rozliczenia, w celu prawidłowego spełnienia przez nich
świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych, wynikających z zawartych transakcji.
2.
Krajowy Depozyt organizuje i zarządza systemem gwarantującym prawidłowe wykonanie
zobowiązań wynikających z transakcji.
3.
Krajowy Depozyt może wystąpić jako strona transakcji zawartej na rynku regulowanym
w związku z funkcjonowaniem systemu, o którym mowa w ust. 2, zgodnie z jego celem.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1.
Art. 60.
(uchylony)
Art. 61.
(uchylony)
Art. 62.
(uchylony)
Art. 63.
Krajowy Depozyt oraz spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2, pobierają opłaty
za czynności dokonywane na rzecz uczestników.
Art. 64.
1.
Przewodniczący Komisji lub osoba przez niego upoważniona ma prawo:
1)
wstępu do siedziby Krajowego Depozytu celem wglądu do ksiąg, dokumentów i innych nośników
informacji;
2)
uczestniczyć w posiedzeniach rady nadzorczej Krajowego Depozytu oraz w walnych zgromadzeniach.
2.
Na żądanie Przewodniczącego Komisji lub osoby przez niego upoważnionej, osoby uprawnione
do reprezentowania Krajowego Depozytu lub wchodzące w skład jego zarządu i rady nadzorczej
albo pozostające z nim w stosunku pracy są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia
i przekazania, na koszt spółki, kopii dokumentów i innych nośników informacji oraz
do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień.
3.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, spoczywa również na biegłym rewidencie oraz osobach
uprawnionych do reprezentowania firmy audytorskiej lub pozostających z tą firmą w
stosunku pracy - w zakresie dotyczącym czynności podejmowanych przez te osoby lub
firmę, w związku z badaniem sprawozdań finansowych Krajowego Depozytu lub świadczeniem
na jego rzecz innych usług wymienionych w art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich
oraz nadzorze publicznym. Nie narusza to obowiązku zachowania tajemnicy, o której mowa w art. 78 tej ustawy.
4.
Na pisemne żądanie Komisji zarząd Krajowego Depozytu jest obowiązany do:
1)
zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia lub
2)
umieszczenia spraw wskazanych przez Komisję w porządku obrad walnego zgromadzenia.
5.
W przypadku niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 4, do żądania Komisji stosuje
się odpowiednio przepisy art. 401 § 1 i 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.
6.
Komisja może nakazać radzie nadzorczej Krajowego Depozytu niezwłoczne podjęcie, jednak
nie później niż w terminie 10 dni roboczych, uchwały w określonej sprawie.
7.
Komisja może zaskarżyć do sądu uchwałę walnego zgromadzenia lub rady nadzorczej Krajowego
Depozytu, w terminie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o uchwale, w drodze powództwa
o jej uchylenie, jeżeli uchwała narusza przepisy prawa, postanowienia statutu, regulaminu
lub zasady bezpieczeństwa obrotu albo jeżeli została podjęta z naruszeniem przepisów
prawa, postanowień statutu lub regulaminu.
8.
W razie powzięcia wątpliwości co do prawidłowości lub rzetelności sprawozdań finansowych
albo innych informacji finansowych, których obowiązek sporządzenia wynika z odrębnych
przepisów, lub prawidłowości prowadzenia ksiąg rachunkowych, Komisja może zlecić kontrolę
tych sprawozdań, informacji i ksiąg rachunkowych firmie audytorskiej. W przypadku
gdy kontrola wykaże istnienie istotnych nieprawidłowości, Krajowy Depozyt zwraca Komisji
koszty przeprowadzenia kontroli.
9.
Przepisy ust. 1-8 stosuje się odpowiednio do nadzoru sprawowanego przez Komisję nad
CCP oraz spółką, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2.
Art. 64a.
1.
Na żądanie Prezesa Narodowego Banku Polskiego osoby wchodzące w skład zarządu Krajowego
Depozytu lub pozostające z Krajowym Depozytem w stosunku pracy są obowiązane do udzielenia,
w terminie określonym w żądaniu, jednak nie krótszym niż 7 dni, pisemnych informacji
w sprawach dotyczących działalności Krajowego Depozytu w zakresie dokonywania rozrachunku
lub rozliczania transakcji, których przedmiotem są instrumenty finansowe. W uzasadnionych
przypadkach Prezes Narodowego Banku Polskiego może żądać udzielenia tych informacji
w krótszym terminie.
2.
W przypadku gdy w opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego działalność Krajowego
Depozytu w zakresie dokonywania rozrachunku lub rozliczania transakcji, których przedmiotem
są instrumenty finansowe, nie zapewnia bezpiecznego i sprawnego funkcjonowania systemów
rozrachunku prowadzonych przez Krajowy Depozyt, Prezes Narodowego Banku Polskiego
zawiadamia o tym Przewodniczącego Komisji.
3.
Przepisy, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio do CCP oraz spółki,
której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których
mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2.
Art. 65.
1.
W przypadku rozliczania przez Krajowy Depozyt transakcji zawieranych na rynku regulowanym,
uczestnicy są zobowiązani do wnoszenia do Krajowego Depozytu wpłat, z których tworzy
się fundusz zabezpieczający prawidłowe wykonanie zobowiązań wynikających z tych transakcji,
zwany dalej „funduszem rozliczeniowym”.
2.
Fundusz rozliczeniowy zapewnia rozliczanie transakcji zawieranych na rynku regulowanym,
w zakresie określonym w regulaminie funduszu rozliczeniowego.
3.
Krajowy Depozyt może zarządzać środkami funduszu rozliczeniowego.
4.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1, oraz
uczestników tej spółki.
Art. 66.
1.
Wysokość wpłat na fundusz rozliczeniowy określa Krajowy Depozyt w zależności od poziomu
zobowiązań, które mogą powstać w wyniku rozliczanej przez niego działalności uczestnika
w zakresie wskazanym w art. 65 ust. 2. Wysokość wpłat może być również uzależniona
od sytuacji finansowej uczestnika.
2.
Rada nadzorcza Krajowego Depozytu, na wniosek zarządu, uchwala regulamin określający
sposób tworzenia i wykorzystywania funduszu rozliczeniowego. Regulamin i jego zmiany
podlegają zatwierdzeniu przez Komisję po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku
Polskiego.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1.
Art. 67.
1.
Masa majątkowa funduszu rozliczeniowego stanowi współwłasność łączną uczestników.
Nie wyłącza to możliwości indywidualnego określania obowiązków uczestnika w związku
z wykorzystaniem funduszu rozliczeniowego, spowodowanym przez działania tego uczestnika.
2.
Fundusz rozliczeniowy może składać się z wyodrębnionych funkcjonalnie części, z których
każda zawiera środki przeznaczone na zabezpieczenie rozliczenia transakcji zawieranych
na poszczególnych rynkach lub na zabezpieczenie rozliczenia określonych rodzajów transakcji.
3.
Do środków funduszu rozliczeniowego stosuje się odpowiednio art. 45e.
Art. 68.
1.
Krajowy Depozyt może, na podstawie umowy z podmiotem organizującym ASO, prowadzić
fundusz zabezpieczający prawidłowe rozliczanie transakcji zawieranych w tym obrocie.
Do środków takiego funduszu stosuje się odpowiednio przepisy art. 45e.
2.
Fundusz, o którym mowa w ust. 1, tworzony jest z wpłat uczestników. Wysokość wpłat
określa Krajowy Depozyt w zależności od poziomu zobowiązań, które mogą powstać w wyniku
rozliczania przez niego transakcji zawieranych przez danego uczestnika w ASO.
3.
Masa majątkowa funduszu, o którym mowa w ust. 1, stanowi współwłasność łączną uczestników.
Nie wyłącza to możliwości indywidualnego określenia obowiązków uczestnika w związku
z wykorzystaniem środków funduszu rozliczeniowego spowodowanym przez działania tego
uczestnika.
4.
Krajowy Depozyt może zarządzać środkami funduszu, o którym mowa w ust. 1.
5.
Zasady tworzenia i wykorzystywania środków funduszu, o którym mowa w ust. 1, oraz
związane z jego funkcjonowaniem prawa i obowiązki uczestników określa regulamin ustalany
przez Krajowy Depozyt w uzgodnieniu z podmiotem organizującym ASO.
6.
Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 2.
7.
Krajowy Depozyt lub spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2, może również prowadzić fundusze
zabezpieczające prawidłowe rozliczanie transakcji zawieranych poza obrotem zorganizowanym.
Do środków takich funduszy stosuje się odpowiednio przepisy ust. 2 i 3 oraz art. 45e.
Art. 68a.
1.
Przez izbę rozliczeniową rozumie się zespół osób, urządzeń i środków technicznych
utworzony w celu organizacji i prowadzenia rozliczeń transakcji zawieranych:
1)
w systemie obrotu instrumentami finansowymi lub
2)
poza systemem obrotu instrumentami finansowymi, których przedmiotem są instrumenty
finansowe - jeżeli na podstawie przepisów prawa podlegają obowiązkowi rozliczenia
przez podmiot rozliczający.
2.
Przez izbę rozrachunkową rozumie się zespół osób, urządzeń i środków technicznych
utworzony w celu organizacji i prowadzenia rozrachunku transakcji, o których mowa
w ust. 1.
3.
Izba rozliczeniowa lub izba rozrachunkowa mogą być prowadzone wyłącznie przez spółkę
akcyjną.
4.
Przedmiotem działalności spółki prowadzącej izbę rozliczeniową lub izbę rozrachunkową
może być wyłącznie prowadzenie izby lub wykonywanie innych czynności związanych z
organizowaniem i prowadzeniem odpowiednio rozliczeń lub rozrachunku transakcji, o
których mowa w ust. 1 i 2. Spółka prowadząca izbę rozliczeniową lub izbę rozrachunkową
może także, w ramach prowadzenia izby rozliczeniowej lub izby rozrachunkowej, odpowiednio
rozliczać lub dokonywać rozrachunku innych niż wskazane w ust. 1 pkt 2 transakcji
zawartych poza systemem obrotu instrumentami finansowymi.
4a.
Przedmiotem działalności spółki prowadzącej izbę rozliczeniową może być również wykonywanie
czynności przewidzianych dla systemu rozliczeniowego, o których mowa w art. 3 ust.
1 pkt 31 rozporządzenia 1031/2010 na zasadach określonych w tym rozporządzeniu, na
podstawie umowy z podmiotem prowadzącym platformę aukcyjną.
4b.
Przedmiotem działalności spółki prowadzącej izbę rozrachunkową może być również wykonywanie
czynności przewidzianych dla systemu rozrachunkowego, o których mowa w art. 3 ust.
1 pkt 36 rozporządzenia 1031/2010, na zasadach określonych w tym rozporządzeniu, na
podstawie umowy z podmiotem prowadzącym platformę aukcyjną.
4c.
Spółka prowadząca izbę rozliczeniową lub izbę rozrachunkową może uczestniczyć w rozrachunkach
dokonywanych przez Narodowy Bank Polski na zasadach stosowanych w przypadku rozrachunków
międzybankowych, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w ust. 4-4b.
5.
Prowadzenie izby rozliczeniowej lub izby rozrachunkowej wymaga zezwolenia Komisji,
wydanego po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego. Komisja odmawia
wydania zezwolenia na prowadzenie izby rozliczeniowej lub izby rozrachunkowej, jeżeli
z analizy wniosku i dołączonych do niego dokumentów wynika, że wnioskodawca nie zapewni
prowadzenia działalności w sposób niezagrażający bezpieczeństwu obrotu instrumentami
finansowymi lub należycie zabezpieczający interesy uczestników tego obrotu.
6.
Wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 5, powinien zawierać:
1)
firmę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2)
dane osobowe członków zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, o ile jest przewidziana,
jak również innych osób, które odpowiadają za rozpoczęcie działalności izby lub będą
nią kierować;
3)
informacje o kwalifikacjach zawodowych oraz dotychczasowym przebiegu pracy zawodowej
osób, o których mowa w pkt 2;
4)
przewidywaną wysokość kapitału własnego, pożyczek i kredytów przeznaczonych na uruchomienie
izby oraz określenie sposobu finansowania działalności;
5)
dane o wysokości i strukturze kapitałów wnioskodawcy oraz źródłach ich pochodzenia;
6)
listę akcjonariuszy wnioskodawcy, obejmującą w stosunku do osób:
a)
prawnych - dane, o których mowa w pkt 1 i 2,
b)
fizycznych - imię, nazwisko, adres
- wraz ze wskazaniem posiadanej przez nich liczby akcji oraz wynikającego z nich udziału
w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu i udziału w kapitale zakładowym;
7)
informację o podmiotach dominujących i zależnych wobec akcjonariuszy wnioskodawcy,
obejmującą dane, o których mowa w pkt 1.
7.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 6, należy dołączyć regulamin izby, listę podmiotów,
które zobowiązały się do uczestnictwa w danej izbie ze wskazaniem miejsca prowadzenia
przez nie działalności, oraz analizę ekonomiczno-finansową możliwości prowadzenia
przez izbę rozliczeń lub rozrachunków transakcji przez okres co najmniej 3 lat.
8.
Spółka prowadząca izbę niezwłocznie informuje Komisję o każdej zmianie danych, o których
mowa w ust. 6 i 7.
9.
Minimalna wysokość kapitału własnego spółki prowadzącej izbę rozliczeniową wynosi
10 000 000 zł.
10.
Minimalna wysokość kapitału własnego spółki prowadzącej izbę rozrachunkową wynosi
5 000 000 zł.
11.
Spółka akcyjna może prowadzić jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową
pod warunkiem spełnienia wymogów określonych dla prowadzenia każdej z tych izb. Minimalna
wysokość kapitału własnego spółki prowadzącej izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową
wynosi 10 000 000 zł.
12.
Przepisy art. 64 ust. 1-8 stosuje się odpowiednio do nadzoru sprawowanego przez Komisję
nad działalnością izby rozliczeniowej i izby rozrachunkowej.
13.
Do spółki prowadzącej izbę rozliczeniową lub izbę rozrachunkową przepis art. 64a stosuje
się odpowiednio.
14.
Spółka akcyjna prowadząca jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową, po
uprzednim zawiadomieniu Komisji, może wykonywać funkcję giełdowej izby rozrachunkowej
w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. Do takiej spółki stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych dotyczące giełdowej izby rozrachunkowej, z wyłączeniem art. 14 ust. 3 i ust. 5-7,
art. 16 ust. 1 zdanie drugie i art. 18 tej ustawy.
14a.
Spółka akcyjna, o której mowa w ust. 14, może być stroną transakcji na giełdzie towarowej
w celu dokonania rozliczeń transakcji zawartych przez członków giełdy lub w celu dokonania
rozliczenia transakcji zawartych przez członków giełdy i spółkę prowadzącą giełdę
realizowanych przy wykorzystaniu udostępnionych zdolności przesyłowych zarządzanych
przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operatora systemu przesyłowego
gazowego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.
15.
Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 14, spółka dołącza regulamin giełdowej izby
rozrachunkowej, do którego stosuje się art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
towarowych. O każdej zmianie regulaminu giełdowej izby rozrachunkowej spółka informuje Komisję.
16.
Komisja może, w terminie 30 dni odpowiednio od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym
mowa w ust. 14, albo od dnia otrzymania informacji o zmianie regulaminu giełdowej
izby rozrachunkowej, zgłosić sprzeciw wobec rozpoczęcia organizacji i prowadzenia
rozliczeń transakcji giełdowych przez spółkę albo ich kontynuowania, jeżeli mogłoby
to naruszyć bezpieczeństwo obrotu instrumentami finansowymi lub obrotu towarami giełdowymi.
Art. 68b.
1.
Regulaminy izby rozliczeniowej i izby rozrachunkowej oraz ich zmiany są zatwierdzane
przez Komisję. Zatwierdzenie regulaminu i jego zmian, w zakresie wskazanym odpowiednio
w ust. 2 pkt 1, 2, 4, 4a, 7 i 8 oraz ust. 3 pkt 1, 3, 4 i 7, a także art. 45h ust.
4, jest dokonywane po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego. Przepis
art. 50 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
2.
Regulamin izby rozliczeniowej określa w szczególności:
1)
prawa i obowiązki uczestników izby rozliczeniowej, tryb i szczegółowe zasady postępowania
w związku z nabywaniem lub utratą statusu uczestnika;
2)
sposób i tryb określania wzajemnych zobowiązań i należności uczestników izby rozliczeniowej;
3)
(uchylony)
4)
sposób i tryb rozliczania transakcji zawieranych przez uczestników;
4a)
procedury stosowane na wypadek niedostarczenia w odpowiednim terminie papierów wartościowych
niezbędnych do dokonania rozrachunku transakcji, spełniające wymogi określone w art.
15 rozporządzenia 236/2012;
5)
sposób naliczania i wysokość opłat pobieranych przez spółkę prowadzącą izbę rozliczeniową
za czynności dokonywane na rzecz uczestników;
6)
środki dyscyplinujące i porządkowe, które mogą być stosowane wobec uczestników naruszających
obowiązki wynikające z uczestnictwa, oraz zasady i tryb ich stosowania;
7)
sposób organizacji systemu zabezpieczania płynności rozliczania transakcji;
8)
moment wprowadzenia zlecenia rozrachunku do systemu rozrachunku oraz moment, od którego
zlecenie rozrachunku nie może zostać odwołane przez uczestnika lub osobę trzecią.
3.
Regulamin izby rozrachunkowej określa w szczególności:
1)
prawa i obowiązki uczestników izby rozrachunkowej, tryb i szczegółowe zasady postępowania
w związku z nabywaniem lub utratą statusu uczestnika;
2)
(uchylony)
3)
sposób i tryb rozrachunku transakcji zawieranych przez uczestników;
4)
sposób obsługi rachunków pieniężnych uczestników;
5)
sposób naliczania i wysokość opłat pobieranych przez spółkę prowadzącą izbę rozrachunkową
za czynności dokonywane na rzecz uczestników;
6)
środki dyscyplinujące i porządkowe, które mogą być stosowane wobec uczestników naruszających
obowiązki wynikające z uczestnictwa, oraz zasady i tryb ich stosowania;
7)
moment wprowadzenia zlecenia rozrachunku do systemu rozrachunku oraz moment, od którego
zlecenie rozrachunku nie może zostać odwołane przez uczestnika lub osobę trzecią.
4.
Spółka prowadząca izbę rozliczeniową oraz spółka prowadząca izbę rozrachunkową publikują
regulamin i jego zmiany w taki sposób, aby były one dostępne dla wszystkich uczestników
danej izby co najmniej na 2 tygodnie przed dniem ich wejścia w życie.
Art. 68c.
1.
Organizując i prowadząc rozliczenie transakcji, o których mowa w art. 68a ust. 1,
izba rozliczeniowa ustala w szczególności zakres obowiązków stron transakcji lub uczestników
będących stronami rozliczenia w celu prawidłowego spełnienia przez strony świadczeń
pieniężnych lub niepieniężnych, wynikających z zawartych transakcji.
2.
Spółka prowadząca izbę rozliczeniową organizuje system zabezpieczania płynności rozliczania
transakcji zawieranych na rynku regulowanym, a w przypadku rozliczania transakcji
zawartych w ASO lub na OTF - może organizować system zabezpieczania płynności rozliczania
transakcji zawieranych w tych systemach.
3.
Spółka prowadząca izbę rozliczeniową może występować jako strona transakcji zawieranych
na rynku regulowanym, w ASO lub na OTF w związku z funkcjonowaniem odpowiednio systemów,
o których mowa w ust. 2, zgodnie z ich celem.
Art. 68d.
1.
Uczestnicy izby rozliczeniowej rozliczającej transakcje zawierane na rynku regulowanym
są zobowiązani do wnoszenia do izby rozliczeniowej wpłat, z których tworzy się fundusz
zabezpieczający prawidłowe wykonanie zobowiązań wynikających z tych transakcji.
2.
Fundusz, o którym mowa w ust. 1, zapewnia rozliczenie transakcji zawieranych na rynku
regulowanym w zakresie określonym w regulaminie funduszu, o którym mowa w ust. 1.
Izba rozliczeniowa może zarządzać środkami funduszu, o którym mowa w ust. 1.
3.
Regulamin funduszu, o którym mowa w ust. 1, i jego zmiany podlegają zatwierdzeniu
przez Komisję po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego.
4.
Do sposobu tworzenia funduszu, o którym mowa w ust. 1, oraz do obowiązków uczestników
izby rozliczeniowej stosuje się odpowiednio art. 66 i art. 67. Do środków funduszu,
o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 45e.
5.
Izba rozliczeniowa może również na podstawie umowy z podmiotem prowadzącym ASO lub
OTF prowadzić fundusz zabezpieczający prawidłowe rozliczanie transakcji w tych systemach.
Art. 68e.
Podmiotowi, który uzyskał zezwolenie Komisji na prowadzenie rachunków papierów wartościowych
i rachunków zbiorczych albo który zamierza prowadzić takie rachunki na podstawie art.
117 i spełnia wymogi określone w regulaminie izby rozrachunkowej, przysługuje roszczenie
o zawarcie umowy o uczestnictwo w tej izbie rozrachunkowej.
Art. 68f.
1.
Podmioty prowadzące depozyt papierów wartościowych, system rejestracji instrumentów
finansowych niebędących papierami wartościowymi lub system rozrachunku przekazują
Prezesowi Narodowego Banku Polskiego dane dotyczące bieżącego funkcjonowania prowadzonego
depozytu papierów wartościowych lub systemu rejestracji instrumentów finansowych niebędących
papierami wartościowymi, podmiotu prowadzącego depozyt papierów wartościowych, system
rejestracji instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi lub system
rozrachunku, a także dokonywania rozrachunku lub rozliczeń.
2.
Podmioty, o których mowa w ust. 1, przekazują Prezesowi Narodowego Banku Polskiego
informacje o zdarzeniach zaistniałych w związku z prowadzeniem depozytu papierów wartościowych,
systemu rejestracji instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi lub
systemu rozrachunku, mających lub mogących mieć negatywny wpływ na sprawne lub bezpieczne
jego funkcjonowanie (incydent).
3.
Dane i informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane w postaci elektronicznej
z wykorzystaniem odpowiednich certyfikatów wydanych przez Narodowy Bank Polski lub
innych form uwierzytelniania stosowanych przez Narodowy Bank Polski, chyba, że są
one publikowane na stronie internetowej podmiotu, o którym mowa w ust. 1.
4.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa
Narodowego Banku Polskiego, określi, w drodze rozporządzenia, termin przekazywania
oraz szczegółowy zakres przekazywanych danych, o których mowa w ust. 1, oraz informacji
o zaistniałych incydentach, o których mowa w ust. 2, mając na względzie konieczność
zapewnienia prawidłowości, bezpieczeństwa i sprawności funkcjonowania depozytu papierów
wartościowych, systemu rejestracji instrumentów finansowych niebędących papierami
wartościowymi i systemu rozrachunku oraz kompletności i wiarygodności tych danych
i informacji.
Art. 68g.
1.
Krajowy Depozyt, spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z
zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2, CCP oraz spółki
prowadzące izbę rozliczeniową lub izbę rozrachunkową informują Prezesa Narodowego
Banku Polskiego o:
1)
rozpoczęciu funkcjonowania systemu rozrachunku, dołączając listę uczestników tego
systemu, przy czym za rozpoczęcie funkcjonowania systemu rozrachunku uważa się wprowadzenie
do systemu pierwszego zlecenia rozrachunku, o którym mowa w art. 1 pkt 12 lit. b ustawy
o ostateczności rozrachunku,
2)
zakończeniu funkcjonowania systemu rozrachunku albo systemach, które zakończyły funkcjonowanie,
jeżeli zakończenie funkcjonowania nie dotyczy wszystkich prowadzonych systemów rozrachunku,
3)
zmianie listy uczestników prowadzonego systemu rozrachunku, w tym zmianie uczestników
pośrednich, jeżeli zostali oni uznani za uczestników zgodnie z art. 2a ustawy o ostateczności
rozrachunku,
4)
zmianie danych dotyczących firmy, siedziby i adresu podmiotu prowadzącego system rozrachunku
- w terminie 7 dni od dnia wystąpienia takiego zdarzenia.
2.
W przypadku powzięcia informacji o niewykonywaniu lub nienależytym wykonywaniu obowiązków
określonych w ust. 1 Prezes Narodowego Banku Polskiego informuje o tym Przewodniczącego
Komisji.
Art. 68h.
1.
W przypadku zmiany wniosku o zatwierdzenie regulaminu, o którym mowa w art. 48 ust.
15, art. 50 ust. 2, art. 66 ust. 2, art. 68b ust. 1 i art. 68d ust. 3, wpływającej
na proponowaną treść regulaminu podmiot składający wniosek przedkłada Komisji tekst
jednolity regulaminu uwzględniający proponowane zmiany.
2.
Do wniosku o zatwierdzenie zmian w regulaminie w przypadkach, o których mowa w art.
48 ust. 16, art. 50 ust. 2, art. 66 ust. 2, art. 68b ust. 1 i art. 68d ust. 3, dołącza
się tekst jednolity regulaminu uwzględniający proponowane zmiany.
3.
Opinie, o których mowa w art. 48 ust. 16, art. 50 ust. 2, art. 66 ust. 2, art. 68a
ust. 5, art. 68b ust. 1 i art. 68d ust. 3, Prezes Narodowego Banku Polskiego wydaje
w terminie miesiąca od dnia otrzymania żądania Komisji.
Dział IIIA
Identyfikacja akcjonariuszy, przekazywanie informacji akcjonariuszom i ułatwianie wykonywania praw akcjonariuszy75)Dział dodany przez art. 14 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem 3 września 2020 r.
Art. 68i.
1.
Ilekroć w niniejszym dziale jest mowa o:
1)
pośredniku - należy przez to rozumieć:
a)
Krajowy Depozyt,
b)
spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1,
c)
centralny depozyt papierów wartościowych,
d)
firmę inwestycyjną świadczącą usługi, o których mowa w art. 69 ust. 4 pkt 1,
e)
bank, o którym mowa w art. 119 ust. 1;
2)
spółce giełdowej - należy przez to rozumieć spółkę z siedzibą na terytorium państwa
członkowskiego, której co najmniej jedna akcja jest dopuszczona do obrotu na rynku
regulowanym lub na zagranicznym rynku regulowanym.
2.
Przepisy niniejszego działu dotyczące pośredników stosuje się także do podmiotów mających
siedzibę na terytorium państwa innego niż państwo członkowskie, prowadzących, na podstawie
przepisów obowiązujących w tym państwie, działalność polegającą na przechowywaniu
akcji, administrowaniu akcjami lub prowadzeniu rachunków papierów wartościowych w
imieniu akcjonariuszy lub innych osób, jeżeli świadczą oni takie usługi w zakresie
akcji spółek giełdowych na rzecz mających miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej akcjonariuszy takich spółek lub innych pośredników.
Art. 68j.
1.
Na żądanie spółki giełdowej lub osoby upoważnionej przez spółkę giełdową podmioty
prowadzące rachunki papierów wartościowych lub rachunki zbiorcze są obowiązane udostępnić
spółce giełdowej lub tej osobie informacje umożliwiające identyfikację akcjonariuszy
spółki giełdowej oraz liczby wyemitowanych przez nią akcji, posiadanych przez każdego
z tych akcjonariuszy, według stanu na wskazany w tym żądaniu dzień, przypadający nie
wcześniej niż na dzień jego złożenia.
2.
Do żądania, o którym mowa w ust. 1, a także do informacji, o których mowa w ust. 1,
przekazywanych w odpowiedzi na to żądanie, stosuje się przepisy rozporządzenia 2018/1212.
3.
W przypadku gdy akcje spółki giełdowej są rejestrowane w depozycie papierów wartościowych,
spółka ta może zebrać informacje, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem Krajowego
Depozytu. W takim przypadku spółka giełdowa lub upoważniona przez nią osoba powinny
złożyć żądanie, o którym mowa w ust. 1, do Krajowego Depozytu, a żądanie to powinno
wskazywać Krajowy Depozyt jako upoważnionego odbiorcę informacji, o których mowa w
ust. 1, oraz zawierać dyspozycję jego dalszego przekazywania.
4.
Krajowy Depozyt niezwłocznie przekazuje żądanie, o którym mowa w ust. 1, uczestnikom
prowadzącym rachunki papierów wartościowych lub rachunki zbiorcze.
5.
Jeżeli akcje, których dotyczy żądanie, o którym mowa w ust. 1, są rejestrowane na
rachunku zbiorczym, podmiot prowadzący ten rachunek niezwłocznie przekazuje to żądanie
posiadaczowi tego rachunku, chyba że żądanie to nie zawiera takiej dyspozycji.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, w dniu roboczym następującym po dniu wskazanym
w żądaniu, o którym mowa w ust. 1, jako termin emitenta w rozumieniu art. 1 pkt 14
rozporządzenia 2018/1212, Krajowy Depozyt udostępnia spółce giełdowej, przy wykorzystaniu
środków komunikacji elektronicznej, informacje, o których mowa w ust. 1, otrzymane
od uczestników, a także sporządzone na podstawie zapisów na rachunkach papierów wartościowych
prowadzonych przez Krajowy Depozyt.
7.
Spółka giełdowa może żądać sprostowania niekompletnych lub nieprawidłowych informacji
przekazanych jej w odpowiedzi na żądanie, o którym mowa w ust. 1. W takim przypadku
przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio.
8.
Przepisy ust. 3-6, w zakresie dotyczącym Krajowego Depozytu, stosuje się odpowiednio
do spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań,
o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1.
Art. 68k.
1.
Pośrednik niezwłocznie przekazuje akcjonariuszom spółki giełdowej lub ich pełnomocnikom
informacje, które ta spółka udostępnia swoim akcjonariuszom w celu umożliwienia im
wykonywania praw związanych z posiadanymi przez nich akcjami.
2.
W przypadku gdy informacje, o których mowa w ust. 1, są udostępniane na stronie internetowej
spółki giełdowej, pośrednik przekazuje akcjonariuszom lub ich pełnomocnikom informację
o adresie strony internetowej, na której informacje te są udostępniane.
3.
Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są przez spółkę giełdową przekazywane pośrednikom
zgodnie z przepisami rozporządzenia 2018/1212.
4.
Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w przypadku, gdy spółka giełdowa przekaże informacje,
o których mowa w ust. 1 i 2, bezpośrednio akcjonariuszom lub ich pełnomocnikom.
5.
Pośrednik niezwłocznie przekazuje spółce giełdowej otrzymane od akcjonariuszy informacje
kierowane do tej spółki związane z wykonywaniem praw wynikających z ich akcji.
6.
Pośrednicy przekazują między sobą informacje, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, na zasadach
określonych w przepisach rozporządzenia 2018/1212. Pośrednik nie przekazuje takich
informacji innemu pośrednikowi, jeżeli informacje, o których mowa w ust. 1, 2 i 5,
mogą być przekazane spółce, akcjonariuszowi lub jego pełnomocnikowi bezpośrednio przez
tego pośrednika.
Art. 68l.
1.
Na wniosek akcjonariusza spółki giełdowej pośrednik przekazuje:
1)
akcjonariuszowi informację o liczbie posiadanych przez niego akcji według stanu na
dzień rejestracji uczestnictwa w walnym zgromadzeniu w rozumieniu art. 4061§ 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych;
2)
spółce giełdowej zawiadomienie o udziale akcjonariusza lub jego pełnomocnika w walnym
zgromadzeniu.
2.
Do czynności, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy rozporządzenia 2018/1212.
Art. 68m.
1.
Pośrednicy udostępniają publicznie informacje o wynagrodzeniu oraz opłatach za usługi
świadczone na podstawie przepisów niniejszego działu.
2.
Wynagrodzenie oraz opłaty za usługi świadczone na podstawie przepisów niniejszego
działu przez pośredników są niedyskryminujące i proporcjonalne do faktycznych kosztów
poniesionych w związku ze świadczeniem usług.
3.
Jeżeli jest to uzasadnione zróżnicowaniem faktycznych kosztów poniesionych w związku
ze świadczeniem usług, pośrednicy mogą pobierać od podmiotów mających swoją siedzibę
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyższe wynagrodzenie i opłaty za usługi
świadczone na podstawie przepisów niniejszego działu, niż wynagrodzenie i opłaty pobierane
od podmiotów mających swoją siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 68n.
1.
Dane osobowe akcjonariuszy przetwarzane na podstawie przepisów niniejszego działu
mogą być przetwarzane wyłącznie w celu umożliwienia spółce giełdowej identyfikacji
swoich akcjonariuszy, zapewnienia bezpośredniej komunikacji z nimi oraz ułatwienia
wykonywania praw akcjonariuszy i zaangażowania w sprawy spółki.
2.
Spółka giełdowa zaprzestaje przetwarzania danych osobowych akcjonariusza przetwarzanych
na podstawie przepisów niniejszego działu najpóźniej z upływem 12 miesięcy od dnia
powzięcia informacji o tym, że dana osoba przestała być akcjonariuszem spółki.
Dział IV
Uczestnictwo w obrocie instrumentami finansowymi
Rozdział 1
Prowadzenie działalności przez firmy inwestycyjne
Oddział 1
Przepisy ogólne
Art. 69.
1.
Prowadzenie działalności maklerskiej wymaga zezwolenia Komisji wydanego na wniosek,
o którym mowa w art. 82, złożony przez zainteresowany podmiot.
2.
Działalność maklerska, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 3 i 5 oraz art. 70, obejmuje wykonywanie
czynności polegających na:
1)
przyjmowaniu i przekazywaniu zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych;
2)
wykonywaniu zleceń, o których mowa w pkt 1, na rachunek dającego zlecenie;
3)
nabywaniu lub zbywaniu na własny rachunek instrumentów finansowych;
4)
zarządzaniu portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów
finansowych;
5)
doradztwie inwestycyjnym;
6)
oferowaniu instrumentów finansowych;
776)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 23 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
świadczeniu usług w wykonaniu zawartych umów o gwarancję emisji lub zawieraniu i wykonywaniu
innych umów o podobnym charakterze, jeżeli ich przedmiotem są instrumenty finansowe;
8)
prowadzeniu ASO;
9)
prowadzeniu OTF.
3.
(uchylony)
4.
Działalnością maklerską jest również wykonywanie przez firmę inwestycyjną czynności
polegających na:
1)
przechowywaniu lub rejestrowaniu instrumentów finansowych, w tym prowadzeniu rachunków
papierów wartościowych, rachunków derywatów i rachunków zbiorczych, oraz prowadzeniu
rachunków pieniężnych;
2)
udzielaniu pożyczek pieniężnych w celu dokonania transakcji, której przedmiotem jest
jeden lub większa liczba instrumentów finansowych, jeżeli transakcja ma być dokonana
za pośrednictwem firmy inwestycyjnej udzielającej pożyczki;
3)
doradztwie dla przedsiębiorstw w zakresie struktury kapitałowej, strategii przedsiębiorstwa
lub innych zagadnień związanych z taką strukturą lub strategią;
4)
doradztwie i innych usługach w zakresie łączenia, podziału oraz przejmowania przedsiębiorstw;
5)
wymianie walutowej, w przypadku gdy jest to związane z działalnością maklerską w zakresie
wskazanym w ust. 2;
6)
sporządzaniu analiz inwestycyjnych, analiz finansowych oraz innych rekomendacji o
charakterze ogólnym dotyczących transakcji w zakresie instrumentów finansowych;
777)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 23 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
świadczeniu usług dodatkowych związanych z umową o gwarancję emisji;
8)
wykonywaniu czynności określonych w pkt 1-7 oraz w ust. 2, których przedmiotem są
instrumenty bazowe instrumentów pochodnych, wskazanych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit.
d-f oraz i, jeżeli czynności te pozostają w związku z działalnością maklerską.
Art. 69a.
(uchylony)
Art. 69b.
(uchylony)
Art. 69c.
(uchylony)
Art. 69d.
(uchylony)
Art. 69e.
(uchylony)
Art. 69f.
1.
Dom maklerski może prowadzić działalność polegającą na świadczeniu usług w zakresie
udostępniania informacji o transakcjach po uzyskaniu zezwolenia, o którym mowa w art.
131c.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w art. 131c, może być udzielone równocześnie z udzieleniem
zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej.
3.
W przypadku odmowy udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej Komisja
może udzielić zezwolenia, o którym mowa w art. 131c.
Art. 69g.
Komisja, wydając zezwolenie na prowadzenie ASO, może na wniosek firmy inwestycyjnej
wpisać firmę do rejestru, o którym mowa w art. 78g ust. 1, jeżeli spełnione są warunki,
o których mowa w art. 78g ust. 2 pkt 2-4.
Art. 69h.
1.
Dom maklerski może świadczyć usługi pośrednictwa w zawieraniu umowy lokaty strukturyzowanej
lub wykonywać czynności odpowiadające działalności, o której mowa w art. 69 ust. 2
pkt 5, w odniesieniu do lokat strukturyzowanych.
278)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy dom maklerski wykonuje czynności, o których mowa w ust. 1, przepisy
art. 3a, art. 13b, art. 73 ust. 6a, art. 76, art. 82a ust. 1 i 3, art. 83a ust. 3a-3f
i 3h-4d, art. 83b ust. 1-3 i 7-17 oraz art. 83c-83j stosuje się odpowiednio, z tym
że do lokat strukturyzowanych, których konstrukcja nie utrudnia klientowi lub potencjalnemu
klientowi zrozumienia ryzyka związanego ze stopą zwrotu lub zrozumienia kosztów likwidacji
lokaty przed terminem, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 83h ust. 5 pkt
2-4, przepisów art. 83h ust. 1-4 nie stosuje się.
Art. 69i.
W przypadku świadczenia przez firmę inwestycyjną usług w zakresie produktów energetycznych
będących przedmiotem obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. e, przepisy art. 73 ust. 4-5e i 5g-6a, art.
73a ust. 5, art. 83a ust. 3a-3c, art. 83b ust. 7 oraz art. 83c ust. 1 i 2 stosuje
się odpowiednio.
Art. 70.
1.
Przepisów niniejszego działu nie stosuje się do:
1)
zakładów ubezpieczeń;
2)
podmiotów wykonujących czynności określone w art. 69 ust. 2 wyłącznie na rzecz podmiotów
należących do tej samej grupy kapitałowej, do której należy podmiot wykonujący te
czynności, z zastrzeżeniem pkt 9;
3)
podmiotów prowadzących działalność gospodarczą inną niż działalność maklerska, wykonujących
czynności określone w art. 69 ust. 2 w sposób incydentalny w związku z prowadzoną
działalnością, o ile działalność ta jest regulowana przepisami lub podlega zasadom
etyki zawodowej i o ile przepisy te nie wyłączają możliwości wykonywania tych czynności;
4)
podmiotów, które spośród czynności wymienionych w art. 69 ust. 2 wykonują wyłącznie
czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 3, których przedmiotem są instrumenty finansowe
inne niż towarowe instrumenty pochodne, uprawnienia do emisji lub instrumenty pochodne,
których instrumentem bazowym są uprawnienia do emisji, chyba że czynności te są wykonywane
w ramach:
a)
funkcji animatora rynku lub
b)
członkostwa lub uczestnictwa w rynku regulowanym lub ASO, lub w ramach bezpośredniego
dostępu elektronicznego, z wyjątkiem podmiotów niefinansowych, o których mowa w art.
2 pkt 1 rozporządzenia 2017/591, zawierających wskutek tych czynności transakcje,
co do których, zgodnie z art. 8 rozporządzenia 2017/591, uznano, że zmniejszają ryzyko
bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą lub działalnością w zakresie zarządzania
aktywami i pasywami tych podmiotów lub grupy, do której należą te podmioty, lub
c)
stosowania techniki handlu algorytmicznego o wysokiej częstotliwości, lub
d)
wykonywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych na rachunek dającego
zlecenie, w tym przez zestawianie zleceń;
5)
członków Europejskiego Systemu Banków Centralnych i innych krajowych podmiotów wykonujących
podobne funkcje;
5a)
organów publicznych powołanych do zarządzania długiem publicznym lub uczestniczących
w zarządzaniu tym długiem, w tym lokujących środki pieniężne pochodzące z tego długu,
banku państwowego w zakresie, w jakim działa na zlecenie tych organów, oraz podmiotów,
którym zgodnie z art. 13d zlecono organizację rynku obrotu skarbowymi papierami wartościowymi
lub instrumentami finansowymi, których instrumentem bazowym jest skarbowy papier wartościowy,
jako rynku poza systemem obrotu instrumentami finansowymi, z wyłączeniem innych niż
bank państwowy podmiotów z udziałem państwa, których przedmiot działalności obejmuje
prowadzenie działalności gospodarczej lub jest związany z nabywaniem pakietu udziałów
w innych podmiotach;
5b)
Europejskiego Mechanizmu Stabilności lub innych międzynarodowych instytucji finansowych
utworzonych przez co najmniej dwa państwa członkowskie, których celem jest uruchamianie
wsparcia finansowego lub świadczenia pomocy finansowej na rzecz swoich członków znajdujących
się w trudnej sytuacji finansowej lub w stosunku do których istnieje zagrożenie wystąpienia
takiej sytuacji;
6)
funduszy inwestycyjnych, alternatywnych spółek inwestycyjnych, towarzystw funduszy
inwestycyjnych oraz zarządzających ASI w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych;
7)
funduszy emerytalnych w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;
8)
przechowywania aktywów funduszy oraz spółek, o których mowa w pkt 6 lub 7, i zarządzania
tymi funduszami i spółkami;
9)
podmiotów, które prowadzą wyłącznie działalność, określoną w art. 69 ust. 2, polegającą
na zarządzaniu funduszem emerytalnym, wykonując czynności określone w art. 69 ust.
2 na rzecz podmiotów należących do tej samej grupy kapitałowej, do której należy podmiot
wykonujący te czynności;
10)
podmiotów:
a)
które spośród czynności wymienionych w art. 69 ust. 2 wykonują wyłącznie czynności
określone w art. 69 ust. 2 pkt 3, których przedmiotem są towarowe instrumenty pochodne,
uprawnienia do emisji lub instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym są uprawnienia
do emisji, w tym animatorów rynku na tych instrumentach, z wyłączeniem podmiotów,
które wykonują transakcje na własny rachunek, wykonując zlecenia klientów, lub
b)
wykonujących czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 1, 2 i 4-9, których przedmiotem
są towarowe instrumenty pochodne, uprawnienia do emisji lub instrumenty pochodne,
których instrumentem bazowym są uprawnienia do emisji, na rzecz klientów i dostawców
usług związanych z głównym przedmiotem działalności podmiotów wykonujących te czynności
- jeżeli czynności te mają charakter dodatkowy w stosunku do głównego przedmiotu ich
działalności, a główny przedmiot ich działalności nie obejmuje działalności maklerskiej,
wykonywania czynności, o których mowa w ust. 2, lub wykonywania działalności animatora
rynku, z tym że charakter przedmiotu działalności tych podmiotów jest ustalany na
podstawie przedmiotu działalności grupy kapitałowej, do której te podmioty należą,
oraz czynności te nie są wykonywane w ramach wykorzystania techniki handlu algorytmicznego
o wysokiej częstotliwości, z zastrzeżeniem ust. 1f;
11)
podmiotów świadczących usługę doradztwa inwestycyjnego w związku z prowadzeniem działalności
gospodarczej niebędącej działalnością maklerską, o ile działalność ta jest regulowana
przepisami i świadczenie tej usługi nie jest odpłatne;
12)
(uchylony)
13)
(uchylony)
14)
podmiotów, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych;
15)
operatorów statków powietrznych, o których mowa w art. 3 pkt 14 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych, lub podmiotów prowadzących instalację, o których mowa w art. 3 pkt 16 tej ustawy,
wykonujących spośród czynności wymienionych w art. 69 ust. 2 wyłącznie czynności określone
w art. 69 ust. 2 pkt 3, których przedmiotem są uprawnienia do emisji, chyba że czynności
te są wykonywane w ramach:
a)
wykonywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych na rachunek dającego
zlecenie lub
b)
wykorzystania techniki handlu algorytmicznego o wysokiej częstotliwości;
16)
operatorów systemu przesyłowego, o których mowa w art. 3 pkt 24 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, wykonujących w celu wykonywania zadań operatora czynności, o których mowa w art.
69 ust. 2, mające za przedmiot towarowe instrumenty pochodne, oraz podmiotów, które
w tym zakresie wykonują czynności w celu realizacji powierzonej przez operatorów całości
lub części takich zadań, chyba że czynności te są wykonywane w ramach operacji na
rynku wtórnym, w tym na platformie obrotu finansowymi prawami przesyłowymi;
17)
centralnych depozytów papierów wartościowych w związku z wykonywaniem zadań w zakresie,
w jakim jest to przewidziane w przepisach rozporządzenia 909/2014, z uwzględnieniem
art. 73 tego rozporządzenia;
1879)Dodany przez art. 14 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
zagranicznych osób prawnych nieprowadzących działalności maklerskiej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, które w ramach bezpośredniego dostępu elektronicznego wykonują
czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 1-3, w zakresie nabywania lub zbywania instrumentów
finansowych na własny rachunek, z wyłączeniem pełnienia funkcji animatora rynku, lub
na rachunek klientów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa
innego niż państwo członkowskie.
1a.
Przez wykonywanie czynności w sposób incydentalny, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, rozumie
się spełnianie warunków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia 2017/565.
1b.
Przez wykonywanie wyłącznie czynności określonych w art. 69 ust. 2 pkt 3, o których
mowa w ust. 1 pkt 10 lit. a, rozumie się również wykonanie zlecenia w ramach transakcji
pomiędzy podmiotami z grupy kapitałowej.
1c.
Podmioty wykonujące zlecenia na podstawie ust. 1 pkt 10 lit. b, na rzecz klientów
lub dostawców, o których mowa w tym przepisie, mogą przy wykonywaniu tych zleceń zawierać
transakcje na własny rachunek.
1d.
Wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, o których mowa w ust.
1 pkt 10, dokonywane w ramach wyłączenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, uznaje się
za objęte zakresem tego wyłączenia.
1e.
Przez charakter dodatkowy czynności w stosunku do głównego przedmiotu działalności,
o którym mowa w ust. 1 pkt 10, rozumie się spełnianie warunków przewidzianych w rozporządzeniu
2017/592.
1f.
Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 10, przed rozpoczęciem wykonywania czynności,
o których mowa w tym przepisie, informują Komisję o zamiarze korzystania z wyłączenia,
o którym mowa w ust. 1 pkt 10. W przypadku zamiaru korzystania z takiego wyłączenia
w następnym roku kalendarzowym podmioty te przekazują Komisji informację o takim zamiarze
w terminie miesiąca od dnia dokonania obliczenia, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia
2017/592, nie później jednak niż do dnia 30 kwietnia roku, w którym korzystają z tego
wyłączenia.
1g.
W przypadku niestwierdzenia podstaw do korzystania z wyłączenia, o którym mowa w ust.
1 pkt 10, podmiot składa wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności
maklerskiej w terminie 3 miesięcy od ostatniego dnia, w którym był obowiązany poinformować
Komisję zgodnie z ust. 1f, albo zaprzestaje w tym terminie wykonywania czynności objętych
takim wyłączeniem. W przypadku złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie
działalności maklerskiej czynności objęte wyłączeniem mogą być wykonywane bez zezwolenia
do dnia, w którym decyzja w przedmiocie złożonego wniosku stała się ostateczna.
1h.
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela osoby uprawnione do reprezentowania
podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 10, lub wchodzące w skład ich statutowych organów
albo pozostające z tymi podmiotami w stosunku pracy niezwłocznie sporządzają i przekazują,
na koszt tych podmiotów, kopie dokumentów i innych nośników informacji oraz udzielają
pisemnych lub ustnych wyjaśnień w zakresie korzystania z wyłączenia, o którym mowa
w ust. 1 pkt 10, niezbędnych do ustalenia, czy czynności mają charakter dodatkowy
w stosunku do głównego przedmiotu działalności.
1i.
Podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 6-8 i 17, mogą korzystać również z wyłączenia,
o którym mowa w ust. 1 pkt 4, również jeżeli wykonują czynności określone w ust. 1
pkt 4 lit. a-d.
1j.
Wyjątki określone w ust. 1 pkt 4, 10 i 15 mogą być stosowane łącznie.
2.
Bank z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może, bez zezwolenia na prowadzenie
działalności maklerskiej, wykonywać czynności określone w:
1)
art. 69 ust. 2 pkt 1-6 - o ile przedmiotem tych czynności są papiery wartościowe,
o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, lub inne niedopuszczone do obrotu zorganizowanego
instrumenty finansowe oraz obligacje, o których mowa w art. 39p ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz
o Krajowym Funduszu Drogowym ;
2)
art. 69 ust. 2 pkt 7;
3)
art. 69 ust. 2 pkt 3 - o ile przedmiotem tych czynności są dopuszczone do obrotu zorganizowanego
obligacje, listy zastawne oraz inne zbywalne papiery wartościowe inkorporujące prawa
majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z zaciągniętego długu, inne niż określone
w pkt 1, lub instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym są obligacje, listy
zastawne, inne zbywalne papiery wartościowe inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające
prawom wynikającym z zaciągniętego długu, stopa procentowa lub waluta.
3.
Wykonywanie przez bank, zgodnie z ust. 2, czynności, o których mowa w art. 69 ust.
2 pkt 1-7, nie stanowi działalności maklerskiej.
4.
W zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1-7, do banku,
o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 3a, art. 72, art. 73
ust. 1, 2, 5j-5o i 6a, art. 73a-73d, art. 74b-76a, art. 79-81a, art. 81c, art. 81d,
art. 81f, art. 82a, art. 83a-83j, art. 86 ust. 2 i art. 90 oraz bezpośrednio obowiązujące
przepisy prawa Unii Europejskiej odnoszące się do prowadzenia działalności w zakresie
wykonywania czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1-7, a w zakresie nieuregulowanym
w tych przepisach stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.
5.
W zakresie wykonywania przez agenta firmy inwestycyjnej czynności na rzecz banku,
o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio art. 79-81.
Art. 71.
(uchylony)
Art. 72.
Przez oferowanie instrumentów finansowych rozumie się podejmowanie na rzecz emitenta
papierów wartościowych, wystawcy instrumentu finansowego lub oferującego instrument
finansowy czynności prowadzących do nabycia przez inne podmioty instrumentów finansowych,
przez:80)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 26 lit. a ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
181)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 26 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
prezentowanie, w dowolnej formie i w dowolny sposób, udostępnianych przez emitenta,
wystawcę lub oferującego, informacji o instrumentach finansowych i warunkach ich nabycia,
stanowiących wystarczającą podstawę do podjęcia decyzji o nabyciu tych instrumentów
lub
2)
pośredniczenie w zbywaniu instrumentów finansowych nabywanych przez podmioty w wyniku
prezentowania informacji, o których mowa w pkt 1, lub
3)
prezentowanie indywidualnie oznaczonym adresatom, w dowolnej formie i w dowolny sposób,
udostępnianych przez emitenta, wystawcę lub oferującego informacji w celu:82)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 26 lit. c ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
a)
promowania, bezpośrednio lub pośrednio, nabycia instrumentów finansowych lub
b)
zachęcania, bezpośrednio lub pośrednio, do nabycia instrumentów finansowych.
Art. 73.
1.
Przez wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych rozumie się nabywanie
lub zbywanie instrumentów finansowych na rachunek zleceniodawcy lub dokonywanie innych
czynności wywołujących równoważne skutki, których przedmiotem są instrumenty finansowe.
2.
Wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych może również polegać
na zawieraniu przez firmę inwestycyjną na własny rachunek umów kupna lub sprzedaży
instrumentów finansowych ze zleceniodawcą lub na przyjmowaniu zapisów na emitowane
lub wystawiane przez tę firmę inwestycyjną instrumenty finansowe.
2a.
Firma inwestycyjna wykonuje zlecenia nabycia lub zbycia instrumentów finansowych,
wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i złożone przez klienta detalicznego pod
warunkiem, że depozyt zabezpieczający wymagany dla danego instrumentu finansowego
jest nie mniejszy niż 1% wartości nominalnej tego instrumentu finansowego, z zastrzeżeniem
ust. 2b i 2c.
2b.
W przypadku zleceń zbycia opcji skutkujących wystawieniem opcji, wymagany depozyt
zabezpieczający powinien być nie mniejszy niż wartość premii obliczonej, z zastosowaniem
przez firmę inwestycyjną uznanego modelu wyceny opcji, podanego do wiadomości klienta
detalicznego, powiększonej o 1% wartości nominalnej tej opcji.
2c.
Przepisów ust. 2a i 2b nie stosuje się do wykonywania przez firmę inwestycyjną zleceń
nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit.
c-i, o ile depozyt zabezpieczający wymagany dla danego instrumentu finansowego jest
określany przez CCP, który będzie zobowiązany do rozliczania transakcji zawartej wskutek
złożonego zlecenia.
2d.
Przepisów ust. 2a-2c nie stosuje się do świadczenia usług maklerskich przez dom maklerski
lub bank prowadzący działalność maklerską poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
na podstawie art. 104.
3.
(uchylony)
4.
W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-2d do:
1)
umowy o wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych - stosuje się
odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny dotyczące umowy zlecenia, z wyłączeniem art. 737;
2)
wykonywania zleceń nabycia lub zbycia papierów wartościowych w obrocie zorganizowanym
- stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny dotyczące umowy komisu, z wyłączeniem art. 768 § 3.
5.
Do rachunku pieniężnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 725, art. 727, art. 728 § 3 oraz art. 729-733 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
- Kodeks cywilny, z zastrzeżeniem ust. 5e i 5g.
5a.
Firma inwestycyjna deponuje środki pieniężne powierzone przez klientów firmie inwestycyjnej
w związku ze świadczeniem usług maklerskich w sposób umożliwiający wyodrębnienie tych
środków pieniężnych od własnych środków firmy inwestycyjnej oraz ustalenie wysokości
roszczeń klientów o zwrot tych środków pieniężnych.
5b.
W razie wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko firmie inwestycyjnej środki
pieniężne powierzone przez klientów firmie inwestycyjnej w związku ze świadczeniem
przez nią usług maklerskich nie podlegają zajęciu.
5c.
W razie ogłoszenia upadłości firmy inwestycyjnej środki pieniężne powierzone przez
klientów firmie inwestycyjnej w związku ze świadczeniem przez nią usług maklerskich
podlegają wyłączeniu z masy upadłości firmy inwestycyjnej.
5d.
Przepisy ust. 5b i 5c nie naruszają przepisów gwarantujących rozliczenie i rozrachunek
zawartych transakcji.
5e.
Firma inwestycyjna nie może wykorzystywać na własny rachunek środków pieniężnych powierzonych
tej firmie inwestycyjnej przez klientów w związku ze świadczeniem przez nią usług
maklerskich.
5f.
(uchylony)
5g.
Przepisu ust. 5e nie stosuje się do banku prowadzącego działalność maklerską, obracającego
powierzonymi mu w związku ze świadczeniem usług maklerskich środkami pieniężnymi,
o ile następuje to w ramach wykonywania przez ten bank czynności bankowych.
5h.
Zasady oprocentowania środków pieniężnych powierzonych przez klienta firmie inwestycyjnej
w związku ze świadczeniem usług maklerskich określa umowa z klientem.
5i.
Firma inwestycyjna może wykorzystywać środki pieniężne powierzone przez klienta i
należące do niego instrumenty finansowe, w przypadku gdy w celu wykonania zlecenia
tego klienta jest niezbędne ustanowienie przez firmę inwestycyjną odpowiedniego zabezpieczenia.
5j.
Firma inwestycyjna nie może ustanawiać zabezpieczeń na instrumentach finansowych ani
środkach pieniężnych klienta ani w jakikolwiek inny sposób umożliwiać osobie trzeciej
dysponowanie instrumentami finansowymi lub środkami pieniężnymi klienta w celu dochodzenia
lub zaspokojenia roszczeń niemających związku ze świadczeniem usług na rzecz klienta
ani z innymi zobowiązaniami klienta, z wyjątkiem przypadków, gdy ich ustanowienie
jest wymagane na mocy prawa obowiązującego w państwie innym niż państwo członkowskie,
w którym przechowywane są środki pieniężne lub instrumenty finansowe klienta.
5k.
Firma inwestycyjna jest obowiązana do wdrożenia odpowiednich rozwiązań organizacyjnych,
które zapewnią ograniczenie do minimum ryzyka utraty lub zmniejszenia liczby lub wartości
instrumentów finansowych lub środków pieniężnych klienta albo utraty lub ograniczenia
praw związanych z takimi instrumentami finansowymi lub środkami pieniężnymi na skutek
niewłaściwego wykorzystania tych instrumentów finansowych lub środków pieniężnych,
nieprawidłowości w prowadzeniu rachunków lub rejestrów, nierzetelnego prowadzenia
działalności, zaniedbania lub oszustwa.
5l.
Firma inwestycyjna nie może zawierać z klientem detalicznym umów o ustanowienie zabezpieczenia
finansowego, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach
finansowych , których przedmiotem są środki pieniężne lub instrumenty finansowe klientów, w celu
zabezpieczenia lub pokrycia obecnych lub przyszłych, rzeczywistych lub warunkowych
lub potencjalnych zobowiązań klientów.
5m.
Środki pieniężne klientów zdeponowane przez firmę inwestycyjną w podmiotach należących
do tej samej grupy kapitałowej co firma inwestycyjna nie mogą łącznie przekraczać
20% wszystkich środków pieniężnych klientów.
5n.
Ograniczenia, o którym mowa w ust. 5m, nie stosuje się, w przypadku gdy firma inwestycyjna
jest w stanie wykazać, że jest ono nieproporcjonalne ze względu na niskie saldo przechowywanych
przez firmę inwestycyjną środków pieniężnych klientów lub na charakter, skalę i złożoność
jej działalności oraz bezpieczeństwo zdeponowanych w podmiotach, o których mowa w
ust. 5m, środków pieniężnych klientów.
5o.
Firma inwestycyjna dokonuje okresowego przeglądu zasadności odstąpienia od stosowania
ograniczenia, o którym mowa w ust. 5m, oraz informuje Komisję o wynikach tego przeglądu
i podjętej na jego podstawie decyzji w zakresie stosowania tego ograniczenia.
5p.
Firma inwestycyjna może powierzyć przechowywanie instrumentów finansowych i środków
pieniężnych klienta innemu podmiotowi, o ile podmiot ten zapewnia bezpieczeństwo przechowywanych
instrumentów finansowych i środków pieniężnych.
5q.
Firma inwestycyjna zapewnia, z uwzględnieniem przepisów o tajemnicy zawodowej, łatwy
dostęp do informacji dotyczących instrumentów finansowych i środków pieniężnych klientów:
1)
Komisji oraz pracownikom Urzędu Komisji;
2)
syndykowi ustanowionemu w postępowaniu upadłościowym lub zarządcy ustanowionemu w
postępowaniu restrukturyzacyjnym;
3)
Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.
6.
Do wykonywania w obrocie zorganizowanym przez firmę inwestycyjną zleceń nabycia lub
zbycia na rachunek klienta niebędących papierami wartościowymi instrumentów finansowych
stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny dotyczące umowy komisu, z wyłączeniem art. 768 § 3, o ile konstrukcja tych instrumentów
finansowych umożliwia zastosowanie tych przepisów.
6a.
Firma inwestycyjna świadcząca usługi wykonywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów
finansowych jest obowiązana, zgodnie z art. 67-69 rozporządzenia 2017/565, stosować
rozwiązania i procedury zapewniające niezwłoczne, uczciwe i należyte wykonywanie zleceń
klientów w stosunku do zleceń innych klientów oraz do zleceń własnych firmy inwestycyjnej,
obejmujące zapewnienie możliwości wykonywania zleceń zgodnie z czasem ich przyjmowania.
6b.
W przypadku gdy zlecenie dotyczące akcji będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu
instrumentami finansowymi, ze względu na określony przez klienta limit ceny, nie może
być wykonane natychmiast po jego przyjęciu przez firmę inwestycyjną w związku z warunkami
panującymi na rynku, firma inwestycyjna, jeżeli klient nie postanowił inaczej, jest
obowiązana upublicznić warunki tego zlecenia w sposób łatwo dostępny dla innych uczestników
rynku. Wymóg upublicznienia warunków zlecenia uważa się za spełniony w przypadku,
o którym mowa w art. 70 rozporządzenia 2017/565.
6c.
Przepisu ust. 6b nie stosuje się do zleceń o dużej skali w porównaniu z normalną wielkością
rynkową dla danych akcji w rozumieniu art. 7 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/587 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniającego
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów
finansowych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów
w zakresie przejrzystości dla systemów obrotu i firm inwestycyjnych w odniesieniu
do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych
podobnych instrumentów finansowych oraz dotyczących obowiązku realizowania transakcji
na określonych akcjach w systemie obrotu lub za pośrednictwem podmiotu systematycznie
internalizującego transakcje , pod warunkiem uprzedniego poinformowania Komisji przez firmę inwestycyjną o zamiarze
odstąpienia od wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 6b.
7.
Firma inwestycyjna przyjmuje do wykonania zlecenie złożone w celu dokonania krótkiej
sprzedaży pod warunkiem spełnienia przez składającego zlecenie wymogów określonych
odpowiednio w art. 12 albo art. 13 rozporządzenia 236/2012, a w przypadku gdy w zakresie
krótkiej sprzedaży zostały wprowadzone, na podstawie art. 20, art. 23 lub art. 28
ust. 1 lit. b rozporządzenia 236/2012, zakaz lub ograniczenia, zlecenie to nie narusza
takiego zakazu lub takich ograniczeń.
8.
W przypadku gdy w zakresie transakcji innych niż krótka sprzedaż zostały wprowadzone,
na podstawie art. 20, art. 23 lub art. 28 ust. 1 lit. b rozporządzenia 236/2012, zakaz
lub ograniczenia, firma inwestycyjna przed przyjęciem do wykonania zlecenia nabycia
lub zbycia instrumentów finansowych bada, czy jego przyjęcie nie narusza takiego zakazu
lub takich ograniczeń. Firma inwestycyjna nie przyjmuje do wykonania zlecenia, które
taki zakaz lub takie ograniczenia narusza.
Art. 73a.
1.
Firma inwestycyjna świadcząca usługi wykonywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów
finansowych jest obowiązana do podjęcia wszelkich uzasadnionych działań w celu uzyskania
możliwie najlepszych wyników dla klienta w związku z wykonaniem zlecenia klienta,
uwzględniając w szczególności cenę instrumentu finansowego, koszty związane z wykonaniem
zlecenia, czas zawarcia transakcji, prawdopodobieństwo zawarcia transakcji oraz jej
rozliczenia, wielkość zlecenia i jego charakter.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy klient określił szczegółowe warunki,
na jakich zlecenie ma zostać wykonane.
3.
W przypadku gdy firma inwestycyjna posiada dostęp do więcej niż jednego systemu wykonywania
zlecenia w odniesieniu do danego instrumentu finansowego, w określaniu możliwie najlepszego
wyniku dla klienta jest obowiązana uwzględnić również wielkość opłat, które należne
byłyby firmie inwestycyjnej za wykonanie zlecenia, oraz koszty wykonania zlecenia,
które zostałyby poniesione w przypadku wykonania zlecenia w danym systemie.
4.
W przypadku gdy zlecenie składane jest przez klienta detalicznego, możliwie najlepszy
wynik określa się w ujęciu ogólnym, z uwzględnieniem ceny instrumentu finansowego
oraz kosztów związanych z wykonaniem transakcji, obejmujących wydatki, jakie klient
poniósłby w związku z wykonaniem zlecenia, w szczególności opłaty transakcyjne, opłaty
z tytułu rozliczenia i rozrachunku transakcji, oraz koszty ponoszone na rzecz podmiotów
trzecich uczestniczących w wykonaniu zlecenia.
5.
W związku z kierowaniem zleceń do systemu obrotu instrumentami finansowymi lub innych
systemów wykonywania zlecenia firma inwestycyjna nie może przyjmować świadczeń pieniężnych
lub niepieniężnych, które naruszałyby jej obowiązki związane z zarządzaniem konfliktami
interesów oraz przyjmowaniem świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych.
6.
W odniesieniu do instrumentów finansowych podlegających obowiązkowi obrotu, o którym
mowa w art. 23 lub art. 28 rozporządzenia 600/2014, podmiot prowadzący system obrotu
instrumentami finansowymi lub podmiot systematycznie internalizujący transakcje są
obowiązane podawać nieodpłatnie do publicznej wiadomości, co najmniej raz w roku,
raport dotyczący sposobu, w jaki wykonywano zlecenia w tym systemie. W odniesieniu
do każdego instrumentu finansowego raport obejmuje informacje dotyczące ceny instrumentu
finansowego, kosztów związanych z wykonaniem zlecenia, czasu zawarcia transakcji oraz
prawdopodobieństwa zawarcia transakcji.
7.
Przepis ust. 6 stosuje się również do systemów wykonywania zlecenia w zakresie instrumentów
finansowych innych niż podlegające obowiązkowi obrotu, o którym mowa w art. 23 lub
art. 28 rozporządzenia 600/2014, jeżeli są przedmiotem obrotu w tym systemie.
8.
Podanie do publicznej wiadomości informacji, o których mowa w ust. 6 i 7, następuje
z uwzględnieniem art. 3 rozporządzenia 2017/575.
9.
Firma inwestycyjna jest obowiązana informować klienta o systemie wykonywania zlecenia,
w którym jego zlecenie zostało wykonane.
Art. 73b.
1.
Firma inwestycyjna świadcząca usługi wykonywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów
finansowych jest obowiązana ustanowić i wdrożyć rozwiązania w celu wykonania obowiązku,
o którym mowa w art. 73a ust. 1, w szczególności dotyczące wdrożenia i przestrzegania
polityki wykonywania zleceń.
2.
Polityka wykonywania zleceń w odniesieniu do każdej klasy instrumentów finansowych
obejmuje informacje o systemach wykonywania zlecenia wykorzystywanych przez firmę
inwestycyjną oraz kryteria brane przez nią pod uwagę przy dokonywaniu wyboru tego
systemu. W polityce wykonywania zleceń firma inwestycyjna wskazuje co najmniej systemy
wykonywania zlecenia, które według racjonalnej oceny w sposób stały umożliwiają uzyskanie
możliwie najlepszego wyniku dla klienta.
3.
Przed zawarciem umowy o świadczenie usługi wykonywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów
finansowych firma inwestycyjna przekazuje, zgodnie z art. 66 rozporządzenia 2017/565,
klientowi lub potencjalnemu klientowi informacje dotyczące polityki wykonywania zleceń.
Informacje te w sposób odpowiednio szczegółowy, wyraźny i przystępny wyjaśniają klientowi,
jak zlecenia będą wykonywane przez firmę inwestycyjną. Przed rozpoczęciem świadczenia
usługi firma inwestycyjna uzyskuje zgodę klienta na stosowanie wobec niego przyjętej
przez nią polityki wykonywania zleceń.
4.
W przypadku gdy polityka wykonywania zleceń przewiduje możliwości wykonywania zleceń
poza systemem obrotu instrumentami finansowymi, firma inwestycyjna uzyskuje uprzednią,
wyraźną zgodę klienta na wykonanie jego zlecenia poza systemem obrotu instrumentami
finansowymi. Zgoda klienta może mieć charakter ogólny lub dotyczyć poszczególnych
transakcji.
Art. 73c.
1.
Firma inwestycyjna świadcząca usługi wykonywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów
finansowych sporządza i podaje do publicznej wiadomości, w odniesieniu do każdej klasy
instrumentów finansowych, coroczny raport zawierający wykaz pięciu najlepszych systemów
wykonywania zlecenia, ustalonych przy uwzględnieniu wolumenu obrotu zrealizowanego
przez firmę w danym systemie wykonywania zlecenia w okresie, za który jest sporządzany
raport, oraz informację o jakości wykonanych zleceń.
2.
Podanie przez firmę inwestycyjną do publicznej wiadomości raportu, o którym mowa w
ust. 1, następuje z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia 2017/575.
Art. 73d.
1.
Firma inwestycyjna świadcząca usługi wykonywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów
finansowych monitoruje skuteczność wdrożonych rozwiązań dotyczących wykonywania zleceń
i stosowanej polityki wykonywania zleceń.
2.
Firma inwestycyjna informuje klienta o istotnej zmianie w sposobie wykonywania zleceń
oraz w polityce wykonywania zleceń.
3.
Firma inwestycyjna, na żądanie klienta, jest obowiązana wykazać klientowi, że zlecenie
zostało wykonane zgodnie z wdrożoną przez nią polityką wykonywania zleceń.
4.
Wykonanie obowiązków, o których mowa w ust. 1-3, następuje z uwzględnieniem art. 67
rozporządzenia 2017/565.
Art. 74.
(uchylony)
Art. 74a.
(uchylony)
Art. 74b.
1.
Przyjmowanie i przekazywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych polega
na zobowiązaniu się firmy inwestycyjnej do przyjmowania i przekazywania zleceń nabycia
lub zbycia instrumentów finansowych przez:
183)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 27 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
przyjmowanie i przekazywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych do
innego podmiotu, w tym do emitenta instrumentu finansowego, wystawcy instrumentu finansowego
lub oferującego taki instrument, w celu ich wykonania lub
2)
kojarzenie dwóch lub więcej podmiotów w celu doprowadzenia do zawarcia transakcji
między tymi podmiotami.
2.
(uchylony)
Art. 74c.
Nie stanowi działalności maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 3, przeniesienie
przez firmę inwestycyjną instrumentów finansowych:
1)
na rzecz pożyczkobiorcy, w wykonaniu umowy pożyczki instrumentów finansowych zawartej
w imieniu własnym przez firmę inwestycyjną działającą na rachunek pożyczkobiorcy lub
pożyczkodawcy;
2)
na rzecz pożyczkodawcy, w wyniku zwrotu instrumentów finansowych będących przedmiotem
pożyczki instrumentów finansowych lub w wyniku ustanowienia zabezpieczenia pożyczki
instrumentów finansowych przez pożyczkobiorcę;
3)
na rzecz pożyczkobiorcy, w wyniku zwrotu instrumentów finansowych będących przedmiotem
zabezpieczenia pożyczki instrumentów finansowych.
Art. 74d.
Nabywanie lub zbywanie na własny rachunek instrumentów finansowych polega na nabywaniu
lub zbywaniu instrumentów finansowych we własnym imieniu albo na wykonywaniu innych
czynności wywołujących równoważne skutki, w tym w celu pełnienia funkcji animatora
rynku lub w celu wykonania zlecenia klienta.
Art. 74e.
1.
Firma inwestycyjna nabywająca lub zbywająca instrumenty finansowe przez wykorzystywanie
handlu algorytmicznego opracowuje, wdraża i stosuje adekwatne oraz skuteczne rozwiązania
mające na celu:
1)
zapewnienie odporności i wydajności urządzeń i systemów teleinformatycznych w stopniu
odpowiadającym skali prowadzonej działalności, w szczególności limitom i progom transakcyjnym;
2)
zapobieżenie nieprawidłowemu wpływowi urządzeń i systemów teleinformatycznych na sprawny
i bezpieczny obrót instrumentami finansowymi, w szczególności przez kierowanie błędnych
zleceń;
3)
uniemożliwienie wykorzystania urządzeń i systemów teleinformatycznych w sposób naruszający
przepisy rozporządzenia 596/2014 lub regulacje systemów obrotu instrumentami finansowymi;
4)
zapewnienie ciągłości obsługi oraz pracy urządzeń i systemów teleinformatycznych wykorzystywanych
w prowadzonej działalności.
2.
Firma inwestycyjna monitoruje działanie urządzeń i systemów teleinformatycznych i
przeprowadza testy w zakresie oceny prawidłowości ich działania w celu identyfikowania
i eliminacji potencjalnych lub rzeczywistych naruszeń wymogów, o których mowa w ust.
1.
3.
Firma inwestycyjna nabywająca lub zbywająca instrumenty finansowe przez wykorzystywanie
handlu algorytmicznego stosuje warunki organizacyjne, o których mowa w art. 1-18 rozporządzenia
2017/589.
4.
Firma inwestycyjna informuje Komisję lub właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego
właściwy ze względu na siedzibę systemu obrotu instrumentami finansowymi, którego
ta firma jest członkiem lub uczestnikiem, o wykorzystywaniu handlu algorytmicznego
w prowadzonej działalności oraz o zaprzestaniu wykorzystywania handlu algorytmicznego
w prowadzonej działalności.
5.
Firma inwestycyjna jest obowiązana do przekazywania, na żądanie Komisji lub jej upoważnionego
przedstawiciela, informacji dotyczących modelu handlu algorytmicznego wykorzystywanego
w prowadzonej działalności oraz potwierdzających spełnienie warunków, o których mowa
w ust. 1-3. Firma inwestycyjna niezwłocznie informuje Komisję o zmianie modelu handlu
algorytmicznego wykorzystywanego w prowadzonej działalności.
6.
Firma inwestycyjna dokumentuje czynności związane z wykorzystywaniem handlu algorytmicznego
w prowadzonej działalności w sposób pozwalający na wykazanie spełnienia warunków,
o których mowa w ust. 1-3.
7.
W przypadku gdy firma inwestycyjna w prowadzonej działalności wykorzystuje technikę
handlu algorytmicznego o wysokiej częstotliwości, obowiązek, o którym mowa w ust.
6, obejmuje również chronologiczną rejestrację wysłanych przez nią zleceń, wraz z
ich parametrami i odniesieniem do notowań instrumentów finansowych z systemów obrotu
instrumentami finansowymi, z uwzględnieniem okoliczności ich wykonania, modyfikacji,
odrzucenia lub anulowania. Firma inwestycyjna przechowuje zlecenia przez okres i w
sposób określone w art. 28 rozporządzenia 2017/589.
Art. 74f.
1.
W przypadku wykonywania przez firmę inwestycyjną czynności animatora rynku z wykorzystaniem
handlu algorytmicznego firma inwestycyjna:
1)
uwzględnia płynność, skalę i specyfikę danego systemu obrotu instrumentami finansowymi
oraz właściwości danego instrumentu finansowego będącego przedmiotem czynności animatora
rynku;
2)
regularnie zapewnia płynność instrumentowi finansowemu w sposób, jakiego można racjonalnie
oczekiwać;
3)
zawiera z podmiotem prowadzącym system obrotu instrumentami finansowymi, w formie
pisemnej, umowę, której przedmiotem jest co najmniej określenie sposobu wykonania
obowiązków, o których mowa w pkt 2;
4)
opracowuje, wdraża i stosuje adekwatne i skuteczne rozwiązania mające na celu zapewnienie
wykonania obowiązków określonych w umowie, o której mowa w pkt 3.
2.
Działalność firmy inwestycyjnej polegająca na nabywaniu lub zbywaniu instrumentów
finansowych na własny rachunek, poprzez stałe składanie z wykorzystaniem handlu algorytmicznego
rynkowych zleceń nabycia lub zbycia tych instrumentów, w ramach uczestnictwa lub członkostwa
w jednym lub kilku systemach obrotu instrumentami finansowymi, w sposób skutkujący
wspomaganiem płynności danego instrumentu finansowego (strategia animatora rynku),
może być wykonywana po spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 1.
3.
W celu zapewnienia płynności, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, firma inwestycyjna wykonuje
czynności animatora rynku w sposób ciągły, przez określoną liczbę godzin, w ramach
notowań instrumentu finansowego prowadzonych przez system obrotu instrumentami finansowymi.
Art. 74g.
1.
Firma inwestycyjna może, w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, umożliwić swojemu
klientowi skorzystanie z bezpośredniego dostępu elektronicznego w celu składania przez
niego zleceń nabycia lub zbycia instrumentu finansowego i zawierania transakcji wskutek
takich zleceń.
2.
Umowa, o której mowa w ust. 1, określa prawa i obowiązki klienta oraz firmy inwestycyjnej
w związku z umożliwieniem dostępu, w tym gwarantujące prawo firmy inwestycyjnej do
monitorowania zleceń i transakcji klienta w celu przeciwdziałania przez firmę inwestycyjną
naruszeniom przepisów prawa lub regulacji systemu obrotu instrumentami finansowymi
dokonywanym wskutek zleceń składanych przez klienta lub transakcji zawartych wskutek
takich zleceń, oraz w celu ujawniania przypadków takich naruszeń.
3.
Firma inwestycyjna jest odpowiedzialna za naruszenia i szkody powstałe wskutek składania
przez klienta, któremu umożliwiła korzystanie z bezpośredniego dostępu elektronicznego,
zleceń w ramach korzystania z takiego dostępu oraz za szkody powstałe wskutek transakcji
zawartych w wyniku takich zleceń, jeżeli takie zlecenia lub takie transakcje zostały
złożone lub zawarte niezgodnie z przepisami prawa lub regulacjami systemu obrotu instrumentami
finansowymi. Odpowiedzialności firmy inwestycyjnej z tytułu niewykonania lub nienależytego
wykonywania umowy nie można wyłączyć ani ograniczyć.
4.
Firma inwestycyjna może zawrzeć umowę, o której mowa w ust. 1, jeżeli opracuje, wdroży
i stosuje adekwatne oraz odpowiednie rozwiązania mające na celu zapewnienie prawidłowego
korzystania z bezpośredniego dostępu elektronicznego przez swoich klientów.
5.
Rozwiązania, o których mowa w ust. 4, zapewniają:
1)
weryfikację i ocenę klientów zamierzających korzystać lub korzystających z bezpośredniego
dostępu elektronicznego pod kątem prawidłowości wypełniania przez nich obowiązków
wynikających z takiego dostępu;
2)
wprowadzenie mechanizmów, które mają na celu uniemożliwienie, wskutek zawierania transakcji,
przekraczania przez klientów limitów i progów transakcyjnych, limitów ustanowionych
dla prawidłowego rozliczenia i rozrachunku zawieranych transakcji, dokonywania naruszeń
przepisów prawa lub regulacji systemu obrotu instrumentami finansowymi lub powstawania
innego ryzyka dla firmy inwestycyjnej.
6.
Firma inwestycyjna umożliwiająca swoim klientom korzystanie z bezpośredniego dostępu
elektronicznego stosuje szczegółowe warunki organizacyjne określone w art. 19-23 rozporządzenia
2017/589.
7.
Firma inwestycyjna informuje Komisję lub właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego,
właściwy ze względu na siedzibę systemu obrotu instrumentami finansowymi, którego
ta firma jest członkiem lub uczestnikiem, o umożliwianiu klientom korzystania z bezpośredniego
dostępu elektronicznego.
8.
Firma inwestycyjna jest obowiązana do przekazywania, na żądanie Komisji lub jej upoważnionego
przedstawiciela, informacji dotyczących bezpośredniego dostępu elektronicznego, z
którego korzystanie umożliwia klientom, oraz informacji potwierdzających spełnienie
warunków, o których mowa w ust. 4-6.
9.
Firma inwestycyjna dokumentuje czynności związane z umożliwianiem klientom korzystania
z bezpośredniego dostępu elektronicznego w sposób pozwalający na wykazanie spełnienia
warunków, o których mowa w ust. 4-6.
Art. 74h.
1.
Firma inwestycyjna może, w drodze umowy zawartej w formie pisemnej z innym podmiotem,
zobowiązać się, zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie podmiotu uprawnionego
do dokonywania rozliczania transakcji, do wykonywania obowiązków wynikających z rozliczania
transakcji zawartych przez ten inny podmiot. Umowa określa prawa i obowiązki tego
innego podmiotu oraz firmy inwestycyjnej w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających
z rozliczenia takich transakcji.
2.
Firma inwestycyjna opracowuje, wdraża i stosuje adekwatne oraz skuteczne rozwiązania
mające na celu zapewnienie prawidłowego wykonywania przez podmiot, z którym zawarła
umowę, o której mowa w ust. 1, obowiązków związanych z rozliczeniem, w szczególności
obejmujące określenie warunków, które jest obowiązany spełnić taki inny podmiot, ograniczających
ryzyko firmy inwestycyjnej i podmiotu uprawnionego do dokonywania rozliczania transakcji
związane z nierozliczeniem transakcji.
3.
Firma inwestycyjna, która zgodnie z ust. 1 zobowiązała się do wykonywania obowiązków
wynikających z rozliczania transakcji zawartych przez inny podmiot, stosuje rozwiązania
określone w art. 24-27 rozporządzenia 2017/589.
Art. 75.
1.
Zarządzanie portfelem, w którego skład wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów
finansowych, polega na podejmowaniu i realizacji decyzji inwestycyjnych na rachunek
klienta, w ramach pozostawionych przez klienta do dyspozycji zarządzającego środków
pieniężnych lub instrumentów finansowych.
2.
(uchylony)
Art. 76.
1.
Doradztwo inwestycyjne polega na przygotowywaniu, z inicjatywy firmy inwestycyjnej
albo na wniosek klienta, oraz przekazywaniu klientowi, określonej w art. 9 rozporządzenia
2017/565, pisemnej, ustnej lub w innej formie, w szczególności elektronicznej, spełniającej
wymóg trwałego nośnika, przygotowanej w oparciu o potrzeby i sytuację klienta rekomendacji,
dotyczącej nabycia lub zbycia jednego instrumentu finansowego lub większej ich liczby,
albo dokonania innej czynności wywołującej równoważne skutki, której przedmiotem są
instrumenty finansowe, albo rekomendacji dotyczącej powstrzymania się od wykonania
takiej czynności.
2.
Firma inwestycyjna może świadczyć usługę doradztwa inwestycyjnego w sposób zależny
lub niezależny.
Art. 76a.
Umowy o świadczenie usług, o których mowa w art. 72, art. 73, art. 74b oraz art. 75,
zawarte z klientem detalicznym w formie innej niż określona w art. 58 rozporządzenia
2017/565 są nieważne.
Art. 77.
1.
Przez usługę wymiany walutowej rozumie się przyjmowanie przez firmę inwestycyjną walut
obcych i dokonywanie ich sprzedaży na rachunek klienta, jak również kupno walut obcych
na rachunek klienta, w związku z obsługą realizacji zobowiązań firmy inwestycyjnej
wobec klienta lub zobowiązań klienta wobec firmy inwestycyjnej z tytułu usług świadczonych
przez tę firmę inwestycyjną na jego rzecz, lub zobowiązań klienta wobec emitenta papierów
wartościowych, w przypadku gdy firma inwestycyjna działa w imieniu i na rachunek emitenta,
lub zobowiązań emitenta papierów wartościowych wobec klienta, w przypadku gdy firma
inwestycyjna działa w imieniu i na rachunek klienta w zakresie czynności wskazanych
w art. 69 ust. 2.
2.
Świadczenie przez firmę inwestycyjną usługi wymiany walutowej nie stanowi działalności
kantorowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe .
Art. 78.
1.
Firma inwestycyjna prowadząca ASO lub OTF, odrębnie dla każdego z tych systemów:
1)
ustanawia przejrzyste zasady dotyczące kryteriów ustalania instrumentów finansowych,
które mogą być przedmiotem obrotu w ramach danego systemu;
2)
stosuje przejrzyste zasady rzetelnego i prawidłowego obrotu oraz obiektywne kryteria
skutecznej realizacji zleceń;
3)
posiada mechanizmy zapewniające należyte zarządzanie procesami technicznymi, w tym
skuteczne procedury awaryjne umożliwiające zarządzanie ryzykiem zakłócenia funkcjonowania
systemu.
1a.
Dostęp do systemów obrotu instrumentami finansowymi, o których mowa w ust. 1, jest
udzielany według podlegających publikacji przejrzystych i niedyskryminujących zasad,
stworzonych na podstawie obiektywnych kryteriów.
1b.
Dostęp do każdego z systemów obrotu instrumentami finansowymi, o których mowa w ust.
1, posiada co najmniej trzech członków, uczestników lub klientów, wykazujących się
znacznym stopniem aktywności, z których każdy ma możliwość interakcji odpowiednio
ze wszystkimi pozostałymi członkami, uczestnikami lub klientami, w odniesieniu do
kształtowania się cen w systemie.
1ba84)Dodany przez art. 14 pkt 28 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Zagraniczna osoba prawna z siedzibą na terytorium państwa należącego do OECD nieprowadząca
działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może być stroną transakcji
zawieranych w systemach obrotu instrumentami finansowymi, o których mowa w ust. 1,
jeżeli:
1)
posiada zezwolenie lub na innej podstawie świadczy usługi w zakresie obrotu instrumentami
finansowymi w państwie swojej siedziby;
2)
podlega nadzorowi właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym w państwie swojej
siedziby;
3)
państwo jej siedziby należy do Grupy Specjalnej do Spraw Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy
(FATF);
4)
zostało zawarte porozumienie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy o nadzorze, z
właściwym organem nadzoru nad rynkiem finansowym w państwie jej siedziby lub wielostronne
porozumienie zapewniające współpracę i skuteczną wymianę informacji, którego stroną
jest ten organ nadzoru i Komisja, lub w inny sposób zapewnione jest przekazywanie
między tym organem nadzoru a Komisją informacji niezbędnych z punktu widzenia sprawowanego
przez Komisję nadzoru nad działalnością tej zagranicznej osoby prawnej w systemie
obrotu instrumentami finansowymi.
1bb84)Dodany przez art. 14 pkt 28 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Zagraniczna osoba prawna, o której mowa w ust. 1ba, może być stroną transakcji zawieranych
w systemach obrotu instrumentami finansowymi, o których mowa w ust. 1, wyłącznie w
zakresie nabywania lub zbywania instrumentów finansowych na własny rachunek, z wyłączeniem
pełnienia funkcji animatora rynku, lub na rachunek klientów mających siedzibę lub
miejsce zamieszkania na terytorium państwa innego niż państwo członkowskie.
1bc84)Dodany przez art. 14 pkt 28 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela osoby uprawnione do reprezentowania
zagranicznej osoby prawnej, o której mowa w ust. 1ba, będącej stroną transakcji zawieranych
w systemach obrotu instrumentami finansowymi, o których mowa w ust. 1, lub wchodzące
w skład ich statutowych organów albo pozostające z nimi w stosunku pracy są obowiązane
do niezwłocznego sporządzenia i przekazania, na koszt tej zagranicznej osoby prawnej,
kopii dokumentów i innych nośników informacji oraz do udzielenia pisemnych lub ustnych
wyjaśnień w zakresie transakcji zawieranych w systemach obrotu instrumentami finansowymi,
o których mowa w ust. 1.
