Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 18 listopada 2020 r.
Treść wyroku
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Zbigniew Jędrzejewski - przewodniczący,
Mariusz Muszyński,
Stanisław Piotrowicz,
Julia Przyłębska,
Piotr Pszczółkowski - sprawozdawca,
protokolant: Krzysztof Zalecki,
po rozpoznaniu, z udziałem skarżącego oraz Sejmu i Prokuratora Generalnego, na rozprawie
w dniu 18 listopada 2020 r., skargi konstytucyjnej Józefa Wódki o zbadanie zgodności:
1)
art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed
sądami administracyjnymi w zakresie, w jakim nakłada na stronę obowiązek wykazania, że nie jest w stanie ponieść
jakichkolwiek kosztów postępowania, bez ustanowienia obiektywnych, jednoznacznych
i wiążących sąd kryteriów oceny sytuacji materialnej strony, z art. 45 ust. 1 Konstytucji w związku z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą poprawnej legislacji i wyrażoną w preambule Konstytucji zasadą rzetelności działania instytucji publicznych,
2)
art. 276 w związku z art. 175 § 1 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art.
245 § 1-3 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nakłada na stronę wymóg wniesienia skargi o wznowienie
postępowania sporządzonej i podpisanej przez adwokata lub radcę prawnego, jednocześnie
nie gwarantując stronie prawa do uzyskania w tym zakresie zwolnienia od kosztów w
zakresie całkowitym lub częściowym, a w konsekwencji uzyskania pomocy prawnej, według
obiektywnych, jednoznacznych i wiążących sąd kryteriów oceny jej sytuacji materialnej,
z art. 45 ust. 1 Konstytucji w związku z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą poprawnej legislacji w związku z wyrażoną w preambule Konstytucji zasadą rzetelności działania instytucji publicznych,
orzeka:
Art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed
sądami administracyjnymi w zakresie, w jakim jest stosowany podczas rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa
pomocy złożonego w związku ze wznowieniem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym,
jest zgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z zasadą określoności przepisów prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji.
Ponadto postanawia:
umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.
Orzeczenie zapadło jednogłośnie.