1bd84)Dodany przez art. 14 pkt 28 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Komisja powiadamia właściwy organ nadzoru nad rynkiem finansowym zagranicznej osoby
prawnej, o której mowa w ust. 1ba, o wystąpieniu z żądaniem, o którym mowa w ust.
1bc, a także o każdym przypadku niewykonania albo nienależytego wykonania tego obowiązku.
1be84)Dodany przez art. 14 pkt 28 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Jeżeli właściwy organ nadzoru nad rynkiem finansowym zagranicznej osoby prawnej, o
której mowa w ust. 1ba, nie podjął środków mających na celu wykonanie przez tę osobę
żądania, o którym mowa w ust. 1bc, albo, mimo środków podjętych przez ten organ nadzoru,
osoba ta nie wykonuje obowiązku określonego w ust. 1bc albo nie wykonuje go należycie,
Komisja może, w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania obrotu instrumentami
finansowymi lub ochrony interesów inwestorów, po uprzednim poinformowaniu tego organu,
nałożyć na tę zagraniczną osobę prawną karę pieniężną do wysokości 500 000 zł.
1c.
Firma inwestycyjna prowadząca ASO lub OTF monitoruje oraz identyfikuje:
1)
potencjalne konflikty interesów, jakie mogą powstać pomiędzy interesem ASO, OTF, firmy
inwestycyjnej lub jej właścicieli a obowiązkiem zapewnienia należytego funkcjonowania
ASO lub OTF;
2)
negatywne skutki, jakie w związku z konfliktami interesów, o których mowa w pkt 1,
mogą wystąpić dla funkcjonowania ASO lub OTF lub dla ich członków, uczestników lub
klientów.
1d.
Firma inwestycyjna prowadząca ASO lub OTF ustanawia mechanizmy zarządzania konfliktami
interesów, o których mowa w ust. 1c.
1e.
Do prowadzenia ASO i OTF przepisy art. 18b stosuje się odpowiednio.
2.
W przypadku gdy wymaga tego bezpieczeństwo obrotu w ASO albo na OTF lub jest zagrożony
interes inwestorów, firma inwestycyjna prowadząca ASO lub OTF, na żądanie Komisji,
wstrzymuje wprowadzenie instrumentów finansowych do obrotu w tym ASO lub na tym OTF
lub wstrzymuje rozpoczęcie obrotu wskazanymi instrumentami finansowymi na okres nie
dłuższy niż 10 dni.
3.
W przypadku gdy obrót określonymi instrumentami finansowymi jest dokonywany w okolicznościach
wskazujących na możliwość zagrożenia prawidłowego funkcjonowania ASO lub OTF lub bezpieczeństwa
obrotu dokonywanego w tym ASO lub na tym OTF, lub naruszenia interesów inwestorów,
Komisja może zażądać od firmy inwestycyjnej prowadzącej ASO lub OTF zawieszenia obrotu
tymi instrumentami finansowymi.
3a.
W żądaniu, o którym mowa w ust. 3, Komisja może wskazać termin, do którego zawieszenie
obrotu obowiązuje. Termin ten może ulec przedłużeniu, jeżeli zachodzą uzasadnione
obawy, że w dniu jego upływu będą zachodziły przesłanki, o których mowa w ust. 3.
3b.
Komisja uchyla decyzję zawierającą żądanie, o którym mowa w ust. 3, w przypadku gdy
po jej wydaniu stwierdza, że nie zachodzą przesłanki zagrożenia prawidłowego funkcjonowania
ASO lub OTF lub bezpieczeństwa obrotu dokonywanego w tym ASO lub na tym OTF, lub naruszenia
interesów inwestorów.
4.
Na żądanie Komisji firma inwestycyjna prowadząca ASO lub OTF wyklucza z obrotu wskazane
przez Komisję instrumenty finansowe, w przypadku gdy obrót nimi zagraża w sposób istotny
prawidłowemu funkcjonowaniu ASO lub OTF lub bezpieczeństwu obrotu dokonywanego w tym
ASO lub na tym OTF lub powoduje naruszenie interesów inwestorów.
4a.
Firma inwestycyjna prowadząca ASO lub OTF może podjąć decyzję o zawieszeniu lub wykluczeniu
papierów wartościowych lub instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi
z obrotu, w przypadku gdy instrumenty te przestały spełniać warunki obowiązujące na
tym rynku, pod warunkiem że nie spowoduje to znaczącego naruszenia interesów inwestorów
lub zagrożenia prawidłowego funkcjonowania rynku. Firma inwestycyjna prowadząca ASO
lub OTF informuje Komisję o podjęciu decyzji o zawieszeniu lub wykluczeniu instrumentów
finansowych z obrotu i podaje tę informację do publicznej wiadomości.
4b.
W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, Komisja może zażądać od firmy inwestycyjnej
prowadzącej ASO lub OTF zawieszenia lub wykluczenia z obrotu instrumentów pochodnych
powiązanych z papierami wartościowymi lub instrumentami finansowymi niebędącymi papierami
wartościowymi, o ile jest to konieczne dla osiągnięcia celów zawieszenia lub wykluczenia
z obrotu papierów wartościowych lub instrumentów finansowych niebędących papierami
wartościowymi stanowiących instrument bazowy tego instrumentu pochodnego.
4c.
Firma inwestycyjna prowadząca ASO lub OTF, która zawiesiła lub wykluczyła z obrotu
w tym systemie instrument finansowy, odpowiednio zawiesza lub wyklucza z obrotu powiązane
z nim instrumenty pochodne, w przypadku gdy jest to konieczne do osiągnięcia celów
zawieszenia lub wykluczenia bazowego instrumentu finansowego.
4d.
W przypadku zawieszenia lub wykluczenia z obrotu w ASO lub na OTF na podstawie ust.
4a lub 4c Komisja występuje do spółek prowadzących rynek regulowany, innych podmiotów
prowadzących ASO, innych podmiotów prowadzących OTF oraz podmiotów systematycznie
internalizujących transakcje z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, organizujących
obrót tymi samymi instrumentami finansowymi lub powiązanymi z nimi instrumentami pochodnymi,
z żądaniem zawieszenia lub wykluczenia z obrotu tego instrumentu finansowego lub powiązanego
z nim instrumentu pochodnego, w przypadku gdy takie zawieszenie lub wykluczenie z
obrotu związane jest z podejrzeniem wykorzystania informacji poufnej, bezprawnego
ujawnienia informacji poufnej, manipulacji na rynku, ogłoszenia wezwania do zapisywania
się na sprzedaż lub zamianę akcji spółki publicznej lub podejrzeniem naruszenia obowiązku
publikacji informacji poufnej o emitencie lub instrumencie finansowym zgodnie z przepisami
art. 7 i art. 17 rozporządzenia 596/2014, chyba że takie zawieszenie lub wykluczenie
z obrotu mogłoby spowodować poważną szkodę dla interesów inwestorów lub prawidłowego
funkcjonowania rynku.
4e.
W przypadku otrzymania od właściwego organu nadzoru innego państwa członkowskiego
sprawującego w tym państwie nadzór nad ASO lub OTF informacji o wystąpieniu przez
ten organ z żądaniem zawieszenia lub wykluczenia z obrotu określonego instrumentu
finansowego lub powiązanego z nim instrumentu pochodnego Komisja występuje do spółek
prowadzących rynek regulowany, podmiotów prowadzących ASO, podmiotów prowadzących
OTF oraz podmiotów systematycznie internalizujących transakcje z siedzibą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, organizujących obrót tymi samymi instrumentami finansowymi
lub powiązanymi z nimi instrumentami pochodnymi, z żądaniem zawieszenia lub wykluczenia
z obrotu tego instrumentu finansowego lub powiązanego z nim instrumentu pochodnego,
jeżeli takie zawieszenie lub wykluczenie z obrotu jest związane z podejrzeniem wykorzystywania
informacji poufnej, bezprawnego ujawnienia informacji poufnej, manipulacji na rynku,
ogłoszenia wezwania do zapisywania się na sprzedaż lub zamianę akcji spółki publicznej
lub podejrzeniem naruszenia obowiązku publikacji informacji poufnej o emitencie lub
instrumencie finansowym zgodnie z przepisami art. 7 i art. 17 rozporządzenia 596/2014,
chyba że takie zawieszenie lub wykluczenie z obrotu mogłoby spowodować poważną szkodę
dla interesów inwestorów lub prawidłowego funkcjonowania rynku.
4f.
Komisja podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości informację o wystąpieniu przez
Komisję z żądaniem, o którym mowa w ust. 3, 4, 4b i 4d, oraz przekazuje ją Europejskiemu
Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych i właściwym organom nadzoru innych
państw członkowskich, sprawującym w tych państwach nadzór nad rynkami regulowanymi,
ASO lub OTF. W przypadku gdy Komisja nie zgłosiła żądania, o którym mowa w ust. 4e,
przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz właściwym
organom nadzoru innych państw członkowskich, sprawującym w tych państwach nadzór nad
rynkami regulowanymi, ASO lub OTF informację o niezgłoszeniu żądania wraz z wyjaśnieniami.
Komisja przekazuje do publicznej wiadomości informację o niezgłoszeniu żądania na
podstawie ust. 4e.
5.
W żądaniach, o których mowa w ust. 2, 3, 4, 4b, 4d i 4e, wskazuje się szczegółowe
przyczyny, które je uzasadniają.
6.
Komisja podaje niezwłocznie do publicznej wiadomości informację o wystąpieniu z żądaniem,
o którym mowa w ust. 2 i 4e.
6a.
Przepisy ust. 4a-4f i 6 stosuje się odpowiednio do przywrócenia obrotu instrumentem
finansowym lub instrumentem pochodnym powiązanym z tym instrumentem finansowym.
6b.
Instrumentami pochodnymi, o których mowa w ust. 4c-4e i 6a, są instrumenty finansowe,
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i.
7.
Firma inwestycyjna prowadząca ASO zapewnia sprawny i prawidłowy rozrachunek oraz rozliczanie
transakcji zawartych w tym systemie.
8.
Jeżeli wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 7 lub 12, polega na zawarciu umowy
z podmiotem uprawnionym do dokonywania rozrachunku lub rozliczania transakcji, umowa
może być zawarta z tym podmiotem, o ile podmiot ten:
1)
wykorzystuje rozwiązania zapewniające sprawne i prawidłowe wykonywanie powierzanych
mu czynności, w tym spełnia warunki techniczne dokonywania odpowiednio rozliczeń lub
rozrachunku transakcji;
2)
zapewnia wykonywanie powierzonych mu czynności w sposób niezagrażający bezpieczeństwu
obrotu i nienaruszający interesów uczestników tego obrotu.
9.
Zamiar zawarcia umowy skutkującej zmianą podmiotu dokonującego rozrachunku lub rozliczania
transakcji wymaga zawiadomienia Komisji. Komisja, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania
zawiadomienia, zgłasza sprzeciw wobec planowanego zawarcia umowy z podmiotem dokonującym
rozrachunku lub rozliczania transakcji, w przypadku gdy podmiot, z którym ma zostać
zawarta umowa nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 8.
10.
Warunki, o których mowa w ust. 8 pkt 1, w zakresie spełniania warunków technicznych,
uważa się za spełnione w przypadku Krajowego Depozytu oraz w przypadku:
1)
spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 6, oraz spółki prowadzącej izbę rozrachunkową -
w zakresie powierzenia dokonywania rozrachunku transakcji;
2)
spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 2, oraz spółki prowadzącej izbę rozliczeniową -
w zakresie powierzenia dokonywania rozliczenia transakcji.
11.
W przypadku wystąpienia przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny z wnioskiem, o którym mowa:
1)
w art. 148 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, firma inwestycyjna organizująca ASO wyklucza z obrotu wskazane we wniosku instrumenty
finansowe;
2)
w art. 148 pkt 2 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, firma inwestycyjna organizująca ASO zawiesza obrót instrumentami finansowymi objętymi
tym wnioskiem na okres wskazany we wniosku.
12.
Firma inwestycyjna prowadząca OTF zapewnia sprawny i prawidłowy rozrachunek oraz rozliczanie
transakcji zawartych w systemie.
13.
Firma inwestycyjna prowadząca ASO lub OTF informuje członków, uczestników lub klientów
o ich obowiązkach w zakresie rozrachunku transakcji.
14.
Firma inwestycyjna upewnia się, czy istnieje dostęp do wystarczających publicznie
dostępnych informacji umożliwiających członkom, uczestnikom lub klientom formułowanie
opinii inwestycyjnych, uwzględniając zarówno charakter członków, uczestników lub klientów,
jak i rodzaje instrumentów wprowadzanych do obrotu w ASO lub na OTF, a w przypadku
braku dostępu - zapewnia członkom, uczestnikom ASO lub klientom OTF dostęp do tych
informacji.
1585)Dodany przez art. 14 pkt 28 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Firma inwestycyjna prowadząca ASO lub OTF informuje Komisję o przypadku:
1)
istotnego naruszenia regulacji dotyczących obrotu dokonywanego w tym ASO lub na tym
OTF lub zasad uczciwego obrotu, oraz istotnych zakłóceniach funkcjonowania systemu
informatycznego ASO lub OTF, z uwzględnieniem art. 81 rozporządzenia 2017/565 oraz
sekcji A Załącznika III do tego rozporządzenia,
2)
uzasadniającym podejrzenie wystąpienia manipulacji na rynku, o której mowa w art.
12 rozporządzenia 596/2014, lub wykorzystania informacji poufnej w rozumieniu art.
7 rozporządzenia 596/2014, z uwzględnieniem art. 82 rozporządzenia 2017/565 i sekcji
B Załącznika III do tego rozporządzenia
- niezwłocznie po powzięciu informacji o wystąpieniu takiego przypadku.
1685)Dodany przez art. 14 pkt 28 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy z ustaleń Komisji wynika, że naruszenia, o których mowa w ust. 15,
miały miejsce, Komisja:
1)
przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz właściwym
organom nadzoru innych państw członkowskich otrzymane od firmy inwestycyjnej prowadzącej
ASO lub OTF informacje o naruszeniach;
2)
informuje prokuratora lub Policję o podejrzeniu wystąpienia w ASO lub na OTF manipulacji
na rynku, o której mowa w art. 12 rozporządzenia 596/2014, lub wykorzystania informacji
poufnej w rozumieniu art. 7 rozporządzenia 596/2014;
3)
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw budżetu otrzymane od firmy inwestycyjnej
prowadzącej ASO informacje o naruszeniach - w przypadku gdy naruszenia te dotyczą
prowadzonego przez firmę inwestycyjną jako ASO rynku obrotu skarbowymi papierami wartościowymi
w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz instrumentami finansowymi, których instrumentem bazowym jest skarbowy papier
wartościowy.
1785)Dodany przez art. 14 pkt 28 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Firma inwestycyjna prowadząca OTF informuje Komisję o manipulacji na rynku lub próbie
manipulacji na rynku, o których mowa w art. 2 pkt 2 i 3 rozporządzenia 1227/2011,
niezwłocznie po powzięciu informacji o wystąpieniu takich przypadków.
1885)Dodany przez art. 14 pkt 28 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy z ustaleń Komisji wynika, że naruszenia, o których mowa w ust. 17,
miały miejsce, Komisja przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki otrzymane
od firmy inwestycyjnej prowadzącej OTF informacje o naruszeniach.
1985)Dodany przez art. 14 pkt 28 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Firma inwestycyjna prowadząca ASO lub OTF współpracuje z prokuratorem lub Policją
podczas wyjaśniania okoliczności naruszeń, o których mowa w ust. 16 pkt 2.
Art. 78a.
(uchylony)
Art. 78b.
1.
Firma inwestycyjna prowadząca ASO ustanawia zasady zawierania transakcji w tym systemie,
które pozwalają na wykonywanie zleceń w sposób nieuznaniowy.
2.
Zasady zawierania transakcji w ASO nie mogą przewidywać zaangażowania środków własnych
firmy inwestycyjnej w wykonywanie zleceń w tym systemie lub zestawiania zleceń.
3.
Do transakcji zawieranych w ASO pomiędzy jego członkami oraz do umowy o korzystanie
z tego systemu między firmą inwestycyjną prowadzącą ASO a członkiem ASO przepisów
art. 73 ust. 6a-6c, art. 73a ust. 1-5, art. 73b-73d, art. 82a, art. 83b ust. 8 i art.
83c-83h nie stosuje się.
Art. 78c.
1.
Firma inwestycyjna prowadząca OTF ustanawia zasady zawierania transakcji w tym systemie,
które pozwalają na wykonywanie zleceń w sposób uznaniowy.
2.
Zasady zawierania transakcji na OTF nie mogą przewidywać zaangażowania środków własnych
firmy inwestycyjnej w wykonywanie zleceń w tym systemie albo środków finansowych jakiegokolwiek
innego podmiotu stanowiącego część tej samej grupy kapitałowej, do której należy firma
inwestycyjna.
3.
Wykonywanie zleceń na OTF może polegać na zestawianiu zleceń, pod warunkiem uzyskania
zgody klienta. W takim przypadku firma inwestycyjna ustanawia skuteczne mechanizmy
zapobiegające naruszeniu warunków zestawiania zleceń.
4.
Przepis ust. 2 nie ma zastosowania, w przypadku gdy przedmiotem obrotu na OTF są instrumenty
dłużne, dla których nie ma płynnego rynku, emitowane przez:
1)
Skarb Państwa, Unię Europejską, państwo członkowskie, w tym agendę rządową, agencję
lub spółkę celową utworzoną przez państwa członkowskie, a w przypadku federalnego
państwa członkowskiego - przez jednego z członków federacji;
2)
spółkę celową utworzoną przez państwa członkowskie w celu emisji instrumentów dłużnych;
3)
międzynarodową instytucję finansową utworzoną przez co najmniej dwa państwa członkowskie,
której celem jest uruchamianie finansowania i świadczenie pomocy finansowej z korzyścią
dla jej członków, którzy doświadczają poważnych problemów finansowych lub są zagrożeni
takimi problemami;
4)
Europejski Bank Inwestycyjny.
5.
Przez płynny rynek, o którym mowa w ust. 4, rozumie się rynek, na którym przedmiotem
obrotu jest instrument finansowy lub klasa instrumentów finansowych, na potrzeby których
jest oceniana płynność rynku, oraz stale istnieją kupujący i sprzedający gotowi do
zawierania transakcji mających za przedmiot ten instrument finansowy lub tę klasę
instrumentów finansowych. Ocenę istnienia na rynku kupujących i sprzedających gotowych
do zawierania transakcji przeprowadza się - z uwzględnieniem specyfiki struktury rynku,
na którym przedmiotem obrotu jest dany instrument finansowy lub dana klasa instrumentów
finansowych - na podstawie:
1)
średniej częstotliwości i wielkości transakcji, z uwzględnieniem szerokiego zakresu
warunków rynkowych oraz charakteru i terminu zapadalności instrumentów finansowych
w ramach danej klasy instrumentów finansowych;
2)
liczby i rodzaju uczestników rynku, w tym udziału uczestników rynku w obrocie danymi
instrumentami finansowymi;
3)
średniej wartości spreadów, jeżeli jest dostępna.
6.
Firma inwestycyjna nie może zestawiać zleceń w ramach OTF w zakresie instrumentów
pochodnych odnoszących się do klasy instrumentów pochodnych, które ogłoszono jako
podlegające obowiązkowemu rozliczeniu zgodnie z art. 5 rozporządzenia 648/2012.
7.
Przedmiotem obrotu na OTF nie mogą być wyłącznie produkty energetyczne będące przedmiotem
obrotu hurtowego, które muszą być wykonywane przez dostawę.
Art. 78d.
1.
Firma inwestycyjna prowadząca OTF, z zastrzeżeniem art. 78e ust. 2, może zestawić
dwa lub więcej dostępnych w danym czasie zleceń, stając się odpowiednio drugą stroną
transakcji nabycia lub zbycia instrumentów finansowych będących przedmiotem tych zleceń.
2.
Zestawione zlecenia muszą być przeciwstawne oraz podlegać jednoczesnemu wykonaniu.
3.
Jeżeli przedmiot zlecenia jest podzielny, a podmiot składający zlecenie nie zastrzegł
inaczej, zlecenie może być zestawione w części.
4.
W przypadku wycofania zlecenia objętego zestawieniem firma inwestycyjna zastępuje
wycofane zlecenie innymi dostępnymi w danym czasie zleceniami. W przypadku braku takich
zleceń wykonanie pozostałych zestawionych zleceń następuje proporcjonalnie, chyba
że byłoby to niezgodne z zastrzeżeniem, o którym mowa w ust. 3.
5.
Od transakcji zawartej w sposób, o którym mowa w ust. 1, firma inwestycyjna nie może
pobierać świadczeń innych niż prowizja, opłata lub wynagrodzenie, których wysokość
i sposób pobierania określa się w zasadach wykonywania zleceń na OTF.
Art. 78e.
1.
Firma inwestycyjna nie może jednocześnie prowadzić OTF oraz wykonywać czynności jako
podmiot systematycznie internalizujący transakcje.
2.
Firma inwestycyjna prowadząca OTF nie może zezwalać na łączenie zleceń będących na
OTF ze zleceniami lub kwotowaniami podmiotów systematycznie internalizujących transakcje
lub zleceniami innego OTF.
3.
Udział w OTF animatora rynku jest dopuszczalny pod warunkiem braku bliskich powiązań
z firmą inwestycyjną prowadzącą OTF.
Art. 78f.
1.
Wykonywanie zleceń na OTF w sposób uznaniowy ma miejsce wyłącznie, w przypadku gdy
firma inwestycyjna prowadząca OTF podejmuje działania polegające na:
1)
decydowaniu o umieszczeniu albo wycofaniu zlecenia z OTF lub
2)
powstrzymaniu się od skojarzenia danego zlecenia klienta ze zleceniami dostępnymi
w systemie w danym czasie, pod warunkiem że jest to zgodne ze szczegółowymi wskazówkami
klienta oraz obowiązkiem wykonywania zleceń na warunkach najbardziej korzystnych dla
klienta.
2.
W przypadku gdy w ramach OTF mają zostać skojarzone zlecenia dwóch lub więcej klientów,
firma inwestycyjna prowadząca OTF wykonuje zlecenia w sposób uznaniowy, jeżeli ustala,
czy i kiedy skojarzyć zlecenia dwóch lub większej liczby klientów oraz w jakiej wielkości.
3.
W odniesieniu do instrumentów finansowych innych niż udziałowe firma inwestycyjna
prowadząca OTF może ułatwiać negocjacje między klientami w celu skojarzenia ze sobą
dwóch lub więcej zleceń w jednej transakcji.
4.
Do wykonywania zleceń klientów na OTF przepisy art. 73 ust. 5i i 6a-6c, art. 73a-73d,
art. 82a, art. 83b ust. 8 oraz art. 83c-83h stosuje się odpowiednio.
Art. 78g.
1.
Komisja prowadzi rejestr ASO MŚP.
2.
Firma inwestycyjna prowadząca ASO może wystąpić do Komisji z wnioskiem o wpisanie
tego ASO do rejestru ASO MŚP, jeżeli:
1)
w dniu składania wniosku o wpis do rejestru co najmniej połowa emitentów, których
instrumenty finansowe są wprowadzone do ASO, stanowią emitenci będący małymi i średnimi
przedsiębiorcami, zgodnie z art. 78 ust. 1 rozporządzenia 2017/565;
2)
spełnia warunki określone w art. 78 ust. 2 lit. a-i rozporządzenia 2017/565;
3)
posiada zasady, systemy i procedury zapewniające, że emitenci, których instrumenty
są wprowadzone do tego systemu, osoby pełniące na rzecz tych emitentów obowiązki zarządcze,
o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 25 rozporządzenia 596/2014, oraz osoby blisko z
nimi związane, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia 596/2014, spełniają
wymogi określone w art. 19 ust. 1 rozporządzenia 596/2014;
4)
posiada skuteczne systemy i mechanizmy kontroli, zmierzające do przeciwdziałania przypadkom
manipulacji na rynku i ujawniania takich przypadków zgodnie z wymogami określonymi
w art. 16 ust. 1 rozporządzenia 596/2014.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, oraz dokumenty do niego załączone zawierają informacje
potwierdzające spełnianie warunków, o których mowa w ust. 2.
4.
Komisja odmawia wpisu do rejestru, o którym mowa w ust. 1, jeżeli nie są spełnione
warunki określone w ust. 2.
5.
Komisja wykreśla ASO z rejestru, o którym mowa w ust. 1, jeżeli:
1)
firma złożyła wniosek o wykreślenie ASO z rejestru;
2)
warunki, które były podstawą wpisu do rejestru, przestały być spełnione, przy czym
ocena spełniania warunku określonego w ust. 2 pkt 1 następuje zgodnie z art. 79 ust.
1 rozporządzenia 2017/565.
6.
Komisja wykreśla ASO z rejestru, o którym mowa w ust. 1, również w przypadku, gdy
po upływie 3 lat od dnia wpisu do tego rejestru na podstawie art. 69g więcej niż połowa
emitentów, których instrumenty finansowe są wprowadzone do obrotu w tym systemie,
nie spełnia wymogów uznania ich za małych i średnich przedsiębiorców.
7.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o wpisaniu
ASO do rejestru, o którym mowa w ust. 1, oraz o jego wykreśleniu z tego rejestru.
Art. 78h.
1.
Przy dokonywaniu zgłoszeń w imieniu firmy inwestycyjnej na podstawie art. 26 rozporządzenia
600/2014 podmiot prowadzący system obrotu instrumentami finansowymi stosuje mechanizmy
zapewniające zabezpieczenie i uwierzytelnienie środków przesyłu informacji, minimalizujące
ryzyko zniekształcenia danych i nieupoważnionego dostępu oraz zapobiegające wyciekowi
informacji.
2.
Podmiot prowadzący system obrotu instrumentami finansowymi posiada systemy zapasowe
zapewniające możliwość oferowania swoich usług i ich utrzymanie w każdym czasie.
Art. 78i.
1.
Instrumenty finansowe emitenta wprowadzone do ASO MŚP lub do ASO, w którym jest dokonywany
obrót instrumentami finansowymi emitowanymi przez małych i średnich przedsiębiorców,
zarejestrowanego w innym państwie członkowskim, mogą być wprowadzone do innego ASO
MŚP lub innego ASO, w którym jest dokonywany obrót instrumentami finansowymi emitowanymi
przez małych i średnich przedsiębiorców, zarejestrowanego w innym państwie członkowskim,
jeżeli emitent został o tym poinformowany i nie wyraził sprzeciwu.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, emitent podlega obowiązkom związanym ze stosowaniem
ładu korporacyjnego i obowiązkom informacyjnym obowiązującym w:
1)
ASO, w którym jest dokonywany obrót instrumentami finansowymi emitowanymi przez małych
i średnich przedsiębiorców, zarejestrowanego w innym państwie członkowskim - jeżeli
instrumenty finansowe tego emitenta zostały wprowadzone w pierwszej kolejności do
tego ASO;
2)
ASO MŚP - jeżeli instrumenty finansowe tego emitenta zostały wprowadzone w pierwszej
kolejności do ASO MŚP.
Art. 79.
1.
Firma inwestycyjna może, w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, powierzyć osobie
fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości
prawnej stałe lub okresowe wykonywanie w imieniu i na rachunek firmy inwestycyjnej
czynności pośrednictwa w zakresie działalności prowadzonej przez tę firmę inwestycyjną
(agent firmy inwestycyjnej).
2.
Na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, mogą być wykonywane czynności:
1)
pozyskiwania klientów lub potencjalnych klientów usług maklerskich, w tym informowania
o zakresie usług maklerskich świadczonych przez firmę inwestycyjną lub o instrumentach
finansowych będących ich przedmiotem;
1a)
pozyskiwania klientów lub potencjalnych klientów, w zakresie wykonywanych przez firmę
inwestycyjną czynności odpowiadających działalności, o której mowa w art. 69 ust.
2 pkt 5, w odniesieniu do lokat strukturyzowanych, w tym informowania o wykonywanych
przez firmę inwestycyjną czynnościach odpowiadających działalności, o której mowa
w art. 69 ust. 2 pkt 5, w odniesieniu do lokat strukturyzowanych, lub o lokatach strukturyzowanych
będących przedmiotem tych czynności;
1b)
pozyskiwania posiadaczy lub potencjalnych posiadaczy lokaty strukturyzowanej, w tym
informowania o charakterze i zakresie pośrednictwa firmy inwestycyjnej w zawieraniu
umowy lokaty strukturyzowanej, o którym mowa w art. 69h ust. 1;
2)
związane z zawieraniem:
a)
umów o świadczenie usług maklerskich,
b)
umów o wykonywanie przez firmę inwestycyjną czynności odpowiadających działalności,
o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5, w odniesieniu do lokat strukturyzowanych, lub
umów pośrednictwa firmy inwestycyjnej w zawieraniu umowy lokaty strukturyzowanej,
o którym mowa w art. 69h ust. 1,
c)
umów lokaty strukturyzowanej wskutek pośrednictwa firmy inwestycyjnej;
3)
umożliwiające realizację umów:
a)
o świadczenie usług maklerskich, w szczególności polegające na przyjmowaniu zleceń,
o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1, odbieraniu innych oświadczeń woli klienta dla
firmy inwestycyjnej, udostępnianiu lub przekazywaniu klientowi informacji związanych
ze świadczonymi na jego rzecz usługami maklerskimi,
b)
pośrednictwa firmy inwestycyjnej w zawieraniu umowy lokaty strukturyzowanej, o którym
mowa w art. 69h ust. 1, oraz umów o wykonywanie przez firmę inwestycyjną czynności
odpowiadających działalności, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5, w odniesieniu
do lokat strukturyzowanych, w tym polegających na przyjmowaniu oświadczeń woli klienta
dla firmy inwestycyjnej oraz udostępnianiu lub przekazywaniu klientowi informacji
związanych z realizowanymi umowami.
2a86)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 1, pkt 2 lit. a i pkt 3 lit. a oraz ust. 2c,
mogą być wykonywane wyłącznie przez samą firmę inwestycyjną lub przez agenta tej firmy
inwestycyjnej, z zastrzeżeniem ust. 2b. Agentem firmy inwestycyjnej może być inna
firma inwestycyjna, pod warunkiem że została ona wpisana do rejestru, o którym mowa
w ust. 8.
2b.
Czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 1, mogą być wykonywane przez podmioty inne
niż firma inwestycyjna lub agent firmy inwestycyjnej, jeżeli w ramach ich wykonywania
informacje przekazywane są jednocześnie do szerokiej grupy klientów lub potencjalnych
klientów firmy inwestycyjnej, albo do nieokreślonego adresata.
2c.
Na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, mogą być również wykonywane czynności
pośrednictwa w zakresie przyjmowania zapisów w odpowiedzi na publiczne wezwanie do
zapisywania się na sprzedaż lub zamianę akcji spółki publicznej w rozumieniu ustawy
o ofercie publicznej, w tym przyjmowanie oświadczenia woli akcjonariusza o złożeniu
zapisu i wydawanie składającemu zapis potwierdzenia złożenia zapisu.
3.
Zakazane jest pozostawanie w stosunku umownym wynikającym z umowy, o której mowa w
ust. 1, z więcej niż jedną firmą inwestycyjną.
4.
Zakazane jest przyjmowanie przez agenta firmy inwestycyjnej jakichkolwiek wpłat, w
związku z czynnościami wykonywanymi na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, od
osób, na rzecz których firma inwestycyjna świadczy usługi, jak również dokonywanych
przez firmę inwestycyjną na rzecz tych osób.
5.
Za szkodę wyrządzoną przez agenta firmy inwestycyjnej w związku z wykonywaniem czynności
w imieniu i na rachunek firmy inwestycyjnej odpowiada solidarnie ta firma inwestycyjna
i agent, który wyrządził szkodę. Odpowiedzialność wyłączona jest w przypadku, gdy
szkoda nastąpiła wskutek działania siły wyższej lub wyłącznie z winy osoby trzeciej.
6.
Agent firmy inwestycyjnej informuje klienta lub potencjalnego klienta oraz posiadacza
lub potencjalnego posiadacza lokaty strukturyzowanej o zakresie czynności, do podejmowania
których zgodnie z umową, o której mowa w ust. 1, jest upoważniony. W przypadku gdy
agentem firmy inwestycyjnej jest osoba wykonująca zawód maklera papierów wartościowych
lub doradcy inwestycyjnego, jest ona ponadto obowiązana okazać dokument potwierdzający
posiadanie uprawnień do wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych lub doradcy
inwestycyjnego.
6a.
Firma inwestycyjna jest obowiązana nadzorować czynności wykonywane przez agenta firmy
inwestycyjnej na podstawie zawartej z tą firmą umowy, o której mowa w ust. 1, w celu
zapewnienia, że czynności, o których mowa w ust. 2 i 2c, są wykonywane zgodnie z przepisami
ustawy oraz przepisami wydanymi na jej podstawie, a w szczególności, że obowiązki
nałożone tymi przepisami na firmę inwestycyjną są wykonywane w sposób prawidłowy,
jak również w celu zapewnienia, że działalność agenta firmy inwestycyjnej wykonywana
w zakresie innym niż wynikający z umowy, o której mowa w ust. 1, nie powoduje niekorzystnego
wpływu na czynności podejmowane na podstawie tej umowy.
7.
W stosunku do agenta firmy inwestycyjnej Komisji przysługują przewidziane w ustawie
o nadzorze uprawnienia kontrolne, w zakresie dotyczącym czynności wykonywanych na
rzecz firmy inwestycyjnej oraz sporządzanych w związku z tymi czynnościami dokumentów.
8.
Komisja prowadzi rejestr agentów firm inwestycyjnych, z którymi firmy inwestycyjne
zawarły umowę, o której mowa w ust. 1.
8a.
Rozpoczęcie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 2 i 2c, może nastąpić po
wpisaniu agenta firmy inwestycyjnej do rejestru, o którym mowa w ust. 8.
9.
Komisja skreśla agenta firmy inwestycyjnej z rejestru, o którym mowa w ust. 8:
1)
jeżeli narusza on przepisy ustawy lub przepisy wydane na jej podstawie, w szczególności
przepisy regulujące wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 2 lub 2c;
2)
niezwłocznie po otrzymaniu od firmy inwestycyjnej informacji o rozwiązaniu umowy,
o której mowa w ust. 1;
3)
jeżeli przestał on spełniać warunki, których spełnienie było podstawą wpisu do rejestru;
4)
jeżeli firma inwestycyjna utraciła uprawnienie do prowadzenia działalności maklerskiej.
9a.
W sprawach, o których mowa w ust. 9, przepisy art. 130 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
10.
Podmiot, który został skreślony z rejestru agentów firm inwestycyjnych z przyczyn,
o których mowa w ust. 4, nie może ponownie być wpisany do tego rejestru przed upływem
10 lat od dnia skreślenia, a w przypadku gdy skreślenie nastąpiło w związku z popełnieniem
przez agenta firmy inwestycyjnej przestępstwa - także przed zatarciem skazania za
to przestępstwo.
Art. 80.
Agent firmy inwestycyjnej, który zawarł z firmą inwestycyjną umowę, o której mowa
w art. 79 ust. 1, jest przedsiębiorcą.
Art. 81.
1.
Wniosek o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 79 ust. 8, składa firma inwestycyjna,
na rzecz której mają być wykonywane czynności, o których mowa w art. 79 ust. 2 lub
2c. Wniosek zawiera:
1)
w przypadku osoby fizycznej:
a)
dane osobowe obejmujące imię i nazwisko, miejsce i adres zamieszkania, numer PESEL,
a w przypadku jego braku - serię i numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego
tożsamość,
b)
oświadczenie o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,
c)
opis dotychczasowego przebiegu pracy zawodowej lub prowadzonej działalności gospodarczej,
d)
oświadczenie o nieuznaniu prawomocnym orzeczeniem za winną popełnienia przestępstw
lub wykroczeń, o których mowa w ust. 4,
e)
zakres i sposób wykonywania czynności, jakie zostały powierzone na podstawie umowy,
o której mowa w art. 79 ust. 1, oraz miejsce jej wykonywania,
f)
wskazanie osoby lub osób z firmy inwestycyjnej odpowiedzialnych za nadzór nad agentem
firmy inwestycyjnej,
g)
opinię firmy inwestycyjnej, że dana osoba posiada odpowiedni poziom wiedzy i doświadczenia
zawodowego w zakresie usług pośrednictwa finansowego, obowiązujących przepisów prawa
oraz standardów działalności firm inwestycyjnych, chyba że agentem firmy inwestycyjnej
ma być osoba mająca prawo wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych lub doradcy
inwestycyjnego;
2)
w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości
prawnej:
a)
dane obejmujące firmę lub nazwę oraz siedzibę i adres,
b)
opis prowadzonej działalności gospodarczej,
c)
oświadczenie o wpisie do właściwego rejestru,
d)
dane osobowe osób kierujących działalnością podmiotu obejmujące imię i nazwisko, miejsce
i adres zamieszkania, numer PESEL, a w przypadku jego braku - serię i numer paszportu
lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość,
e)
oświadczenia osób kierujących działalnością podmiotu o nieuznaniu prawomocnym orzeczeniem
za winne popełnienia przestępstwa lub wykroczenia, o których mowa w ust. 4,
f)
zakres i sposób wykonywania czynności, jakie zostały powierzone na podstawie umowy,
o której mowa w art. 79 ust. 1, oraz miejsce jej wykonywania,
g)
wskazanie osoby lub osób z firmy inwestycyjnej odpowiedzialnych za nadzór nad agentem
firmy inwestycyjnej,
h87)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 30 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
opinię firmy inwestycyjnej, że doświadczenie w zakresie obrotu instrumentami finansowymi
posiadane przez dany podmiot lub przez osoby kierujące jego działalnością oraz struktura
organizacyjna tego podmiotu gwarantują wykonywanie czynności, o których mowa w art.
79 ust. 2 i 2c, w sposób prawidłowy, z dołożeniem należytej staranności - chyba że
agentem firmy inwestycyjnej ma być inna firma inwestycyjna.
2.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i d oraz pkt 2 lit. c i e, składa
się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający
oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula
ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
3.
W przypadku gdy agentem firmy inwestycyjnej ma być podmiot prowadzący działalność
gospodarczą nadzorowaną przez organ, z którym Komisja zawarła porozumienie, o którym
mowa w art. 20 ust. 2 ustawy o nadzorze, Komisja, po otrzymaniu wniosku, o którym
mowa w ust. 1, występuje do tego organu o przedstawienie opinii dotyczącej sytuacji
finansowej podmiotu, który ma zostać wpisany do rejestru oraz sposobu prowadzenia
działalności przez ten podmiot. Przedstawienie przez ten organ pozytywnej opinii o:
1)
osobie fizycznej - jest uznawane za posiadanie przez nią odpowiedniego poziomu wiedzy
i doświadczenia zawodowego w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. g;
2)
osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej - jest
uznawane za posiadanie przez nią lub przez osoby kierujące jej działalnością doświadczenia
w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. h, oraz posiadanie przez tę osobę lub
jednostkę struktury organizacyjnej, gwarantujących wykonywanie czynności, o których
mowa w art. 79 ust. 2 i 2c, w sposób prawidłowy, z dołożeniem należytej staranności.
4.
Komisja odmawia wpisu do rejestru w przypadku, gdy osoba fizyczna, o której mowa w
ust. 1 pkt 1, lub osoba kierująca działalnością podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt
2, została uznana prawomocnym orzeczeniem za winną popełnienia przestępstwa skarbowego,
przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi
pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstw lub wykroczeń określonych w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej, przestępstw określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, ustawie o funduszach inwestycyjnych, ustawie o ofercie publicznej lub przestępstw określonych w niniejszej ustawie.
5.
Komisja odmawia również dokonania wpisu do rejestru osoby fizycznej, o której mowa
w ust. 1 pkt 1, lub podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w przypadku gdy wykonywanie
przez tę osobę lub ten podmiot czynności, o których mowa w art. 79 ust. 2 lub 2c,
mogłoby doprowadzić do naruszenia bezpieczeństwa obrotu lub interesów klientów firmy
inwestycyjnej. W przypadku podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Komisja odmawia
dokonania wpisu do rejestru także wtedy, gdy doświadczenie w zakresie obrotu instrumentami
finansowymi posiadane przez ten podmiot lub przez osoby kierujące jego działalnością
oraz struktura organizacyjna tego podmiotu nie gwarantują wykonywania czynności, o
których mowa w art. 79 ust. 2 i 2c, w sposób prawidłowy, z dołożeniem należytej staranności.
6.
Firma inwestycyjna jest obowiązana do pisemnego informowania Komisji o:
1)
każdorazowej zmianie danych objętych wnioskiem o wpis do rejestru, w terminie 7 dni
od dnia powzięcia informacji o tych zmianach;
2)
rozpoczęciu przez agenta firmy inwestycyjnej wykonywania czynności, o których mowa
w art. 79 ust. 2 lub 2c, w terminie 3 dni od dnia rozpoczęcia wykonywania tych czynności;
3)
rozwiązaniu umowy, o której mowa w art. 79 ust. 1, ze wskazaniem daty i przyczyn jej
rozwiązania, w terminie 7 dni od dnia rozwiązania umowy.
Art. 81a.
1.
Firma inwestycyjna może, na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej, powierzyć
przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności, o których mowa
w art. 2 pkt 3 rozporządzenia 2017/565 (outsourcing).
2.
W przypadku gdy powierzenie dotyczy podstawowych lub istotnych funkcji operacyjnych
w rozumieniu art. 30 rozporządzenia 2017/565, stosuje się przepisy art. 31 i art.
32 tego rozporządzenia.
3.
W przypadku zlecenia przez firmę inwestycyjną prowadzącą ASO lub OTF wykonywania całości
albo części funkcji operacyjnych dotyczących systemów transakcyjnych pozwalających
na stosowanie lub wspierających stosowanie handlu algorytmicznego:
1)
stosuje się przepisy art. 6 rozporządzenia 2017/584;
2)
nie stosuje się przepisu art. 81d;
3)
stosuje się odpowiednio przepisy art. 16c i art. 16d ust. 1 i 2;
4)
stosuje się odpowiednio przepis art. 16d ust. 3, z tym że firma inwestycyjna dokonuje
zawiadomienia, o którym mowa w tym przepisie, w terminie 14 dni od dnia powzięcia
informacji o zmianie, rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy, o której mowa w ust. 1, dotyczącej
zlecenia wykonywania całości albo części funkcji operacyjnych dotyczących systemów
transakcyjnych pozwalających na stosowanie lub wspierających stosowanie handlu algorytmicznego.
Art. 81b.
(uchylony)
Art. 81c.
1.
Firma inwestycyjna uwzględnia ryzyko związane z powierzeniem wykonywania czynności
w systemie zarządzania ryzykiem, w tym wynikające z niewykonania lub nienależytego
wykonania umowy, o której mowa w art. 81a ust. 2, w sposób obejmujący działania związane
z identyfikacją, szacowaniem, kontrolą, monitorowaniem i raportowaniem ryzyka w tym
zakresie oraz przeciwdziałaniem mu w tym zakresie.
2.
Odpowiedzialności przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego wobec firmy inwestycyjnej
za szkody wyrządzone klientom wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy,
o której mowa w art. 81a ust. 2, nie można wyłączyć.
3.
W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w art. 81a ust. 2, do której zastosowanie
mają przepisy prawa obcego, firma inwestycyjna zapewnia zawarcie w niej postanowień
odpowiadających przepisom art. 473 § 2, art. 474 i art. 483 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
4.
Odpowiedzialności firmy inwestycyjnej za szkody wyrządzone klientom wskutek niewykonania
lub nienależytego wykonania umowy, o której mowa w art. 81a ust. 1, przez przedsiębiorcę
lub przedsiębiorcę zagranicznego nie można wyłączyć ani ograniczyć.
5.
Przed zawarciem umowy, o której mowa w art. 81a ust. 2, firma inwestycyjna przygotowuje
plan postępowania z ryzykiem, uwzględniając w szczególności:
1)
sposób postępowania w zakresie wyboru przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego,
któremu zamierza powierzyć czynności;
2)
charakter i zakres czynności oraz okres świadczenia usługi przez przedsiębiorcę lub
przedsiębiorcę zagranicznego i wszystkie jego etapy;
3)
zagrożenia mogące spowodować powstanie kosztów związanych z wypłatą odszkodowania
z tytułu roszczeń klientów lub osób trzecich o naprawienie szkody wyrządzonej wskutek
niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, o której mowa w art. 81a ust. 2, przez
przedsiębiorcę lub przedsiębiorcę zagranicznego w zakresie, w jakim nie poniósłby
odpowiedzialności.
6.
Firma inwestycyjna wprowadza adekwatne i skuteczne rozwiązania zabezpieczające pokrycie
ewentualnych kosztów, o których mowa w ust. 5 pkt 3, w szczególności przez:
1)
zawarcie w umowie, o której mowa w art. 81a ust. 2, postanowień przewidujących pełną
odpowiedzialność przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego za te koszty lub
2)
zawarcie odpowiedniej umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, gwarancji ubezpieczeniowej
lub gwarancji bankowej, na podstawie której firma inwestycyjna będzie uprawniona do
otrzymania świadczenia w związku z tymi kosztami, lub
3)
posiadanie odpowiednich funduszy własnych na pokrycie tych kosztów.
Art. 81d.
1.
Firma inwestycyjna zawiadamia Komisję o zamiarze zawarcia umowy, o której mowa w art.
81a ust. 2, co najmniej na 14 dni przed jej zawarciem, dołączając projekt umowy.
2.
Firma inwestycyjna zawiadamia Komisję o zmianie, rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy,
o której mowa w art. 81a ust. 2, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia takiego zdarzenia.
Art. 81e.
(uchylony)
Art. 81f.
1.
Przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny może powierzyć innemu przedsiębiorcy
lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności, które zostały mu zlecone przez
firmę inwestycyjną, o ile firma inwestycyjna wyrazi pisemną zgodę. Pisemna zgoda firmy
inwestycyjnej powinna określać zakres powierzanych czynności wraz ze wskazaniem oznaczonego
przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, który będzie wykonywał te czynności.
2.
Czynności powierzone w ramach dalszego powierzenia nie mogą stanowić istoty czynności
zleconych przez firmę inwestycyjną, a w przypadku umów, o których mowa w art. 81a
ust. 2 - powodować, że którykolwiek z warunków przewidzianych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia
2017/565 nie będzie spełniony.
3.
Dalsze powierzenie czynności powierzonych w ramach dalszego powierzenia nie jest dopuszczalne.
4.
Wykonywanie czynności w ramach dalszego powierzenia nie wyłącza ani nie zmienia zasad
odpowiedzialności określonych w art. 81c ust. 2-4.
Art. 81g.
(uchylony)
Art. 82.
1.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej, z zastrzeżeniem
art. 111 ust. 2, zawiera:
1)
informacje, o których mowa w art. 1-7 rozporządzenia 2017/1943;
2)
oświadczenia członków zarządu albo wspólników lub komplementariuszy w spółce osobowej,
rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, o ile jest ustanowiona, jak również innych osób,
które odpowiadają za rozpoczęcie przez wnioskodawcę działalności maklerskiej lub będą
nią kierować, z wyłączeniem wspólników oraz komplementariuszy w przypadku domu maklerskiego
działającego w formie spółki osobowej, którym nie przysługuje prawo prowadzenia spraw
spółki lub jej reprezentowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, że nie były uznane prawomocnym orzeczeniem za winne popełnienia przestępstwa skarbowego,
przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi
pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstw lub wykroczeń określonych w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej, przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, przestępstwa stanowiącego naruszenie równoważnych przepisów obowiązujących w innych
państwach członkowskich oraz że w okresie 3 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku
nie zostały ukarane w trybie administracyjnym przez właściwy organ nadzoru innego
państwa członkowskiego za naruszenie przepisów wdrażających dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie
warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego
nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE
i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE 88)Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 208 z 02.08.2013, str.
73, Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 34, Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190,
Dz. Urz. UE L 337 z 23.12.2015, str. 35, Dz. Urz. UE L 20 z 25.01.2017, str. 1 oraz
Dz. Urz. UE L 29 z 03.02.2017, str. 1. lub przepisów rozporządzenia 575/2013;
3)
w przypadku gdy wniosek dotyczy prowadzenia ASO - informacje, o których mowa w art.
2 i art. 3 rozporządzenia 2016/824;
4)
w przypadku gdy wniosek dotyczy prowadzenia OTF - informacje, o których mowa w art.
2 i art. 6 rozporządzenia 2016/824, a w przypadku gdy przedmiotem obrotu na OTF mają
być produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym, które muszą być wykonywane
przez dostawę - także informacje o takich produktach, w zakresie, jaki zgodnie z przepisami
rozporządzenia 2016/824 jest wymagany wobec klas aktywów w rozumieniu art. 1 pkt 2
tego rozporządzenia;
5)
w przypadku gdy wnioskowana działalność będzie obejmować nabywanie lub zbywanie na
rachunek dającego zlecenie instrumentów finansowych na aukcjach organizowanych przez
platformę aukcyjną - informacje wskazujące, w jaki sposób wnioskodawca zamierza zapewnić
zgodność działalności z art. 19 ust. 3 oraz art. 59 ust. 2 i 3 rozporządzenia 1031/2010;
6)
w przypadku podmiotu nieposiadającego zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej
- wskazanie osób, które będą sprawowały funkcje, o których mowa w art. 102a ust. 1,
oraz informacje i oświadczenia wymienione w art. 102a ust. 2.
2.
Do wniosku, z zastrzeżeniem art. 111 ust. 2a, dołącza się:
1)
(uchylony)
2)
(uchylony)
2a)
(uchylony)
3)
(uchylony)
4)
regulamin ochrony przepływu informacji poufnych oraz stanowiących tajemnicę zawodową;
4a)
(uchylony)
4b)
procedury oraz opis rozwiązań i systemów, o których mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia
596/2014;
4c)
procedury oraz opis rozwiązań i systemów, o których mowa w art. 16 ust. 1 rozporządzenia
596/2014 - w przypadku gdy wnioskodawca zamierza organizować ASO lub OTF;
5)
(uchylony)
6)
(uchylony)
7)
(uchylony)
8)
w przypadku wnioskodawcy korzystającego z wyłączenia wynikającego z art. 98 ust. 9,
dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia;
9)
(uchylony)
10)
(uchylony)
2a.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej
treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”.
Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
3.
(uchylony)
3a.
(uchylony)
4.
W celu ustalenia wpływu wywieranego przez podmiot posiadający pośrednio lub bezpośrednio
akcje lub udziały wnioskodawcy w liczbie zapewniającej co najmniej 10% ogólnej liczby
głosów na walnym zgromadzeniu lub na zgromadzeniu wspólników na sposób prowadzenia
działalności maklerskiej, przestrzegania zasad uczciwego obrotu lub należytego zabezpieczenia
interesów klientów Komisja może żądać przedstawienia innych niż określone w art. 3
rozporządzenia 2017/1943 danych dotyczących sytuacji prawnej lub finansowej tego podmiotu.
5.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do wspólników, komplementariuszy lub partnerów
odpowiednio spółki jawnej, komandytowej, komandytowo-akcyjnej lub partnerskiej, będącej
wnioskodawcą, uprawnionych do prowadzenia spraw tej spółki lub do jej reprezentowania
zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.
6.
W celu ustalenia, czy wnioskodawca, którego wniosek obejmuje nabywanie lub zbywanie
na rachunek dającego zlecenie instrumentów finansowych na aukcjach organizowanych
przez platformę aukcyjną, zapewni zgodność działalności z wymogami określonymi w przepisach
rozporządzenia 1031/2010, poza informacjami przedstawionymi przez wnioskodawcę na
podstawie ust. 1 pkt 5 Komisja może żądać od wnioskodawcy przedstawienia innych informacji
i dokumentów.
Art. 82a.
1.
Firma inwestycyjna jest obowiązana zatrudniać osoby posiadające odpowiednią wiedzę
i kompetencje w zakresie:
1)
przekazywania klientom lub potencjalnym klientom informacji o usługach maklerskich
oraz instrumentach finansowych będących ich przedmiotem;
2)
wykonywania czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5.
2.
Zatrudnianie przez firmę inwestycyjną, na podstawie umowy o pracę, osób posiadających
tytuł doradcy inwestycyjnego lub maklera papierów wartościowych uważa się za spełnienie
wymogu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
3.
Firma inwestycyjna zapewnia utrzymywanie i doskonalenie przez osoby, o których mowa
w ust. 1 i 2, wiedzy i kompetencji niezbędnych do należytego wykonywania powierzonych
obowiązków.
Art. 83.
1.
Firma inwestycyjna jest obowiązana zatrudniać, na podstawie umowy o pracę, co najmniej:
1)
jednego maklera papierów wartościowych - do wykonywania każdej z czynności, o których
mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1-3, 6, 8 i 9 oraz ust. 4 pkt 1;
2)
dwóch doradców inwestycyjnych - do wykonywania czynności, o których mowa w art. 69
ust. 2 pkt 4.
3)
(uchylony)
2.
Warunki, o których mowa w ust. 1, uważa się za spełnione, jeżeli czynności wymienione
w tym przepisie wykonuje makler papierów wartościowych lub doradca inwestycyjny będący
komplementariuszem w spółce komandytowo-akcyjnej lub komandytowej albo wspólnikiem
w spółce jawnej lub partnerskiej będącej firmą inwestycyjną.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zagranicznych firm inwestycyjnych prowadzących
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską bez konieczności otwierania
oddziału.
4.
Firma inwestycyjna nie ma obowiązku zatrudniania maklera papierów wartościowych do
wykonywania czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1, których przedmiotem
są instrumenty finansowe, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych.
Art. 83a.
1.
Firma inwestycyjna jest obowiązana stosować w prowadzonej działalności rozwiązania
techniczne i organizacyjne zapewniające bezpieczeństwo i ciągłość świadczonych usług
maklerskich oraz ochronę interesów klientów i informacji poufnych lub stanowiących
tajemnicę zawodową.
1a.
Firma inwestycyjna jest obowiązana posiadać procedury anonimowego zgłaszania wskazanemu
członkowi zarządu, a w szczególnych przypadkach - radzie nadzorczej, naruszeń prawa,
w tym rozporządzenia 596/2014, rozporządzenia 600/2014 oraz procedur i standardów
etycznych obowiązujących w firmie inwestycyjnej.
1b.
W ramach procedur, o których mowa w ust. 1a, firma inwestycyjna zapewnia pracownikom,
którzy zgłaszają naruszenia, ochronę co najmniej przed działaniami o charakterze represyjnym,
dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego traktowania.
1c.
W przypadku domu maklerskiego działającego w formie spółki osobowej wymogi, o których
mowa w ust. 1a, mają zastosowanie do komplementariuszy lub wspólników, którym przysługuje
prawo prowadzenia spraw spółki lub jej reprezentowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
3a.
Ustanowiony w firmie inwestycyjnej system wynagradzania osób świadczących pracę na
jej rzecz, uczestniczących w świadczeniu usług maklerskich, w szczególności obsługujących
klienta lub potencjalnego klienta, powinien wspierać wykonanie obowiązku, o którym
mowa w art. 83c ust. 1, oraz być środkiem ograniczającym ryzyko wystąpienia konfliktu
interesów.
3b.
Firma inwestycyjna jest obowiązana utrzymywać organizację przedsiębiorstwa w sposób
zapewniający:
1)
odpowiednią liczbę osób świadczących pracę na jej rzecz, wymaganą do prawidłowego
świadczenia usług maklerskich, oraz
2)
posiadanie przez osoby, o których mowa w pkt 1, odpowiedniej wiedzy, kompetencji i
doświadczenia w zakresie powierzonych obowiązków, oraz utrzymywanie i doskonalenie
przez te osoby takiej wiedzy i takich kompetencji.
3c.
Firma inwestycyjna opracowuje, wdraża i stosuje procedury oraz inne regulacje wewnętrzne
w zakresie niezbędnym do prawidłowego świadczenia usług maklerskich. W przypadku świadczenia
usług maklerskich dla klientów detalicznych firma inwestycyjna opracowuje, wdraża
i stosuje regulaminy świadczenia usług maklerskich.
3d.
W przypadku gdy konstrukcja instrumentów finansowych lub specyfika obrotu tymi instrumentami
finansowymi uniemożliwia uregulowanie praw i obowiązków związanych ze świadczeniem
usług maklerskich w sposób jednolity dla wszystkich klientów, na rzecz których świadczone
są dane usługi, wymogu opracowania regulaminu, o którym mowa w ust. 3c, nie stosuje
się.
3e.
Przy wykonywaniu obowiązków, o których mowa w ust. 1, 3b i 3c, firma inwestycyjna
uwzględnia zakres, skalę i złożoność prowadzonej działalności.
3f.
Firma inwestycyjna opracowuje, wdraża i stosuje politykę w zakresie świadczenia usług
maklerskich i instrumentów finansowych będących jej przedmiotem, uwzględniającą charakterystykę
oraz potrzeby klientów lub potencjalnych klientów, oraz akceptowanego przez klientów
lub potencjalnych klientów poziomu ryzyka.
3g.
Firma inwestycyjna monitoruje i regularnie ocenia:
1)
adekwatność celów strategicznych firmy inwestycyjnej przyjętych w świadczeniu usług
maklerskich oraz
2)
adekwatność i skuteczność wdrożonych rozwiązań, regulacji i polityk w organizacji
przedsiębiorstwa.
3h89)Dodany przez art. 14 pkt 31 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Firma inwestycyjna:
1)
nagrywa rozmowy telefoniczne prowadzone z klientami w związku ze świadczonymi usługami
maklerskimi, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1-5;
2)
sporządza protokoły, notatki lub nagrania rozmów przeprowadzonych w bezpośredniej
obecności klienta lub potencjalnego klienta w związku ze świadczonymi usługami maklerskimi,
o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1-5.
490)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 31 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Firma inwestycyjna rejestruje, przechowuje i archiwizuje dokumenty, nagrania rozmów
telefonicznych, korespondencję elektroniczną oraz inne informacje sporządzane, przekazywane
lub otrzymywane w związku ze świadczonymi usługami maklerskimi.
4a.
Z zastrzeżeniem art. 73 i art. 76 ust. 11 rozporządzenia 2017/565, obowiązek przechowywania
i archiwizowania, o którym mowa w ust. 4, wygasa z upływem 5 lat, licząc od pierwszego
dnia roku następującego po roku, w którym dokumenty lub nośniki informacji zostały
sporządzone lub otrzymane, a w przypadku regulaminów, procedur oraz innych regulacji
wewnętrznych - z upływem 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku,
w którym przestały one obowiązywać. Komisja może zażądać od firmy inwestycyjnej przechowywania
i archiwizowania takich danych lub dokumentów po upływie tego terminu, nie dłużej
jednak niż przez 7 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym
zostały one sporządzone lub otrzymane, lub przestały obowiązywać.
4aa91)Dodany przez art. 14 pkt 31 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Obowiązki określone w ust. 3h i 4, w tym w odniesieniu do usług, o których mowa w
art. 69 ust. 2 pkt 4 i 5, firma inwestycyjna wykonuje na zasadach określonych w art.
72-76 rozporządzenia 2017/565.
4ab91)Dodany przez art. 14 pkt 31 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Firma inwestycyjna oznacza datę i dokładny czas sporządzenia, przekazania lub otrzymania
informacji, o których mowa w ust. 3h i 4, w przypadku gdy dane te nie są zawarte w
ich treści.
4b92)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 31 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Obowiązek, o którym mowa w ust. 3h i 4, obejmuje również nagrywanie rozmów telefonicznych
i zapisywanie korespondencji elektronicznej, związanych z czynnościami, które mogłyby
skutkować świadczeniem jednej z usług maklerskich, o których mowa w art. 69 ust. 2
pkt 1-5, nawet jeżeli w wyniku prowadzenia tych rozmów lub korespondencji nie dochodziłoby
do świadczenia usługi. Obowiązek nagrywania rozmów telefonicznych i zapisywania korespondencji
elektronicznej obejmuje urządzenia firmy inwestycyjnej oraz, pod warunkiem zatwierdzenia
do używania przez firmę inwestycyjną prywatnych urządzeń osób zatrudnionych w firmie
inwestycyjnej - także takie prywatne urządzenia.
4c92)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 31 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Firma inwestycyjna informuje klientów lub potencjalnych klientów o nagrywaniu rozmów
telefonicznych lub zapisywaniu prowadzonej korespondencji elektronicznej, w wyniku
których dochodziłoby lub mogłoby dojść do świadczenia jednej z usług maklerskich,
o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1-5, przed rozpoczęciem takiego nagrania lub zapisu.
Firma inwestycyjna może poinformować jednokrotnie klienta lub potencjalnego klienta
wskazując, że będzie nagrywała lub zapisywała przyszłe rozmowy lub korespondencję.
Firma inwestycyjna nie może prowadzić rozmów telefonicznych lub korespondencji elektronicznej,
jeżeli nie poinformowała klienta lub potencjalnego klienta o nagrywaniu rozmów lub
zapisywaniu korespondencji.
4d.
Firma inwestycyjna podejmuje działania zapobiegające prowadzeniu przez osoby zatrudnione
w firmie inwestycyjnej rozmów telefonicznych lub korespondencji elektronicznej z wykorzystaniem
zatwierdzonych do używania przez tę firmę prywatnych urządzeń tych osób, jeżeli nie
jest w stanie nagrywać tych rozmów lub zapisywać tej korespondencji.
5.
Firma inwestycyjna zarządza ryzykiem w swojej działalności, przy czym dom maklerski,
o którym mowa w art. 110a ust. 1 pkt 4, oraz dom maklerski będący firmą, o której
mowa w art. 95 ust. 2 rozporządzenia 575/2013, który prowadzi działalność maklerską
w zakresie, o którym mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2 lub 4, stosują system zarządzania
ryzykiem, o którym mowa w oddziale 2a.
6.
Do domu maklerskiego będącego firmą, o której mowa w art. 95 ust. 2 rozporządzenia
575/2013, który prowadzi działalność maklerską w zakresie, o którym mowa w art. 69
ust. 2 pkt 2 lub 4, stosuje się przepisy art. 110a-110d, art. 110g-110q i art. 110v-110za.
Art. 83b.
1.
Przy opracowywaniu, wdrażaniu i stosowaniu rozwiązań technicznych i organizacyjnych
w świadczeniu usług maklerskich firma inwestycyjna uwzględnia zasady określone w art.
21 rozporządzenia 2017/565.
2.
Firma inwestycyjna opracowuje, wdraża i stosuje politykę w celu zapewnienia zgodności
działalności firmy inwestycyjnej oraz jej agentów z przepisami prawa regulującymi
świadczenie usług maklerskich oraz adekwatne i skuteczne rozwiązania techniczne i
organizacyjne w tym zakresie, w tym zasady regulujące zawieranie transakcji przez
osoby zaangażowane.
3.
Firma inwestycyjna wykonuje obowiązek, o którym mowa w ust. 2, z uwzględnieniem art.
22, art. 25, art. 26, art. 28 i art. 29 rozporządzenia 2017/565.
4.
Firma inwestycyjna podejmuje działania określone w art. 23 ust. 1 rozporządzenia 2017/565
w zakresie zarządzania ryzykiem związanym z działalnością prowadzoną przez firmę inwestycyjną.
W przypadku określonym w art. 23 ust. 2 rozporządzenia 2017/565 firma inwestycyjna
ustanawia komórkę zarządzania ryzykiem wykonującą zadania, o których mowa w tym przepisie,
oraz inne obowiązki wynikające z odrębnych przepisów dotyczących zarządzania ryzykiem.
5.
Firma inwestycyjna opracowuje, wdraża i utrzymuje system audytu wewnętrznego związanego
z działalnością prowadzoną przez firmę inwestycyjną, w ramach którego monitoruje i
regularnie weryfikuje stosowane systemy oraz wdrożone regulaminy i procedury wewnętrzne
pod względem ich prawidłowości i skuteczności w wypełnianiu przez firmę inwestycyjną
obowiązków wynikających z przepisów prawa, oraz podejmuje działania mające na celu
eliminację wszelkich nieprawidłowości. W przypadku, o którym mowa w art. 24 rozporządzenia
2017/565, firma inwestycyjna ustanawia komórkę audytu wewnętrznego wykonującą zadania,
o których mowa w tym przepisie.
6.
Firma inwestycyjna opracowuje, wdraża i utrzymuje system kontroli wewnętrznej, w tym
służący realizacji zadań, o których mowa w art. 21 ust. 1 lit. c rozporządzenia 2017/565.
7.
Firma inwestycyjna opracowuje, wdraża i stosuje odpowiednie środki oraz procedury
zarządzania konfliktami interesów w rozumieniu art. 33 rozporządzenia 2017/565, z
uwzględnieniem art. 34 i art. 35 tego rozporządzenia.
8.
Firma inwestycyjna, która emituje lub wystawia instrument finansowy, lub udziela innym
podmiotom, w ramach działalności maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 2 i ust.
4 pkt 3, porad w zakresie emitowania lub wystawiania instrumentu finansowego, opracowuje,
wdraża, stosuje oraz poddaje przeglądowi rozwiązania związane z procesem emitowania
lub wystawiania instrumentu finansowego, zapewniające, że instrument finansowy oraz
strategia dystrybucji będą odpowiednie dla grupy docelowej.
9.
Firma inwestycyjna, która w ramach prowadzonej działalności maklerskiej, o której
mowa w art. 69 ust. 2 i 4, rekomenduje lub oferuje instrument finansowy albo w inny
sposób umożliwia nabycie lub objęcie instrumentu finansowego przez grupę docelową,
opracowuje, wdraża, stosuje oraz poddaje przeglądowi rozwiązania związane z procesem
wykonywania tych czynności, zapewniające, że instrument finansowy oraz strategia dystrybucji
będą odpowiednie dla grupy docelowej.
10.
Przez grupę docelową rozumie się określoną grupę nabywców instrumentu finansowego,
z których potrzebami, cechami lub celami instrument finansowy jest zgodny, niezależnie
od sposobu nabycia lub objęcia przez nich tego instrumentu, w szczególności niezależnie
od jego nabycia lub objęcia w ramach prowadzenia działalności maklerskiej lub w związku
z jej prowadzeniem, bezpośrednio lub za pośrednictwem innych podmiotów.
11.
Przez strategię dystrybucji rozumie się zamierzony sposób, w jaki instrument finansowy
może być nabyty lub objęty przez grupę docelową. W szczególności instrument finansowy
może być nabyty lub objęty przez grupę docelową w ramach prowadzenia działalności
maklerskiej lub w związku z jej prowadzeniem, bezpośrednio lub za pośrednictwem innych
podmiotów.
12.
Rozwiązania, o których mowa w ust. 8, obejmują w szczególności:
1)
określenie grupy docelowej instrumentu finansowego z uwzględnieniem podziału klientów
na kategorie zgodnie z art. 3a ust. 4;
2)
identyfikację wszelkich istotnych ryzyk związanych z potencjalnym nabywaniem lub obejmowaniem
instrumentu finansowego przez grupę docelową w celu dokonania oceny, czy instrument
finansowy byłby odpowiedni dla tej grupy docelowej;
3)
określenie strategii dystrybucji instrumentu finansowego, w przypadku gdy rekomendowanie,
oferowanie albo w inny sposób umożliwianie nabycia lub objęcia instrumentu finansowego
będzie wykonywane przez firmę inwestycyjną zarówno samodzielnie, jak i przez uprawnione
do takich czynności podmioty, przy czym strategia dystrybucji powinna być odpowiednia
dla określonej grupy docelowej;
4)
sprawdzenie przed wyemitowaniem lub wystawieniem instrumentu finansowego, czy instrument
finansowy pozostaje zgodny z potrzebami określonej grupy docelowej oraz czy zamierzona
strategia dystrybucji tego instrumentu jest odpowiednia dla tej grupy docelowej;
5)
regularny przegląd, dokonywany z uwzględnieniem wszelkich zdarzeń, które mogłyby wpłynąć
na powstanie ryzyk dla grupy docelowej, czy instrument finansowy pozostaje zgodny
z potrzebami określonej grupy docelowej oraz czy zamierzona strategia dystrybucji
tego instrumentu jest odpowiednia dla tej grupy docelowej.
13.
Rozwiązania, o których mowa w ust. 9, obejmują w szczególności:
1)
określenie grupy docelowej instrumentu finansowego, także w przypadku gdy podmiot
emitujący lub wystawiający instrument finansowy nie określił grupy docelowej instrumentu
finansowego;
2)
określenie strategii dystrybucji instrumentu finansowego odpowiedniej dla określonej
grupy docelowej;
3)
regularny przegląd, dokonywany z uwzględnieniem wszelkich zdarzeń, które mogłyby wpłynąć
na powstanie ryzyk dla grupy docelowej, czy instrument finansowy pozostaje zgodny
z potrzebami określonej grupy docelowej oraz czy zamierzona strategia dystrybucji
tego instrumentu jest odpowiednia dla tej grupy docelowej.
14.
W przypadku zamiaru dokonania istotnych zmian cech wystawionego lub wyemitowanego
instrumentu finansowego, grupy docelowej lub strategii dystrybucji tego instrumentu
firma inwestycyjna jest obowiązana dokonać oceny planowanych zmian. Przepisy ust.
8 i 12 stosuje się odpowiednio.
15.
W przypadku gdy strategia dystrybucji instrumentu finansowego przewiduje wykorzystanie
uprawnionych podmiotów trzecich, firma inwestycyjna emitująca lub wystawiająca instrument
finansowy udostępnia tym podmiotom informacje dotyczące instrumentu finansowego, sposobu
określenia grupy docelowej oraz strategii dystrybucji tego instrumentu finansowego.
16.
Firma inwestycyjna, która rekomenduje lub oferuje instrument finansowy albo umożliwia
w inny sposób nabycie lub objęcie instrumentu finansowego, uzyskuje od podmiotu emitującego
lub wystawiającego instrument finansowy informacje o rozwiązaniach określonych w ust.
12 oraz inne informacje pozwalające na zrozumienie cech instrumentu finansowego oraz
określonej grupy docelowej.
17.
Firma inwestycyjna, która rekomenduje lub oferuje instrument finansowy albo umożliwia
w inny sposób nabycie lub objęcie instrumentu finansowego, nie jest obowiązana do
ponownego określenia grupy docelowej oraz strategii dystrybucji, jeżeli określiła
grupę docelową lub strategię dystrybucji w związku z emitowaniem lub wystawianiem
instrumentu finansowego.
Art. 83c.
1.
Firma inwestycyjna, prowadząc działalność maklerską, jest obowiązana działać w sposób
rzetelny i profesjonalny, zgodnie z zasadami uczciwego obrotu oraz zgodnie z najlepiej
pojętymi interesami jej klientów. W przypadku firmy inwestycyjnej świadczącej usługę
maklerską, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1 lub 4, obowiązek działania w najlepiej
pojętym interesie klientów jest wykonywany z uwzględnieniem art. 65 rozporządzenia
2017/565.
2.
Informacje kierowane przez firmę inwestycyjną do klientów lub potencjalnych klientów,
w tym informacje upowszechniane przez firmę inwestycyjną w celu reklamy lub promocji
świadczonych przez nią usług, powinny być rzetelne oraz nie mogą budzić wątpliwości
ani wprowadzać w błąd. Informacje upowszechniane w celu reklamy lub promocji usług
świadczonych przez firmę inwestycyjną są oznaczane w sposób niebudzący wątpliwości
jako informacje upowszechniane w tych celach. Uznaje się, że upowszechnianie informacji
w sposób rzetelny, niebudzący wątpliwości i niewprowadzający w błąd jest zachowane
w przypadku spełnienia przez firmę inwestycyjną warunków, o których mowa w art. 44
rozporządzenia 2017/565.
3.
Treść i forma informacji, o których mowa w ust. 2, jest prezentowana w taki sposób,
aby klient lub potencjalny klient, do którego jest kierowana informacja lub który
może się z taką informacją zapoznać, mógł zrozumieć charakter danej usługi maklerskiej
lub instrumentu finansowego będącego jej przedmiotem oraz ryzyko związane z nimi,
a także podjąć świadomą decyzję inwestycyjną.
4.
Firma inwestycyjna przekazuje klientowi lub potencjalnemu klientowi, z uwzględnieniem
art. 45-51 i art. 61 rozporządzenia 2017/565, w odpowiednim czasie adekwatne i odpowiednie
informacje dotyczące:
1)
tej firmy oraz usług maklerskich świadczonych przez tę firmę;
2)
instrumentów finansowych będących przedmiotem usług maklerskich świadczonych przez
tę firmę, rekomendacji oraz strategii działania;
3)
systemów wykonania zlecenia;
4)
kosztów i opłat związanych ze świadczeniem usług maklerskich.
5.
W przypadku świadczenia usługi, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5, firma inwestycyjna,
zgodnie z art. 52 rozporządzenia 2017/565, przekazuje również informacje o:
1)
zależnym lub niezależnym charakterze świadczonej usługi doradztwa inwestycyjnego;
2)
zakresie instrumentów finansowych będących przedmiotem analizy na potrzeby udzielenia
rekomendacji, w szczególności informację, w jakim stopniu zakres analizy dotyczy instrumentów
finansowych emitowanych lub wystawianych przez podmioty pozostające w bliskich powiązaniach
z firmą inwestycyjną lub przez podmioty, które pozostają z nią w takich stosunkach
prawnych, osobistych lub majątkowych, które mogłyby stwarzać ryzyko naruszenia niezależnego
charakteru świadczonej usługi;
3)
częstotliwości dokonywania okresowej oceny odpowiedniości instrumentów finansowych,
jeżeli firma inwestycyjna zobowiązała się do dokonywania takiej oceny.
6.
W przypadku gdy usługa, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5, jest świadczona w sposób
niezależny, firma inwestycyjna, z uwzględnieniem art. 53 rozporządzenia 2017/565:
1)
jest obowiązana objąć zakresem analizy wystarczający rodzaj instrumentów finansowych
dostępnych w obrocie i ich liczbę w sposób odpowiednio zróżnicowany, w celu zapewnienia,
że rekomendacja jest adekwatna i we właściwy sposób realizuje cele inwestycyjne;
2)
nie może objąć zakresem analizy wyłącznie instrumentów finansowych emitowanych lub
wystawianych przez podmioty pozostające w bliskich powiązaniach z firmą inwestycyjną
lub przez podmioty, które pozostają z nią w takich stosunkach prawnych, osobistych
lub majątkowych, które mogłyby stwarzać ryzyko naruszenia niezależnego charakteru
świadczonej usługi.
7.
Przepisów ust. 2-5 nie stosuje się w przypadku, gdy usługa maklerska jest elementem
usługi uregulowanej w ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim , ustawie z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami
kredytu hipotecznego i agentami lub w odrębnych przepisach określających odrębne obowiązki informacyjne wobec klientów
lub potencjalnych klientów.
Art. 83d.
1.
Firma inwestycyjna, w związku ze świadczeniem usługi maklerskiej, nie może przyjmować
ani przekazywać jakichkolwiek świadczeń pieniężnych, w tym opłat i prowizji, ani jakichkolwiek
świadczeń niepieniężnych, z wyłączeniem:
1)
świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych przyjmowanych od klienta lub od osoby działającej
w jego imieniu oraz świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych przekazywanych klientowi
lub osobie działającej w jego imieniu;
2)
świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych przyjmowanych lub przekazywanych osobie trzeciej,
które są niezbędne do wykonywania danej usługi maklerskiej na rzecz klienta, w szczególności:
a)
kosztów z tytułu przechowywania instrumentów finansowych klienta i środków pieniężnych
powierzonych przez klienta,
b)
opłat pobieranych przez podmiot organizujący system obrotu instrumentami finansowymi
oraz opłat za rozliczenie i rozrachunek transakcji,
c)
opłat na rzecz organu nadzoru,
d)
podatków, należności publicznoprawnych oraz innych opłat, których obowiązek zapłaty
wynika z przepisów prawa,
e)
opłat związanych z wymianą walutową;
3)
świadczeń pieniężnych i świadczeń niepieniężnych innych niż określone w pkt 1 i 2,
jeżeli:
a)
są one przyjmowane albo przekazywane w celu poprawienia jakości usługi maklerskiej
świadczonej przez firmę inwestycyjną na rzecz klienta,
b)
ich przyjęcie lub przekazanie nie ma negatywnego wpływu na działanie przez firmę inwestycyjną
w sposób rzetelny i profesjonalny, zgodnie z zasadami uczciwego obrotu oraz zgodnie
z najlepiej pojętymi interesami jej klienta,
c)
informacja o świadczeniach, w tym o ich istocie i wysokości, a w przypadku gdy wysokość
takich świadczeń nie może zostać oszacowana - o sposobie ustalania ich wysokości,
została przekazana klientowi lub potencjalnemu klientowi w sposób rzetelny, dokładny
i zrozumiały przed rozpoczęciem świadczenia danej usługi maklerskiej, przy czym warunek
ten uznaje się za spełniony również w przypadku przekazania klientowi lub potencjalnemu
klientowi informacji sporządzonej w formie ujednoliconej.
2.
W przypadku świadczenia usługi maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5,
w sposób niezależny firma inwestycyjna nie może przyjmować świadczeń pieniężnych ani
świadczeń niepieniężnych od podmiotu trzeciego w związku ze świadczeniem tej usługi.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do drobnych świadczeń niepieniężnych przyjmowanych
przez firmę inwestycyjną, jeżeli:
1)
świadczenia te mogą poprawić jakość świadczonej usługi doradztwa inwestycyjnego na
rzecz klienta;
2)
łączna wielkość i charakter tych świadczeń nie wpływałyby negatywnie na przestrzeganie
przez firmę inwestycyjną obowiązku działania zgodnie z najlepiej pojętymi interesami
klienta;
3)
informacja o świadczeniach, w tym o ich istocie i wysokości, a w przypadku gdy wysokość
takich świadczeń nie może zostać oszacowana - o sposobie ustalania ich wysokości,
została przekazana klientowi lub potencjalnemu klientowi w sposób rzetelny, dokładny
i zrozumiały przed rozpoczęciem świadczenia usługi doradztwa inwestycyjnego, przy
czym świadczenia te mogą być opisane w sposób ogólny.
4.
W przypadku świadczenia usługi maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 4,
firma inwestycyjna nie może przyjmować świadczeń pieniężnych ani świadczeń niepieniężnych
od podmiotu trzeciego w związku ze świadczeniem tej usługi.
5.
Przepisu ust. 4 nie stosuje się do drobnych świadczeń niepieniężnych przyjmowanych
przez firmę inwestycyjną, jeżeli:
1)
świadczenia te mogą poprawić jakość świadczonej usługi zarządzania portfelami, w skład
których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów finansowych, na rzecz klienta;
2)
łączna wielkość i charakter tych świadczeń nie wpływałyby negatywnie na przestrzeganie
przez firmę inwestycyjną obowiązku działania zgodnie z najlepiej pojętymi interesami
klienta;
3)
informacja o świadczeniach, w tym o ich istocie i wysokości, a w przypadku gdy wysokość
takich świadczeń nie może zostać oszacowana - o sposobie ustalania ich wysokości,
została przekazana klientowi lub potencjalnemu klientowi w sposób rzetelny, dokładny
i zrozumiały przed rozpoczęciem świadczenia usługi zarządzania portfelami, w skład
których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów finansowych, przy czym świadczenia
te mogą być opisane w sposób ogólny.
6.
Firma inwestycyjna informuje klienta o wszelkich zmianach w zakresie informacji przekazanych
zgodnie z ust. 1 pkt 3 lit. c, ust. 3 pkt 3 i ust. 5 pkt 3, jeżeli zmiany te mają
związek z usługami świadczonymi na rzecz klienta.
Art. 83e.
1.
Firma inwestycyjna świadcząca usługi maklerskie, o których mowa w art. 69 ust. 2,
zapewnia, aby sposób wynagradzania osób zaangażowanych oraz oceny pracy świadczonej
przez te osoby na rzecz firmy inwestycyjnej nie powodował ich działania w sposób nierzetelny
i nieprofesjonalny, niezgodnie z najlepiej pojętymi interesami jej klientów. W tym
celu firma inwestycyjna opracowuje, wdraża oraz stosuje politykę wynagrodzeń i praktyki
zgodnie z art. 27 rozporządzenia 2017/565.
2.
W przypadku świadczenia usługi maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5,
sposób wynagradzania oraz ocena pracy nie mogą zachęcać do udzielania rekomendacji
mających za przedmiot dany instrument finansowy w przypadku, gdy inny instrument finansowy
byłby bardziej adekwatny i lepiej realizował cele inwestycyjne klienta.
3.
Sposób wynagradzania, o którym mowa w ust. 1 i 2, dotyczy przyznawania wynagrodzenia
w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia 2017/565.
Art. 83f.
1.
W przypadku gdy:
1)
usługa maklerska, o której mowa w art. 69 ust. 2, ma być świadczona w ramach jednej
umowy łącznie z inną usługą, firma inwestycyjna informuje klienta, przed zawarciem
umowy, czy jest możliwe oddzielne zawarcie umowy o świadczenie takiej usługi maklerskiej
oraz umowy o świadczenie innych usług, a jeżeli jest to możliwe, przekazuje klientowi
odrębne zestawienie kosztów i opłat związanych z poszczególnymi umowami;
2)
zawarcie umowy o świadczenie usługi maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 2, jest
warunkiem zawarcia umowy o świadczenie innej usługi albo zawarcie umowy o świadczenie
innej usługi jest warunkiem zawarcia umowy o świadczenie usługi maklerskiej, o której
mowa w art. 69 ust. 2, firma inwestycyjna informuje klienta, przed zawarciem umowy,
czy jest możliwe zawarcie wyłącznie jednej z tych umów, a jeżeli jest to możliwe,
przekazuje klientowi odrębne zestawienie kosztów i opłat związanych z poszczególnymi
umowami.
2.
W przypadku gdy ryzyko wynikające z:
1)
zawarcia z klientem detalicznym umowy, w ramach której usługa maklerska, o której
mowa w art. 69 ust. 2, ma być świadczona łącznie z inną usługą, może różnić się od
ryzyka wynikającego z oddzielnego zawarcia umowy o świadczenie usługi maklerskiej,
o której mowa w art. 69 ust. 2, firma inwestycyjna informuje o tym klienta i przedstawia
opis ryzyka wynikającego z poszczególnych usług świadczonych w ramach umowy oraz sposób,
w jaki jednoczesne występowanie tych usług zmienia poziom ryzyka;
2)
zawarcia z klientem detalicznym umowy o świadczenie usługi maklerskiej, o której mowa
w art. 69 ust. 2, jako warunku zawarcia umowy o świadczenie innej usługi, albo z zawarcia
z klientem detalicznym umowy o świadczenie innej usługi, jako warunku zawarcia umowy
o świadczenie usługi maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 2, może różnić się
od ryzyka wynikającego z zawarcia umowy o usługę maklerską, o której mowa w art. 69
ust. 2, bez takich warunków, firma inwestycyjna informuje o tym klienta i przedstawia
opis ryzyka wynikającego z poszczególnych usług oraz sposób, w jaki jednoczesne występowanie
tych usług zmienia poziom ryzyka.
Art. 83g.
1.
Firma inwestycyjna świadcząca usługi maklerskie, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt
4 i 5, uzyskuje od klienta lub potencjalnego klienta adekwatne informacje dotyczące
jego:
1)
wiedzy i doświadczenia w zakresie inwestowania na rynku finansowym;
2)
sytuacji finansowej, w tym zdolności do ponoszenia strat;
3)
celów inwestycyjnych, w tym poziomu akceptowanego ryzyka.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, są uzyskiwane od klienta lub potencjalnego klienta
w przypadku:
1)
usługi, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 4 - w celu umożliwienia zarządzania portfelem,
w skład którego wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów finansowych, który będzie
dla klienta odpowiedni ze względu na jego osobistą sytuację lub potrzeby inwestycyjne,
w szczególności jego zdolność do ponoszenia strat oraz poziom akceptowanego ryzyka;
2)
usługi, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5 - w celu umożliwienia udzielania przez
firmę inwestycyjną rekomendacji, które są dla klienta odpowiednie ze względu na jego
osobistą sytuację lub potrzeby inwestycyjne, w szczególności jego zdolność do ponoszenia
strat oraz poziom akceptowanego ryzyka.
3.
Firma inwestycyjna świadcząca usługę maklerską, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt
5, przekazuje klientowi detalicznemu, na trwałym nośniku, raport zawierający potwierdzenie
odpowiedniości rekomendacji z wyjaśnieniem przyczyn, dla których rekomendacja jest
dla niego odpowiednia.
4.
W przypadku gdy firma inwestycyjna, przy użyciu środków porozumiewania się na odległość,
które uniemożliwiają przekazanie trwałego nośnika, świadczy usługę maklerską, o której
mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5, a bezpośrednim następstwem udzielenia rekomendacji jest
przyjęcie zlecenia, w ramach świadczenia usługi, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt
1, firma inwestycyjna może przekazać klientowi na trwałym nośniku raport, o którym
mowa w ust. 3, niezwłocznie po przyjęciu zlecenia klienta, jeżeli:
1)
klient wyraził zgodę na przekazanie raportu odpowiedniości po przyjęciu zlecenia;
2)
firma inwestycyjna poinformowała klienta o możliwości odłożenia momentu przekazania
zlecenia do czasu przekazania raportu, o którym mowa w ust. 3, na trwałym nośniku.
5.
W przypadku gdy firma inwestycyjna, przy użyciu środków porozumiewania się na odległość,
które uniemożliwiają przekazanie trwałego nośnika, świadczy usługę maklerską, o której
mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5, a bezpośrednim następstwem udzielenia rekomendacji jest
przyjęcie zlecenia do wykonania, w ramach świadczenia usługi, o której mowa w art.
69 ust. 2 pkt 2, firma inwestycyjna może przekazać klientowi na trwałym nośniku raport,
o którym mowa w ust. 3, niezwłocznie po zawarciu transakcji na rzecz klienta, jeżeli:
1)
klient wyraził zgodę na przekazanie raportu odpowiedniości po zawarciu transakcji;
2)
firma inwestycyjna poinformowała klienta o możliwości odłożenia momentu zawarcia transakcji
do czasu przekazania raportu, o którym mowa w ust. 3, na trwałym nośniku.
6.
Firma inwestycyjna, zgodnie z art. 54 i art. 55 rozporządzenia 2017/565, na podstawie
informacji, o których mowa w ust. 1, dokonuje oceny odpowiedniości usługi lub instrumentu
finansowego będącego jej przedmiotem oraz sporządza raport, o którym mowa w ust. 3.
Art. 83h.
1.
Z zastrzeżeniem art. 83i ust. 3, firma inwestycyjna świadcząca usługi maklerskie,
o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1, 2, 6, 7 lub 9, uzyskuje od klienta lub potencjalnego
klienta adekwatne informacje dotyczące jego wiedzy i doświadczenia w zakresie inwestowania
na rynku finansowym, w celu oceny, czy usługa lub instrument finansowy będące jej
przedmiotem są dla niego odpowiednie. W przypadku, o którym mowa w art. 83f ust. 1,
ocenie podlega, czy umowa zawierana w okolicznościach określonych w art. 83f ust.
1 jest dla klienta lub potencjalnego klienta odpowiednia.
2.
W przypadku gdy na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1, firma inwestycyjna
stwierdzi, że usługa lub instrument finansowy będący jej przedmiotem nie są odpowiednie
dla klienta lub potencjalnego klienta, niezwłocznie informuje o tym klienta lub potencjalnego
klienta.
3.
W przypadku gdy klient lub potencjalny klient nie przedstawi informacji, o których
mowa w ust. 1, albo przedstawi informacje niewystarczające, firma inwestycyjna informuje
go, że brak tych informacji uniemożliwia jej dokonanie oceny, czy przewidziana usługa
lub instrument finansowy będący jej przedmiotem są dla niego odpowiednie.
4.
Firma inwestycyjna uzyskuje informacje, o których mowa w ust. 1, dokonuje oceny odpowiedniości
usługi lub instrumentu finansowego będącego jej przedmiotem oraz przechowuje informacje
dotyczące przeprowadzonej oceny zgodnie z art. 55 i art. 56 rozporządzenia 2017/565.
5.
Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do firmy inwestycyjnej, która zawiera umowę o wykonywanie
zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych lub umowę o przyjmowanie i przekazywanie
zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, w przypadku gdy:
1)
przedmiotem umowy będą wyłącznie nieskomplikowane instrumenty finansowe oraz
2)
umowa jest zawierana z inicjatywy klienta lub potencjalnego klienta, oraz
3)
klient lub potencjalny klient został poinformowany przez firmę inwestycyjną, że zawarcie
umowy nie jest związane z obowiązkiem, o którym mowa w ust. 1, oraz że nie będzie
on korzystał z ochrony, jaką zapewniałoby mu wykonanie przez firmę inwestycyjną takiego
obowiązku, oraz
4)
firma inwestycyjna spełnia wymogi związane z zarządzaniem konfliktami interesów.
6.
Przez nieskomplikowane instrumenty finansowe, o których mowa w ust. 5 pkt 1, rozumie
się:
1)
akcje i certyfikaty inwestycyjne dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub na
rynku uznanym przez Komisję Europejską jako rynek równoważny w państwie, które nie
jest państwem członkowskim, oraz akcje i certyfikaty inwestycyjne wprowadzone do ASO,
z wyłączeniem akcji i certyfikatów inwestycyjnych, które mają wbudowany instrument
pochodny;
2)
obligacje lub inne dłużne papiery wartościowe dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym
lub na rynku uznanym przez Komisję Europejską jako rynek równoważny w państwie, które
nie jest państwem członkowskim, oraz obligacje lub inne dłużne papiery wartościowe
wprowadzone do ASO, z wyłączeniem obligacji i dłużnych papierów wartościowych, które
mają wbudowany instrument pochodny lub których struktura utrudnia klientowi lub potencjalnemu
klientowi zrozumienie ryzyka związanego z tymi instrumentami finansowymi;
3)
instrumenty rynku pieniężnego, z wyłączeniem instrumentów rynku pieniężnego, które
mają wbudowany instrument pochodny lub których struktura utrudnia klientowi lub potencjalnemu
klientowi zrozumienie ryzyka związanego z tymi instrumentami finansowymi;
4)
jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych, tytuły uczestnictwa funduszy zagranicznych
i tytuły uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych z siedzibą w państwach będących
stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, z wyłączeniem jednostek uczestnictwa
oraz tytułów uczestnictwa funduszy, o których mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 583/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie
wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE w zakresie kluczowych
informacji dla inwestorów i warunków, które należy spełnić w przypadku dostarczania
kluczowych informacji dla inwestorów lub prospektu emisyjnego na trwałym nośniku innym
niż papier lub za pośrednictwem strony internetowej ;
5)
instrumenty finansowe, o których mowa w art. 57 rozporządzenia 2017/565.
7.
Jeżeli do zawarcia umowy dochodzi w wyniku skierowania do klienta lub potencjalnego
klienta zindywidualizowanych informacji o firmie inwestycyjnej, instrumentach finansowych,
usłudze lub transakcji, przyjmuje się, że nie została ona zawarta w sposób określony
w ust. 5 pkt 2.
Art. 83i.
1.
Firma inwestycyjna, która, świadcząc na rzecz klienta usługi maklerskie, korzysta
z pośrednictwa innej firmy inwestycyjnej lub zagranicznej firmy inwestycyjnej, może
dokonywać oceny, o której mowa w art. 83g i art. 83h, na podstawie informacji dotyczących
klienta lub potencjalnego klienta otrzymywanych od tej innej firmy inwestycyjnej lub
zagranicznej firmy inwestycyjnej, lub uznać za prawidłową ocenę dokonaną przez tę
inną firmę inwestycyjną lub zagraniczną firmę inwestycyjną.
2.
Firma inwestycyjna, która pośredniczy w świadczeniu usługi maklerskiej przez inną
firmę inwestycyjną lub zagraniczną firmę inwestycyjną i przekazuje jej informacje
dotyczące klienta lub potencjalnego klienta, zapewnia kompletność i rzetelność tych
informacji oraz prawidłowość oceny dokonanej zgodnie z art. 83g i art. 83h.
3.
Firma inwestycyjna, która zawiera umowę o świadczenie usług maklerskich, o których
mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1 lub 2, z klientem, w którego imieniu działa pełnomocnik
będący firmą inwestycyjną świadczącą na rzecz tego klienta usługę, o której mowa w
art. 69 ust. 2 pkt 4, nie uzyskuje informacji i nie przeprowadza oceny, o której mowa
w art. 83h ust. 1, chyba że w trakcie trwania stosunku umownego z klientem zostanie
odwołane pełnomocnictwo dla firmy inwestycyjnej świadczącej na rzecz tego klienta
usługę, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 4.
Art. 83j.
1.
Przy świadczeniu usługi maklerskiej firma inwestycyjna jest obowiązana przekazywać
klientowi detalicznemu oraz klientowi profesjonalnemu, na trwałym nośniku, w terminie
odpowiednim do charakteru świadczonej usługi, regularne sprawozdania związane z wykonywaniem
umowy o świadczenie usług maklerskich, uwzględniające rodzaj i złożoność danych instrumentów
finansowych, charakter świadczonej usługi oraz koszty związane z transakcjami i usługami
wykonywanymi na rachunek klienta.
2.
W przypadku świadczenia usługi maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2,
sprawozdania, o których mowa w ust. 1, firma inwestycyjna przekazuje zgodnie z art.
59 rozporządzenia 2017/565.
3.
W przypadku świadczenia usługi maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 4,
sprawozdania, o których mowa w ust. 1, firma inwestycyjna przekazuje zgodnie z art.
60 i art. 62 rozporządzenia 2017/565.
4.
W przypadku świadczenia usługi maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 1,
sprawozdania, o których mowa w ust. 1, firma inwestycyjna przekazuje zgodnie z art.
63 rozporządzenia 2017/565.
5.
W przypadku gdy firma inwestycyjna świadczy usługę maklerską, o której mowa w art.
69 ust. 2 pkt 4, na rzecz klienta detalicznego, w sprawozdaniu, o którym mowa w ust.
1, zamieszcza informację, w jaki sposób zostanie zapewnione, że usługa lub instrumenty
finansowe będące jej przedmiotem są nadal odpowiednie dla klienta.
6.
W przypadku gdy firma inwestycyjna, świadcząc usługę maklerską, o której mowa w art.
69 ust. 2 pkt 5, na rzecz klienta detalicznego, udzieliła mu rekomendacji i zobowiązała
się w ramach umowy do przeprowadzania okresowej oceny jej odpowiedniości, jest obowiązana
przekazywać klientowi regularnie ocenę tej rekomendacji, wskazując, czy jest ona nadal
odpowiednia dla tego klienta.
Art. 83k93)Dodany przez art. 86 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 8..
Firmy inwestycyjne będące administratorami przetwarzającymi dane osobowe w rozumieniu
art. 4 pkt 1 rozporządzenia 2016/679 nie są obowiązane do wykonywania obowiązków,
o których mowa w art. 15 rozporządzenia 2016/679, w zakresie, w jakim jest to niezbędne
dla prawidłowej realizacji zadań dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu
terroryzmu oraz zapobiegania przestępstwom.
Art. 84.
1.
Komisja rozpoznaje wniosek o zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej w
terminie 2 miesięcy od dnia jego złożenia.
1a.
W przypadku podmiotu nieposiadającego zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej
w zezwoleniu na prowadzenie działalności maklerskiej Komisja zatwierdza członków zarządu,
o których mowa w art. 102a ust. 1.
2.
Zezwolenie zawiera:
1)
firmę, siedzibę oraz adres firmy inwestycyjnej;
2)
wskazanie czynności, na wykonywanie których jest udzielone zezwolenie.
3)
(uchylony)
3.
Zezwolenie nie może być udzielone wyłącznie na wykonywanie czynności określonych w
art. 69 ust. 4.
4.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o każdym
przypadku udzielenia zezwolenia, dołączając informacje, o których mowa w ust. 2.
Art. 85.
1.
Komisja odmawia udzielenia zezwolenia, w przypadku gdy:
1)
(uchylony)
2)
wniosek lub załączone do niego dokumenty nie są zgodne pod względem treści z przepisami
prawa lub ze stanem faktycznym;
3)
wnioskodawca nie spełnia wymagań określonych w art. 95 lub art. 98;
3a)
pozostawanie wnioskodawcy w bliskich powiązaniach z innym podmiotem mogłoby uniemożliwić
Komisji skuteczne sprawowanie nadzoru lub sprawowanie takiego nadzoru byłoby utrudnione
lub niemożliwe ze względu na przepisy prawa obowiązujące w miejscu siedziby lub zamieszkania
tego podmiotu;
4)
charakter powiązań istniejących pomiędzy podmiotami należącymi do grupy kapitałowej,
w skład której wchodzi wnioskodawca, uniemożliwia ustalenie rzeczywistej struktury
tej grupy lub rzeczywistych właścicieli;
5)
osoby wymienione w art. 103 albo art. 111 ust. 6a nie spełniają warunków określonych
w tych przepisach;
6)
opinia, o której mowa w art. 96 ust. 1 lub 2, jest negatywna;
7)
z analizy wniosku i załączonych do niego dokumentów wynika, że wnioskodawca nie zapewni
prowadzenia działalności w sposób niezagrażający bezpieczeństwu obrotu instrumentami
finansowymi lub należycie zabezpieczający interesy klientów;
8)
wnioskodawca nie przedstawi, na żądanie Komisji, informacji, o których mowa w art.
82 ust. 4-6;
9)
(uchylony)
10)
podmioty posiadające bezpośrednio lub pośrednio przez podmioty zależne akcje albo
udziały wnioskodawcy reprezentujące łącznie co najmniej 10% ogólnej liczby głosów
lub 10% kapitału zakładowego nie zapewniają właściwego prowadzenia przez wnioskodawcę
działalności maklerskiej;
11)
na podstawie któregokolwiek z kryteriów określonych w art. 9 rozporządzenia 2017/1943
stwierdzi, że:
a)
wnioskodawca nie zapewni wystarczających gwarancji prawidłowego i ostrożnego zarządzania
podmiotem, właściwego prowadzenia działalności maklerskiej, w szczególności prowadzenia
jej w sposób niezagrażający bezpieczeństwu obrotu instrumentami finansowymi, w tym
prowadzenia jej w sposób niezagrażający takiemu bezpieczeństwu w związku z utrzymywaniem
systemu handlu algorytmicznego w rozumieniu art. 1 ust. 3 rozporządzenia 2017/584,
lub prowadzenia działalności maklerskiej w sposób należycie zabezpieczający interesy
klientów lub
b)
istnieje prawdopodobieństwo, że akcjonariusz albo wspólnik posiadający co najmniej
10% udział w kapitale zakładowym lub ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu
lub zgromadzeniu wspólników, albo podmiot dominujący w inny sposób, niż przez posiadanie
odpowiedniego udziału w kapitale zakładowym lub ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu
lub zgromadzeniu wspólników, będzie wywierać negatywny wpływ na działalność lub stabilność
finansową podmiotu;
12)
wnioskodawca nie zapewni zgodności działalności z art. 19 ust. 3 oraz art. 59 ust.
2 i 3 rozporządzenia 1031/2010 - w przypadku gdy wniosek obejmuje nabywanie lub zbywanie
na rachunek dającego zlecenie instrumentów finansowych na aukcjach organizowanych
przez platformę aukcyjną.
2.
Za uniemożliwienie lub utrudnienie skutecznego sprawowania nadzoru przez Komisję,
o którym mowa w ust. 1 pkt 3a, uznaje się w szczególności przypadki, o których mowa
w art. 10 rozporządzenia 2017/1943.
Art. 86.
1.
Firma inwestycyjna jest obowiązana niezwłocznie informować Komisję o:
1)
zmianach danych zawartych we wniosku o udzielenie zezwolenia i w załącznikach do niego,
o których mowa w art. 82 ust. 1 i ust. 2 pkt 8;
2)
(uchylony)
3)
nabyciu akcji lub udziałów w innych spółkach w liczbie, która zapewnia prawo do co
najmniej 5% ogólnej liczby głosów.
2.
Firma inwestycyjna jest obowiązana również przekazywać Komisji informacje dotyczące
prowadzonej przez firmę inwestycyjną działalności i jej sytuacji finansowej, w tym
w przypadku domu maklerskiego - informacje dotyczące przestrzegania przez ten dom
maklerski adekwatności kapitałowej, oraz zdarzeń mogących mieć wpływ na prowadzoną
przez nią działalność lub jej sytuację finansową.
Art. 87.
(uchylony)
Art. 88.
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela, osoby uprawnione do reprezentowania
firmy inwestycyjnej lub wchodzące w skład jej statutowych organów albo pozostające
z firmą inwestycyjną w stosunku pracy są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia
i przekazania, na koszt tej firmy inwestycyjnej, kopii dokumentów i innych nośników
informacji oraz do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień w zakresie nadzoru sprawowanego
przez Komisję.
Art. 89.
1.
Zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej wygasa:
1)
w przypadku nierozpoczęcia działalności maklerskiej w terminie 12 miesięcy od dnia,
w którym decyzja o udzieleniu zezwolenia stała się ostateczna;
2)
z chwilą ogłoszenia upadłości firmy inwestycyjnej;
3)
w przypadku otwarcia likwidacji firmy inwestycyjnej - z upływem 3 miesięcy od dnia
jej otwarcia, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego Komisja może w drodze decyzji:
1)
skrócić termin wskazany w ust. 1 pkt 3,
2)
wskazać czynności, jakie firma inwestycyjna może podejmować do czasu wygaśnięcia zezwolenia
na prowadzenie działalności maklerskiej, lub
3)
wskazać termin, w którym następuje zakończenie prowadzenia działalności maklerskiej,
w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.
3.
O ile w decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej
lub decyzji, o której mowa w ust. 2, nie określono inaczej, w przypadku otwarcia likwidacji
- do czasu wygaśnięcia zezwolenia, a w przypadku cofnięcia zezwolenia - do czasu zaprzestania
prowadzenia działalności, firma inwestycyjna wykonuje wyłącznie czynności wynikające
z prowadzenia rachunków, o których mowa w art. 69 ust. 4 pkt 1, lub umów o zarządzanie
portfelem instrumentów finansowych - bez możliwości zawierania nowych umów - oraz
wynikające z nabytych na rachunek klientów instrumentów pochodnych, czynności mające
na celu zakończenie tych inwestycji przez klientów.
4.
W przypadku wygaśnięcia lub cofnięcia zezwolenia lub zaprzestania prowadzenia rachunków,
o których mowa w art. 69 ust. 4 pkt 1, przez podmiot prowadzący działalność maklerską,
Komisja może nakazać przeniesienie instrumentów finansowych i środków pieniężnych
oraz dokumentów związanych z prowadzeniem rachunków, o których mowa w art. 69 ust.
4 pkt 1, do innej firmy inwestycyjnej, która uprzednio wyraziła na to zgodę.
5.
W przypadku niewydania przez Komisję nakazu, o którym mowa w ust. 4, do postępowania z dokumentami związanymi z prowadzeniem działalności maklerskiej
stosuje się art. 476 § 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych. Podmiot prowadzący działalność maklerską niezwłocznie zawiadamia Komisję o wyznaczeniu
przechowawcy dokumentów związanych z prowadzeniem działalności maklerskiej. W przypadku
wyznaczenia przechowawcy przez sąd zawiadomienia Komisji dokonuje ten sąd.
Art. 90.
1.
Firma inwestycyjna, która zaprzestała prowadzenia działalności maklerskiej, ma obowiązek
archiwizowania i przechowywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez okres
5 lat od dnia zaprzestania prowadzenia tej działalności, dokumentów oraz innych nośników
informacji związanych z prowadzeniem tej działalności. Obowiązek uważa się za wykonany
w przypadku zapewnienia przez firmę inwestycyjną przechowywania dokumentów oraz innych
nośników informacji przez podmiot trzeci spełniający wymagania określone w odrębnych
przepisach.
2.
Upoważniony przedstawiciel Komisji ma prawo wstępu do siedziby lub lokalu podmiotu
przechowującego dokumenty i inne nośniki informacji celem wglądu do tych dokumentów
i nośników.
3.
Na pisemne żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela podmiot przechowujący
dokumenty jest obowiązany do niezwłocznego sporządzenia na własny koszt i przekazania
kopii tych dokumentów i nośników.
4.
Przepisy ust. 1 nie naruszają przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.
5.
Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do zagranicznych firm inwestycyjnych prowadzących
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską bez otwierania oddziału.
Art. 91.
1.
Komisja prowadzi jawny rejestr firm inwestycyjnych zawierający wskazanie firm lub
nazw, adresów siedziby oraz zakresu czynności, które poszczególne firmy wykonują na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach posiadanego zezwolenia.
1a.
Rejestr firm inwestycyjnych zawiera również informację o cofnięciu firmie inwestycyjnej
zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej z przyczyn, o których mowa w art.
167 ust. 1 pkt 1-3, 5 i 6. Informacja o cofnięciu zezwolenia jest zamieszczana w rejestrze
na 5 lat od dnia cofnięcia zezwolenia.
2.
Rejestr firm inwestycyjnych dostępny jest na stronie internetowej Komisji.
Art. 92.
1.
Firmy inwestycyjne, w liczbie co najmniej 25, mogą utworzyć, na zasadach określonych
w odrębnych przepisach, izbę gospodarczą, zwaną dalej „izbą”.
2.
Organizację władz izby, tryb ich powoływania, zakres kompetencji oraz zadania izby
określa statut izby.
3.
Firmy inwestycyjne prowadzące działalność wyłącznie w zakresie zarządzania portfelami
instrumentów finansowych lub doradztwa inwestycyjnego w zakresie instrumentów finansowych
dopuszczonych do obrotu zorganizowanego mogą być członkami izby, o której mowa w ust.
1, lub izby gospodarczej, o której mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych.
Art. 93.
1.
Przepisów art. 69 ust. 1, art. 82, art. 83a ust. 1, art. 84, art. 85, art. 86 ust.
1 oraz art. 89 ust. 1 i 2 nie stosuje się do zagranicznych firm inwestycyjnych. Przepisu
art. 86 ust. 2 nie stosuje się do zagranicznych firm inwestycyjnych w zakresie odnoszącym
się do sytuacji finansowej.
2.
Przepisy art. 89 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio do zagranicznych firm inwestycyjnych
w przypadku zawieszenia lub zakazania, zgodnie z art. 169 ust. 5 pkt 1 lit. a lub
ust. 8 pkt 1, w całości albo w części prowadzenia działalności maklerskiej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 93a.
(uchylony)
Art. 93b.
W celu zapewnienia przestrzegania przez firmę inwestycyjną przepisów ustawy, przepisów
wykonawczych wydanych na jej podstawie, przepisów rozporządzenia 575/2013, rozporządzenia
600/2014, rozporządzenia 2017/565 oraz innych bezpośrednio stosowanych przepisów prawa
Unii Europejskiej mających zastosowanie do firmy inwestycyjnej Komisja może zalecić
zaprzestanie w wyznaczonym terminie działania naruszającego te przepisy lub niepodejmowanie
takiego działania w przyszłości.
Art. 94.
1.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb i warunki postępowania firm inwestycyjnych, banków, o których mowa w art. 70
ust. 2, oraz banków powierniczych w zakresie:
a)
promowania świadczonych usług oraz kontaktów z potencjalnymi klientami,
b)
zawierania transakcji i dokonywania rozliczeń,
c)
traktowania klientów jak klientów profesjonalnych lub klientów detalicznych zgodnie
z art. 3a ust. 1 i 2,
d)
świadczenia usług, w tym w zakresie świadczenia usług na rzecz kategorii klientów,
o których mowa w art. 3a ust. 4, w szczególności takich usług, których przedmiotem
są instrumenty dłużne, których struktura utrudnia zrozumienie związanego z nimi ryzyka,
i takich, których przedmiotem są lokaty strukturyzowane,
e)
(uchylona)
f)
ustanawiania i realizacji zabezpieczeń spłaty kredytów i pożyczek udzielonych na nabycie
instrumentów finansowych oraz zabezpieczenia wierzytelności na instrumentach finansowych,
jeżeli konstrukcja tych instrumentów umożliwia ustanowienie zabezpieczenia,
g)
przyjmowania lub przekazywania jakichkolwiek świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych
w związku z prowadzeniem działalności maklerskiej,
h)
przekazywania sprawozdań, o których mowa w art. 83j ust. 1, w przypadku świadczenia
usługi maklerskiej, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1 i 5 oraz ust. 4 pkt 6 i 8,
o ile dotyczy wykonywania czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1, 2, 4 i
5 oraz ust. 4 pkt 1 i 6, a także wymogi dotyczące treści tych sprawozdań oraz terminy
ich przekazywania klientowi,
i)
emitowania lub wystawiania instrumentów finansowych lub udzielania porad w zakresie
emitowania lub wystawiania instrumentu finansowego albo rekomendowania lub oferowania
albo w inny sposób umożliwiania nabycia lub objęcia instrumentu finansowego
- w odniesieniu do wykonywania przez te podmioty czynności, o których mowa w art.
69 ust. 2 i 4 i art. 119 ust. 1, przy zapewnieniu należytej staranności, ochrony klienta
oraz bezpiecznego i sprawnego zawierania i rozliczania transakcji, a także przejrzystości
i bezpieczeństwa obrotu;
2)
(uchylony)
3)
warunki, jakie muszą spełniać prowadzone przez firmę inwestycyjną ASO lub OTF, przy
uwzględnieniu konieczności zapewnienia bezpieczeństwa oraz ochrony interesów inwestorów
uczestniczących w obrocie w tych systemach;
4)
zakres, tryb i formę oraz terminy przekazywania informacji, o których mowa w art.
86 ust. 2, przez firmy inwestycyjne, banki, o których mowa w art. 70 ust. 2, i banki
powiernicze, przy uwzględnieniu konieczności umożliwienia Komisji, w zakresie określonym
ustawą, wykonywania nadzoru nad działalnością tych podmiotów;
5)
szczegółowe warunki techniczne i organizacyjne wymagane do prowadzenia działalności
przez firmę inwestycyjną i bank, o którym mowa w art. 70 ust. 2, oraz do prowadzenia
rachunków papierów wartościowych, rachunków derywatów i rachunków zbiorczych przez
bank powierniczy, w tym:
a)
sposób i szczegółowe warunki przechowywania, rejestrowania i zabezpieczania instrumentów
finansowych oraz środków pieniężnych klientów, w tym szczegółowe warunki wykorzystywania
instrumentów finansowych i środków pieniężnych klientów, w szczególności dla celów
zabezpieczenia, oraz kategorie podmiotów, w których mogą być deponowane środki pieniężne
klientów,
b)
szczegółowe kryteria w zakresie spełniania przez osoby, o których mowa w art. 82a
ust. 1, wymogu posiadania odpowiedniej wiedzy i kompetencji,
c)
szczegółowe kryteria w zakresie spełniania przez członków zarządu i rady nadzorczej
wymogu posiadania nieposzlakowanej opinii, wiedzy, kompetencji i doświadczenia, o
których mowa w art. 103 ust. 1a, oraz szczegółowe kryteria stosowane przy określaniu
liczby funkcji, jakie mogą być pełnione jednocześnie zgodnie z art. 103 ust. 1c,
d)
szczegółowe kryteria w zakresie spełniania przez osoby, o których mowa w art. 3 pkt 3-15 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 604/2014 z dnia 4 marca
2014 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu
do regulacyjnych standardów technicznych w odniesieniu do kryteriów jakościowych i
właściwych kryteriów ilościowych ustalania kategorii pracowników, których działalność
zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji 94)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 144 z 01.06.2016,
str. 21., wymogu posiadania odpowiedniej wiedzy, kompetencji i doświadczenia,
e)
szczegółowe kryteria w zakresie spełniania przez osoby wchodzące w skład władz jednostki
organizacyjnej banku prowadzącego działalność maklerską, o której mowa w art. 111
ust. 2 pkt 1, wymogu posiadania nieposzlakowanej opinii, wiedzy, kompetencji i doświadczenia,
o których mowa w art. 111 ust. 6a,
f)
szczegółowe kryteria w zakresie spełniania przez osoby wchodzące w skład władz oddziału
zagranicznej osoby prawnej z siedzibą na terytorium państwa innego niż państwo członkowskie,
o którym mowa w art. 115 ust. 1, wymogu posiadania nieposzlakowanej opinii, wiedzy,
kompetencji i doświadczenia, o których mowa w art. 115 ust. 5,
g)
tryb i warunki postępowania przy dokonywaniu oceny oraz weryfikacji spełniania przez
osoby, o których mowa w lit. b-f, stosowanych wobec nich odpowiednich wymogów w zakresie
posiadania odpowiedniej wiedzy i kompetencji, nieposzlakowanej opinii i doświadczenia,
oraz tryb i warunki postępowania w zakresie utrzymywania i doskonalenia wiedzy i kompetencji
tych osób oraz osób, o których mowa w art. 82a ust. 2,
h)
tryb i warunki postępowania przy dokonywaniu oceny oraz weryfikacji spełniania kryteriów
stosowanych przy określaniu liczby funkcji, jakie mogą być pełnione jednocześnie zgodnie
z art. 103 ust. 1c,
i)
procedury anonimowego zgłaszania naruszeń, o których mowa w art. 83a ust. 1a,
j)
sposób i szczegółowe warunki rejestrowania zawieranych transakcji oraz przechowywania
i archiwizacji dokumentów i innych nośników informacji sporządzanych w związku z prowadzeniem
działalności
- z uwzględnieniem konieczności zapewnienia profesjonalnego, rzetelnego, bezpiecznego
i sprawnego prowadzenia działalności przez te podmioty, biorąc pod uwagę jej zakres.
5a)
(uchylony)
6)
(uchylony)
2.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia,
obowiązki sprawozdawcze domów maklerskich, banków prowadzących działalność maklerską
oraz zagranicznych firm inwestycyjnych prowadzących na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej działalność maklerską w formie oddziału i zagranicznych osób prawnych, o
których mowa w art. 115, prowadzących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność
maklerską w formie oddziału, banków powierniczych, podmiotów, o których mowa w art.
4 ust. 1 pkt 2, oraz Krajowego Depozytu i spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, a także
Narodowego Banku Polskiego w zakresie obrotu papierami wartościowymi emitowanymi przez
Skarb Państwa, tak aby sprawozdania sporządzane przez te podmioty pozwalały na dokonywanie
analiz w zakresie stanu, dynamiki oraz struktury zadłużenia budżetu państwa w skarbowych
papierach wartościowych według grup inwestorów oraz rodzajów tych papierów.
3.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,
wykaz tytułów naukowych lub zawodowych, których posiadanie przez osoby, którym powierzono
wykonywanie czynności, o których mowa w art. 82a ust. 1, uznaje się za posiadanie
przez nie, w całości albo części, odpowiedniej wiedzy i odpowiednich kompetencji,
biorąc pod uwagę, aby zakres wiedzy i kompetencji, które należy wykazać w celu uzyskania
danego tytułu, był zgodny z zakresem określonym w przepisach wydanych na podstawie
ust. 1 pkt 5 lit. b.
Oddział 2
Domy maklerskie
Art. 95.
1.
Domem maklerskim może być wyłącznie:
1)
spółka akcyjna,
2)
spółka komandytowo-akcyjna, w której komplementariuszami są wyłącznie osoby mające
prawo wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego,
w liczbie co najmniej dwóch,
3)
spółka z ograniczoną odpowiedzialnością,
4)
spółka komandytowa, w której komplementariuszami są wyłącznie osoby mające prawo wykonywania
zawodu maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego, w liczbie co najmniej
dwóch,
5)
spółka partnerska, w której wspólnikami (partnerami) są wyłącznie osoby mające prawo
wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego, w liczbie
co najmniej dwóch,
6)
spółka jawna, w której wspólnikami są wyłącznie osoby mające prawo wykonywania zawodu
maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego, w liczbie co najmniej dwóch
- z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „domem maklerskim”.
1a95)Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2020 r..
Spółka, o której mowa w ust. 1, która uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności
maklerskiej, ma wyłączne prawo zamieszczania w firmie (nazwie) spółki wyrazów „dom
maklerski” oraz używania takiego oznaczenia w obrocie handlowym.
2.
Działalność maklerska prowadzona przez spółkę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może
obejmować wyłącznie czynności wskazane w art. 69 ust. 2 pkt 1, 4 i 5 oraz w ust. 4
pkt 3, 4, 6 i 7.
3.
Działalność maklerska prowadzona przez spółkę, o której mowa w ust. 1 pkt 4-6, może
obejmować wyłącznie czynności wskazane w art. 69 ust. 2 pkt 1 i 5 oraz w ust. 4 pkt
3, 4 i 6.
4.
Akcje domu maklerskiego mogą być wyłącznie imienne, chyba że są zdematerializowane.
5.
Zapłata za obejmowane albo nabywane akcje domu maklerskiego, które nie są zdematerializowane
lub udziały domu maklerskiego, nie może pochodzić z nieudokumentowanych źródeł, pożyczek,
kredytów albo być w inny sposób obciążona.
6.
Środki pieniężne wnoszone jako wkład do będącej domem maklerskim spółki jawnej, partnerskiej
oraz komandytowej nie mogą pochodzić z pożyczek, kredytów ani z nieudokumentowanych
źródeł.
7.
Jedynym akcjonariuszem domu maklerskiego w formie spółki akcyjnej może być wyłącznie
osoba prawna.
8.
Jedynym udziałowcem domu maklerskiego w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
może być wyłącznie osoba prawna.
9.
W spółce komandytowo-akcyjnej oraz w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzących
działalność maklerską ustanawia się radę nadzorczą.
10.
W przypadku gdy liczba komplementariuszy albo wspólników spełniających warunek wskazany
w ust. 1 pkt 2, 4-6 spadnie poniżej dwóch, dom maklerski, z zastrzeżeniem art. 83,
jest obowiązany do niezwłocznego doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisem ust.
1, jednakże w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia, w którym dom maklerski
przestał spełniać warunek wskazany w ust. 1. Do czasu doprowadzenia do stanu zgodnego
z przepisem ust. 1, dom maklerski wykonuje wyłącznie czynności wynikające z zawartych
umów o świadczenie usług maklerskich bez możliwości zawierania nowych umów.
Art. 96.
1.
Udzielenie przez Komisję zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej spółce:
1)
która jest podmiotem zależnym od zagranicznej firmy inwestycyjnej, podmiotu prowadzącego
zagraniczny rynek regulowany, osoby prawnej prowadzącej działalność maklerską na terytorium
państwa należącego do OECD lub WTO, lub od banku zagranicznego, lub
2)
która jest podmiotem zależnym od podmiotu dominującego wobec zagranicznej firmy inwestycyjnej,
podmiotu prowadzącego zagraniczny rynek regulowany lub wobec osoby prawnej prowadzącej
działalność maklerską na terytorium państwa należącego do OECD lub WTO, lub wobec
banku zagranicznego, lub
3)
na którą znaczny wpływ wywierają te same osoby fizyczne lub prawne, które wywierają
znaczny wpływ na zagraniczną firmę inwestycyjną, podmiot prowadzący zagraniczny rynek
regulowany lub osobę prawną prowadzącą działalność maklerską na terytorium państwa
należącego do OECD lub WTO, lub na bank zagraniczny
- następuje po zasięgnięciu pisemnej opinii właściwego organu nadzoru innego państwa
członkowskiego lub państwa należącego do OECD lub WTO, który udzielił zezwolenia na
prowadzenie działalności w tym państwie; przedmiotem opinii jest sposób prowadzenia
tej działalności, w szczególności jego zgodność z przepisami prawa obowiązującymi
w tym państwie.
2.
Udzielenie przez Komisję zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej spółce:
1)
która jest podmiotem zależnym od instytucji kredytowej, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, albo od zagranicznego zakładu ubezpieczeń posiadającego zezwolenie na prowadzenie
działalności wydane przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego,
2)
która jest podmiotem zależnym od podmiotu dominującego wobec instytucji kredytowej,
w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, albo zagranicznego zakładu ubezpieczeń posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności
wydane przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego,
3)
na którą znaczny wpływ wywierają te same osoby fizyczne lub prawne, które wywierają
znaczny wpływ na instytucję kredytową, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, albo na zagraniczny zakład ubezpieczeń posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności
wydane przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego
- następuje po zasięgnięciu pisemnej opinii organu innego państwa członkowskiego,
który udzielił podmiotowi, o którym mowa w pkt 1-3, zezwolenia na prowadzenie działalności
w tym państwie; celem uzyskania opinii jest dokonanie oceny akcjonariuszy podmiotu
należącego do tej samej grupy kapitałowej co wnioskodawca, jak również ocena wiarygodności
i doświadczenia członków zarządu podmiotu należącego do tej samej grupy kapitałowej
co wnioskodawca, lub innych osób mających wpływ na zarządzanie tym podmiotem.
3.
Przez wywieranie znacznego wpływu rozumie się posiadanie nie mniej niż 20% i nie więcej
niż 50% głosów na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników - w przypadku spółki
akcyjnej, spółki komandytowo-akcyjnej lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,
lub uprawnienie do podejmowania decyzji dotyczącej kształtowania polityki finansowej
lub bieżącej działalności gospodarczej tej osoby prawnej.
4.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o wydaniu
zezwolenia na prowadzenie przez firmę inwestycyjną ASO lub OTF, a na żądanie tego
Urzędu Komisja udostępnia informacje, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 3 i 4.
Art. 97.
1.
Przez kapitał założycielski domu maklerskiego rozumie się sumę kapitału zakładowego
w wielkości, w jakiej został wpłacony, kapitału zapasowego, niepodzielonego zysku
z lat ubiegłych oraz kapitałów rezerwowych z wyłączeniem kapitału z aktualizacji wyceny,
pomniejszoną o niepokrytą stratę z lat ubiegłych.
2.
W przypadku spółki jawnej, partnerskiej lub komandytowej przez kapitał zakładowy rozumie
się sumę wkładów wniesionych do spółki przez jej wspólników.
Art. 98.
1.
Kapitał założycielski domu maklerskiego na prowadzenie działalności maklerskiej wynosi,
z zastrzeżeniem ust. 2-4, 8 i 9, co najmniej równowartość w złotych 125 000 euro.
2.
W przypadku gdy dom maklerski nie prowadzi działalności, o której mowa w art. 69 ust.
4 pkt 1, kapitał założycielski wynosi co najmniej równowartość w złotych 50 000 euro,
z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.
3.
W przypadku gdy dom maklerski prowadzi działalność, o której mowa w art. 69 ust. 2
pkt 3 lub 7-9, kapitał założycielski wynosi co najmniej równowartość w złotych 730
000 euro.
4.
Kapitał założycielski domu maklerskiego, który nie prowadzi działalności, o której
mowa w art. 69 ust. 4 pkt 1, i który prowadzi jeden rodzaj lub kilka rodzajów działalności,
o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5, będąc jednocześnie agentem ubezpieczeniowym,
agentem oferującym ubezpieczenia uzupełniające, brokerem ubezpieczeniowym albo brokerem
reasekuracyjnym w rozumieniu ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń , wynosi co najmniej równowartość w złotych 25 000 euro.
5.
(uchylony)
6.
(uchylony)
7.
(uchylony)
8.
Nie wymaga kapitału założycielskiego w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 3 prowadzenie
przez dom maklerski działalności, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 3, wyłącznie
w zakresie transakcji długoterminowych o cechach określonych w przepisach wydanych
na podstawie ust. 11, o ile nie prowadzi działalności, o której mowa w art. 69 ust.
2 pkt 7.
8a.
Dom maklerski, który prowadzi działalność, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2, i
nie prowadzi działalności, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 3, może nabywać na własny
rachunek instrumenty finansowe, których dotyczą zlecenia złożone przez inwestorów,
jeżeli:
1)
instrumenty finansowe są nabywane na własny rachunek jedynie w przypadku, gdy domowi
maklerskiemu nie udaje się zrealizować w całości lub w części zleceń inwestorów;
2)
łączna wartość rynkowa takich instrumentów finansowych w żadnym czasie nie przekracza
wysokości 15% kapitału założycielskiego domu maklerskiego;
3)
spełnia wymogi określone w art. 92-95 oraz części czwartej rozporządzenia 575/2013.
8b.
Dom maklerski, który zgodnie z ust. 8a nabył instrumenty finansowe na własny rachunek,
jest obowiązany niezwłocznie zbyć takie instrumenty finansowe.
9.
W przypadku gdy dom maklerski nie prowadzi działalności, o której mowa w art. 69 ust.
4 pkt 1, i prowadzi jeden rodzaj lub kilka rodzajów działalności, o których mowa w
art. 69 ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5, oraz nie spełnia wymogu posiadania kapitału założycielskiego
w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 2 lub 4, jest obowiązany do zawarcia umowy ubezpieczenia
odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z prowadzeniem działalności
maklerskiej.
9a.
Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej, o którym mowa w ust. 9, obejmuje szkody
wyrządzone przez dom maklerski w związku z działalnością wykonywaną na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych państw członkowskich.
9b.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 9, termin powstania obowiązku
ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę wykonywaną
działalność domów maklerskich oraz zakres prowadzonej działalności.
10.
Równowartość w złotych kwot wyrażonych w euro, o których mowa w ust. 1-4, jest ustalana
na dzień bilansowy, na który jest sporządzane roczne sprawozdanie finansowe, przy
zastosowaniu średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego
na ten dzień bilansowy, a na potrzeby postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia
na prowadzenie działalności maklerskiej - przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłaszanego
przez Narodowy Bank Polski na dzień poprzedzający dzień złożenia wniosku o udzielenie
zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej.
11.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
cechy transakcji długoterminowych, które mogą być dokonywane przez dom maklerski bez
obowiązku posiadania kapitału założycielskiego w wysokości ustalonej zgodnie z ust.
3, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia bezpiecznego prowadzenia działalności
maklerskiej.
Art. 98a.
(uchylony)
Art. 98b.
(uchylony)
Art. 98c.
(uchylony)
Art. 98d.
(uchylony)
Art. 98e.
(uchylony)
Art. 98f.
(uchylony)
Art. 98g.
(uchylony)
Art. 98h.
(uchylony)
Art. 98i.
(uchylony)
Art. 98j.
(uchylony)
Art. 99.
(uchylony)
Art. 100.
1.
W razie powzięcia wątpliwości co do prawidłowości lub rzetelności sprawozdań finansowych
albo innych informacji finansowych, których obowiązek sporządzenia przez dom maklerski
wynika z odrębnych przepisów lub prawidłowości prowadzenia ksiąg rachunkowych, Komisja
może zlecić kontrolę tych sprawozdań, informacji i ksiąg rachunkowych firmie audytorskiej.
W przypadku gdy kontrola wykaże istotne nieprawidłowości, dom maklerski zwraca Komisji
koszty przeprowadzenia kontroli.
2.
W stosunku do oddziału domu maklerskiego znajdującego się na terytorium innego państwa
członkowskiego, Komisji przysługują uprawnienia określone w ust. 1 oraz art. 88. Wykonanie
uprawnień następuje po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego organu nadzoru
w państwie, na którego terytorium znajduje się oddział domu maklerskiego.
3.
Biegły rewident lub firmy audytorskie badające sprawozdania finansowe domu maklerskiego,
podmiotu dominującego wobec domu maklerskiego lub podmiotu wywierającego na dom maklerski
znaczny wpływ w rozumieniu art. 96 ust. 3 niezwłocznie przekazują Komisji oraz radzie
nadzorczej i zarządowi domu maklerskiego, podmiotu dominującego wobec domu maklerskiego
lub podmiotu wywierającego na dom maklerski znaczny wpływ w rozumieniu art. 96 ust.
3 istotne informacje, w posiadanie których weszli w związku z wykonywanymi czynnościami,
dotyczące zdarzeń powodujących:
1)
powstanie uzasadnionego podejrzenia naruszenia przez ten dom maklerski, członków jego
zarządu lub pracowników przepisów prawa regulujących prowadzenie działalności maklerskiej,
zasad uczciwego obrotu lub interesów zleceniodawców;
2)
powstanie zagrożenia dla dalszego funkcjonowania tego domu maklerskiego;
3)
odmowę wydania opinii dotyczącej sprawozdania finansowego tego domu maklerskiego,
wydanie opinii negatywnej dotyczącej jej sprawozdania finansowego lub wniesienie zastrzeżeń
w tej opinii.
3a.
Biegły rewident lub firma audytorska może odstąpić od powiadomienia rady nadzorczej
i zarządu, o którym mowa w ust. 3, jeżeli przemawiają za tym ważne powody.
3b.
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela biegły rewident oraz osoby
wchodzące w skład organów zarządzających firmy audytorskiej badającej sprawozdanie
finansowe domu maklerskiego lub pozostające z tą firmą w stosunku pracy są obowiązani
niezwłocznie udzielać pisemnych lub ustnych informacji i wyjaśnień, a także sporządzać
i przekazywać kopie dokumentów i innych nośników informacji, na koszt podmiotu badanego,
w celu umożliwienia wykonywania ustawowych zadań Komisji w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem
przepisów oddziału 2a oraz rozporządzenia 575/2013.
4.
Wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 3 i 3b, nie narusza obowiązku zachowania
tajemnicy, o której mowa w art. 78 ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich
oraz nadzorze publicznym.
Art. 101.
(uchylony)
Art. 102.
1.
Dom maklerski jest obowiązany posiadać centralę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Za centralę domu maklerskiego uważa się jednostkę organizacyjną domu maklerskiego,
w której wykonują w sposób stały działalność członkowie zarządu domu maklerskiego,
komplementariusze w spółce komandytowo-akcyjnej lub komandytowej albo wspólnicy w
spółce jawnej lub partnerskiej będącej domem maklerskim.
Art. 102a.
1.
Powołanie prezesa zarządu domu maklerskiego i członka zarządu domu maklerskiego, który
będzie odpowiedzialny za nadzorowanie systemu zarządzania ryzykiem, następuje, z zastrzeżeniem
art. 84 ust. 1a, za zgodą Komisji. Z wnioskiem o wyrażenie zgody występuje rada nadzorcza.
2.
Rada nadzorcza domu maklerskiego, wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, przekazuje
informacje i oświadczenia osób wskazanych w tym przepisie, odnoszące się do okresu
ostatnich 5 lat, dotyczące:
1)
identyfikacji tych osób (dane osobowe);
2)
wiedzy, umiejętności i doświadczenia tych osób, a w szczególności wykształcenia, przebiegu
pracy zawodowej i ukończonych szkoleń zawodowych;
3)
funkcji pełnionych w organach innych podmiotów;
4)
karalności tych osób, prowadzonych przeciwko nim postępowań karnych i postępowań w
sprawach o przestępstwa skarbowe;
5)
sankcji administracyjnych nałożonych na te osoby lub inne podmioty w związku z zakresem
odpowiedzialności tych osób;
6)
postępowań sądowych, które mogą mieć negatywny wpływ na sytuację finansową tych osób,
zagrożonych sankcją postępowań administracyjnych, lub dyscyplinarnych, w których te
osoby występowały lub występują jako strona, a także postępowań egzekucyjnych zakończonych
lub prowadzonych przeciwko tej osobie;
7)
innych okoliczności mogących mieć wpływ na ocenę spełniania przez te osoby wymogów
określonych w art. 103 ust. 1a.
3.
Komisja odmawia wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 1, jeżeli osoba, której dotyczy
wniosek o wyrażenie zgody, nie spełnia wymogów określonych w art. 103 ust. 1a lub
1b.
4.
Jeżeli nie zachodzą przesłanki określone w ust. 3, przepisu ust. 1 nie stosuje się
do powołania na kolejną kadencję osób wymienionych w ust. 1.
5.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, może określać termin, do którego powinno nastąpić
powołanie lub powierzenie funkcji, o którym mowa w ust. 1. W przypadku niedotrzymania
tego terminu decyzja wygasa. Przepisu art. 162 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Art. 102b.
1.
W zarządzie domu maklerskiego wyodrębnia się stanowisko członka zarządu nadzorującego
lub stanowiska członków zarządu nadzorujących system zarządzania ryzykiem w działalności
domu maklerskiego.
2.
Zarząd domu maklerskiego ustala, a rada nadzorcza zatwierdza wewnętrzny podział kompetencji
w zarządzie domu maklerskiego.
3.
W ramach wewnętrznego podziału kompetencji w zarządzie domu maklerskiego nie mogą
być łączone funkcje prezesa zarządu oraz członka zarządu nadzorującego system zarządzania
ryzykiem w działalności domu maklerskiego.
Art. 102c.
1.
W przypadku gdy członek zarządu domu maklerskiego nie spełnia wymogów określonych
w art. 103 ust. 1a, Komisja może wystąpić do właściwego organu domu maklerskiego z
wnioskiem o jego odwołanie.
2.
Komisja może zawiesić w czynnościach członka zarządu domu maklerskiego do czasu podjęcia
przez właściwy organ domu maklerskiego uchwały w sprawie wniosku o jego odwołanie.
3.
Rada nadzorcza może delegować członka rady nadzorczej, na okres nie dłuższy niż 3
miesiące, do czasowego wykonywania czynności członka zarządu, który został zawieszony.
Art. 103.
1.
Liczba członków zarządu i rady nadzorczej domu maklerskiego powinna zapewniać skuteczne,
prawidłowe i ostrożne zarządzanie domem maklerskim, w szczególności uwzględnia zakres,
skalę i złożoność prowadzonej działalności, przy czym w skład zarządu powinny wchodzić
co najmniej dwie osoby.
1a.
W skład zarządu i rady nadzorczej domu maklerskiego mogą wchodzić wyłącznie osoby
posiadające nieposzlakowaną opinię w związku ze sprawowanymi funkcjami, wiedzę, kompetencje
i doświadczenie niezbędne do skutecznego, prawidłowego oraz ostrożnego zarządzania
domem maklerskim, w tym zarządzania ryzykiem, z uwzględnieniem zakresu, skali i złożoności
prowadzonej działalności. Dom maklerski zapewnia utrzymywanie i doskonalenie przez
członków organów domu maklerskiego wiedzy i kompetencji niezbędnych do należytego
wykonywania powierzonych obowiązków.
1b.
W skład organów domu maklerskiego nie mogą wchodzić osoby, które zostały uznane prawomocnym
orzeczeniem za winne popełnienia przestępstwa skarbowego, przestępstwa przeciwko wiarygodności
dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi,
przestępstwa określonego w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej, przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, oraz przestępstwa stanowiącego naruszenie równoważnych przepisów obowiązujących
w innych państwach członkowskich.
1c.
Liczba funkcji członka zarządu lub rady nadzorczej pełnionych jednocześnie przez członka
zarządu lub rady nadzorczej domu maklerskiego, o którym mowa w art. 110a ust. 1 pkt
4, powinna być uzależniona od indywidualnych okoliczności oraz charakteru, skali i
stopnia złożoności działalności domu maklerskiego.
1d.
Członek zarządu lub rady nadzorczej domu maklerskiego, o którym mowa w art. 110a ust.
1 pkt 4, spełniającego co najmniej jeden z warunków określonych w ust. 1h, może sprawować
jednocześnie nie więcej niż:
1)
jedną funkcję członka zarządu i dwie funkcje członka rady nadzorczej albo
2)
cztery funkcje członka rady nadzorczej.
1e.
Za jedną funkcję, o której mowa w ust. 1d, uznaje się:
1)
funkcje członka zarządu lub rady nadzorczej sprawowane w podmiotach należących do
tej samej grupy kapitałowej;
2)
funkcje członka zarządu lub rady nadzorczej sprawowane w podmiotach:
a)
objętych tym samym instytucjonalnym systemem ochrony spełniającym warunki, o których
mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia 575/2013,
b)
w których dom maklerski posiada znaczny pakiet akcji, o którym mowa w art. 4 ust.
1 pkt 36 rozporządzenia 575/2013.
1f.
Przepisu ust. 1d nie stosuje się do funkcji sprawowanych przez członka zarządu lub
rady nadzorczej domu maklerskiego w podmiotach nieprowadzących działalności gospodarczej,
jak również do reprezentantów Skarbu Państwa.
1g.
Na wniosek rady nadzorczej Komisja, biorąc pod uwagę w szczególności zakres, skalę
i złożoność działalności prowadzonej przez dom maklerski, może wyrazić zgodę na sprawowanie
przez członka zarządu lub rady nadzorczej, o których mowa w ust. 1d, jednej dodatkowej
funkcji członka rady nadzorczej ponad ograniczenia przewidziane w ust. 1d i 1e, jeżeli
nie zagrozi to należytemu wykonywaniu przez członka zarządu lub rady nadzorczej powierzonych
mu obowiązków w domu maklerskim. Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego
i Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o wydanych zgodach.
1h.
Przepis ust. 1d ma zastosowanie do domu maklerskiego, o którym mowa w art. 110a ust.
1 pkt 4, spełniającego co najmniej jeden z warunków:
1)
instrumenty finansowe wyemitowane przez dom maklerski zostały dopuszczone do obrotu
na rynku regulowanym;
2)
udział domu maklerskiego w aktywach sektora domów maklerskich jest nie mniejszy niż
2%;
3)
udział domu maklerskiego w funduszach własnych sektora domów maklerskich jest nie
mniejszy niż 2%.
2.
W przypadku domu maklerskiego działającego w formie spółki osobowej wymogi określone
w ust. 1-1c mają zastosowanie do komplementariuszy lub wspólników, którym przysługuje
prawo prowadzenia spraw spółki lub jej reprezentowania, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.
3.
Przepisy ust. 1-1h stosuje się również do finansowej spółki holdingowej oraz finansowej
spółki holdingowej o działalności mieszanej, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 20
i 21 rozporządzenia 575/2013, o ile spółka ta jest podmiotem dominującym wobec domu
maklerskiego.
4.
Komisja gromadzi informacje ujawniane przez domy maklerskie zgodnie z art. 435 ust.
2 lit. c rozporządzenia 575/2013 i wykorzystuje je do analizy praktyk zapewniających
różnorodność w składzie organów domów maklerskich.
5.
Komisja przekazuje informacje, o których mowa w ust. 4, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru
Bankowego.
Art. 103a.
Dom maklerski jest obowiązany utrzymywać przez cały okres swojej działalności poziom
sumy kapitału zakładowego w wielkości, w jakiej został wpłacony, kapitału zapasowego,
niepodzielonego zysku z lat ubiegłych oraz kapitałów rezerwowych z wyłączeniem kapitału
z aktualizacji wyceny, pomniejszonej o niepokrytą stratę z lat ubiegłych oraz o stratę
netto bieżącego okresu w wysokości nie niższej niż poziom kapitału założycielskiego
domu maklerskiego.
Art. 104.
1.
Zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej, z zastrzeżeniem ust. 2, 3, 5 i
6-10, uprawnia dom maklerski do prowadzenia, w formie oddziału, lub bez konieczności
otwierania oddziału, w tym za pośrednictwem agenta przebywającego w innym państwie
członkowskim lub na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, działalności maklerskiej
na terytorium wszystkich innych państw członkowskich w zakresie czynności objętych
zezwoleniem, o którym mowa w art. 69 ust. 1.
2.
Dom maklerski jest obowiązany zawiadomić Komisję o zamiarze prowadzenia działalności
maklerskiej w formie oddziału lub bez otwierania oddziału na terytorium innego państwa
członkowskiego.
3.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera informacje określone w:
1)
art. 6 rozporządzenia 2017/1018 - w przypadku gdy działalność ma być prowadzona w
formie oddziału lub bez otwierania oddziału, ale za pośrednictwem agenta, który ma
przebywać w innym państwie członkowskim, w którym ma być wykonywana działalność;
2)
art. 3 rozporządzenia 2017/1018 - w przypadku gdy działalność ma być prowadzona bez
otwierania oddziału, w tym za pośrednictwem agenta, który ma przebywać na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
4.
(uchylony)
4a.
(uchylony)
5.
Komisja przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3, właściwemu organowi nadzoru
innego państwa członkowskiego, na terytorium którego ma działać oddział lub będzie
prowadzona działalność, w terminie 3 miesięcy od dnia ich otrzymania - w przypadku
gdy działalność ma być prowadzona w sposób, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, albo miesiąca
od dnia ich otrzymania - w przypadku gdy działalność ma być prowadzona w sposób, o
którym mowa w ust. 3 pkt 2. W przypadku gdy działalność ma być prowadzona w sposób,
o którym mowa w ust. 3 pkt 1, wraz z informacjami, o których mowa w ust. 3, Komisja
przekazuje informacje o ogólnych zasadach funkcjonowania polskiego systemu rekompensat.
5a.
(uchylony)
6.
O przekazaniu informacji, o których mowa w ust. 3, właściwemu organowi nadzoru innego
państwa członkowskiego Komisja informuje dom maklerski, którego te informacje dotyczą.
7.
W przypadku zmiany zasad funkcjonowania systemu rekompensat, Komisja przekazuje informację
o tych zmianach właściwemu organowi nadzoru w innym państwie członkowskim, na którego
terytorium działa dom maklerski.
8.
Informacje o zmianie danych zawartych w zawiadomieniu dom maklerski przekazuje Komisji
nie później niż na miesiąc przed dniem wejścia w życie tych zmian. Komisja przekazuje
te informacje właściwemu organowi nadzoru innego państwa członkowskiego, na terytorium
którego działa oddział lub jest prowadzona działalność bez otwierania oddziału.
8a.
Informacja, o której mowa w ust. 8, zawiera informacje określone w:
1)
art. 7 rozporządzenia 2017/1018 - w przypadku gdy działalność jest prowadzona w formie
oddziału lub bez otwierania oddziału, ale za pośrednictwem agenta, który przebywa
w innym państwie członkowskim, w którym jest wykonywana działalność;
2)
art. 4 rozporządzenia 2017/1018 - w przypadku gdy działalność jest prowadzona bez
otwierania oddziału, w tym za pośrednictwem agenta, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
9.
Komisja może, w terminie 3 miesięcy - w przypadku gdy działalność ma być prowadzona
w sposób, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, albo miesiąca - w przypadku gdy działalność
ma być prowadzona w sposób, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, od dnia złożenia zawiadomienia,
zgłosić sprzeciw wobec zamiaru utworzenia oddziału lub rozpoczęcia działalności bez
otwierania oddziału poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli stanowiłoby
to zagrożenie dla funkcjonowania domu maklerskiego na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
10.
Działalność maklerska na terytorium innego państwa członkowskiego może być rozpoczęta
po otrzymaniu od właściwego organu nadzoru tego państwa informacji wskazującej warunki
prowadzenia tej działalności lub po upływie 2 miesięcy liczonych od dnia otrzymania
przez właściwy organ nadzoru w innym państwie członkowskim, na którego terytorium
działalność ma być prowadzona, zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2. Działalność,
która ma być prowadzona w sposób, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, może być podjęta po
otrzymaniu przez dom maklerski od Komisji informacji, o której mowa w ust. 6.
11.
Komisja niezwłocznie informuje właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego,
na którego terytorium działa dom maklerski, o cofnięciu lub wygaśnięciu zezwolenia
na prowadzenie działalności maklerskiej będącego podstawą prowadzenia działalności
na terytorium danego państwa.
12.
Komisja informuje Komisję Europejską oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych o liczbie przypadków zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w ust. 9.
13.
Przewidywany zakres działalności, którą dom maklerski zamierza prowadzić, nie może
obejmować wyłącznie czynności określonych w art. 69 ust. 4.
14.
Dom maklerski może ubiegać się o możliwość prowadzenia działalności w formie oddziału
lub w innej formie w kraju niebędącym państwem członkowskim pod warunkiem uprzedniego
zawarcia przez Komisję porozumienia, o którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy o nadzorze,
z organem nadzoru w kraju, w którym ma być prowadzona ta działalność. W tym przypadku
przepisy ust. 2, 3 i 9 stosuje się odpowiednio.
Art. 104a.
1.
Zezwolenie na prowadzenie ASO lub OTF uprawnia dom maklerski do instalowania na terytorium
innego państwa członkowskiego systemów teleinformatycznych i urządzeń technicznych
zapewniających dostęp do prowadzonych przez ten dom maklerski ASO lub OTF podmiotom
prowadzącym działalność na terytorium innego państwa członkowskiego.
2.
Dom maklerski jest obowiązany zawiadomić Komisję o zamiarze podjęcia czynności, o
których mowa w ust. 1, ze wskazaniem państwa, na którego terytorium czynności te mają
być podjęte.
2a.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera informacje określone w art. 5 rozporządzenia
2017/1018.
3.
Komisja przekazuje zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2, w terminie miesiąca od dnia
jego otrzymania, właściwemu organowi nadzoru innego państwa członkowskiego, na terytorium
którego czynności określone w ust. 1 mają być podjęte.
Art. 105.
(uchylony)
Art. 105a.
(uchylony)
Art. 105b.
(uchylony)
Art. 105c.
(uchylony)
Art. 105d.
(uchylony)
Art. 105e.
(uchylony)
Art. 105f.
(uchylony)
Art. 105g.
(uchylony)
Art. 106.
1.
Podmiot, który zamierza, bezpośrednio lub pośrednio, nabyć albo objąć akcje lub prawa
z akcji domu maklerskiego w liczbie zapewniającej osiągnięcie albo przekroczenie odpowiednio
10%, 20%, jednej trzeciej, 50% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału
w kapitale zakładowym, jest obowiązany każdorazowo zawiadomić Komisję o zamiarze ich
nabycia albo objęcia. Podmiot, który zamierza, bezpośrednio lub pośrednio, stać się
podmiotem dominującym domu maklerskiego w sposób inny niż przez nabycie albo objęcie
akcji lub praw z akcji domu maklerskiego w liczbie zapewniającej większość ogólnej
liczby głosów na walnym zgromadzeniu, obowiązany jest każdorazowo zawiadomić o tym
zamiarze Komisję.
2.
Za pośrednio stającego się podmiotem dominującym domu maklerskiego albo pośrednio
nabywającego lub obejmującego akcje lub prawa z akcji domu maklerskiego uważa się
podmiot dominujący w stosunku do podmiotu, który nabywa albo obejmuje akcje lub prawa
z akcji domu maklerskiego bezpośrednio, jak również podmiot, który podejmuje działania
powodujące, że stanie się on podmiotem dominującym w stosunku do podmiotu, który jest
podmiotem dominującym domu maklerskiego albo posiada akcje lub prawa z akcji domu
maklerskiego.
3.
W przypadku gdy podmiot, który zamierza:
1)
bezpośrednio nabyć albo objąć akcje lub prawa z akcji domu maklerskiego lub stać się
podmiotem dominującym domu maklerskiego, jest podmiotem zależnym, zawiadomienie składa
tylko ten podmiot łącznie z jego pierwotnym podmiotem dominującym;
2)
pośrednio nabyć albo objąć akcje lub prawa z akcji domu maklerskiego lub stać się
podmiotem dominującym domu maklerskiego, jest podmiotem zależnym, zawiadomienie składa
tylko jego pierwotny podmiot dominujący.
4.
Obowiązek zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także:
1)
zastawnika i użytkownika akcji, jeżeli zgodnie z art. 340 § 1 Kodeksu spółek handlowych są oni uprawnieni do wykonywania prawa głosu z akcji;
2)
podmiotu, który uzyskał prawo głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach określonych
w ust. 1 w wyniku zdarzeń innych niż objęcie lub nabycie akcji lub praw z akcji domu
maklerskiego, w szczególności w wyniku zmiany statutu lub w następstwie wygaśnięcia
uprzywilejowania lub ograniczenia akcji co do prawa głosu, a także nabycia akcji lub
praw z akcji domu maklerskiego w liczbie zapewniającej osiągnięcie albo przekroczenie
poziomów określonych w ust. 1 w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu lub
udziału w kapitale zakładowym w wyniku dziedziczenia.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, obowiązek złożenia zawiadomienia powstaje przed
przystąpieniem do wykonywania prawa głosu z akcji albo wykonywania uprawnień podmiotu
dominującego wobec domu maklerskiego. Przepisy art. 106a-106n stosuje się odpowiednio.
6.
Do podmiotów, o których mowa w ust. 4, przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
7.
Przepisy ust. 1-6 i 9 stosuje się odpowiednio w przypadku, w którym dwa lub więcej
podmiotów działa w porozumieniu, którego przedmiotem jest wykonywanie prawa głosu
z akcji na poziomach określonych w ust. 1 lub wykonywanie uprawnień podmiotu dominującego
domu maklerskiego.
8.
W przypadku działania w porozumieniu, o którym mowa w ust. 7, zawiadomienie składają
wszystkie strony porozumienia łącznie.
9.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy nabycie albo objęcie akcji domu maklerskiego
dokonywane jest przez bank krajowy lub instytucję kredytową w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, dom maklerski lub zagraniczną firmę inwestycyjną mającą siedzibę na terytorium państwa
członkowskiego, w wykonaniu umowy o gwarancję emisji, o której mowa w art. 14a ust.
5 ustawy o ofercie publicznej, jeżeli:96)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 32 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
1)
prawa z akcji nie są wykonywane w celu ingerencji w zarządzanie domem maklerskim oraz
2)
akcje domu maklerskiego zostaną zbyte w ciągu roku od dnia ich nabycia albo objęcia.
Art. 106a.
1.
Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 106 ust. 1, przekazuje wraz
z zawiadomieniem informację o posiadanych bezpośrednio lub pośrednio akcjach lub prawach
z akcji domu maklerskiego, o którym mowa w art. 106 ust. 1, jak również o podmiotach
dominujących tego podmiotu i zawartych przez ten podmiot porozumieniach oraz o pozostawaniu
przez ten podmiot w stanach faktycznych lub prawnych pozwalających innym podmiotom
na wykonywanie praw z akcji domu maklerskiego lub wykonywanie uprawnień podmiotu dominującego
domu maklerskiego.
2.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wskazuje w zawiadomieniu sposób realizacji zamiaru,
którego dotyczy zawiadomienie oraz przedkłada dowody wskazujące na istnienie zamiaru
objętego zawiadomieniem, w szczególności stosowną umowę lub porozumienie, a w przypadku,
gdy zamiar ma zostać zrealizowany na rynku regulowanym - stosowne oświadczenie w tym
zakresie.
3.
W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie jest:
1)
zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, instytucją kredytową w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, zagraniczną firmą inwestycyjną, spółką zarządzającą lub zarządzającym z UE, którzy
uzyskali zezwolenie na wykonywanie działalności na terytorium państwa członkowskiego,
lub
2)
podmiotem dominującym lub podmiotem pozostającym w podobnym stosunku do zagranicznego
zakładu ubezpieczeń, zagranicznego zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej w rozumieniu
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, zagranicznej firmy inwestycyjnej, spółki zarządzającej lub zarządzającego z UE,
którzy uzyskali zezwolenie na wykonywanie działalności na terytorium państwa członkowskiego
- zawiadomienie zawiera odpowiednią informację w tym zakresie, wskazującą w szczególności
nazwę i siedzibę zagranicznego zakładu ubezpieczeń, zagranicznego zakładu reasekuracji,
instytucji kredytowej, firmy inwestycyjnej, spółki zarządzającej lub zarządzającego
z UE, o których mowa w pkt 2; jeżeli nie zachodzą okoliczności wymienione w pkt 1
i 2, zawiadomienie zawiera stosowne oświadczenie w tym zakresie.
Art. 106b.
1.
Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 106 ust. 1, przedstawia wraz
z zawiadomieniem informacje, o których mowa w rozporządzeniu 2017/1946.
2.
(uchylony)
3.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
dokumenty, które należy załączyć do zawiadomienia w celu przedstawienia informacji
określonych w ust. 1, mając na względzie umożliwienie przeprowadzenia właściwej oceny
podmiotu zamierzającego nabyć lub objąć akcje lub prawa z akcji domu maklerskiego
albo zamierzającego stać się podmiotem dominującym domu maklerskiego w inny sposób.
Art. 106c.
1.
Zawiadomienie i załączane dokumenty powinny być sporządzone w języku polskim lub przetłumaczone
na język polski. Tłumaczenie powinno być sporządzone przez tłumacza przysięgłego lub
właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem powinny być zalegalizowane przez konsula Rzeczypospolitej
Polskiej. Obowiązku legalizacji nie stosuje się, jeżeli umowa międzynarodowa, której
Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej.
Art. 106d.
W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy prawo kraju właściwego nie przewiduje
sporządzania dokumentów wymaganych dla przedstawienia informacji, o których mowa w
rozporządzeniu 2017/1946, podmiot składający zawiadomienie lub osoba, której sprawa
dotyczy, może, w miejsce tych dokumentów, złożyć stosowne oświadczenie zawierające
wymagane informacje.
Art. 106e.
1.
Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 106 ust. 1, niemający miejsca
zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym
państwie członkowskim, jest obowiązany ustanowić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pełnomocnika do doręczeń w toku postępowania w przedmiocie zawiadomienia.
2.
W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, pisma w toku postępowania
pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. O skutku tym Komisja informuje
pisemnie podmiot składający zawiadomienie.
Art. 106f.
W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie jest podmiotem, o którym mowa w art.
106a ust. 3 pkt 1 lub 2, Komisja występuje na piśmie do właściwych organów nadzoru
o przekazanie informacji w zakresie określonym w art. 106h ust. 2, w celu ustalenia,
czy zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 106h ust. 1 pkt 3.
Art. 106g.
1.
Komisja, niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia, nie później jednak niż w terminie
2 dni roboczych, potwierdza w formie pisemnej jego otrzymanie.
2.
W przypadku stwierdzenia braków w zawiadomieniu lub gdy nie zostały załączone do niego
wymagane informacje lub dokumenty, Komisja wzywa podmiot składający zawiadomienie
do uzupełnienia tych braków w wyznaczonym terminie.
3.
Komisja niezwłocznie po otrzymaniu informacji lub dokumentów stanowiących uzupełnienie
zawiadomienia, nie później jednak niż w terminie 2 dni roboczych, potwierdza w formie
pisemnej ich otrzymanie.
4.
Komisja, wraz z potwierdzeniem otrzymania zawiadomienia i wszystkich wymaganych informacji
i dokumentów, informuje podmiot składający zawiadomienie o dacie upływu terminu na
doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, o której mowa w art. 106h ust. 1.
5.
Komisja może, przed upływem 50. dnia roboczego terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie
sprzeciwu, pisemnie wezwać podmiot składający zawiadomienie do przekazania dodatkowych
niezbędnych informacji lub dokumentów w terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania
wezwania, a w przypadku gdy:
1)
miejsce zamieszkania lub siedziba podmiotu składającego zawiadomienie znajduje się
w państwie niebędącym państwem członkowskim lub nadzór nad nim sprawują władze nadzorcze
państwa niebędącego państwem członkowskim lub
2)
podmiot składający zawiadomienie nie jest podmiotem podlegającym nadzorowi ubezpieczeniowemu,
nadzorowi nad rynkiem kapitałowym lub nadzorowi bankowemu sprawowanemu przez władze
nadzorcze państwa członkowskiego
- w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 20 i nie dłuższym niż 30 dni roboczych
od dnia otrzymania wezwania, wskazując zakres żądanych informacji lub dokumentów.
6.
W przypadku wezwania, o którym mowa w ust. 5, następuje zawieszenie biegu terminu
na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, od dnia wysłania wezwania do dnia otrzymania
informacji lub dokumentów, nie dłużej jednak niż do upływu terminu na przekazanie
informacji lub dokumentów.
7.
Komisja w formie pisemnej potwierdza otrzymanie informacji lub dokumentów, o których
mowa w ust. 5, w terminie nie dłuższym niż 2 dni robocze od dnia ich otrzymania.
8.
W przypadku kolejnych wezwań Komisji do przekazania dodatkowych informacji lub dokumentów
nie stosuje się terminów przekazania informacji lub dokumentów, o których mowa w ust.
5. Wezwania te nie powodują zawieszenia biegu terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie
sprzeciwu.
Art. 106h.
1.
Komisja zgłasza, w drodze decyzji, sprzeciw co do nabycia albo objęcia akcji lub praw
z akcji lub co do stania się podmiotem dominującym domu maklerskiego, jeżeli:
1)
podmiot składający zawiadomienie nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków w zawiadomieniu
lub załączanych do zawiadomienia dokumentach i informacjach;
2)
podmiot składający zawiadomienie nie przekazał w terminie dodatkowych informacji lub
dokumentów żądanych przez Komisję;
3)
uzasadnione jest to potrzebą ostrożnego i stabilnego zarządzania domem maklerskim,
z uwagi na możliwy wpływ podmiotu składającego zawiadomienie na dom maklerski lub
z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu składającego zawiadomienie.
2.
W ramach oceny istnienia przesłanki, o której mowa w ust. 1 pkt 3, Komisja bada, czy
podmiot składający zawiadomienie wykazał, że:
1)
daje rękojmię wykonywania swoich praw i obowiązków w sposób należycie zabezpieczający
interesy domu maklerskiego i klientów domu maklerskiego oraz zapewnia właściwe prowadzenie
działalności maklerskiej;
2)
osoby, które będą kierować działalnością domu maklerskiego dają rękojmię prowadzenia
spraw domu maklerskiego w sposób należycie zabezpieczający interesy domu maklerskiego
i klientów domu maklerskiego oraz zapewnią właściwe wykonywanie działalności maklerskiej,
a także posiadają odpowiednie doświadczenie zawodowe;
3)
jest w dobrej kondycji finansowej, w szczególności w odniesieniu do aktualnego zakresu
prowadzonej działalności, jak również wpływu realizacji planów inwestycyjnych na przyszłą
sytuację finansową podmiotu składającego zawiadomienie i przyszłą sytuację finansową
domu maklerskiego;
4)
zapewni przestrzeganie przez dom maklerski wymogów ostrożnościowych wynikających z
przepisów prawa, w tym wymogów kapitałowych, kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem,
a w szczególności, że struktura grupy, której dom maklerski stanie się częścią, umożliwiać
będzie sprawowanie efektywnego nadzoru oraz skuteczną wymianę informacji pomiędzy
właściwymi organami nadzorczymi i ustalenie zakresów właściwości tych organów;
5)
środki finansowe związane z nabyciem albo objęciem akcji lub praw z akcji lub podjęciem
innych działań zmierzających do stania się podmiotem dominującym, powodujących, że
dom maklerski stanie się podmiotem zależnym, nie pochodzą z nielegalnych lub nieujawnionych
źródeł oraz nie mają związku z finansowaniem terroryzmu ani w związku z zamierzonym
nabyciem albo objęciem akcji lub praw z akcji lub podjęciem innych działań zmierzających
do stania się podmiotem dominującym nie zachodzi zwiększone ryzyko popełnienia przestępstwa,
a także wystąpienia innych działań związanych z wprowadzaniem do obrotu środków finansowych
pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł lub finansowaniem terroryzmu.
3.
Dokonując oceny, o której mowa w ust. 1 pkt 3, Komisja uwzględnia w szczególności,
złożone w związku z postępowaniem, zobowiązania podmiotu dotyczące domu maklerskiego
lub ostrożnego i stabilnego nim zarządzania.
3a.
W przypadku gdy zawiadomienie, o którym mowa w art. 106 ust. 1, zostało złożone przez
więcej niż jeden podmiot w odniesieniu do tego samego domu maklerskiego, Komisja,
dokonując oceny, o której mowa w ust. 1 pkt 3, traktuje potencjalnych nabywców w sposób
niedyskryminujący.
4.
Komisja może, w terminie określonym w art. 106i ust. 1 wydać decyzję o stwierdzeniu
braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu, jeżeli stwierdzi, że nie zachodzą okoliczności
wskazane w ust. 1.
5.
Wydając decyzję, o której mowa w ust. 4, Komisja może ustalić termin nabycia albo
objęcia akcji lub praw z akcji albo uzyskania uprawnień podmiotu dominującego domu
maklerskiego.
6.
Termin, o którym mowa w ust. 5, może być wydłużony z urzędu lub na wniosek podmiotu
składającego zawiadomienie.
Art. 106i.
1.
Komisja doręcza decyzję w przedmiocie sprzeciwu, o którym mowa w art. 106h ust. 1,
w terminie 60 dni roboczych od dnia otrzymania zawiadomienia i wszystkich wymaganych
informacji i dokumentów, nie później niż w terminie 2 dni roboczych od dnia jej wydania.
2.
Terminy przewidziane dla doręczenia decyzji kończącej postępowanie w przedmiocie zawiadomienia
uważa się za zachowane, jeżeli przed ich upływem decyzja została nadana w polskiej
placówce pocztowej operatora publicznego.
Art. 106j.
Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 106 ust. 1, może zrealizować
zamiar objęty zawiadomieniem, jeżeli Komisja nie doręczy decyzji w przedmiocie sprzeciwu
w terminie 60 dni roboczych, o którym mowa w art. 106i ust. 1, albo jeżeli przed upływem
tego terminu Komisja wyda decyzję o stwierdzeniu braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu.
Art. 106k.
W przypadku uchylenia przez sąd administracyjny decyzji w przedmiocie sprzeciwu termin,
o którym mowa w art. 106i ust. 1, biegnie od dnia, w którym Komisji doręczono prawomocny
wyrok sądu administracyjnego.
Art. 106l.
1.
W przypadku nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji:
1)
z naruszeniem przepisu art. 106 ust. 1 albo
2)
pomimo zgłoszenia przez Komisję sprzeciwu, o którym mowa w art. 106h ust. 1, albo
3)
przed upływem terminu uprawniającego Komisję do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa
w art. 106h ust. 1, albo
4)
po wyznaczonym przez Komisję terminie na nabycie albo objęcie akcji lub praw z akcji,
o którym mowa w art. 106h ust. 5
- z akcji tych nie może być wykonywane prawo głosu, z zastrzeżeniem art. 106m.
2.
W przypadku wykonywania uprawnień podmiotu dominującego domu maklerskiego:
1)
z naruszeniem przepisu art. 106 ust. 1 albo
2)
w przypadku zgłoszenia przez Komisję sprzeciwu, o którym mowa w art. 106h ust. 1,
albo
3)
przed upływem terminu uprawniającego Komisję do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa
w art. 106h ust. 1, albo
4)
uzyskanych po upływie terminu, o którym mowa w art. 106h ust. 5
- członkowie zarządu domu maklerskiego powołani przez podmiot dominujący lub będący
członkami zarządu, prokurentami lub osobami pełniącymi kierownicze funkcje w podmiocie
dominującym nie mogą uczestniczyć w czynnościach z zakresu reprezentacji domu maklerskiego;
w przypadku gdy nie można ustalić, którzy członkowie zarządu zostali powołani przez
podmiot dominujący, powołanie zarządu jest bezskuteczne od dnia uzyskania przez ten
podmiot uprawnień podmiotu dominującego domu maklerskiego, z zastrzeżeniem art. 106m.
3.
Uchwały walnego zgromadzenia domu maklerskiego podjęte z naruszeniem przepisu ust.
1 są nieważne, chyba że spełniają wymogi kworum oraz większości głosów bez uwzględnienia
głosów nieważnych. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, prawo wytoczenia powództwa
o stwierdzenie nieważności uchwały walnego zgromadzenia przysługuje również Komisji.
Przepis art. 425 Kodeksu spółek handlowych stosuje się odpowiednio.
4.
Czynności z zakresu reprezentacji domu maklerskiego podejmowane z udziałem członków
zarządu z naruszeniem przepisu ust. 2 są nieważne. Przepis art. 58 § 3 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, Komisja może, w drodze decyzji, nakazać
zbycie akcji w wyznaczonym terminie.
6.
Jeżeli akcje nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 5, Komisja może nałożyć
na akcjonariusza domu maklerskiego karę pieniężną do wysokości 1 000 000 zł lub cofnąć
zezwolenie na wykonywanie działalności maklerskiej.
7.
Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 106 ust. 1, nabył lub objął akcje lub prawa z
akcji, o których mowa w art. 106 ust. 1, i nie dochowuje zobowiązania, o którym mowa
w art. 106h ust. 3, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć na ten podmiot karę pieniężną
do wysokości odpowiadającej wartości tych akcji lub praw z akcji. Wartość akcji lub
praw z akcji ustalana jest na dzień ich nabycia albo objęcia według wartości godziwej,
o której mowa w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.
8.
Decyzja, o której mowa w ust. 7, jest natychmiast wykonalna.
9.
Komisja może określić w decyzji, o której mowa w ust. 7, że kara pieniężna jest płatna
w miesięcznych ratach.
10.
Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 106 ust. 1, wypełni zobowiązanie, o którym mowa
w art. 106h ust. 3, przed upływem terminu wskazanego w decyzji, o której mowa w ust.
7, Komisja wydaje decyzję o umorzeniu kary pieniężnej, o której mowa w ust. 7:
1)
w całości albo
2)
w części odpowiadającej niezapłaconym przyszłym ratom - w przypadku określonym w ust.
9.
Art. 106m.
W przypadku gdy wymagają tego interesy domu maklerskiego oraz klientów domu maklerskiego,
a wnioskodawca wykaże, że nie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 106h ust.
1 pkt 3, Komisja może, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji wydanej
na wniosek akcjonariusza lub podmiotu dominującego domu maklerskiego, uchylić zakazy,
o których mowa w art. 106l ust. 1 lub 2. Do wniosku wnioskodawca dołącza informacje,
o których mowa w art. 106b ust. 1.
Art. 106n.
Podmiot nabywający albo obejmujący akcje lub prawa z akcji domu maklerskiego, w trybie
art. 106 ust. 1, jest obowiązany poinformować o nabyciu lub objęciu dom maklerski,
którego akcji nabycie albo objęcie dotyczy, w terminie 14 dni od dnia nabycia albo
objęcia.
Art. 106o.
W przypadku zaległej kary pieniężnej, o której mowa w art. 106l ust. 6 i 7, Komisja
może nakazać domowi maklerskiemu, którego akcjonariuszem jest podmiot, na który została
nałożona kara, przekazanie na poczet zaległej kary pieniężnej wraz z odsetkami wszelkich
płatności dokonywanych przez dom maklerski na rzecz tego akcjonariusza, w kwocie odpowiadającej
tej karze wraz z odsetkami.
Art. 107.
1.
Podmiot, który zamierza zbyć bezpośrednio lub pośrednio akcje lub prawa z akcji domu
maklerskiego ma obowiązek każdorazowo powiadomić o zamiarze ich zbycia Komisję nie
później niż na 14 dni przed planowanym zbyciem, jeżeli w wyniku zbycia:
1)
jego udział w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu lub w kapitale zakładowym
spadłby odpowiednio poniżej 10%, 20%, jednej trzeciej, 50% lub
2)
dom maklerski przestałby być jego podmiotem zależnym.
2.
Zamiar zbycia lub zbycie akcji lub praw z akcji domu maklerskiego przez podmiot zależny
uważa się za zamiar ich zbycia lub zbycie przez podmiot dominujący.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do akcji domu maklerskiego dopuszczonych do obrotu
na rynku regulowanym.
4.
Podmiot zbywający akcje lub prawa z akcji domu maklerskiego, jest obowiązany poinformować
o zbyciu dom maklerski, którego akcji zbycie dotyczy w terminie 14 dni od zbycia.
Art. 108.
1.
Jeżeli uzasadnione jest to potrzebą ostrożnego i stabilnego zarządzania domem maklerskim,
z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu, który uzyskał bezpośrednio lub pośrednio
prawo wykonywania głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach określonych w art. 106
ust. 1 albo stał się bezpośrednio lub pośrednio podmiotem dominującym domu maklerskiego
lub z uwagi na możliwy wpływ tego podmiotu na dom maklerski, a w szczególności w przypadku
stwierdzenia, że podmiot ten nie dochowuje zobowiązań, o których mowa w art. 106h
ust. 3, Komisja może, w drodze decyzji:
1)
nakazać zaprzestanie wywierania takiego wpływu, wskazując termin oraz warunki i zakres
podjęcia stosownych czynności lub
2)
zakazać wykonywania prawa głosu z akcji domu maklerskiego posiadanych przez ten podmiot
lub wykonywania uprawnień podmiotu dominującego przysługujących temu podmiotowi. Dokonując
oceny, czy zachodzi przesłanka do wydania tego zakazu przepisy art. 106h ust. 2 i
3 stosuje się odpowiednio.
2.
Decyzje, o których mowa w ust. 1, są natychmiast wykonalne.
3.
W przypadku wydania decyzji, o których mowa w ust. 1, wykonywanie przez akcjonariusza
prawa głosu ze wszystkich posiadanych akcji domu maklerskiego jest bezskuteczne.
4.
Uchwała walnego zgromadzenia domu maklerskiego jest nieważna, jeżeli przy jej podejmowaniu
wykonano prawo głosu z akcji, w stosunku do których Komisja wydała na podstawie ust.
1 decyzję w przedmiocie zakazu wykonywania prawa głosu, chyba że uchwała spełnia wymogi
kworum oraz większości głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych. Prawo
wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały przysługuje również Komisji.
Przepis art. 425 Kodeksu spółek handlowych stosuje się odpowiednio.
5.
Jeżeli Komisja wydała na podstawie ust. 1 decyzję w przedmiocie zakazu wykonywania
uprawnień podmiotu dominującego, przepisy art. 106l ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.
6.
W przypadku wydania na podstawie ust. 1 decyzji w przedmiocie zakazu wykonywania prawa
głosu lub uprawnień podmiotu dominującego, Komisja może, w drodze decyzji, nakazać
zbycie akcji w wyznaczonym terminie.
7.
Jeżeli akcje nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 6, Komisja może w
drodze decyzji nałożyć na akcjonariusza domu maklerskiego karę pieniężną do wysokości
1 000 000 zł lub cofnąć zezwolenie na wykonywanie działalności przez dom maklerski.
8.
Na wniosek akcjonariusza lub podmiotu dominującego Komisja uchyla decyzję w przedmiocie
zakazu wydaną na podstawie ust. 1, jeżeli ustały okoliczności uzasadniające wydanie
tej decyzji.
9.
Przepisy ust. 1-8 stosuje się odpowiednio w przypadku, o którym mowa w art. 106 ust.
7, do podmiotów będących stronami porozumienia.
Art. 108a.
Przepisy art. 106-108 stosuje się odpowiednio do:
1)
udziałów domu maklerskiego w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz udziałów
z tytułu wkładu w domu maklerskim w spółce, o której mowa w art. 95 ust. 1 pkt 4-6;
2)
komplementariuszy domu maklerskiego, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 2 i 4, oraz
osób uprawnionych do reprezentowania domu maklerskiego, o którym mowa w art. 95 ust.
1 pkt 5 i 6.
Art. 109.
1.
Dom maklerski nie może nabywać na własny rachunek akcji wyemitowanych przez podmioty,
wobec których jest podmiotem zależnym.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nabywania akcji znajdujących się w obrocie zorganizowanym:
1)
z zachowaniem wymogów określonych w art. 5 ust. 4 rozporządzenia 596/2014 oraz
2)
w celu dalszej odsprzedaży, w liczbie stanowiącej łącznie nie więcej niż 5% kapitału
zakładowego.
Art. 110.
1.
W przypadku gdy Komisja Europejska podejmuje kroki zmierzające do likwidacji przeszkód
w prowadzeniu w państwie niebędącym państwem członkowskim działalności maklerskiej
przez firmę inwestycyjną z siedzibą w państwie członkowskim, Komisja informuje Komisję
Europejską, na jej wniosek, o prowadzonych postępowaniach w związku z:
1)
wnioskami o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej złożonymi
przez podmioty będące bezpośrednio lub pośrednio podmiotem zależnym od podmiotu podlegającego
prawu państwa niebędącego państwem członkowskim;
2)
zawiadomieniami o zamiarze nabycia akcji domu maklerskiego, jeżeli nabywcą jest podmiot
podlegający prawu państwa niebędącego państwem członkowskim i w wyniku tej transakcji
może stać się on podmiotem dominującym wobec domu maklerskiego.
2.
Do zawiadomień, o których mowa w ust. 1, Komisja dołącza opis struktury grupy kapitałowej,
z tym że w przypadku zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, opis powinien być
sporządzony według stanu uwzględniającego nabycie akcji podmiotu prowadzącego działalność
maklerską.
3.
Komisja zawiadamia Komisję Europejską oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych o znanych Komisji przeszkodach prawnych i faktycznych, jakie napotykają
domy maklerskie lub banki prowadzące działalność maklerską w związku z prowadzeniem
takiej działalności na terytorium państw niebędących państwami członkowskimi.
Oddział 2a
Szczególne zasady prowadzenia działalności przez niektóre domy maklerskie
Art. 110a.
1.
Ilekroć w niniejszym oddziale jest mowa o:
1)
dominującej finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej z państwa członkowskiego
- rozumie się przez to dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej
z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia 575/2013;
2)
dominującej finansowej spółce holdingowej z państwa członkowskiego - rozumie się przez
to dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia 575/2013;
3)
dominującej instytucji z państwa członkowskiego - rozumie się przez to dominującą
instytucję z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia
575/2013;
4)
domu maklerskim - rozumie się przez to dom maklerski, którego zezwolenie na działalność
maklerską obejmuje co najmniej jedną z czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2
pkt 3, 6-9 lub ust. 4 pkt 1;
5)
finansowej spółce holdingowej - rozumie się przez to finansową spółkę holdingową,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia 575/2013;
6)
finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej - rozumie się przez to finansową
spółkę holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia
575/2013;
7)
instytucji - rozumie się przez to instytucję, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3
rozporządzenia 575/2013;
8)
instytucji finansowej - rozumie się przez to instytucję finansową, o której mowa w
art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia 575/2013;
9)
instytucji kredytowej - rozumie się przez to instytucję, o której mowa w art. 4 ust.
1 pkt 1 rozporządzenia 575/2013, do której stosuje się przepisy rozporządzenia 575/2013
zgodnie z art. 1 akapit pierwszy zdanie wstępne rozporządzenia 575/2013;
10)
podmiocie dominującym - rozumie się przez to jednostkę dominującą, o której mowa w
art. 4 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia 575/2013, jak również podmiot uznany przez Komisję
za dominujący zgodnie z ust. 2;
11)
podmiocie zależnym - rozumie się przez to jednostkę zależną, o której mowa w art.
4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia 575/2013;
12)
spółce holdingowej o działalności mieszanej - rozumie się przez to holding mieszany,
o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia 575/2013;
13)
udziale kapitałowym - rozumie się przez to posiadany bezpośrednio lub pośrednio udział
dający prawo do co najmniej 20% kapitału innego podmiotu lub prawo do wykonywania
co najmniej 20% głosów w organach innego podmiotu;
14)
unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej - rozumie się przez to unijną dominującą
finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia 575/2013;
15)
unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej - rozumie
się przez to unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia 575/2013;
16)
unijnej instytucji dominującej - rozumie się przez to unijną instytucję dominującą,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia 575/2013;
17)
zagranicznej firmie inwestycyjnej - rozumie się przez to firmę inwestycyjną, o której
mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia 575/2013, z siedzibą w innym państwie członkowskim.
2.
Komisja może, w drodze decyzji, uznać za podmiot dominujący wobec domu maklerskiego
osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę nieposiadającą osobowości prawnej, jeżeli
wywiera ona znaczący wpływ na ten dom maklerski zgodnie z art. 96 ust. 3.
Art. 110b.
1.
Dom maklerski opracowuje i wdraża odpowiedni i kompleksowy system zarządzania ryzykiem,
w zakresie którego określa:
1)
dokładny, przejrzysty i spójny podział zadań, obowiązków i odpowiedzialności w ramach
struktury organizacyjnej;
2)
skuteczne procedury w celu identyfikacji ryzyka, na które jest lub może być narażony,
jego szacowania i monitorowania, a także zarządzania tym ryzykiem;
3)
zasady i procedury sporządzania raportów w zakresie ryzyka, o którym mowa w pkt 2.
2.
Dom maklerski wdraża system zarządzania ryzykiem, z zachowaniem proporcjonalności
w stosunku do charakteru, skali i złożoności rodzajów ryzyka związanych z modelem
biznesowym i działalnością prowadzoną przez dom maklerski.
3.
W przypadku gdy uzasadnia to wielkość, struktura organizacyjna, charakter, zakres
i złożoność działalności prowadzonej przez dom maklerski, ustanawia on komitet do
spraw ryzyka. Zadaniem komitetu jest wspieranie zarządu domu maklerskiego w zakresie
zarządzania ryzykiem.
Art. 110c.
1.
Zarząd domu maklerskiego zapewnia skuteczne i ostrożne zarządzanie domem maklerskim,
w tym właściwy i przejrzysty podział zadań, obowiązków i odpowiedzialności, a także
prawidłowe funkcjonowanie systemu zarządzania ryzykiem w domu maklerskim.
2.
Zarząd domu maklerskiego w szczególności:
1)
określa cele strategiczne domu maklerskiego;
2)
określa strategię domu maklerskiego w zakresie zarządzania ryzykiem i zapewnia jej
wykonanie;
3)
zapewnia integralność systemów rachunkowości i sprawozdawczości finansowej oraz ich
zgodność z prawem i stosowanymi standardami.
3.
Rada nadzorcza domu maklerskiego sprawuje nadzór nad wypełnianiem przez zarząd obowiązków,
o których mowa w ust. 1 i 2, oraz ocenia adekwatność i skuteczność przyjętych rozwiązań,
w tym zatwierdza system zarządzania ryzykiem.
4.
Rada nadzorcza domu maklerskiego ma prawo dostępu do informacji dotyczących ryzyka
związanego z działalnością domu maklerskiego, w szczególności ma prawo żądać informacji
od osób wykonujących w domu maklerskim funkcje w zakresie zarządzania ryzykiem oraz
żądać wyjaśnień od ekspertów zewnętrznych świadczących usługi w zakresie zarządzania
ryzykiem na rzecz domu maklerskiego.
Art. 110ca.
1.
W przypadku gdy uzasadniają to wielkość, struktura organizacyjna, charakter, zakres
i złożoność działalności prowadzonej przez dom maklerski, ustanawia on komitet do
spraw nominacji, którego członkowie są powoływani przez radę nadzorczą spośród jej
członków.
2.
Komitet do spraw nominacji przy realizacji powierzonych mu zadań uwzględnia, w miarę
możliwości, potrzebę zapewnienia, aby proces decyzyjny w zarządzie domu maklerskiego
nie został zdominowany przez jedną osobę, co mogłoby wpłynąć w sposób niekorzystny
na interes domu maklerskiego.
3.
W celu realizacji zadań komitet do spraw nominacji może korzystać z wszelkich niezbędnych
zasobów, w tym z usług doradztwa zewnętrznego.
4.
Dom maklerski zapewnia odpowiednie finansowanie realizacji zadań przez komitet do
spraw nominacji.
5.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres zadań komitetu do spraw nominacji, uwzględniając potrzebę zapewnienia
skutecznego, prawidłowego i ostrożnego zarządzania domem maklerskim.
Art. 110cb.
Komitet do spraw nominacji albo rada nadzorcza, jeżeli nie powołano tego komitetu,
przyjmuje politykę różnorodności w składzie zarządu domu maklerskiego, uwzględniającą
szeroki zestaw cech i kompetencji wymaganych w przypadku osób pełniących funkcję członków
zarządu.
Art. 110d.
Na potrzeby stosowania rozporządzenia 575/2013 zarząd domu maklerskiego uznaje się
za organ zarządzający w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 9 tego rozporządzenia, chyba
że przepisy odrębne stanowią inaczej.
Art. 110e.
1.
Dom maklerski dokonuje oszacowania kapitału wewnętrznego. Kapitał wewnętrzny powinien
zostać oszacowany w wysokości zapewniającej pokrycie istotnych zidentyfikowanych rodzajów
i skali ryzyka występujących w ramach prowadzonej przez ten dom działalności oraz
innych istotnych rodzajów ryzyka mogących wystąpić w przyszłości. Dom maklerski opracowuje
i wdraża odpowiednie, skuteczne i kompletne strategie i procedury służące do oszacowania
i utrzymywania kapitału wewnętrznego.
2.
Dom maklerski utrzymuje w każdym czasie poziom funduszy własnych, o których mowa w
art. 4 ust. 1 pkt 118 rozporządzenia 575/2013, na poziomie nie niższym niż poziom
kapitału wewnętrznego.
3.
Dom maklerski dokonuje oszacowania kapitału wewnętrznego na poziomie jednostkowym.
W przypadku gdy dom maklerski jest dominującą instytucją z państwa członkowskiego,
dokonuje oszacowania kapitału wewnętrznego na zasadzie skonsolidowanej w rozumieniu
art. 4 ust. 1 pkt 48 rozporządzenia 575/2013 zgodnie z art. 18-24 tego rozporządzenia.
4.
Dom maklerski będący podmiotem zależnym od dominującej finansowej spółki holdingowej
z państwa członkowskiego lub dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności
mieszanej z państwa członkowskiego szacuje kapitał wewnętrzny na podstawie skonsolidowanej
sytuacji finansowej tej spółki zgodnie z art. 18-24 rozporządzenia 575/2013.
5.
W przypadku gdy dom maklerski będący podmiotem zależnym od finansowej spółki holdingowej
lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej lub dominująca wobec domu
maklerskiego finansowa spółka holdingowa, lub dominująca wobec domu maklerskiego finansowa
spółka holdingowa o działalności mieszanej posiada w państwie niebędącym państwem
członkowskim:
1)
podmiot zależny będący instytucją, instytucją finansową albo spółką zarządzania aktywami
w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia 575/2013 lub
2)
udział kapitałowy w podmiocie, o którym mowa w pkt 1
- dom maklerski szacuje kapitał wewnętrzny na zasadzie subskonsolidowanej w rozumieniu
art. 4 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia 575/2013.
Art. 110f.
1.
W przypadku gdy zagraniczna firma inwestycyjna prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej działalność w formie oddziału, Komisja może zwrócić się do właściwego organu
nadzoru w innym państwie członkowskim, który udzielił tej firmie zezwolenia na prowadzenie
działalności maklerskiej, lub do właściwego organu nadzoru sprawującego nadzór skonsolidowany
nad podmiotem dominującym, którego podmiotem zależnym jest ta zagraniczna firma inwestycyjna,
z wnioskiem o uznanie oddziału tej firmy za istotny.
2.
Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania przez właściwy organ nadzoru wniosku,
o którym mowa w ust. 1, Komisja i właściwy organ nadzoru nie osiągną wspólnego stanowiska
w sprawie uznania oddziału zagranicznej firmy inwestycyjnej za istotny, Komisja, w
terminie 2 miesięcy od dnia upływu tego terminu, wydaje decyzję w przedmiocie uznania
oddziału zagranicznej firmy inwestycyjnej za istotny, jeżeli jego działalność na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej spełnia co najmniej jedną z następujących przesłanek:
1)
udział w ogólnej wartości wkładów pieniężnych klientów na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest wyższy niż 2%;
2)
liczba klientów oddziału jest znacząca w skali działalności wykonywanej przez ten
oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
zawieszenie albo zakończenie działalności zagranicznej firmy inwestycyjnej może stanowić
zagrożenie dla stabilności systemu finansowego lub dla bezpieczeństwa funkcjonowania
systemów płatności, rozliczeń i rozrachunku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Komisja, wydając decyzję, o której mowa w ust. 2, uwzględnia znane jej opinie i zastrzeżenia
właściwego organu nadzoru.
4.
Informację o decyzji, o której mowa w ust. 2, Komisja przekazuje właściwemu organowi
nadzoru.
5.
Na wniosek organu nadzoru z państwa członkowskiego, na którego terytorium dom maklerski
prowadzi działalność w formie oddziału lub na którego terytorium działalność prowadzi
oddział instytucji będącej podmiotem zależnym od domu maklerskiego, nad którym Komisja
sprawuje nadzór skonsolidowany, Komisja oraz organ nadzoru z państwa członkowskiego
mogą osiągnąć wspólne stanowisko w sprawie uznania oddziału domu maklerskiego lub
instytucji za istotny w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania wniosku przez Komisję.
6.
W przypadku osiągnięcia wspólnego stanowiska albo wydania decyzji, Komisja podejmuje
współpracę z właściwym organem nadzoru. W ramach współpracy Komisja:
1)
udostępnia właściwemu organowi nadzoru informacje dotyczące nadzoru płynnościowego,
sprawowanego nad działalnością prowadzoną przez dom maklerski w formie oddziału;
2)
informuje właściwy organ nadzoru o wystąpieniu zaburzenia płynności oraz działaniach
podjętych w związku z tym zaburzeniem;
3)
w przypadku zaistnienia sytuacji, która zagraża płynności na rynku i stabilności systemu
finansowego w którymkolwiek z państw członkowskich (sytuacja nadzwyczajna), koordynuje
i planuje działania nadzorcze wobec domu maklerskiego, prowadzącego działalność w
innym państwie członkowskim w formie oddziału, we współpracy z właściwym organem nadzoru
oraz przekazuje Europejskiej Radzie do spraw Ryzyka Systemowego i Komitetowi Stabilności
Finansowej, o którym mowa w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym
i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym , informacje istotne dla wykonywania ich zadań;
4)
konsultuje działania nadzorcze nad domem maklerskim z właściwym organem nadzoru;
5)
przekazuje właściwemu organowi nadzoru informacje o zmianach sytuacji finansowej domu
maklerskiego, które mogą zagrozić jego działalności, oraz o sankcjach administracyjnych
i środkach nadzorczych nałożonych przez Komisję na dom maklerski w zakresie funduszy
własnych domu maklerskiego, a także o wynikach badania i oceny nadzorczej.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Komisja może również ustanowić kolegium, w skład
którego wchodzi właściwy organ nadzoru, o którym mowa w ust. 5. Przepis art. 110j
stosuje się odpowiednio.
Art. 110g.
1.
Dom maklerski wypełnia obowiązki określone w art. 110b, art. 110c, art. 110p, art.
110q i art. 110v oraz sporządza i realizuje program postępowania naprawczego na zasadzie
indywidualnej, o której mowa w art. 6-10 rozporządzenia 575/2013, chyba że zgodnie
z art. 7 rozporządzenia 575/2013 podlega wyłącznie nadzorowi skonsolidowanemu.
2.
W przypadku gdy dom maklerski jest podmiotem dominującym lub podmiotem zależnym, wypełnia
obowiązki określone w art. 110b, art. 110c, art. 110p, art. 110q, art. 110v oraz sporządza
i realizuje program postępowania naprawczego na zasadzie skonsolidowanej lub subskonsolidowanej
w rozumieniu odpowiednio art. 4 ust. 1 pkt 48 lub 49 rozporządzenia 575/2013. Mechanizmy
i procedury stosowane przez dom maklerski zapewniają spójność i integralność przyjętych
rozwiązań oraz dostarczenie informacji i danych niezbędnych Komisji do wykonywania
nadzoru, także w stosunku do podmiotów zależnych, które nie podlegają nadzorowi na
podstawie niniejszego oddziału i rozporządzenia 575/2013.
3.
W przypadku gdy dom maklerski jest dominującą instytucją z państwa członkowskiego
lub unijną instytucją dominującą, nadzór skonsolidowany jest sprawowany przez Komisję.
4.
W przypadku gdy podmiotem dominującym wobec domu maklerskiego jest dominująca finansowa
spółka holdingowa z państwa członkowskiego, dominująca finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, unijna dominująca finansowa spółka
holdingowa lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej,
nadzór skonsolidowany jest sprawowany przez Komisję, z zastrzeżeniem ust. 5-7.
5.
W przypadku gdy podmiotem dominującym wobec domu maklerskiego oraz instytucji, której
udzielono zezwolenia w innym państwie członkowskim, jest ta sama: dominująca finansowa
spółka holdingowa z państwa członkowskiego, dominująca finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, unijna dominująca finansowa spółka
holdingowa lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej,
nadzór skonsolidowany jest sprawowany przez Komisję, jeżeli podmiot dominujący ma
siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
6.
W przypadku gdy podmioty dominujące wobec domu maklerskiego oraz instytucji, której
udzielono zezwolenia w innym państwie członkowskim, obejmują co najmniej dwie finansowe
spółki holdingowe lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, których
siedziby znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
członkowskim, a w każdym z tych państw członkowskich znajduje się instytucja kredytowa,
nadzór skonsolidowany jest sprawowany przez Komisję, jeżeli instytucja kredytowa,
która ma największą sumę bilansową, uzyskała zezwolenie na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 6, gdy finansowa spółka holdingowa lub finansowa
spółka holdingowa o działalności mieszanej mają siedzibę w państwie członkowskim innym
niż Rzeczpospolita Polska albo państwo członkowskie, w którym instytucja uzyskała
zezwolenie, nadzór skonsolidowany jest sprawowany przez Komisję, jeżeli dom maklerski
ma największą sumę bilansową. W takim przypadku dom maklerski jest uznawany za instytucję
zależną od unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub od unijnej dominującej
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.
8.
Komisja i właściwy organ nadzoru nad instytucją mogą uzgodnić, w drodze porozumienia,
odstąpienie od kryteriów określonych w ust. 5-7, gdyby zastosowanie tych kryteriów
okazało się niewłaściwe ze względu na specyfikę domu maklerskiego lub instytucji i
istotność ich działalności w poszczególnych państwach członkowskich oraz ustalić,
że Komisja albo właściwy organ nadzoru będzie sprawować nadzór skonsolidowany. W takim
przypadku Komisja przed zawarciem porozumienia umożliwia wyrażenie opinii odpowiedniej
unijnej instytucji dominującej, unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej,
unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej lub domowi
maklerskiemu albo instytucji o większej sumie bilansowej, chyba że opinia została
wyrażona wobec właściwego organu nadzoru z innego państwa członkowskiego.
9.
O zawarciu porozumienia, o którym mowa w ust. 8, Komisja powiadamia Komisję Europejską
i Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
10.
Komisja, sprawując nadzór skonsolidowany:
1)
koordynuje gromadzenie i wymianę informacji niezbędnych do sprawowania nadzoru;
2)
planuje i koordynuje działania nadzorcze we współpracy z właściwymi organami nadzoru,
których to dotyczy, a także, w uzasadnionych przypadkach, z Narodowym Bankiem Polskim.
11.
W przypadku gdy właściwe organy nadzoru nie współpracują z Komisją sprawującą nadzór
skonsolidowany w stopniu wymaganym do wykonania działań, o których mowa w ust. 10,
Komisja może skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, zgodnie z
art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24
listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego
Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji
2009/78/WE , zwanego dalej „rozporządzeniem 1093/2010”.
12.
Działania nadzorcze, o których mowa w ust. 10 pkt 2, obejmują również nałożenie sankcji
zgodnie z art. 167, w związku z naruszeniem przepisów niniejszego oddziału lub rozporządzenia
575/2013, nałożenie środka nadzorczego, o którym mowa w art. 110y ust. 1 pkt 9, lub
nałożenie ograniczeń w stosowaniu metody zaawansowanego pomiaru do obliczania wymogów
w zakresie funduszy własnych zgodnie z art. 312 ust. 2 rozporządzenia 575/2013, a
także przygotowywanie wspólnych ocen, realizację planów awaryjnych i przekazywanie
informacji do publicznej wiadomości.
Art. 110h.
1.
Komisja, podejmując decyzję w ramach sprawowania nadzoru skonsolidowanego, dąży do
osiągnięcia wspólnego stanowiska z właściwymi organami nadzoru w zakresie:
1)
stosowania art. 110e i prowadzenia badania i oceny nadzorczej, o którym mowa w art.
110r, w celu określenia adekwatności skonsolidowanego poziomu funduszy własnych grupy
kapitałowej do jej sytuacji finansowej i profilu ryzyka oraz poziomu funduszy własnych
wymaganego do stosowania na poziomie jednostkowym w stosunku do każdego podmiotu w
ramach grupy kapitałowej oraz na zasadzie skonsolidowanej w rozumieniu art. 4 ust.
1 pkt 48 rozporządzenia 575/2013;
2)
środków dotyczących istotnych kwestii i ustaleń w zakresie sprawowania nadzoru nad
spełnianiem wymogów dotyczących płynności, w tym związanych z prawidłowością zarządzania
ryzykiem płynności oraz potrzebą określenia dostosowanych do domu maklerskiego wymogów
dotyczących płynności.
2.
Komisja wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, w terminie:
1)
4 miesięcy od dnia przekazania przez Komisję pozostałym zainteresowanym właściwym
organom nadzoru sprawozdania zawierającego ocenę ryzyka grupy kapitałowej - w zakresie
określonym w ust. 1 pkt 1;
2)
miesiąca od dnia sporządzenia oceny profilu ryzyka płynności grupy kapitałowej - w
zakresie określonym w ust. 1 pkt 2.
3.
Komisja w decyzji, o której mowa w ust. 1, uwzględnia ocenę ryzyka podmiotów zależnych
przeprowadzoną przez właściwe organy nadzoru.
4.
W przypadku braku wspólnego stanowiska Komisja, sprawując nadzór skonsolidowany, z
własnej inicjatywy lub na wniosek każdego z zainteresowanych właściwych organów nadzoru
może skonsultować się z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego.
5.
W przypadku gdy Komisja sprawuje nadzór nad domem maklerskim będącym podmiotem zależnym
od unijnej instytucji dominującej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej
lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, dąży
do osiągnięcia wspólnego stanowiska z organem sprawującym nadzór skonsolidowany oraz
z innymi właściwymi organami nadzoru. Komisja przedstawia tym organom ocenę ryzyka
domu maklerskiego. W przypadku braku wspólnego stanowiska Komisja może zwrócić się
do organu sprawującego nadzór skonsolidowany z wnioskiem o skonsultowanie się z Europejskim
Urzędem Nadzoru Bankowego.
6.
W przypadku gdy Komisja, sprawując nadzór skonsolidowany, oraz właściwe organy nie
osiągną wspólnego stanowiska w terminach, o których mowa w ust. 2, Komisja może wydać
decyzję w sprawie zastosowania środków nadzorczych zgodnie z art. 110y ust. 1 lub
3 na zasadzie skonsolidowanej, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 48 rozporządzenia 575/2013,
uwzględniając ocenę ryzyka jednostek zależnych przeprowadzoną przez właściwe organy
nadzoru.
7.
W przypadku gdy Komisja, sprawując nadzór skonsolidowany lub nadzór nad domem maklerskim
będącym podmiotem zależnym od unijnej instytucji dominującej, unijnej dominującej
finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej
o działalności mieszanej, oraz właściwe organy nie osiągną wspólnego stanowiska w
terminach, o których mowa w ust. 2, Komisja może wydać decyzję w sprawie zastosowania
środków nadzorczych zgodnie z art. 110y ust. 1 lub 3 na zasadzie indywidualnej w rozumieniu
art. 6-10 rozporządzenia 575/2013 albo subskonsolidowanej w rozumieniu art. 4 ust.
1 pkt 49 rozporządzenia 575/2013, uwzględniając opinie i zastrzeżenia organu sprawującego
nadzór skonsolidowany.
8.
Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, którykolwiek z zainteresowanych
właściwych organów nadzoru skieruje sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego
zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1093/2010, Komisja, sprawując nadzór skonsolidowany
lub nadzór nad domem maklerskim będącym podmiotem zależnym od unijnej instytucji dominującej,
unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej
spółki holdingowej o działalności mieszanej, wydaje decyzję po otrzymaniu decyzji
wydanej przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego na podstawie art. 19 ust. 3 tego
rozporządzenia, uwzględniając stanowisko przedstawione w decyzji tego Urzędu lub uzasadniając
istotne odstępstwa. Terminy, o których mowa w ust. 2, uznaje się za terminy zakończenia
postępowania pojednawczego w rozumieniu rozporządzenia 1093/2010.
9.
W przypadku gdy Komisja, sprawując nadzór skonsolidowany, wydała decyzję po osiągnięciu
wspólnego stanowiska, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie przekazuje informację o
tej decyzji zainteresowanym właściwym organom nadzoru.
10.
W przypadku gdy Komisja, sprawując nadzór skonsolidowany, przy braku wspólnego stanowiska
wydała decyzję, o której mowa w ust. 7, niezwłocznie przekazuje zainteresowanym właściwym
organom nadzoru informację o tej decyzji wraz z informacją o decyzjach przekazanych
Komisji przez inne właściwe organy nadzoru.
11.
W przypadku gdy Komisja, sprawując nadzór nad domem maklerskim będącym podmiotem zależnym
od unijnej instytucji dominującej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej
lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, wydała
decyzję, o której mowa w ust. 8, niezwłocznie przekazuje informację o tej decyzji
organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany nad domem maklerskim.
12.
Przesłanki wydania decyzji, o których mowa w ust. 1, 7 i 8, podlegają weryfikacji
co najmniej raz w roku. W przypadku gdy Komisja sprawuje nadzór skonsolidowany, weryfikacja
przesłanek wydania decyzji może zostać przeprowadzona częściej na uzasadniony wniosek
właściwego organu nadzoru dla instytucji będącej podmiotem zależnym od domu maklerskiego.
W przypadku gdy dom maklerski jest podmiotem zależnym, Komisja może, w uzasadnionym
przypadku, wystąpić z wnioskiem o wcześniejszą weryfikację przesłanek wydania decyzji
do właściwego organu nadzoru, który sprawuje nadzór skonsolidowany nad grupą kapitałową.
13.
Przesłanki wydania decyzji, o których mowa w ust. 7 i 8, Komisja weryfikuje raz w
roku również na wniosek właściwego organu nadzoru, mając na względzie konieczność
dalszego stosowania środka nadzorczego. W przypadku zmiany okoliczności Komisja może
uchylić lub zmienić decyzję.
14.
W przypadku gdy Komisja sprawuje nadzór skonsolidowany i właściwy organ nadzoru dla
instytucji będącej podmiotem zależnym od domu maklerskiego wystąpi do Komisji z wnioskiem
o wcześniejszą weryfikację przesłanek wydania decyzji w sprawie zastosowania środka
nadzorczego, o którym mowa w art. 110y ust. 1 pkt 9 lub ust. 3, Komisja może, w uzasadnionym
przypadku, dokonać wcześniejszej weryfikacji, o ile wnioskujący organ dokona tożsamej
weryfikacji w odniesieniu do instytucji będącej podmiotem zależnym od domu maklerskiego.
W przypadku gdy dom maklerski jest podmiotem zależnym, Komisja może, w uzasadnionym
przypadku, wystąpić z wnioskiem do właściwego organu nadzoru, który sprawuje nadzór
skonsolidowany nad grupą kapitałową, o wcześniejszą weryfikację przesłanek wydania
decyzji w sprawie zastosowania środka nadzorczego w postaci nałożenia dodatkowego
wymogu w zakresie funduszy własnych.
Art. 110i.
1.
W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, w tym określonej w art. 18 rozporządzenia
1093/2010, lub wystąpienia niekorzystnych zmian na rynkach, potencjalnie zagrażających
płynności na rynku i stabilności systemu finansowego państwa członkowskiego, w którym
podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej, co dom maklerski uzyskały zezwolenie
na prowadzenie działalności, lub państwa członkowskiego, w którym prowadzą działalność
istotne oddziały, o których mowa w art. 110f, Komisja, sprawując nadzór skonsolidowany,
zawiadamia o tym niezwłocznie Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejską Radę
do spraw Ryzyka Systemowego, Komitet Stabilności Finansowej i Narodowy Bank Polski
oraz przekazuje im informacje niezbędne do realizacji ich zadań.
2.
W przypadku gdy Narodowy Bank Polski uzyska informacje o wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej,
o której mowa w ust. 1, zawiadamia o tym niezwłocznie Komisję i właściwe organy nadzoru,
które sprawują nadzór nad podmiotami należącymi do grupy kapitałowej, oraz Europejski
Urząd Nadzoru Bankowego.
3.
Jeżeli do prawidłowego wykonywania nadzoru skonsolidowanego przez Komisję niezbędne
są informacje będące w posiadaniu właściwego organu nadzoru, Komisja zwraca się bezpośrednio
do tego organu o ich udostępnienie.
4.
W przypadku gdy dom maklerski podlega nadzorowi skonsolidowanemu, Komisja może zawrzeć
z właściwym organem nadzoru sprawującym nadzór skonsolidowany, a jeżeli Komisja sprawuje
nadzór skonsolidowany - z właściwym organem nadzoru dla podmiotu zależnego w grupie
kapitałowej, porozumienie dotyczące współpracy i koordynacji działań nadzorczych,
które określa dodatkowe zadania powierzone organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany,
procedury podejmowania decyzji oraz tryb współpracy nadzorczej.
5.
Komisja może zgodnie z porozumieniem, o którym mowa w ust. 4, z uwzględnieniem art.
28 rozporządzenia 1093/2010, delegować swoje zadania właściwemu organowi nadzoru tak,
aby organ ten mógł skutecznie wykonywać zadania z zakresu nadzoru albo przyjmować
zadania właściwego organu nadzoru. Porozumienie powinno określać w szczególności:
1)
zakres delegowanych zadań;
2)
zakres stosowania do delegowanych zadań przepisów prawa polskiego oraz prawa innego
państwa członkowskiego;
3)
obowiązek właściwego organu nadzoru informowania Komisji o podejmowanych działaniach
nadzorczych oraz o ich skutkach;
4)
warunki i tryb zmiany zakresu oraz odwołania delegowania zadań.
6.
O zawarciu porozumienia, o którym mowa w ust. 4, Komisja informuje Europejski Urząd
Nadzoru Bankowego oraz dom maklerski.
7.
Odwołanie delegowania zadań następuje w szczególności w przypadku zmiany stanu faktycznego,
wskutek której podmiot wskazany w porozumieniu, o którym mowa w ust. 4, przestaje
być podmiotem zależnym podmiotu dominującego, nad którym nadzór sprawuje właściwy
organ nadzoru.
8.
Na podstawie porozumienia, o którym mowa w ust. 4, Komisja może przyjmować jedynie
takie zadania, jakie odpowiadają celom i zadaniom nadzoru.
9.
Komisja zamieszcza porozumienie, o którym mowa w ust. 4, na swojej stronie internetowej
niezwłocznie po jego zawarciu, ze wskazaniem podmiotu, o którym mowa w tym porozumieniu.
10.
Jeżeli wykonanie decyzji lub innego rozstrzygnięcia właściwego organu nadzoru mogłoby
zagrażać ostrożnemu i stabilnemu zarządzaniu domem maklerskim, Komisja może wypowiedzieć
porozumienie, o którym mowa w ust. 4, i zawiesić wykonanie decyzji lub innego rozstrzygnięcia.
11.
Jeżeli inny organ nadzoru odmawia zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 4, albo
pomimo zawarcia porozumienia nie stosuje się do jego postanowień, w tym nie udziela
w wyznaczonym terminie informacji, o których udzielenie wnioskowała Komisja, Komisja
może powiadomić o tym Europejski Urząd Nadzoru Bankowego oraz wypowiedzieć porozumienie.
Art. 110j.
1.
W przypadku gdy Komisja sprawuje nadzór skonsolidowany nad domem maklerskim, może
ustanowić kolegium złożone z właściwych organów nadzoru, zwane dalej „kolegium”. Prawo
udziału w kolegium przysługuje także Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego.
2.
W skład kolegium mogą wchodzić właściwe organy nadzoru sprawujące nadzór nad podmiotami
zależnymi od domu maklerskiego, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej
lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, a
także właściwe organy nadzoru w państwie, na którego terytorium prowadzą działalność
istotne oddziały instytucji wchodzących w skład grupy kapitałowej domu maklerskiego.
W uzasadnionych przypadkach w skład kolegium mogą wchodzić także banki centralne z
państw członkowskich. Właściwe organy nadzoru z państw trzecich mogą uczestniczyć
w kolegium, jeżeli podmiot z państwa trzeciego wchodzi w skład grupy kapitałowej domu
maklerskiego, a w tym państwie trzecim obowiązują przepisy dotyczące zachowania tajemnicy
zawodowej w opinii Komisji równoważne zasadom określonym w ustawie, a w opinii wszystkich
właściwych organów nadzoru z innych państw członkowskich - zasadom wynikającym z ich
równoważnych przepisów prawa.
3.
Ustanowienie i funkcjonowanie kolegium odbywa się na podstawie porozumienia zawartego
z właściwymi organami nadzoru. Jeżeli właściwy organ nadzoru odmawia zawarcia porozumienia
albo pomimo jego zawarcia nie stosuje się do jego postanowień, Komisja może zwrócić
się o pomoc do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 19 rozporządzenia
1093/2010.
4.
Do zadań kolegium należy:
1)
wymiana informacji między organami nadzoru;
2)
wyrażanie opinii na temat delegowania zadań;
3)
konsultowanie działań planowanych w ramach programów oceny nadzorczej wobec podmiotów
z grupy kapitałowej objętych nadzorem skonsolidowanym;
4)
zwiększanie efektywności nadzoru;
5)
zapewnianie jednolitego stosowania wymogów, o których mowa w niniejszym oddziale lub
w rozporządzeniu 575/2013, we wszystkich podmiotach należących do grupy kapitałowej
objętej nadzorem skonsolidowanym;
6)
planowanie i koordynowanie działań nadzorczych w sytuacji nadzwyczajnej.
5.
W przypadku ustanowienia przez Komisję kolegium Komisja:
1)
przewodniczy pracom kolegium;
2)
zapewnia współpracę kolegium z właściwymi organami nadzoru z państw trzecich;
3)
podejmuje decyzje o tym, które właściwe organy uczestniczą w posiedzeniach lub działaniach
kolegium;
4)
organizuje i koordynuje posiedzenia kolegium;
5)
informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o działaniach kolegium, w szczególności
w sytuacjach nadzwyczajnych, oraz przekazuje mu informacje, które są istotne dla ujednolicenia
praktyk nadzorczych;
6)
koordynuje gromadzenie i rozpowszechnianie informacji niezbędnych do zapewnienia jednolitości
praktyk nadzorczych oraz niezbędnych do oceny stabilności finansowej poszczególnych
podmiotów wchodzących w skład grupy kapitałowej domu maklerskiego;
7)
planuje i koordynuje działania nadzorcze we współpracy z właściwymi organami nadzoru;
8)
planuje i koordynuje stosowanie środków nadzorczych, przygotowywanie wspólnych ocen,
realizację planów awaryjnych i przekazywanie informacji do wiadomości publicznej.
6.
Komisja, podejmując działania w zakresie sprawowanego nadzoru skonsolidowanego, uwzględnia
skutki takich działań dla właściwych organów nadzoru wchodzących w skład kolegium,
a także wpływ takich działań na stabilność systemów finansowych w państwach członkowskich,
w których działają właściwe organy nadzoru wchodzące w skład kolegium.
Art. 110k.
1.
Komisja współpracuje z innymi właściwymi organami nadzoru w zakresie sprawowanego
nadzoru skonsolidowanego, w szczególności przekazuje im lub zwraca się do nich o informacje
niezbędne do oceny stabilności finansowej instytucji lub instytucji finansowej w innym
państwie członkowskim lub istotne dla wykonywania zadań nadzorczych.
2.
Przekazywane informacje mogą obejmować w szczególności:
1)
określenie struktury prawnej grupy kapitałowej oraz jej struktury zarządzania, w tym
struktury organizacyjnej, w odniesieniu do wszystkich podmiotów objętych nadzorem
w zakresie, o którym mowa w niniejszym oddziale lub równoważnych przepisach obowiązujących
w innym państwie członkowskim, podmiotów nieobjętych nadzorem w zakresie, o którym
mowa w niniejszym oddziale lub równoważnych przepisach obowiązujących w innym państwie
członkowskim, podmiotów zależnych nieobjętych nadzorem w zakresie, o którym mowa w
niniejszym oddziale lub równoważnych przepisach obowiązujących w innym państwie członkowskim
i istotnych oddziałów należących do grupy kapitałowej, podmiotów dominujących oraz
określenie właściwych organów dla podmiotów objętych nadzorem, o którym mowa w niniejszym
oddziale lub równoważnych przepisach obowiązujących w innym państwie członkowskim,
wchodzących w skład grupy;
2)
procedury gromadzenia informacji od instytucji wchodzących w skład danej grupy kapitałowej
oraz weryfikacji tych informacji;
3)
informacje dotyczące niekorzystnych sytuacji w instytucjach lub w innych podmiotach
wchodzących w skład grupy kapitałowej, mogących mieć poważny wpływ na te instytucje
lub podmioty;
4)
sankcje nałożone zgodnie z art. 167 w związku z naruszeniem przepisów niniejszego
oddziału lub rozporządzenia 575/2013 oraz środki nadzorcze podjęte przez Komisję zgodnie
z przepisami niniejszego oddziału, jeżeli jest to istotne dla zadań nadzorczych sprawowanych
przez właściwe organy nadzoru, oraz nałożone ograniczenia w stosowaniu metody zaawansowanego
pomiaru do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych zgodnie z art. 312 ust.
2 rozporządzenia 575/2013.
3.
Komisja może powiadomić Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o każdym przypadku, w którym:
1)
właściwy organ nadzoru nie przekazał niezbędnych informacji;
2)
wniosek o współpracę, w szczególności dotyczący wymiany istotnych informacji, został
odrzucony lub nie podjęto w jego sprawie żadnych działań w odpowiednim terminie.
4.
Komisja, sprawując nadzór nad domem maklerskim zależnym od unijnej instytucji dominującej,
może zwrócić się do właściwego organu nadzoru sprawującego nadzór skonsolidowany o
informacje dotyczące praktyki nadzorczej przyjętej wobec instytucji wchodzących w
skład grupy kapitałowej, do której należy dom maklerski.
5.
Komisja, podejmując decyzję w przedmiocie nałożenia na dom maklerski będący podmiotem
zależnym od instytucji sankcji zgodnie z art. 167, w związku z naruszeniem przepisów
niniejszego oddziału lub rozporządzenia 575/2013, lub nałożenia środka nadzorczego,
o którym mowa w art. 110y ust. 1 pkt 9, lub nałożenia ograniczeń w stosowaniu zaawansowanej
metody pomiaru do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych zgodnie z art. 312
ust. 2 rozporządzenia 575/2013, zwraca się o opinię do organu sprawującego nadzór
skonsolidowany nad tą instytucją, jeżeli nałożenie sankcji, środka nadzorczego lub
ograniczeń może mieć wpływ na prawidłowe wykonywanie zadań nadzorczych przez właściwy
organ nadzoru sprawujący nadzór skonsolidowany nad instytucją, której podmiotem zależnym
jest dom maklerski.
6.
Komisja może odstąpić od przeprowadzenia konsultacji z właściwym organem nadzoru sprawującym
nadzór skonsolidowany, w przypadku gdy jest to niezbędne do zapewnienia wykonania
decyzji, o której mowa w ust. 5. W takim przypadku Komisja niezwłocznie informuje
inne właściwe organy o wydaniu decyzji.
7.
Komisja, dla celów stosowania przepisów niniejszego oddziału i rozporządzenia 575/2013,
może zwrócić się do właściwych organów o przeprowadzenie weryfikacji informacji dotyczących
instytucji, finansowej spółki holdingowej, finansowej spółki holdingowej o działalności
mieszanej, instytucji finansowej, spółki holdingowej o działalności mieszanej lub
podmiotu zależnego, mających siedzibę w danym państwie członkowskim.
8.
W przypadku, o którym mowa w ust. 7, Komisja może zwrócić się o umożliwienie Komisji
lub jej upoważnionym przedstawicielom przeprowadzenia takiej weryfikacji.
9.
Jeżeli Komisja otrzyma wniosek o przeprowadzenie weryfikacji od właściwego organu
nadzoru z innego państwa członkowskiego, przeprowadza weryfikację we własnym zakresie
lub umożliwia jej przeprowadzenie przez właściwy organ nadzoru składający wniosek
albo umożliwia jej przeprowadzenie przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską lub
inny podmiot posiadający wiedzę specjalistyczną. Przepisy art. 25 ust. 3-7 ustawy
o nadzorze stosuje się odpowiednio.
Art. 110l.
1.
W przypadku gdy dom maklerski, będąc podmiotem zależnym, nie jest objęty nadzorem
skonsolidowanym zgodnie z art. 19 rozporządzenia 575/2013, Komisja lub jej upoważniony
przedstawiciel może żądać od podmiotu dominującego przekazania informacji niezbędnych
do sprawowania nadzoru nad tym domem maklerskim.
2.
Komisja, sprawując nadzór skonsolidowany, lub jej upoważniony przedstawiciel mogą
żądać od podmiotu zależnego od domu maklerskiego, finansowej spółki holdingowej lub
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, który nie jest objęty zakresem
nadzoru skonsolidowanego, niezwłocznego udzielenia, na koszt tego podmiotu, określonych
informacji, niezbędnych do sprawowania nadzoru nad domem maklerskim.
3.
W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej podlega przepisom
ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi,
zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi
w skład konglomeratu finansowego , zwanej dalej „ustawą o nadzorze uzupełniającym”, w szczególności w odniesieniu do
nadzoru opartego na ryzyku, Komisja, w przypadku gdy sprawuje nadzór skonsolidowany,
może, po zasięgnięciu opinii pozostałych właściwych organów nadzoru odpowiedzialnych
za nadzór nad podmiotami zależnymi, stosować do tej finansowej spółki holdingowej
o działalności mieszanej wyłącznie przepisy ustawy o nadzorze uzupełniającym.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego
i Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych o wyłącznym
stosowaniu przepisów ustawy o nadzorze uzupełniającym.
Art. 110m.
1.
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela, skierowane bezpośrednio
lub za pośrednictwem domu maklerskiego, spółka holdingowa o działalności mieszanej,
będąca podmiotem dominującym wobec domu maklerskiego, oraz podmioty zależne tej spółki,
są obowiązane przekazywać, na własny koszt, określone w żądaniu informacje, niezbędne
do sprawowania nadzoru nad domem maklerskim.
2.
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela osoby uprawnione do reprezentowania
spółki holdingowej o działalności mieszanej, o której mowa w ust. 1, lub podmiotu
zależnego od tej spółki lub osoby wchodzące w skład statutowych organów tej spółki
lub podmiotu zależnego od niej, są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia i przekazania,
na koszt tej spółki holdingowej o działalności mieszanej lub podmiotu zależnego od
niej, kopii określonych dokumentów i innych nośników informacji oraz do udzielenia
wyjaśnień w celu umożliwienia Komisji sprawowania nadzoru nad domem maklerskim, będącym
podmiotem zależnym od tej spółki holdingowej o działalności mieszanej.
3.
Komisja, w ramach sprawowania nadzoru skonsolidowanego nad domem maklerskim, może
żądać przekazania określonych informacji niezbędnych do sprawowania nadzoru przez
nieobjęte tym nadzorem podmioty zależne w grupie kapitałowej, do której należy ten
dom maklerski.
4.
Z zastrzeżeniem art. 387-403 rozporządzenia 575/2013, w przypadku gdy podmiot dominujący
domu maklerskiego jest spółką holdingową o działalności mieszanej, Komisja jest uprawniona
w ramach sprawowanego nadzoru do monitorowania transakcji dokonywanych pomiędzy domem
maklerskim a spółką holdingową o działalności mieszanej lub jej podmiotami zależnymi.
5.
Dom maklerski wprowadza procedury zarządzania ryzykiem, w tym odpowiednie procedury
sprawozdawcze i księgowe, w celu identyfikacji, pomiaru, monitorowania i kontrolowania
transakcji dokonywanych z jego podmiotem dominującym będącym spółką holdingową o działalności
mieszanej i podmiotami zależnymi tej spółki.
6.
Dom maklerski zgłasza Komisji każdą istotną transakcję z podmiotami, o których mowa
w ust. 4, inną niż transakcja, o której mowa w art. 394 ust. 1 i 2 rozporządzenia
575/2013. Procedury, o których mowa w ust. 5, oraz istotne transakcje podlegają kontroli
Komisji.
Art. 110n.
1.
Komisja prowadzi rejestr finansowych spółek holdingowych lub finansowych spółek holdingowych
o działalności mieszanej, w przypadku gdy sprawuje nadzór skonsolidowany nad domem
maklerskim, wobec którego podmiotem dominującym jest finansowa spółka holdingowa lub
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej.
2.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera firmę lub nazwę oraz adres siedziby finansowej
spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.
3.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1, Komisja udostępnia Komisji Europejskiej, Europejskiemu
Urzędowi Nadzoru Bankowego i właściwym organom nadzoru.
4.
Dom maklerski jest obowiązany co najmniej raz w roku weryfikować, czy podmiot dominujący
wobec domu maklerskiego jest finansową spółką holdingową, finansową spółką holdingową
o działalności mieszanej lub spółką holdingową o działalności mieszanej. Dom maklerski
przekazuje Komisji wyniki przeprowadzonej weryfikacji najpóźniej w terminie 15 dni
po zatwierdzeniu skonsolidowanego sprawozdania podmiotu dominującego. W sytuacji gdy
do końca pierwszego kwartału danego roku kalendarzowego nie jest dostępne zbadane
i zatwierdzone skonsolidowane sprawozdanie finansowe podmiotu dominującego wobec domu
maklerskiego, dom maklerski przeprowadza weryfikację według informacji dostępnych
na koniec kwartału, a następnie przeprowadza weryfikację na podstawie zatwierdzonego
sprawozdania podmiotu dominującego.
Art. 110o.
1.
W przypadku domu maklerskiego, którego podmiot dominujący jest instytucją, finansową
spółką holdingową albo finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, której
siedziba znajduje się w państwie trzecim, niepodlegającą nadzorowi skonsolidowanemu
zgodnie z art. 110g ust. 3-9, Komisja z urzędu, na wniosek tego podmiotu dominującego
lub na wniosek instytucji będącej podmiotem zależnym od tego podmiotu dominującego,
dokonuje oceny, czy dom maklerski podlega nadzorowi skonsolidowanemu sprawowanemu
przez organ nadzoru państwa trzeciego na podstawie zasad równoważnych w stosunku do
ustanowionych w przepisach niniejszego oddziału i wymogów określonych w art. 11-24
rozporządzenia 575/2013.
2.
Komisja dokonuje oceny, o której mowa w ust. 1, jeżeli jest organem właściwym do sprawowania
nadzoru skonsolidowanego w przypadku, o którym mowa w ust. 4.
3.
Komisja, badając równoważność zasad, o której mowa w ust. 1, konsultuje się z właściwymi
organami nadzoru sprawującymi nadzór nad instytucjami, które są podmiotami zależnymi
od podmiotu dominującego, o którym mowa w ust. 1.
4.
W przypadku gdy ocena równoważności zasad, o której mowa w ust. 1, nie wykaże pełnej
równoważności, do nadzoru sprawowanego nad domem maklerskim Komisja stosuje przepisy
niniejszego oddziału dotyczące sprawowania nadzoru skonsolidowanego lub podejmuje
inne działania określone w przepisach niniejszego oddziału, które pozwalają osiągnąć
cele nadzoru skonsolidowanego nad domem maklerskim. Komisja informuje właściwe organy
nadzoru w innych państwach członkowskich, które nadzorują instytucje będące podmiotami
zależnymi od podmiotów dominujących, o których mowa w ust. 1, o wyniku badania równoważności
zasad i uzgadnia odpowiednie działania nadzorcze. Komisja informuje Europejski Urząd
Nadzoru Bankowego i Komisję Europejską o podjętych działaniach nadzorczych.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, Komisja może, w drodze decyzji, nakazać domowi
maklerskiemu podjęcie działań w celu zmiany struktury grupy kapitałowej w taki sposób,
aby podmiotem dominującym wobec tego domu maklerskiego stała się finansowa spółka
holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, której siedziba
znajduje się w państwie członkowskim, lub zastosować przepisy dotyczące nadzoru skonsolidowanego
do skonsolidowanej pozycji tej finansowej spółki holdingowej lub tej finansowej spółki
holdingowej o działalności mieszanej.
Art. 110p.
Dom maklerski dokumentuje systemy oraz procesy, o których mowa w przepisach niniejszego
oddziału lub rozporządzenia 575/2013, oraz rejestruje transakcje, w sposób umożliwiający
Komisji nadzór nad zgodnością działalności domu maklerskiego z tymi przepisami.
Art. 110q.
1.
Dom maklerski zarządza ryzykiem płynności w sposób dostosowany do charakteru, zakresu
i złożoności prowadzonej przez siebie działalności.
2.
Komisja powiadamia Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o sankcjach administracyjnych
i środkach nadzorczych podjętych wobec domu maklerskiego w związku z zagrożeniem utraty
przez niego płynności.
Art. 110r.
1.
Komisja dokonuje badania i oceny nadzorczej regulacji, strategii, procesów i mechanizmów
wdrożonych przez dom maklerski, o którym mowa w art. 95 ust. 1, w zakresie zarządzania
ryzykiem, w tym w celu realizacji przepisów niniejszego oddziału i rozporządzenia
575/2013.
2.
W zakresie badania i oceny nadzorczej, o którym mowa w ust. 1, Komisja ocenia rodzaje
ryzyka:
1)
na które jest lub może być narażony dom maklerski;
2)
jakie działalność domu maklerskiego stwarza dla rynku kapitałowego;
3)
ujawnione w ramach testów warunków skrajnych.
3.
W przypadku gdy badanie i ocena nadzorcza wykaże, że dom maklerski może stwarzać ryzyko
systemowe zgodnie z art. 23 rozporządzenia 1093/2010, Komisja informuje Europejski
Urząd Nadzoru Bankowego.
4.
Komisja przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacje w zakresie
funkcjonowania jej procedur badania i oceny nadzorczej.
5.
Komisja zamieszcza na swojej stronie internetowej kryteria i metody stosowane w badaniu
i ocenie nadzorczej domów maklerskich, a także informacje w zakresie spełniania przez
domy maklerskie wymogów lub norm, o których mowa w przepisach niniejszego oddziału
lub rozporządzenia 575/2013.
Art. 110s.
1.
Komisja co roku sporządza i realizuje program oceny nadzorczej, którym objęte są domy
maklerskie, o których mowa w art. 95 ust. 1.
2.
Program oceny nadzorczej określa w szczególności:
1)
sposób wykonania przez Komisję planowanych działań nadzorczych, w tym alokacji dostępnych
Komisji zasobów;
2)
domy maklerskie, które mają podlegać zwiększonemu nadzorowi, oraz środki podjęte w
celu zapewnienia takiego nadzoru;
3)
plan wizyt nadzorczych lub kontroli w domu maklerskim, w tym w jego oddziałach i jednostkach
zależnych mających siedzibę w innych państwach członkowskich.
3.
Zwiększony nadzór, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, może obejmować w szczególności:
1)
zwiększenie częstotliwości lub zakresu czynności nadzorczych w domu maklerskim;
2)
zwiększenie obowiązków informacyjnych domu maklerskiego;
3)
dodatkowe lub częstsze przeglądy planów operacyjnych, strategicznych lub biznesowych
domu maklerskiego oraz tematyczne weryfikacje monitorujące szczególne rodzaje ryzyka,
które mogą zaistnieć.
Art. 110t.
Komisja co najmniej raz w roku przeprowadza nadzorcze testy warunków skrajnych w domach
maklerskich.
Art. 110u.
1.
W przypadku gdy dom maklerski stosuje do obliczania funduszy własnych metody, których
zastosowanie wymaga zezwolenia Komisji zgodnie z częścią trzecią rozporządzenia 575/2013,
Komisja co najmniej raz na 3 lata weryfikuje wypełnianie przez dom maklerski warunków
określonych w rozporządzeniu 575/2013.
2.
Jeżeli w ramach weryfikacji, o której mowa w ust. 1, zostaną stwierdzone istotne nieprawidłowości
w zakresie identyfikacji ryzyka w stosowanej metodzie, w celu ich usunięcia oraz skorygowania
ich negatywnych skutków Komisja, w drodze decyzji, nakazuje domowi maklerskiemu przyjęcie
wyższych mnożników, nakłada dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych lub podejmuje
inne działania zmierzające do przywrócenia zgodności stosowanej metody z przepisami
rozporządzenia 575/2013.
3.
Jeżeli w odniesieniu do modelu wewnętrznego dotyczącego ryzyka rynkowego liczne przekroczenia,
o których mowa w art. 366 rozporządzenia 575/2013, wskazują, że model ten nie jest
wystarczająco dokładny, Komisja uchyla zezwolenie na stosowanie modelu wewnętrznego
przez dom maklerski lub nakazuje domowi maklerskiemu jego niezwłoczną zmianę.
4.
W przypadku gdy dom maklerski przestał spełniać w istotnym zakresie wymogi określone
w rozporządzeniu 575/2013 dotyczące metody, na stosowanie której uzyskał zezwolenie,
Komisja może nakazać domowi maklerskiemu przedstawienie planu przywrócenia zgodności
z tymi wymogami wraz ze wskazaniem terminu jego realizacji. W przypadku gdy w ocenie
Komisji realizacja planu nie przywróci pełnej zgodności lub jeżeli wskazany przez
dom maklerski termin jest nieodpowiedni, Komisja może nakazać domowi maklerskiemu
zmianę tego planu. W przypadku gdy dom maklerski nie przywróci w terminie zgodności
z wymogami, a brak zgodności z tymi wymogami stanowi ich istotne naruszenie, Komisja
uchyla zezwolenie na stosowanie danej metody lub ogranicza zakres udzielonego zezwolenia
do obszarów, w których spełniane są te wymogi.
Art. 110v.
1.
Dom maklerski jest obowiązany sporządzić i stosować politykę wynagrodzeń dla poszczególnych
kategorii osób, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka domu
maklerskiego, obejmującą wynagrodzenia i uznaniowe świadczenia emerytalne w rozumieniu
art. 4 ust. 1 pkt 73 rozporządzenia 575/2013, zwaną dalej „polityką wynagrodzeń”.
2.
Zarząd domu maklerskiego opracowuje i wdraża politykę wynagrodzeń zatwierdzoną przez
radę nadzorczą.
3.
Stosowana przez dom maklerski polityka wynagrodzeń obejmuje także jego podmioty zależne
oraz uwzględnia politykę wynagrodzeń stosowaną przez podmiot dominujący wobec tego
domu maklerskiego.
4.
Komisja gromadzi i analizuje informacje publikowane przez domy maklerskie zgodnie
z art. 450 ust. 1 lit. g-i rozporządzenia 575/2013 w celu monitorowania tendencji
i praktyk w zakresie polityki wynagrodzeń stosowanej przez domy maklerskie.
5.
Dom maklerski raz do roku, w terminie do dnia 31 stycznia, przekazuje Komisji dane
o liczbie osób określonych w ust. 1, których łączne wynagrodzenie w poprzednim roku
wyniosło co najmniej równowartość 1 000 000 euro, wraz z informacjami dotyczącymi
stanowisk zajmowanych przez te osoby oraz wartości głównych składników wynagrodzenia,
przyznanych premii, nagród długookresowych oraz odprowadzonych składek emerytalnych.
6.
Komisja przekazuje informacje i dane, o których mowa w ust. 4 i 5, Europejskiemu Urzędowi
Nadzoru Bankowego.
7.
Równowartość w euro wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 5, oblicza się według średniego
kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wypłaty danej
kwoty.
8.
W przypadku gdy uzasadnia to wielkość, struktura organizacyjna, charakter, zakres
i złożoność działalności prowadzonej przez dom maklerski, ustanawia on komitet do
spraw wynagrodzeń, w skład którego wchodzi co najmniej jeden członek rady nadzorczej
domu maklerskiego. Zadaniem komitetu jest wspieranie organów domu maklerskiego w zakresie
kształtowania i realizacji polityki wynagrodzeń.
Art. 110w.
1.
Dom maklerski podaje w sprawozdaniu z działalności jednostki, o którym mowa w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, dodatkowo:
1)
informacje o jego działalności w podziale na poszczególne państwa członkowskie i państwa
trzecie, w których posiada podmioty zależne, na zasadzie skonsolidowanej w rozumieniu
art. 4 ust. 1 pkt 48 rozporządzenia 575/2013 za dany rok obrotowy;
2)
informację o stopie zwrotu z aktywów, obliczonej jako iloraz zysku netto i sumy bilansowej.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zawierają:
1)
nazwę, charakter i lokalizację geograficzną działalności;
2)
przychody w danym roku wykazane w sprawozdaniu finansowym;
3)
liczbę pracowników w przeliczeniu na pełne etaty;
4)
zysk lub stratę przed opodatkowaniem;
5)
podatek dochodowy;
6)
otrzymane finansowe wsparcie pochodzące ze środków publicznych, w szczególności na
podstawie ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom
finansowym .
3.
Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają badaniu przez biegłego rewidenta.
4.
Dom maklerski ogłasza, w sposób ogólnie dostępny, opis systemu zarządzania ryzykiem
oraz polityki wynagrodzeń, informację o powołaniu komitetu do spraw wynagrodzeń, o
którym mowa w art. 110v ust. 8, a także informację o spełnianiu przez członków organów
domu maklerskiego wymogów określonych w art. 103 ust. 1-1h.
5.
Dom maklerski prowadzący stronę internetową ogłasza na niej informacje, o których
mowa w ust. 1 i 4.
6.
Komisja może nakazać, w drodze decyzji, domowi maklerskiemu ogłaszanie:
1)
częściej niż raz do roku informacji, o których mowa w części ósmej rozporządzenia
575/2013, wraz z określeniem terminów ich ogłaszania;
2)
w sposób określony przez Komisję - informacji innych niż zamieszczone w sprawozdaniu
finansowym.
7.
Komisja może, w drodze decyzji, nakazać podmiotowi dominującemu wobec domu maklerskiego
coroczne ogłaszanie, w sposób określony w art. 434 rozporządzenia 575/2013 albo w
inny sposób, w pełnym zakresie lub poprzez zamieszczenie odesłań do odpowiednich dostępnych
publicznie dokumentów, informacji w zakresie opisu formy prawnej tego podmiotu oraz
struktury zarządzania i struktury organizacyjnej grupy kapitałowej.
Art. 110x.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki szacowania przez dom maklerski kapitału wewnętrznego oraz dokonywania
przeglądów procesu szacowania i utrzymywania tego kapitału,
2)
szczegółowe warunki funkcjonowania systemu zarządzania ryzykiem w domu maklerskim,
w tym skład, szczegółowe zadania i sposób funkcjonowania komitetu do spraw ryzyka,
3)
kryteria techniczne opracowania programu oceny nadzorczej oraz badania i oceny nadzorczej,
4)
szczegółowy zakres polityki wynagrodzeń i sposób jej ustalania
- mając na względzie potrzebę zapewnienia skutecznego funkcjonowania organów domu
maklerskiego i należytego podejścia do podejmowanego ryzyka w zakresie prowadzonej
działalności, właściwego funkcjonowania systemu zarządzania ryzykiem w domu maklerskim,
szacowania kapitału wewnętrznego, realizacji celów programu oceny nadzorczej oraz
badania i oceny nadzorczej, a także sprawnego ich przebiegu, jak również zapewnienia
właściwego funkcjonowania w domu maklerskim polityki wynagrodzeń, w tym wyeliminowania
negatywnego wpływu systemów wynagrodzeń na należyte zarządzanie ryzykiem oraz uwzględniając
rozwiązania umożliwiające Komisji monitorowanie prawidłowości stosowanych w domach
maklerskich wewnętrznych rozwiązań w zakresie zarządzania.
Art. 110y.
1.
W przypadku naruszenia przez dom maklerski przepisów niniejszego oddziału lub rozporządzenia
575/2013 oraz gdy zachodzi uzasadnione prawdopodobieństwo naruszenia tych przepisów
przez dom maklerski w okresie kolejnych 12 miesięcy, Komisja może, w drodze decyzji,
nałożyć następujące środki nadzorcze:
1)
nakazać zmianę stosowanych rozwiązań, procedur, mechanizmów i strategii w zakresie
systemu zarządzania ryzykiem oraz szacowania i utrzymywania kapitału wewnętrznego;
2)
nakazać sporządzenie planu przywrócenia stanu zgodnego z przepisami prawa; w decyzji
tej Komisja może wskazać termin realizacji tego planu;
3)
nakazać zastosowanie szczególnych zasad polityki w zakresie wyceny aktywów lub szczególnego
kwalifikowania aktywów w zakresie wymogów dotyczących funduszy własnych określonych
w rozporządzeniu 575/2013;
4)
nakazać ograniczenie zakresu lub rozmiaru prowadzonej przez dom maklerski działalności,
w tym nakazać domowi maklerskiemu zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która
stanowi zagrożenie dla stabilności finansowej domu maklerskiego;
5)
nakazać ograniczenie ryzyka w prowadzonej działalności;
6)
nakazać ograniczenie wysokości zmiennego składnika wynagrodzenia, jako wyznaczonego
procentu przychodów netto domu maklerskiego, w przypadku gdy jego utrzymanie w tej
wysokości zagraża spełnianiu wymogów adekwatności kapitałowej;
7)
nakazać domowi maklerskiemu zatrzymanie zysku netto i przeznaczenie go na zwiększenie
funduszy własnych;
8)
ograniczyć wypłatę zysków lub zakazać wypłaty zysków akcjonariuszom, udziałowcom lub
posiadaczom instrumentów dodatkowych zaliczonych zgodnie z przepisami części drugiej
tytułu pierwszego rozdziału 3 rozporządzenia 575/2013 do kapitału dodatkowego Tier
I domu maklerskiego;
9)
nałożyć na dom maklerski dodatkowe wymogi w zakresie płynności.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, Komisja uwzględnia:
1)
specyfikę działalności domu maklerskiego;
2)
stosowane przez dom maklerski rozwiązania w zakresie realizacji przepisów niniejszego
oddziału i przepisów rozporządzenia 575/2013;
3)
wyniki badania i oceny nadzorczej domu maklerskiego;
4)
ryzyko płynności krajowego systemu finansowego.
3.
W przypadku gdy:
1)
dom maklerski nie spełnia wymogów określonych w art. 110b, art. 110c, art. 110e i
art. 110g,
2)
niektóre rodzaje ryzyka lub ich elementy nie są objęte funduszami własnymi, zgodnie
z przepisami rozporządzenia 575/2013,
3)
zastosowanie innych środków nadzorczych może nie zapewnić we właściwym stopniu i czasie
przestrzegania wymogów, o których mowa w przepisach niniejszego oddziału i przepisach
rozporządzenia 575/2013,
4)
z badania i oceny nadzorczej lub weryfikacji, o której mowa w art. 110u, wynika, że
działalność domu maklerskiego doprowadzi do naruszenia wymogów w zakresie funduszy
własnych,
5)
pomimo zastosowania przez dom maklerski wymogów określonych w przepisach niniejszego
oddziału lub rozporządzenia 575/2013 istnieje ryzyko niedoszacowania ryzyka w działalności
domu maklerskiego lub
6)
wyniki testów warunków skrajnych przeprowadzonych przez dom maklerski zgodnie z art.
377 rozporządzenia 575/2013 wskazują na istotne przekroczenie wymogów w zakresie funduszy
własnych w odniesieniu do korelacyjnego portfela handlowego w rozumieniu rozporządzenia
575/2013
- Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć na dom maklerski środek nadzorczy w postaci
dodatkowych wymogów w zakresie posiadania wyższych funduszy własnych niż określone
w rozporządzeniu 575/2013.
4.
Komisja, wydając decyzję, o której mowa w ust. 3, uwzględnia:
1)
ilościowe i jakościowe aspekty stosowanej przez dom maklerski procedury szacowania
kapitału wewnętrznego, o której mowa w art. 110e;
2)
obowiązujący w domu maklerskim system zarządzania ryzykiem;
3)
wyniki badania i oceny nadzorczej w domu maklerskim;
4)
ocenę ryzyka systemowego.
5.
W przypadku gdy domy maklerskie o podobnym profilu ryzyka, w szczególności o podobnej
specyfice działalności lub podobnej lokalizacji geograficznej ekspozycji, są lub mogą
być narażone na podobne rodzaje ryzyka lub stwarzają podobne ryzyko dla systemu finansowego,
Komisja może, w odniesieniu do takich domów maklerskich, przeprowadzić badanie i ocenę
nadzorczą w podobny lub taki sam sposób. Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru
Bankowego o takich przypadkach.
Art. 110z.
1.
Komisja lub jej upoważniony przedstawiciel mogą żądać przekazania jednorazowo lub
z określoną częstotliwością informacji dotyczących spełniania obowiązków określonych
przepisami niniejszego oddziału lub rozporządzenia 575/2013, jeżeli są one niezbędne
do wykonywania nadzoru, od:
1)
domu maklerskiego;
2)
finansowej spółki holdingowej, finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej
lub spółki holdingowej o działalności mieszanej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
3)
osób uprawnionych do reprezentowania podmiotów, o których mowa w pkt 1 i 2, osób wchodzących
w skład organów tych podmiotów lub pozostających z tymi podmiotami w stosunku pracy;
4)
przedsiębiorców, którym podmioty wymienione w pkt 1 i 2 zleciły wykonywanie swoich
czynności.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane niezwłocznie lub w terminie wyznaczonym
przez Komisję.
3.
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela osoby uprawnione do reprezentowania
domu maklerskiego lub wchodzące w skład jego organów albo pozostające z domem maklerskim
w stosunku pracy są obowiązane do sporządzania i przekazywania, na koszt tego domu,
dodatkowych informacji sprawozdawczych, niezwłocznie lub z określoną częstotliwością,
w tym w zakresie sprawozdawczości dotyczącej sytuacji kapitałowej lub poziomu płynności,
lub ujawniania innych informacji niezbędnych do wykonywania nadzoru w zakresie określonym
przepisami niniejszego oddziału lub rozporządzenia 575/2013.
Art. 110za.
1.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji,
może określić, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób traktowania przez domy maklerskie znacznych pakietów akcji podmiotów spoza
sektora finansowego, o których mowa w art. 89 ust. 3 rozporządzenia 575/2013,
2)
wagę ryzyka dla ekspozycji zabezpieczonych hipotekami na nieruchomościach, o której
mowa w art. 124 ust. 2 rozporządzenia 575/2013,
3)
podejścia lub wymogi w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 327 ust.
2 rozporządzenia 575/2013,
4)
limit wartości ekspozycji wobec klienta lub grupy powiązanych klientów niższy niż
150 000 000 euro, o którym mowa w art. 395 ust. 1 rozporządzenia 575/2013,
5)
wyższy wymóg dotyczący pokrycia płynności, o którym mowa w art. 412 ust. 5 zdanie
drugie rozporządzenia 575/2013,
6)
ogólne wytyczne, o których mowa w art. 416 ust. 1 rozporządzenia 575/2013
- w zakresie odnoszącym się do działalności domów maklerskich.
2.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, o którym
mowa w ust. 1, uwzględnia konieczność zapewnienia spełniania wymogów ostrożnościowych
przez domy maklerskie oraz potrzebę zapewnienia stabilności, bezpieczeństwa i prawidłowego
funkcjonowania rynku finansowego.
3.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji,
może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje ekspozycji wymienionych w art. 400
ust. 2 i art. 493 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, wobec których nie stosuje się przepisu
art. 395 ust. 1 tego rozporządzenia, kierując się potrzebą odzwierciedlenia faktycznego
obciążenia funduszy własnych domu maklerskiego ryzykiem prowadzonej działalności,
wynikającym z koncentracji ekspozycji.
Art. 110zb.
1.
Wartość procentowa, o której mowa w art. 478 ust. 1 rozporządzenia 575/2013, dla domu
maklerskiego wynosi 100%.
2.
Wartość procentowa, o której mowa w art. 479 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, dla domu
maklerskiego wynosi 0%.
3.
Współczynnik, o którym mowa w art. 480 ust. 2 rozporządzenia 575/2013, dla domu maklerskiego
wynosi 1.
4.
Wartość procentowa, o której mowa w art. 486 ust. 5 rozporządzenia 575/2013, dla domu
maklerskiego wynosi:
1)
40% - do dnia 31 grudnia 2015 r.;
2)
20% - od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.;
3)
0% - od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r.
Oddział 2b
Postępowanie naprawcze
Art. 110zc.
1.
W przypadku wystąpienia sytuacji zagrażającej stabilności finansowej lub powstania
niebezpieczeństwa niewypłacalności lub utraty płynności domu maklerskiego na poziomie
jednostkowym lub skonsolidowanym dom maklerski niezwłocznie zawiadamia o tym Komisję
oraz przedstawia jej program postępowania naprawczego.
2.
Za realizację programu postępowania naprawczego przez dom maklerski odpowiada zarząd
domu maklerskiego.
3.
Program postępowania naprawczego uwzględnia wielkość domu maklerskiego, a także skalę
i stopień złożoności jego działalności.
4.
Program postępowania naprawczego obejmuje w szczególności:
1)
wskazanie sposobu przywrócenia stabilności finansowej, wypłacalności lub płynności;
2)
założenia do programu i wskazanie istotnych etapów jego realizacji;
3)
wskazanie zagrożeń dla realizacji programu i sposobu ich eliminacji.
5.
Komisja może wyznaczyć domowi maklerskiemu termin na opracowanie programu postępowania
naprawczego, o którym mowa w ust. 1, oraz zalecić jego uzupełnienie lub ponowne opracowanie.
6.
W razie zaniechania działań określonych w ust. 1 lub 5 Komisja może, w drodze decyzji,
nakazać domowi maklerskiemu wszczęcie postępowania naprawczego.
7.
W okresie realizacji przez dom maklerski programu postępowania naprawczego zysk osiągany
przez dom maklerski jest przeznaczany w pierwszej kolejności na pokrycie strat, a
następnie na zwiększenie funduszy własnych.
Art. 110zd.
1.
Jeżeli program postępowania naprawczego nie jest wystarczający lub jego realizacja
nie jest należyta, Komisja może:
1)
wystąpić do zarządu domu maklerskiego z żądaniem zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia
albo zgromadzenia wspólników w celu rozpatrzenia sytuacji domu maklerskiego, powzięcia
decyzji o pokryciu straty bilansowej oraz podjęcia innych uchwał, w tym zwiększenia,
w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy, funduszy własnych;
2)
nakazać obniżenie lub wstrzymanie wypłaty niektórych zmiennych składników wynagrodzeń
osób zajmujących stanowiska kierownicze w domu maklerskim, w tym przypadających za
czas zajmowania stanowiska kierowniczego w domu maklerskim, nie dłużej niż za ostatnie
3 lata.
2.
Zarząd domu maklerskiego powinien zwołać nadzwyczajne walne zgromadzenie albo zgromadzenie
wspólników w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji Komisji w przedmiocie żądania,
o którym mowa w ust. 1 pkt 1. Komisja może zwołać nadzwyczajne walne zgromadzenie
albo zgromadzenie wspólników, jeżeli zarząd domu maklerskiego nie zwołał tego zgromadzenia
w tym terminie. Koszty zwołania i odbycia walnego zgromadzenia albo zgromadzenia wspólników
obciążają dom maklerski.
3.
Przerwy w walnym zgromadzeniu albo w zgromadzeniu wspólników nie mogą trwać łącznie
dłużej niż 14 dni.
Art. 110ze.
1.
Komisja może wydać decyzję o ustanowieniu kuratora nadzorującego wykonanie programu
postępowania naprawczego przez dom maklerski, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia
prawidłowego przebiegu postępowania naprawczego.
2.
Kuratorowi przysługuje prawo uczestniczenia w posiedzeniach organów domu maklerskiego
oraz prawo żądania informacji niezbędnych do wykonywania jego funkcji. Organy z odpowiednim
wyprzedzeniem informują kuratora o posiedzeniach organów.
3.
Organy domu maklerskiego niezwłocznie informują kuratora o powziętych uchwałach i
decyzjach.
4.
Kuratorowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu wobec uchwał i decyzji zarządu,
rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej domu maklerskiego. Oświadczenie o zamiarze
wniesienia sprzeciwu zgłoszone na posiedzeniu rady nadzorczej, komisji rewizyjnej
lub zarządu wstrzymuje wykonanie uchwały lub decyzji.
5.
Sprzeciw, o którym mowa w ust. 4, kurator wnosi do sądu właściwego w sprawach gospodarczych
w terminie 14 dni od daty powzięcia uchwały lub decyzji zarządu, rady nadzorczej lub
komisji rewizyjnej.
6.
W przypadku braku wniesienia sprzeciwu do sądu w terminie, o którym mowa w ust. 5,
lub w przypadku oświadczenia kuratora, że nie będzie zgłaszał sprzeciwu, uchwała lub
decyzja, o której mowa w ust. 4, podlega wykonaniu.
7.
Kurator może zaskarżyć uchwały walnego zgromadzenia albo zgromadzenia wspólników,
które naruszają interes domu maklerskiego, zgodnie z art. 249 § 1 i art. 422 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.
8.
Od decyzji o ustanowieniu kuratora dom maklerski może wnieść skargę do sądu administracyjnego
w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania
decyzji. Przepisu art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, nie stosuje się.
9.
Funkcję kuratora może pełnić osoba posiadająca kwalifikacje i doświadczenie zawodowe
w zakresie organizacji i zasad działalności domu maklerskiego. Kuratorem może być
również osoba prawna.
10.
Komisja może żądać od kuratora wyjaśnień i informacji związanych z pełnieniem funkcji.
11.
Kurator niezwłocznie zawiadamia Komisję o wszelkich zagrożeniach prawidłowej i terminowej
realizacji programu postępowania naprawczego.
12.
Kurator składa Komisji kwartalne sprawozdania ze swojej działalności zawierające ocenę
realizacji przez zarząd domu maklerskiego programu postępowania naprawczego.
13.
Wynagrodzenie kuratora ustala Komisja, z tym że nie może ono być wyższe niż wynagrodzenie
prezesa domu maklerskiego, w którym ustanowiono kuratora. W przypadku domu maklerskiego
działającego w formie spółki osobowej wynagrodzenie kuratora nie może przekraczać
dziesięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw
bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Koszty związane z pełnieniem funkcji kuratora
obciążają dom maklerski.
14.
Komisja może odwołać kuratora nadzorującego wykonywanie programu postępowania naprawczego
przez dom maklerski w przypadku jego rezygnacji, niewłaściwego pełnienia funkcji lub
innych względów uniemożliwiających mu należyte pełnienie tej funkcji.
15.
Osobie fizycznej pełniącej funkcję kuratora przysługuje prawo do urlopu wypoczynkowego
w wysokości 26 dni na zasadach określonych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy w terminach uzgodnionych z Komisją.
16.
Okres pełnienia funkcji kuratora jest wliczany do okresu pracy, od którego zależą
uprawnienia pracownicze. Do osób tych mają zastosowanie przepisy o ubezpieczeniach
społecznych i ubezpieczeniu zdrowotnym, o ile osoby te nie są objęte tymi ubezpieczeniami
z innych tytułów.
Art. 110zf.
1.
Jeżeli dom maklerski nie przekaże programu postępowania naprawczego zgodnie z art.
110zc ust. 1 albo gdy realizacja tego programu okaże się nieskuteczna, Komisja może
podjąć decyzję o ustanowieniu zarządu komisarycznego na czas realizacji programu postępowania
naprawczego. W decyzji o ustanowieniu zarządu komisarycznego Komisja określa jego
zadania.
2.
Ustanowienie zarządu komisarycznego nie wpływa na organizację i sposób działania domu
maklerskiego.
3.
Na zarząd komisaryczny przechodzi prawo prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania,
w szczególności zarząd komisaryczny może zaskarżyć uchwały walnego zgromadzenia albo
zgromadzenia wspólników, które naruszają interes domu maklerskiego, zgodnie z art. 249 § 1 i art. 422 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych. Z dniem ustanowienia zarządu komisarycznego rada nadzorcza lub komisja rewizyjna
zostają zawieszone, mandaty członków zarządu domu maklerskiego, a także prokury i
pełnomocnictwa wygasają. Na czas trwania zarządu komisarycznego kompetencje innych
organów domu maklerskiego zostają zawieszone.
4.
Zarząd komisaryczny może dokonać zamknięcia ksiąg rachunkowych domu maklerskiego i
sporządzić sprawozdanie finansowe domu maklerskiego na dzień wyznaczony przez Komisję
oraz podjąć uchwałę o pokryciu straty za okres kończący się w tym dniu oraz straty
za lata ubiegłe.
5.
Zarząd komisaryczny wykonuje również zadania określone w decyzji o jego ustanowieniu.
6.
Od decyzji, o której mowa w ust. 1, rada nadzorcza, komisja rewizyjna albo wspólnik
mający prawo prowadzenia spraw spółki lub jej reprezentowania może wnieść skargę do
sądu administracyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia decyzji. Wniesienie skargi
nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przepisu art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
7.
Zarząd komisaryczny opracowuje i uzgadnia z Komisją program postępowania naprawczego,
kieruje jego realizacją oraz nie rzadziej niż co 3 miesiące informuje Komisję, radę
nadzorczą lub komisję rewizyjną o wynikach realizacji programu.
8.
Ustanowienie zarządu komisarycznego podlega zgłoszeniu do rejestru właściwego dla
domu maklerskiego.
9.
Wniosek o wpis do rejestru zarządu komisarycznego, wykreślenia członków zarządu i
prokurentów oraz zawieszenia rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej składa zarząd
komisaryczny w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji o jego ustanowieniu. Do uiszczenia
opłaty sądowej od wniosku oraz opłaty za ogłoszenie wpisu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym
jest obowiązany dom maklerski.
10.
Komisja może żądać od zarządu komisarycznego wyjaśnień i informacji związanych z wykonywaniem
jego zadań.
Art. 110zg.
1.
Członkowi zarządu komisarycznego, w przypadku złożenia wniosku zgodnie z art. 174 § 1 Kodeksu pracy, udziela się urlopu bezpłatnego na okres pełnienia tej funkcji.
2.
Okres urlopu bezpłatnego, o którym mowa w ust. 1, jest wliczany do okresu pracy, od
którego zależą uprawnienia pracownicze.
3.
Wynagrodzenie członków zarządu komisarycznego ustala Komisja, z tym że nie może ono
być wyższe niż wynagrodzenie członków dotychczasowego zarządu. W przypadku domu maklerskiego
działającego w formie spółki osobowej wynagrodzenie członków zarządu komisarycznego
nie może przekraczać dziesięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w
sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego,
ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Koszty działalności zarządu
komisarycznego obciążają dom maklerski.
Art. 110zh.
W przypadku domu maklerskiego działającego w formie spółki osobowej przepisy niniejszego
oddziału dotyczące organów mają zastosowanie do komplementariuszy lub wspólników,
którym przysługuje prawo prowadzenia spraw spółki lub jej reprezentowania, zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.
Oddział 2c
Plany naprawy i zasady wczesnej interwencji dla niektórych domów maklerskich
Art. 110zi.
1.
Ilekroć w niniejszym oddziale jest mowa o:
1)
dominującej finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej z państwa członkowskiego
- rozumie się przez to dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej
z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia 575/2013;
2)
dominującej finansowej spółce holdingowej z państwa członkowskiego - rozumie się przez
to dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia 575/2013;
3)
dominującej instytucji z państwa członkowskiego - rozumie się przez to dominującą
instytucję z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia
575/2013;
4)
domu maklerskim - rozumie się przez to dom maklerski, o którym mowa w art. 98 ust.
3;
5)
finansowej spółce holdingowej - rozumie się przez to finansową spółkę holdingową,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia 575/2013;
6)
finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej - rozumie się przez to finansową
spółkę holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia
575/2013;
7)
funkcji krytycznej - rozumie się przez to funkcję krytyczną, o której mowa w art. 2 pkt 17 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie
gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;
8)
głównej linii biznesowej - rozumie się przez to linię biznesową wraz z powiązanymi
usługami, która stanowi dla domu maklerskiego lub grupy, w której skład wchodzi dom
maklerski, istotne źródło przychodów lub zysku;
9)
grupie - rozumie się przez to podmiot dominujący i jego podmioty zależne;
10)
holdingu mieszanym - rozumie się przez to holding mieszany, o którym mowa w art. 4
ust. 1 pkt 22 rozporządzenia 575/2013;
11)
instytucji - rozumie się przez to instytucję kredytową, dom maklerski lub zagraniczną
firmę inwestycyjną;
12)
instytucji finansowej - rozumie się przez to instytucję finansową, o której mowa w
art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia 575/2013;
13)
instytucji kredytowej - rozumie się przez to instytucję kredytową, o której mowa w
art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia 575/2013, do której stosuje się przepisy rozporządzenia
575/2013 zgodnie z art. 1 akapit pierwszy zdanie wstępne rozporządzenia 575/2013;
14)
istotnym oddziale - rozumie się przez to istotny oddział, o którym mowa w art. 110f;
15)
nadzwyczajnym publicznym wsparciu finansowym - rozumie się przez to pomoc państwa
w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub inne
publiczne wsparcie finansowe na poziomie ponadnarodowym, które, jeżeli jest udzielane
na poziomie krajowym, stanowi pomoc państwa udzielaną w celu utrzymania lub przywrócenia
rentowności, płynności bądź wypłacalności domu maklerskiego lub grupy, której częścią
jest dom maklerski, w tym działania, o których mowa w ustawie z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych
instrumentach stabilizacji finansowej ;
16)
podmiocie dominującym - rozumie się przez to podmiot dominujący, o którym mowa w art.
110a ust. 1 pkt 10;
17)
podmiocie powiązanym - rozumie się przez to podmiot wchodzący w skład grupy;
18)
podmiocie zależnym - rozumie się przez to jednostkę zależną, o której mowa w art.
4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia 575/2013;
19)
standardowym postępowaniu upadłościowym - rozumie się przez to postępowanie upadłościowe
prowadzone na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe lub zagraniczne postępowanie upadłościowe, o którym mowa w art. 379 pkt 1 tej ustawy;
20)
systemie ochrony instytucjonalnej - rozumie się przez to system spełniający wymogi
określone w art. 113 ust. 7 rozporządzenia 575/2013;
21)
unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej - rozumie się przez to unijną dominującą
finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia 575/2013;
22)
unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej - rozumie
się przez to unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia 575/2013;
23)
unijnej instytucji dominującej - rozumie się przez to unijną instytucję dominującą,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia 575/2013;
24)
unijnej jednostce dominującej - rozumie się przez to unijną instytucję dominującą,
unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub unijną dominującą finansową spółkę
holdingową o działalności mieszanej.
2.
Przepisów oddziału 2b nie stosuje się do domów maklerskich, o których mowa w ust.
1 pkt 4.
Art. 110zj.
1.
Dom maklerski, który nie jest objęty grupowym planem naprawy na podstawie niniejszej
ustawy, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe albo na podstawie przepisów prawa innego państwa członkowskiego, w tym przepisów
wskazujących Europejski Bank Centralny jako właściwy w zakresie grupowych planów naprawy
dla instytucji kredytowych, zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzającym
Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej
z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi , oraz dom maklerski, który nie ma obowiązku posiadania grupowego planu naprawy, są
obowiązane posiadać plan naprawy. Plan naprawy stanowi element systemu zarządzania,
o którym mowa w art. 110c ust. 1. Dom maklerski uwzględnia w planie naprawy podmioty
działające w tej samej grupie.
2.
Komisja, w przypadku gdy jest to niezbędne do zapewnienia stabilności rynku finansowego,
może, w drodze decyzji, nakazać sporządzenie planu naprawy domowi maklerskiemu, który
zgodnie z ust. 1 nie ma takiego obowiązku. W decyzji Komisja określa termin przedstawienia
planu naprawy przez dom maklerski. Do postępowania w sprawie zatwierdzenia planu naprawy
stosuje się przepisy art. 110zk ust. 2-11.
3.
Plan naprawy obejmuje:
1)
streszczenie głównych elementów planu naprawy;
2)
opis istotnych zmian w domu maklerskim, które nastąpiły od dnia przedstawienia planu
naprawy albo ostatniej aktualizacji planu naprawy;
3)
opis polityki informacyjnej domu maklerskiego w związku z potencjalnymi negatywnymi
reakcjami rynku finansowego na pogarszającą się sytuację domu maklerskiego;
4)
działania dotyczące kapitału i płynności domu maklerskiego konieczne w celu poprawy
jego sytuacji finansowej;
5)
prognozowany harmonogram działań podejmowanych w celu realizacji istotnych elementów
planu naprawy;
6)
szczegółowy opis okoliczności zagrażających skutecznej i terminowej realizacji planu
naprawy, obejmujący analizę wpływu działań przewidzianych w planie naprawy na podmioty
prowadzące działalność w tej samej grupie co dom maklerski oraz na klientów i inne
strony umów zawartych z domem maklerskim;
7)
funkcje krytyczne występujące w domu maklerskim;
8)
procedury ustalenia wartości i oceny zbywalności głównych linii biznesowych i aktywów
domu maklerskiego;
9)
powiązania procesu przygotowania planu naprawy z systemem zarządzania domem maklerskim
oraz zasad zatwierdzania planu naprawy i ustalania osób odpowiedzialnych za jego przygotowanie
i wdrożenie;
10)
czynności, które należy podjąć w celu utrzymania odpowiedniego poziomu funduszy własnych
domu maklerskiego lub przywrócenia poziomu funduszy własnych do wysokości wymaganej
zgodnie z art. 110e oraz zgodnie z przepisami rozporządzenia 575/2013;
11)
działania służące zapewnieniu możliwości kontynuowania działalności i terminowego
wywiązywania się z wymagalnych zobowiązań, ukierunkowane zwłaszcza na zapewnienie
dostępu do rezerwowych źródeł finansowania, w tym do potencjalnych źródeł płynności,
a także oceny dostępnych zabezpieczeń oraz oceny możliwości udzielenia wsparcia finansowego
pomiędzy podmiotami powiązanymi i przenoszenia płynności pomiędzy liniami biznesowymi;
12)
uzgodnienia mające na celu ograniczenie ryzyka i dźwigni finansowej, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 93 rozporządzenia 575/2013;
13)
środki dotyczące restrukturyzacji zobowiązań domu maklerskiego;
14)
środki dotyczące restrukturyzacji linii biznesowych domu maklerskiego;
15)
porozumienia, umowy i inne działania mające na celu utrzymanie ciągłości dostępu domu
maklerskiego do infrastruktury rynków finansowych;
16)
porozumienia, umowy i inne działania mające na celu utrzymanie ciągłości działania
domu maklerskiego;
17)
opis działań przygotowawczych mających na celu umożliwienie zbycia przez dom maklerski
aktywów lub linii biznesowych w terminie zapewniającym przywrócenie stabilności finansowej
domu maklerskiego;
18)
inne działania lub strategie zarządcze służące przywróceniu stabilności finansowej
domu maklerskiego oraz prognozowane skutki finansowe takich działań lub strategii;
19)
działania, jakie dom maklerski podjął lub planuje podjąć w celu umożliwienia wdrożenia
planu naprawy, w tym niezbędne do terminowego dokapitalizowania domu maklerskiego;
20)
poziomy wskaźników, o których mowa w art. 110zo ust. 1, po osiągnięciu których mogą
być podjęte działania określone w planie naprawy;
21)
działania, jakie może podjąć dom maklerski, jeżeli zostaną spełnione przesłanki wczesnej
interwencji, o których mowa w art. 110zz.
4.
Plan naprawy spełnia następujące warunki:
1)
przewidziane planem naprawy działania przyczynią się do przywrócenia lub utrzymania
dobrej kondycji finansowej i rentowności domu maklerskiego lub grupy;
2)
przewidziane planem naprawy działania mogą być efektywnie i szybko wdrożone bez negatywnych
skutków dla systemu finansowego, w szczególności bez spowodowania konieczności wdrażania
planów naprawy przez inne instytucje w tym samym czasie;
3)
struktura kapitałowa i struktura finansowania domu maklerskiego wskazane w planie
naprawy są dostosowane do poziomu złożoności struktury organizacyjnej i profilu ryzyka
domu maklerskiego.
5.
Plan naprawy nie może zakładać uzyskania nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego.
6.
Plan naprawy podlega zatwierdzeniu przez zarząd domu maklerskiego.
7.
Dom maklerski aktualizuje plan naprawy co najmniej raz w roku oraz po istotnej zmianie
struktury organizacyjnej lub prawnej, sytuacji finansowej lub po wystąpieniu innego
zdarzenia wpływającego na przyjęte w planie założenia i wykonanie planu naprawy. Komisja
może zalecić domowi maklerskiemu częstszą aktualizację planu naprawy.
Art. 110zk.
1.
Dom maklerski przedstawia Komisji plan naprawy w terminie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia
działalności.
2.
Komisja zatwierdza plan naprawy w drodze decyzji w terminie 6 miesięcy od dnia jego
otrzymania.
3.
Aktualizacja planu naprawy, o której mowa w art. 110zj ust. 7, wymaga zatwierdzenia
przez Komisję. Przepisy ust. 2 i 4-10 stosuje się odpowiednio.
4.
W przypadku gdy plan naprawy obejmuje istotny oddział domu maklerskiego, Komisja konsultuje
się z właściwym organem nadzoru w państwie członkowskim, na terytorium którego istotny
oddział prowadzi działalność.
5.
Komisja przekazuje plan naprawy Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu, który w przypadku
zidentyfikowania w planie naprawy działań, które mogą mieć negatywny wpływ na skuteczność
restrukturyzacji i likwidacji domu maklerskiego, niezwłocznie informację o tym przekazuje
Komisji.
6.
Jeżeli plan naprawy nie spełnia wymagań określonych w art. 110zj lub występują inne
istotne okoliczności zagrażające jego wdrożeniu, Komisja wzywa dom maklerski do uzupełnienia
lub zmiany planu, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania. Terminu tego
nie wlicza się do terminu, o którym mowa w ust. 2. Na wniosek domu maklerskiego Komisja
może przedłużyć ten termin o miesiąc.
7.
W przypadku gdy zmieniony lub uzupełniony plan naprawy nadal nie spełnia wymagań określonych
w art. 110zj lub występują inne istotne okoliczności zagrażające jego wdrożeniu, Komisja,
w drodze decyzji, odmawia zatwierdzenia planu naprawy, oraz wzywa dom maklerski do
przedstawienia nowego planu naprawy.
8.
W decyzji, o której mowa w ust. 7, Komisja może wskazać termin, do którego dom maklerski
powinien przedstawić nowy plan naprawy, oraz obszary działalności domu maklerskiego,
które w ocenie Komisji wymagają uwzględnienia w planie naprawy.
9.
Komisja zatwierdza nowy plan naprawy, o którym mowa w ust. 7, w terminie 6 miesięcy
od dnia jego otrzymania.
10.
W przypadku gdy nowy plan naprawy, o którym mowa w ust. 7, nie spełnia wymagań określonych
w art. 110zj lub występują inne istotne okoliczności zagrażające jego wdrożeniu, Komisja
zaleca domowi maklerskiemu wskazanie zmian w działalności domu maklerskiego niezbędnych
w celu spełnienia wymagań, o których mowa w art. 110zj, lub w celu usunięcia innych
istotnych okoliczności zagrażających wdrożeniu planu naprawy, wyznaczając odpowiedni
termin na przedstawienie tych zmian. Jeżeli nowy plan naprawy nie spełnia wymagań
określonych w art. 110zj lub występują inne istotne okoliczności zagrażające jego
wdrożeniu, a dom maklerski nie wskaże zmian w działalności lub Komisja uzna je za
niewystarczające, Komisja, w drodze decyzji, odmawia zatwierdzenia nowego planu naprawy
oraz nakazuje wprowadzenie niezbędnych zmian w działalności domu maklerskiego.
11.
W decyzji, o której mowa w ust. 10, Komisja może określić termin wprowadzenia zmian
w działalności domu maklerskiego oraz w szczególności nakazać domowi maklerskiemu:
1)
zmianę profilu ryzyka, w tym ryzyka utraty płynności;
2)
podjęcie działań w celu zapewnienia możliwości terminowego dokapitalizowania domu
maklerskiego;
3)
dokonanie przeglądu strategii i struktury organizacyjnej domu maklerskiego;
4)
wprowadzenie zmian w strategii finansowania, które obniżą poziom ryzyka związany z
działalnością domu maklerskiego w zakresie głównych linii biznesowych i funkcji krytycznych;
5)
wprowadzenie zmian w systemie zarządzania ryzykiem w domu maklerskim, o którym mowa
w art. 110b ust. 1.
12.
Zatwierdzony plan naprawy Komisja przekazuje Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w
terminie 7 dni od dnia podjęcia decyzji, o której mowa w ust. 2.
Art. 110zl.
1.
Dom maklerski będący unijną jednostką dominującą albo będące unijnymi jednostkami
dominującymi unijna dominująca finansowa spółka holdingowa oraz unijna dominująca
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, nad którymi Komisja sprawuje
nadzór skonsolidowany, o którym mowa w art. 110g ust. 3-8, są obowiązane posiadać
grupowe plany naprawy. Grupowy plan naprawy może określać działania, które powinny
zostać podjęte przez unijną jednostkę dominującą, jak również poszczególne podmioty
zależne.
2.
Celem grupowego planu naprawy jest poprawa sytuacji finansowej grupy lub podmiotów
powiązanych będących instytucjami, z jednoczesnym uwzględnieniem sytuacji finansowej
innych podmiotów powiązanych. Grupowy plan naprawy zapewnia koordynację działań w
odniesieniu do unijnej jednostki dominującej, podmiotów zależnych i istotnych oddziałów.
3.
Do grupowego planu naprawy przepisy art. 110zj ust. 3-6 i art. 110zk ust. 5 i 12 stosuje
się odpowiednio. Grupowy plan naprawy może uwzględniać umowy dotyczące wsparcia finansowego
w ramach grupy, o których mowa w art. 110zr ust. 1. Grupowy plan naprawy określa informacje,
o których mowa w art. 110zj ust. 3, w odniesieniu do grupy, domu maklerskiego, jak
również w odniesieniu do poszczególnych podmiotów zależnych.
4.
Grupowy plan naprawy podlega zatwierdzeniu przez organ zarządzający podmiotu obowiązanego
do jego sporządzenia.
Art. 110zm.
1.
Unijna jednostka dominująca, o której mowa w art. 110zl ust. 1, jest obowiązana przedstawić
grupowy plan naprawy w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym uzyskała status unijnej
jednostki dominującej. Do grupowego planu naprawy przepisy art. 110zk stosuje się
odpowiednio.
2.
Grupowy plan naprawy Komisja przekazuje:
1)
właściwym organom nadzoru dla podmiotów zależnych w grupie;
2)
właściwym organom nadzoru w państwach członkowskich, na których terytorium działa
istotny oddział domu maklerskiego lub innej instytucji wchodzącej w skład grupy;
3)
Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu;
4)
organom do spraw przymusowej restrukturyzacji właściwym dla podmiotów zależnych.
3.
Komisja, po konsultacjach z właściwymi organami nadzoru w państwach członkowskich,
na których terytorium działa istotny oddział domu maklerskiego lub innej instytucji,
dąży do osiągnięcia porozumienia z właściwymi organami nadzoru dla podmiotów zależnych
wchodzących w skład grupy w zakresie:
1)
stwierdzenia, czy grupowy plan naprawy spełnia wymogi określone w art. 110zl oraz
w zakresie wpływu działań przewidzianych w grupowym planie naprawy na stabilność finansową
we wszystkich państwach członkowskich, w których prowadzą działalność podmioty powiązane;
2)
konieczności sporządzenia i przekazania planów naprawy przez niektóre lub wszystkie
instytucje zależne;
3)
zasadności podjęcia działań, o których mowa w art. 110zk ust. 6-11 w odniesieniu do
grupowego planu naprawy.
4.
W przypadku gdy porozumienie w zakresie ust. 3 pkt 1 i 3 nie zostanie osiągnięte w
terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez Komisję grupowego planu naprawy podmiotom,
o których mowa w ust. 2, Komisja może podjąć działania, o których mowa w art. 110zk
ust. 6-11 w odniesieniu do unijnej jednostki dominującej, uwzględniając stanowiska
przekazane dotychczas przez właściwe organy nadzoru. Komisja informuje właściwe organy
nadzoru o ostatecznej treści grupowego planu naprawy.
5.
W przypadku gdy przed upływem terminu 4 miesięcy, o którym mowa w ust. 4, Komisja
lub inny zainteresowany właściwy organ nadzoru zwróci się do Europejskiego Urzędu
Nadzoru Bankowego w trybie art. 19 rozporządzenia 1093/2010, Komisja może podejmować
działania określone w ust. 3 pkt 3 w odniesieniu do unijnej jednostki dominującej,
niezwłocznie po otrzymaniu decyzji Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie
z art. 19 ust. 3 tego rozporządzenia. Komisja, podejmując działania, o których mowa
w art. 110zk ust. 4-8, w odniesieniu do unijnej jednostki dominującej, uwzględnia
decyzję Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, chyba że Europejski Urząd Nadzoru
Bankowego w terminie miesiąca od dnia zakończenia postępowania pojednawczego nie wyda
decyzji. Termin 4 miesięcy, o którym mowa w ust. 4, uznaje się za termin zakończenia
postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia.
6.
Komisja może zwrócić się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w trybie art. 19
rozporządzenia 1093/2010 wyłącznie w zakresie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, oraz
w odniesieniu do unijnej jednostki dominującej w sprawach, o których mowa w art. 110zk
ust. 11 pkt 1, 2 i 4.
7.
W przypadku gdy przed upływem terminu 4 miesięcy, o którym mowa w ust. 4, właściwy
organ nadzoru zwróci się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w trybie art. 19
rozporządzenia 1093/2010, Komisja wraz z innymi właściwymi organami nadzoru, które
nie zwróciły się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w trybie art. 19 rozporządzenia
1093/2010, może osiągnąć porozumienie w zakresie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1 lub
3, w sprawie grupowego planu naprawy w zakresie obejmującym podmioty powiązane podlegające
nadzorowi Komisji i tych właściwych organów nadzoru, w tym dom maklerski.
8.
W przypadku gdy porozumienie, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, w zakresie konieczności
sporządzenia i przekazania planu naprawy przez instytucję zależną nie zostanie osiągnięte
w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania przez Komisję grupowego planu naprawy podmiotom,
o których mowa w ust. 2, Komisja może przekazać właściwemu organowi nadzoru dla instytucji
zależnej stanowisko.
9.
W przypadku gdy w skład grupy wchodzi dom maklerski będący podmiotem zależnym, a porozumienie,
o którym mowa w ust. 3 pkt 2, w zakresie konieczności sporządzenia i przekazania planu
naprawy przez dom maklerski nie zostanie osiągnięte w terminie 4 miesięcy od dnia
przekazania przez Komisję grupowego planu naprawy podmiotom, o których mowa w ust.
2, Komisja może nakazać domowi maklerskiemu w drodze decyzji sporządzenie i przekazanie
planu naprawy, zgodnie z art. 110zj. W decyzji Komisja wskazuje termin sporządzenia
i przekazania planu naprawy.
10.
W przypadku gdy zostało osiągnięte porozumienie w sprawie sporządzenia i przekazania
przez dom maklerski planu naprawy, Komisja w drodze decyzji nakazuje domowi maklerskiemu
sporządzenie i przekazanie planu naprawy, zgodnie z art. 110zj. W decyzji Komisja
wskazuje termin sporządzenia i przekazania planu naprawy.
Art. 110zn.
1.
W przypadku domu maklerskiego będącego podmiotem zależnym od unijnej jednostki dominującej,
nad którą sprawuje nadzór skonsolidowany właściwy organ nadzoru z innego państwa członkowskiego,
Komisja dąży do osiągnięcia porozumienia z tym właściwym organem nadzoru oraz z innymi
właściwymi organami nadzoru, w terminie 4 miesięcy od dnia przekazania Komisji grupowego
planu naprawy przez właściwy organ nadzoru sprawujący nadzór skonsolidowany, w zakresie
spraw, o których mowa w art. 110zm ust. 3, w tym może przekazać temu organowi stanowisko
w zakresie, o którym mowa w art. 110zm ust. 3 pkt 1 lub 3, w odniesieniu do unijnej
jednostki dominującej.
2.
W przypadku gdy w terminie 4 miesięcy, o którym mowa w ust. 1, nie zostanie osiągnięte
porozumienie w zakresie konieczności sporządzenia i przekazania planu naprawy przez
dom maklerski, Komisja może wydać w odniesieniu do tego domu maklerskiego decyzję
w sprawie sporządzenia i przekazania planu naprawy, zgodnie z art. 110zj. W decyzji
Komisja wskazuje termin sporządzenia i przekazania planu naprawy.
3.
W przypadku gdy przed upływem terminu 4 miesięcy, o którym mowa w ust. 1, Komisja
lub właściwy organ nadzoru z innego państwa członkowskiego zwróci się do Europejskiego
Urzędu Nadzoru Bankowego w trybie art. 19 rozporządzenia 1093/2010 w zakresie odnoszącym
się do domu maklerskiego, Komisja może wydać decyzję, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie
po otrzymaniu decyzji Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 19 ust.
3 tego rozporządzenia. Komisja, wydając decyzję, o której mowa w ust. 2, uwzględnia
decyzję wydaną przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, chyba że Europejski Urząd
Nadzoru Bankowego w terminie miesiąca od dnia zakończenia postępowania pojednawczego
nie wyda decyzji. Termin 4 miesięcy uznaje się za termin zakończenia postępowania
pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia.
4.
Komisja może zwrócić się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w trybie art. 19
rozporządzenia 1093/2010 wyłącznie w zakresie, o którym mowa w art. 110zm ust. 3 pkt
1, oraz w odniesieniu do unijnej jednostki dominującej w sprawach, o których mowa
w art. 110zk ust. 11 pkt 1, 2 i 4.
5.
W przypadku gdy przed upływem terminu 4 miesięcy, o którym mowa w ust. 1, właściwy
organ nadzoru zwróci się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w trybie art. 19
rozporządzenia 1093/2010, Komisja wraz z innymi właściwymi organami nadzoru, które
nie zwróciły się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w trybie art. 19 rozporządzenia
1093/2010, może osiągnąć porozumienie w zakresie spraw, o których mowa w art. 110zm
ust. 3 pkt 1 lub 3, w zakresie grupowego planu naprawy obejmującego podmioty powiązane
podlegające nadzorowi Komisji i tych właściwych organów nadzoru, w tym dom maklerski.
6.
W przypadku gdy zgodnie z ust. 1 albo 5 zostało osiągnięte porozumienie w zakresie
konieczności sporządzenia i przekazania przez dom maklerski planu naprawy, Komisja
w drodze decyzji nakazuje domowi maklerskiemu sporządzenie i przekazanie planu naprawy,
zgodnie z art. 110zj. W decyzji Komisja wskazuje termin sporządzenia i przekazania
planu naprawy.
Art. 110zo.
1.
Plan naprawy oraz grupowy plan naprawy określają poziomy wskaźników, po osiągnięciu
których dom maklerski podejmuje działania określone w planie. Wskaźniki te odnoszą
się do sytuacji finansowej domu maklerskiego, mogą mieć charakter ilościowy lub jakościowy.
Wskaźniki powinny umożliwiać łatwe i systematyczne monitorowanie ich poziomu. Wskaźniki
oraz sposób monitorowania ich poziomu dom maklerski przedstawia Komisji łącznie z
planem naprawy.
2.
W uzasadnionym przypadku dom maklerski może podjąć działania wskazane w planie naprawy
pomimo nieosiągnięcia przez wskaźnik, którego dotyczy to działanie, poziomu określonego
w planie naprawy.
3.
W uzasadnionym przypadku dom maklerski może, ze względu na okoliczności, odstąpić
od podjęcia działania wskazanego w planie naprawy pomimo osiągnięcia przez wskaźnik,
którego dotyczy to działanie, poziomu określonego w planie naprawy.
4.
W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, dom maklerski niezwłocznie informuje Komisję,
wskazując przyczyny podjęcia działań zgodnie z ust. 2 lub przyczyny odstąpienia od
podjęcia działań zgodnie z ust. 3.
Art. 110zp.
1.
Komisja może, w drodze decyzji, ograniczyć zakres informacji, o których mowa w art.
110zj ust. 3, wymaganych w planie naprawy albo w grupowym planie naprawy lub zmienić
częstotliwość aktualizowania planu naprawy albo grupowego planu naprawy.
2.
Wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, Komisja bierze pod uwagę:
1)
wpływ zaprzestania prowadzenia działalności przez dom maklerski na rynki finansowe,
inne instytucje lub na gospodarkę ogółem;
2)
wpływ upadłości domu maklerskiego przeprowadzonej w formie standardowego postępowania
upadłościowego na rynki finansowe, inne instytucje lub na gospodarkę ogółem;
3)
charakter działalności domu maklerskiego, jej zakres i stopień złożoności, strukturę
własnościową domu, formę prawną, profil ryzyka, wielkość lub powiązania z podmiotami;
4)
przynależność do systemów ochrony instytucjonalnej lub do innych wspólnych systemów
solidarności, o których mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia 575/2013;
5)
zakres działalności, o której mowa w art. 69 ust. 2 i 4, wykonywanej przez dom maklerski.
3.
Komisja może zasięgnąć opinii Komitetu Stabilności Finansowej w zakresie, o którym
mowa w ust. 2.
4.
Komisja może zmienić lub uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1.
5.
Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, nie ogranicza uprawnień Komisji i Bankowego
Funduszu Gwarancyjnego określonych w niniejszym oddziale.
6.
Komisja nie może wydać decyzji, o której mowa w ust. 1, wobec domu maklerskiego, w
przypadku gdy:
1)
całkowita wartość jego aktywów przekracza 30 000 000 000 euro lub
2)
stosunek wartości jego aktywów do produktu krajowego brutto Rzeczypospolitej Polskiej
przekracza 20%, chyba że wartość jego aktywów jest niższa niż 5 000 000 000 euro.
7.
Do obliczania w złotych wartości wyrażonych w euro przyjmuje się kurs średni euro
ogłoszony przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego roku poprzedzającego.
8.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o wydaniu decyzji, o której mowa
w ust. 1.
Art. 110zq.
Komisja może w drodze decyzji zwolnić dom maklerski z obowiązku sporządzenia planu
naprawy, o którym mowa w art. 110zj-110zp, jeżeli dom maklerski należy do systemu
ochrony instytucjonalnej, pod warunkiem że ten system ochrony instytucjonalnej zapewnia
osiągnięcie poziomu ochrony nie niższego niż w przypadku sporządzenia planu naprawy.
Art. 110zr.
1.
Objęty nadzorem skonsolidowanym dom maklerski i objęta wspólnie z nim nadzorem skonsolidowanym
unijna instytucja dominująca, finansowa spółka holdingowa, finansowa spółka holdingowa
o działalności mieszanej, holding mieszany, dominująca finansowa spółka holdingowa
z państwa członkowskiego, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa, dominująca
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, unijna
dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej oraz ich podmioty
zależne w państwach członkowskich lub w państwach trzecich będące instytucjami lub
instytucjami finansowymi mogą zawierać umowy dotyczące udzielenia wsparcia finansowego
dowolnej stronie tej umowy na wypadek zaistnienia w odniesieniu do tej strony przesłanek
zastosowania środków wczesnej interwencji określonych w art. 110zz, jeżeli są spełnione
warunki określone w art. 110zs-110zy.
2.
Podmioty powiązane mogą zawierać inne umowy i porozumienia niespełniające warunków,
o których mowa w przepisach art. 110zs-110zy. Umowy takie nie mogą być wykonywane,
jeżeli dom maklerski albo inna strona umowy spełnia warunki do zastosowania środków
wczesnej interwencji.
Art. 110zs.
1.
Umowa, o której mowa w art. 110zr ust. 1, może obejmować jeden lub większą liczbę
podmiotów zależnych w grupie i przewidywać w szczególności wsparcie finansowe ze strony
podmiotu dominującego na rzecz podmiotów zależnych, ze strony podmiotów zależnych
na rzecz podmiotu dominującego lub między podmiotami zależnymi w grupie.
2.
Umowa, o której mowa w art. 110zr ust. 1, może przewidywać wsparcie finansowe w szczególności
w formie pożyczki, udzielenia gwarancji lub udostępnienia aktywów do wykorzystania
jako zabezpieczenie, w tym między otrzymującym wsparcie a podmiotem niebędącym podmiotem
powiązanym.
3.
Jeżeli zgodnie z umową, o której mowa w art. 110zr ust. 1, jeden z podmiotów powiązanych
w ramach grupy zgadza się udzielić wsparcia innemu podmiotowi powiązanemu, umowa może
przewidywać udzielenie wsparcia na zasadzie wzajemności przez podmiot powiązany otrzymujący
wsparcie na rzecz podmiotu powiązanego udzielającego wsparcia.
4.
Umowa, o której mowa w art. 110zr ust. 1, określa zasady obliczania opłat, prowizji
lub wynagrodzenia z tytułu każdej transakcji wykonanej w ramach tej umowy w momencie
udzielania wsparcia finansowego.
5.
Umowa, o której mowa w art. 110zr ust. 1, spełnia następujące warunki:
1)
przy zawieraniu umowy i ustalaniu opłat, prowizji lub wynagrodzenia z tytułu udzielenia
wsparcia finansowego strona jest obowiązana działać w swoim najlepszym interesie,
który może uwzględniać wszelkie bezpośrednie lub pośrednie korzyści, jakie dana strona
może odnieść w wyniku udzielenia wsparcia finansowego;
2)
strona udzielająca wsparcia finansowego - przed ustaleniem opłat, prowizji lub wynagrodzenia
z tytułu udzielenia wsparcia finansowego i przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji o
udzieleniu wsparcia finansowego - jest obowiązana uzyskać od strony otrzymującej takie
wsparcie pełne informacje istotne w danej sytuacji;
3)
strona udzielająca wsparcia finansowego, rozważając udzielenie wsparcia finansowego,
może uwzględniać niedostępne dla rynku informacje posiadane w związku z przynależnością
do tej samej grupy co strona otrzymująca wsparcie finansowe;
4)
zasady obliczania opłat, prowizji lub wynagrodzenia z tytułu udzielenia wsparcia finansowego
mogą nie uwzględniać ewentualnego przewidywanego, tymczasowego wpływu na ceny rynkowe
wynikającego ze zdarzeń mających miejsce poza grupą.
6.
Działania wynikające z umowy, o której mowa w art. 110zr ust. 1, dotyczące udzielenia
wsparcia finansowego mogą być podejmowane wyłącznie przez strony umowy w ramach grupy,
z wyłączeniem spełniania ich przez osoby trzecie.
7.
Dom maklerski lub inne objęte nadzorem skonsolidowanym podmioty, o których mowa w
art. 110zr ust. 1, mogą udzielić wsparcia finansowego również gdy nie zawarły umowy,
jeżeli udzielenie wsparcia nie stanowi zagrożenia dla grupy. Zawarcie umowy nie może
stanowić warunku prowadzenia przez podmiot powiązany niebędący domem maklerskim działalności
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo przez dom maklerski na terytorium innego
państwa członkowskiego.
8.
Umowa dotycząca wsparcia finansowego w ramach grupy może zostać zawarta jedynie, jeżeli
w momencie zawierania umowy żadna ze stron nie spełnia warunków do zastosowania środków
wczesnej interwencji.
Art. 110zt.
Wsparcie finansowe, o którym mowa w art. 110zr ust. 1, może być udzielone, jeżeli:
1)
udzielenie wsparcia finansowego w znaczący sposób poprawi sytuację finansową podmiotu
powiązanego otrzymującego wsparcie;
2)
udzielenie wsparcia finansowego pomoże utrzymać lub przywrócić stabilność finansową
podmiotom działającym w grupie i leży w interesie podmiotu powiązanego udzielającego
wsparcia finansowego;
3)
są spełnione wymagania, o których mowa w art. 110zr ust. 1 i art. 110zs;
4)
w momencie podejmowania decyzji przez podmiot powiązany udzielający wsparcia o udzieleniu
tego wsparcia istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo, że podmiot powiązany otrzymujący
wsparcie finansowe wypłaci opłaty, prowizje lub wynagrodzenie z tytułu wsparcia finansowego,
a jeżeli wsparcie to ma postać pożyczki - zwróci pożyczkę; jeżeli wsparcie finansowe
przyjmuje postać gwarancji lub dowolnej formy zabezpieczenia, ten sam warunek ma zastosowanie
do zobowiązania powstającego dla uprawnionego z tego zabezpieczenia, gdy gwarancja
lub zabezpieczenie zostaną wykonane;
5)
udzielenie wsparcia finansowego nie zagraża płynności ani wypłacalności podmiotu powiązanego
udzielającego wsparcia;
6)
udzielenie wsparcia finansowego nie stwarza zagrożenia dla stabilności finansowej
systemu finansowego państwa członkowskiego siedziby podmiotu powiązanego udzielającego
wsparcia;
7)
w momencie udzielania wsparcia finansowego dom maklerski udzielający wsparcia finansowego
spełnia wymagania określone w oddziale 2a, przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 110x i 110za oraz nałożone na dom maklerski dodatkowe wymogi, o których mowa
w art. 110y ust. 1 pkt 9, a udzielenie wsparcia finansowego nie spowoduje naruszenia
tych wymagań przez dom maklerski, chyba że zgody na to udzieli Komisja;
8)
w momencie udzielania wsparcia finansowego dom maklerski udzielający wsparcia finansowego
spełnia wymagania określone w rozporządzeniu 575/2013 w zakresie limitów dużych ekspozycji,
a udzielenie wsparcia finansowego nie spowoduje naruszenia tych wymagań przez dom
maklerski, chyba że zgody na to udzieli Komisja;
9)
udzielenie wsparcia finansowego nie zagraża przeprowadzeniu skutecznej przymusowej
restrukturyzacji podmiotu powiązanego udzielającego wsparcia.
Art. 110zu.
1.
W przypadku gdy Komisja sprawuje nadzór skonsolidowany nad domem maklerskim będącym
unijną instytucją dominującą, zawarcie przez dom maklerski umowy, o której mowa w
art. 110zr ust. 1, wymaga zgody Komisji wydanej na wniosek domu maklerskiego o zatwierdzenie
umowy. Dom maklerski dołącza do wniosku projekt tej umowy, informacje pozwalające
na identyfikację podmiotów zamierzających zawrzeć umowę oraz zgodę walnego zgromadzenia
albo zgromadzenia wspólników domu maklerskiego na zawarcie umowy, o której mowa w
art. 110zv.
2.
Komisja niezwłocznie przekazuje wniosek właściwym organom nadzoru sprawującym nadzór
nad poszczególnymi jednostkami zależnymi, które będą stronami umowy.
3.
Komisja, w trybie określonym w ust. 5-8, w drodze decyzji, odmawia udzielenia zgody
na zawarcie umowy, jeżeli umowa nie spełnia warunków określonych w art. 110zt lub
którakolwiek ze stron umowy spełnia warunki zastosowania środków wczesnej interwencji.
4.
Zmiany w umowie wymagają zgody Komisji.
5.
Komisja, wydając decyzję, dąży do osiągnięcia z właściwymi organami nadzoru sprawującymi
nadzór nad podmiotami zależnymi porozumienia w sprawie oceny, czy warunki proponowanej
umowy są zgodne z warunkami wsparcia finansowego określonymi w art. 110zt, uwzględniając
jednocześnie potencjalny wpływ wykonania umowy, w tym konsekwencje budżetowe w tych
państwach członkowskich, w których grupa prowadzi działalność.
6.
W przypadku osiągnięcia porozumienia, o którym mowa w ust. 5, Komisja wydaje decyzję
w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.
7.
W przypadku nieosiągnięcia porozumienia, o którym mowa w ust. 5, w terminie, o którym
mowa w ust. 6, Komisja wydaje decyzję w sprawie wniosku, uwzględniając przekazane
dotychczas stanowiska właściwych organów nadzoru z innych państw członkowskich. Komisja
informuje o treści decyzji pozostałe właściwe organy nadzoru z innych państw członkowskich
.
8.
Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 6, którykolwiek z właściwych organów nadzoru,
o których mowa w ust. 2, skieruje sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego
zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1093/2010, Komisja może wydać decyzję, o której mowa
w ust. 7, niezwłocznie po otrzymaniu decyzji Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego
zgodnie z art. 19 ust. 3 tego rozporządzenia. Komisja wydaje decyzję zgodną z decyzją
Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego. Jeżeli Europejski Urząd Nadzoru Bankowego
w terminie miesiąca od dnia zakończenia postępowania pojednawczego nie wyda decyzji,
Komisja niezwłocznie wydaje decyzję. Termin 4 miesięcy uznaje się za termin zakończenia
postępowania pojednawczego w rozumieniu rozporządzenia 1093/2010.
9.
Komisja, sprawując nadzór nad domem maklerskim będącym podmiotem zależnym od unijnej
instytucji dominującej, mającym stać się stroną umowy, o której mowa w art. 110zr
ust. 1, dąży do osiągnięcia porozumienia w zakresie, o którym mowa w ust. 5, w terminie
4 miesięcy od dnia przekazania przez unijną instytucję dominującą wniosku o zatwierdzenie
umowy właściwemu organowi nadzoru nad tą instytucją. Przed upływem terminu 4 miesięcy
Komisja może przekazać właściwemu organowi nadzoru nad tą instytucją stanowisko lub
zwrócić się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 19 rozporządzenia
1093/2010.
Art. 110zv.
1.
Zawarcie umowy dotyczącej wsparcia finansowego w ramach grupy, której stroną miałby
się stać dom maklerski, wymaga zgody walnego zgromadzenia albo zgromadzenia wspólników
domu maklerskiego.
2.
Zarząd domu maklerskiego co roku składa walnemu zgromadzeniu albo zgromadzeniu wspólników,
wraz ze sprawozdaniem z działalności, sprawozdanie z wykonania umowy dotyczącej wsparcia
finansowego w ramach grupy.
Art. 110zw.
Po udzieleniu zgody, o której mowa w art. 110zu, Komisja przekazuje kopię umowy dotyczącej
wsparcia finansowego w ramach grupy, a także wszelkie kopie zmian w tej umowie Bankowemu
Funduszowi Gwarancyjnemu oraz organom do spraw przymusowej restrukturyzacji w innych
państwach członkowskich właściwym dla podmiotów zależnych w grupie, które są stronami
umowy.
Art. 110zx.
1.
W przypadku gdy dom maklerski zamierza udzielić wsparcia finansowego na podstawie
umowy, o której mowa w art. 110zr ust. 1, składa niezwłocznie wniosek o wyrażenie
zgody przez Komisję. Jednocześnie dom maklerski zawiadamia o zamiarze udzielenia wsparcia
finansowego na podstawie umowy, o której mowa w art. 110zr ust. 1:
1)
właściwy organ nadzoru sprawujący nadzór skonsolidowany nad grupą, w której skład
wchodzi dom maklerski;
2)
właściwy organ nadzoru sprawujący nadzór nad podmiotem powiązanym otrzymującym wsparcie
finansowe;
3)
Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
2.
Do wniosku i zawiadomienia, o których mowa w ust. 1, dom maklerski załącza kopię umowy
dotyczącej wsparcia finansowego w ramach grupy oraz uzasadnienie proponowanych działań,
określając w szczególności cel wsparcia finansowego i wskazując sposób spełnienia
warunków określonych w art. 110zt, a także szczegółowe informacje na temat proponowanego
wsparcia finansowego.
3.
Komisja udziela zgody, o której mowa w ust. 1, w terminie 5 dni roboczych od dnia
otrzymania wniosku oraz dokumentów, o których mowa w ust. 2.
4.
W przypadku stwierdzenia braków we wniosku lub dołączonych do niego dokumentach, Komisja
wzywa dom maklerski do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie.
5.
Komisja może ograniczyć zakres wsparcia finansowego. Zgoda może być udzielona pod
warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu.
6.
W przypadku gdy warunki określone w art. 110zt nie zostały spełnione, Komisja odmawia
udzielenia zgody.
7.
Jeżeli Komisja nie wyda decyzji w terminie, o którym mowa w ust. 3, dom maklerski
może udzielić wsparcia finansowego na warunkach określonych we wniosku i załączonych
do niego dokumentach.
8.
Termin 5 dni roboczych, o którym mowa w ust. 3, uważa się za zachowany, jeżeli przed
jego upływem decyzja została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego.
9.
Informację o wydanej decyzji Komisja niezwłocznie przekazuje:
1)
właściwemu organowi nadzoru dla podmiotu powiązanego otrzymującego wsparcie finansowe;
2)
właściwemu organowi nadzoru sprawującemu nadzór skonsolidowany - w przypadku gdy Komisja
nie sprawuje nadzoru skonsolidowanego nad domem maklerskim;
3)
Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego;
4)
pozostałym członkom kolegium i członkom kolegium ds. przymusowej restrukturyzacji
- w przypadku gdy Komisja sprawuje nadzór skonsolidowany nad domem maklerskim, a kolegia
zostały powołane;
5)
Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.
10.
W przypadku gdy właściwy organ nadzoru w innym państwie członkowskim zakazał udzielenia
albo ograniczył udzielenie wsparcia finansowego domowi maklerskiemu albo innemu podmiotowi
powiązanemu, Komisja jako organ sprawujący nadzór skonsolidowany albo sprawując nadzór
nad domem maklerskim będącym podmiotem zależnym w grupie może, w razie powzięcia wątpliwości
co do tej decyzji, w terminie 2 dni roboczych od dnia jej otrzymania, złożyć wniosek
do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o udzielenie wsparcia w osiągnięciu porozumienia
zgodnie z art. 31 lit. c rozporządzenia 1093/2010.
11.
Dom maklerski przekazuje informację o udzieleniu wsparcia finansowego Komisji oraz
podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3.
12.
Komisja, sprawując nadzór skonsolidowany nad domem maklerskim, informuje o udzieleniu
wsparcia finansowego przez dom maklerski, pozostałych członków kolegium, Bankowy Fundusz
Gwarancyjny i członków kolegium do spraw przymusowej restrukturyzacji, jeżeli kolegia
te zostały powołane.
13.
Jeżeli właściwy organ nadzoru z innego państwa członkowskiego zakazał udzielenia albo
ograniczył podmiotowi powiązanemu, nad którym sprawuje nadzór, udzielenie wsparcia
finansowego domowi maklerskiemu, a wsparcie finansowe było przewidziane w grupowym
planie naprawy, Komisja może zwrócić się do właściwego organu nadzoru, który sprawuje
nadzór skonsolidowany w grupie, o ponowną weryfikację grupowego planu naprawy, zgodnie
z art. 110zn. W przypadku gdy Komisja sprawuje nadzór skonsolidowany w grupie, podejmuje
działania w sprawie weryfikacji grupowego planu naprawy zgodnie z art. 110zm.
14.
Jeżeli właściwy organ nadzoru z innego państwa członkowskiego zakazał udzielenia albo
ograniczył podmiotowi powiązanemu, nad którym sprawuje nadzór, udzielenie wsparcia
finansowego domowi maklerskiemu, a wsparcie finansowe było przewidziane w planie naprawy
domu maklerskiego, Komisja zaleca domowi maklerskiemu zmianę planu naprawy, zgodnie
z art. 110zk.
15.
Jeżeli Komisja zgłosiła sprzeciw wobec planowego udzielenia wsparcia finansowego albo
ograniczyła udzielenie wsparcia finansowego przez dom maklerski podmiotowi powiązanemu
w grupie albo właściwy organ nadzoru z innego państwa członkowskiego zakazał udzielenia
albo ograniczył podmiotowi powiązanemu, nad którym sprawuje nadzór, udzielenie wsparcia
finansowego podmiotowi powiązanemu w grupie, a wsparcie finansowe było przewidziane
w grupowym planie naprawy i Komisja sprawuje nadzór skonsolidowany w grupie, na wniosek
właściwego organu nadzoru z innego państwa członkowskiego dla podmiotu powiązanego,
któremu odmówiono wsparcia finansowego lub ograniczono wsparcie finansowe, Komisja
zaleca domowi maklerskiemu albo jego podmiotowi dominującemu będącemu unijną jednostką
dominującą zmianę grupowego planu naprawy.
Art. 110zy.
Dom maklerski podaje do publicznej wiadomości, zgodnie z art. 431-434 rozporządzenia
575/2013, informację, czy jest stroną umowy dotyczącej wsparcia finansowego w ramach
grupy. W przypadku gdy dom maklerski jest stroną takiej umowy, podaje do publicznej
wiadomości również opis ogólnych warunków umowy oraz wskazuje podmioty powiązane będące
stronami umowy. Informacje te podlegają aktualizacji nie rzadziej niż raz do roku.
Art. 110zz.
1.
Jeżeli ze względu na szybko pogarszającą się sytuację finansową domu maklerskiego,
w tym pogarszającą się płynność, wysoki lub gwałtownie rosnący poziom dźwigni, rosnącą
wartość pożyczek zagrożonych udzielonych przez dom maklerski lub koncentrację ekspozycji,
dom maklerski narusza albo z dużym prawdopodobieństwem naruszy przepisy art. 98, oddziału
2a, rozporządzenia 575/2013, art. 3-7, art. 14-17, art. 24, art. 25 lub art. 26 rozporządzenia
nr 600/2014, niezależnie od środków nadzorczych przewidzianych w art. 110y, Komisja,
w drodze decyzji, może zastosować wobec domu maklerskiego następujące środki wczesnej
interwencji:
1)
nakazać wdrożenie planu naprawy, w tym podjęcie określonych działań przewidzianych
w planie naprawy;
2)
nakazać aktualizację planu naprawy zgodnie z art. 110zj ust. 7 przez uwzględnienie
w planie naprawy okoliczności, które doprowadziły do wystąpienia sytuacji stanowiącej
przesłankę zastosowania środków wczesnej interwencji, a nie zostały przewidziane w
tym planie naprawy;
3)
nakazać w sytuacji, o której mowa w pkt 2, wdrożenie określonych działań przewidzianych
w zaktualizowanym planie naprawy;
4)
nakazać domowi maklerskiemu zbadanie przyczyn zaistniałej sytuacji, określenie środków
pozwalających rozwiązać stwierdzone problemy oraz sporządzenie programu działania
w celu rozwiązania tych problemów i harmonogramu jego wdrażania;
5)
nakazać domowi maklerskiemu zwołanie nadzwyczajnego walnego zgromadzenia albo nadzwyczajnego
zgromadzenia wspólników w celu rozpatrzenia sytuacji domu maklerskiego lub umieszczenia
spraw wskazanych przez Komisję w porządku obrad walnego zgromadzenia; w przypadku
niewykonania któregokolwiek z żądań, do żądania Komisji stosuje się odpowiednio przepisy
art. 237 § 1 i 3 albo art. 400 § 3 i 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych;
6)
nakazać sporządzenie i uzgodnienie planu restrukturyzacji wierzytelności lub innych
długów z wierzycielami domu maklerskiego, zgodnie z planem naprawy;
7)
nakazać wprowadzenie zmian w strategii domu maklerskiego;
8)
nakazać wprowadzenie zmian w statucie albo umowie spółki domu maklerskiego lub jego
strukturze zarządzania, w tym w strukturze organizacyjnej;
9)
nakazać odwołanie członka zarządu, którego działania lub zaniechania doprowadziły
do zaistnienia przesłanek zastosowania środków wczesnej interwencji, a zastosowane
inne środki wczesnej interwencji okazały się nieskuteczne lub niewystarczające;
10)
nakazać zawieszenie członka zarządu w czynnościach do czasu podjęcia uchwały w sprawie
wniosku o odwołanie członka zarządu, o którym mowa w pkt 9.
2.
Przy ocenie sytuacji finansowej domu maklerskiego Komisja może brać pod uwagę w szczególności
zachowanie przez dom maklerski wymogu funduszy własnych określonego w przepisach rozporządzenia
575/2013, powiększonego o 1,5 punktu procentowego.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, koszty zwołania i odbycia zgromadzenia
ponosi dom maklerski. Przerwy w zgromadzeniu nie mogą trwać łącznie dłużej niż 14
dni.
4.
Komisja niezwłocznie powiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny o wszczęciu postępowania
w sprawie zastosowaniu środka wczesnej interwencji, o którym mowa w ust. 1.
5.
W decyzji, o której mowa w ust. 1, Komisja może określić termin jej wykonania.
6.
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela osoby uprawnione do reprezentowania
domu maklerskiego lub wchodzące w skład jego statutowych organów albo pozostające
z domem maklerskim w stosunku pracy są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia i
przekazania, na koszt tego domu maklerskiego, wszystkich informacji celem aktualizacji
planu przymusowej restrukturyzacji, a także innych informacji, które w ocenie Komisji
mogą mieć wpływ na przygotowanie lub realizację przymusowej restrukturyzacji, w tym
na oszacowanie wartości aktywów i zobowiązań domu maklerskiego.
Art. 110zza.
1.
Jeżeli w ocenie Komisji zastosowanie środków, o których mowa w art. 110zz ust. 1 pkt
9, w celu poprawy sytuacji domu maklerskiego jest niewystarczające, Komisja może wydać
decyzję o ustanowieniu kuratora albo zarządu komisarycznego. W decyzji Komisja określa
zadania kuratora albo zarządu komisarycznego.
2.
Komisja może zmienić decyzję, o której mowa w ust. 1.
3.
Kurator albo zarząd komisaryczny jest powoływany na okres nie dłuższy niż rok. W uzasadnionych
przypadkach okres ten może zostać przedłużony, jeżeli w ocenie Komisji nie ustały
przesłanki jego powołania. Komisja publikuje na stronie internetowej informację o
przedłużeniu okresu, na który został ustanowiony zarząd komisaryczny albo kurator.
4.
Do kuratora stosuje się odpowiednio przepisy art. 110ze ust. 2-10 i 12-16.
5.
Do zarządu komisarycznego stosuje się odpowiednio przepisy art. 110zf ust. 3-8 i art.
110zg.
6.
W decyzji o ustanowieniu zarządu komisarycznego Komisja może uzależnić dokonywanie
określonych czynności przez zarząd komisaryczny od uzyskania zgody Komisji.
7.
Zarząd komisaryczny może zwołać walne zgromadzenie albo zgromadzenie wspólników za
zgodą Komisji.
Art. 110zzb.
1.
Jeżeli przesłanki zastosowania środków, o których mowa w art. 110zz i art. 110zza,
zostaną spełnione w odniesieniu do domu maklerskiego będącego unijną jednostką dominującą
albo w odniesieniu do unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej albo unijnej
dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, Komisja, w przypadku
gdy sprawuje nadzór skonsolidowany, o którym mowa w art. 110g ust. 3-8, powiadamia
o tym Europejski Urząd Nadzoru Bankowego oraz zainteresowane właściwe organy nadzoru
wchodzące w skład kolegium.
2.
Wydając decyzję w sprawie zastosowania środków, o których mowa w art. 110zz i art.
110zza, Komisja uwzględnia stanowiska wyrażone przez zainteresowane właściwe organy
nadzoru, w tym także wpływ decyzji na podmioty powiązane. Komisja przekazuje informację
o wydaniu decyzji zainteresowanym właściwym organom nadzoru wchodzącym w skład kolegium
oraz Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego.
3.
W przypadku gdy właściwy organ nadzoru z innego państwa członkowskiego sprawujący
nadzór skonsolidowany nad unijną jednostką dominującą powiadomi Komisję sprawującą
nadzór nad domem maklerskim będącym podmiotem zależnym od tej unijnej jednostki dominującej
o zaistnieniu przesłanek zastosowania środków równoważnych do środków przewidzianych
w art. 110zz lub art. 110zza w odniesieniu do unijnej jednostki dominującej, Komisja
może przekazać stanowisko w zakresie zastosowania tych środków.
4.
W przypadku gdy Komisja zostanie powiadomiona przez właściwy organ nadzoru z innego
państwa członkowskiego o planowanym zastosowaniu środków równoważnych do środków przewidzianych
w art. 110zz lub art. 110zza wobec instytucji będącej podmiotem zależnym od unijnej
jednostki dominującej objętej nadzorem skonsolidowanym sprawowanym przez Komisję,
Komisja może przekazać temu właściwemu organowi nadzoru stanowisko w zakresie wpływu
planowanych środków na grupę oraz na podmioty powiązane w terminie 3 dni roboczych
od dnia otrzymania powiadomienia.
5.
W przypadku gdy powiadomienie, o którym mowa w ust. 4, zostało skierowane przez więcej
niż jeden właściwy organ nadzoru, Komisja dąży do osiągnięcia porozumienia z zainteresowanymi
właściwymi organami nadzoru w zakresie zastosowania środków, o których mowa w art.
110zza, albo zastosowania środków równoważnych do środków przewidzianych w art. 110zza
dla wszystkich odnośnych instytucji albo w zakresie skoordynowania stosowania środków,
o których mowa w art. 110zz, albo środków równoważnych do środków przewidzianych w
art. 110zz, do więcej niż jednej instytucji. Porozumienie powinno zostać osiągnięte
w ciągu 5 dni roboczych od dnia otrzymania przez Komisję ostatniego z powiadomień.
Komisja informuje o porozumieniu unijną jednostkę dominującą, nad którą sprawuje nadzór
skonsolidowany.
6.
Przepis ust. 5 ma również zastosowanie, w przypadku gdy Komisja, jako organ sprawujący
nadzór skonsolidowany nad unijną jednostką dominującą, jest jednym z właściwych organów
nadzoru zamierzających podjąć wymienione w tym przepisie działania w odniesieniu do
podmiotu zależnego, którym jest dom maklerski. W takim wypadku w przypadku nieosiągnięcia
porozumienia, o którym mowa w ust. 5, w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania
przez Komisję ostatniego z powiadomień, Komisja może wydać decyzję w sprawie zastosowania
środków, o których mowa w art. 110zz i art. 110zza. W decyzji Komisja uwzględnia stanowiska
innych właściwych organów nadzoru.
7.
Jeżeli przesłanki zastosowania środków, o których mowa w art. 110zz i art. 110zza,
zostaną spełnione w odniesieniu do domu maklerskiego będącego podmiotem zależnym od
unijnej jednostki dominującej objętej nadzorem skonsolidowanym sprawowanym przez właściwy
organ nadzoru z innego państwa członkowskiego, Komisja powiadamia o tym Europejski
Urząd Nadzoru Bankowego oraz ten właściwy organ nadzoru sprawujący nadzór skonsolidowany.
Wydając decyzję, Komisja uwzględnia stanowisko właściwego organu nadzoru sprawującego
nadzór skonsolidowany z innego państwa członkowskiego, jeżeli została ona wyrażona
w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania przez ten właściwy organ nadzoru powiadomienia
od Komisji. Komisja powiadamia o wydaniu decyzji organ sprawujący nadzór skonsolidowany,
pozostałe właściwe organy nadzoru w ramach kolegium oraz Europejski Urząd Nadzoru
Bankowego.
8.
Jeżeli przesłanki zastosowania środków, o których mowa w art. 110zz i art. 110zza,
zostaną spełnione w odniesieniu do domu maklerskiego będącego podmiotem zależnym od
unijnej jednostki dominującej objętej nadzorem skonsolidowanym sprawowanym przez właściwy
organ nadzoru z innego państwa członkowskiego i jednocześnie co najmniej jeden inny
właściwy organ nadzoru z innego państwa członkowskiego sprawujący nadzór nad inną
instytucją będącą podmiotem zależnym od tej samej unijnej jednostki dominującej planuje
zastosowanie środków równoważnych do środków przewidzianych w art. 110zz lub art.
110zza wobec nadzorowanej przez siebie instytucji, Komisja dąży do osiągnięcia porozumienia
z zainteresowanymi właściwymi organami nadzoru w zakresie zastosowania środków, o
których mowa w art. 110zza, albo zastosowania środków równoważnych do środków przewidzianych
w art. 110zza dla wszystkich odnośnych instytucji albo w zakresie skoordynowania stosowania
dowolnych środków, o których mowa w art. 110zz, albo środków równoważnych do środków
przewidzianych w art. 110zz.
9.
W przypadku nieosiągnięcia porozumienia, o którym mowa w ust. 8, w terminie 5 dni
roboczych od dnia otrzymania przez właściwy organ nadzoru sprawujący nadzór skonsolidowany
wobec unijnej jednostki dominującej ostatniego z zawiadomień, Komisja może wydać decyzję
w sprawie zastosowania środków, o których mowa w art. 110zz i art. 110zza, wobec domu
maklerskiego będącego podmiotem zależnym.
10.
Jeżeli Komisja nie zgadza się z decyzją wydaną po otrzymaniu powiadomienia o zaistnieniu
przesłanek zastosowania środków równoważnych do środków przewidzianych w art. 110zz
lub art. 110zza zgodnie z ust. 3 lub 4 lub w przypadku nieosiągnięcia porozumienia,
o którym mowa w ust. 5 i 8, Komisja może skierować sprawę do Europejskiego Urzędu
Nadzoru Bankowego.
11.
Europejski Urząd Nadzoru Bankowego na wniosek któregokolwiek właściwego organu nadzoru
może udzielić wsparcia właściwym organom nadzoru, które zamierzają zastosować co najmniej
jeden ze środków określonych w art. 110zz ust. 1:
1)
pkt 1 - w odniesieniu do działań przewidzianych w planie naprawy zgodnie z art. 110zj
ust. 3 pkt 4, 10, 11 i 19,
2)
pkt 6,
3)
pkt 8
- w osiągnięciu porozumienia zgodnie z art. 19 ust. 3 rozporządzenia 1093/2010.
12.
Wydając decyzje, o których mowa w ust. 2, 6, 7 lub 9, Komisja uwzględnia potencjalny
wpływ tych decyzji na stabilność finansową w zainteresowanych państwach członkowskich.
13.
Jeżeli przed końcem okresu konsultacji, o którym mowa w ust. 1 i 7, lub w terminie
5 dni roboczych, o którym mowa w ust. 6 i 9, którykolwiek z zainteresowanych właściwych
organów skieruje sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 19
ust. 3 rozporządzenia 1093/2010, Komisja może wydać decyzję niezwłocznie po otrzymaniu
decyzji Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 19 ust. 3 tego rozporządzenia.
Komisja, wydając decyzję, uwzględnia decyzję Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego,
chyba że Europejski Urząd Nadzoru Bankowego w terminie 3 dni roboczych od dnia zakończenia
postępowania pojednawczego nie wyda decyzji. Termin konsultacji, o których mowa w
ust. 1 i 7, oraz termin 5 dni roboczych, o którym mowa w ust. 6 i 9, uznaje się za
termin zakończenia postępowania pojednawczego w rozumieniu tego rozporządzenia. Sprawy
nie kieruje się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, jeżeli termin konsultacji,
o których mowa w ust. 1 i 7, oraz termin 5 dni roboczych, o którym mowa w ust. 6 i
9, upłynął lub jeżeli wspólna decyzja została podjęta.
14.
W przypadku niewydania decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego w terminie
3 dni roboczych od dnia zakończenia postępowania pojednawczego zastosowanie mają indywidualne
decyzje wydane zgodnie z ust. 2, 6, 7 lub 9.
15.
Komisja niezwłocznie powiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny o decyzjach o zastosowaniu
środka wczesnej interwencji, o którym mowa w ust. 2 i 6-9.
Art. 110zzc.
Przepisy niniejszego oddziału w zakresie grupowych planów naprawy nie mają zastosowania
do grup, w których skład wchodzi bank krajowy, chyba że dom maklerski jest w takiej
grupie unijną instytucją dominującą albo środki, o których mowa w niniejszym oddziale,
mają być zastosowane wobec domu maklerskiego.
Art. 110zzd.
W postępowaniach prowadzonych w sprawach, o których mowa w art. 110zze i art. 110zzf, Komisja może odstąpić od stosowania art. 10 § 1 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego także w przypadkach, gdy zastosowanie tego przepisu mogłoby uniemożliwić lub znacznie
utrudnić osiągnięcie celów wczesnej interwencji.
Art. 110zze.
1.
Decyzje wydawane przez Komisję na podstawie przepisów niniejszego oddziału podlegają
natychmiastowemu wykonaniu.
2.
Uzasadnienie decyzji, o której mowa w ust. 1, może zostać doręczone w terminie 14
dni od dnia doręczenia decyzji.
3.
W przypadku gdy uzasadnienie doręczane jest po doręczeniu decyzji, termin na złożenie
wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy biegnie od dnia doręczenia uzasadnienia decyzji.
Art. 110zzf.
Do postępowań przed Komisją, prowadzonych na podstawie przepisów niniejszego oddziału,
nie stosuje się przepisu art. 31 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Art. 110zzg.
1.
Doręczanie przez Komisję pism w postępowaniach administracyjnych prowadzonych na podstawie
przepisów niniejszego oddziału może następować za pomocą środków komunikacji elektronicznej
w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną na adres poczty elektronicznej podany uprzednio Komisji przez dom maklerski. Do tych
postępowań przepisu art. 391 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.
2.
Dom maklerski, podejmując działalność, obowiązany jest w terminie 14 dni przekazać
Komisji adres poczty elektronicznej do doręczeń w postępowaniach, o których mowa w
ust. 1 zdanie pierwsze. W tym samym terminie dom maklerski obowiązany jest zapewnić
sobie możliwość identyfikacji pod adresem elektronicznej skrzynki podawczej w systemie
teleinformatycznym Komisji oraz podpisywania urzędowych poświadczeń odbioru w sposób
wskazany w art. 20a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne .
3.
Dom maklerski, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia Komisję o zmianie adresu poczty
elektronicznej, o którym mowa w ust. 1. W razie niedopełnienia tego obowiązku, doręczenie
pisma na wcześniej podany adres poczty elektronicznej ma skutek prawny. Do postępowań,
o których mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, przepisu art. 41 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks
postępowania administracyjnego nie stosuje się.
4.
W przypadku ustanowienia pełnomocnika przez dom maklerski, o którym mowa w ust. 1,
pełnomocnictwo powinno określać adres poczty elektronicznej do doręczeń. W przypadku
braku wyznaczenia adresu poczty elektronicznej do doręczeń w pełnomocnictwie doręczenie
pisma na adres poczty elektronicznej domu maklerskiego, który ustanowił pełnomocnika,
ma skutek prawny. W przypadku zmiany adresu poczty elektronicznej określonego w pełnomocnictwie
przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
5.
W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób, o którym
mowa w art. 46 § 4 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, doręczenie uważa się za dokonane po upływie 2 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia,
o którym mowa w art. 46 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Art. 110zzh.
1.
Jeżeli dom maklerski jest zagrożony upadłością, Komisja informuje o tym niezwłocznie
Bankowy Fundusz Gwarancyjny, wskazując przesłanki takiej oceny.
2.
Dom maklerski jest zagrożony upadłością, jeżeli spełniona jest przynajmniej jedna
przesłanka, o której mowa w art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,
systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.
3.
Zarząd domu maklerskiego, zarząd komisaryczny albo likwidator niezwłocznie zawiadamia
Komisję o spełnieniu przesłanek, o których mowa w ust. 1.
Oddział 3
Banki prowadzące działalność maklerską
Art. 111.
1.
Bank z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może prowadzić działalność
maklerską po uzyskaniu zezwolenia Komisji.
1a.
(uchylony)
2.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej przez bank
zawiera:
1)
nazwę jednostki organizacyjnej banku, w ramach której ma być prowadzona działalność
maklerska;
2)
informacje określone w art. 1-7 rozporządzenia 2017/1943;
3)
oświadczenia członków zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, o ile jest ustanowiona,
jak również innych osób, które odpowiadają za rozpoczęcie przez wnioskodawcę działalności
maklerskiej lub będą nią kierować, że nie były uznane prawomocnym orzeczeniem za winne
popełnienia przestępstwa skarbowego, przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów,
mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstw
lub wykroczeń określonych w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej, przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, przestępstwa stanowiącego naruszenie równoważnych przepisów obowiązujących w innych
państwach członkowskich oraz że w okresie 3 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku
nie zostały ukarane w trybie administracyjnym przez właściwy organ nadzoru innego
państwa członkowskiego za naruszenie przepisów wdrażających dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie
warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego
nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE
i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE lub przepisów rozporządzenia 575/2013;
4)
w przypadku gdy wniosek dotyczy prowadzenia ASO - informacje, o których mowa w art.
2 i art. 3 rozporządzenia 2016/824;
5)
w przypadku gdy wniosek dotyczy prowadzenia OTF - informacje, o których mowa w art.
2 i art. 6 rozporządzenia 2016/824, a w przypadku gdy przedmiotem obrotu na OTF mają
być produkty energetyczne sprzedawane w obrocie hurtowym, które muszą być wykonywane
przez dostawę - także informacje o takich produktach, w zakresie, jaki zgodnie z przepisami
rozporządzenia 2016/824 jest wymagany wobec klas aktywów w rozumieniu art. 1 pkt 2
tego rozporządzenia;
6)
w przypadku gdy wnioskowana działalność będzie obejmować nabywanie lub zbywanie na
rachunek dającego zlecenie instrumentów finansowych na aukcjach organizowanych przez
platformę aukcyjną - informacje wskazujące, w jaki sposób wnioskodawca zamierza zapewnić
zgodność działalności z art. 19 ust. 3 oraz art. 59 ust. 2 i 3 rozporządzenia 1031/2010.
2a.
Do wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej przez bank
dołącza się:
1)
procedury oraz opis rozwiązań i systemów, o których mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia
596/2014;
2)
procedury oraz opis rozwiązań i systemów, o których mowa w art. 16 ust. 1 rozporządzenia
596/2014 - w przypadku gdy wnioskodawca zamierza prowadzić ASO lub OTF;
3)
regulamin ochrony przepływu informacji poufnych oraz stanowiących tajemnicę zawodową.
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
5.
Warunkiem uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej przez bank
jest organizacyjne wyodrębnienie tej działalności od pozostałej działalności banku
(wydzielenie organizacyjne), z zastrzeżeniem art. 113.
5a.
(uchylony)
6.
Liczba członków władz jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 2 pkt 1, powinna
zapewniać skuteczne, prawidłowe oraz ostrożne zarządzanie tą jednostką, w szczególności
uwzględniać zakres, skalę i złożoność prowadzonej działalności, przy czym w skład
władz tej jednostki powinny wchodzić co najmniej dwie osoby.
6a.
W skład władz jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 2 pkt 1, mogą wchodzić
wyłącznie osoby posiadające nieposzlakowaną opinię w związku ze sprawowanymi funkcjami,
wiedzę, kompetencje i doświadczenie niezbędne do skutecznego, prawidłowego oraz ostrożnego
zarządzania tą jednostką, z uwzględnieniem zakresu, skali i złożoności prowadzonej
działalności. Bank prowadzący działalność maklerską zapewnia utrzymywanie i doskonalenie
przez członków władz jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 2 pkt 1, wiedzy
i kompetencji niezbędnych do należytego wykonywania powierzonych obowiązków.
6b.
Członkami zarządu ani rady nadzorczej banku prowadzącego działalność maklerską, ani
komisji rewizyjnej takiego banku, o ile jest ona ustanowiona, nie mogą być osoby uznane
prawomocnym orzeczeniem za winne popełnienia przestępstwa skarbowego, przestępstwa
przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi
i papierami wartościowymi, przestępstw lub wykroczeń określonych w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej lub przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, oraz przestępstwa stanowiącego naruszenie równoważnych przepisów obowiązujących
w innych państwach członkowskich.
6c.
Przepis ust. 6b stosuje się także do innych, niż określone w ust. 6b osób odpowiadających
za wykonywanie przez bank działalności maklerskiej lub kierujących taką działalnością.
6d.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 3, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej
treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”.
Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
6e.
W przypadku banku prowadzącego działalność maklerską czynności zarządzania ryzykiem,
o których mowa w art. 23 rozporządzenia 2017/565, związane z działalnością maklerską
prowadzoną przez bank oraz działalnością maklerską powierzoną przez bank na podstawie
umowy wykonywane są w ramach systemu zarządzania ryzykiem banku.
7.
(uchylony)
8.
Bank prowadzący działalność maklerską obowiązany jest posiadać centralę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
9.
Za centralę, o której mowa w ust. 8, uważa się jednostkę organizacyjną banku, w której
jest prowadzona działalność maklerska i w której w sposób stały wykonują działalność
osoby kierujące działalnością maklerską.
10.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady wydzielenia organizacyjnego działalności maklerskiej banku, uwzględniając
konieczność zapewnienia zachowania poufności danych w wydzielonej jednostce organizacyjnej
banku przy jednoczesnym zagwarantowaniu bezpiecznego i sprawnego prowadzenia działalności
maklerskiej.
Art. 112.
(uchylony)
Art. 113.
1.
Czynności związane z zawieraniem umów o świadczenie usług przez bank w ramach prowadzonej
działalności maklerskiej lub umożliwiające realizację tych umów, w szczególności polegające
na doradzaniu klientowi lub potencjalnemu klientowi w zakresie prowadzonej przez dany
bank działalności maklerskiej, przyjmowaniu zleceń, o których mowa w art. 69 ust.
2 pkt 1, oraz odbieraniu innych oświadczeń woli dla banku w ramach prowadzonej działalności
maklerskiej, mogą być wykonywane poza wyodrębnioną jednostką banku, w której jest
prowadzona działalność maklerska.
2.
Podstawą wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, poza jednostką banku, w której
prowadzona jest działalność maklerska, są regulacje wewnętrzne banku określające w
szczególności szczegółowy zakres tych czynności oraz sposób ich wykonywania. Nie później
niż w terminie miesiąca przed rozpoczęciem wykonywania czynności, o których mowa w
ust. 1, poza jednostką organizacyjną, w której prowadzona jest działalność maklerska,
bank jest obowiązany przedstawić Komisji regulacje wewnętrzne, z których wynika przyjęty
sposób postępowania.
3.
W przypadku gdy przyjęty przez bank sposób postępowania mógłby doprowadzić do naruszenia
bezpieczeństwa obrotu lub interesów klientów banku, Komisja może w terminie miesiąca
od dnia dokonania zawiadomienia zgłosić sprzeciw wobec jego wdrożenia.
4.
W stosunku do jednostek banku wykonujących czynności, o których mowa w ust. 1, Komisji
przysługują przewidziane w ustawie o nadzorze uprawnienia kontrolne, w zakresie dotyczącym
tych czynności oraz sporządzanych w związku z tymi czynnościami dokumentów.
Art. 114.
197)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Do banku prowadzącego działalność maklerską stosuje się odpowiednio przepisy art.
25e, art. 104 i art. 104a.
2.
Do sprawozdania finansowego banku, w części dotyczącej wyłącznie działalności maklerskiej,
stosuje się odpowiednio art. 100 ust. 3 i 4.
398)Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2020 r..
Bank prowadzący działalność maklerską nie może zamieszczać w firmie (nazwie) wyrazów
„dom maklerski” ani używać takiego oznaczenia w obrocie handlowym.
Oddział 4
Podmioty zagraniczne prowadzące działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Art. 115.
1.
Zagraniczna osoba prawna prowadząca działalność maklerską i mająca siedzibę na terytorium
państwa innego niż państwo członkowskie może prowadzić na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej działalność maklerską wyłącznie w formie oddziału. Prowadzenie takiej działalności
wymaga zezwolenia Komisji.
2.
Za oddział uważa się wyodrębnioną w strukturach zagranicznej osoby prawnej, o której
mowa w ust. 1, jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która prowadzi
działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Za jeden oddział uważa
się wszystkie jednostki organizacyjne danej zagranicznej osoby prawnej, o której mowa
w ust. 1, zlokalizowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach których
jest prowadzona działalność maklerska.
3.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej przez zagraniczną
osobę prawną zawiera:
1)
nazwę organu sprawującego nadzór nad zagraniczną osobą prawną;
2)
informacje dotyczące wnioskodawcy, określone w art. 1 rozporządzenia 2017/1943;
3)
informacje o wysokości kapitału założycielskiego pozostającego do dyspozycji oddziału,
określone w art. 2 rozporządzenia 2017/1943;
4)
informacje dotyczące akcjonariuszy lub wspólników wnioskodawcy, określone w art. 3
rozporządzenia 2017/1943;
5)
informacje dotyczące organu zarządzającego wnioskodawcy oraz osób kierujących oddziałem,
określone w art. 4 rozporządzenia 2017/1943;
6)
informacje dotyczące organizacji oddziału, określone w art. 6 rozporządzenia 2017/1943;
7)
oświadczenia osób kierujących oddziałem, że nie były uznane prawomocnym orzeczeniem
za winne popełnienia przestępstwa skarbowego, przestępstwa przeciwko wiarygodności
dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi,
przestępstw lub wykroczeń określonych w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej ani przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym.
4.
Udzielenie zagranicznej osobie prawnej, o której mowa w ust. 1, zezwolenia na prowadzenie
działalności maklerskiej następuje pod warunkiem:
1)
istnienia rozwiązań zapewniających Komisji uzyskiwanie informacji niezbędnych z punktu
widzenia sprawowanego przez Komisję nadzoru nad prowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej działalnością maklerską, w tym w szczególności istnienia porozumienia, o
którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy o nadzorze, z organem nadzoru, który udzielił
tej osobie prawnej zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej w państwie jej
siedziby;
1a)
podlegania przez zagraniczną osobę prawną w państwie jej siedziby nadzorowi w zakresie
usług określonych w art. 69 ust. 2 i 4, które zagraniczna osoba prawna zamierza świadczyć
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
podlegania przez zagraniczną osobę prawną w państwie jej siedziby wymogom w zakresie
adekwatności kapitałowej równoważnym z wymogami określonymi w przepisach oddziału
2a i rozporządzenia 575/2013;
3)
wydzielenia przez tę osobę funduszu na prowadzenie działalności maklerskiej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w wysokości nie mniejszej niż określona w przepisach dotyczących
kapitału założycielskiego domu maklerskiego;
4)
uwzględnienia przez organ nadzoru, który udzielił tej zagranicznej osobie prawnej
zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej w państwie jej siedziby, przy wydawaniu
zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej, zaleceń Grupy Specjalnej do Spraw
Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy
i finansowaniu terroryzmu;
5)
związania Rzeczypospolitej Polskiej umową zawartą z państwem, na którego terytorium
ma siedzibę zagraniczna osoba prawna, zapewniającą stosowanie się tego państwa do
standardów określonych w art. 26 Modelowej konwencji OECD w sprawie podatku od dochodów
i majątku oraz zapewniającą skuteczną wymianę informacji w sprawach podatkowych lub
związania tego państwa wielostronnym porozumieniem w sprawie podatków zapewniającym
stosowanie się tego państwa do takich standardów oraz skuteczną wymianę takich informacji;
6)
uczestniczenia przez zagraniczną osobę prawną w systemie rekompensat dla inwestorów.
5.
W skład władz oddziału powinny wchodzić osoby posiadające nieposzlakowaną opinię w
związku ze sprawowanymi funkcjami, wiedzę, kompetencje i doświadczenie niezbędne do
skutecznego, prawidłowego oraz ostrożnego zarządzania oddziałem, w tym zarządzania
ryzykiem, z uwzględnieniem zakresu, skali i złożoności prowadzonej działalności. Zagraniczna
osoba prawna zapewnia utrzymywanie i doskonalenie przez członków władz oddziału wiedzy
i kompetencji niezbędnych do należytego wykonywania powierzonych obowiązków.
5a99)Dodany przez art. 14 pkt 34 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Do zagranicznej osoby prawnej, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy
art. 25e.
6.
Do wykonywania nadzoru nad zagraniczną osobą prawną, o której mowa w ust. 1, prowadzącą
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność maklerską w formie oddziału stosuje
się odpowiednio przepisy art. 100 ust. 1 i 3 w przypadku, gdy z odrębnych przepisów
wynika obowiązek sporządzania przez oddział tej zagranicznej osoby prawnej sprawozdań
finansowych.
7.
Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do podmiotu wpisanego do rejestru, o którym mowa
w art. 48 rozporządzenia 600/2014, jeżeli zamierza on świadczyć usługi maklerskie
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie na rzecz uprawnionych kontrahentów
oraz klientów profesjonalnych, o których mowa w art. 3 pkt 39b lit. a-m. Podmiot wpisany
do rejestru może również prowadzić działalność w zakresie, o którym mowa w art. 31
ust. 3b lub art. 78 ust. 1bb.100)Zdanie drugie dodane przez art. 14 pkt 34 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
8.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 7, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej
treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”.
Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
zeznań.
Art. 115a.
1.
Nie stanowi działalności maklerskiej wymagającej uzyskania zezwolenia na jej prowadzenie
świadczenie przez podmiot, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, usługi na rzecz klienta mającego siedzibę,
miejsce zamieszkania lub przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli
do rozpoczęcia świadczenia tej usługi doprowadził ze swojej wyłącznej inicjatywy ten
klient.
2.
Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, nie obejmuje proponowania klientowi przez podmiot,
o którym mowa w ust. 1, usługi dotyczącej instrumentów finansowych innego rodzaju
niż będące przedmiotem usług świadczonych zgodnie z ust. 1 lub proponowania mu innych
usług niż świadczone zgodnie z ust. 1.
3.
Za usługę świadczoną z wyłącznej inicjatywy klienta, o której mowa w ust. 1, nie uznaje
się usługi świadczonej w przypadku, gdy inicjatywa klienta jest następstwem działań
reklamowych lub promocyjnych podejmowanych przez podmiot niemający miejsca zamieszkania
lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w stosunku do potencjalnych klientów
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 115b.
Komisja odmawia udzielenia zezwolenia zagranicznej osobie prawnej, o której mowa w
art. 115 ust. 1, w przypadku gdy:
1)
wniosek lub załączone do niego dokumenty nie są zgodne pod względem treści z przepisami
prawa lub ze stanem faktycznym;
2)
warunki określone w art. 115 ust. 4 nie są spełnione;
3)
osoby wchodzące w skład władz oddziału nie spełniają warunków określonych w art. 115
ust. 5;
4)
z analizy wniosku i załączonych do niego dokumentów wynika, że wnioskodawca nie zapewni
prowadzenia działalności w sposób zgodny z ustawą, przepisami wykonawczymi wydanymi
na jej podstawie lub nie zapewni jej prowadzenia w sposób niezagrażający bezpieczeństwu
obrotu instrumentami finansowymi lub należycie zabezpieczający interesy klientów;
5)
podmioty posiadające bezpośrednio lub pośrednio przez podmioty zależne akcje albo
udziały wnioskodawcy reprezentujące łącznie co najmniej 10% ogólnej liczby głosów
lub 10% kapitału zakładowego nie zapewniają właściwego prowadzenia przez wnioskodawcę
działalności maklerskiej.
Art. 116.
1.
Zagraniczna firma inwestycyjna oraz zagraniczna osoba prawna, o której mowa w art.
115 ust. 1, może otworzyć przedstawicielstwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Za przedstawicielstwo uważa się wyodrębnioną w strukturach tej firmy lub osoby jednostkę
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która prowadzi działalność wyłącznie
w zakresie reklamy i promocji zagranicznej firmy inwestycyjnej lub zagranicznej osoby
prawnej, o której mowa w art. 115 ust. 1, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
O otwarciu przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczna
firma inwestycyjna lub zagraniczna osoba prawna, o której mowa w art. 115 ust. 1,
niezwłocznie informuje Komisję.
Art. 117.
1.
Zagraniczna firma inwestycyjna może bez zezwolenia, o którym mowa w art. 69 ust. 1,
wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czynności stanowiące, zgodnie z
art. 69 ust. 2 i 4, działalność maklerską, jeżeli dana czynność jest objęta zezwoleniem
udzielonym tej firmie inwestycyjnej przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego
w państwie jej siedziby. Działalność maklerska może być prowadzona przez utworzenie
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddziału lub bez otwierania oddziału, w tym
za pośrednictwem agenta przebywającego w innym państwie członkowskim lub na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
1a.
Za oddział, o którym mowa w ust. 1, uważa się wyodrębnioną w strukturach zagranicznej
firmy inwestycyjnej jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która
prowadzi działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Za jeden oddział
uważa się wszystkie jednostki organizacyjne danej zagranicznej firmy inwestycyjnej
zlokalizowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach których jest prowadzona
działalność maklerska.
2.
(uchylony)
3.
Warunkiem rozpoczęcia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej prowadzenia przez zagraniczną
firmę inwestycyjną działalności maklerskiej w zakresie określonym w ust. 1 jest przekazanie
Komisji przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego, który udzielił
tej firmie inwestycyjnej zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej, odpowiednich
informacji dotyczących tej działalności. Komisja informuje zagraniczną firmę inwestycyjną
o warunkach prowadzenia działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3a.
(uchylony) 3b. Działalność maklerska, która ma być prowadzona na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej:
1)
bez otwierania oddziału, w tym za pośrednictwem agenta, który ma przebywać na terytorium
innego państwa członkowskiego - może zostać podjęta po otrzymaniu przez Komisję od
właściwego organu nadzoru innego państwa członkowskiego odpowiednich informacji dotyczących
tej działalności;
2)
w formie oddziału, lub bez otwierania oddziału, ale za pośrednictwem agenta, który
ma przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - może zostać podjęta z chwilą
poinformowania tej zagranicznej firmy inwestycyjnej przez Komisję o warunkach prowadzenia
działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo z upływem 2
miesięcy od dnia otrzymania przez Komisję od właściwego organu nadzoru innego państwa
członkowskiego odpowiednich informacji dotyczących tej działalności - w przypadku
gdyby przed upływem tego terminu zagraniczna firma inwestycyjna nie otrzymała od Komisji
informacji o warunkach prowadzenia działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
4.
(uchylony)
5.
Przez warunki prowadzenia działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, o których mowa w ust. 3, rozumie się w szczególności zasady określone w
przepisach ustawy, przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie oraz bezpośrednio
stosowanych przepisach prawa Unii Europejskiej, mające zastosowanie do działalności
wykonywanej w sposób określony odpowiednio w ust. 3b pkt 1 lub 2.
5a.
Komisja może przekazać do publicznej wiadomości, a w przypadku działalności prowadzonej
przez zagraniczną firmę inwestycyjną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za pośrednictwem
agenta, który przebywa na terytorium innego państwa członkowskiego - przekazuje do
publicznej wiadomości informacje o agentach tej zagranicznej firmy inwestycyjnej,
za pośrednictwem których prowadzi ona działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
5b.
Jeżeli zagraniczna firma inwestycyjna prowadzi działalność maklerską na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału, jej agenci przebywający na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, za pośrednictwem których wykonuje ona działalność maklerską
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wchodzą w skład struktury oddziału tej firmy
inwestycyjnej. Jeżeli zagraniczna firma inwestycyjna prowadzi działalność maklerską
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez otwierania oddziału, ale za pośrednictwem
agenta, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do tego agenta, w
zakresie tej działalności, stosuje się przepisy dotyczące oddziałów.
6101)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 35 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Do tworzenia i działalności oddziałów zagranicznych firm inwestycyjnych nie stosuje
się przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych
i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, z wyjątkiem art. 17 tej ustawy.
7.
Przepisów ust. 1, 1a, 3, 3b i 5-6 nie stosuje się do czynności wykonywanych na podstawie
umowy z Narodowym Bankiem Polskim, Skarbem Państwa lub organem państwowym wykonującym
czynności związane z polityką pieniężną państwa, kształtowaniem kursu wymiany walut,
polityką zarządzania długiem publicznym oraz polityką zarządzania wolnymi środkami
Skarbu Państwa.
Art. 117a.
1.
Zagraniczna firma inwestycyjna prowadząca w innym państwie członkowskim ASO lub OTF
może bez zezwolenia Komisji instalować na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej systemy
teleinformatyczne i urządzenia techniczne umożliwiające dostęp do prowadzonych przez
tę firmę ASO lub OTF podmiotom prowadzącym działalność na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Warunkiem podjęcia czynności, o których mowa w ust. 1, jest poinformowanie o tym Komisji
przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego, który udzielił zagranicznej
firmie inwestycyjnej zezwolenia na prowadzenie ASO lub OTF.
3.
Komisja może zwrócić się do organu nadzoru, o którym mowa w ust. 2, o wskazanie uczestników
ASO lub OTF, o których mowa w ust. 1.
4.
W przypadkach gdy, zgodnie z art. 90 ust. 2 rozporządzenia 2017/565, działalność podmiotu,
o którym mowa w ust. 1, uzyska znaczną wagę dla funkcjonowania rynku papierów wartościowych
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz dla ochrony inwestorów, Komisja podejmuje
współpracę z właściwym organem nadzoru innego państwa członkowskiego, który udzielił
temu podmiotowi zezwolenia na prowadzenie rynku regulowanego.
Art. 118.
Zagraniczna firma inwestycyjna prowadząca działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w formie oddziału lub bez otwierania oddziału, ale za pośrednictwem agenta,
który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega w innym państwie członkowskim
nadzorowi właściwego organu, który udzielił jej zezwolenia na prowadzenie działalności
maklerskiej, z zastrzeżeniem że nadzór nad przestrzeganiem zasad świadczenia usług
maklerskich, określonych w przepisach prawa polskiego lub w bezpośrednio stosowanych
przepisach prawa Unii Europejskiej stosowanych do działalności tej firmy na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, sprawuje Komisja.
Rozdział 2
Szczególne typy uczestnictwa w obrocie instrumentami finansowymi
Oddział 1
Banki powiernicze
Art. 119.
1.
Za zezwoleniem Komisji bank z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może
prowadzić rachunki papierów wartościowych, rachunki derywatów i rachunki zbiorcze
(działalność powiernicza).
2.
Prowadzenie przez bank rachunków papierów wartościowych, rachunków derywatów i rachunków
zbiorczych na terytorium innego państwa członkowskiego wymaga zezwolenia, o którym
mowa w ust. 1.
3.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być udzielone również w przypadku, gdy bank
otrzymał już zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej. W takim przypadku
prowadzenie rachunków papierów wartościowych, rachunków derywatów i rachunków zbiorczych
odbywa się poza jednostką organizacyjną banku prowadzącą działalność maklerską.
4.
Wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
dane osobowe o członkach zarządu i rady nadzorczej banku, jak również innych osobach,
które odpowiadają za rozpoczęcie działalności objętej wnioskiem lub będą nią kierować,
ich kwalifikacje zawodowe oraz dotychczasowy przebieg pracy zawodowej;
2)
w przypadku banku będącego spółką akcyjną - wskazanie akcjonariuszy posiadających
co najmniej 10% ogólnej liczby głosów lub co najmniej 10% kapitału zakładowego;
3)
informację o podmiotach dominujących i zależnych wobec wnioskodawcy;
4)
informację o wysokości funduszy własnych;
5)
informację o posiadanych urządzeniach telekomunikacyjnych i warunkach lokalowych niezbędnych
do prowadzenia rachunków papierów wartościowych, rachunków derywatów i rachunków zbiorczych;
6)
informację o planowanej organizacji prowadzenia rachunków papierów wartościowych,
rachunków derywatów i rachunków zbiorczych;
7)
oświadczenia osób, które będą kierować działalnością objętą wnioskiem, o nieuznaniu
prawomocnym orzeczeniem za winne popełnienia przestępstwa skarbowego, przestępstwa
przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi
i papierami wartościowymi, przestępstw lub wykroczeń określonych w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej, przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, oraz że w okresie 3 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku nie zostały ukarane
w trybie administracyjnym przez właściwy organ nadzoru za naruszenie przepisów wdrażających
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie
warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego
nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE
i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE lub przepisów rozporządzenia 575/2013.
5.
Do wniosku załącza się:
1)
statut banku i zaświadczenie albo oświadczenie o wpisie do właściwego rejestru;
2)
regulamin prowadzenia rachunków papierów wartościowych, regulamin prowadzenia rachunków
derywatów oraz regulamin prowadzenia rachunków zbiorczych;
3)
regulamin ochrony przepływu informacji poufnych;
4)
ostatnie roczne sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem z tego badania;
5)
opis systemu kontroli wewnętrznej i regulamin nadzoru zgodności działalności z prawem;
6)
kopię umowy z Krajowym Depozytem o uczestnictwo w systemie rekompensat zawartej pod
warunkiem uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności powierniczej.
5a.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 4 pkt 7 oraz w ust. 5 pkt 1, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim
klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań.
6.
Działalnością banku polegającą na prowadzeniu rachunków papierów wartościowych, rachunków
derywatów i rachunków zbiorczych powinny kierować co najmniej dwie osoby posiadające
wykształcenie wyższe, co najmniej trzyletni staż pracy w instytucjach rynku finansowego
oraz dobrą opinię w związku ze sprawowanymi funkcjami.
7.
Kapitał założycielski banku powierniczego nie może być niższy niż wskazany w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.
8.
Bank powierniczy obowiązany jest posiadać centralę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
9.
Za centralę banku powierniczego uważa się jednostkę organizacyjną banku, w której
w sposób stały wykonują działalność osoby kierujące działalnością banku polegającą
na prowadzeniu rachunków papierów wartościowych, rachunków derywatów i rachunków zbiorczych.
10.
(uchylony)
Art. 120.
Zezwolenie, o którym mowa w art. 119 ust. 1, zawiera firmę (nazwę) i siedzibę banku
oraz termin rozpoczęcia działalności objętej zezwoleniem, nie dłuższy niż 12 miesięcy
od dnia, w którym decyzja o udzieleniu zezwolenia stała się ostateczna.
Art. 121.
1.
Klient banku powierniczego może w umowie, której przedmiotem jest prowadzenie rachunku
papierów wartościowych, zastrzec, że rozliczenie na rachunku klienta transakcji zawartej
na podstawie zlecenia klienta nastąpi po dostarczeniu bankowi przez klienta potwierdzenia
tej transakcji.
2.
Papiery wartościowe nabyte w wyniku transakcji, o której mowa w ust. 1, zostają zapisane
na rachunku papierów wartościowych:
1102)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 36 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
firmy inwestycyjnej, zagranicznej firmy inwestycyjnej nieprowadzącej działalności
maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zagranicznej osoby prawnej
nieprowadzącej działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o
której mowa w art. 31 ust. 1 pkt 2a, wykonujących bezpośrednio zlecenie na rynku regulowanym
- w przypadku gdy zlecenie, o którym mowa w ust. 1, jest składane bezpośrednio w tej
firmie inwestycyjnej, zagranicznej firmie inwestycyjnej nieprowadzącej działalności
maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zagranicznej osobie prawnej
nieprowadzącej działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o
której mowa w art. 31 ust. 1 pkt 2a, albo
2102)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 36 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
firmy inwestycyjnej, zagranicznej firmy inwestycyjnej nieprowadzącej działalności
maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zagranicznej osoby prawnej nieprowadzącej
działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o której mowa w
art. 31 ust. 1 pkt 2a lub art. 115 ust. 1 - w przypadku gdy podmiot ten pośredniczy
w przekazywaniu zlecenia klienta do podmiotów wymienionych w pkt 1
- prowadzonym w celu ewidencjonowania papierów wartościowych nabywanych lub zbywanych
na rzecz klientów, o których mowa w ust. 1.
3.
Przeniesienie papierów wartościowych będących przedmiotem transakcji, o której mowa
w ust. 1, pomiędzy rachunkiem papierów wartościowych podmiotu, o którym mowa w ust.
2, a rachunkiem papierów wartościowych klienta następuje po dostarczeniu zgodnych
potwierdzeń tej transakcji przez klienta i ten podmiot przekazanych odpowiednio do
banków prowadzących ich rachunki papierów wartościowych.
4.
Papiery wartościowe zbyte w wyniku transakcji, o której mowa w ust. 1, pozostają zapisane
na rachunku papierów wartościowych klienta do chwili wskazanej w dostarczonym przez
niego potwierdzeniu transakcji.
5.
W przypadku niedostarczenia zgodnych potwierdzeń transakcji, o której mowa w ust.
1, do dnia, w którym powinno nastąpić jej rozliczenie w depozycie papierów wartościowych,
podmiot, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, odpowiada wobec podmiotu, który na rachunek
klienta zawarł transakcję na rynku regulowanym, za zapłatę ceny oraz dostarczenie
papierów wartościowych do rozliczenia. W przypadku gdy klient przekazuje zlecenie
bezpośrednio podmiotowi, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, podmiot ten odpowiada za rozliczenie
zawartej transakcji.
6.
Przepisy ust. 1-5 nie mają zastosowania w przypadku, gdy przed rozliczeniem transakcji,
o której mowa w ust. 1, w depozycie papierów wartościowych nastąpiło wygaśnięcie lub
ustanie stosunku prawnego będącego podstawą świadczenia usług przez podmiot, o którym
mowa w ust. 2, na rzecz klienta lub utrata przez ten podmiot uprawnień do prowadzenia
działalności maklerskiej.
7.
Przenoszenie papierów wartościowych w wyniku transakcji, o której mowa w ust. 1, oraz
pożytków z tych papierów wartościowych pomiędzy rachunkami papierów wartościowych
klienta banku powierniczego i podmiotu określonego w ust. 2 oraz pomiędzy rachunkami
podmiotów, o których mowa w ust. 2, uważa się za dokonywane na rynku regulowanym.
8.
Nabycie papierów wartościowych w wyniku transakcji, o której mowa w ust. 1, przez
podmiot, o którym mowa w ust. 2, powoduje powstanie po stronie tego podmiotu obowiązków
określonych w przepisach rozdziału 4 ustawy o ofercie publicznej wyłącznie w przypadku,
gdy papiery te pozostają zapisane na jego rachunku papierów wartościowych, o którym
mowa w ust. 2, w dniu następującym po dniu rozliczenia tej transakcji w depozycie
papierów wartościowych.
9.
Przepisy ust. 2-8 stosuje się odpowiednio do niebędących papierami wartościowymi instrumentów
finansowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym, z wyłączeniem instrumentów
pochodnych.
10.
Przepisy ust. 1-9 stosuje się odpowiednio do klienta firmy inwestycyjnej prowadzącej
na jego rzecz rachunek papierów wartościowych oraz do firmy inwestycyjnej.
Art. 121a.
Przepis art. 121 stosuje się odpowiednio w przypadku zamieszczenia w umowie o prowadzenie
rachunku zbiorczego zawartej z bankiem powierniczym lub z firmą inwestycyjną zastrzeżenia,
że rozliczenie na rachunku zbiorczym transakcji, zawartej na podstawie zlecenia posiadacza
rachunku zbiorczego, nastąpi po dostarczeniu, odpowiednio, bankowi powierniczemu lub
firmie inwestycyjnej potwierdzenia tej transakcji.
Art. 122.
1.
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela, osoby uprawnione do reprezentowania
banku powierniczego lub wchodzące w skład jego statutowych organów albo zatrudnione
w banku powierniczym są obowiązane do niezwłocznego sporządzenia i przekazania, na
koszt tego banku powierniczego, kopii dokumentów i innych nośników informacji oraz
do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień dotyczących prowadzonej działalności
powierniczej, w zakresie nadzoru sprawowanego przez Komisję nad zgodnością prowadzonej
działalności z zasadami prowadzenia rachunków papierów wartościowych, rachunków derywatów
lub rachunków zbiorczych.
2.
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela bank powierniczy jest zobowiązany
również do niezwłocznego przekazywania informacji dotyczących rejestrowanych na prowadzonych
przez ten bank rachunkach bankowych środków pieniężnych stanowiących zabezpieczenia
pożyczek instrumentów finansowych oraz środków pieniężnych stanowiących depozyt zabezpieczający
w przypadku dokonywania transakcji instrumentami finansowymi, jeżeli z konstrukcji
tego instrumentu wynika obowiązek posiadania depozytu zabezpieczającego.
3.
W stosunku do oddziału banku powierniczego znajdującego się na terytorium innego państwa
członkowskiego, Komisji przysługują w zakresie sprawowania nadzoru nad prowadzoną
działalnością powierniczą uprawnienia określone w ust. 1. Wykonanie uprawnień następuje
po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego organu nadzoru w państwie, na którego
terytorium znajduje się oddział banku powierniczego.
Art. 123103)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 37 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym oddziale do banku powierniczego oraz do wykonywania
nadzoru nad takim bankiem stosuje się odpowiednio przepisy art. 83a ust. 4 i 4a, art.
85, art. 86, art. 89, art. 90, art. 92 i art. 104.
Oddział 2
Kluby inwestorów
Art. 124.
1.
Osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych mogą, na podstawie
umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności, zrzeszać się w klubach inwestora.
W jednym klubie inwestora może być zrzeszonych nie mniej niż 3 i nie więcej niż 20
osób.
2.
W umowie, o której mowa w ust. 1, członkowie klubu inwestora zobowiązują się do:
1)
wspólnego działania w celu zdobywania wiedzy o zasadach inwestowania w obrocie zorganizowanym,
w szczególności przez wspólne inwestowanie w zdematerializowane papiery wartościowe
lub inne instrumenty finansowe dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym;
2)
nieuczestniczenia w innych klubach inwestora;
3)
niezaciągania w związku z działalnością klubu inwestora zobowiązań o łącznej wartości
przewyższającej wartość aktywów zgromadzonych na prowadzonych dla klubu inwestora
rachunkach papierów wartościowych, rachunkach derywatów i rachunkach pieniężnych służących
do ich obsługi.
3.
Każdemu członkowi klubu inwestora przysługuje prawo wniesienia w ciągu roku kalendarzowego
na rachunki pieniężne służące do obsługi prowadzonych dla tego klubu rachunków papierów
wartościowych lub rachunków derywatów środków pieniężnych w łącznej wysokości nie
wyższej niż 20 000 zł.
4.
Klub inwestora ani jego członkowie nie są przedsiębiorcami.
5.
W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-4 do umowy, o której mowa w ust. 1, stosuje się
przepisy art. 860-864, art. 865 § 1 i art. 866-875 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks
cywilny.
Rozdział 3
Maklerzy papierów wartościowych i doradcy inwestycyjni
Art. 125.
1.
Przez wykonywanie zawodu maklera papierów wartościowych, zwanego dalej „maklerem”,
lub doradcy inwestycyjnego, zwanego dalej „doradcą”, rozumie się wykonywanie funkcji
w organach zarządzających lub nadzorczych firmy inwestycyjnej bądź wykonywanie lub
nadzorowanie wykonywania:
1)
czynności stanowiących działalność maklerską,
2)
związanych z rynkiem finansowym czynności niestanowiących działalności maklerskiej,
3)
innych czynności związanych z obsługą klientów lub dostępem do rachunków prowadzonych
dla klientów
- w ramach pozostawania tej osoby w stosunku pracy, zlecenia lub w innym stosunku
prawnym o podobnym charakterze z firmą inwestycyjną.
1a.
Przez wykonywanie zawodu maklera lub doradcy rozumie się również prowadzenie spraw
spółki przez komplementariusza lub wspólnika w spółce osobowej będącej domem maklerskim.
2.
Przez wykonywanie zawodu maklera lub doradcy rozumie się również:
1)
pozostawanie maklera lub doradcy w stosunku pracy, zlecenia lub w innym stosunku prawnym
o podobnym charakterze z bankiem powierniczym przy wykonywaniu lub nadzorowaniu wykonywania
czynności prowadzenia rachunków papierów wartościowych, rachunków derywatów lub rachunków
zbiorczych;
2)
pozostawanie maklera lub doradcy w stosunku pracy, zlecenia lub w innym stosunku prawnym
o podobnym charakterze z podmiotem, który jest obowiązany do zatrudniania maklerów
lub doradców na podstawie odrębnych przepisów prawa przy wykonywaniu lub nadzorowaniu
wykonywania czynności określonych w tych przepisach;
3)
wykonywanie przez maklera lub doradcę czynności, o których mowa w art. 79 ust. 2 lub
2c.
4)
(uchylony)
Art. 126.
1.
Makler i doradca, wykonując zawód, są obowiązani działać zgodnie z przepisami prawa
i zasadami uczciwego obrotu oraz mieć na względzie słuszne interesy klientów.
2.
Tytuły zawodowe „makler papierów wartościowych” i „doradca inwestycyjny” podlegają
ochronie prawnej.
3.
Prawo wykonywania zawodu maklera lub doradcy przysługuje osobom, które są wpisane
odpowiednio na listę maklerów lub na listę doradców, o ile prawo to nie zostało zawieszone
zgodnie z przepisem art. 130 ust. 1.
Art. 127.
1.
Na listę maklerów lub na listę doradców może być wpisana osoba fizyczna:
1)
która posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
2)
która korzysta z pełni praw publicznych;
3)
która nie była uznana prawomocnym orzeczeniem za winną popełnienia przestępstwa skarbowego,
przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi
pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstw lub wykroczeń określonych w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej, przestępstw określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, ustawie o funduszach inwestycyjnych, ustawie o ofercie publicznej lub przestępstw określonych w niniejszej ustawie;
4)
która złożyła, z zastrzeżeniem art. 129 ust. 1b, 2 i 3, egzamin z wynikiem pozytywnym
odpowiednio przed komisją egzaminacyjną dla maklerów albo przed komisją egzaminacyjną
dla doradców.
2.
W przypadku osoby nieposiadającej polskiego obywatelstwa do stwierdzenia pełni praw
publicznych właściwe są przepisy prawa państwa, którego obywatelstwo posiada dana
osoba.
Art. 128.
1.
Egzaminy na maklera i doradcę są sprawdzianem teoretycznego przygotowania kandydatów
z następujących dziedzin:
1)
prawo cywilne;
2)
prawo gospodarcze;
3)
prawo podatkowe i dewizowe;
4)
prawo papierów wartościowych, instrumenty finansowe oraz obrót takimi instrumentami;
5)
działalność maklerska oraz działalność powiernicza;
6)
system depozytowo-rozliczeniowy w zakresie obrotu instrumentami finansowymi;
7)
rynek finansowy;
8)
tworzenie i funkcjonowanie funduszy inwestycyjnych;
9)
komercjalizacja i prywatyzacja przedsiębiorstw;
10)
zasady rachunkowości;
11)
rynek towarów giełdowych;
12)
matematyka finansowa;
13)
analiza finansowa;
14)
strategie inwestycyjne;
15)
etyka zawodowa.
2.
Egzamin dla doradców jest dodatkowo sprawdzianem teoretycznego przygotowania kandydatów
z następujących dziedzin: ekonomia, statystyka, finanse publiczne, finanse przedsiębiorstw
oraz zarządzanie portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów
finansowych.
3.
Sprawdzian umiejętności, o którym mowa w art. 129 ust. 3, jest sprawdzianem teoretycznego
przygotowania kandydatów z następujących dziedzin:
1)
prawo cywilne;
2)
prawo gospodarcze;
3)
prawo podatkowe i dewizowe;
4)
prawo papierów wartościowych, instrumenty finansowe oraz obrót takimi instrumentami;
5)
działalność maklerska oraz działalność powiernicza;
6)
system depozytowo-rozliczeniowy w zakresie obrotu instrumentami finansowymi;
7)
rynek finansowy;
8)
tworzenie i funkcjonowanie funduszy inwestycyjnych;
9)
komercjalizacja i prywatyzacja przedsiębiorstw;
10)
zasady rachunkowości;
11)
rynek towarów giełdowych;
12)
etyka zawodowa.
4.
Ustalony przez komisję egzaminacyjną zakres tematyczny egzaminu lub sprawdzianu umiejętności,
o którym mowa w art. 129 ust. 3, w terminie co najmniej 90 dni przed wyznaczonym terminem
egzaminu lub sprawdzianu podawany jest wraz z tym terminem do wiadomości publicznej
przez publikację w Dzienniku Urzędowym Komisji Nadzoru Finansowego oraz przez zamieszczenie
tych informacji na stronie internetowej Komisji.
5.
Egzamin na maklera przeprowadza komisja egzaminacyjna dla maklerów, a egzamin na doradcę
- komisja egzaminacyjna dla doradców. Sprawdziany umiejętności, o których mowa w art.
129 ust. 3, przeprowadzają odpowiednio komisja egzaminacyjna dla maklerów albo komisja
egzaminacyjna dla doradców.
6.
Komisja egzaminacyjna składa się z 6 członków powoływanych i odwoływanych przez Przewodniczącego
Komisji. Przewodniczący Komisji powołuje przewodniczącego komisji egzaminacyjnej spośród
jej członków oraz, na wniosek przewodniczącego komisji egzaminacyjnej, zastępcę przewodniczącego
komisji egzaminacyjnej i sekretarza komisji egzaminacyjnej.
7104)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 23..
Obsługę administracyjno-biurową komisji egzaminacyjnych zapewnia Urząd Komisji.
8.
Przewodniczący komisji egzaminacyjnej kieruje jej pracami oraz wyznacza terminy egzaminów
albo sprawdzianów umiejętności, o których mowa w art. 129 ust. 3.
9.
Członkom komisji egzaminacyjnych przysługuje wynagrodzenie za udział w pracach komisji.
10105)W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 23..
Za egzaminy oraz za sprawdzian umiejętności, o którym mowa w art. 129 ust. 3, pobiera
się opłaty, które stanowią przychody Urzędu Komisji.
11.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia:
1)
wysokość opłat, o których mowa w ust. 10 oraz tryb i warunki dokonywania zwrotu wniesionych
opłat, mając na uwadze koszty przeprowadzania egzaminów lub sprawdzianu umiejętności,
o którym mowa w art. 129 ust. 3, oraz wydatki związane z funkcjonowaniem komisji egzaminacyjnych;
2)
regulamin przeprowadzania egzaminów na maklera i doradcę oraz regulamin przeprowadzania
sprawdzianu umiejętności, o którym mowa w art. 129 ust. 3, uwzględniając konieczność
zapewnienia równego traktowania osób składających egzamin lub przystępujących do sprawdzianu
umiejętności, poufności egzaminu lub sprawdzianu umiejętności oraz ich sprawnej organizacji,
oraz
3)
sposób ustalania i wysokość wynagrodzeń członków komisji egzaminacyjnych za udział
w posiedzeniach tych komisji, przeprowadzanie egzaminów lub sprawdzianu umiejętności,
o którym mowa w art. 129 ust. 3, oraz przygotowywanie projektów pytań i zadań na egzaminy
lub sprawdzian umiejętności, uwzględniając zakres obowiązków poszczególnych członków.
Art. 129.
1.
Wpisu na listę maklerów albo na listę doradców dokonuje Komisja na wniosek zainteresowanego.
Osoby, które złożyły z wynikiem pozytywnym egzamin, zdały z wynikiem pozytywnym sprawdzian
umiejętności lub których uprawnienia do wykonywania zawodu zostały przez Komisję uznane,
składają wniosek w terminie 3 miesięcy odpowiednio od dnia złożenia egzaminu, zdania
sprawdzianu umiejętności lub uznania uprawnień do wykonywania zawodu.
1a.
Do wniosku dołącza się oryginały lub kopie dokumentów potwierdzających spełnienie
warunków, o których mowa:
1)
w art. 127 ust. 1 pkt 3;
2)
odpowiednio w art. 127 ust. 1 pkt 4 lub w ust. 1b-3;
3)
w art. 127 ust. 1 pkt 2 - w przypadku osób, o których mowa w art. 127 ust. 2.
1b.
Wpis na listę maklerów albo na listę doradców bez konieczności składania egzaminu
mogą uzyskać osoby, które uzyskały dyplom ukończenia studiów wyższych realizowanych
na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1c.
1c.
Przewodniczący Komisji, po zasięgnięciu opinii komisji egzaminacyjnej dla maklerów
w odniesieniu do maklerów lub komisji egzaminacyjnej dla doradców w odniesieniu do
doradców, może zawrzeć umowę, o której mowa w art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce , z uczelnią posiadającą uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora w zakresie
nauk ekonomicznych lub prawnych oraz prowadzącą studia umożliwiające nabycie wiedzy
z zakresu dziedzin, o których mowa w art. 128 ust. 1 lub ust. 1 i 2.
2.
Wpis na listę maklerów lub doradców bez konieczności składania egzaminu mogą uzyskać
osoby, których kwalifikacje zostały uznane na zasadach określonych w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych
w państwach członkowskich Unii Europejskiej .
3.
Wpis na listę maklerów lub na listę doradców bez konieczności składania egzaminu mogą
również uzyskać osoby nieposiadające uprawnień, o których mowa w ust. 2, o ile posiadają
nadany przez zagraniczną instytucję tytuł, odpowiadający pod względem wymaganej do
jego uzyskania wiedzy oraz podstawowych zasad jego wykonywania zawodowi odpowiednio
maklera lub doradcy oraz o ile ich kwalifikacje, stwierdzone w wyniku przeprowadzonego
sprawdzianu umiejętności, gwarantują, że będą one wykonywać zawód na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w sposób należyty.
4.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia,
wykaz nadawanych przez określone zagraniczne instytucje tytułów uprawniających do
ubiegania się, zgodnie z ust. 3, o wpis na listę maklerów lub listę doradców bez konieczności
składania egzaminu, uwzględniając konieczność zapewnienia, aby zakres wiedzy, którą
należy się wykazać w celu uzyskania danego tytułu, był zbliżony do zakresu tematycznego
obowiązującego na egzaminie odpowiednio dla maklerów lub dla doradców.
5.
Osoba wpisana na listę maklerów lub na listę doradców jest obowiązana do niezwłocznego
pisemnego informowania Komisji o:
1)
podjęciu wykonywania zawodu, ze wskazaniem daty jego podjęcia, podstawowego zakresu
czynności i miejsca wykonywania zawodu;
2)
każdorazowej zmianie danych objętych wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, oraz danych,
o których mowa w pkt 1.
6.
Listy maklerów i doradców, skreślenie z listy oraz zawieszenie uprawnień do wykonywania
zawodu maklera lub doradcy podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji Nadzoru
Finansowego.
7.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia,
wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność odpowiedniego wykazania
przez osoby składające wniosek spełnienia określonych w ustawie warunków dokonania
wpisu na listę maklerów lub na listę doradców oraz zapewnienia Komisji możliwości
weryfikacji spełnienia przez te osoby tych warunków.
Art. 130.
1.
Komisja może skreślić maklera lub doradcę z listy albo zawiesić jego uprawnienia do
wykonywania zawodu na okres od 3 miesięcy do 2 lat na skutek naruszenia w związku
z wykonywaniem zawodu:
1)
przepisów prawa lub regulaminów i innych przepisów wewnętrznych, do których przestrzegania
makler lub doradca jest zobowiązany w związku z wykonywaniem zawodu, lub
2)
zasad uczciwego obrotu, lub
3)
interesów klientów.
2.
Komisja wydaje decyzję o skreśleniu z listy albo o zawieszeniu uprawnień do wykonywania
zawodu po przeprowadzeniu rozprawy.
3.
W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego Komisja może, od chwili wszczęcia
postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, zawiesić uprawnienia maklera lub
doradcy do czasu wydania decyzji w sprawie, jednak na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się.
4.
W przypadku wydania decyzji o zawieszeniu uprawnień maklera lub doradcy do wykonywania
zawodu, okres zawieszenia uprawnień, o którym mowa w ust. 3, wlicza się do okresu
zawieszenia uprawnień, o którym mowa w ust. 1.
5.
Z zastrzeżeniem ust. 6, osoba skreślona z listy maklerów lub listy doradców z przyczyn,
o których mowa w ust. 1 lub w art. 131 pkt 3, nie może być ponownie wpisana na listę
maklerów ani na listę doradców przed upływem 10 lat od dnia wydania decyzji. W przypadku
gdy skreślenie nastąpiło z przyczyny, o której mowa w art. 131 pkt 3, ponowne wpisanie
nie może także nastąpić wcześniej, niż nastąpi zatarcie skazania za przestępstwo,
którego popełnienie stanowiło podstawę wydania decyzji o skreśleniu z listy maklerów
lub z listy doradców.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wydając decyzję o skreśleniu z listy maklerów
lub doradców, Komisja może skrócić termin, o którym mowa w ust. 5.
Art. 131.
Skreślenie z listy maklerów lub doradców następuje:
1)
na wniosek osoby wpisanej na listę;
2)
w razie całkowitego albo częściowego ubezwłasnowolnienia;
3)
na skutek uznania prawomocnym orzeczeniem za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego,
przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi
pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstw lub wykroczeń określonych w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej, przestępstw określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, ustawie o funduszach inwestycyjnych, ustawie o ofercie publicznej lub przestępstw określonych w niniejszej ustawie;
4)
na skutek śmierci osoby wpisanej na listę;
5)
w przypadkach, o których mowa w art. 130 ust. 1.
Rozdział 4
Prowadzenie działalności w zakresie udostępniania informacji o transakcjach
Art. 131a.
1.
Świadczenie usług w zakresie udostępniania informacji o transakcjach wymaga zezwolenia
Komisji wydanego na wniosek zainteresowanego podmiotu.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może być udzielone na prowadzenie działalności
jako:
1)
zatwierdzony podmiot publikujący;
2)
dostawca informacji skonsolidowanych;
3)
zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy.
3.
Działalność, o której mowa w ust. 1, może być prowadzona, z zastrzeżeniem art. 69f
ust. 1, wyłącznie w formie spółki akcyjnej albo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
Art. 131b.
1107)Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 14 pkt 38 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Wniosek o udzielenie zezwolenia na świadczenie usług w zakresie udostępniania informacji
o transakcjach zawiera:
1)
firmę, siedzibę oraz adres podmiotu ubiegającego się o zezwolenie;
2)
wskazanie rodzaju działalności, o której mowa w art. 131a ust. 2;
3)
program działania wskazujący rodzaj planowanych usług oraz strukturę organizacyjną,
zgodnie z art. 2 rozporządzenia 2017/571;
4)
informacje dotyczące wewnętrznych zasad w zakresie ładu korporacyjnego, zgodnie z
art. 3 rozporządzenia 2017/571;
5)
informacje o członkach zarządu i rady nadzorczej, zgodnie z art. 4 rozporządzenia
2017/571;
6)
informacje dotyczące spełniania wymogów organizacyjnych, o których mowa w rozdziale
II i III rozporządzenia 2017/571;
7108)Dodany przez art. 14 pkt 38 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
oświadczenia członków zarządu oraz rady nadzorczej podmiotu ubiegającego się o zezwolenie,
że nie byli uznani prawomocnym orzeczeniem za winnych popełnienia przestępstwa skarbowego,
przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi
pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstwa lub wykroczenia określonego w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej, przestępstwa określonego w art. 523 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe, przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, oraz przestępstwa stanowiącego naruszenie równoważnych przepisów obowiązujących
w innych państwach.
2109)Dodany przez art. 14 pkt 38 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany
do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
Art. 131c.
1.
Komisja wydaje zezwolenie na wykonywanie działalności, o której mowa w art. 131a ust.
2, zawierające:
1)
firmę, siedzibę oraz adres podmiotu świadczącego usługi w zakresie udostępniania informacji
o transakcjach;
2)
wskazanie zakresu działalności, na której wykonywanie zostało udzielone zezwolenie.
2.
Komisja przekazuje informację o udzielonym zezwoleniu Europejskiemu Urzędowi Nadzoru
Giełd i Papierów Wartościowych.
3.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, uprawnia podmiot świadczący usługi w zakresie
udostępniania informacji o transakcjach do prowadzenia działalności na terytorium
wszystkich innych państw członkowskich, w zakresie objętym zezwoleniem.
4.
Podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach na podstawie
zezwolenia udzielonego w innym państwie członkowskim jest uprawniony do prowadzenia
tej działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie objętym zezwoleniem.
Art. 131d.
Komisja odmawia udzielenia zezwolenia na wykonywanie działalności, o której mowa w
art. 131a ust. 2, w przypadku gdy:
1)
wniosek nie spełnia wymagań określonych w art. 131b;
2)
wniosek nie jest zgodny pod względem treści z przepisami prawa lub ze stanem faktycznym;
3)
wnioskodawca nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu 2017/571;
4)
wnioskodawca nie zapewni prowadzenia działalności w sposób niezagrażający bezpieczeństwu
obrotu instrumentami finansowymi lub prawidłowemu funkcjonowaniu rynku kapitałowego;
5)
członkowie zarządu lub rady nadzorczej nie spełniają wymogów, o których mowa w art.
131f, lub nie dają rękojmi należytego wykonywania obowiązków.
Art. 131e.
1.
Komisja prowadzi rejestr podmiotów świadczących usługi w zakresie udostępniania informacji
o transakcjach zawierający wskazanie firm (nazw), adresów siedziby oraz zakresu czynności,
które poszczególne podmioty wykonują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach
posiadanego zezwolenia.
2.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera również informację o cofnięciu zezwolenia
na świadczenie usług w zakresie udostępniania informacji o transakcjach. Informacja
o cofnięciu zezwolenia jest zamieszczana w rejestrze na okres 5 lat od dnia cofnięcia
zezwolenia.
3.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest jawny. Komisja udostępnia rejestr na swojej
stronie internetowej.
Art. 131f.
1110)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 39 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Członkowie zarządu i rady nadzorczej podmiotów świadczących usługi w zakresie udostępniania
informacji o transakcjach posiadają nieposzlakowaną opinię w związku ze sprawowanymi
funkcjami oraz wiedzę, kompetencje i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez
nich funkcji i powierzonych im obowiązków.
2110)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 39 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Członkowie zarządu i rady nadzorczej podmiotów świadczących usługi w zakresie udostępniania
informacji o transakcjach, pełniąc swoje funkcje, kierują się niezależnością osądu,
aby zapewnić skuteczną ocenę i weryfikację podejmowania i wykonywania decyzji związanych
z bieżącym zarządzaniem, oraz poświęcają wystarczającą ilość czasu na sprawowanie
swoich funkcji i powierzonych im obowiązków.
2a111)Dodany przez art. 14 pkt 39 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W skład zarządu lub rady nadzorczej podmiotów świadczących usługi w zakresie udostępniania
informacji o transakcjach nie mogą wchodzić osoby, które były uznane prawomocnym orzeczeniem
za winne popełnienia przestępstwa skarbowego, przestępstwa przeciwko wiarygodności
dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi,
przestępstwa lub wykroczenia określonego w art. 305, art. 307 lub art. 308 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
przemysłowej, przestępstwa określonego w art. 523 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe, przestępstwa określonego w ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, oraz przestępstwa stanowiącego naruszenie równoważnych przepisów obowiązujących
w innych państwach.
2b111)Dodany przez art. 14 pkt 39 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach zapewnia
utrzymywanie i doskonalenie przez osoby, o których mowa w ust. 1, wiedzy i kompetencji
niezbędnych do należytego wykonywania powierzonych obowiązków.
3.
Podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach niezwłocznie
informuje Komisję o wszelkich zmianach w składzie zarządu lub rady nadzorczej.
4.
Członkowie zarządu i rady nadzorczej podmiotów świadczących usługi w zakresie udostępniania
informacji o transakcjach zapewniają skuteczne i ostrożne zarządzanie podmiotem, w
tym właściwy i przejrzysty podział zadań, obowiązków i odpowiedzialności, a także
prawidłowe funkcjonowanie rozwiązań zapobiegających konfliktom interesów.
5112)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 39 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe kryteria w zakresie spełniania przez członków zarządu i rady nadzorczej
podmiotu świadczącego usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach wymogów,
o których mowa w ust. 1 i 2, a także tryb i warunki postępowania przy dokonywaniu
oceny oraz weryfikacji spełniania przez członków zarządu i rady nadzorczej stosowanych
wobec nich odpowiednich wymogów, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz tryb i warunki
postępowania w zakresie utrzymywania i doskonalenia wiedzy i kompetencji tych osób,
uwzględniając konieczność skutecznego i ostrożnego zarządzania podmiotem.
Art. 131g.
1.
Zatwierdzony podmiot publikujący udostępnia informacje wymagane na podstawie art.
20 i art. 21 rozporządzenia 600/2014 w czasie jak najbardziej zbliżonym do rzeczywistego.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, są podawane do publicznej wiadomości bezpłatnie,
po 15 minutach od ich udostępnienia.
3.
Informacje są publikowane w formacie określonym w art. 14 rozporządzenia 2017/571.
4.
Informacje publikowane przez zatwierdzony podmiot publikujący zawierają w szczególności:
1)
dane identyfikujące instrument finansowy lub kod ISIN;
2)
cenę, po jakiej zawarto transakcję;
3)
wolumen transakcji;
4)
godzinę zawarcia transakcji;
5)
godzinę zgłoszenia transakcji;
6)
oznaczenie waluty, w której rozliczana jest transakcja;
7)
kod systemu obrotu, w którym zawarto transakcję, a w przypadku gdy transakcję zawarto
za pośrednictwem podmiotu systematycznie internalizującego transakcje - oznaczenie
„SI”; w pozostałych przypadkach stosuje się oznaczenie „OTC”;
8)
wskazanie, czy transakcja podlegała szczególnym warunkom.
5.
Zatwierdzony podmiot publikujący stosuje i utrzymuje skuteczne rozwiązania mające
na celu zapobieganie konfliktom interesów, zgodnie z art. 5 rozporządzenia 2017/571.
6.
Zatwierdzony podmiot publikujący stosuje mechanizmy bezpieczeństwa służące zapewnieniu
bezpieczeństwa środków przekazu informacji, minimalizowaniu ryzyka uszkodzenia danych
i nieuprawnionego dostępu oraz zapobieganiu wyciekowi informacji przed ich publikacją.
7.
Zatwierdzony podmiot publikujący wykorzystuje systemy i instrumenty, które zapewniają
ciągłość i regularność usług, zgodnie z art. 7 rozporządzenia 2017/571.
8.
Zatwierdzony podmiot publikujący stosuje systemy umożliwiające skuteczną kontrolę
sprawozdań z transakcji pod kątem kompletności, wykrywania przeoczeń i oczywistych
błędów, a w przypadku błędnego sprawozdania - możliwość ponownego przesłania sprawozdań,
w których stwierdzono błędy, zgodnie z rozporządzeniem 2017/571.
Art. 131h.
1.
Dostawca informacji skonsolidowanych gromadzi, konsoliduje i udostępnia w czasie jak
najbardziej zbliżonym do rzeczywistego informacje upubliczniane:
1)
zgodnie z art. 6 i art. 20 rozporządzenia 600/2014;
2)
zgodnie z art. 10 i art. 21 rozporządzenia 600/2014.
2.
Dostawca informacji skonsolidowanych posiadający zezwolenie, o którym mowa w art.
131a ust. 2 pkt 2, może świadczyć usługi dodatkowe, o których mowa w art. 13 rozporządzenia
2017/571.
3.
Informacje, o których mowa w ust. 1, są podawane do publicznej wiadomości bezpłatnie
po 15 minutach od ich udostępnienia.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, informacje publikowane przez dostawcę informacji
skonsolidowanych zawierają, z uwzględnieniem art. 15 i art. 20 rozporządzenia 2017/571:
1)
dane identyfikujące instrument finansowy lub kod ISIN;
2)
cenę, po jakiej zawarto transakcję;
3)
wolumen transakcji;
4)
godzinę zawarcia transakcji;
5)
godzinę zgłoszenia transakcji;
6)
oznaczenie waluty, w której rozliczana jest transakcja;
7)
kod systemu obrotu, w którym zawarto transakcję, a w przypadku gdy transakcję zawarto
za pośrednictwem podmiotu systematycznie internalizującego transakcje - oznaczenie
„SI”; w pozostałych przypadkach stosuje się oznaczenie „OTC”;
8)
wskazanie, czy transakcja podlegała szczególnym warunkom.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, informacje publikowane przez dostawcę informacji
skonsolidowanych zawierają informacje, o których mowa w ust. 4, a ponadto:
1)
informację, że decyzja inwestycyjna i zawarcie transakcji nastąpiło przy użyciu algorytmu
komputerowego w firmie inwestycyjnej;
2)
w przypadku gdy zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a lub b rozporządzenia 600/2014 uchylono
obowiązek publikowania informacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 tego rozporządzenia
- oznaczenie, który z tych uchylonych obowiązków dotyczył transakcji.
Art. 131i.
1.
Dostawca informacji skonsolidowanych zapewnia udostępnianie skonsolidowanych danych
pochodzących ze wszystkich rynków regulowanych, ASO, OTF i zatwierdzonych podmiotów
publikujących w zakresie wynikającym z art. 131g ust. 1, w odniesieniu do instrumentów
finansowych, o których mowa w rozporządzeniu 2017/571.
2.
Dostawca informacji skonsolidowanych stosuje i utrzymuje skuteczne rozwiązania mające
na celu zapobieganie konfliktom interesów, zgodnie z wymogami określonymi w art. 5
rozporządzenia 2017/571.
3.
Dostawca informacji skonsolidowanych stosuje mechanizmy bezpieczeństwa służące zagwarantowaniu
bezpieczeństwa środków przekazu informacji, minimalizowaniu ryzyka uszkodzenia danych
i nieuprawnionego dostępu oraz zapobieganiu nieuprawnionemu ujawnieniu informacji
przed ich publikacją. Dostawca informacji skonsolidowanych wykorzystuje systemy i
instrumenty, które zapewniają ciągłość i regularność usług, zgodnie z art. 7 rozporządzenia
2017/571.
4.
Dostawca informacji skonsolidowanych stosuje systemy umożliwiające skuteczną kontrolę
sprawozdań z transakcji pod kątem kompletności, wykrywania przeoczeń i oczywistych
błędów, a w przypadku błędnego sprawozdania - możliwość ponownego przesłania sprawozdań,
w których stwierdzono błędy, zgodnie z art. 10 rozporządzenia 2017/571.
5.
Dostawca informacji skonsolidowanych rozpowszechnia informacje w sposób zapewniający
skuteczny oraz szybki dostęp do tych informacji na zasadach niedyskryminacyjnych,
w formatach łatwo dostępnych dla uczestników rynku i pozwalających im na łatwe wykorzystanie
tych informacji.
Art. 131j.
1.
Zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy przekazuje Komisji lub innym właściwym organom
nadzoru lub Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych informacje
wymagane na podstawie art. 26 rozporządzenia 600/2014 w możliwie najkrótszym terminie,
nie później jednak niż do końca dnia roboczego następującego po dniu, w którym miała
miejsce transakcja.
1a113)Dodany przez art. 14 pkt 40 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku, o którym mowa w art. 26 ust. 5 rozporządzenia 600/2014, podmiot prowadzący
system obrotu instrumentami finansowymi może przekazywać Komisji informacje wymagane
na podstawie art. 26 rozporządzenia 600/2014 za pośrednictwem zatwierdzonego mechanizmu
sprawozdawczego.
2.
Zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy stosuje i utrzymuje skuteczne rozwiązania mające
na celu zapobieganie konfliktom interesów, zgodnie z wymogami określonymi w art. 5
rozporządzenia 2017/571.
3.
Zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy stosuje mechanizmy bezpieczeństwa służące zagwarantowaniu
bezpieczeństwa środków przekazu informacji, minimalizowaniu ryzyka uszkodzenia danych
i nieuprawnionego dostępu oraz zapobieganiu nieuprawnionemu udostępnieniu informacji,
o których mowa w art. 26 rozporządzenia 600/2014. Zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy
wykorzystuje systemy i instrumenty, które zapewniają ciągłość i regularność usług,
zgodnie z art. 9 rozporządzenia 2017/571.
4.
Zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy stosuje systemy umożliwiające skuteczną kontrolę
sprawozdań z transakcji pod kątem kompletności, wykrywanie przeoczeń i oczywistych
błędów spowodowanych przez firmę inwestycyjną i umożliwiające, w przypadku wystąpienia
takiego błędu lub przeoczenia, przekazywanie firmie inwestycyjnej szczegółowych informacji
o danym błędzie lub przeoczeniu, a w przypadku błędnego sprawozdania - możliwość ponownego
przesłania sprawozdań, w których stwierdzono błędy, zgodnie z art. 11 rozporządzenia
2017/571.
5.
Zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy stosuje systemy umożliwiające wykrywanie spowodowanych
błędów lub przeoczeń oraz korygowanie i ponowne przekazywanie właściwemu organowi
prawidłowego i kompletnego sprawozdania z transakcji, zgodnie z art. 11 rozporządzenia
2017/571.
Art. 131k.
1.
Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela osoby uprawnione do reprezentowania
podmiotu świadczącego usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach lub
wchodzące w skład jego statutowych organów albo pozostające z nim w stosunku pracy
niezwłocznie sporządzają i przekazują, na koszt tego podmiotu, kopie dokumentów i
innych nośników informacji oraz udzielają pisemnych lub ustnych wyjaśnień.
2.
Biegły rewident lub firmy audytorskie badające sprawozdanie finansowe podmiotu świadczącego
usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach niezwłocznie przekazują
Komisji oraz organom statutowym tego podmiotu istotne informacje, w posiadanie których
weszli w związku z wykonywanymi czynnościami, dotyczące zdarzeń powodujących:
1)
powstanie uzasadnionego podejrzenia naruszenia przepisów prawa regulujących prowadzenie
działalności w zakresie udostępniania informacji o transakcjach przez podmiot świadczący
usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach, członków jego organów statutowych
lub pracowników;
2)
powstanie zagrożenia dla dalszej działalności podmiotu świadczącego usługi w zakresie
udostępniania informacji o transakcjach;
3)
odmowę wydania opinii dotyczącej sprawozdania finansowego podmiotu świadczącego usługi
w zakresie udostępniania informacji o transakcjach, wydanie opinii negatywnej dotyczącej
jego sprawozdania finansowego lub wniesienie zastrzeżeń w tej opinii.
3.
Biegły rewident lub firma audytorska może odstąpić od powiadomienia organów statutowych
podmiotu świadczącego usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach, o
którym mowa w ust. 2, jeżeli przemawiają za tym ważne powody.
4.
Wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 2, nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy,
o której mowa w art. 78 ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich
oraz nadzorze publicznym.
Art. 131l.
W celu zapewnienia przestrzegania przez podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania
informacji o transakcjach przepisów ustawy, przepisów wykonawczych wydanych na jej
podstawie, przepisów rozporządzenia 600/2014, rozporządzenia 2017/571 oraz innych
bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej mających zastosowanie do
tych podmiotów Komisja może zalecić zaprzestanie w wyznaczonym terminie działania
naruszającego te przepisy lub niepodejmowanie takiego działania w przyszłości.
Art. 131m114)Dodany przez art. 14 pkt 41 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
1.
Podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach jest
obowiązany posiadać procedury anonimowego zgłaszania wskazanemu członkowi zarządu,
a w szczególnych przypadkach - radzie nadzorczej, naruszeń przepisów prawa, w tym
przepisów rozporządzenia 596/2014 i rozporządzenia 600/2014, oraz procedur i standardów
etycznych obowiązujących w podmiocie świadczącym usługi w zakresie udostępniania informacji
o transakcjach.
2.
W ramach procedur, o których mowa w ust. 1, podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania
informacji o transakcjach zapewnia pracownikom, którzy zgłaszają naruszenia, ochronę
co najmniej przed działaniami o charakterze represyjnym, dyskryminacją lub innymi
rodzajami niesprawiedliwego traktowania.
Rozdział 5
Polityka dotycząca zaangażowania115)Rozdział dodany przez art. 14 pkt 42 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
Art. 131n.
Przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do firm inwestycyjnych, które świadczą
usługi, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 4.
Art. 131o.
1.
Firma inwestycyjna dokonująca, w ramach świadczenia usługi, o której mowa w art. 69
ust. 2 pkt 4, inwestycji w dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym akcje spółek
opracowuje i publikuje politykę dotyczącą zaangażowania, która opisuje, w jaki sposób
zaangażowanie akcjonariuszy takich spółek jest przez nią uwzględniane w jej strategii
inwestycyjnej.
2.
Polityka, o której mowa w ust. 1, zawiera opis sposobów:
1)
monitorowania spółek, o których mowa w ust. 1, w szczególności pod względem strategii,
wyników oraz ryzyk finansowych i niefinansowych, struktury kapitałowej, wpływu społecznego
i na środowisko naturalne oraz ładu korporacyjnego;
2)
prowadzenia dialogu ze spółkami, o których mowa w ust. 1;
3)
wykonywania prawa głosu oraz innych praw związanych z akcjami spółek, o których mowa
w ust. 1;
4)
współpracy z innymi akcjonariuszami spółek, o których mowa w ust. 1;
5)
komunikacji z pozostałymi akcjonariuszami i członkami organów spółek, o których mowa
w ust. 1;
6)
zarządzania faktycznymi i potencjalnymi konfliktami interesów w odniesieniu do zaangażowania
firmy inwestycyjnej.
3.
Firma inwestycyjna co rok opracowuje i publikuje sprawozdanie z realizacji polityki,
o której mowa w ust. 1. Sprawozdanie zawiera w szczególności:
1)
ogólny opis sposobu głosowania;
2)
opis najważniejszych głosowań;
3)
opis sposobu korzystania z usług doradcy akcjonariusza do spraw głosowania, o którym
mowa w art. 4 § 1 pkt 16 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.
4.
W przypadku gdy firma inwestycyjna nie opracowuje lub nie publikuje polityki, o której
mowa w ust. 1, lub sprawozdania, o którym mowa w ust. 3, publikuje wyjaśnienie powodów
ich nieopracowania lub nieopublikowania.
5.
Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 3, może nie obejmować głosowań, które są mało istotne
ze względu na ich przedmiot lub wielkość udziału firmy inwestycyjnej w spółce, o której
mowa w ust. 1.
Art. 131p.
Polityka, sprawozdanie oraz wyjaśnienia, o których mowa w art. 131o ust. 1, 3 i 4,
są publikowane na stronie internetowej firmy inwestycyjnej.
Art. 131q.
1.
W przypadku gdy firma inwestycyjna w ramach:
1)
zarządzania aktywami pracowniczego funduszu emerytalnego, o którym mowa w art. 152 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
emerytalnych, lokuje, na podstawie ustaleń z pracowniczym funduszem emerytalnym i w jego imieniu,
aktywa tego funduszu w dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym akcje spółek,
2)
świadczenia na rzecz zakładu ubezpieczeń wykonującego działalność w zakresie ubezpieczeń,
o których mowa w dziale I załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej
i reasekuracyjnej, lub na rzecz zakładu reasekuracji wykonującego działalność w zakresie reasekuracji
ubezpieczeń, o których mowa w dziale I załącznika do tej ustawy, usługi, o której
mowa w art. 69 ust. 2 pkt 4, lokuje, na podstawie ustaleń z tym zakładem ubezpieczeń
lub zakładem reasekuracji i w jego imieniu, aktywa tego zakładu ubezpieczeń lub tego
zakładu reasekuracji, w dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym akcje spółek
- firma inwestycyjna przekazuje corocznie, odpowiednio temu pracowniczemu funduszowi
emerytalnemu, zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji, informację dotyczącą
zgodności przyjętej strategii inwestycyjnej i jej realizacji z tymi ustaleniami oraz
sposobu, w jaki strategia ta i jej realizacja przyczyniają się do średnio- i długoterminowych
wyników uzyskiwanych z aktywów tych podmiotów.
2.
Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1)
opis istotnych czynników ryzyka średnio- i długoterminowego związanego z inwestycjami;
2)
opis struktury portfela, sposobu zarządzania portfelem i kosztów tego zarządzania;
3)
opis sposobu korzystania z usług doradcy akcjonariusza do spraw głosowania, o którym
mowa w art. 4 § 1 pkt 16 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych;
4)
opis ewentualnych konfliktów interesów, do których doszło w związku z działaniami
w zakresie zaangażowania, oraz sposobu ich rozwiązania;
5)
wskazanie, czy, i w jaki sposób, firma inwestycyjna podejmuje decyzje inwestycyjne
w oparciu o ocenę średnio- i długoterminowych wyników spółki, w której akcje, dopuszczone
do obrotu na rynku regulowanym, dokonano lokat.
3.
Informacja, o której mowa w ust. 1, może być również przekazywana wraz ze sprawozdaniem,
o którym mowa w art. 83j.
4.
Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się, jeżeli informacja, o której mowa w ust. 1, jest
publicznie udostępniana przez firmę inwestycyjną.
Art. 131r.
Za opracowanie i publikację dokumentów, o których mowa w art. 131o ust. 1, 3 i 4 oraz
art. 131q ust. 1, oraz za informacje zawarte w tych dokumentach są odpowiedzialni
członkowie zarządu firmy inwestycyjnej, a w przypadku firmy inwestycyjnej będącej
spółką osobową - wspólnicy lub komplementariusze w tej spółce, którym przysługuje
prawo prowadzenia spraw spółki lub jej reprezentowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.
Dział V
Zabezpieczanie interesów inwestorów. System rekompensat
Art. 132.
1.
W rozumieniu przepisów niniejszego działu:
1)
za inwestora uważa się osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej, na rzecz której dom maklerski świadczy jedną z usług w zakresie
czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 i ust. 4 pkt 1, z wyłączeniem:
a)
Skarbu Państwa,
b)
Narodowego Banku Polskiego, banków z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
oraz banków zagranicznych,
ba) Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i zarządzanych przez niego funduszy tworzących
lub wspierających system zabezpieczenia społecznego,
c)
firm inwestycyjnych,
d)
spółek prowadzących rynek regulowany,
e)
Krajowego Depozytu oraz spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2,
f)
podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej,
g)
podmiotów działających na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych,
h)
podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
i)
spółek prowadzących giełdy towarowe, spółek prowadzących giełdowe izby rozrachunkowe,
towarowych domów maklerskich, zagranicznych osób prawnych prowadzących działalność
maklerską w zakresie obrotu towarami giełdowymi, działających na podstawie ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
j)
spółek prowadzących izbę rozliczeniową lub izbę rozrachunkową,
k)
gmin, związków gmin, powiatów, związków powiatów, związków powiatowo-gminnych, związków
metropolitalnych i województw,
l)
państw i ich jednostek terytorialnych posiadających osobowość prawną,
m)
podmiotów wchodzących w skład tej samej co dom maklerski grupy kapitałowej,
ma) podmiotów, o których mowa w art. 8a ust. 2,
n)
osób, które w dniu zaistnienia jednej z okoliczności, o której mowa w art. 133 ust.
2, lub w okresie 6 miesięcy poprzedzających zaistnienie jednej z takich okoliczności,
posiadały 5% lub więcej ogólnej liczby głosów lub kapitału zakładowego domu maklerskiego,
oraz osób, które w tym czasie były podmiotami dominującymi lub zależnymi wobec domu
maklerskiego,
o)
członków zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej domu maklerskiego oraz osób
pełniących w domu maklerskim funkcje dyrektorów i zastępców dyrektorów departamentów,
jak również dyrektorów i zastępców dyrektorów oddziałów domu maklerskiego, w przypadku
gdy osoby te pełniły swoje funkcje w dniu zaistnienia jednej z okoliczności, o której
mowa w art. 133 ust. 2, bądź w okresie bieżącego lub poprzedniego roku obrotowego,
p)
osób odpowiedzialnych za badanie sprawozdań finansowych domu maklerskiego, osób zajmujących
stanowisko głównego księgowego w domu maklerskim oraz osób odpowiedzialnych za sporządzanie
i prowadzenie dokumentacji księgowej domu maklerskiego, w przypadku gdy osoby te pełniły
swoje funkcje w dniu zaistnienia jednej z okoliczności, o której mowa w art. 133 ust.
2, bądź w okresie bieżącego lub poprzedniego roku obrotowego,
r)
członków zarządu i rady nadzorczej, osób posiadających 5% lub więcej ogólnej liczby
głosów lub kapitału zakładowego podmiotu dominującego lub zależnego w stosunku do
domu maklerskiego,
s)
małżonka, wstępnych, zstępnych, rodzeństwa oraz powinowatych do pierwszego stopnia
osób, o których mowa w lit. n-r,
t)
inwestorów, w stosunku do których ustalono w postępowaniu zakończonym prawomocnym
orzeczeniem sądu, że wskutek niewywiązywania się ze swoich zobowiązań wobec domu maklerskiego
przyczynili się do zaistnienia jednej z okoliczności, o której mowa w art. 133 ust.
2;
2)
za środki pieniężne inwestorów uważa się środki pieniężne zapisane na rachunkach pieniężnych
oraz inne środki pieniężne należne inwestorom od domu maklerskiego z tytułu świadczonych
na ich rzecz usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 i ust. 4
pkt 1, z wyłączeniem należności przedawnionych;
3)
za dom maklerski uważa się dom maklerski, bank prowadzący działalność maklerską albo
bank powierniczy;
4)
przez zarząd domu maklerskiego rozumie się również komplementariuszy domu maklerskiego,
o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 2 i 4, albo osoby uprawnione do reprezentowania
domu maklerskiego, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 5 i 6;
5)
przez osoby posiadające udział w kapitale zakładowym domu maklerskiego rozumie się
również odpowiednio wspólników wnoszących wkład do domu maklerskiego, o którym mowa
w art. 95 ust. 1 pkt 4-6.
2.
Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio do oddziałów zagranicznych osób
prawnych, o których mowa w art. 115 ust. 1, o ile nie są uczestnikami systemu rekompensat
obowiązującego w państwie ich siedziby lub system rekompensat w państwie siedziby
nie zapewnia odszkodowań w wysokości określonej w ustawie.
3.
W przypadku banków powierniczych system rekompensat obejmuje papiery wartościowe i
inne instrumenty finansowe będące przedmiotem obrotu na rynku zorganizowanym zapisane
na rachunkach papierów wartościowych i rachunkach derywatów prowadzonych przez te
banki.
Art. 133.
1.
Krajowy Depozyt tworzy i prowadzi obowiązkowy system rekompensat, w celu gromadzenia
środków na wypłaty inwestorom rekompensat, pochodzących z wpłat, o których mowa w
art. 137 ust. 1 i 5.
2.
Celem systemu rekompensat jest zapewnienie inwestorom wypłat do wysokości określonej
ustawą, środków pieniężnych oraz zrekompensowanie wartości utraconych instrumentów
finansowych, zgromadzonych przez nich w domach maklerskich, w tym w ich oddziałach
poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z tytułu świadczonych na ich rzecz usług,
w zakresie czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 i ust. 4 pkt 1, w przypadku:
1)
ogłoszenia upadłości lub otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego domu maklerskiego
lub
2)
prawomocnego oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu na to, że majątek
tego domu maklerskiego nie wystarcza lub jedynie wystarcza na zaspokojenie kosztów
postępowania, lub
3)
stwierdzenia przez Komisję, że dom maklerski nie jest w stanie, z powodów ściśle związanych
z sytuacją finansową, wykonać ciążących na nim zobowiązań wynikających z roszczeń
inwestorów i nie jest możliwe ich wykonanie w najbliższym czasie.
2a.
Umorzenie postępowania upadłościowego domu maklerskiego nie wstrzymuje dokonywania
czynności mających na celu wypłatę rekompensat inwestorom.
3.
Koszty prowadzenia przez Krajowy Depozyt systemu rekompensat, opłaty należne z tytułu
zarządzania systemem rekompensat oraz koszty wypłaty rekompensat, w przypadku, o którym
mowa w art. 145 ust. 1a, są pokrywane z aktywów tego systemu.
Art. 134.
1.
Rada nadzorcza Krajowego Depozytu, na wniosek zarządu, uchwala regulamin funkcjonowania
systemu rekompensat. Regulamin oraz jego zmiany wymagają zatwierdzenia przez Komisję.
Komisja odmawia zatwierdzenia regulaminu lub jego zmian, jeżeli jego treść lub proponowane
zmiany są sprzeczne z przepisami prawa lub mogłyby naruszyć bezpieczeństwo zarządzania
systemem rekompensat lub wypłat rekompensat z tego systemu.
2.
Regulamin, o którym mowa w ust. 1, określa szczegółowy sposób funkcjonowania systemu
rekompensat, a w szczególności:
1)
sposób gospodarowania aktywami systemu rekompensat;
2)
sposób zapewnienia wykonywania obowiązków przez podmioty objęte systemem rekompensat;
3)
sposób i tryb wnoszenia wpłat do systemu rekompensat przez podmioty objęte tym systemem;
4)
warunki i tryb dokonywania zwrotu domom maklerskim nadwyżki wniesionych rocznych wpłat,
o której mowa w art. 137 ust. 20;
5)
tryb dokonywania wypłat inwestorom;
6)
sposób dokonywania rozliczeń z podmiotem objętym systemem rekompensat w przypadku
zwolnienia z uczestnictwa tego podmiotu w systemie rekompensat oraz okres, po zwolnieniu
uczestnictwa podmiotu w systemie rekompensat, w ciągu którego ujawnienie się okoliczności
stanowiących podstawę dokonania wypłat rekompensat powoduje brak zwrotu podmiotowi
jego udziału w systemie;
7)
wysokość opłat należnych z tytułu wykonywania przez Krajowy Depozyt obowiązków wynikających
z funkcjonowania systemu rekompensat oraz sposób dokonywania z podmiotami objętymi
systemem rekompensat rozliczeń kosztów poniesionych w związku z funkcjonowaniem tego
systemu;
8)
środki dyscyplinujące i porządkowe, które mogą być stosowane wobec podmiotów objętych
systemem rekompensat naruszających obowiązki wynikające z uczestnictwa w systemie
rekompensat, zasady i tryb ich stosowania oraz tryb informowania Komisji o naruszaniu
obowiązków wynikających z uczestnictwa w tym systemie.
Art. 135.
1.
Dom maklerski staje się uczestnikiem systemu rekompensat z chwilą udzielenia mu zezwolenia
na prowadzenie działalności maklerskiej obejmującej świadczenie co najmniej jednej
z usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 lub ust. 4 pkt 1, a
w przypadku banku powierniczego - z chwilą udzielenia mu zezwolenia na prowadzenie
rachunków papierów wartościowych, rachunków derywatów i rachunków zbiorczych.
2.
Dom maklerski jest zwolniony z uczestnictwa w systemie rekompensat z chwilą:
1)
zaprzestania działalności, określonej w decyzji o cofnięciu lub uchyleniu zezwolenia,
o którym mowa w art. 69 ust. 1, albo w decyzji o cofnięciu lub uchyleniu zezwolenia
na prowadzenie rachunków papierów wartościowych, rachunków derywatów i rachunków zbiorczych
przez bank;
2)
wygaśnięcia zezwolenia w przypadkach, o których mowa w art. 89 ust. 1.
Art. 136.
1.
W przypadku gdy system rekompensat obowiązujący w państwie siedziby zagranicznej firmy
inwestycyjnej prowadzącej działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
w formie oddziału nie zapewnia rekompensat w wysokości lub w zakresie określonym w
ustawie, oddział zagranicznej firmy inwestycyjnej może, w celu zagwarantowania inwestorom
wypłat rekompensat do wysokości lub zakresu określonego w ustawie, złożyć do Krajowego
Depozytu wniosek o przystąpienie do systemu rekompensat. Złożenie przez oddział zagranicznej
firmy inwestycyjnej wniosku jest równoznaczne z jego uczestnictwem w tym systemie.
2.
Roczna wpłata, o której mowa w art. 137 ust. 1, dokonana przez oddział zagranicznej
firmy inwestycyjnej ma na celu uzupełnienie poziomu rekompensat zapewnianego przez
system rekompensat obowiązujący w państwie jej siedziby do wysokości lub zakresu rekompensat
zapewnianego przez system rekompensat.
3.
W przypadku gdy oddział zagranicznej firmy inwestycyjnej nie wykonuje bądź nienależycie
wykonuje obowiązki wynikające z uczestnictwa w systemie rekompensat, Krajowy Depozyt
niezwłocznie informuje o tym Komisję. Komisja przekazuje właściwemu organowi nadzoru,
który udzielił zagranicznej firmie inwestycyjnej zezwolenia na prowadzenie działalności
maklerskiej, informacje otrzymane od Krajowego Depozytu, wskazując jednocześnie termin
wykluczenia oddziału zagranicznej firmy inwestycyjnej z systemu rekompensat, nie dłuższy
niż 12 miesięcy od dnia przekazania informacji.
4.
Krajowy Depozyt współpracuje z organem nadzoru, o którym mowa w ust. 3, przy podejmowaniu
przez ten organ środków mających na celu zapewnienie przez oddział zagranicznej firmy
inwestycyjnej należytego wykonania obowiązków wynikających z uczestnictwa w systemie
rekompensat.
5.
W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, i pomimo podjęcia środków,
o których mowa w ust. 4, oddział zagranicznej firmy inwestycyjnej nie wykonuje lub
nienależycie wykonuje obowiązki wynikające z uczestnictwa w systemie rekompensat,
Krajowy Depozyt może, za zgodą organu nadzoru, o którym mowa w ust. 3, wykluczyć oddział
zagranicznej firmy inwestycyjnej z systemu rekompensat.
6.
Udział oddziału zagranicznej firmy inwestycyjnej w systemie rekompensat nie ulega
zwrotowi w przypadku wykluczenia z systemu, jeżeli w okresie wskazanym w regulaminie,
o którym mowa w art. 134 ust. 1, przypadającym po tym wykluczeniu ujawnią się okoliczności
stanowiące podstawę dokonania wypłat rekompensat inwestorom będącym klientami tego
oddziału.
7.
System rekompensat zapewnia inwestorom wypłatę rekompensat z tytułu usług świadczonych
na ich rzecz w zakresie czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 i ust. 4 pkt 1,
przez zagraniczną firmę inwestycyjną w ramach jej oddziału na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przed dniem jego wykluczenia z systemu.
8.
Oddział zagranicznej firmy inwestycyjnej informuje niezwłocznie klientów o wykluczeniu
z systemu rekompensat, wskazując w szczególności datę wykluczenia.
9.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Krajowy Depozyt określa zasady i tryb wypłaty
rekompensat dla inwestorów z tytułu usług świadczonych na ich rzecz w zakresie czynności,
o których mowa w art. 69 ust. 2 i ust. 4 pkt 1, przez zagraniczną firmę inwestycyjną
prowadzącą działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w formie
oddziału.
10.
Zasady i tryb, o których mowa w ust. 9, są ustalane w porozumieniu z podmiotem zarządzającym
systemem rekompensat obowiązującym w państwie siedziby zagranicznej firmy inwestycyjnej.
11.
Zasady i tryb, o których mowa w ust. 9, powinny w szczególności zapewniać:
1)
możliwość żądania przez Krajowy Depozyt przekazania przez zagraniczną firmę inwestycyjną
informacji niezbędnych do prawidłowego wykonywania obowiązków wynikających z uczestnictwa
w systemie rekompensat oraz możliwość wystąpienia do właściwego organu nadzoru w państwie
siedziby tej zagranicznej firmy inwestycyjnej o weryfikację tych informacji;
2)
wypłatę rekompensat w wysokości różnicy między wysokością rekompensat przysługujących
inwestorom a wysokością rekompensat wypłacanych przez system obowiązujący w państwie
siedziby danej zagranicznej firmy inwestycyjnej, po otrzymaniu informacji od właściwego
organu nadzoru w państwie siedziby danej zagranicznej firmy inwestycyjnej dotyczącej
zdarzeń, o których mowa w art. 133 ust. 2;
3)
prawo weryfikacji przez Krajowy Depozyt praw przysługujących inwestorom, na rzecz
których świadczone są usługi przez zagraniczną firmę inwestycyjną w ramach jej oddziału
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
ścisłą współpracę między Krajowym Depozytem a podmiotem zarządzającym systemem rekompensat
w państwie siedziby zagranicznej firmy inwestycyjnej w celu zapewnienia inwestorom
sprawnej wypłaty rekompensat w przysługującej im wysokości.
12.
Zasady i tryb, o których mowa w ust. 9, powinny przewidywać sposób ustalania wysokości
rekompensat przysługujących z poszczególnych systemów rekompensat inwestorom posiadającym
roszczenie wzajemne wobec zagranicznej firmy inwestycyjnej prowadzącej działalność
maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału.
13.
W zakresie nieuregulowanym przepisami ust. 1-12, do uczestnictwa oddziału zagranicznej
firmy inwestycyjnej w systemie rekompensat, przepisy niniejszego działu stosuje się
odpowiednio.
Art. 137.
1.
Domy maklerskie, z zastrzeżeniem ust. 5 oraz ust. 18-20, wnoszą do systemu rekompensat
w każdym roku kalendarzowym obowiązkowe roczne wpłaty, zwane dalej „rocznymi wpłatami”,
w wysokości sumy iloczynów:
1)
stawki nie wyższej niż 0,4% oraz średniego stanu środków pieniężnych inwestorów;
2)
stawki nie wyższej niż 0,01% oraz średniej wartości instrumentów finansowych, z ostatnich
12 miesięcy, posiadanych przez inwestorów lub rejestrowanych na rachunkach zbiorczych.
2.
Przez wartość instrumentów finansowych posiadanych przez inwestorów lub rejestrowanych
na rachunkach zbiorczych rozumie się cenę bieżącą, ustaloną zgodnie z zasadami zawartymi
w przepisach określających szczególne zasady rachunkowości domów maklerskich.
3.
Przez średni stan środków pieniężnych inwestorów rozumie się stosunek sumy stanu środków
pieniężnych inwestorów na poszczególne dni robocze w ciągu 12 miesięcy do liczby dni
roboczych przypadających w tym okresie.
4.
Przez średnią wartość instrumentów finansowych posiadanych przez inwestorów lub rejestrowanych
na rachunkach zbiorczych rozumie się stosunek sumy wartości instrumentów finansowych
posiadanych przez inwestorów lub rejestrowanych na rachunkach zbiorczych, na poszczególne
dni robocze w ciągu 12 miesięcy, do liczby dni roboczych przypadających w tym okresie.
5.
Banki powiernicze wnoszą obowiązkowo do systemu rekompensat w każdym roku kalendarzowym
roczne wpłaty w wysokości iloczynu stawki, o której mowa w ust. 1 pkt 2, oraz, obliczanej
zgodnie z zasadami określonymi w ust. 2 i 4, średniej wartości instrumentów finansowych
będących przedmiotem obrotu na rynku zorganizowanym, z ostatnich 12 miesięcy, zapisanych
na rachunkach inwestorów lub rejestrowanych na rachunkach zbiorczych.
6.
Do celów obliczenia średniego stanu środków pieniężnych, o którym mowa w ust. 3, oraz
średniej wartości, o której mowa w ust. 4 i 5, nie stosuje się wyłączenia, o którym
mowa w art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. t.
7.
Wysokość stawek, o których mowa w ust. 1, na kolejny rok kalendarzowy określa i przekazuje
domom maklerskim Krajowy Depozyt, nie później niż do końca roku kalendarzowego poprzedzającego
rok, w którym wpłata ma być wniesiona.
8.
Domy maklerskie wnoszą roczne wpłaty w czterech ratach, w terminie do ostatniego dnia
roboczego miesiąca kończącego każdy kwartał kalendarzowy, z tym że raty za pierwszy
oraz drugi kwartał są równe i wnoszone w wysokości określonej zgodnie z ust. 1 i 5,
zaś raty za trzeci oraz czwarty kwartał są równe i wnoszone w wysokości określonej
zgodnie z ust. 1 i 5 według średniego stanu środków pieniężnych inwestorów oraz średniej
wartości instrumentów finansowych posiadanych przez inwestorów lub rejestrowanych
na rachunkach zbiorczych, z drugiego półrocza poprzedniego roku kalendarzowego oraz
pierwszego półrocza roku kalendarzowego, w którym wpłaty są wnoszone.
9.
W przypadku gdy suma roszczeń inwestorów z tytułu rekompensat przekroczy wysokość
środków zgromadzonych w systemie rekompensat, wartość należnych, a jeszcze niewpłaconych
rat na poczet rocznych wpłat za dany rok kalendarzowy jest wnoszona w terminie 7 dni
od dnia wezwania domów maklerskich do ich wniesienia przez Krajowy Depozyt.
10.
W przypadku gdy suma roszczeń inwestorów z tytułu rekompensat przekroczy wysokość
środków zgromadzonych w systemie rekompensat i należnych, a jeszcze niewpłaconych
rat na poczet rocznych wpłat za dany rok kalendarzowy, kwota rocznych wpłat, które
powinny zostać wpłacone do systemu w tym roku kalendarzowym, może zostać podwyższona
przez zastosowanie stawki nie wyższej jednak niż 1,8%.
11.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji
i Krajowego Depozytu, dokonuje, w drodze rozporządzenia, podwyższenia, o którym mowa
w ust. 10, oraz określa termin jego płatności, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia
realizacji roszczeń inwestorów.
12.
W przypadku opóźnienia w dokonaniu wpłaty którejkolwiek z rat, o których mowa w ust.
8 i 9, lub kwoty określonej w ust. 11, Krajowemu Depozytowi przysługuje roszczenie
o zapłatę do systemu rekompensat odsetek w wysokości odsetek pobieranych od zaległości
podatkowych. Wyciągi z ksiąg Krajowego Depozytu, podpisane przez upoważnionych członków
zarządu Krajowego Depozytu, stwierdzające istnienie zobowiązania podmiotu objętego
systemem rekompensat i zawierające oświadczenie, że oparte na nich roszczenia są wymagalne,
mają moc tytułów wykonawczych bez potrzeby uzyskiwania dla nich klauzul wykonalności.116)Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 25 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku
45.
12a.
W każdym roku kalendarzowym, najpóźniej do dnia upływu terminu do wniesienia pierwszej
raty wpłat rocznych za ten rok, Krajowy Depozyt informuje Komisję o domach maklerskich,
obowiązanych do wniesienia wpłat rocznych, o których mowa w ust. 1, oraz o ich wysokości.
13.
W przypadku stwierdzenia, że dom maklerski nie wykonuje bądź nienależycie wykonuje
obowiązki wynikające z uczestnictwa w systemie rekompensat, Krajowy Depozyt niezwłocznie
informuje o tym Komisję. Wobec domu maklerskiego, który nie wykonuje bądź nienależycie
wykonuje obowiązki wynikające z uczestnictwa w systemie rekompensat, Komisja podejmuje
środki, o których mowa w art. 167 ust. 1 lub 2.
14.
W przypadku gdy oddział domu maklerskiego prowadzący działalność w innym państwie
członkowskim nie wykonuje bądź nienależycie wykonuje obowiązki wynikające z uczestnictwa
w systemie rekompensat, do którego przystąpił, Komisja po otrzymaniu od podmiotu zarządzającego
tym systemem informacji o zaistnieniu tych okoliczności współpracuje z tym podmiotem
oraz podejmuje środki, o których mowa w art. 167 ust. 1 lub 2, w związku z nienależytym
wykonywaniem przez oddział domu maklerskiego obowiązków wynikających z uczestnictwa
w tym systemie.
15.
W przypadku gdy od poinformowania Komisji przez właściwy podmiot zarządzający systemem
rekompensat w innym państwie członkowskim upłynęło co najmniej 12 miesięcy i pomimo
podjęcia środków, o których mowa w art. 167 ust. 1 i 2, oddział domu maklerskiego
nie wykonuje lub nienależycie wykonuje obowiązki wynikające z uczestnictwa w systemie
rekompensat innego państwa członkowskiego, Komisja może, w sytuacji gdy wystąpi o
to podmiot zarządzający systemem rekompensat tego innego państwa członkowskiego, udzielić
zgody na wykluczenie oddziału domu maklerskiego z tego systemu.
16.
Oddział domu maklerskiego informuje niezwłocznie klientów o wykluczeniu z systemu
rekompensat innego państwa członkowskiego, wskazując w szczególności datę wykluczenia.
17.
Komisja informuje właściwy podmiot zarządzający systemem rekompensat w innym państwie
członkowskim, do którego przystąpił oddział domu maklerskiego, o zaistnieniu jednej
z okoliczności, o której mowa w art. 133 ust. 2.
18.
Obowiązek wnoszenia rocznych wpłat do systemu rekompensat przez dom maklerski ulega
zawieszeniu, w przypadku gdy dotychczasowe wpłaty domu maklerskiego do systemu osiągną
wysokość określoną zgodnie z ust. 19. Nie wyłącza to obowiązku dokonania przez dom
maklerski wpłaty do systemu w związku z podwyższeniem stawek, o którym mowa w ust.
10.
19.
Wysokość środków powodującą zawieszenie wpłat domu maklerskiego do systemu rekompensat
ustala się odpowiednio, zgodnie z zasadami obliczania wysokości rocznych wpłat, poprzez
zastosowanie dziesięciokrotności stawki, o której mowa w:
1)
ust. 1 pkt 1, w odniesieniu do środków pieniężnych inwestorów;
2)
ust. 1 pkt 2, w odniesieniu do instrumentów finansowych inwestorów lub rejestrowanych
na rachunkach zbiorczych.
20.
W przypadku przekroczenia wysokości środków, o której mowa w ust. 19, Krajowy Depozyt
zwraca domowi maklerskiemu nadwyżkę wniesionych wpłat. Zwrotu nadwyżki nie dokonuje
się, w przypadku gdy nadwyżka ta jest skutkiem zaprzestania prowadzenia przez dom
maklerski działalności, z którą wiąże się obowiązek wnoszenia wpłat do systemu.
21.
Przepisów ust. 18-20 nie stosuje się w przypadku, gdy z systemu rekompensat dokonano
wypłat na rzecz inwestorów - do czasu, gdy wartość aktywów systemu rekompensat osiągnie
poziom wymagany przepisami prawa.
Art. 138.
1.
Środki wniesione przez domy maklerskie tytułem rocznych wpłat i odsetki, o których
mowa w art. 137 ust. 12, a także pożytki uzyskane z tytułu zarządzania tymi środkami,
stanowią współwłasność łączną uczestników systemu.
1a.
W przypadku zwolnienia z uczestnictwa w systemie rekompensat, podmiotowi jest zwracany
udział we współwłasności w wysokości, która przysługiwałaby temu podmiotowi w przypadku
jej ustania. Udział jest zwracany, pod warunkiem że:
1)
do dnia zwolnienia tego podmiotu z uczestnictwa w systemie rekompensat nie nastąpiły
okoliczności, o których mowa w art. 133 ust. 2, dotyczące któregokolwiek uczestnika
systemu rekompensat, oraz
2)
w okresie wskazanym w regulaminie funkcjonowania systemu rekompensat nie ujawnią się
okoliczności stanowiące podstawę dokonania wypłat rekompensat inwestorom będącym klientami
tego podmiotu.
1b.
W przypadku gdy którykolwiek z warunków, o których mowa w ust. 1a, nie został spełniony,
udział podmiotu zwolnionego z uczestnictwa w systemie rekompensat może zostać zwrócony
jedynie w takim zakresie, w jakim nie podlega on wykorzystaniu na cele związane z
wypłatą rekompensat.
2.
W związku z uczestnictwem w systemie rekompensat domy maklerskie tworzą, w ciężar
kosztów, rezerwy do wysokości wpłat wniesionych do systemu. W przypadku zwrotu nadwyżki
wniesionych wpłat dom maklerski zmniejsza utworzoną rezerwę o wysokość nadwyżki.
3.
Środki wniesione przez dom maklerski tytułem rocznych wpłat, odsetki, o których mowa
w art. 137 ust. 12, a także pożytki uzyskane z tytułu zarządzania tymi środkami, nie
podlegają egzekucji prowadzonej z majątku uczestnika systemu.
Art. 139.
1.
System rekompensat zabezpiecza wypłatę środków inwestorów, o których mowa w art. 133
ust. 2, pomniejszonych o należności domu maklerskiego od inwestora z tytułu świadczonych
usług, według stanu z dnia zaistnienia jednej z okoliczności, o której mowa w art.
133 ust. 2, do wysokości równowartości w złotych 3000 euro - w 100% wartości środków
objętych systemem rekompensat, oraz 90% nadwyżki ponad tę kwotę, z tym że górna granica
środków objętych systemem rekompensat wynosi równowartość w złotych 22 000 euro, z
zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Górna granica środków objętych systemem rekompensat wynosi:
1)
równowartość w złotych 15 000 euro od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.;
2)
równowartość w złotych 19 000 euro - od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia
2007 r.
3.
Do obliczenia wartości euro w złotych przyjmuje się kurs średni Narodowego Banku Polskiego,
zgodnie z ogłaszaną tabelą kursową, z dnia zaistnienia okoliczności stanowiącej podstawę
do wypłat rekompensat.
4.
Kwoty, o których mowa w ust. 1 i 2, określają maksymalną wysokość roszczeń inwestora
niezależnie od tego, w jakiej wysokości i na ilu rachunkach posiadał środki, o których
mowa w art. 133 ust. 2, lub z ilu wierzytelności przysługują mu należności w danym
domu maklerskim.
5.
Rekompensata wypłacana na rzecz współwłaścicieli instrumentów finansowych lub środków
pieniężnych nie może przekroczyć kwoty ustalonej zgodnie z ust. 1 i 2. Każdemu ze
współwłaścicieli przysługuje prawo do otrzymania takiej części tej kwoty, która odpowiada
wysokości jego udziału we współwłasności. W przypadku współwłasności łącznej wysokość
udziału określają przepisy odnoszące się do tej współwłasności w przypadku jej ustania.
6.
Rekompensaty są płatne według terminarza wypłat nie później jednak niż w terminie
3 miesięcy od dnia zatwierdzenia tego terminarza przez Krajowy Depozyt.
7.
W przypadku wystąpienia szczególnie uzasadnionych okoliczności uniemożliwiających
wypłatę rekompensat w terminie 3 miesięcy, Komisja może, na wniosek Krajowego Depozytu,
przedłużyć termin wypłat, nie dłużej jednak niż o kolejne 3 miesiące.
8.
Krajowy Depozyt składa wniosek, o którym mowa w ust. 7, nie później niż na 14 dni
przed upływem terminu wypłat rekompensat.
9.
Roszczenia z tytułu rekompensaty przedawniają się z upływem 5 lat od dnia zaistnienia
okoliczności stanowiącej podstawę do wypłat rekompensat.
10.
Inwestor zachowuje prawo do dochodzenia od masy upadłości, masy sanacyjnej lub domu
maklerskiego swoich roszczeń ponad kwotę określoną w ust. 1 i 2.
Art. 140.
1.
Syndyk lub zarządca jest obowiązany niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie
6 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości domu maklerskiego albo otwarcia wobec niego
postępowania restrukturyzacyjnego, ustalić i przedstawić w formie pisemnej Krajowemu
Depozytowi:
1)
sporządzoną według wzoru określonego przez Krajowy Depozyt, listę inwestorów uprawnionych
do otrzymania rekompensat, z wyszczególnieniem okoliczności stanowiących podstawę
do uznania klientów domu maklerskiego za inwestorów, kwot środków pieniężnych oraz
wartości instrumentów finansowych inwestorów, za które przysługuje rekompensata, oraz
wyliczonych kwot rekompensat należnych poszczególnym inwestorom wraz ze wskazaniem
sposobu ich wyliczenia;
2)
kwotę płynnych środków domu maklerskiego wchodzących w skład masy upadłości, masy
układowej albo masy sanacyjnej według stanu na dzień ogłoszenia upadłości albo otwarcia
postępowania restrukturyzacyjnego;
3)
wysokość wydatków związanych z wypłatą wynagrodzeń pracownikom upadłego albo restrukturyzowanego
domu maklerskiego i wysokość bieżących wydatków związanych z kosztami postępowania
upadłościowego albo restrukturyzacyjnego, poniesionych do dnia sporządzenia listy
inwestorów, powiększoną o wysokość niezbędnych wydatków związanych z wypłatą rekompensat,
wraz z aktualną wysokością środków płynnych domu maklerskiego znajdujących się w dyspozycji
syndyka lub zarządcy;
4)
terminarz wypłat.
1a.
Ustalenia informacji, o których mowa w ust. 1, syndyk lub zarządca dokonuje na podstawie
ksiąg domu maklerskiego, z zastrzeżeniem ust. 1b.
1b.
Ustalenia okoliczności stanowiących podstawę do uznania klientów domu maklerskiego
za inwestorów uprawnionych do otrzymania rekompensaty syndyk lub zarządca dokonuje
również na podstawie danych zawartych we właściwych rejestrach lub innych danych urzędowych,
a w zakresie ustalenia osób, o których mowa w art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. s, także
na podstawie stosownych oświadczeń odebranych od klientów domu maklerskiego.
2.
Krajowy Depozyt w terminie 30 dni sprawdza przedstawioną przez syndyka lub zarządcę
listę inwestorów pod względem zgodności z wymaganiami określonymi w ust. 1 pkt 1,
wyliczenie kwot rekompensat pod względem zgodności z ustawą oraz terminarz wypłat,
o którym mowa w ust. 1 pkt 4.
3.
W przypadku powstania uzasadnionych wątpliwości co do podanej przez syndyka lub zarządcę
wysokości wydatków określonych w ust. 1 pkt 3, Krajowy Depozyt zwraca się do sędziego-komisarza
o zatwierdzenie wydatków w trybie art. 168 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe albo art. 32 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, co nie wstrzymuje powzięcia przez Krajowy Depozyt uchwały o przekazaniu kwot na
wypłatę rekompensat.
4.
Jeżeli Krajowy Depozyt stwierdzi, że lista inwestorów nie odpowiada warunkom określonym
w ust. 1 pkt 1, odmawia jej przyjęcia i zwraca ją syndykowi lub zarządcy, o czym niezwłocznie
powiadamia sędziego-komisarza.
5.
Syndyk lub zarządca jest zobowiązany do usunięcia braków wskazanych przez Krajowy
Depozyt w terminie nie dłuższym niż 14 dni.
6.
Po ustaleniu listy wierzytelności, spisu wierzytelności lub po stwierdzeniu wierzytelności
prawomocnym orzeczeniem sądu syndyk lub zarządca uzupełnia listę, o której mowa w
ust. 1 pkt 1, o wierzytelności inwestorów nieobjęte tą listą. Do uzupełnień listy
inwestorów przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio.
7.
W stosunku do roszczeń inwestorów z tytułu rekompensat, nieobjętych listą, o której
mowa w ust. 1 pkt 1, przyjętą przez Krajowy Depozyt, w tym jej uzupełnieniami, podstawą
ich uwzględnienia przy dokonywaniu wypłat rekompensat może być wyłącznie prawomocne
orzeczenie sądu stwierdzające prawo inwestora do otrzymania rekompensaty oraz jej
wysokość. W takim przypadku inwestorowi przysługuje roszczenie do Krajowego Depozytu
o wypłatę rekompensaty.
Art. 141.
1.
Zarząd Krajowego Depozytu, w terminie 7 dni od dnia przyjęcia listy, o której mowa
w art. 140 ust. 1 pkt 1, podejmuje i podaje do publicznej wiadomości, w drodze ogłoszenia
w dwóch dziennikach o zasięgu ogólnopolskim, uchwałę o przekazaniu syndykowi lub zarządcy
kwot na wypłatę rekompensat, z zastrzeżeniem ust. 3.
2.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa:
1)
kwotę środków przekazywanych syndykowi lub zarządcy na wypłatę rekompensat, stanowiącą
różnicę sumy należnych inwestorom rekompensat i środków płynnych domu maklerskiego,
pomniejszonych o wydatki określone w art. 140 ust. 1 pkt 3;
2)
sposób dokonywania przez syndyka lub zarządcę wypłat rekompensat, w tym terminy i
miejsce dokonywania wypłat.
3.
W kwocie na wypłatę rekompensat uwzględnia się w całości udział w systemie, jaki przysługuje
domowi maklerskiemu w stanie upadłości albo w restrukturyzacji.
4.
Kwoty na wypłatę rekompensat, przekazane na podstawie uchwały zarządu Krajowego Depozytu
syndykowi lub zarządcy, nie wchodzą do masy upadłości, masy układowej, ani masy sanacyjnej
i nie mogą być wykorzystane przez syndyka lub zarządcę na żaden inny cel niż wypłata
rekompensat.
Art. 142.
1.
Z tytułu przekazania środków syndykowi lub zarządcy, Krajowemu Depozytowi przysługuje
roszczenie do masy upadłości o zwrot do systemu rekompensat przekazanych kwot. Roszczenie
o zwrot nie obejmuje jednak tej części przekazanej kwoty, jaka odpowiada udziałowi
w systemie rekompensat domu maklerskiego w stanie upadłości.
2.
Przepis art. 440 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe stosuje się odpowiednio do zaspokojenia należności z funduszów masy upadłości, w
przypadku podmiotów, o których mowa w art. 64 pkt 2 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie
gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji:
1)
firmy inwestycyjnej;
2)
instytucji finansowej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia 575/2013,
z siedzibą w państwie członkowskim, jeżeli jest jednostką zależną w rozumieniu art.
4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia 575/2013 wobec instytucji kredytowej, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia 575/2013, podmiotu, o którym mowa w pkt 3-9,
lub firmy inwestycyjnej i jest objęta nadzorem skonsolidowanym sprawowanym zgodnie
z art. 6-17 rozporządzenia 575/2013;
3)
finansowej spółki holdingowej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia
575/2013, z siedzibą w państwie członkowskim;
4)
finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust.
1 pkt 21 rozporządzenia 575/2013, z siedzibą w państwie członkowskim;
5)
holdingu mieszanego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia 575/2013,
z siedzibą w państwie członkowskim;
6)
dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego, o której mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia 575/2013;
7)
unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt
31 rozporządzenia 575/2013;
8)
dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z państwa członkowskiego,
o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia 575/2013;
9)
unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, o której
mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia 575/2013.
3.
Roszczenia Krajowego Depozytu, o których mowa w ust. 1, wraz z odsetkami i kosztami
egzekucji, podlegają zaspokojeniu w kategorii pierwszej.
Art. 143.
1.
Syndyk lub zarządca jest obowiązany do dokonywania wypłat rekompensat na warunkach
określonych ustawą oraz w uchwale zarządu Krajowego Depozytu, o której mowa w art.
141 ust. 1, zgodnie z terminarzem wypłat.
1a.
W przypadku gdy jest prowadzone postępowanie karne, w którym zachodzi uzasadnione
podejrzenie, że środki objęte systemem rekompensat mogą mieć związek z popełnieniem
przestępstwa, o którym mowa w art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny , prokurator może postanowieniem wstrzymać wypłatę rekompensaty przysługującej inwestorowi
z tytułu tych środków na czas oznaczony, nie dłuższy jednak niż 3 miesiące.
1b.
W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1a, określa się zakres, sposób i termin wstrzymania
wypłaty. Na postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania
sprawy.
1c.
Wstrzymanie wypłaty upada, jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1b, nie zostanie
wydane postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym.
1d.
Przepisy ust. 1a-1c stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy wypłaty rekompensat dokonuje
Krajowy Depozyt.
1e.
W sprawach dotyczących wstrzymania wypłaty rekompensaty nieuregulowanych w ustawie
stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego .
2.
Po zakończeniu wypłat syndyk lub zarządca dokonuje rozliczenia wypłaconych kwot i
sporządza sprawozdanie, które przekazuje Krajowemu Depozytowi w terminie 21 dni od
dnia zakończenia wypłat. W tym terminie syndyk lub zarządca przekazuje Krajowemu Depozytowi,
zwracane do systemu rekompensat, kwoty niewypłacone inwestorom oraz odsetki naliczone
od kwoty przekazanej przez Krajowy Depozyt na wypłatę rekompensat przez bank prowadzący
rachunek, na który wpłacono tę kwotę.
3.
Krajowy Depozyt sprawuje kontrolę przestrzegania przez syndyka lub zarządcę domu maklerskiego
warunków wypłat rekompensat, określonych w ustawie oraz w uchwale zarządu Krajowego
Depozytu, o której mowa w art. 141 ust. 1.
4.
O nieprawidłowościach ujawnionych w toku kontroli Krajowy Depozyt zawiadamia sędziego-komisarza,
wzywając syndyka lub zarządcę do ich usunięcia.
Art. 144.
1.
Wierzytelności przysługujące inwestorowi w stosunku do masy upadłości, masy sanacyjnej
lub restrukturyzowanego domu maklerskiego, w wysokości kwot wypłaconych z tytułu rekompensat
przechodzą z mocy prawa na Krajowy Depozyt, który realizuje je na rzecz systemu rekompensat.
2.
Kwoty zwrócone Krajowemu Depozytowi przez syndyka lub zarządcę w trybie określonym
w art. 143 ust. 2 nie zmniejszają wierzytelności Krajowego Depozytu do masy upadłości,
masy sanacyjnej lub restrukturyzowanego domu maklerskiego z tytułu przekazania środków
pieniężnych na wypłatę rekompensat.
Art. 145.
1.
W przypadku gdy nastąpi prawomocne oddalenie wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu
na to, że majątek domu maklerskiego nie wystarcza lub jedynie wystarcza na zaspokojenie
kosztów postępowania, albo umorzenie postępowania upadłościowego, albo stwierdzenie
przez Komisję zaistnienia okoliczności, o której mowa w art. 133 ust. 2 pkt 3, albo
gdy dłużnik w postępowaniu restrukturyzacyjnym nie zostanie pozbawiony zarządu:
1)
czynności, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 1-3, ust. 1a-1b i ust. 5, dokonywane
przez syndyka lub zarządcę, wykonuje zarząd uczestnika systemu rekompensat, komplementariusze
uczestnika systemu, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 2 i 4, albo osoby uprawnione
do reprezentowania uczestnika systemu, o którym mowa w art. 95 ust. 1 pkt 5 i 6, albo
inne osoby upoważnione do reprezentowania uczestnika systemu, z wyłączeniem pełnomocników;
1a)
czynności, o których mowa w art. 143 ust. 1, wykonuje Krajowy Depozyt;
1b)
przepisów art. 140 ust. 1 pkt 4, art. 141 ust. 1, 2 i 4 oraz ust. 4 oraz art. 143
ust. 2-4 nie stosuje się;
2)
przepisy art. 139 ust. 6, art. 140 ust. 2 i 4-7, art. 141 ust. 3, art. 143 ust. 1-1c
oraz art. 144 stosuje się odpowiednio;
3)
Krajowy Depozyt może zlecić badanie prawidłowości wyliczenia wydatków, o których mowa
w art. 140 ust. 1 pkt 3, przez biegłego rewidenta, który, wykonując zlecone czynności,
jest upoważniony do wglądu do ksiąg i dokumentów uczestnika systemu.
4)
(uchylony)
1a.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1a, Zarząd Krajowego Depozytu, w terminie
7 dni od dnia przyjęcia listy, o której mowa w art. 140 ust. 1 pkt 1, podejmuje uchwałę
dotyczącą wypłaty rekompensat i podaje ją do publicznej wiadomości w drodze publikacji
w dwóch dziennikach o zasięgu ogólnopolskim. Uchwała określa kwotę przeznaczoną na
wypłatę rekompensat, sposób dokonywania wypłat, terminarz oraz miejsce dokonywania
wypłat rekompensat.
1b.
Po zakończeniu wypłat Krajowy Depozyt dokonuje rozliczenia wypłaconych kwot i sporządza
sprawozdanie, które przekazuje Komisji w terminie 21 dni od dnia zakończenia wypłat.
2.
W przypadku otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego domu maklerskiego, wierzytelności
inwestorów wobec dłużnika z tytułu usług świadczonych na ich rzecz w zakresie czynności,
o których mowa w art. 69 ust. 2 i ust. 4 pkt 1, do wysokości przysługujących im rekompensat,
nie są objęte układem, a w głosowaniu nad układem, obok innych wierzycieli, mogą brać
udział jedynie inwestorzy, których wierzytelności wobec upadłego są wyższe od przysługujących
im rekompensat, i tylko w zakresie tej nadwyżki.
Art. 146.
1.
Krajowy Depozyt składa Komisji corocznie sprawozdanie z działalności systemu rekompensat
za rok poprzedni, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia kończącego poprzedni
rok obrotowy.
2.
Sprawozdanie z działalności systemu rekompensat podlega zbadaniu przez firmę audytorską.
Dział VI
Dostęp do informacji o szczególnym charakterze
Rozdział 1
Tajemnica zawodowa
Art. 147.
Tajemnica zawodowa obejmuje informację uzyskaną, przez osobę wymienioną w art. 148
ust. 1, w związku z podejmowanymi czynnościami służbowymi w ramach pozostawania w
stosunku pracy, zlecenia lub w innym stosunku prawnym o podobnym charakterze, dotyczącą
chronionych prawem interesów podmiotów dokonujących czynności związanych z obrotem
instrumentami finansowymi, lub innych czynności w ramach regulowanej ustawą działalności
objętej nadzorem Komisji lub zagranicznego organu nadzoru, jak również dotyczącą czynności
podejmowanych w ramach wykonywania tego nadzoru, w szczególności informację zawierającą:117)Wprowadzenie do wyliczenia w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o
której mowa w odnośniku 118.
Tajemnica zawodowa obejmuje informację uzyskaną, przez osobę wymienioną w art. 148
ust. 1, w związku z podejmowanymi czynnościami służbowymi w ramach pozostawania w
stosunku pracy, zlecenia lub w innym stosunku prawnym o podobnym charakterze, dotyczącą
chronionych prawem interesów podmiotów dokonujących czynności związanych z obrotem
instrumentami finansowymi, lub innych czynności w ramach regulowanej ustawą działalności
objętej nadzorem Komisji lub zagranicznego organu nadzoru, jak również dotyczącą czynności
podejmowanych w ramach wykonywania tego nadzoru, oraz czynności związanych z prowadzeniem
rejestru akcjonariuszy prostej spółki akcyjnej, w szczególności informację zawierającą:118)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 1 ustawy z dnia
19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 1655), która wejdzie w życie z dniem 1 marca 2020 r.; w tym brzmieniu
obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 119.
Tajemnica zawodowa obejmuje informację uzyskaną, przez osobę wymienioną w art. 148
ust. 1, w związku z podejmowanymi czynnościami służbowymi w ramach pozostawania w
stosunku pracy, zlecenia lub w innym stosunku prawnym o podobnym charakterze, dotyczącą
chronionych prawem interesów podmiotów dokonujących czynności związanych z obrotem
instrumentami finansowymi, lub innych czynności w ramach regulowanej ustawą działalności
objętej nadzorem Komisji lub zagranicznego organu nadzoru, jak również dotyczącą czynności
podejmowanych w ramach wykonywania tego nadzoru, oraz czynności związanych z prowadzeniem
rejestru akcjonariuszy, w szczególności informację zawierającą:119)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 5 ustawy, o której
mowa w odnośniku 28.
1)
dane identyfikujące stronę umowy lub innej czynności prawnej;
2)
treść umowy lub przedmiot czynności prawnej;
3)
dane o sytuacji majątkowej strony umowy, w tym oznaczenie rachunku papierów wartościowych,
innego rachunku, na którym zapisywane są instrumenty finansowe niebędące papierami
wartościowymi, lub rachunku pieniężnego służącego do obsługi tych rachunków, liczbę
i oznaczenie instrumentów finansowych, oraz wartość środków zgromadzonych na tych
rachunkach;
4)
oznaczenie rachunku zbiorczego, liczbę i oznaczenie zapisanych na nim instrumentów
finansowych oraz dane osób uprawnionych z tych instrumentów finansowych.
Art. 148.
1.
Do zachowania tajemnicy zawodowej są obowiązani:
1)
maklerzy i doradcy;
2)
osoby wchodzące w skład statutowych organów:
a)
firmy inwestycyjnej,
b)
(uchylona)
c)
banku powierniczego,
d)
(uchylona)
e)
spółek prowadzących rynek regulowany,
f)
Krajowego Depozytu,
g)
izby, o której mowa w art. 92,
h)
stowarzyszeń i organizacji zrzeszających maklerów, doradców, emitentów zdematerializowanych
papierów wartościowych albo banki powiernicze,
i)
spółek prowadzących izbę rozliczeniową,
j)
spółek prowadzących izbę rozrachunkową,
k)
spółek, którym Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności, o których mowa w art.
48 ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2,
l)
agenta firmy inwestycyjnej;
3)
(uchylony)
4)
osoby pozostające w stosunku pracy, zlecenia lub w innym stosunku prawnym o podobnym
charakterze z podmiotami, o których mowa w pkt 2;
5)
osoby pozostające w stosunku pracy, zlecenia lub w innym stosunku prawnym o podobnym
charakterze z podmiotami pozostającymi w stosunku zlecenia lub w innym stosunku prawnym
o podobnym charakterze z podmiotami, o których mowa w pkt 2;
6)
osoby wchodzące w skład zespołu doradczego, o którym mowa w art. 46 ust. 5;
7)
inne osoby, jeżeli obowiązek taki wynika z przepisów innych ustaw.
2.
Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej istnieje również po ustaniu stosunków prawnych,
o których mowa w ust. 1.
Art. 149.
Z zastrzeżeniem art. 150-153 oraz art. 20, art. 21, art. 23 i art. 25 ustawy o nadzorze,
informacje stanowiące tajemnicę zawodową, będące w posiadaniu osób fizycznych wymienionych
w art. 148 ust. 1, są ujawniane wyłącznie na żądanie:
1)
sądu lub prokuratora w związku z toczącym się postępowaniem karnym lub postępowaniem
w sprawie o przestępstwo skarbowe;
2)
sądu lub prokuratora w związku z wykonaniem wniosku o udzielenie pomocy prawnej, pochodzącego
od państwa obcego, które na mocy ratyfikowanej umowy międzynarodowej wiążącej Rzeczpospolitą
Polską ma prawo występować o udzielenie informacji objętych tajemnicą zawodową;
3)
sądu w związku z toczącym się postępowaniem cywilnym w sprawie, w której stroną jest
podmiot będący stroną umowy lub innej czynności objętej tą tajemnicą - w zakresie
informacji dotyczących tego podmiotu;
4)
organu Krajowej Administracji Skarbowej:
a)
w związku z toczącym się postępowaniem w sprawie o:
-
-przestępstwo skarbowe lub o wykroczenie skarbowe przeciwko osobie fizycznej będącej stroną umowy lub innej czynności prawnej objętej tajemnicą zawodową - w zakresie informacji dotyczących tej osoby,
-
-przestępstwo skarbowe popełnione przy wykonywaniu czynności związanych z działalnością osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącej stroną umowy lub innej czynności prawnej objętej tajemnicą zawodową - w zakresie informacji dotyczących tej osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej;
b)
jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia przestępstwom lub przestępstwom
skarbowym, ich wykrycia albo ustalenia ich sprawców i uzyskania dowodów ich popełnienia,
a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących
z przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo ich równowartości - w zakresie, o
którym mowa w art. 127a ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej ;
5)
Prezesa Najwyższej Izby Kontroli lub upoważnionego przez niego kontrolera - w zakresie
informacji dotyczących jednostki kontrolowanej, niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego
w prowadzonym postępowaniu kontrolnym dotyczącym tej jednostki, określonym w ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli ;
6)
firmy audytorskiej badającej sprawozdania finansowe podmiotu, o którym mowa w art.
148 ust. 1 pkt 2, na podstawie zawartej z nim umowy - w zakresie informacji określonych
przepisami o rachunkowości;
7)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Agencji Wywiadu,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Żandarmerii
Wojskowej, Straży Granicznej, Służby Więziennej, Służby Ochrony Państwa i ich upoważnionych
pisemnie funkcjonariuszy lub żołnierzy - w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia
postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych;
8)
Policji, jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia popełnieniu przestępstwa,
jego wykrycia albo ustalenia sprawcy i uzyskania dowodów, a także wykrycia i identyfikacji
przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa albo ich równowartości,
na zasadach i w trybie określonych w art. 20 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ;
8a)
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia
popełnieniu przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawcy i uzyskania dowodów,
na zasadach i w trybie określonych w art. 23 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym ;
8b)
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w trybie i na zasadach określonych w art. 34a ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz
Agencji Wywiadu ;
8c)
Żandarmerii Wojskowej, jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia popełnieniu
przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawcy i uzyskania dowodów, a także wykrycia
i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa
albo ich równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 40b ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach
porządkowych ;
9)
komornika sądowego w związku z toczącym się postępowaniem zabezpieczającym lub egzekucyjnym
w sprawie roszczeń wobec podmiotu będącego stroną umowy lub innej czynności prawnej
objętej tajemnicą zawodową albo wykonywaniem postanowienia o zabezpieczeniu spadku
lub ze sporządzaniem spisu inwentarza dotyczących spadku po takim podmiocie - w zakresie
informacji dotyczących tego podmiotu;
9a)
Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w związku z toczącym się postępowaniem
przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów prowadzonym na podstawie przepisów
ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów , jeżeli są niezbędne w toczącym się postępowaniu;
10)
administracyjnego organu egzekucyjnego oraz centralnego biura łącznikowego, o którym
mowa w art. 9 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków,
należności celnych i innych należności pieniężnych , w zakresie wykonywania ich ustawowych zadań;
11)
monitorującego aukcję - w zakresie, o którym mowa w art. 53 ust. 1 rozporządzenia
1031/2010;
12)
Rzecznika Finansowego, o którym mowa w art. 11 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty
rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym , w zakresie niezbędnym do realizacji przez niego ustawowych zadań;
13)
Inspektora Nadzoru Wewnętrznego - jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia
popełnieniu przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów,
a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących
z przestępstwa albo ich równowartości, na zasadach i w trybie określonych w art. 11p ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o szczególnych formach sprawowania nadzoru
przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych ;
14122)Dodany przez art. 86 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.)
Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych - w zakresie niezbędnym do realizacji przez
niego ustawowych zadań.
Art. 150.
1.
Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej przekazywanie informacji stanowiących
taką tajemnicę:
1)
bezpośrednio osobie, której ta informacja dotyczy, lub innemu podmiotowi, któremu
osoba ta udzieliła pisemnego upoważnienia do otrzymania takich informacji, z zastrzeżeniem
ust. 2;
2)
w zawiadomieniu o przestępstwie oraz dokumentach przekazywanych w uzupełnieniu do
zawiadomienia;
3)
Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej - w zakresie i na zasadach określonych
w przepisach o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
4)
organowi Krajowej Administracji Skarbowej lub osobom przez ten organ upoważnionym
- w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań wynikających z ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej;
5)
Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych - na zasadach określonych w odrębnych
przepisach, w zakresie niezbędnym do realizacji jego ustawowych zadań;
6)
organom podatkowym - na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w zakresie niezbędnym
do realizacji ich ustawowych zadań;
7)
przez dom maklerski bankowi będącemu w stosunku do tego domu maklerskiego podmiotem
dominującym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - na potrzeby sporządzania skonsolidowanego sprawozdania finansowego, oraz Komisji
Nadzoru Finansowego w zakresie niezbędnym do wykonywania nadzoru skonsolidowanego
nad tym bankiem;
7a)
przez dom maklerski podmiotowi podlegającemu w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym
państwie członkowskim obowiązkom, o których mowa w przepisach działu IV rozdziału
1 oddziałów 2a i 2c lub w przepisach rozporządzenia 575/2013, w zakresie, w jakim
jest to niezbędne do wykonania tych obowiązków;
7b)
pomiędzy podmiotami zależnymi i dominującymi w grupie kapitałowej, do której należy
dom maklerski, jeżeli informacje są objęte zakresem nadzoru skonsolidowanego, o ile
przekazanie tych informacji jest niezbędne do wykonania obowiązków, o których mowa
w przepisach art. 110b, art. 110c, art. 110e, art. 110g ust. 2, art. 110m, art. 110p,
art. 110q, art. 110v lub art. 110w oraz w przepisach działu IV rozdziału 1 oddziału
2c;
8)
przez firmy inwestycyjne oraz banki powiernicze:
a)
w przypadku określonym w art. 54 i art. 152,
b)
w zakresie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych ;
9)
przez dom maklerski, zagraniczną osobę prawną, o której mowa w art. 115 ust. 1, lub
przez zagraniczną firmę inwestycyjną:
a)
podmiotowi wiodącemu w rozumieniu art. 4 ust. 5 i 6 ustawy o nadzorze uzupełniającym,
b)
koordynatorowi w rozumieniu art. 3 pkt 19 ustawy o nadzorze uzupełniającym,
c)
koordynatorowi zagranicznemu w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy o nadzorze uzupełniającym
- w wykonaniu obowiązków określonych ustawą o nadzorze uzupełniającym;
10)
przez Krajowy Depozyt, spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6, domy maklerskie, banki prowadzące
działalność maklerską oraz banki powiernicze - w zakresie określonym w art. 81 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i
reasekuracyjnej;
11123)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 43 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2; w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 124.)
przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6, a także przez uczestników
Krajowego Depozytu lub tej spółki, spółce publicznej, w przypadku określonym w art.
91 ust. 15 ustawy o ofercie publicznej;
11124)W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 28.)
przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6, a także przez uczestników
Krajowego Depozytu lub tej spółki, spółce publicznej lub spółce niebędącej spółką
publiczną, z którą została rozwiązana umowa o rejestrację akcji w depozycie papierów
wartościowych, w zakresie informacji, o których mowa w art. 92a ust. 4 ustawy o ofercie
publicznej;
12)
między Komisją lub właściwym organem nadzoru w innym państwie członkowskim a:
a)
firmą audytorską badającą sprawozdania finansowe domu maklerskiego, banku prowadzącego
działalność maklerską, banku powierniczego lub firmą audytorską badającą sprawozdania
finansowe zagranicznej firmy inwestycyjnej,
b)
sędzią-komisarzem, nadzorcą sądowym, syndykiem lub zarządcą albo likwidatorem domu
maklerskiego, banku prowadzącego działalność maklerską, banku powierniczego lub organem
odpowiedzialnym za prowadzenie postępowania upadłościowego lub likwidacyjnego zagranicznej
firmy inwestycyjnej
- jeżeli informacje te są niezbędne do wykonywania zadań w zakresie nadzoru przez
Komisję lub właściwy organ nadzoru w innym państwie członkowskim albo do skutecznego
prowadzenia postępowania upadłościowego, sprawowania zarządu masą upadłości lub prowadzenia
likwidacji, lub - w zakresie informacji określonych przepisami o rachunkowości - do
celów badania sprawozdań finansowych tych domów maklerskich, banków lub zagranicznych
firm inwestycyjnych;
13)
Krajowemu Depozytowi - jeżeli informacje te są niezbędne do wykonywania jego ustawowych
zadań, w szczególności związanych z tworzeniem, organizacją i zarządzaniem systemem
rekompensat;
13a)
spółce, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2, jeżeli informacje te są niezbędne
do wykonywania tych czynności;
13b)
przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 4 lub 5 albo ust. 2 pkt 3 emitentowi
papierów wartościowych, podmiotowi wykonującemu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
zadania w zakresie centralnej rejestracji papierów wartościowych lub rozliczania transakcji
zawieranych w obrocie papierami wartościowymi albo uprawnionemu do prowadzenia poza
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rachunków, na których są rejestrowane papiery
wartościowe, za pośrednictwem którego papiery wartościowe, których dotyczą te informacje,
są rejestrowane w depozycie papierów wartościowych, w przypadkach określonych w art.
54 ust. 2;
13c125)Dodany przez art. 9 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2019 r.)
przez Krajowy Depozyt zgodnie z art. 48 ust. 5e;
14)
przez Komisję lub jej upoważnionego przedstawiciela:
a)
do publicznej wiadomości w zakresie dotyczącym treści podjętych uchwał i decyzji,
także w sprawach indywidualnych, jeżeli ze względu na interes rynku instrumentów finansowych,
rynku towarów giełdowych lub rynku działalności funduszy inwestycyjnych, Komisja uznała
przekazanie takiej informacji za uzasadnione,
b)
do publicznej wiadomości w trybie i na warunkach, o których mowa w art. 25 ust. 1
i 2b ustawy o nadzorze,
c)
w postępowaniu wyjaśniającym, w przypadku określonym w art. 38 ust. 5 ustawy o nadzorze,
d)
w przypadkach określonych w art. 20 i art. 23 ustawy o nadzorze,
e)
w przypadkach określonych w art. 151 oraz w art. 21 ust. 1, art. 21a, art. 22 i art.
24a ustawy o nadzorze, a także w art. 62a ust. 2, art. 96 ust. 10-10c oraz art. 97
ust. 1f ustawy o ofercie publicznej,
f)
do publicznej wiadomości w zakresie wyników testów warunków skrajnych przeprowadzonych
zgodnie z art. 110t,
g126)Dodana przez art. 4 ustawy z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 875), która weszła w życie z dniem 26 maja 2019 r.)
na wniosek klienta domu maklerskiego na potrzeby wszczętego lub planowanego postępowania
cywilnego przeciwko domowi maklerskiemu, którego upadłość ogłoszono;
15)
przez Komisję lub jej upoważnionego przedstawiciela:
a)
(uchylona)
b)
Prezesowi Narodowego Banku Polskiego - jeżeli informacje te są niezbędne w celu realizacji
ustawowych zadań Narodowego Banku Polskiego w zakresie polityki pieniężnej oraz nadzoru
nad systemem płatności,
c)
monitorującemu aukcję - w przypadku, o którym mowa w art. 53 ust. 3 i 4 rozporządzenia
1031/2010,
d)
do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń
i Pracowniczych Programów Emerytalnych, Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych, Europejskiej Rady do spraw Ryzyka Systemowego, Komitetu Stabilności
Finansowej, Europejskiego Systemu Banków Centralnych, Europejskiego Banku Centralnego,
do banków centralnych w innych państwach członkowskich oraz do właściwego organu nadzoru
w innym państwie członkowskim, Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, organów do spraw
przymusowej restrukturyzacji w innych państwach członkowskich, w zakresie koniecznym
do realizacji zadań ustawowych oraz zadań określonych przez bezpośrednio stosowane
akty prawa europejskiego,
e)
w przypadkach, o których mowa w art. 30 ust. 2, art. 32a i art. 33 ust. 2 ustawy o
nadzorze,
f)
ministrowi właściwemu do spraw budżetu - w zakresie niezbędnym do realizacji ustawowych
zadań związanych z organizacją rynku obrotu skarbowymi papierami wartościowymi w sposób,
o którym mowa w art. 13d ust. 1 i 2,
g)
ministrowi właściwemu do spraw środowiska lub do Krajowego ośrodka bilansowania i
zarządzania emisjami, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów
cieplarnianych i innych substancji - w zakresie administrowania systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych,
h)
Agencji do spraw Współpracy Organów Regulacji Energetyki - w przypadkach określonych
w art. 32c ust. 14 i art. 32e ust. 5,
i)
Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki - w zakresie niezbędnym do wydania opinii, o
których mowa w art. 32c ust. 6 pkt 1 i art. 32e ust. 6 pkt 1, oraz prowadzenia współpracy,
o której mowa w art. 32c ust. 15 pkt 1,
j)
ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych - w zakresie niezbędnym do wydania opinii,
o których mowa w art. 32c ust. 6 pkt 2 i art. 32e ust. 6 pkt 2, oraz prowadzenia współpracy,
o której mowa w art. 32c ust. 15 pkt 2,
k)
właściwemu ministrowi kierującemu działem administracji rządowej obejmującym sprawy
produkcji, wydobycia lub obrotu określonym towarem, innym niż paliwo, energia lub
produkt rolny - w zakresie niezbędnym do wydania opinii, o których mowa w art. 32c
ust. 6 pkt 3 i art. 32e ust. 6 pkt 3, oraz prowadzenia współpracy, o której mowa w
art. 32c ust. 15 pkt 3,
l)
spółce prowadzącej rynek regulowany - w przypadkach określonych w art. 163a;
16)
w przypadkach określonych w art. 64a, art. 68a ust. 13, art. 68f ust. 1 i 2 oraz art.
89 ust. 4;
17)
przez firmę inwestycyjną lub bank powierniczy w związku z zawarciem lub wykonywaniem
umowy związanej z prowadzeniem działalności maklerskiej lub powierniczej, w tym umowy,
o której mowa w art. 81a ust. 1, lub umowy, o której mowa w art. 79 ust. 1, o ile
przekazanie tych informacji jest niezbędne dla zawarcia lub wykonania umowy;
17a)
przez przedsiębiorcę lub przedsiębiorcę zagranicznego w związku z zawarciem lub wykonywaniem
umowy, o której mowa w art. 81f ust. 1, o ile przekazanie tych informacji jest niezbędne
do zawarcia lub wykonywania tej umowy;
18)
przez spółki prowadzące rynek regulowany monitorującemu aukcję - w zakresie wykonania
obowiązku, o którym mowa w art. 53 ust. 3 i 4 rozporządzenia 1031/2010;
18a)
przez spółkę prowadzącą rynek regulowany w związku z zawarciem lub wykonywaniem umowy,
o której mowa w art. 16b ust. 1, o ile przekazanie tych informacji jest niezbędne
dla zawarcia lub wykonania umowy;
19)
Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, komitetom ustanowionym
przez ten organ oraz powołanym przez nie grupom - w celu realizacji ich zadań i uprawnień;
20)
Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych - w zakresie dotyczącym
treści informacji zawartych w zaleceniach, o których mowa w art. 68 ust. 5 ustawy
o ofercie publicznej, oraz decyzjach podjętych przez Komisję - w celu ich publikacji;
21)
przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6, lub przez uczestników Krajowego
Depozytu lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6, Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu
- w zakresie:127)Wprowadzenie do wyliczenia w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o
której mowa w odnośniku 128.
przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6, lub przez uczestników Krajowego
Depozytu lub tej spółki, lub przez firmę inwestycyjną lub bank powierniczy, Bankowemu
Funduszowi Gwarancyjnemu - w zakresie:128)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 6 lit. b tiret pierwsze
ustawy, o której mowa w odnośniku 28.
a129)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 130.)
dotyczącym liczby papierów wartościowych zapisanych na prowadzonych przez te podmioty
rachunkach papierów wartościowych i rachunkach zbiorczych, na dzień wskazany przez
Bankowy Fundusz Gwarancyjny,
a130)W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 6 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 28.)
dotyczącym liczby papierów wartościowych zapisanych na prowadzonych przez te podmioty
rachunkach papierów wartościowych i rachunkach zbiorczych albo w rejestrach akcjonariuszy,
na dzień wskazany przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny,
b)
danych umożliwiających identyfikację osób uprawnionych z papierów wartościowych wskazanych
w decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w sprawie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji
albo w sprawie umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych podmiotu w restrukturyzacji,
albo w sprawie umorzenia lub konwersji zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji, a także
liczby tych papierów wartościowych posiadanych przez te osoby, na dzień umorzenia
lub konwersji określony w tej decyzji
- jeżeli informacje te są niezbędne do realizacji ustawowych zadań Bankowego Funduszu
Gwarancyjnego, przy czym Bankowy Fundusz Gwarancyjny może wystąpić o te informacje
do uczestników Krajowego Depozytu lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie
czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6, odpowiednio, za
pośrednictwem Krajowego Depozytu lub za pośrednictwem tej spółki;
22131)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 132.)
przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6, Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu
- w zakresie umożliwiającym identyfikację uczestników prowadzących rachunki papierów
wartościowych lub rachunki zbiorcze, na których, według stanu na dany dzień, zapisane
były papiery wartościowe wskazane przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny, jeżeli informacje
te są niezbędne do realizacji ustawowych zadań Bankowego Funduszu Gwarancyjnego;
22132)W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 6 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 28.)
przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6, lub przez firmę inwestycyjną
lub bank powierniczy, Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu - w zakresie umożliwiającym
identyfikację uczestników prowadzących rachunki papierów wartościowych lub rachunki
zbiorcze albo podmiotów prowadzących rejestry akcjonariuszy, na których, według stanu
na dany dzień, były zapisane papiery wartościowe wskazane przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny,
jeżeli informacje te są niezbędne do realizacji ustawowych zadań Bankowego Funduszu
Gwarancyjnego;
22a133)Dodany przez art. 8 pkt 6 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 28.)
przez Krajowy Depozyt lub spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6, firmę inwestycyjną lub bank
powierniczy, spółce, której akcje są zarejestrowane w depozycie papierów wartościowych,
lub jej akcjonariuszowi - w przypadku i zakresie określonych w art. 32813 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych;
23134)Dodany przez art. 19 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 118; w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 135.)
przez firmę inwestycyjną lub bank powierniczy spółce, której akcje są zarejestrowane
w rejestrze akcjonariuszy prowadzonym przez tę firmę lub ten bank, lub jej akcjonariuszowi
- w przypadku i zakresie określonych w art. 30035 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych;
23135)W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 6 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku 28.)
przez firmę inwestycyjną lub bank powierniczy, spółce, której akcje są zarejestrowane
w rejestrze akcjonariuszy prowadzonym przez tę firmę lub ten bank, lub jej akcjonariuszowi
- w przypadku i zakresie określonych w art. 30035iwart. 3285 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych;
24136)Dodany przez art. 14 pkt 43 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem 3 września 2020 r.)
przez pośredników w rozumieniu przepisów działu IIIA - w zakresie i na zasadach określonych
zgodnie z przepisami działu IIIA.
2137)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 23..
Osoby, o których mowa w art. 148 ust. 1, są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji
dotyczących udzielania Policji informacji na zasadach określonych w art. 20 ust. 4-10 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, oraz dotyczące zawiadomienia, o którym mowa w art. 20 ust. 13 tej ustawy. Zachowanie
tajemnicy obowiązuje wobec osób, których ta informacja dotyczy, oraz osób trzecich,
z wyjątkiem osób reprezentujących Komisję oraz pracowników Urzędu Komisji, którym
informacje te są przekazywane w związku z wykonywaniem ustawowo określonych zadań
w zakresie nadzoru.
Art. 150a.
Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej przekazywanie przez Komisję ministrowi
właściwemu do spraw finansów publicznych informacji w ramach współpracy przy wykonywaniu
zadań właściwego organu w rozumieniu rozporządzenia 236/2012.
Art. 151.
Komisja może również przekazać będące w jej posiadaniu informacje stanowiące tajemnicę
zawodową:
1)
rzecznikowi dyscyplinarnemu lub sądowi dyscyplinarnemu stowarzyszenia zrzeszającego
maklerów lub doradców, wyłącznie w zakresie niezbędnym do ustalenia, na potrzeby wszczęcia
lub prowadzenia postępowania dyscyplinarnego, naruszenia zasad etyki zawodowej przez
maklera lub doradcę;
2)
rzecznikowi sądu lub sądowi izby, wyłącznie w zakresie niezbędnym do ustalenia, na
potrzeby prowadzonego postępowania, naruszenia przez członka izby zasad etyki lub
zasad rzetelnego wykonywania działalności gospodarczej;
3)
Krajowemu Depozytowi, spółce prowadzącej izbę rozliczeniową, spółce prowadzącej izbę
rozrachunkową, spółce prowadzącej rynek regulowany, o ile przekazanie takiej informacji
jest niezbędne do wykonywania ustawowo określonych zadań tych podmiotów;
4)
spółce, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2, o ile przekazanie takiej informacji
jest niezbędne do wykonywania tych czynności.
Art. 151a138)Dodany przez art. 14 pkt 44 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Informacje dotyczące firmy inwestycyjnej przekazane przez tę firmę Komisji w ramach
sprawowanego nad nią nadzoru oraz oświadczenia Komisji dotyczące tej firmy, zawarte
w dokumentacji nadzorczej, mogą zostać ujawnione, o ile nie narusza to interesu podmiotu,
który je przekazał, lub interesu osób trzecich, lub nie stanowi zagrożenia dla prawidłowego
funkcjonowania systemu nadzoru nad działalnością firm inwestycyjnych.
Art. 152.
Firmy inwestycyjne i banki powiernicze mogą przekazywać sobie, objęte tajemnicą zawodową,
informacje o wierzytelnościach przysługujących im względem klientów z tytułu świadczonych
usług - w zakresie, w jakim informacje te są niezbędne do ochrony ich interesów przed
nierzetelnymi klientami.
Art. 153.
1.
Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej mają także osoby, którym informacje stanowiące
taką tajemnicę zostały ujawnione w przypadkach określonych w art. 149-152 lub art.
20, art. 21 i art. 23 ustawy o nadzorze, chyba że na ujawnienie takich informacji
przez te osoby zezwala przepis prawa.
2.
Osoby, o których mowa w art. 148 ust. 1, oraz osoby, o których mowa w ust. 1, ponoszą
odpowiedzialność za szkody wynikające z nieuprawnionego ujawnienia informacji stanowiącej
tajemnicę zawodową i wykorzystania jej niezgodnie z przeznaczeniem.
3.
Osoby, o których mowa w art. 148 ust. 1, nie ponoszą odpowiedzialności za szkodę wynikającą
z ujawnienia i wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem informacji stanowiącej tajemnicę
zawodową przez osoby, którym informacje takie zostały przekazane na podstawie art.
149-152 lub art. 20, art. 21 i art. 23 ustawy o nadzorze.
Rozdział 2
(uchylony)
Dział VII
Opłaty
Art. 162.
1.
Udzielenie zezwolenia, pozwolenia lub zgody przewidzianych niniejszą ustawą, rozporządzeniem
575/2013 - w zakresie zezwoleń, pozwoleń lub zgód udzielanych domom maklerskim, lub
rozporządzeniem 648/2012 podlega opłacie w wysokości nie większej niż równowartość
w złotych 4500 euro.
2.
(uchylony)
3.
Wydanie decyzji w sprawie zatwierdzenia zmian w regulaminie:
1)
Krajowego Depozytu, w tym także w odrębnym regulaminie mającym zastosowanie do pełnienia
przez Krajowy Depozyt funkcji giełdowej izby rozrachunkowej,
2)
spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 i ust. 2, w tym także w odrębnym regulaminie
mającym zastosowanie do pełnienia przez spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie
czynności, o których mowa w art. 48 ust. 2, funkcji giełdowej izby rozrachunkowej,
3)
izby rozliczeniowej lub izby rozrachunkowej,
4)
funduszu rozliczeniowego zarządzanego przez izbę rozliczeniową, Krajowy Depozyt lub
spółkę, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1,
5)
funkcjonowania systemu rekompensat
- podlega opłacie w wysokości nie większej niż równowartość w złotych 4500 euro.
4.
(uchylony)
5.
Złożenie zawiadomienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3a, podlega opłacie w wysokości
nie większej niż równowartość w złotych 4500 euro.
6.
Przekazanie informacji, o której mowa w art. 21 ust. 3b, podlega opłacie w wysokości
nie większej niż równowartość w złotych 4500 euro.
7.
Przekazanie Komisji przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego, który
udzielił zagranicznej firmie inwestycyjnej zezwolenia na prowadzenie działalności
maklerskiej, odpowiednich informacji dotyczących działalności maklerskiej, jaka ma
być przez tę firmę inwestycyjną prowadzona na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
w sposób określony w art. 117 ust. 3b pkt 2, podlega opłacie w wysokości nie większej
niż równowartość w złotych 4500 euro, wnoszonej przez zagraniczną firmę inwestycyjną,
której takie odpowiednie informacje dotyczą.
8.
Zagraniczna firma inwestycyjna, o której mowa w ust. 7, nie ponosi opłaty, o której
mowa w tym przepisie, jeżeli na zasadzie wzajemności polskie podmioty prowadzące działalność
maklerską w sposób określony w art. 104 ust. 3 pkt 1 na terytorium państwa, w którym
firma ta ma swoją siedzibę, nie ponoszą tego rodzaju opłaty.
9.
Udzielenie zezwolenia przewidzianego rozporządzeniem 2016/1011 podlega opłacie w wysokości
równowartości w złotych 4500 euro.
10.
Dokonanie rejestracji przewidzianej rozporządzeniem 2016/1011 podlega opłacie w wysokości
równowartości w złotych 2250 euro.
11.
Dokonanie zatwierdzenia przewidzianego rozporządzeniem 2016/1011 podlega opłacie w
wysokości równowartości w złotych 2250 euro.
12.
Dokonanie uznania przewidzianego rozporządzeniem 2016/1011 podlega opłacie w wysokości
równowartości w złotych 2250 euro.
Art. 163.
1.
Od spółki prowadzącej rynek regulowany pobiera się roczną opłatę ustalaną na podstawie
średniej wartości przychodów w okresie trzech lat poprzedzających rok, za który jest
należna opłata, z wyłączeniem dywidend otrzymanych od jednostek zależnych i stowarzyszonych
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, zwanych dalej „jednostkami zależnymi lub stowarzyszonymi”, oraz przychodów z rynku
skarbowych papierów wartościowych, w przypadku gdy spółka na podstawie umowy z ministrem
właściwym do spraw budżetu prowadzi taki rynek, w wysokości nie większej niż 3,5%
tej średniej, jednak nie mniej niż równowartość w złotych 6250 euro.
2.
(uchylony)
3.
Od Krajowego Depozytu pobiera się roczną opłatę ustalaną na podstawie średniej wartości
przychodów w okresie trzech lat poprzedzających rok, za który należna jest opłata,
z wyłączeniem dywidend otrzymanych od jednostek zależnych i stowarzyszonych, w wysokości
nie większej niż 5,5% tej średniej, jednak nie mniej niż równowartość w złotych 6250
euro.
4.
Od spółki prowadzącej izbę rozliczeniową oraz od spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu rozliczania transakcji, pobiera się roczną opłatę
ustalaną na podstawie średniej wartości przychodów w okresie trzech lat poprzedzających
rok, za który należna jest opłata, z wyłączeniem dywidend otrzymanych od jednostek
zależnych i stowarzyszonych, w wysokości nie większej niż 5,5% tej średniej, jednak
nie mniej niż równowartość w złotych 6250 euro.
5.
Od spółki prowadzącej izbę rozrachunkową oraz od spółki, której Krajowy Depozyt przekazał
wykonywanie czynności z zakresu rozrachunku transakcji, pobiera się roczną opłatę
ustalaną na podstawie średniej wartości przychodów w okresie trzech lat poprzedzających
rok, za który należna jest opłata, z wyłączeniem dywidend otrzymanych od jednostek
zależnych i stowarzyszonych, w wysokości nie większej niż 5,5% tej średniej, jednak
nie mniej niż równowartość w złotych 6250 euro.
6.
Od spółki prowadzącej izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową, która wykonuje funkcję
giełdowej izby rozrachunkowej, pobiera się roczną opłatę ustalaną na podstawie średniej
wartości przychodów w okresie trzech lat poprzedzających rok, za który należna jest
opłata, z wyłączeniem dywidend otrzymanych od jednostek zależnych i stowarzyszonych,
w wysokości nie większej niż 5,5% tej średniej, jednak nie mniej niż równowartość
w złotych 6250 euro.
7.
Od domu maklerskiego pobiera się roczną opłatę ustalaną na podstawie średniej wartości
przychodów ogółem w okresie trzech lat poprzedzających rok, za który należna jest
opłata, w wysokości nie większej niż 0,5% tej średniej, jednak nie mniej niż równowartość
w złotych 750 euro. Wielkość przychodów ogółem, o których mowa w zdaniu pierwszym,
stanowi suma następujących pozycji rachunku zysków i strat:
1)
przychody z działalności maklerskiej,
2)
przychody z instrumentów finansowych przeznaczonych do obrotu,
3)
przychody z instrumentów finansowych utrzymywanych do terminu zapadalności,
4)
przychody z instrumentów finansowych dostępnych do sprzedaży,
5)
pozostałe przychody operacyjne,
6)
przychody finansowe
- pomniejszona o dywidendy otrzymane od jednostek zależnych i stowarzyszonych, które
są obowiązane do wnoszenia opłat na pokrycie kosztów, o których mowa w art. 17 ust.
1 ustawy o nadzorze.
8.
Od agenta firmy inwestycyjnej, z wyłączeniem banku i domu maklerskiego, pobiera się
opłatę roczną w wysokości równowartości w złotych 500 euro.
9.
Od zagranicznej firmy inwestycyjnej prowadzącej działalność maklerską na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału lub bez otwierania oddziału, za pośrednictwem
agenta, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz od zagranicznej
osoby prawnej prowadzącej działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
w formie oddziału pobiera się opłatę roczną, ustalaną odpowiednio na podstawie przychodów
oddziału lub przychodów zagranicznej firmy inwestycyjnej uzyskanych w wyniku działalności
agenta przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w poprzednim roku kalendarzowym,
w wysokości nie większej niż 0,15% tych przychodów, jednak nie mniej niż równowartość
w złotych 500 euro. Przychody, o których mowa w zdaniu pierwszym, są przychodami oddziału
w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych. Zagraniczne firmy inwestycyjne
prowadzące działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zagraniczne
osoby prawne prowadzące taką działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie
ponoszą opłaty, o której mowa w zdaniu pierwszym, jeżeli na zasadzie wzajemności polskie
podmioty prowadzące działalność maklerską na terytorium państwa, w którym podmioty
takie mają swoją siedzibę, nie ponoszą tego rodzaju opłat.
10.
Zagraniczne firmy inwestycyjne będące stronami transakcji zawieranych na rynku regulowanym
są obowiązane do wnoszenia opłaty rocznej w wysokości równowartości w złotych 10 000
euro.
10a139)Dodany przez art. 14 pkt 45 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Zagraniczne osoby prawne nieprowadzące działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 2a, będące stronami transakcji zawieranych
na rynku regulowanym są obowiązane do wnoszenia opłaty rocznej w wysokości równowartości
w złotych 10 000 euro.
11.
Od zatwierdzonego podmiotu publikującego, dostawcy informacji skonsolidowanych, zatwierdzonego
mechanizmu sprawozdawczego z tytułu prowadzenia działalności w zakresie udostępniania
informacji o transakcjach, za każdy rodzaj prowadzonej działalności pobiera się opłatę
roczną w wysokości równowartości w złotych 500 euro.
12.
Od administratora kluczowego wskaźnika referencyjnego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt
25 rozporządzenia 2016/1011 pobiera się opłatę roczną w wysokości równowartości w
złotych 1000 euro.
13.
Od administratora istotnego wskaźnika referencyjnego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt
26 rozporządzenia 2016/1011 pobiera się opłatę roczną w wysokości równowartości w
złotych 500 euro.
14.
Od administratora pozaistotnego wskaźnika referencyjnego w rozumieniu art. 3 ust.
1 pkt 27 rozporządzenia 2016/1011 pobiera się opłatę roczną w wysokości równowartości
w złotych 100 euro.
15140)Dodany przez art. 14 pkt 45 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Od administratora wskaźnika referencyjnego stóp procentowych w rozumieniu art. 3 ust.
1 pkt 22 rozporządzenia 2016/1011 niebędącego kluczowym wskaźnikiem referencyjnym
w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 25 rozporządzenia 2016/1011 pobiera się opłatę roczną
w wysokości równowartości w złotych 500 euro.
16140)Dodany przez art. 14 pkt 45 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Od administratora towarowego wskaźnika referencyjnego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt
23 rozporządzenia 2016/1011 niebędącego kluczowym wskaźnikiem referencyjnym w rozumieniu
art. 3 ust. 1 pkt 25 rozporządzenia 2016/1011 pobiera się opłatę roczną w wysokości
równowartości w złotych 500 euro.
Art. 163a.
1.
W przypadku nieuiszczenia opłaty, o której mowa w art. 163 ust. 10, spółka prowadząca
rynek regulowany zawiesza, do czasu uregulowania zaległości, możliwość zawierania
transakcji na rynku regulowanym przez zagraniczną firmę inwestycyjną.
2.
Zawieszenie możliwości zawierania transakcji na rynku regulowanym przez zagraniczną
firmę inwestycyjną następuje nie później niż drugiego dnia sesyjnego następującego
po dniu przekazania przez Komisję spółce prowadzącej rynek regulowany informacji o
wydaniu ostatecznej decyzji, o której mowa w art. 17 ust. 12 ustawy o nadzorze, określającej
wysokość zaległości z tytułu opłaty, o której mowa w art. 163 ust. 10, należnej od
tej zagranicznej firmy inwestycyjnej.
3.
Przywrócenie możliwości zawierania transakcji na rynku regulowanym przez zagraniczną
firmę inwestycyjną następuje nie później niż drugiego dnia sesyjnego następującego
po dniu przekazania przez Komisję spółce prowadzącej rynek regulowany informacji o
uiszczeniu przez tę zagraniczną firmę inwestycyjną należności z tytułu opłaty, o której
mowa w art. 163 ust. 10.
4.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadku gdy opłata, o której mowa w art. 163
ust. 10, została uiszczona w części, a wartość zaległości nie przekracza równowartości
w złotych 500 euro.
5.
W celu zapewnienia możliwości prawidłowego wykonywania przez spółki prowadzące rynek
regulowany obowiązków wynikających z ust. 1-3 Komisja może zawierać z takimi spółkami
porozumienia określające szczegółowy zakres informacji przekazywanych dla celów określonych
w ust. 1-3 oraz tryb ich przekazywania.
6141)Dodany przez art. 14 pkt 46 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio w przypadku nieuiszczenia opłaty, o której
mowa w art. 163 ust. 10a, przez zagraniczną osobę prawną nieprowadzącą działalności
maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o której mowa w art. 31 ust.
1 pkt 2a.
Art. 164.
Przeznaczenie i rozdysponowanie wpływów z opłat, o których mowa w art. 162 i art.
163, oraz ustalenie wysokości, naliczanie i uiszczanie tych opłat następuje na zasadach,
w trybie i na warunkach określonych w art. 17 ustawy o nadzorze.
Dział VIII
Sankcje administracyjne za naruszenie przepisów
Art. 165.
1.
Komisja może cofnąć zezwolenie na prowadzenie rynku regulowanego, w przypadku gdy
spółka prowadząca rynek regulowany:
1)
nie rozpoczęła prowadzenia działalności objętej zezwoleniem w terminie 12 miesięcy
od dnia, w którym decyzja o udzieleniu zezwolenia stała się ostateczna;
2)
przez okres co najmniej 6 miesięcy nie prowadziła działalności objętej zezwoleniem;
3)
otrzymała zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów zaświadczających
nieprawdę;
4)
przestała spełniać warunki, które były podstawą udzielenia zezwolenia;
5)
prowadzi działalność z istotnym naruszeniem przepisów prawa regulujących prowadzenie
rynku regulowanego;
6)
nie przestrzega zasad uczciwego obrotu;
7)
narusza interesy uczestników obrotu.
1a.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lub 5-7, Komisja może:
1)
odstąpić od zastosowania sankcji, o której mowa w ust. 1, i nałożyć na spółkę prowadzącą
rynek regulowany karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości kwoty
stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim
zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 20 750 000
zł, albo
2)
zastosować sankcję określoną w ust. 1 i jednocześnie nałożyć karę pieniężną, o której
mowa w pkt 1
- jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, których dopuściła się spółka prowadząca
rynek regulowany.
1b.
W przypadku naruszenia przez spółkę prowadzącą rynek regulowany przepisów regulujących
prowadzenie tego rynku Komisja może również nakazać tej spółce zaprzestanie działań
skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości.
1c.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez spółkę prowadzącą
rynek regulowany w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lub 5-7, kara pieniężna,
o której mowa w ust. 1a pkt 1 albo 2, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności
kwoty osiągniętej korzyści.
1d.
W przypadku gdy spółka prowadząca rynek regulowany jest podmiotem dominującym, który
sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu
dominującego, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny
przychód, o którym mowa w ust. 1a pkt 1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego
rocznego przychodu podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym
sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy.
1e.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 1a pkt 1 lub ust. 1d.
2.
Wydanie decyzji następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
2a.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1a, uwzględnia w
szczególności:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
stopień przyczynienia się spółki prowadzącej rynek regulowany do powstania naruszenia;
3)
sytuację finansową spółki prowadzącej rynek regulowany, na którą jest nakładana kara,
w szczególności wysokość jej całkowitych obrotów;
4)
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez spółkę prowadzącą rynek regulowany,
jeżeli można te korzyści lub straty ustalić;
5)
straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je
ustalić;
6)
stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań spółki prowadzącej
rynek regulowany;
7)
gotowość spółki prowadzącej rynek regulowany do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania
okoliczności naruszenia;
8)
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących prowadzenie działalności przez podmiot
prowadzący rynek regulowany, popełnione przez spółkę prowadzącą rynek regulowany,
na którą jest nakładana kara.
3.
(uchylony)
4.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o każdym
przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie rynku regulowanego.
Art. 165a.
1.
Komisja może cofnąć zezwolenie na prowadzenie platformy aukcyjnej przez spółkę prowadzącą
rynek regulowany, w przypadku gdy spółka ta:
1)
nie złożyła w terminie 12 miesięcy od dnia uzyskania zezwolenia wniosku o wpis platformy
aukcyjnej do wykazu, o którym mowa w załączniku III do rozporządzenia 1031/2010, albo
nie rozpoczęła prowadzenia działalności objętej zezwoleniem w terminie 12 miesięcy
od dnia wpisu platformy aukcyjnej do tego wykazu;
2)
przez okres co najmniej 6 miesięcy nie prowadziła działalności objętej zezwoleniem;
3)
otrzymała zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów zaświadczających
nieprawdę;
4)
zaprzestała prowadzenia obrotu, o którym mowa w art. 29a ust. 1, lub organizowania
obrotu, o którym mowa w art. 29a ust. 2;
5)
przestała spełniać warunki, które były podstawą udzielenia zezwolenia;
6)
poważnie i systematycznie narusza przepisy prawa regulujące prowadzenie platformy
aukcyjnej, w szczególności rozporządzenia 1031/2010 oraz rozporządzenia 596/2014;
7)
nie przestrzega zasad uczciwego prowadzenia aukcji;
8)
narusza interesy uczestników aukcji uprawnień do emisji.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 6-8, Komisja może:
1)
odstąpić od zastosowania sankcji, o której mowa w ust. 1, i nałożyć, w drodze decyzji,
na spółkę prowadzącą rynek regulowany karę pieniężną w wysokości do 10% przychodu
wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, a
w przypadku braku takiego sprawozdania - karę pieniężną w wysokości do 10% prognozowanego
przychodu określonego w przedłożonej Komisji analizie ekonomiczno-finansowej, o której
mowa w art. 29a ust. 3 pkt 9,
2)
zastosować sankcję, określoną w ust. 1, i jednocześnie nałożyć w drodze decyzji karę
pieniężną, o której mowa w pkt 1
- jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, których dopuściła się spółka prowadząca
rynek regulowany, prowadząc platformę aukcyjną.
3.
Wydanie decyzji przez Komisję następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
Art. 165b.
1.
Komisja może zakazać prowadzenia rynku regulowanego, w przypadku gdy spółka prowadząca
rynek regulowany na podstawie innej niż zezwolenie:
1)
przez okres co najmniej 6 miesięcy nie prowadziła rynku regulowanego;
2)
prowadzi działalność z istotnym naruszeniem przepisów prawa regulujących prowadzenie
rynku regulowanego;
3)
nie przestrzega zasad uczciwego obrotu;
4)
narusza interesy uczestników obrotu.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, Komisja może:
1)
odstąpić od zastosowania sankcji, o której mowa w ust. 1, i nałożyć na spółkę prowadzącą
rynek regulowany karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości kwoty
stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim
zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 20 750 000
zł, albo
2)
zastosować sankcję określoną w ust. 1 i jednocześnie nałożyć karę pieniężną, o której
mowa w pkt 1
- jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, których dopuściła się spółka prowadząca
rynek regulowany.
2a.
W przypadku naruszenia przez spółkę prowadzącą rynek regulowany przepisów regulujących
prowadzenie tego rynku Komisja może również nakazać tej spółce zaprzestanie działań
skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości.
2b.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez spółkę prowadzącą
rynek regulowany w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2-4, kara pieniężna,
o której mowa w ust. 2 pkt 1 albo 2, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności
kwoty osiągniętej korzyści.
2c.
W przypadku gdy spółka prowadząca rynek regulowany jest podmiotem dominującym, który
sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu
dominującego, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny
przychód, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego
rocznego przychodu podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym
sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy.
2d.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 2 pkt 1 lub ust. 2c.
2e.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2, uwzględnia w
szczególności:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
stopień przyczynienia się spółki prowadzącej rynek regulowany do powstania naruszenia;
3)
sytuację finansową spółki prowadzącej rynek regulowany, na którą jest nakładana kara,
w szczególności wysokość jej całkowitych obrotów;
4)
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez spółkę prowadzącą rynek regulowany,
jeżeli można te korzyści lub straty ustalić;
5)
straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je
ustalić;
6)
stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań spółki prowadzącej
rynek regulowany;
7)
gotowość spółki prowadzącej rynek regulowany do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania
okoliczności naruszenia;
8)
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących prowadzenie działalności przez podmiot
prowadzący rynek regulowany, popełnione przez spółkę prowadzącą rynek regulowany,
na którą jest nakładana kara.
3.
Wydanie decyzji następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
4.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o każdym
przypadku zakazania prowadzenia rynku regulowanego.
Art. 165c.
1.
Komisja może cofnąć spółce prowadzącej rynek regulowany, posiadającej zezwolenie na
prowadzenie ASO, zezwolenie na prowadzenie ASO, w przypadku gdy w odniesieniu do działalności
polegającej na prowadzeniu ASO spółka:
1)
nie rozpoczęła prowadzenia działalności objętej zezwoleniem w terminie 12 miesięcy
od dnia, w którym decyzja o udzieleniu zezwolenia stała się ostateczna;
2)
przez okres co najmniej 6 miesięcy nie prowadziła działalności objętej zezwoleniem;
3)
otrzymała zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów zaświadczających
nieprawdę;
4)
przestała spełniać warunki, które były podstawą udzielenia zezwolenia;
5)
prowadzi działalność z istotnym naruszeniem przepisów prawa regulujących prowadzenie
ASO;
6)
nie przestrzega zasad uczciwego obrotu;
7)
narusza interesy uczestników obrotu.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lub 5-7, Komisja może:
1)
odstąpić od zastosowania sankcji, o której mowa w ust. 1, i nałożyć na spółkę prowadzącą
rynek regulowany karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości kwoty
stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim
zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 20 750 000
zł, albo
2)
zastosować sankcję określoną w ust. 1 i jednocześnie nałożyć karę pieniężną, o której
mowa w pkt 1
- jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, których dopuściła się spółka prowadząca
rynek regulowany.
3.
W przypadku naruszenia przez spółkę prowadzącą rynek regulowany, posiadającą zezwolenie
na prowadzenie ASO, przepisów prawa regulujących prowadzenie ASO Komisja może również
nakazać tej spółce zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie
tych działań w przyszłości.
4.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2, uwzględnia w
szczególności okoliczności wymienione w art. 165 ust. 2a.
5.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez spółkę prowadzącą
rynek regulowany, posiadającą zezwolenie na prowadzenie ASO, w wyniku naruszenia,
o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lub 5-7, kara pieniężna, o której mowa w ust. 2 pkt 1
albo 2, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści.
6.
W przypadku gdy spółka prowadząca rynek regulowany, posiadająca zezwolenie na prowadzenie
ASO, jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe,
lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie
finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, stanowi kwota
całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu podmiotu dominującego ujawniona w
ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy.
7.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 2 pkt 1 lub ust. 6.
8.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o cofnięciu
zezwolenia na prowadzenie ASO przez spółkę prowadzącą rynek regulowany.
Art. 165d.
1.
Komisja może zakazać prowadzenia ASO przez spółkę prowadzącą rynek regulowany, w przypadku
gdy spółka prowadząca rynek regulowany, uprawniona do prowadzenia ASO na podstawie
innej niż zezwolenie:
1)
przez okres co najmniej 6 miesięcy nie prowadziła ASO;
2)
prowadzi działalność z istotnym naruszeniem przepisów prawa regulujących prowadzenie
ASO;
3)
nie przestrzega zasad uczciwego obrotu;
4)
narusza interesy uczestników obrotu.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, Komisja może:
1)
odstąpić od zastosowania sankcji, o której mowa w ust. 1, i nałożyć na spółkę prowadzącą
rynek regulowany karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości kwoty
stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim
zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 20 750 000
zł, albo
2)
zastosować sankcję określoną w ust. 1 i jednocześnie nałożyć karę pieniężną, o której
mowa w pkt 1
- jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, których dopuściła się spółka prowadząca
rynek regulowany.
3.
W przypadku naruszenia przez spółkę prowadzącą rynek regulowany, uprawnioną do prowadzenia
ASO na podstawie innej niż zezwolenie, przepisów prawa regulujących prowadzenie ASO
Komisja może również nakazać jej zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń
i niepodejmowanie tych działań w przyszłości.
4.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2, uwzględnia w
szczególności okoliczności wymienione w art. 165 ust. 2a.
5.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez spółkę prowadzącą
rynek regulowany, uprawnioną do prowadzenia ASO na podstawie innej niż zezwolenie,
w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2-4, kara pieniężna, o której mowa
w ust. 2 pkt 1 albo 2, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej
korzyści.
6.
W przypadku gdy spółka prowadząca rynek regulowany, uprawniona do prowadzenia ASO
na podstawie innej niż zezwolenie, jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane
sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza
skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w
ust. 2 pkt 1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu podmiotu
dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym
za rok obrotowy.
7.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 2 pkt 1 lub ust. 6.
8.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o zakazaniu
prowadzenia ASO przez spółkę prowadzącą rynek regulowany.
Art. 165e.
1.
Komisja może cofnąć spółce prowadzącej rynek regulowany, posiadającej zezwolenie na
prowadzenie OTF, zezwolenie na prowadzenie OTF, w przypadku gdy w odniesieniu do działalności
polegającej na prowadzeniu OTF spółka:
1)
nie rozpoczęła prowadzenia działalności objętej zezwoleniem w terminie 12 miesięcy
od dnia, w którym decyzja o udzieleniu zezwolenia stała się ostateczna;
2)
przez okres co najmniej 6 miesięcy nie prowadziła działalności objętej zezwoleniem;
3)
otrzymała zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów zaświadczających
nieprawdę;
4)
przestała spełniać warunki, które były podstawą udzielenia zezwolenia;
5)
prowadzi działalność z istotnym naruszeniem przepisów prawa regulujących prowadzenie
OTF;
6)
nie przestrzega zasad uczciwego obrotu;
7)
narusza interesy uczestników obrotu.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lub 5-7, Komisja może:
1)
odstąpić od zastosowania sankcji, o której mowa w ust. 1, i nałożyć na spółkę prowadzącą
rynek regulowany karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości kwoty
stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim
zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 20 750 000
zł, albo
2)
zastosować sankcję określoną w ust. 1 i jednocześnie nałożyć karę pieniężną, o której
mowa w pkt 1
- jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, których dopuściła się spółka prowadząca
rynek regulowany.
3.
W przypadku naruszenia przez spółkę prowadzącą rynek regulowany, posiadającą zezwolenie
na prowadzenie OTF, przepisów prawa regulujących prowadzenie OTF Komisja może również
nakazać tej spółce zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie
tych działań w przyszłości.
4.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2, uwzględnia w
szczególności okoliczności wymienione w art. 165 ust. 2a.
5.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez spółkę prowadzącą
rynek regulowany, posiadającą zezwolenie na prowadzenie OTF, w wyniku naruszenia,
o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lub 5-7, kara pieniężna, o której mowa w ust. 2 pkt 1
albo 2, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści.
6.
W przypadku gdy spółka prowadząca rynek regulowany, posiadająca zezwolenie na prowadzenie
OTF, jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe,
lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie
finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, stanowi kwota
całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu podmiotu dominującego ujawniona w
ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy.
7.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 2 pkt 1 lub ust. 6.
8.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o cofnięciu
zezwolenia na prowadzenie OTF przez spółkę prowadzącą rynek regulowany.
Art. 165f.
W przypadku cofnięcia albo wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie rynku regulowanego
uprawnienie do prowadzenia ASO oraz OTF wygasa w terminie, w którym odpowiednio decyzja
o cofnięciu zezwolenia powinna zostać wykonana albo decyzja o udzieleniu zezwolenia
wygasła.
Art. 166.
(uchylony)
Art. 166a.
1.
W przypadku stwierdzenia przez Komisję, że podmiot prowadzący zagraniczny rynek regulowany,
prowadząc działalność, o której mowa w art. 14a ust. 1, lub prowadząc działalność,
o której mowa w art. 117a, narusza przepisy prawa obowiązujące w państwie siedziby
tego rynku w zakresie funkcjonowania rynku regulowanego lub prowadzenia ASO lub OTF,
Komisja informuje o stwierdzonych naruszeniach właściwy organ nadzoru innego państwa
członkowskiego, który udzielił temu podmiotowi zezwolenia na prowadzenie działalności.
2.
Jeżeli mimo środków podjętych przez właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego,
który udzielił podmiotowi prowadzącemu zagraniczny rynek regulowany zezwolenia, działalność
tego podmiotu stanowi zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania na terytorium innego
państwa członkowskiego obrotu instrumentami finansowymi lub interesów inwestorów,
Komisja może zakazać podmiotowi prowadzącemu zagraniczny rynek regulowany prowadzenia
działalności, o której mowa w art. 14a ust. 1 lub w art. 117a ust. 1, na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej. O podjętej decyzji Komisja informuje Komisję Europejską,
Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych oraz właściwy organ nadzoru
innego państwa członkowskiego, który udzielił temu podmiotowi zezwolenia.
2a.
Komisja może skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1095/2010.
3.
Wydanie decyzji następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
4.
Rozstrzygnięcie, o którym mowa w ust. 2, podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym
Komisji Nadzoru Finansowego. Komisja może nakazać jego ogłoszenie w dwóch dziennikach
ogólnopolskich na koszt podmiotu prowadzącego zagraniczny rynek regulowany.
5.
W przypadku zakazania prowadzenia działalności zgodnie z ust. 2, podmiot prowadzący
zagraniczny rynek regulowany nie może podjąć tej działalności przed upływem 5 lat
od dnia, w którym decyzja zakazująca prowadzenia działalności stała się ostateczna,
chyba że Komisja wyrazi zgodę na skrócenie tego terminu.
6.
W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego Komisja może - przed podjęciem
czynności określonych w ust. 1 i 2 - zawiesić na okres nie dłuższy niż miesiąc, możliwość
prowadzenia przez podmiot prowadzący zagraniczny rynek regulowany działalności zgodnie
z art. 14a ust. 1 lub art. 117a ust. 1 na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, informując
o tym jednocześnie Komisję Europejską, Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
oraz właściwy organ nadzoru w innym państwie członkowskim, który udzielił zezwolenia
temu podmiotowi.
Art. 166b.
(uchylony)
Art. 167.
1.
Komisja może, z zastrzeżeniem ust. 2, cofnąć zezwolenie na prowadzenie działalności
maklerskiej albo ograniczyć zakres wykonywanej działalności maklerskiej, w przypadku
gdy firma inwestycyjna:
1)
narusza przepisy ustawy lub innych ustaw mających zastosowanie do działalności firmy
inwestycyjnej, w tym zasad i trybu jej wykonywania, przepisy wydane na ich podstawie
lub przepisy rozporządzenia 575/2013, przepisy rozporządzenia 596/2014, przepisy rozporządzenia
600/2014, przepisy rozporządzenia 1031/2010 lub inne bezpośrednio stosowane przepisy
prawa Unii Europejskiej mające zastosowanie do działalności firmy inwestycyjnej;
2)
nie przestrzega zasad uczciwego obrotu;
3)
narusza interesy zleceniodawcy;
4)
przez okres co najmniej 6 miesięcy nie prowadziła działalności objętej zezwoleniem;
5)
przestała spełniać warunki, które były podstawą udzielenia zezwolenia, z zastrzeżeniem
przepisu art. 95 ust. 10;
6)
otrzymała zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów zaświadczających
nieprawdę.
1a.
Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Komisja ograniczy zakres wykonywanej
działalności maklerskiej, Komisja może również:
1)
nakazać firmie inwestycyjnej zaprzestania działań skutkujących powstaniem naruszeń
i niepodejmowanie tych działań w przyszłości lub
2)
zakazać, na czas określony, zawierania na rynku regulowanym, w ASO lub na OTF transakcji
mających za przedmiot określony instrument finansowy.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 lub 6, Komisja może również:
1)
nałożyć na firmę inwestycyjną karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości
kwoty stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim
zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, a w przypadku braku takiego sprawozdania
karę pieniężną w wysokości do 10% prognozowanego przychodu w pierwszym roku działalności
określonego w przedłożonej Komisji informacji finansowej, o której mowa w art. 5 lit.
a rozporządzenia 2017/1943 - jeżeli przekracza ona 20 750 000 zł, albo
2)
zastosować jedną z sankcji określonych w ust. 1 i jednocześnie nałożyć karę pieniężną,
o której mowa w pkt 1
- jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, których dopuściła się firma inwestycyjna.
2a.
W przypadku gdy firma inwestycyjna jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane
sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza
skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w
ust. 2 pkt 1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu podmiotu
dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym
za rok obrotowy.
2b.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 2 pkt 1 lub ust. 2a.
2c.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez firmę inwestycyjną
w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-3 lub 6, kara pieniężna, o której
mowa w ust. 2 pkt 1 albo 2, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej
korzyści.
2d.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2, uwzględnia w
szczególności:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
stopień przyczynienia się firmy inwestycyjnej do powstania naruszenia;
3)
sytuację finansową firmy inwestycyjnej, na którą jest nakładana kara, w szczególności
wysokość jej całkowitych obrotów;
4)
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez firmę inwestycyjną, jeżeli można
te korzyści lub straty ustalić;
5)
straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je
ustalić;
6)
stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań firmy inwestycyjnej;
7)
gotowość firmy inwestycyjnej do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania okoliczności
naruszenia;
8)
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących prowadzenie działalności przez firmy
inwestycyjne, popełnione przez firmę inwestycyjną, na którą jest nakładana kara.
3.
Sankcje, o których mowa w ust. 1, 1a lub 2, Komisja może zastosować również wobec
firmy inwestycyjnej powierzającej do wykonywania czynności wskazane w art. 79 ust.
2 lub 2c agentowi firmy inwestycyjnej, który w związku z wykonywaniem czynności na
rzecz tej firmy inwestycyjnej narusza przepisy prawa, zasady uczciwego obrotu lub
interesy zleceniodawców.
4.
W przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej, podmiot,
który je utracił, nie może ponownie wystąpić z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na
prowadzenie tej działalności przed upływem 5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu
zezwolenia stała się ostateczna, chyba że Komisja wyrazi zgodę na skrócenie tego terminu.
5.
W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego, Komisja może, od chwili
wszczęcia postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, zawiesić, na okres nie
dłuższy niż miesiąc, możliwość wykonywania, w całości lub w części, działalności maklerskiej,
informując o tym jednocześnie Komisję Europejską oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd
i Papierów Wartościowych.
5a.
W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego Komisja może w decyzji w
sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej wskazać termin,
w którym następuje zakończenie jej prowadzenia.
6.
(uchylony)
7.
(uchylony)
8.
(uchylony)
9.
Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku powzięcia przez Komisję informacji
o naruszeniu przez dom maklerski prowadzący działalność maklerską na terytorium innego
państwa członkowskiego przepisów regulujących prowadzenie działalności maklerskiej
na terytorium tego państwa. W takim przypadku o zastosowaniu sankcji Komisja informuje
właściwy organ nadzoru tego państwa członkowskiego.
10.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o każdym
przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej.
11.
Komisja może zastosować sankcje, o których mowa w ust. 1 i 2, w przypadku gdy firma
inwestycyjna nie przedstawi nowego planu naprawy, o którym mowa w art. 110zk ust.
7, lub nie przedstawi nowego planu naprawy w terminie, o którym mowa w art. 110zk
ust. 8.
12.
W przypadku naruszenia przez firmę inwestycyjną obowiązków, o których mowa w art.
83b ust. 7-17, Komisja może zakazać tej firmie inwestycyjnej zawierania określonych
umów, których przedmiotem są instrumenty finansowe.
Art. 167a.
1.
W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa, finansowa spółka holdingowa o działalności
mieszanej lub spółka holdingowa o działalności mieszanej naruszają przepisy ustawy,
przepisy wydane na jej podstawie lub przepisy rozporządzenia 575/2013, Komisja może
nakazać tym podmiotom usunięcie stwierdzonych naruszeń lub przyczyn tych naruszeń
lub nałożyć na te podmioty karę pieniężną w wysokości do 10% przychodu wykazanego
w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, a jeżeli
ostatnie zbadane skonsolidowane sprawozdanie finansowe nie jest dostępne - do wysokości
20 000 000 zł, uwzględniając w szczególności wagę naruszenia, uprzednie naruszenia
przepisów oraz sytuację finansową tych podmiotów.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Komisja może również nałożyć karę pieniężną do
wysokości 20 000 000 zł na osoby odpowiedzialne za zaistniałe naruszenie, uwzględniając
w szczególności wagę naruszenia oraz czas jego trwania, przyczyny naruszenia oraz
sytuację finansową osoby, na którą nakładana jest kara.
2a.
Kara, o której mowa w ust. 2, nie może być nałożona, jeżeli od uzyskania przez Komisję
wiadomości o czynie określonym w ust. 1 upłynęło więcej niż 2 lata albo od popełnienia
tego czynu upłynęło więcej niż 5 lat.
2b.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej
przez finansową spółkę holdingową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej
lub spółkę holdingową o działalności mieszanej w wyniku naruszenia, o którym mowa
w ust. 1, zamiast kary, o której mowa w ust. 1, Komisja może nałożyć karę pieniężną
w wysokości do dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści lub unikniętej straty. Do ustalenia
wysokości kary pieniężnej przepis ust. 1 stosuje się.
2c.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy.
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
Art. 167b.
(uchylony)
Art. 167c.
1.
Komisja może cofnąć zezwolenie na świadczenie usług w zakresie udostępniania informacji
o transakcjach, w przypadku gdy podmiot świadczący te usługi:
1)
nie rozpoczął prowadzenia działalności objętej zezwoleniem w terminie 12 miesięcy
od wydania zezwolenia;
2)
przez okres co najmniej 6 miesięcy nie prowadził działalności objętej zezwoleniem;
3)
otrzymał zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów zaświadczających
nieprawdę;
4)
przestał spełniać warunki, które były podstawą udzielenia zezwolenia;
5)
istotnie narusza przepisy prawa regulujące świadczenie usług w zakresie udostępniania
informacji o transakcjach, w szczególności rozporządzenia 600/2014.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, Komisja może również nałożyć na podmiot
świadczący usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach karę pieniężną
do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 10% całkowitego
rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, jeżeli
przekracza ona 20 750 000 zł.
2a.
W przypadku naruszenia przez podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania informacji
o transakcjach przepisów regulujących świadczenie tych usług Komisja może również
nakazać temu podmiotowi zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie
tych działań w przyszłości.
3.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2, uwzględnia w
szczególności:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
stopień przyczynienia się podmiotu świadczącego usługi w zakresie udostępniania informacji
o transakcjach do powstania naruszenia;
3)
sytuację finansową podmiotu świadczącego usługi w zakresie udostępniania informacji
o transakcjach, na który jest nakładana kara, w szczególności wysokość jego całkowitych
obrotów;
4)
kwoty korzyści osiągniętych lub strat unikniętych przez podmiot świadczący usługi
w zakresie udostępniania informacji o transakcjach, jeżeli można te korzyści lub straty
ustalić;
5)
straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je ustalić;
6)
gotowość podmiotu świadczącego usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach
do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania okoliczności naruszenia;
7)
stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań podmiotu świadczącego
usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach;
8)
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących świadczenie usług w zakresie udostępniania
informacji o transakcjach popełnione przez podmiot, na który jest nakładana kara.
4.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez podmiot świadczący
usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach w wyniku naruszenia, o którym
mowa w ust. 1 pkt 5, kara pieniężna, o której mowa w ust. 2, może zostać nałożona
do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści.
5.
W przypadku gdy podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach
jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe,
lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie
finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w ust. 2, stanowi kwota całkowitego
skonsolidowanego rocznego przychodu podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym
skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy.
6.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 2 lub 5.
Art. 167d.
1.
W przypadku gdy firma inwestycyjna, świadcząc usługę pośrednictwa w zawieraniu umowy
lokaty strukturyzowanej lub wykonując czynności odpowiadające działalności, o której
mowa w art. 69 ust. 2 pkt 5, w odniesieniu do lokat strukturyzowanych, narusza przepisy,
o których mowa w art. 69h ust. 2, Komisja może:
1)
nakazać firmie inwestycyjnej zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń
i niepodejmowanie tych działań w przyszłości lub nałożyć na firmę inwestycyjną karę
pieniężną do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości kwoty stanowiącej równowartość
10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym,
jeżeli przekracza ona 20 750 000 zł, albo - gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści
osiągniętej w wyniku naruszenia - nałożyć na firmę inwestycyjną karę pieniężną do
wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści;
2)
nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestanie działań skutkujących
powstaniem naruszeń lub nałożyć na te osoby, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości
20 750 000 zł;
3)
zawiesić w czynnościach członka zarządu firmy inwestycyjnej odpowiedzialnego za stwierdzone
naruszenie na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy;
4)
nakazać odwołanie członka zarządu firmy inwestycyjnej odpowiedzialnego za stwierdzone
naruszenie - w przypadku rażących i uporczywych naruszeń przepisów, o których mowa
w art. 69h ust. 2.
2.
W przypadku gdy firma inwestycyjna jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane
sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza
skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w
ust. 1 pkt 1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu podmiotu
dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym
za rok obrotowy.
3.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 1 pkt 1 lub ust. 2.
4.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, uwzględnia
w szczególności okoliczności określone w art. 167 ust. 2d.
Art. 167e142)Dodany przez art. 14 pkt 47 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z dniem 3 września 2020 r..
W przypadku gdy pośrednik, o którym mowa w art. 68i ust. 1 pkt 1, lub podmiot mający
siedzibę na terytorium państwa innego niż państwo członkowskie, o którym mowa w art.
68i ust. 2, narusza przepisy działu IIIA, Komisja może nakazać, odpowiednio temu pośrednikowi
albo temu podmiotowi, zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie
tych działań w przyszłości albo nałożyć na tego pośrednika albo na ten podmiot karę
pieniężną do wysokości 500 000 zł.
Art. 168.
1.
W przypadku gdy bank powierniczy:
1)
istotnie narusza przepisy prawa, w szczególności przepisy wydane na podstawie art.
94 ust. 1 pkt 1 i 5,
2)
nie przestrzega zasad uczciwego obrotu,
3)
narusza interesy zleceniodawcy
- Komisja może, z zastrzeżeniem ust. 2, nałożyć na ten bank karę pieniężną do wysokości
500 000 zł.
2.
W przypadku gdy uzasadnia to charakter naruszeń, których dopuścił się bank powierniczy,
Komisja może cofnąć zezwolenie na prowadzenie działalności powierniczej.
3.
Przepisy art. 167 ust. 4, 5 i 9 stosuje się odpowiednio do banku powierniczego.
Art. 168a.
1.
W przypadku stwierdzenia przez Komisję, że zagraniczna firma inwestycyjna prowadząca
działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez utworzenie oddziału
lub bez otwierania oddziału narusza przepisy prawa, których przestrzeganie pozostaje
pod nadzorem właściwego organu nadzoru innego państwa członkowskiego, który udzielił
tej zagranicznej firmie inwestycyjnej zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej,
lub że przepisy te narusza jej agent, Komisja zawiadamia ten organ nadzoru. W zawiadomieniu
Komisja przedstawia opis naruszeń i zwraca się o podjęcie odpowiednich środków przez
właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego, a w przypadku gdy zagraniczna
firma inwestycyjna lub jej agent, naruszając te przepisy, działa na szkodę interesów
inwestorów lub prawidłowego funkcjonowania rynku finansowego, Komisja wyznacza również
termin, w ciągu którego środki podjęte przez ten organ powinny doprowadzić do zaprzestania
naruszeń przez zagraniczną firmę inwestycyjną.
2.
W przypadku nieotrzymania przez Komisję od właściwego organu nadzoru innego państwa
członkowskiego, który udzielił zagranicznej firmie inwestycyjnej zezwolenia, odpowiedzi
na zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, lub niepodjęcia przez ten organ odpowiednich
środków, lub gdy pomimo ich podjęcia nie okażą się one skuteczne, i zagraniczna firma
inwestycyjna, naruszając przepisy, o których mowa w ust. 1, lub jej agent, nadal działa
na szkodę interesów inwestorów lub prawidłowego funkcjonowania rynku finansowego,
Komisja, po poinformowaniu tego organu nadzoru, może, w drodze decyzji:
1)
zakazać tej firmie, w całości albo w części, wykonywania działalności maklerskiej
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo
2)
zawiesić, w całości albo w części, prawo wykonywania działalności maklerskiej przez
tę firmę do czasu zaprzestania działań skutkujących powstaniem naruszeń, jednak nie
dłużej niż na okres 6 miesięcy, albo
3)
zakazać tej firmie prowadzenia działalności, o której mowa w art. 117a ust. 1, albo
4)
nałożyć na tę firmę karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości kwoty
stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim
zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, a w przypadku braku takiego sprawozdania
karę pieniężną do wysokości 10% prognozowanego przychodu w pierwszym roku działalności,
określonego w przedłożonej właściwemu organowi nadzoru innego państwa członkowskiego
informacji, o której mowa w art. 5 lit. a rozporządzenia 2017/1943 - jeżeli przekracza
ona 20 750 000 zł, albo
5)
nakazać naprawienie szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań zagranicznej firmy
inwestycyjnej lub jej agenta, o ile możliwe jest jej ustalenie, albo
6)
nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestanie działań skutkujących
powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości, albo
7)
zakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie udziału w prowadzeniu działalności
maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo
8)
nałożyć karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł na osoby odpowiedzialne za zaistniałe
naruszenia, albo
9)
zastosować jedną lub kilka sankcji określonych w pkt 1-3 lub 5-7 oraz nałożyć karę
pieniężną, o której mowa w pkt 4 lub 8.
3.
W przypadku gdy właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego, który udzielił
zagranicznej firmie inwestycyjnej zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej,
nie zgadza się z oceną naruszeń, o których mowa w ust. 1, Komisja może, przed wydaniem
decyzji, o której mowa w ust. 2, skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru
Giełd i Papierów Wartościowych zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1095/2010.
4.
W przypadku gdy naruszenia dokonane przez zagraniczną firmę inwestycyjną dotyczą przepisów
działu IV rozdziału 1 oddziału 2a lub rozporządzenia 575/2013, zastosowanie sankcji,
o których mowa w ust. 2, następuje po poinformowaniu również Europejskiego Urzędu
Nadzoru Bankowego.
5.
W przypadku gdy zagraniczna firma inwestycyjna jest podmiotem dominującym, który sporządza
skonsolidowane sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego,
który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód,
o którym mowa w ust. 2 pkt 4, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego
przychodu podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu
finansowym za rok obrotowy.
6.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 2 pkt 4 lub ust. 5.
7.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez firmę inwestycyjną
w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1, kara pieniężna, o której mowa w ust.
2 pkt 4 albo 8, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści.
8.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2 pkt 4 lub 8, uwzględnia
w szczególności:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
stopień przyczynienia się zagranicznej firmy inwestycyjnej lub jej agenta do powstania
naruszenia;
3)
sytuację finansową zagranicznej firmy inwestycyjnej, na którą jest nakładana kara,
w szczególności wysokość jej całkowitych obrotów;
4)
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez zagraniczną firmę inwestycyjną
lub jej agenta, jeżeli można te korzyści lub straty ustalić;
5)
straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je
ustalić;
6)
stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań zagranicznej firmy
inwestycyjnej lub jej agenta;
7)
gotowość zagranicznej firmy inwestycyjnej do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania
okoliczności naruszenia;
8)
uprzednie, stwierdzone przez Komisję, naruszenia przepisów prawa regulujących prowadzenie
działalności przez zagraniczne firmy inwestycyjne, popełnione odpowiednio przez zagraniczną
firmę inwestycyjną, jej agenta lub osoby, na które jest nakładana kara.
9.
W przypadku zakazania zagranicznej firmie inwestycyjnej prowadzenia, w całości albo
w części, działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej firma ta
nie może podjąć tej działalności przed upływem 5 lat od dnia, w którym decyzja zakazująca
prowadzenie takiej działalności stała się ostateczna, chyba że Komisja wyrazi zgodę
na skrócenie tego terminu.
10.
W przypadku zakazania osobie odpowiedzialnej za zaistniałe naruszenie udziału w prowadzeniu
działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoba ta nie może
wykonywać czynności związanych z działalnością maklerską w ramach umowy o pracę, zlecenia
lub innej umowy o podobnym charakterze, zawartej z firmą inwestycyjną, ani pełnić
funkcji w organach domu maklerskiego, przez okres 5 lat od dnia, w którym decyzja
o takim zakazie stała się ostateczna, chyba że Komisja wyrazi zgodę na skrócenie tego
okresu.
11.
Komisja prowadzi jawny rejestr osób, którym wydano zakaz, o którym mowa w ust. 2 pkt
7.
12.
Komisja informuje Komisję Europejską oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych o sankcjach zastosowanych zgodnie z ust. 2.
Art. 169.
1.
W przypadku stwierdzenia przez Komisję, że zagraniczna firma inwestycyjna prowadząca
działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez utworzenie oddziału,
lub bez otwierania oddziału, ale za pośrednictwem agenta przebywającego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, narusza przepisy prawa, których przestrzeganie pozostaje
pod nadzorem Komisji, lub że przepisy te narusza taki agent, Komisja wzywa pisemnie
zagraniczną firmę inwestycyjną do zaprzestania tych naruszeń, wyznaczając termin do
ich usunięcia.
2.
Bieg terminu do usunięcia przez zagraniczną firmę inwestycyjną naruszeń wskazanych
w wezwaniu rozpoczyna się w dniu następującym po dniu otrzymania wezwania.
3.
Zagraniczna firma inwestycyjna niezwłocznie, jednak nie później niż w dniu następującym
po upływie terminu do usunięcia naruszeń wskazanych w wezwaniu, przekazuje Komisji
informację o sposobie uwzględnienia wezwania, wskazując szczegółowy sposób usunięcia
wskazanych w wezwaniu naruszeń.
4.
Przez wezwanie, o którym mowa w ust. 1, rozumie się również wydanie zaleceń, o których
mowa w art. 36 ust. 5 lub 6 ustawy o nadzorze. Do obliczania biegu terminu i informowania
Komisji o sposobie uwzględnienia wezwania stosuje się przepisy art. 36 ust. 7 i 8
ustawy o nadzorze.
5.
Jeżeli zagraniczna firma inwestycyjna nie usunęła w całości stwierdzonych naruszeń
lub bezskutecznie upłynął termin na ich usunięcie, Komisja może:
1)
w drodze decyzji:
a)
zawiesić, w całości albo w części, prawo wykonywania działalności maklerskiej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczną firmę inwestycyjną do czasu zaprzestania
działań skutkujących powstaniem naruszeń, jednak nie dłużej niż na okres 6 miesięcy,
lub
b)
nakazać naprawienie szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań zagranicznej firmy
inwestycyjnej lub jej agenta, o ile jest możliwe jej ustalenie, albo
2)
skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych zgodnie
z art. 19 rozporządzenia 1095/2010.
6.
Wydając decyzję, o której mowa w ust. 5 pkt 1 lit. a, Komisja może określić szczegółowe
warunki zawieszenia prawa wykonywania działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, w tym termin, od którego prawo to jest zawieszone, oraz czynności, które
zagraniczna firma inwestycyjna jest obowiązana podjąć w celu należytego zabezpieczenia
interesów inwestorów w związku z zawieszeniem.
7.
O wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 5 pkt 1, oraz o jej treści Komisja informuje
właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego, który udzielił zagranicznej
firmie inwestycyjnej zezwolenia.
8.
Jeżeli pomimo wydania decyzji, o której mowa w ust. 5 pkt 1, zagraniczna firma inwestycyjna
lub jej agent w dalszym ciągu, naruszając przepisy, o których mowa w ust. 1, działa
na szkodę interesów inwestorów lub prawidłowego funkcjonowania rynku finansowego lub
działa w sposób naruszający zasady uczciwego obrotu, Komisja, po poinformowaniu właściwego
organu nadzoru innego państwa członkowskiego, który udzielił zagranicznej firmie inwestycyjnej
zezwolenia, może, w drodze decyzji:
1)
zakazać tej firmie, w całości albo w części, wykonywania działalności maklerskiej
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo
2)
nałożyć na tę firmę karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości kwoty
stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim
zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, a w przypadku braku takiego sprawozdania
karę pieniężną w wysokości do 10% prognozowanego przychodu w pierwszym roku działalności,
określonego w przedłożonej właściwemu organowi nadzoru innego państwa członkowskiego
informacji, o której mowa w art. 5 lit. a rozporządzenia 2017/1943 - jeżeli przekracza
ona 20 750 000 zł, albo
3)
nakazać naprawienie szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań zagranicznej firmy
inwestycyjnej lub jej agenta, o ile możliwe jest jej ustalenie, a nakaz nie był wcześniej
nałożony, albo szkoda ujawniła się po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 5 pkt
1, albo
4)
nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestanie działań skutkujących
powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości, albo
5)
zakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie udziału w prowadzeniu działalności
maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, albo
6)
nałożyć karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł na osoby odpowiedzialne za zaistniałe
naruszenia, albo
7)
zastosować jedną lub kilka sankcji określonych w pkt 1 lub 3-5 oraz nałożyć karę pieniężną,
o której mowa w pkt 2 lub 6.
9.
W przypadku gdy właściwy organ nadzoru innego państwa członkowskiego, który udzielił
zagranicznej firmie inwestycyjnej zezwolenia, po otrzymaniu informacji, o której mowa
w ust. 7, nie zgadza się z decyzją, o której mowa w ust. 5 pkt 1, a informację o tym
przekazał Komisji przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 8, Komisja może skierować
sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych zgodnie z art.
19 rozporządzenia 1095/2010.
10.
W przypadku gdy zagraniczna firma inwestycyjna jest podmiotem dominującym, który sporządza
skonsolidowane sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego,
który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód,
o którym mowa w ust. 8 pkt 2, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego
przychodu podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu
finansowym za rok obrotowy.
11.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 8 pkt 2 lub ust. 10.
12.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez firmę inwestycyjną
w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1, kara pieniężna, o której mowa w ust.
8 pkt 2 albo 6, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści.
13.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 8 pkt 2 lub 6, uwzględnia
w szczególności:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
stopień przyczynienia się zagranicznej firmy inwestycyjnej lub jej agenta do powstania
naruszenia;
3)
sytuację finansową zagranicznej firmy inwestycyjnej, na którą jest nakładana kara,
w szczególności wysokość jej całkowitych obrotów;
4)
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez zagraniczną firmę inwestycyjną
lub jej agenta, jeżeli można te korzyści lub straty ustalić;
5)
straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je
ustalić;
6)
stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań zagranicznej firmy
inwestycyjnej lub jej agenta;
7)
gotowość zagranicznej firmy inwestycyjnej do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania
okoliczności naruszenia;
8)
uprzednie, stwierdzone przez Komisję, naruszenia przepisów prawa regulujących prowadzenie
działalności przez zagraniczne firmy inwestycyjne, popełnione przez zagraniczną firmę
inwestycyjną, jej agenta lub osoby, na które jest nakładana kara.
14.
W przypadku zakazania zagranicznej firmie inwestycyjnej prowadzenia, w całości albo
w części, działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej firma ta
nie może podjąć tej działalności przed upływem 5 lat od dnia, w którym decyzja zakazująca
prowadzenie takiej działalności stała się ostateczna, chyba że Komisja wyrazi zgodę
na skrócenie tego terminu.
15.
W przypadku zakazania osobie odpowiedzialnej za zaistniałe naruszenie udziału w prowadzeniu
działalności maklerskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoba ta nie może
wykonywać czynności związanych z działalnością maklerską w ramach umowy o pracę, zlecenia
lub innej umowy o podobnym charakterze, zawartej z firmą inwestycyjną, ani pełnić
funkcji w organach domu maklerskiego, przez okres 5 lat od dnia, w którym decyzja
o takim zakazie stała się ostateczna, chyba że Komisja wyrazi zgodę na skrócenie tego
okresu.
16.
Komisja prowadzi jawny rejestr osób, którym wydano zakaz, o którym mowa w ust. 8 pkt
5.
17.
Komisja informuje Komisję Europejską oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych o sankcjach zastosowanych zgodnie z ust. 8.
Art. 169a.
1.
W przypadku gdy dom maklerski narusza przepisy regulujące prowadzenie działalności
maklerskiej, Komisja może, w drodze decyzji:
1)
nałożyć karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł na osoby odpowiedzialne za zaistniałe
naruszenie lub
2)
nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestanie działań skutkujących
powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości, lub
3)
nakazać odwołanie członka zarządu odpowiedzialnego za stwierdzone naruszenie, w przypadku
gdy naruszenia mają charakter poważny.
1a.
W przypadku gdy spółka prowadząca rynek regulowany narusza przepisy regulujące zasady
prowadzenia działalności przez spółkę prowadzącą rynek regulowany, Komisja może, w
drodze decyzji:
1)
nałożyć karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł na osoby odpowiedzialne za zaistniałe
naruszenie lub
2)
nakazać odwołanie członka zarządu spółki prowadzącej rynek regulowany odpowiedzialnego
za zaistniałe naruszenie, w przypadku gdy naruszenia mają charakter poważny.
1b.
W przypadku gdy bank prowadzący działalność maklerską lub zagraniczna osoba prawna
prowadząca działalność maklerską na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej narusza przepisy
regulujące prowadzenie działalności maklerskiej, Komisja może, w drodze decyzji:
1)
nałożyć karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł na osoby odpowiedzialne za zaistniałe
naruszenie lub
2)
nakazać odwołanie osoby odpowiedzialnej za zaistniałe naruszenia, w przypadku gdy
naruszenia mają charakter poważny.
1ba.
W przypadku gdy podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach
narusza przepisy określające zasady świadczenia tych usług, Komisja może, w drodze
decyzji:
1)
nałożyć karę pieniężną do wysokości 20 750 000 zł na osoby odpowiedzialne za zaistniałe
naruszenie lub
2)
nakazać odwołanie członka zarządu podmiotu świadczącego usługi w zakresie udostępniania
informacji o transakcjach odpowiedzialnego za zaistniałe naruszenie, w przypadku gdy
naruszenia mają charakter poważny.
1c.
Kara, o której mowa w ust. 1-1ba, nie może być nałożona, jeżeli od uzyskania przez
Komisję wiadomości o czynie określonym odpowiednio w ust. 1-1ba upłynęło więcej niż
2 lata albo od popełnienia tego czynu upłynęło więcej niż 5 lat.
1d.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1-1ba, uwzględnia
w szczególności:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
stopień przyczynienia się osoby odpowiedzialnej za dane naruszenie do jego powstania;
3)
sytuację finansową osoby odpowiedzialnej za dane naruszenie;
4)
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez osobę odpowiedzialną za dane
naruszenie, jeżeli można te korzyści lub straty ustalić;
5)
straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je
ustalić;
6)
stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań osoby odpowiedzialnej
za dane naruszenie;
7)
gotowość osoby odpowiedzialnej za dane naruszenie do współpracy z Komisją;
8)
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących prowadzenie działalności odpowiednio
przez dom maklerski, spółkę prowadzącą rynek regulowany, bank prowadzący działalność
maklerską lub podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania informacji o transakcjach,
popełnione przez osobę odpowiedzialną za dane naruszenie;
9)
potencjalne skutki systemowe naruszenia.
1e.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez osoby, o których
mowa w ust. 1-1ba, w wyniku naruszenia, o którym mowa w tych przepisach, kara pieniężna,
o której mowa w ust. 1-1ba, może zostać nałożona do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej
korzyści.
2.
(uchylony)
Art. 169b.
1.
Komisja przekazuje corocznie Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych
informację o przypadkach zastosowania w poprzednim roku kalendarzowym sankcji, o których
mowa w art. 165 ust. 1a i art. 169a ust. 1-1ba, oraz sankcji, o których mowa w art.
167 ust. 1-3, z wyłączeniem cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej.
2.
Z zastrzeżeniem wymogów dotyczących ochrony tajemnicy zawodowej, o których mowa w
art. 147, Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o sankcjach nałożonych
w związku z naruszeniem przepisów działu IV rozdziału 1 oddziału 2a lub rozporządzenia
575/2013, a także o wniesionych środkach odwoławczych oraz o sposobie ich rozpatrzenia.
Art. 169c.
1.
W przypadku gdy spółka prowadząca rynek regulowany narusza przepisy regulujące prowadzenie
platformy aukcyjnej, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości
5 000 000 euro na osoby odpowiedzialne za zaistniałe naruszenia.
2.
Równowartość w złotych kwoty w euro wyznacza się w oparciu o średni kurs euro ogłoszony
przez Narodowy Bank Polski w dniu 19 listopada 2010 r.
3.
Wydanie decyzji przez Komisję następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
Art. 170.
1.
W przypadku gdy Krajowy Depozyt narusza przepisy prawa, nie przestrzega zasad uczciwego
obrotu lub narusza interesy jego uczestników, Komisja może nałożyć karę pieniężną
do wysokości 1 000 000 zł.
2.
Wydanie decyzji następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
Art. 170a.
1.
W przypadku gdy spółka, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1-6 lub ust. 2, narusza przepisy prawa,
nie przestrzega zasad uczciwego obrotu lub narusza interesy jej uczestników, Komisja
może zakazać wykonywania tych czynności lub nałożyć karę pieniężną do wysokości 1
000 000 zł.
2.
Wydanie decyzji następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
3.
(uchylony)
Art. 170b.
1.
W przypadku gdy spółka prowadząca izbę rozliczeniową narusza przepisy prawa, nie przestrzega
zasad uczciwego obrotu lub narusza interesy jej uczestników, Komisja może cofnąć spółce
zezwolenie na prowadzenie izby rozliczeniowej lub nałożyć na spółkę karę pieniężną
do wysokości 1 000 000 zł.
2.
Wydanie decyzji następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
3.
(uchylony)
Art. 170c.
1.
W przypadku gdy spółka prowadząca izbę rozrachunkową narusza przepisy prawa, nie przestrzega
zasad uczciwego obrotu lub narusza interesy jej uczestników, Komisja może cofnąć spółce
zezwolenie na prowadzenie izby rozrachunkowej lub nałożyć na spółkę karę pieniężną
do wysokości 1 000 000 zł.
2.
Wydanie decyzji następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
Art. 170d.
1.
W przypadku gdy posiadacz rachunku zbiorczego nie przekazuje informacji w odpowiedzi
na przekazane mu przez podmiot prowadzący rachunek zbiorczy żądanie Komisji, o którym
mowa w art. 8b ust. 1, albo przekazuje informacje nieprawdziwe lub nierzetelne, Komisja
może nałożyć na posiadacza rachunku zbiorczego karę pieniężną do wysokości 500 000
zł.
2.
W przypadku gdy podmiot prowadzący rachunek zbiorczy nie przekazuje posiadaczowi rachunku
zbiorczego żądania Komisji, o którym mowa w art. 8b ust. 1, lub nie przekazuje Komisji
informacji otrzymanych od posiadacza rachunku zbiorczego w odpowiedzi na żądanie Komisji,
o którym mowa w art. 8b ust. 1, Komisja może nałożyć na podmiot prowadzący rachunek
zbiorczy karę pieniężną do wysokości 500 000 zł.
Art. 170e.
1.
W przypadku gdy centralny depozyt papierów wartościowych narusza:
1)
wymogi organizacyjne określone w art. 26-30 rozporządzenia 909/2014,
2)
zasady prowadzenia działalności określone w art. 32-35 rozporządzenia 909/2014,
3)
wymogi dotyczące usług centralnego depozytu papierów wartościowych określone w art.
37-41 rozporządzenia 909/2014,
4)
wymogi ostrożnościowe określone w art. 43-46 oraz art. 47 ust. 2 rozporządzenia 909/2014,
5)
wymogi kapitałowe określone w art. 47 ust. 1 rozporządzenia 909/2014,
6)
wymogi dotyczące połączeń operacyjnych centralnych depozytów papierów wartościowych
określone w art. 48 rozporządzenia 909/2014,
7)
zasady udzielania przez centralne depozyty papierów wartościowych poszczególnych rodzajów
dostępu, określone w art. 49-53 rozporządzenia 909/2014
- Komisja może nakazać centralnemu depozytowi papierów wartościowych usunięcie stwierdzonych
naruszeń lub przyczyn tych naruszeń lub nałożyć na ten podmiot karę pieniężną do wysokości
82 680 000 zł albo kwoty stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu
wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza
ona 82 680 000 zł.
2.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej
przez centralny depozyt papierów wartościowych w wyniku naruszenia wymogów i zasad,
o których mowa w ust. 1, zamiast kary, o której mowa w tym ustępie, Komisja może nałożyć
karę pieniężną do wysokości dwukrotnej kwoty osiągniętej korzyści lub unikniętej straty.
3.
W przypadku gdy centralny depozyt papierów wartościowych jest jednostką dominującą,
która sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód,
o którym mowa w ust. 1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu
centralnego depozytu ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym
za rok obrotowy.
4.
Komisja może cofnąć zezwolenie udzielone centralnemu depozytowi papierów wartościowych
na podstawie art. 16 rozporządzenia 909/2014 w przypadkach określonych w art. 20 tego
rozporządzenia.
5.
W decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia udzielonego centralnemu depozytowi papierów
wartościowych na podstawie art. 16 rozporządzenia 909/2014 Komisja może jednocześnie
nałożyć karę pieniężną, o której mowa w ust. 1 lub 2, jeżeli uzasadnia to charakter
naruszeń, jakich dopuścił się centralny depozyt papierów wartościowych.
6.
W przypadku gdy centralny depozyt papierów wartościowych narusza wymogi i zasady,
o których mowa w ust. 1, Komisja może:
1)
nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestania działań skutkujących
powstaniem naruszeń lub nałożyć na te osoby karę pieniężną do wysokości 20 670 000
zł;
2)
zawiesić w czynnościach członka zarządu centralnego depozytu papierów wartościowych
odpowiedzialnego za stwierdzone naruszenie na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy;
3)
odwołać członka zarządu centralnego depozytu papierów wartościowych odpowiedzialnego
za stwierdzone naruszenie - w przypadku gdy naruszenia, o których mowa w ust. 1, mają
charakter poważny i systematyczny.
7.
Komisja przekazuje do publicznej wiadomości informację o:
1)
treści rozstrzygnięcia oraz o rodzaju i charakterze naruszenia, imię i nazwisko osoby
fizycznej lub firmę (nazwę) centralnego depozytu papierów wartościowych, na który
została nałożona sankcja,
2)
złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - o ile Komisja przekazała do publicznej
wiadomości informację o decyzji, której ten wniosek dotyczy,
3)
treści rozstrzygnięcia ostatecznej decyzji
- zgodnie z zasadami określonymi w art. 62 rozporządzenia 909/2014.
8.
Przekazanie do publicznej wiadomości informacji określonych w ust. 7 pkt 1 lub 3 wymaga
podjęcia przez Komisję uchwały.
9.
Informacje, o których mowa w ust. 7, dotyczące imienia i nazwiska osoby, na którą
została nałożona sankcja, Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej przez
okres roku, licząc od dnia ich udostępnienia.
Art. 170f.
1.
W przypadku gdy podmiot wyznaczony do świadczenia bankowych usług pomocniczych lub
centralny depozyt papierów wartościowych, który na podstawie art. 54 ust. 2 lit. a
rozporządzenia 909/2014 uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych
określonych w załączniku do tego rozporządzenia, narusza:
1)
wymogi ostrożnościowe dotyczące ryzyk kredytowych, określone w art. 59 ust. 3 rozporządzenia
909/2014,
2)
wymogi ostrożnościowe dotyczące ryzyk utraty płynności, określone w art. 59 ust. 4
rozporządzenia 909/2014
- Komisja może nakazać tym podmiotom usunięcie stwierdzonych naruszeń lub przyczyn
tych naruszeń lub nałożyć na te podmioty karę pieniężną do wysokości 82 680 000 zł
albo kwoty stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego
w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona
82 680 000 zł.
2.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej
przez podmioty, o których mowa w ust. 1, w wyniku naruszenia wymogów, o których mowa
w ust. 1, zamiast kary, o której mowa w tym ustępie, Komisja może nałożyć karę pieniężną
do wysokości dwukrotnej kwoty osiągniętej korzyści lub unikniętej straty.
3.
W przypadku gdy podmiot wyznaczony do świadczenia bankowych usług pomocniczych lub
centralny depozyt papierów wartościowych, który na podstawie art. 54 ust. 2 lit. a
rozporządzenia 909/2014 uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych
określonych w załączniku do tego rozporządzenia, jest jednostką dominującą, która
sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód, o którym
mowa w ust. 1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu tych
podmiotów ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za
rok obrotowy.
4.
Komisja może cofnąć zezwolenie udzielone centralnemu depozytowi papierów wartościowych
na podstawie art. 54 rozporządzenia 909/2014 w przypadkach określonych w art. 57 tego
rozporządzenia.
5.
W przypadku gdy podmiot wyznaczony do świadczenia bankowych usług pomocniczych lub
centralny depozyt papierów wartościowych, który na podstawie art. 54 ust. 2 lit. a
rozporządzenia 909/2014 uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych
określonych w załączniku do tego rozporządzenia, narusza wymogi, o których mowa w
ust. 1, Komisja może:
1)
nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestania działań skutkujących
powstaniem naruszeń lub nałożyć na te osoby karę pieniężną do wysokości 20 670 000
zł;
2)
zawiesić w czynnościach członka zarządu odpowiedzialnego za stwierdzone naruszenie
podmiotu wyznaczonego do świadczenia bankowych usług pomocniczych lub centralnego
depozytu papierów wartościowych, który na podstawie art. 54 ust. 2 lit a rozporządzenia
909/2014 uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych określonych
w załączniku do tego rozporządzenia - na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy;
3)
odwołać członka zarządu odpowiedzialnego za stwierdzone naruszenie podmiotu wyznaczonego
do świadczenia bankowych usług pomocniczych lub centralnego depozytu papierów wartościowych,
który na podstawie art. 54 ust. 2 lit. a rozporządzenia 909/2014 uzyskał zezwolenie
na świadczenie bankowych usług pomocniczych określonych w załączniku do tego rozporządzenia
- w przypadku gdy naruszenia, o których mowa w ust. 1, mają charakter poważny i systematyczny.
6.
Komisja przekazuje do publicznej wiadomości informację o:
1)
treści rozstrzygnięcia oraz o rodzaju i charakterze naruszenia, imię i nazwisko osoby
fizycznej lub firmę (nazwę) podmiotu wyznaczonego do świadczenia bankowych usług pomocniczych
lub centralnego depozytu papierów wartościowych, który na podstawie art. 54 ust. 2
lit. a rozporządzenia 909/2014 uzyskał zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych
określonych w załączniku do tego rozporządzenia, na który została nałożona sankcja,
2)
złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - o ile Komisja przekazała do publicznej
wiadomości informację o decyzji, której ten wniosek dotyczy,
3)
treści rozstrzygnięcia ostatecznej decyzji
- zgodnie z zasadami określonymi w art. 62 rozporządzenia 909/2014.
7.
Przekazanie do publicznej wiadomości informacji określonych w ust. 6 pkt 1 lub 3 wymaga
podjęcia przez Komisję uchwały.
8.
Informacje, o których mowa w ust. 6, dotyczące imienia i nazwiska osoby, na którą
została nałożona sankcja, Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej przez
okres roku, licząc od dnia ich udostępnienia.
Art. 170g.
Komisja, nakładając sankcje, o których mowa w art. 170e lub art. 170f, uwzględnia
okoliczności, o których mowa w art. 64 rozporządzenia 909/2014.
Art. 171.
1.
Na każdego, kto nie dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, art. 47
ust. 1, art. 106 ust. 1, art. 107 ust. 1 lub w art. 31 ust. 2 rozporządzenia 648/2012,
lub nie wykonuje tej czynności, działając w imieniu lub w interesie osoby prawnej
lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, Komisja może, w drodze
decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 500 000 zł.
2.
Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę, o której mowa w ust. 1, również na osobę,
która:
1)
nabywa lub obejmuje akcje pomimo zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 24 ust.
3 lub art. 47 ust. 3, lub
2)
nabywa lub obejmuje akcje lub prawa z akcji pomimo zgłoszenia sprzeciwu, o którym
mowa w art. 106h lub w art. 32 ust. 2 rozporządzenia 648/2012, lub
3)
wykonuje czynności, o których mowa w pkt 1 lub 2, działając w imieniu lub w interesie
osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.
2a.
Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę, o której mowa w ust. 1, również na osobę,
która:
1)
nabywa lub obejmuje akcje przed upływem terminu do zgłoszenia sprzeciwu, o którym
mowa w art. 24 ust. 3 lub art. 47 ust. 3, lub
2)
nabywa lub obejmuje akcje lub prawa z akcji przed upływem terminu do zgłoszenia sprzeciwu,
o którym mowa w art. 106h lub w art. 32 ust. 2 rozporządzenia 648/2012, lub
3)
nabywa lub obejmuje akcje z naruszeniem terminu wyznaczonego przez Komisję, w którym
nabycie lub objęcie akcji może zostać dokonane, o którym mowa w art. 24 ust. 3a pkt
2 lub art. 47 ust. 3a pkt 2, lub
4)
nabywa lub obejmuje akcje lub prawa z akcji z naruszeniem terminu wyznaczonego przez
Komisję, w którym nabycie lub objęcie akcji lub praw z akcji może zostać dokonane,
o którym mowa w art. 106h ust. 5 lub w art. 31 ust. 7 rozporządzenia 648/2012, lub
5)
wykonuje czynności, o których mowa w pkt 1-4, działając w imieniu lub interesie osoby
prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.
3.
Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, 2 lub 2a, następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
4.
Rozstrzygnięcie Komisji podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji Nadzoru Finansowego.
Komisja może nakazać jego ogłoszenie w dwóch dziennikach ogólnopolskich lub w inny
sposób na koszt strony.
Art. 171a.
1.
Na każdego, kto narusza:
1)
ograniczenia w zakresie dokonywania krótkiej sprzedaży, określone w art. 12 lub art.
13 rozporządzenia 236/2012,
2)
ograniczenia w zakresie zawierania transakcji swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu
państwowego, określone w art. 14 rozporządzenia 236/2012,
3)
ograniczenia w zakresie zawierania transakcji swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu
państwowego lub w zakresie wartości otwieranych pozycji dotyczących swapu ryzyka kredytowego
z tytułu długu państwowego, wprowadzone na podstawie art. 21 rozporządzenia 236/2012,
4)
zakaz lub ograniczenia w zakresie dokonywania krótkiej sprzedaży lub zawierania innych
transakcji, w przypadku których spadek ceny lub wartości instrumentu finansowego wiąże
się z uzyskaniem korzyści majątkowej, wprowadzone na podstawie art. 20 lub art. 28
ust. 1 lit. b rozporządzenia 236/2012,
5)
zakaz lub ograniczenia w zakresie dokonywania na rynku regulowanym lub w ASO krótkiej
sprzedaży określonego instrumentu finansowego lub zawierania innych transakcji mających
za przedmiot określony instrument finansowy, wprowadzone na podstawie art. 23 rozporządzenia
236/2012
- Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 1 000 000 zł
albo do wysokości dziesięciokrotności korzyści majątkowej uzyskanej w wyniku transakcji.
2.
Na każdego, kto nie wykonuje lub nienależycie wykonuje inne niż wymienione w ust.
1 obowiązki określone w rozporządzeniu 236/2012 lub obowiązki określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 918/2012 z dnia 5 lipca 2012 r. uzupełniającym
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 r. w sprawie krótkiej
sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego w odniesieniu
do definicji, obliczania pozycji krótkich netto, pokrytych swapów ryzyka kredytowego
z tytułu długu państwowego, progów powodujących obowiązek zgłoszenia, progów płynności
w odniesieniu do zawieszenia ograniczeń, znacznych spadków wartości instrumentów finansowych
i wystąpienia niekorzystnych zdarzeń , Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 500 000 zł.
Art. 171b.
Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 171a, uwzględnia się
w szczególności stopień i zakres naruszenia, jego wpływ na prawidłowe funkcjonowanie
rynku kapitałowego oraz możliwości finansowe podmiotu, który dokonał naruszenia.
Art. 171c.
1.
W przypadku gdy kontrahent w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia 2015/2365 nie
wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 tego rozporządzenia, lub nienależycie
je wykonuje, Komisja może:
1)
nakazać kontrahentowi, który dopuścił się naruszenia, zaprzestania dalszego naruszania
tego przepisu oraz zobowiązać go do podjęcia we wskazanym terminie działań, które
mają zapobiegać naruszaniu tego przepisu w przyszłości;
2)
nałożyć na kontrahenta karę pieniężną do wysokości 21 784 000 zł albo do wysokości
kwoty stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim
zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 21 784 000
zł;
3)
w przypadku kontrahenta prowadzącego działalność na podstawie zezwolenia wydanego
przez Komisję - cofnąć to zezwolenie.
2.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej
przez kontrahenta w wyniku niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków, o
których mowa w art. 4 rozporządzenia 2015/2365, kara pieniężna, o której mowa w ust.
1 pkt 2, może zostać nałożona do wysokości trzykrotności kwoty osiągniętej korzyści
lub unikniętej straty.
3.
W przypadku gdy kontrahent jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane
sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza
skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w
ust. 1 pkt 2, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu podmiotu
dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym
za rok obrotowy.
4.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 1 pkt 2 lub ust. 3.
5.
W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 3, Komisja może jednocześnie nałożyć karę pieniężną,
o której mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, jakich dopuścił
się kontrahent.
6.
W przypadku gdy kontrahent nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 rozporządzenia
2015/2365, lub nienależycie je wykonuje, Komisja może:
1)
nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestania działań skutkujących
powstaniem naruszeń;
2)
zawiesić w czynnościach członka zarządu tego podmiotu, którego działania lub zaniechania
doprowadziły do naruszenia tego przepisu, na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy.
7.
W przypadku kontrahenta będącego funduszem inwestycyjnym kara pieniężna nakładana
jest na towarzystwo funduszy inwestycyjnych będące organem tego funduszu, a sankcje,
o których mowa w ust. 6:
1)
pkt 1 - są nakładane na osoby odpowiedzialne w tym towarzystwie za zaistniałe naruszenie;
2)
pkt 2 - są nakładane na członka zarządu tego towarzystwa.
8.
W przypadku kontrahenta będącego alternatywną spółką inwestycyjną zarządzaną przez
zewnętrznie zarządzającego ASI albo zarządzającego z UE, w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych, kara pieniężna nakładana jest odpowiednio na zewnętrznie zarządzającego ASI albo
zarządzającego z UE, a sankcje, o których mowa w ust. 6:
1)
pkt 1 - są nakładane na osoby odpowiedzialne u zewnętrznie zarządzającego ASI albo
u zarządzającego z UE za zaistniałe naruszenie;
2)
pkt 2 - są nakładane na członka zarządu zewnętrznie zarządzającego ASI albo na członka
zarządu zarządzającego z UE.
9.
Komisja przekazuje do publicznej wiadomości informacje o:
1)
treści rozstrzygnięcia w sprawach, o których mowa w ust. 1, 2 i 5-8, oraz o rodzaju
i charakterze naruszenia, zawierające imię i nazwisko osoby fizycznej lub firmę (nazwę)
kontrahenta, na których została nałożona sankcja,
2)
złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - o ile Komisja przekazała do publicznej
wiadomości informację o decyzji, której ten wniosek dotyczy,
3)
treści rozstrzygnięcia ostatecznej decyzji
- zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 rozporządzenia 2015/2365.
10.
Przekazanie do publicznej wiadomości informacji określonych w ust. 9 pkt 1 lub 3 wymaga
podjęcia przez Komisję uchwały.
11.
Informacje, o których mowa w ust. 9, dotyczące imienia i nazwiska osoby, na którą
została nałożona sankcja, Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej przez
okres roku, licząc od dnia ich udostępnienia.
Art. 171d.
1.
W przypadku gdy kontrahent w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia 2015/2365 dokonuje
ponownego wykorzystania w rozumieniu art. 3 pkt 12 rozporządzenia 2015/2365 wbrew
warunkom określonym w art. 15 tego rozporządzenia, Komisja może:
1)
nakazać kontrahentowi, który dopuścił się naruszenia, zaprzestania dalszego naruszania
tego przepisu oraz zobowiązać go do podjęcia we wskazanym terminie działań, które
mają zapobiegać naruszaniu tego przepisu w przyszłości;
2)
nałożyć na kontrahenta karę pieniężną:
a)
w przypadku kontrahenta będącego osobą fizyczną - do wysokości 21 784 000 zł,
b)
w przypadku kontrahenta niebędącego osobą fizyczną - do wysokości 65 352 000 zł albo
do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego
w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona
65 352 000 zł;
3)
w przypadku kontrahenta prowadzącego działalność na podstawie zezwolenia wydanego
przez Komisję - cofnąć to zezwolenie.
2.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej
przez kontrahenta w wyniku naruszenia, o którym mowa w ust. 1, kara pieniężna, o której
mowa w ust. 1 pkt 2, może zostać nałożona do wysokości trzykrotności kwoty osiągniętej
korzyści lub unikniętej straty.
3.
W przypadku gdy kontrahent jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane
sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza
skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w
ust. 1 pkt 2 lit. b, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu
podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym
za rok obrotowy.
4.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 1 pkt 2 lit. b lub ust. 3.
5.
W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 3, Komisja może jednocześnie nałożyć karę pieniężną,
o której mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli uzasadnia to charakter naruszeń, jakich dopuścił
się kontrahent.
6.
W przypadku dopuszczenia się przez kontrahenta naruszenia, o którym mowa w ust. 1,
Komisja może:
1)
nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestania działań skutkujących
powstaniem naruszeń;
2)
zawiesić w czynnościach członka zarządu tego podmiotu, którego działania lub zaniechania
doprowadziły do naruszenia tego przepisu, na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy.
7.
W przypadku kontrahenta będącego funduszem inwestycyjnym kara pieniężna nakładana
jest na towarzystwo funduszy inwestycyjnych będące organem tego funduszu, a sankcje,
o których mowa w ust. 6:
1)
pkt 1 - są nakładane na osoby odpowiedzialne w tym towarzystwie za zaistniałe naruszenie;
2)
pkt 2 - są nakładane na członka zarządu tego towarzystwa.
8.
W przypadku kontrahenta będącego alternatywną spółką inwestycyjną zarządzaną przez
zewnętrznie zarządzającego ASI albo zarządzającego z UE, w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych, kara pieniężna nakładana jest odpowiednio na zewnętrznie zarządzającego ASI albo
zarządzającego z UE, a sankcje, o których mowa w ust. 6:
1)
pkt 1 - są nakładane na osoby odpowiedzialne u zewnętrznie zarządzającego ASI albo
u zarządzającego z UE za zaistniałe naruszenie;
2)
pkt 2 - są nakładane na członka zarządu zewnętrznie zarządzającego ASI albo na członka
zarządu zarządzającego z UE.
9.
Komisja przekazuje do publicznej wiadomości informacje o:
1)
treści rozstrzygnięcia w sprawach, o których mowa w ust. 1, 2 i 5-8, oraz o rodzaju
i charakterze naruszenia, zawierające imię i nazwisko osoby fizycznej lub firmę (nazwę)
kontrahenta, na których została nałożona sankcja,
2)
złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - o ile Komisja przekazała do publicznej
wiadomości informację o decyzji, której ten wniosek dotyczy,
3)
treści rozstrzygnięcia ostatecznej decyzji
- zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 rozporządzenia 2015/2365.
10.
Przekazanie do publicznej wiadomości informacji określonych w ust. 9 pkt 1 lub 3 wymaga
podjęcia przez Komisję uchwały.
11.
Informacje, o których mowa w ust. 9, dotyczące imienia i nazwiska osoby, na którą
została nałożona sankcja, Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej przez
okres roku, licząc od dnia ich udostępnienia.
Art. 171e.
Komisja, nakładając sankcje, o których mowa w art. 171c lub art. 171d, uwzględnia
okoliczności, o których mowa w art. 23 rozporządzenia 2015/2365.
Art. 171f.
1.
Na każdego, kto narusza zakazy lub ograniczenia, o których mowa w art. 40, art. 41,
art. 42 lub art. 45 rozporządzenia 600/2014, lub nie stosuje się do żądania, o którym
mowa w art. 45 rozporządzenia 600/2014, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę
pieniężną do wysokości 20 750 000 zł albo do wysokości kwoty stanowiącej równowartość
10% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym,
jeżeli przekracza ona 20 750 000 zł.
2.
W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest podmiotem dominującym, który
sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu
dominującego, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny
przychód, o którym mowa w ust. 1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego
przychodu podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu
finansowym za rok obrotowy.
3.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 1 lub 2.
Art. 172.
(uchylony)
Art. 173.
1.
Na każdego kto dokonuje lub zleca dokonanie realizacji programu odkupu, o którym mowa
w art. 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia 596/2014, lub stabilizacji, o której mowa w
art. 3 ust. 2 lit. d tego rozporządzenia, z naruszeniem zasad określonych w prospekcie
emisyjnym lub z naruszeniem art. 5 rozporządzenia 596/2014, lub z naruszeniem standardów
technicznych, wydanych na podstawie art. 5 ust. 6 tego rozporządzenia, Komisja może,
w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 500 000 zł.
1a.
W przypadku gdy naruszenia, o którym mowa w ust. 1, dopuszcza się alternatywna spółka
inwestycyjna, zarządzana przez zewnętrznie zarządzającego ASI, kara, o której mowa
w ust. 1, jest nakładana na zewnętrznie zarządzającego ASI w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych.
2.
(uchylony)
3.
Na każdego, kto nabywa, nie będąc uprawnionym, akcje spółki prowadzącej rynek regulowany,
Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 1 000 000 zł.
4.
Na każdego kto narusza obowiązek posiadania rozwiązań, systemów i procedur, o których
mowa w art. 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia 596/2014, lub nie przekazuje informacji,
o których mowa w art. 16 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia, lub przekazuje je z naruszeniem
warunków określonych w tym przepisie, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę
pieniężną:
1)
w przypadku osób fizycznych - do wysokości 4 145 600 zł;
2)
w przypadku innych podmiotów - do wysokości 10 364 000 zł lub do kwoty stanowiącej
równowartość 2% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu
finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 10 364 000 zł.
4a.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej
przez podmiot w wyniku naruszeń, o których mowa w ust. 4, zamiast kary, o której mowa
w tym ustępie, Komisja może nałożyć karę pieniężną do wysokości trzykrotnej kwoty
osiągniętej korzyści lub unikniętej straty.
5.
(uchylony)
6.
Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, 1a, 3 i 4,
działając w imieniu lub w interesie osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej
osobowości prawnej.
7.
Na każdego kto sporządza lub rozpowszechnia rekomendacje inwestycyjne lub inne informacje
rekomendujące lub sugerujące strategię inwestycyjną z naruszeniem art. 20 ust. 1 rozporządzenia
596/2014 lub nie zachowuje należytej staranności przy dokonywaniu tych czynności,
lub nie zapewnia rzetelności sporządzanych rekomendacji albo nie ujawnia swojego interesu
i konfliktów interesów istniejących w chwili ich sporządzania lub rozpowszechniania,
Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną:
1)
w przypadku osób fizycznych - do wysokości 2 072 800 zł;
2)
w przypadku innych podmiotów - do wysokości 4 145 600 zł lub do kwoty stanowiącej
równowartość 2% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu
finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 4 145 600 zł.
7a.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej
przez podmiot w wyniku naruszeń, o których mowa w ust. 7, zamiast kary, o której mowa
w tym ustępie, Komisja może nałożyć karę pieniężną do wysokości trzykrotnej kwoty
osiągniętej korzyści lub unikniętej straty.
8.
W decyzji o nałożeniu kary Komisja może wyznaczyć termin ponownego wykonania obowiązku
lub dokonania czynności wymaganej przepisami, których naruszenie było podstawą nałożenia
kary pieniężnej. W razie bezskutecznego upływu tego terminu Komisja może powtórnie
wydać decyzję o nałożeniu kary pieniężnej.
9.
Wydanie decyzji wobec osoby fizycznej następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
Art. 173a.
1.
Na kontrahentów finansowych w rozumieniu art. 2 pkt 8 rozporządzenia 648/2012, którzy
nie wykonują lub nienależycie wykonują obowiązki, o których mowa w rozporządzeniu
648/2012, lub przepisach wydanych na jego podstawie, Komisja może, w drodze decyzji,
nałożyć karę pieniężną do wysokości 10 000 000 zł, nie większą niż 10% przychodu wykazanego
w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania
sprawozdania finansowego nie większą niż 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym
sprawozdaniu finansowym.
2.
Na kontrahentów finansowych, którzy nie wykonują lub nienależycie wykonują obowiązki
określone w ust. 1, i którzy wbrew obowiązkowi nie sporządzili lub nie poddali badaniu
sprawozdania finansowego, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do
wysokości 10 000 000 zł.
3.
Na kontrahentów finansowych, którzy nie wykonują lub nienależycie wykonują obowiązki
określone w ust. 1, i którzy nie mają obowiązku sporządzenia sprawozdania finansowego,
Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 1 000 000 zł.
Art. 173b.
1.
Na kontrahentów niefinansowych w rozumieniu art. 2 pkt 9 rozporządzenia 648/2012,
którzy nie wykonują lub nienależycie wykonują obowiązki, o których mowa w tym rozporządzeniu
lub przepisach wydanych na jego podstawie, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć
karę pieniężną do wysokości 1 000 000 zł, nie większą niż 10% przychodu wykazanego
w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania
sprawozdania finansowego nie większą niż 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym
sprawozdaniu finansowym.
2.
Na kontrahentów niefinansowych, którzy nie wykonują lub nienależycie wykonują obowiązki
określone w ust. 1, i którzy wbrew obowiązkowi nie sporządzili lub nie poddali badaniu
sprawozdania finansowego, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do
wysokości 1 000 000 zł.
3.
Na kontrahentów niefinansowych, którzy nie wykonują lub nienależycie wykonują obowiązki
określone w ust. 1, i którzy nie mają obowiązku sporządzenia sprawozdania finansowego,
Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 500 000 zł.
Art. 173c.
1.
W przypadku gdy:
1)
CCP,
2)
członek rozliczający w rozumieniu art. 2 pkt 14 rozporządzenia 648/2012,
3)
klient w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia 648/2012, świadczący pośrednie usługi
rozliczeniowe, o których mowa w rozdziale II rozporządzenia delegowanego Komisji (UE)
nr 149/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących
pośrednich uzgodnień rozliczeniowych, obowiązku rozliczania, rejestru publicznego,
dostępu do systemu obrotu, kontrahentów niefinansowych, technik ograniczania ryzyka
związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym,
które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego (Dz. Urz. UE L 52 z 23.02.2013,
str. 11),
4)
podmiot prowadzący system obrotu w rozumieniu art. 2 pkt 4 rozporządzenia 648/2012
- nie wykonuje lub nienależycie wykonuje obowiązki określone w rozporządzeniu 648/2012
lub przepisach wydanych na jego podstawie, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć
na te podmioty karę pieniężną do wysokości 10 000 000 zł, nie większą niż 10% przychodu
wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku
badania sprawozdania finansowego nie większą niż 10% przychodu wykazanego w ostatnim
zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym.
2.
Na podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, które nie wykonują lub nienależycie
wykonują obowiązki określone w tym przepisie, i które wbrew obowiązkowi nie sporządziły
lub nie poddały badaniu sprawozdania finansowego, Komisja może, w drodze decyzji,
nałożyć karę pieniężną do wysokości 10 000 000 zł.
3.
Na podmioty, o których mowa w ust. 1, które nie wykonują lub nienależycie wykonują
obowiązki określone w tym przepisie, i które nie mają obowiązku sporządzenia sprawozdania
finansowego, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 1
000 000 zł.
4.
W przypadku gdy podmioty, o których mowa w ust. 1, nie wykonują lub nienależycie wykonują
obowiązki, o których mowa w ust. 1, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć na osoby
odpowiedzialne za ich niewykonanie lub nienależyte wykonanie karę pieniężną do wysokości
100 000 zł.
5.
Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 4, następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
Art. 173d.
1.
W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na zagrożenie niewykonywania lub
nienależytego wykonywania przez CCP zobowiązań wobec swoich członków lub naruszenia
interesów uczestników obrotu, Komisja po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku
Polskiego może:
1)
zakazać na czas określony, nie dłuższy niż 6 miesięcy, inwestowania całości lub części
kapitału własnego we wszystkie lub niektóre rodzaje instrumentów finansowych, o których
mowa w art. 47 rozporządzenia 648/2012, lub nakazać wstrzymanie wypłat z zysku;
2)
zakazać na czas określony, nie dłuższy niż 6 miesięcy, przyjmowania do rozliczania
przez CCP wszystkich lub niektórych rodzajów transakcji.
2.
W przypadku gdy niektóre inwestycje lub transakcje nie prowadzą do zwiększenia zagrożenia
niewykonywania, lub nienależytego wykonywania przez CCP zobowiązań wobec swoich członków,
lub zwiększenia zagrożenia naruszenia interesów uczestników obrotu, Komisja może w
czasie trwania zakazu zezwolić na dokonanie niektórych inwestycji lub przyjęcie do
rozliczenia niektórych transakcji.
Art. 174.
1.
Na każdego kto, wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 19 ust. 11 rozporządzenia 596/2014,
w czasie trwania okresu zamkniętego, dokonuje transakcji na rachunek własny lub na
rachunek osoby trzeciej, Komisja może nałożyć, w drodze decyzji, karę pieniężną do
wysokości 2 072 800 zł.
2.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej
przez podmiot w wyniku naruszeń, o których mowa w ust. 1, zamiast kary, o której mowa
w tym ustępie, Komisja może nałożyć karę pieniężną do wysokości trzykrotnej kwoty
osiągniętej korzyści lub unikniętej straty.
3.
Wydanie decyzji wobec osoby fizycznej następuje po przeprowadzeniu rozprawy.
Art. 174a.
1.
W przypadku gdy emitent, na wniosek osoby pełniącej obowiązki zarządcze, udzielił
zgody, o której mowa w art. 19 ust. 12 rozporządzenia 596/2014, z naruszeniem art.
7-9 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/522 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniającego
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w kwestiach dotyczących
wyłączenia niektórych organów publicznych i banków centralnych państw trzecich, okoliczności
wskazujących na manipulację na rynku, progów powodujących powstanie obowiązku podania
informacji do wiadomości publicznej, właściwych organów do celów powiadomień o opóźnieniach,
zgody na obrót w okresach zamkniętych oraz rodzajów transakcji wykonywanych przez
osoby pełniące obowiązki zarządcze podlegających obowiązkowi powiadomienia (Dz. Urz.
UE L 88 z 05.04.2016, str. 1), Komisja może nałożyć na emitenta karę pieniężną do
wysokości 4 145 600 zł.
2.
W przypadku emitenta będącego funduszem inwestycyjnym albo alternatywną spółką inwestycyjną,
kara pieniężna jest nakładana odpowiednio na towarzystwo funduszy inwestycyjnych będące
organem tego funduszu inwestycyjnego, a w przypadku funduszu inwestycyjnego, co do
którego towarzystwo funduszy inwestycyjnych zawarło umowę, o której mowa w art. 4 ust. 1b ustawy o funduszach inwestycyjnych, na zarządzającego z UE, zewnętrznie zarządzającego ASI w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych albo zarządzającego z UE w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych, zarządzającego tą alternatywną spółką inwestycyjną.
Art. 175.
1.
Na każdego kto nie wykonał lub nienależycie wykonał obowiązek, o którym mowa w art.
19 ust. 1-7 rozporządzenia 596/2014, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę
pieniężną:
1)
w przypadku osób fizycznych - do wysokości 2 072 800 zł;
2)
w przypadku innych podmiotów - do wysokości 4 145 600 zł.
2.
(uchylony)
3.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej
przez podmiot w wyniku naruszeń, o których mowa w ust. 1, zamiast kary, o której mowa
w tym ustępie, Komisja może nałożyć karę pieniężną do wysokości trzykrotnej kwoty
osiągniętej korzyści lub unikniętej straty.
4.
W przypadku emitenta będącego funduszem inwestycyjnym albo alternatywną spółką inwestycyjną,
kara pieniężna jest nakładana odpowiednio na towarzystwo funduszy inwestycyjnych będące
organem tego funduszu inwestycyjnego, a w przypadku funduszu inwestycyjnego, co do
którego towarzystwo funduszy inwestycyjnych zawarło umowę, o której mowa w art. 4 ust. 1b ustawy o funduszach inwestycyjnych, na zarządzającego z UE, zewnętrznie zarządzającego ASI w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych albo zarządzającego z UE w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych, zarządzającego tą alternatywną spółką inwestycyjną.
Art. 175a.
W przypadku gdy uczestnik rynku uprawnień do emisji lub platforma aukcyjna nie wykonuje
lub nienależycie wykonuje obowiązki, o których mowa w art. 18 ust. 1-5 rozporządzenia
596/2014, Komisja może nałożyć karę pieniężną do wysokości 4 145 600 zł lub do kwoty
stanowiącej równowartość 2% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym
sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 4 145 600 zł.
Art. 176.
1.
W przypadku gdy emitent nie wykonuje lub nienależycie wykonuje obowiązki, o których
mowa w art. 18 ust. 1-6 rozporządzenia 596/2014, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć
karę pieniężną do wysokości 4 145 600 zł lub do kwoty stanowiącej równowartość 2%
całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym
za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 4 145 600 zł.
2.
W przypadku naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 18 ust. 1-6 rozporządzenia
596/2014, Komisja może nałożyć na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka
zarządu emitenta, zewnętrznie zarządzającego ASI lub zarządzającego z UE w rozumieniu
ustawy o funduszach inwestycyjnych lub towarzystwa funduszy inwestycyjnych będącego organem funduszu inwestycyjnego
zamkniętego, karę pieniężną do wysokości 2 072 800 zł.
3.
Przepisy art. 96 ust. 6 pkt 2 oraz ust. 7-8a ustawy o ofercie publicznej stosuje się
odpowiednio.
4.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej
przez emitenta w wyniku naruszeń, o których mowa w ust. 1, zamiast kary, o której
mowa w ust. 1, Komisja może nałożyć karę pieniężną do wysokości trzykrotnej kwoty
osiągniętej korzyści lub unikniętej straty.
Art. 176a143)W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 48 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
W przypadku gdy emitent nie wykonuje obowiązków wynikających z art. 5 albo wykonuje
je nienależycie, Komisja może nałożyć na niego karę pieniężną do wysokości 1 000 000
zł.
Art. 176b.
Na każdego, kto nie przekazał Komisji zgodnie z art. 110m ust. 1-3 i art. 110z ust.
1 i 3 informacji na żądanie skierowane przez Komisję lub jej upoważnionego przedstawiciela,
Komisja może nałożyć karę pieniężną w wysokości do 1 000 000 zł. Komisja, ustalając
karę pieniężną, uwzględnia w szczególności wagę żądanej informacji dla sprawowanego
nadzoru oraz sytuację finansową podmiotu lub osoby, na które jest nakładana kara.
Art. 176c.
W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów rozporządzenia 596/2014 w zakresie wskazanym
w art. 165 ust. 1 pkt 5, art. 165a ust. 1 pkt 6, art. 167 ust. 1 pkt 1, art. 173,
art. 174, art. 175, art. 175a lub art. 176 Komisja może nakazać podmiotowi, który
dopuścił się naruszenia, zaprzestania dalszego naruszania tych przepisów oraz zobowiązać
go do podjęcia we wskazanym terminie działań, które mają zapobiegać naruszaniu tych
przepisów w przyszłości. Środek ten może być stosowany bez względu na zastosowanie
innych sankcji za naruszenie obowiązków, o których mowa w art. 165 ust. 1 pkt 5, art.
165a ust. 1 pkt 6, art. 167 ust. 1 pkt 1, art. 173, art. 174, art. 175, art. 175a
lub art. 176.
Art. 176d.
1.
W przypadku stwierdzenia naruszenia przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną
nieposiadającą osobowości prawnej przepisów rozporządzenia 596/2014 w zakresie wskazanym
w art. 173, art. 174, art. 175 lub art. 176, Komisja może, w drodze decyzji, zakazać
osobie fizycznej, do której obowiązków należy zapewnienie przestrzegania przez tę
osobę prawną lub tę jednostkę przepisów rozporządzenia 596/2014 w zakresie wskazanym
w art. 173, art. 174, art. 175 lub art. 176, zawierania, na rachunek własny lub na
rachunek osoby trzeciej, transakcji, których przedmiotem są instrumenty finansowe,
dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzone do obrotu w ASO, na czas
określony, nieprzekraczający 5 lat. Środek ten może być stosowany bez względu na zastosowanie
innych sankcji za naruszenie obowiązków, o których mowa w art. 173, art. 174, art.
175 i art. 176.
2.
W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów rozporządzenia 596/2014 w zakresie wskazanym
w art. 173, art. 174, art. 175 lub art. 176, przez osobę fizyczną, Komisja może, w
decyzji w sprawie zastosowania środków, o których mowa w art. 173, art. 174, art.
175 lub art. 176, zakazać tej osobie fizycznej zawierania, na rachunek własny lub
na rachunek osoby trzeciej, transakcji, których przedmiotem są instrumenty finansowe,
dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzone do obrotu w ASO, na czas
określony, nieprzekraczający 5 lat.
Art. 176e.
W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w art. 173 ust. 4 lub 7, art. 175a lub art.
176 ust. 1, jest jednostką dominującą, która sporządza skonsolidowane sprawozdanie
finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w art. 173 ust. 4 pkt 2 lub ust.
7 pkt 2, art. 175a lub art. 176 ust. 1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego
rocznego przychodu tego podmiotu ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu
finansowym za rok obrotowy.
Art. 176f.
Komisja, nakładając sankcję, o której mowa w art. 173-176, uwzględnia okoliczności,
o których mowa w art. 31 ust. 1 rozporządzenia 596/2014.
Art. 176g.
1.
Na każdego, kto narusza ustalone przez Komisję limity pozycji, o których mowa w art.
32c ust. 1, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 20
750 000 zł albo kwoty stanowiącej równowartość 10% całkowitego rocznego przychodu
wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza
ona 20 750 000 zł.
2.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej w wyniku naruszenia,
o którym mowa w ust. 1, kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, może zostać nałożona
do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści.
3.
W przypadku gdy podmiot naruszający limit pozycji jest podmiotem dominującym, który
sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu
dominującego, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe, całkowity roczny
przychód, o którym mowa w ust. 1, stanowi kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego
przychodu podmiotu dominującego ujawniona w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu
finansowym za rok obrotowy.
4.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 1 lub 3.
5.
Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, uwzględnia w
szczególności:
1)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
2)
stopień przyczynienia się osoby, na którą jest nakładana kara, do powstania naruszenia;
3)
sytuację finansową osoby, na którą jest nakładana kara;
4)
skalę korzyści uzyskanych przez osobę, na którą jest nakładana kara, jeżeli można
te korzyści ustalić;
5)
straty poniesione przez podmioty trzecie w związku z naruszeniem, jeżeli można je
ustalić;
6)
stopień naprawienia szkody wyrządzonej inwestorom wskutek działań osoby, na którą
jest nakładana kara;
7)
gotowość do współpracy z Komisją podczas wyjaśniania okoliczności naruszenia;
8)
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku finansowego
popełnione przez osobę, na którą jest nakładana kara;
9)
wpływ posiadanej pozycji w towarowym instrumencie pochodnym na ważny interes publiczny
lub wykonanie obowiązków wynikających z przepisów prawa regulujących funkcjonowanie
rynku towaru stanowiącego instrument bazowy dla towarowego instrumentu pochodnego,
w stosunku do którego nastąpiło przekroczenie limitu pozycji.
6.
Jeżeli zachowanie limitów pozycji ustalonych przez Komisję nie jest możliwe bez naruszenia
przez podmiot naruszający limit pozycji obowiązków wynikających z przepisów prawa
regulujących funkcjonowanie rynku towaru stanowiącego instrument bazowy dla towarowego
instrumentu pochodnego, w stosunku do którego nastąpiło przekroczenie limitu pozycji,
Komisja odstępuje od wymierzenia kary.
Art. 176h.
1.
Komisja przekazuje do publicznej wiadomości, przez zamieszczenie na swojej stronie
internetowej:
1)
informację o treści rozstrzygnięcia oraz o rodzaju i charakterze naruszenia, zawierającą
imię i nazwisko osoby fizycznej lub firmę (nazwę) innego podmiotu, na który nałożona
została sankcja, o której mowa w art. 165, art. 165b-165e, art. 166a, art. 167, art.
167d, art. 168a, art. 169 i art. 169a;
2)
w przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - informację o jego złożeniu,
jeżeli Komisja przekazała do publicznej wiadomości informację o decyzji, której ten
wniosek dotyczy;
3)
informację o treści rozstrzygnięcia ostatecznej decyzji.
2.
Przekazanie do publicznej wiadomości informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, następuje
po doręczeniu decyzji stronie postępowania.
3.
Komisja może, w drodze uchwały, opóźnić przekazanie do publicznej wiadomości informacji
o decyzji, o której mowa w ust. 1, lub przekazać taką informację bez wskazywania osoby
fizycznej lub innego podmiotu, na który została nałożona sankcja, w przypadku stwierdzenia,
że podanie takiej informacji do publicznej wiadomości:
1)
wyrządziłoby niewspółmierną i znaczącą szkodę uczestnikom rynku finansowego;
2)
w przypadku danych osobowych lub nazwy podmiotu - jest nieproporcjonalne do wagi stwierdzonego
naruszenia;
3)
stanowiłoby poważne zagrożenie dla stabilności systemu finansowego lub będącego w
toku postępowania administracyjnego, wyjaśniającego lub karnego.
4.
Komisja może nie przekazywać do publicznej wiadomości informacji o sankcjach nałożonych
na podstawie art. 165, art. 165b-165e, art. 166a, art. 167, art. 167d, art. 168a,
art. 169 i art. 169a w przypadku stwierdzenia, że podanie takiej informacji do publicznej
wiadomości mogłoby:
1)
naruszyć stabilność systemu finansowego lub
2)
wyrządzić niewspółmierną i znaczącą szkodę podmiotom, które dopuściły się naruszenia.
5.
W przypadku gdy Komisja nie przekazała do publicznej wiadomości informacji o imieniu
i nazwisku osoby fizycznej lub firmie (nazwie) innego podmiotu, może upublicznić te
dane, jeżeli ustały przesłanki, o których mowa w ust. 3 pkt 1.
6.
Informacje, o których mowa w ust. 1, są dostępne na stronie internetowej Komisji przez
co najmniej 5 lat, licząc od dnia ich udostępnienia, z tym że informacje dotyczące
imienia i nazwiska osoby, na którą została nałożona sankcja, są dostępne na tej stronie
przez rok. Usunięcie danych ze strony internetowej następuje na wniosek podmiotu,
który dopuścił się naruszenia.
7.
Komisja informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o nieprzekazaniu
do publicznej wiadomości informacji zgodnie z ust. 4. Komisja informuje ten Urząd
również o złożeniu przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o treści
rozstrzygnięcia ostatecznej decyzji.
8.
Komisja przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych raz
w roku informację zbiorczą o zastosowaniu środków, o których mowa w ust. 1, 3 i 4.
Art. 176i.
1.
W przypadku gdy:
1)
administrator narusza wymogi w zakresie zarządzania i kontroli sprawowanych przez
administratora, określone w art. 4-10 rozporządzenia 2016/1011,
2)
administrator narusza wymogi dotyczące danych wejściowych, metod wyznaczania wskaźnika
referencyjnego lub zgłaszania naruszeń, określone w art. 11-14 rozporządzenia 2016/1011,
inne niż wymogi określone w art. 11 ust. 1 lit. d lub ust. 4 tego rozporządzenia,
3)
administrator narusza wymogi w zakresie kodeksu postępowania, określone w art. 15
rozporządzenia 2016/1011,
4)
podmiot nadzorowany przekazujący dane, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia
2016/1011, narusza wymogi w zakresie zarządzania i kontroli, określone w art. 16 tego
rozporządzenia,
5)
administrator narusza wymogi dotyczące kluczowego wskaźnika referencyjnego, określone
w art. 21 rozporządzenia 2016/1011,
6)
administrator lub podmiot nadzorowany przekazujący dane, w rozumieniu art. 3 ust.
1 pkt 10 rozporządzenia 2016/1011, narusza wymogi dotyczące przekazywania danych na
potrzeby kluczowego wskaźnika referencyjnego, określone w art. 23 rozporządzenia 2016/1011,
7)
administrator narusza wymogi dotyczące istotnego wskaźnika referencyjnego, określone
w art. 24 lub art. 25 rozporządzenia 2016/1011,
8)
administrator narusza wymogi dotyczące pozaistotnego wskaźnika referencyjnego, określone
w art. 26 rozporządzenia 2016/1011,
9)
administrator narusza wymogi w zakresie oświadczenia, określone w art. 27 rozporządzenia
2016/1011,
10)
administrator narusza wymogi w zakresie procedury, określone w art. 28 ust. 1 rozporządzenia
2016/1011,
11)
podmiot nadzorowany w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia 2016/1011 narusza
wymogi określone w art. 28 ust. 2 rozporządzenia 2016/1011,
12)
podmiot nadzorowany w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia 2016/1011 narusza
wymogi w zakresie stosowania wskaźników referencyjnych, określone w art. 29 rozporządzenia
2016/1011
- Komisja może nałożyć, odpowiednio na administratora, podmiot nadzorowany przekazujący
dane albo na podmiot nadzorowany, karę pieniężną do wysokości 2 212 750 zł - w przypadku
osoby fizycznej, a w przypadku administratora, podmiotu nadzorowanego przekazującego
dane oraz podmiotu nadzorowanego niebędących osobami fizycznymi - karę pieniężną do
wysokości 4 425 500 zł albo do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 10% całkowitego
rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy,
jeżeli przekracza ona 4 425 500 zł.
2.
W przypadku gdy administrator narusza art. 11 ust. 1 lit. d lub ust. 4 rozporządzenia
2016/1011, Komisja może nałożyć na administratora karę pieniężną:
1)
w przypadku administratora będącego osobą fizyczną - do wysokości 442 550 zł;
2)
w przypadku administratora niebędącego osobą fizyczną - do wysokości 1 106 375 zł
albo do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 2% całkowitego rocznego przychodu
wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza
ona 1 106 375 zł.
3.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej lub straty unikniętej
odpowiednio przez administratora, podmiot nadzorowany przekazujący dane albo przez
podmiot nadzorowany w wyniku naruszeń, o których mowa w ust. 1 lub 2, kara pieniężna,
o której mowa w tych przepisach, może zostać nałożona do wysokości trzykrotności kwoty
osiągniętej korzyści lub unikniętej straty.
4.
W przypadku gdy administrator, podmiot nadzorowany przekazujący dane albo podmiot
nadzorowany jest podmiotem dominującym, który sporządza skonsolidowane sprawozdanie
finansowe, lub podmiotem zależnym od podmiotu dominującego, który sporządza skonsolidowane
sprawozdanie finansowe, całkowity roczny przychód, o którym mowa w ust. 1 lub 2, stanowi
kwota całkowitego skonsolidowanego rocznego przychodu podmiotu dominującego ujawniona
w ostatnim zbadanym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy.
5.
Równowartość w złotych kwoty w walucie obcej oblicza się według średniego kursu tej
waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało
sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, o którym mowa
w ust. 1, 2 lub 4.
6.
W decyzji o nałożeniu kary Komisja może wyznaczyć termin wykonania obowiązku lub dokonania
czynności wymaganej przepisami, których naruszenie było podstawą nałożenia kary pieniężnej.
W razie bezskutecznego upływu tego terminu Komisja może powtórnie wydać decyzję o
nałożeniu kary pieniężnej, o której mowa odpowiednio w ust. 1 albo 2.
7.
W przypadku gdy administrator, podmiot nadzorowany przekazujący dane albo podmiot
nadzorowany narusza wymogi, o których mowa w ust. 1, Komisja może również nakazać
zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań
w przyszłości.
8.
W przypadku gdy administrator, podmiot nadzorowany przekazujący dane albo podmiot
nadzorowany narusza wymogi, o których mowa w ust. 1, Komisja może również:
1)
zawiesić w czynnościach członka zarządu odpowiedzialnego za stwierdzone naruszenie
na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy;
2)
nakazać odwołanie członka zarządu odpowiedzialnego za stwierdzone naruszenie - w przypadku
gdy naruszenia, o których mowa w ust. 1, mają charakter poważny i systematyczny.
Art. 176j.
1.
Komisja może cofnąć albo zawiesić, na okres 6 miesięcy, zezwolenie udzielone administratorowi
na podstawie art. 34 ust. 1 rozporządzenia 2016/1011 lub jego rejestrację w przypadkach
określonych w art. 35 ust. 1 tego rozporządzenia.
2.
W okresie, na który Komisja zawiesiła administratorowi zezwolenie lub rejestrację,
w przypadkach określonych w art. 35 ust. 3 rozporządzenia 2016/1011 Komisja może zezwolić
na kontynuowanie opracowywania wskaźnika referencyjnego.
3.
W decyzji w sprawie cofnięcia albo zawieszenia zezwolenia lub rejestracji udzielonych
administratorowi na podstawie art. 34 ust. 1 rozporządzenia 2016/1011 Komisja może
jednocześnie nałożyć karę pieniężną, o której mowa w art. 176i ust. 1 albo 2, jeżeli
uzasadnia to charakter naruszeń, jakich dopuścił się administrator.
4.
Decyzja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji Nadzoru Finansowego.
5.
Komisja, w terminie 5 dni roboczych, informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów
Wartościowych o cofnięciu oraz zawieszeniu zezwolenia lub rejestracji, o których mowa
w ust. 1.
Art. 176k.
1.
Komisja może cofnąć albo zawiesić, na okres 6 miesięcy, uznanie udzielone administratorowi
mającemu siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie innym niż państwo członkowskie
na podstawie art. 32 ust. 5 rozporządzenia 2016/1011, w przypadkach określonych w
art. 32 ust. 8 tego rozporządzenia.
2.
Decyzja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji Nadzoru Finansowego.
Art. 176l.
1.
Komisja może nakazać administratorowi lub innemu podmiotowi nadzorowanemu zaprzestanie
stosowania danego wskaźnika referencyjnego, zatwierdzonego na podstawie art. 33 ust.
1 rozporządzenia 2016/1011, w przypadku gdy przestały być spełnione warunki określone
w art. 33 ust. 1 rozporządzenia 2016/1011.
2.
Decyzja podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji Nadzoru Finansowego.
Art. 176m.
Komisja, nakładając sankcje, o których mowa w art. 176i-176l, uwzględnia okoliczności
określone w art. 43 ust. 1 rozporządzenia 2016/1011.
Art. 176n.
1.
Komisja, w drodze uchwały, przekazuje do publicznej wiadomości informacje o wydaniu
decyzji, o których mowa w art. 176i-176l, w zakresie określonym w art. 45 rozporządzenia
2016/1011 i w sposób określony w tym przepisie.
2.
Informacje, o których mowa w ust. 1, dotyczące imienia i nazwiska osoby, której dotyczy
decyzja, Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej przez okres roku, licząc
od dnia ich udostępnienia.
Dział IX
Odpowiedzialność cywilna
Art. 177.
1.
Wystawiający świadectwo odpowiada za szkodę wyrządzoną wskutek wystawienia świadectwa
nieważnego, wydania świadectwa osobie nieuprawnionej lub niedokonania blokady papierów
wartościowych w związku z wystawieniem świadectwa, chyba że szkoda nastąpiła z powodu
siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą wystawiający
nie ponosi odpowiedzialności.
2.
Jeżeli wystawiający świadectwo działał na zlecenie innej osoby, odpowiedzialność wystawiającego
i zleceniodawcy jest solidarna i nie można jej ograniczyć lub wyłączyć z góry.
Dział X
Przepisy karne
Art. 178.
Kto bez wymaganego zezwolenia lub upoważnienia zawartego w odrębnych przepisach albo
nie będąc do tego uprawnionym w inny sposób określony w ustawie, prowadzi działalność
w zakresie obrotu instrumentami finansowymi, podlega grzywnie do 5 000 000 zł.
Art. 178a.
Kto, nie będąc do tego uprawnionym, używa oznaczeń, o których mowa w art. 21 ust.
4a i 5,
podlega grzywnie do 1 000 000 zł albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu
tym karom łącznie.
Art. 178b.
Kto bez wymaganego zezwolenia lub upoważnienia zawartego w odrębnych przepisach albo
nie będąc do tego uprawnionym w inny sposób określony w przepisach ustawy lub rozporządzenia
2016/1011 prowadzi działalność w zakresie sprawowania kontroli nad opracowywaniem
wskaźnika referencyjnego,
podlega grzywnie do 5 000 000 zł.
Art. 178c144)Dodany przez art. 9 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2019 r..
Kto, działając w imieniu lub na rachunek emitenta lub agenta emisji, w celu doprowadzenia
do zarejestrowania papierów wartościowych w depozycie papierów wartościowych, przekazuje
Krajowemu Depozytowi lub spółce, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności
z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1, nieprawdziwe informacje lub
zataja prawdziwe informacje dotyczące tych papierów wartościowych lub emitenta, które
są istotne dla oceny dopuszczalności dokonania tej rejestracji,
podlega grzywnie do 2 000 000 zł.
Art. 178d144)Dodany przez art. 9 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2019 r..
1.
Kto, będąc osobą uprawnioną do reprezentowania emitenta, dopuszcza do tego, że emitent
nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 7b, albo wykonuje je nienależycie,
podlega grzywnie do 2 000 000 zł.
2.
Tej samej karze podlega, kto przekazuje Krajowemu Depozytowi nieprawdziwe dane, o
których mowa w art. 7b, lub zataja prawdziwe dane.
Art. 178e145)Dodany przez art. 14 pkt 49 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kto, będąc do tego obowiązanym, nie opracowuje, nie przekazuje lub nie publikuje dokumentów,
o których mowa w art. 131o ust. 1, 3 i 4 lub art. 131q ust. 1,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Art. 178e146)Dodany przez art. 8 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 28..
1.
Kto wystawia fałszywe świadectwo, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo
pozbawienia wolności do roku.
2.
Tej samej karze podlega, kto posługuje się fałszywym świadectwem.
Art. 178f145)Dodany przez art. 14 pkt 49 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kto, będąc odpowiedzialnym za informacje zawarte w polityce dotyczącej zaangażowania,
o której mowa w art. 131o, podaje w niej nieprawdziwe dane lub zataja prawdziwe dane
wpływające w istotny sposób na treść tej polityki,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Art. 178g145)Dodany przez art. 14 pkt 49 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kto, będąc odpowiedzialnym za informacje, o których mowa w art. 131q, podaje w nich
nieprawdziwe dane lub zataja prawdziwe dane wpływające w istotny sposób na treść tych
informacji,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Art. 178h145)Dodany przez art. 14 pkt 49 ustawy, o której mowa w odnośniku 2..
Kto, działając w imieniu lub na rachunek emitenta lub będąc osobą uprawnioną do reprezentowania
emitenta, ujawnia agentowi emisji nieprawdziwe lub nierzetelne dane, lub podaje nieprawdziwe
informacje lub zataja prawdziwe informacje dotyczące papierów wartościowych lub emitenta,
które są istotne dla realizacji przez agenta emisji obowiązków wskazanych w art. 7a
ust. 4, dopuszczając do tego, że agent emisji nie wykonuje obowiązków, o których mowa
w art. 7a ust. 4, albo wykonuje je nienależycie,
podlega grzywnie do 2 000 000 zł.
Art. 179.
Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy zawodowej albo tajemnicy służbowej
w rozumieniu rozporządzenia 236/2012 lub rozporządzenia 648/2012, ujawnia lub wykorzystuje
w obrocie instrumentami finansowymi informacje stanowiące taką tajemnicę, podlega
grzywnie do 1 000 000 zł albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom
łącznie.
Art. 179a.
Kto wbrew obowiązkowi określonemu w art. 28 ust. 4, art. 33 ust. 5, art. 83 lub art.
84 rozporządzenia 648/2012 ujawnia informacje poufne w rozumieniu tego rozporządzenia
lub wykorzystuje takie informacje do celów innych niż określone w tym rozporządzeniu,
podlega grzywnie do 1 000 000 zł albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu
tym karom łącznie.
Art. 180.
Kto wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 14 lit. c rozporządzenia 596/2014, ujawnia
informację poufną,
podlega grzywnie do 2 000 000 zł albo karze pozbawienia wolności do lat 4, albo obu
tym karom łącznie.
Art. 181.
1.
Kto wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 14 lit. a rozporządzenia 596/2014, wykorzystuje
informację poufną,
podlega grzywnie do 5 000 000 zł albo karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do
lat 5, albo obu tym karom łącznie.
2.
(uchylony)
Art. 182.
Kto wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 14 lit. b rozporządzenia 596/2014, udziela
rekomendacji lub nakłania do nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, których
dotyczy informacja poufna,
podlega grzywnie do 2 000 000 zł albo karze pozbawienia wolności do lat 4, albo obu
tym karom łącznie.
Art. 183.
1.
Kto wbrew zakazowi, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia 596/2014, dokonuje manipulacji,
o której mowa w art. 12 tego rozporządzenia,
podlega grzywnie do 5 000 000 zł albo karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do
lat 5, albo obu tym karom łącznie.
2.
Kto wchodzi w porozumienie z inną osobą mające na celu manipulację, o której mowa
w art. 12 rozporządzenia 596/2014,
podlega grzywnie do 2 000 000 zł.
Art. 184.
1.
Kto uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzanie czynności, o których mowa w art. 30
ust. 1-3, art. 32d, art. 88, art. 90 ust. 2 i 3 oraz art. 122,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto działając w imieniu lub w interesie osoby prawnej lub
jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej:
1)
wbrew nakazowi określonemu w art. 89 ust. 4 nie dokonuje przeniesienia papierów wartościowych,
innych instrumentów finansowych i środków pieniężnych lub dokumentów związanych z
prowadzeniem tych rachunków;
2)
wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 90 ust. 1, nie archiwizuje lub nie przechowuje
dokumentów lub innych nośników informacji związanych z prowadzeniem działalności maklerskiej
lub powierniczej.
3.
Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 i 2 następuje w trybie przepisów o postępowaniu
w sprawach o wykroczenia.
Dział XI
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 185-213.
(pominięte)
Dział XII
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 214.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy, do działalności spółki Giełda Papierów Wartościowych
w Warszawie S.A. stosuje się przepisy tej ustawy, z wyłączeniem art. 25 i art. 165
ust.3.
2.
(uchylony)
3.
Papiery wartościowe w rozumieniu art. 3 ust. 3 i 4 ustawy, o której mowa w art. 224,
będące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy przedmiotem obrotu na rynku regulowanym,
stają się z tym dniem niebędącymi papierami wartościowymi instrumentami finansowymi,
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c i d.
4.
Papiery wartościowe w rozumieniu art. 3 i 4 ustawy, o której mowa w art. 224, będące
w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy przedmiotem obrotu na rynku regulowanym,
które nie są w tym dniu zarejestrowane w depozycie papierów wartościowych, stają się
niebędącymi papierami wartościowymi instrumentami finansowymi, o których mowa w art.
2 ust. 1 pkt 2 lit. c i d, z dniem zarejestrowania w tym depozycie, pod warunkiem
że rejestracja ta nastąpi w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
5.
Z dniem wejścia w życie ustawy, urzędowy rynek giełdowy organizowany przez spółkę,
o której mowa w ust. 1, spełniający warunki określone w przepisach wydanych na podstawie
art. 90 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 224, staje się rynkiem oficjalnych notowań,
o którym mowa w art. 16 ust. 2.
Art. 215.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy, do działalności spółki prowadzącej rynek pozagiełdowy
stosuje się przepisy tej ustawy, z wyłączeniem art. 36, art. 37 ust. 2 i art. 166
ust. 1 pkt 2 i 3.
2.
(uchylony)
Art. 216.
1.
Zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej lub na prowadzenie rachunków papierów
wartościowych udzielone przez Komisję przed dniem wejścia w życie ustawy uprawniają
do wykonywania czynności określonych odpowiednio w art. 69 ust. 2-4 albo w art. 119
ust. 1. W przypadku zamiaru wykonywania przez dom maklerski lub bank prowadzący działalność
maklerską czynności określonych w art. 69 ust. 2-4, które przed dniem wejścia w życie
ustawy nie stanowiły działalności maklerskiej, przepisy art.87 iart. 78 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
2.
Podmioty prowadzące działalność maklerską na podstawie zezwoleń udzielonych przez
Komisję przed dniem wejścia w życie ustawy są obowiązane, w terminie 6 miesięcy od
dnia jej wejścia w życie, do dostosowania prowadzonej działalności do warunków wymaganych
przepisami ustawy.
3.
Spółki prowadzące rynek regulowany w dniu wejścia w życie ustawy są obowiązane do
dostosowania treści regulaminów, o których mowa odpowiednio w art. 105 ust. 1 i art.
115 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 224, do zmian wynikających z przepisów niniejszej
ustawy, w terminie 3 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.
4.
Emitenci papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu na podstawie przepisów
ustawy, o której mowa w art. 224, którzy nie zawarli umowy, o której mowa w art. 70
tej ustawy, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są obowiązani do zawarcia
umowy, o której mowa w art. 5 ust. 3-5, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy.
Art. 217.
1.
Zachowują ważność wpisy na listę maklerów papierów wartościowych i listę doradców
inwestycyjnych dokonane przed dniem wejścia ustawy w życie.
2.
Pozostają w mocy zgody i zezwolenia udzielone przez Komisję przed dniem wejścia ustawy
w życie.
Art. 218.
1.
Maklerzy wpisani na listę maklerów papierów wartościowych przed dniem wejścia w życie
ustawy w celu uzyskania uprawnień do wykonywania czynności doradztwa inwestycyjnego
są zobowiązani zdać egzamin uzupełniający. Wymóg ten dotyczy również doradztwa inwestycyjnego
w ramach wykonywania przez takiego maklera czynności agenta firmy inwestycyjnej.
2.
Egzamin uzupełniający jest przeprowadzany przez komisję egzaminacyjną dla maklerów.
Do przeprowadzania egzaminu uzupełniającego stosuje się odpowiednio art. 128 ust.
1, 4, 9 i 10 w zakresie dotyczącym egzaminu przed komisją egzaminacyjną dla maklerów,
z zastrzeżeniem, że zakres tematyczny egzaminu uzupełniającego obejmuje wyłącznie
zagadnienia związane z wykonywaniem czynności doradztwa inwestycyjnego.
2a.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia:
1)
wysokość opłat za egzamin uzupełniający oraz tryb i warunki dokonywania zwrotu wniesionych
opłat, mając na uwadze koszty przeprowadzania egzaminu oraz wydatki związane z funkcjonowaniem
komisji egzaminacyjnej;
2)
regulamin przeprowadzania egzaminu uzupełniającego, uwzględniając konieczność zapewnienia
równego traktowania osób składających egzamin, poufności składanego egzaminu oraz
jego sprawnej organizacji;
3)
sposób ustalania i wysokość wynagrodzeń członków komisji egzaminacyjnej za udział
w posiedzeniach komisji egzaminacyjnej, przeprowadzanie egzaminu uzupełniającego oraz
przygotowywanie projektów pytań na egzamin uzupełniający, uwzględniając zakres obowiązków
poszczególnych członków komisji egzaminacyjnej.
3.
W przypadku maklera wpisanego na listę maklerów papierów wartościowych przed dniem
wejścia w życie ustawy, wymóg zatrudnienia, o którym mowa w art. 83 ust. 1 pkt 3,
uważa się za spełniony, jeżeli złożył on z wynikiem pozytywnym egzamin uzupełniający.
4.
Fakt złożenia egzaminu uzupełniającego, o którym mowa w ust. 1, podlega ogłoszeniu
w Dzienniku Urzędowym Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, o którym mowa w art.
7 ust. 4 ustawy o nadzorze.
Art. 219.
1.
W sprawach o przestępstwa określone w art. 167-173 ustawy, o której mowa w art. 224,
co do których postępowanie karne zostało umorzone lub nastąpiła odmowa jego wszczęcia
ze względu na ustanie karalności tego przestępstwa w związku z wejściem w życie niniejszej
ustawy, Przewodniczący Komisji może zwrócić się do sądu lub prokuratora o udostępnienie
informacji lub kopii dokumentów dotyczących tych spraw, w zakresie niezbędnym do wszczęcia
przez Komisję postępowania administracyjnego w sprawach o odpowiadające tym przestępstwom
czyny określone w art. 171 ust. 1, art. 172-174.
2.
Do czynów stanowiących przestępstwa określone w art. 167-173 ustawy, o której mowa
w art. 224, popełnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a ujawnionych
po tym dniu, stosuje się przepisy tej ustawy w zakresie dotyczącym czynów określonych
w art. 171 ust. 1, art. 172-174.
Art. 220.
1.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się
przepisy niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2.
Osoby, które w dniu wejścia w życie ustawy spełniają, według przepisów dotychczasowych,
warunki do uzyskania wpisu na listę maklerów lub listę doradców, uzyskują wpis na
listę, po złożeniu stosownego wniosku, z zachowaniem 3-miesięcznego terminu, o którym
mowa w art. 129 ust. 1.
3.
Do czynów popełnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy skutkujących
odpowiedzialnością na podstawie ustawy, o której mowa w art. 224, stosuje się przepisy
dotychczasowe, chyba że przepisy niniejszej ustawy są względniejsze dla sprawcy.
Art. 221.
Do dnia 31 grudnia 2005 r. system rekompensat, o którym mowa w przepisach działu V
niniejszej ustawy, zabezpiecza wypłatę środków inwestorów, o których mowa w art. 133
ust. 2, do wysokości równowartości w złotych 3000 euro - w 100% wartości środków objętych
systemem rekompensat oraz 90% nadwyżki ponad tę kwotę, z tym że górna granica środków
objętych systemem rekompensat wynosi równowartość w złotych 11 000 euro obliczanej
według kursu średniego Narodowego Banku Polskiego, zgodnie z ogłaszaną tabelą kursową,
z dnia zaistnienia okoliczności stanowiącej podstawę do wypłat rekompensat.
Art. 222.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych określonych w ustawie pozostają w mocy, nie
dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, przepisy wykonawcze
wydane na podstawie art. 23 ust. 5 i 6, art. 31 ust. 2, art. 59c ust. 2, art. 60 ust.
1, art. 60 ust. 3 pkt 2, art. 60 ust. 5, art. 90 ust. 2 i 4, art. 97a ust. 2 i art.
161g ustawy, o której mowa w art. 224.
Art. 223.
Do określenia przez Krajowy Depozyt wysokości stawek obowiązujących na rok 2006, na
potrzeby ustalenia wysokości wpłat do systemu rekompensat, zgodnie z art. 121 ust.
6 ustawy, o której mowa w art. 224, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
Art. 224.
Traci moc ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi , z wyjątkiem art. 118-123 oraz art. 123a i 123b i art. 146a, z zastrzeżeniem art.
223, które tracą moc z dniem 31 grudnia 2005 r.
Art. 225.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia147)Ustawa została ogłoszona w dniu 23 września 2005 r..
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw:
1) dyrektywy Rady 93/6/EWG z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej
przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (Dz. Urz. WE L 141 z 11.06.1993);
2) dyrektywy Rady 93/22/EWG z dnia 10 maja 1993 r. w sprawie usług inwestycyjnych
w zakresie papierów wartościowych (Dz. Urz. WE L 141 z 11.06.1993, L 168 z 18.07.1995,
L 290 z 17.11.2000 i L 35 z 11.02.2003); 3) dyrektywy 97/9/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemów rekompensat dla inwestorów (Dz. Urz.
WE L 84 z 26.03.1997); 4) dyrektywy 2001/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
28 maja 2001 r. w sprawie dopuszczenia papierów wartościowych do publicznego obrotu
giełdowego oraz informacji dotyczących tych papierów wartościowych, które podlegają
publikacji (Dz. Urz. WE L 184 z 06.07.2001, L 96 z 12.04.2003, L 345 z 31.12.2003
i L 390 z 31.12.2004); 5) dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami
ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniającej
dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG
oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. WE
L 35 z 11.02.2003); 6) dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na
rynku (nadużyć na rynku) (Dz. Urz. WE L 96 z 12.04.2003); 7) dyrektywy Komisji 2003/124/WE
z dnia 22 grudnia 2003 r. wykonującej dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady w zakresie definicji i publicznego ujawniania informacji wewnętrznych oraz
definicji manipulacji na rynku (Dz. Urz. WE L 339 z 24.12.2003); 8) dyrektywy Komisji
2003/125/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. wykonującej dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady w zakresie uczciwego przedstawiania zaleceń inwestycyjnych oraz ujawniania
konfliktów interesów (Dz. Urz. WE L 339 z 24.12.2003); 9) dyrektywy Komisji WE 2004/72/WE
z dnia 29 kwietnia 2004 r. wykonującej dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady w zakresie dopuszczalnych praktyk rynkowych, definicji informacji wewnętrznej
w odniesieniu do towarowych instrumentów pochodnych, sporządzania list osób, mających
dostęp do informacji wewnętrznych, powiadamiania o transakcjach związanych z zarządem
oraz powiadamiania o podejrzanych transakcjach (Dz. Urz. WE L 162 z 30.04.2004). Dane
dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie
- z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej -
dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 16 października 2019 r.
o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych
do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 2217), która weszła w życie z dniem 30 listopada 2019 r.
3)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016,
str. 1, Dz. Urz. UE L 175 z 30.06.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 287 z 21.10.2016,
str. 320.
4)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 175 z 30.06.2016,
str. 1.
5)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 174 z 01.07.2011,
str. 1, Dz. Urz. UE L 105 z 08.04.2014, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 153 z 22.05.2014,
str. 1.
6)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 246 z 26.09.2017,
str. 12.
7)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017,
str. 41.
8)
Dodany przez art. 86 pkt 1 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw
w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku
z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz
uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. poz.
730), która weszła w życie z dniem 4 maja 2019 r.
9)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,
str. 2.
10)
Dodany przez art. 14 pkt 1 lit. b ustawy, o które mowa w odnośniku 2.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 1 lit. c ustawy, o które mowa w odnośniku
2.
12)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 1 lit. d ustawy, o które mowa w odnośniku
2.
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 1 lit. e ustawy, o które mowa w odnośniku
2.
14)
Przez art. 14 pkt 1 lit. f ustawy, o które mowa w odnośniku 2.
15)
Dodany przez art. 14 pkt 1 lit. g ustawy, o które mowa w odnośniku 2.
16)
Przez art. 14 pkt 1 lit. h ustawy, o które mowa w odnośniku 2.
17)
Dodany przez art. 14 pkt 1 lit. i ustawy, o które mowa w odnośniku 2.
18)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 268 z 15.10.2015,
str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 17 z 21.01.2017, str. 52.
19)
Dodany przez art. 14 pkt 1 lit. j ustawy, o które mowa w odnośniku 2.
20)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 2215, 2243 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 730, 875, 1495, 1572, 1655 i 2217.
21)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 2 ustawy, o które mowa w odnośniku 2.
22)
Dodany przez art. 14 pkt 3 ustawy, o które mowa w odnośniku 2.
23)
Dodany przez art. 9 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych
ustaw w związku ze wzmocnieniem nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów
na tym rynku (Dz. U. poz. 2243), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;
wszedł w życie z dniem 1 lipca 2019 r.
24)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 4 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
25)
Część wspólna w brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa
w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem 1 lipca 2019 r.
26)
Dodany przez art. 14 pkt 4 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
27)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 28.
28)
W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r. o zmianie
ustawy - Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1798),
która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.
29)
W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł
w życie z dniem 1 lipca 2019 r.
30)
Zdanie pierwsze w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 5 ustawy, o której mowa w
odnośniku 2.
31)
Dodany przez art. 8 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 28.
32)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
33)
Dodany przez art. 9 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem
1 lipca 2019 r.
34)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 7 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
35)
Dodany przez art. 14 pkt 7 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
36)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 7 lit. c tiret pierwsze ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
37)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 7 lit. c tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
38)
Dodany przez art. 14 pkt 7 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
39)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 7 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
40)
Dodany przez art. 14 pkt 7 lit. f ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
41)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 1358, 1394, 1495, 1622, 1649, 1655, 1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978,
2020, 2166 i 2200.
42)
Zdanie drugie dodane przez art. 14 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
43)
Dodany przez art. 14 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
44)
Dodany przez art. 14 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
45)
W brzmieniu ustalonym przez art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie
niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym
i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.
46)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 47.
47)
W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 28.
48)
Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 10 lit. a ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
49)
Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 10 lit. b ustawy, o której mowa
w odnośniku 2.
50)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
51)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
52)
Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
53)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 730, 1495, 1655, 1798, 2020 i 2217.
54)
Dodany przez art. 14 pkt 14 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
55)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 912, 1495, 1655, 1802, 2089 i 2217.
56)
Dodany przez art. 14 pkt 14 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
57)
Dodany przez art. 14 pkt 15 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
58)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 15 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
59)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 15 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
60)
Dodany przez art. 14 pkt 15 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
61)
Dodany przez art. 14 pkt 16 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
62)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 17 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
63)
Dodany przez art. 14 pkt 18 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
64)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
65)
Dodany przez art. 14 pkt 20 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
66)
Dodany przez art. 14 pkt 21 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
67)
Dodany przez art. 14 pkt 21 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
68)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 21 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
69)
Dodany przez art. 14 pkt 21 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
70)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 730, 1435, 1495, 1517, 1520, 1524, 1556 i 2166.
71)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 326, 912, 1655, 1802, 2089 i 2217.
72)
Dodany przez art. 9 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem
1 lipca 2019 r.
73)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 74.
74)
W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 28.
75)
Dział dodany przez art. 14 pkt 22 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie
z dniem 3 września 2020 r.
76)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 23 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
77)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 23 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
78)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 24 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
79)
Dodany przez art. 14 pkt 25 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
80)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 26 lit. a ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
81)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 26 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
82)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 26 lit. c ustawy,
o której mowa w odnośniku 2.
83)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 27 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
84)
Dodany przez art. 14 pkt 28 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
85)
Dodany przez art. 14 pkt 28 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
86)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 29 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
87)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 30 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
88)
Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 208 z 02.08.2013, str.
73, Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 34, Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190,
Dz. Urz. UE L 337 z 23.12.2015, str. 35, Dz. Urz. UE L 20 z 25.01.2017, str. 1 oraz
Dz. Urz. UE L 29 z 03.02.2017, str. 1.
89)
Dodany przez art. 14 pkt 31 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
90)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 31 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
91)
Dodany przez art. 14 pkt 31 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
92)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 31 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
93)
Dodany przez art. 86 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
94)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 144 z 01.06.2016,
str. 21.
95)
Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.
96)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 32 ustawy, o której
mowa w odnośniku 2.
97)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 33 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
98)
Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.
99)
Dodany przez art. 14 pkt 34 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
100)
Zdanie drugie dodane przez art. 14 pkt 34 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
101)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 35 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
102)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 36 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
103)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 37 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
104)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
23.
105)
W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
23.
106)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2024 i 2245 oraz
z 2019 r. poz. 276, 447, 534, 577, 730, 823, 1655, 1818, 2020 i 2070.
107)
Oznaczenie ust. 1 nadane przez art. 14 pkt 38 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
108)
Dodany przez art. 14 pkt 38 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
109)
Dodany przez art. 14 pkt 38 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
110)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 39 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
111)
Dodany przez art. 14 pkt 39 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
112)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 39 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
2.
113)
Dodany przez art. 14 pkt 40 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
114)
Dodany przez art. 14 pkt 41 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
115)
Rozdział dodany przez art. 14 pkt 42 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
116)
Zdanie drugie w brzmieniu ustalonym przez art. 25 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku
45.
117)
Wprowadzenie do wyliczenia w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o
której mowa w odnośniku 118.
118)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 19 pkt 1 ustawy z dnia
19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 1655), która wejdzie w życie z dniem 1 marca 2020 r.; w tym brzmieniu
obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 119.
119)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 5 ustawy, o której
mowa w odnośniku 28.
120)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r.
poz. 125, 1091, 1556, 1608, 1635, 1726 i 2020.
121)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 2245 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 53, 125, 1091 i 1726.
122)
Dodany przez art. 86 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
123)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 43 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
2; w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku
124.
124)
W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
28.
125)
Dodany przez art. 9 pkt 6 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł w życie
z dniem 1 lipca 2019 r.
126)
Dodana przez art. 4 ustawy z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o nadzorze nad
rynkiem finansowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 875), która weszła w
życie z dniem 26 maja 2019 r.
127)
Wprowadzenie do wyliczenia w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o
której mowa w odnośniku 128.
128)
Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 6 lit. b tiret pierwsze
ustawy, o której mowa w odnośniku 28.
129)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 130.
130)
W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 6 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 28.
131)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 132.
132)
W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 6 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
28.
133)
Dodany przez art. 8 pkt 6 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 28.
134)
Dodany przez art. 19 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 118; w tym brzmieniu
obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 135.
135)
W brzmieniu ustalonym przez art. 8 pkt 6 lit. e ustawy, o której mowa w odnośniku
28.
136)
Dodany przez art. 14 pkt 43 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w
życie z dniem 3 września 2020 r.
137)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 9 pkt 6 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
23.
138)
Dodany przez art. 14 pkt 44 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
139)
Dodany przez art. 14 pkt 45 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
140)
Dodany przez art. 14 pkt 45 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
141)
Dodany przez art. 14 pkt 46 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
142)
Dodany przez art. 14 pkt 47 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wejdzie w życie z
dniem 3 września 2020 r.
143)
W brzmieniu ustalonym przez art. 14 pkt 48 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
144)
Dodany przez art. 9 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem
1 lipca 2019 r.
145)
Dodany przez art. 14 pkt 49 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
146)
Dodany przez art. 8 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 28.
147)
Ustawa została ogłoszona w dniu 23 września 2005 r.